Kinderen
alle pijlers
Samengesteld gezin
donderdag 23 april 2026 om 23:09
Hallo allemaal,
Mijn partner en ik hebben allebei kinderen uit een vorige relatie. Alle kinderen zijn ongeveer evenveel dagen in de maand bij ons. Dat komt ongeveer neer op week op week af.
De ex van mijn partner heeft alleen altijd wel iets waardoor zij de kinderen eerder wil brengen, de netjes gedeelde vakanties niet kan nakomen, zelf op vakantie is, voor werk in het buitenland zit en ga zo maar door.
Dit levert tussen ons (mijn partner en mij) de nodige discussies op. Dan gaat het niet om het feit dat de kinderen eerder komen maar om het feit dat hij altijd gehoor geeft aan haar verzoeken waardoor wij ons in allerlei bochten moeten wringen. Als ik aangeef dat ik het fijn zou vinden als hij even zou overleggen dan vindt hij dat onzinnig, niet noodzakelijk en ga zo maar door. Vind hij dat ik met twee maten meet omdat ik ook weleens gehoor geef aan verzoeken van ex ivm kinderen. Hij vergeet alleen dat ik hem wel vraag of dit uitkomt.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Ik weet het even niet meer.
Mijn partner en ik hebben allebei kinderen uit een vorige relatie. Alle kinderen zijn ongeveer evenveel dagen in de maand bij ons. Dat komt ongeveer neer op week op week af.
De ex van mijn partner heeft alleen altijd wel iets waardoor zij de kinderen eerder wil brengen, de netjes gedeelde vakanties niet kan nakomen, zelf op vakantie is, voor werk in het buitenland zit en ga zo maar door.
Dit levert tussen ons (mijn partner en mij) de nodige discussies op. Dan gaat het niet om het feit dat de kinderen eerder komen maar om het feit dat hij altijd gehoor geeft aan haar verzoeken waardoor wij ons in allerlei bochten moeten wringen. Als ik aangeef dat ik het fijn zou vinden als hij even zou overleggen dan vindt hij dat onzinnig, niet noodzakelijk en ga zo maar door. Vind hij dat ik met twee maten meet omdat ik ook weleens gehoor geef aan verzoeken van ex ivm kinderen. Hij vergeet alleen dat ik hem wel vraag of dit uitkomt.
Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Ik weet het even niet meer.
donderdag 23 april 2026 om 23:30
Waarom heb je er precies last van als zijn kinderen vaker komen? Hoe oud zijn de kinderen?
Zelf geniet ik er eerlijk gezegd van, als mijn kinderen extra bij mij zijn. Het moeilijkste aan mijn scheiding vind ik dat ik van een fulltime moeder, ben veranderd in een parttime moeder. Ik kan me daarom nooit zo goed verplaatsen in ouders die er niet op zitten te wachten als kinderen vaker komen en eerder in jouw partner die zegt “geen probleem” (binnen bepaalde grenzen).
Ik snap dat je in een nieuw samengesteld gezin rekening hebt te houden met elkaar, maar als jouw partner gelukkig wordt van de extra momenten dat zijn kinderen er zijn, zou ik dat eerder iets moois vinden dan mezelf aan storen. Of zijn er redenen dat je het bijv pittig vindt als ze er zijn?
Zelf geniet ik er eerlijk gezegd van, als mijn kinderen extra bij mij zijn. Het moeilijkste aan mijn scheiding vind ik dat ik van een fulltime moeder, ben veranderd in een parttime moeder. Ik kan me daarom nooit zo goed verplaatsen in ouders die er niet op zitten te wachten als kinderen vaker komen en eerder in jouw partner die zegt “geen probleem” (binnen bepaalde grenzen).
Ik snap dat je in een nieuw samengesteld gezin rekening hebt te houden met elkaar, maar als jouw partner gelukkig wordt van de extra momenten dat zijn kinderen er zijn, zou ik dat eerder iets moois vinden dan mezelf aan storen. Of zijn er redenen dat je het bijv pittig vindt als ze er zijn?
donderdag 23 april 2026 om 23:46
TO het siert jouw partner dat hij er voor zijn kinderen is en de discussie niet aangaat want dat zal uitlopen op ellende met ex met alle gevolgen van dien ben ik bang.
Dat betekenend niet dat het niet heel vervelend voor jou/jullie is. Enerzijds fijn dat de kinderen altijd welkom zijn. Maar wel heel lastig dat je niet van de gemaakte afspraken op aan kan en je je hier steeds in bochten voor moet wringen.
Ik zou het alleen wel bij hem laten. Hoe gefrustreerd je ook bent, het zijn zijn kinderen, zijn keuze. Laat de ex niet tussen jullie in komen.
Dat betekenend niet dat het niet heel vervelend voor jou/jullie is. Enerzijds fijn dat de kinderen altijd welkom zijn. Maar wel heel lastig dat je niet van de gemaakte afspraken op aan kan en je je hier steeds in bochten voor moet wringen.
Ik zou het alleen wel bij hem laten. Hoe gefrustreerd je ook bent, het zijn zijn kinderen, zijn keuze. Laat de ex niet tussen jullie in komen.
vrijdag 24 april 2026 om 00:01
Wat is hierin precies jouw probleem?
- Baal je ervan dat zijn ex bepaalt wie er bij jullie thuis aanwezig zijn?
- Baal je ervan dat je partner zo meeveert met zijn ex?
- Heb je geen zin in zijn kinderen?
- Is er geen oppas waardoor partner vrij moet nemen?
- Kunnen jullie het je financieel niet veroorloven?
- Delen de kinderen een slaapkamer waardoor het bed al 'vol' is en er gerommeld moet worden met luchtbedden?
- Kunnen de kinderen niet goed samen?
Ik denk dat de basis voorafgaand aan de oplossing / het gesprek is dat je voor jezelf onderzoekt waar de schoen precies wringt
- Baal je ervan dat zijn ex bepaalt wie er bij jullie thuis aanwezig zijn?
- Baal je ervan dat je partner zo meeveert met zijn ex?
- Heb je geen zin in zijn kinderen?
- Is er geen oppas waardoor partner vrij moet nemen?
- Kunnen jullie het je financieel niet veroorloven?
- Delen de kinderen een slaapkamer waardoor het bed al 'vol' is en er gerommeld moet worden met luchtbedden?
- Kunnen de kinderen niet goed samen?
Ik denk dat de basis voorafgaand aan de oplossing / het gesprek is dat je voor jezelf onderzoekt waar de schoen precies wringt
vrijdag 24 april 2026 om 00:02
Ik zou gewoon mijn eigen ding blijven doen en me helemaal niet in bochten wringen om het dan passend te maken.
Jij hebt gezegd: overleg het, hij zegt: wat een onzin. Nou prima dan lost hij toch alle problemen op die er ontstaan?
En als het zo ver heen is dat die problemen jou en jouw kinderen echt gaan raken (afgebroken vakanties, allerlei andere afspraken die geen doorgang kunnen vindt door hem, hij dumpt de kinderen wn rijdt snel weg waardoor jij je afspraak wel moet afzeggen), dan zou ik hem vertellen dat ik de relatie heroverweeg als daar geen ruimte voor gesprek in komt.
Jij hebt gezegd: overleg het, hij zegt: wat een onzin. Nou prima dan lost hij toch alle problemen op die er ontstaan?
En als het zo ver heen is dat die problemen jou en jouw kinderen echt gaan raken (afgebroken vakanties, allerlei andere afspraken die geen doorgang kunnen vindt door hem, hij dumpt de kinderen wn rijdt snel weg waardoor jij je afspraak wel moet afzeggen), dan zou ik hem vertellen dat ik de relatie heroverweeg als daar geen ruimte voor gesprek in komt.
vrijdag 24 april 2026 om 07:19
Ik kan me wel voorstellen dat het vervelend is dat je nooit van de afspraken op aan kunt, maar ik zou het dan inderdaad volledig bij hem laten. Of zegt hij ja tegen zijn ex en gaat dan vervolgens zelf gewoon werken, zodat jij zijn kinderen vervolgens op moet vangen? Dat zou ik namelijk ook niet oke vinden zonder overleg en dus ook niet zonder overleg als jij toch al thuis bent met jouw kinderen.
vrijdag 24 april 2026 om 07:23
De ex van mijn partner heeft alleen altijd wel iets waardoor zij de kinderen eerder wil brengen
Dit levert tussen ons (mijn partner en mij) de nodige discussies op. Dan gaat het niet om het feit dat de kinderen eerder komen maar om het feit dat hij altijd gehoor geeft aan haar verzoeken waardoor wij ons in allerlei bochten moeten wringen. Als ik aangeef dat ik het fijn zou vinden als hij even zou overleggen dan vindt hij dat onzinnig, niet noodzakelijk en ga zo maar door.
Ik ga er even vanuit dat dit geen nieuw gedrag is van je partner, noch van zijn ex, dus dat je dit al heel lang weet. Hoe ging je hiermee om toen jullie nog latten? Wat vond je er toen van en wat hebben jullie hierover besproken?
Lost je partner het zelf op met de kinderen en ex? Dus qua opvang/verzorging etc of verwacht hij daarin van alles van jou? En gaat het jou dan om wat er van jou gevraagd wordt of meer om wat hij jou niet meer kan bieden omdat hij de zorg voor zijn kinderen heeft?
Het is een hele uitdaging, een samengesteld gezin. Dat wist je al neem ik aan, maar daar word je nu weer extra met je neus op gedrukt. Je zegt dat je vooral wil dat hij overlegt en dat het niet gaat om het feit dat ze komen. Dan zit je op een gevaarlijk vlak want dan wil je het uit principe in plaats van om het echte overleggen.
Dus wil je echt overleg over óf ze komen en wanneer (en dan wil je dus ook nee zeggen op momenten) of wil je overleg over de invulling (hoe hij de opvang regelt, of hij dan nog steeds wel meegaat op uitje x wat jullie gepland hebben etc).
Overlegt hij over al het andere wel? Is jullie communicatie over andere dingen wel heel goed?
vrijdag 24 april 2026 om 07:41
vrijdag 24 april 2026 om 10:42
Dit. Ik snap ook dat jij er van zou kunnen balen als je wat anders in je hoofd had maar wees blij dat hij er is voor zijn kinderen.
Als dit niet is wat je wilt, wat kan, kun je beter weer alleen gaan wonen.
vrijdag 24 april 2026 om 11:38
Als ik aangeef dat ik het fijn zou vinden als hij even zou overleggen dan vindt hij dat onzinnig, niet noodzakelijk en ga zo maar door.
Is dit iets wat je vaker bij hem ziet, maar het vaakst bij zijn kinderen? Geen overleg vind ik asociaal. Behalve als het over zijn kinderen gaat. Die horen altijd welkom te zijn. Wel mag hij het gesprek voeren met zijn ex vanwege duidelijkheid richting de kinderen. Zo krijgen ze waarschijnlijk het gevoel alleen belangrijk voor moeder te zijn als het haar uitkomt. Des te fijner dat vader een veilige basis is, dat ze daar altijd welkom zijn.
Is het niet overleggen misschien een irritatie die op andere vlakken ook voor komt?
Is dit iets wat je vaker bij hem ziet, maar het vaakst bij zijn kinderen? Geen overleg vind ik asociaal. Behalve als het over zijn kinderen gaat. Die horen altijd welkom te zijn. Wel mag hij het gesprek voeren met zijn ex vanwege duidelijkheid richting de kinderen. Zo krijgen ze waarschijnlijk het gevoel alleen belangrijk voor moeder te zijn als het haar uitkomt. Des te fijner dat vader een veilige basis is, dat ze daar altijd welkom zijn.
Is het niet overleggen misschien een irritatie die op andere vlakken ook voor komt?
vrijdag 24 april 2026 om 14:39
Nou, als TS en man zich in allerlei bochten moeten wringen, snap ik best dar ze baalt. Al is is het nog zo goed dat hij voor de kinderen klaarstaat, dat hoort natuurlijk ook gewoon zo.
Ik weet niet precies hoe dat in bochten wringen eruitziet, maar als je bijvoorbeeld vaak op het laatste moment (gezamenlijke) afspraken moet afzeggen, is dat best irritant.
Ik weet niet precies hoe dat in bochten wringen eruitziet, maar als je bijvoorbeeld vaak op het laatste moment (gezamenlijke) afspraken moet afzeggen, is dat best irritant.
vrijdag 24 april 2026 om 16:08
Begrijp ik nu dat, als ex vraagt om in te springen en papa vindt dat ok, hij dan eerst met jou moet overleggen en jij kan beslissen dat het niet doorgaat?
Nou, nee. Dat is nu eenmaal het gevolg van een nieuw samengesteld gezin. Toen je in het begin van je relatie merkte dat het zo ging kon je er nog altijd uitstappen.
Wat ik al een paar keer heb gedaan. Was ik een man aan het daten die onze plannen regelmatig wijzigde omdat de kinderen vroeger of vaker kwamen dan de regeling met zijn ex, dan ging ik.
Nou, nee. Dat is nu eenmaal het gevolg van een nieuw samengesteld gezin. Toen je in het begin van je relatie merkte dat het zo ging kon je er nog altijd uitstappen.
Wat ik al een paar keer heb gedaan. Was ik een man aan het daten die onze plannen regelmatig wijzigde omdat de kinderen vroeger of vaker kwamen dan de regeling met zijn ex, dan ging ik.
vrijdag 24 april 2026 om 16:14
Hij zit natuurlijk in een lastige positie, want hier tegenin gaan, voelt voor hem waarschijnlijk als een "nee" tegen zijn kinderen en tegelijkertijd merkt hij ook dat hij hier misschien iets mee moet en jij legt, door er iets van te zeggen, bloot wat hij misschien liever negeert. Terwijl er natuurlijk echt wel situaties denkbaar zijn dat dit gewoon teveel gevraagd is, althans, ik herinner me van langer geleden ook momenten dat de ex van mijn man ook op de meest onmogelijke momenten dit soort dingen deed. De kinderen vonden het vreselijk, want hartstikke onrustig en ze vonden dat ze niet van hun moeder op aan konden - wat ook zo was, ze boekte bijvoorbeeld doodleuk vakanties voor zichzelf in de week dat ze bij haar zouden zijn omdat dat beter uit kwam. Daar strakker in worden (uitzonderingen kunnen natuurlijk altijd) en benadrukken wat het met de kinderen deed, heeft uiteindelijk iedereen meer rust gebracht. Ik zou je aanraden met je man te praten over waarom hij zo geagiteerd reageert, wat is het dat hij zo lastig vindt? Voelt hij een spagaat? Schuldgevoel naar zijn kinderen? Wat speelt er echt?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
