Relaties
alle pijlers
Moeilijke relatie
vrijdag 8 mei 2026 om 18:21
Hoi allemaal,
Ik zit momenteel flink in de knoop met mezelf en mijn relatie en ik hoop op wat advies of herkenning.
Ik heb sinds bijna een jaar een relatie met een hele leuke man. In het begin was het echt fantastisch: we zagen elkaar heel vaak, waren dolverliefd en wilden het liefst constant samen zijn. We zijn nog steeds gek op elkaar, maar we lopen steeds vaker vast in onze behoeftes en communicatie.
Hij heeft van nature meer behoefte aan tijd voor zichzelf, terwijl ik het juist fijn vind om veel samen te zijn, vooral ’s avonds samen slapen en tijd met elkaar doorbrengen. Omdat we dat in het begin ook veel deden, vind ik het nu lastig dat hij meer ruimte nodig heeft. Het voelt voor mij dan snel alsof hij afstand neemt of minder van me houdt, ook al weet ik ergens dat dat niet per se zo is.
We lijken liefde ook op verschillende manieren te ervaren en te tonen, waardoor ik me regelmatig onzeker voel. Zodra hij behoefte heeft aan tijd voor zichzelf, schiet ik in angst en krijg ik het gevoel dat hij misschien niet meer met mij wil zijn. Daardoor zijn we een soort ongezonde push-pull dynamiek terechtgekomen: hij trekt zich terug, ik ga juist meer trekken.
Wat ik lastig vind, is dat ik mezelf hier helemaal niet in herken. In eerdere relaties kon ik juist heel goed alleen zijn en vond ik mijn eigen ruimte belangrijk. Nu voel ik me vaak angstig, onrustig en eenzaam zodra we niet samen zijn, en dat put me echt uit.
Gisteravond werd het me ineens allemaal te veel en ben ik plotseling naar huis gegaan terwijl we samen waren. Hij was daar heel erg van in de war en ik snap goed dat hem dat heeft geraakt. Achteraf begrijp ik zelf ook niet goed waarom ik zo reageerde. Het voelde alsof ik volledig overprikkeld was.
Nu geeft hij aan dat hij afstand nodig heeft en ik ben bang dat ik het te ver heb laten komen. Ik wil heel graag dat het goedkomt tussen ons, maar ik wil me zelf ook weer rustig, stabiel en normaal voelen in een relatie. Ik merk dat ik mezelf een beetje kwijt ben geraakt in deze dynamiek.
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt? En hoe gingen jullie hiermee om?
Ik zit momenteel flink in de knoop met mezelf en mijn relatie en ik hoop op wat advies of herkenning.
Ik heb sinds bijna een jaar een relatie met een hele leuke man. In het begin was het echt fantastisch: we zagen elkaar heel vaak, waren dolverliefd en wilden het liefst constant samen zijn. We zijn nog steeds gek op elkaar, maar we lopen steeds vaker vast in onze behoeftes en communicatie.
Hij heeft van nature meer behoefte aan tijd voor zichzelf, terwijl ik het juist fijn vind om veel samen te zijn, vooral ’s avonds samen slapen en tijd met elkaar doorbrengen. Omdat we dat in het begin ook veel deden, vind ik het nu lastig dat hij meer ruimte nodig heeft. Het voelt voor mij dan snel alsof hij afstand neemt of minder van me houdt, ook al weet ik ergens dat dat niet per se zo is.
We lijken liefde ook op verschillende manieren te ervaren en te tonen, waardoor ik me regelmatig onzeker voel. Zodra hij behoefte heeft aan tijd voor zichzelf, schiet ik in angst en krijg ik het gevoel dat hij misschien niet meer met mij wil zijn. Daardoor zijn we een soort ongezonde push-pull dynamiek terechtgekomen: hij trekt zich terug, ik ga juist meer trekken.
Wat ik lastig vind, is dat ik mezelf hier helemaal niet in herken. In eerdere relaties kon ik juist heel goed alleen zijn en vond ik mijn eigen ruimte belangrijk. Nu voel ik me vaak angstig, onrustig en eenzaam zodra we niet samen zijn, en dat put me echt uit.
Gisteravond werd het me ineens allemaal te veel en ben ik plotseling naar huis gegaan terwijl we samen waren. Hij was daar heel erg van in de war en ik snap goed dat hem dat heeft geraakt. Achteraf begrijp ik zelf ook niet goed waarom ik zo reageerde. Het voelde alsof ik volledig overprikkeld was.
Nu geeft hij aan dat hij afstand nodig heeft en ik ben bang dat ik het te ver heb laten komen. Ik wil heel graag dat het goedkomt tussen ons, maar ik wil me zelf ook weer rustig, stabiel en normaal voelen in een relatie. Ik merk dat ik mezelf een beetje kwijt ben geraakt in deze dynamiek.
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt? En hoe gingen jullie hiermee om?
vrijdag 8 mei 2026 om 18:57
Wat vervelend voor je. Ik herken het patroon wat je beschijft….
Ik luister het boek “liefdesbang” en klik toevallig net uit bij de passage “scheiden of vastklampen”. Waarbij scheiden niet bedoeld wordt als in; de echtscheiding, maar als in; het loslaten na een fijn moment. Je komt thuis na een weekendje weg en gaat allebei naar je eigen huis, je partner heeft het druk en kan niet afspreken, etc. Durf je dan los te laten (scheiden), of ga je vastklampen vanuit angst.
De uitdaging voor mensen met verlatingsangst is om op dit soort momenten niet hun angst en pijn te projecten op partner (dus vastklampen) maar om je bewust te worden van je angst en pijn en te durven loslaten.
Bij vastklampen leg je iets bij de ander wat niet van hem is en daarmee stoot je een ander eerder af dan dat je iemand aantrekt.
Waarmee ik niet wil zeggen dat je verlatingsangst hebt (
) maar het is wel een dynamiek die overeenkomt zoals bij mensen die worstelen met verlating-binding / afstand-nabijheid.
Het boek helpt me om patronen te herkennen. Misschien een tip om te lezen?
Ik luister het boek “liefdesbang” en klik toevallig net uit bij de passage “scheiden of vastklampen”. Waarbij scheiden niet bedoeld wordt als in; de echtscheiding, maar als in; het loslaten na een fijn moment. Je komt thuis na een weekendje weg en gaat allebei naar je eigen huis, je partner heeft het druk en kan niet afspreken, etc. Durf je dan los te laten (scheiden), of ga je vastklampen vanuit angst.
De uitdaging voor mensen met verlatingsangst is om op dit soort momenten niet hun angst en pijn te projecten op partner (dus vastklampen) maar om je bewust te worden van je angst en pijn en te durven loslaten.
Bij vastklampen leg je iets bij de ander wat niet van hem is en daarmee stoot je een ander eerder af dan dat je iemand aantrekt.
Waarmee ik niet wil zeggen dat je verlatingsangst hebt (
) maar het is wel een dynamiek die overeenkomt zoals bij mensen die worstelen met verlating-binding / afstand-nabijheid. Het boek helpt me om patronen te herkennen. Misschien een tip om te lezen?
vrijdag 8 mei 2026 om 19:07
Ga eens verder op onderzoek. Je zegt dat je dit niet van jezelf herkent, dat je juist altijd graag ruimte had voor jezelf. Ga daar eens op door. Wat is er dan nu anders dan in eerdere relaties? Wat maakt dat je zijn behoefte aan 'eigen tijd' zo als een afwijzing van jouzelf en de relatie opvat? Zijn behoefte aan tijd voor zichzelf klinkt mij heel normaal in de oren. Waarom schiet jij er zo van in de stress?
vrijdag 8 mei 2026 om 19:35
Wat het voor mij moeilijk maakt is dat het in het begin niet zo was. We hebben ruim een half jaar veel contact gehad en elkaar heel veel gezien. Dat vonden we beiden heel fijn (dacht ik?). Nu is dat veranderd. Die verandering in dynamiek vind ik lastig en voelt als een afwijzing. Ik vind het fijn, als ik een partner heb, om veel tijd met elkaar door te brengen en daarin ook ons eigen ding te doen. Dat je wel bij elkaar in de buurt bent (in zijn huis of mijn huis) en dan lekker je eigen ding doen. Sporten, afspreken met vrienden, werken natuurlijk en dat je elkaar dan weer ziet. Ik vind het moeilijk dat hij nu ‘eenzijdig’ de keuze maakt om elkaar minder te zien. Hij wilt elkaar idealiter ma t/m woensdag niet zien.Itsnojoke schreef: ↑08-05-2026 19:07Ga eens verder op onderzoek. Je zegt dat je dit niet van jezelf herkent, dat je juist altijd graag ruimte had voor jezelf. Ga daar eens op door. Wat is er dan nu anders dan in eerdere relaties? Wat maakt dat je zijn behoefte aan 'eigen tijd' zo als een afwijzing van jouzelf en de relatie opvat? Zijn behoefte aan tijd voor zichzelf klinkt mij heel normaal in de oren. Waarom schiet jij er zo van in de stress?
Mijn vorige vriend was veel thuis en we woonden ook samen. Hij had veel hobby’s binnenshuis waardoor ik hem af en toe lekker kon opzoeken waarna we beide weer ons eigen ding deden. Mijn hobby’s zijn meer buitenshuis maar als ik thuiskwam was hij er altijd.
vrijdag 8 mei 2026 om 19:39
Waar ik ook moeite mee heb in deze relatie is dat ik me emotioneel niet verbonden met hem voel. Hij is heel praktisch en oplossingsgericht en als ik aangeef ergens mee te zitten (met bijvoorbeeld werk of onze relatie) dan reageert hij vaak praktisch waardoor ik het gevoel heb dat ik me aanstel of dat mijn gevoel er niet mag zijn. Hij ziet zelf gewoon niet echt snel problemen en kan zich dan lastig erin verplaatsen denk ik? Ik zit niet lekker in m’n vel het afgelopen half jaar, dit zal ook zeker meespelen in de ontwikkeling van onze dynamiek.
vrijdag 8 mei 2026 om 19:41
Dankjewel voor je berichtje en de tip, ik ga dat boek zeker lezen!Eenbeetjevanditendat schreef: ↑08-05-2026 18:57Wat vervelend voor je. Ik herken het patroon wat je beschijft….
Ik luister het boek “liefdesbang” en klik toevallig net uit bij de passage “scheiden of vastklampen”. Waarbij scheiden niet bedoeld wordt als in; de echtscheiding, maar als in; het loslaten na een fijn moment. Je komt thuis na een weekendje weg en gaat allebei naar je eigen huis, je partner heeft het druk en kan niet afspreken, etc. Durf je dan los te laten (scheiden), of ga je vastklampen vanuit angst.
De uitdaging voor mensen met verlatingsangst is om op dit soort momenten niet hun angst en pijn te projecten op partner (dus vastklampen) maar om je bewust te worden van je angst en pijn en te durven loslaten.
Bij vastklampen leg je iets bij de ander wat niet van hem is en daarmee stoot je een ander eerder af dan dat je iemand aantrekt.
Waarmee ik niet wil zeggen dat je verlatingsangst hebt (
Het boek helpt me om patronen te herkennen. Misschien een tip om te lezen?
vrijdag 8 mei 2026 om 19:50
Je moet wat dieper graven. Niets van wat hier staat is een antwoord op de vragen. Wees eerlijk tegen jezelf, doe moeite om erachter te komen wat hier echt onder zit.isabadibol schreef: ↑08-05-2026 19:35Wat het voor mij moeilijk maakt is dat het in het begin niet zo was. We hebben ruim een half jaar veel contact gehad en elkaar heel veel gezien. Dat vonden we beiden heel fijn (dacht ik?). Nu is dat veranderd. Die verandering in dynamiek vind ik lastig en voelt als een afwijzing. Ik vind het fijn, als ik een partner heb, om veel tijd met elkaar door te brengen en daarin ook ons eigen ding te doen. Dat je wel bij elkaar in de buurt bent (in zijn huis of mijn huis) en dan lekker je eigen ding doen. Sporten, afspreken met vrienden, werken natuurlijk en dat je elkaar dan weer ziet. Ik vind het moeilijk dat hij nu ‘eenzijdig’ de keuze maakt om elkaar minder te zien. Hij wilt elkaar idealiter ma t/m woensdag niet zien.
Mijn vorige vriend was veel thuis en we woonden ook samen. Hij had veel hobby’s binnenshuis waardoor ik hem af en toe lekker kon opzoeken waarna we beide weer ons eigen ding deden. Mijn hobby’s zijn meer buitenshuis maar als ik thuiskwam was hij er altijd.
vrijdag 8 mei 2026 om 19:50
Is het überhaupt wel een goede match? Is dát waar je eigenlijk onzeker over bent? Bang dat jullie toch niet zo goed bij elkaar passen?isabadibol schreef: ↑08-05-2026 19:39Waar ik ook moeite mee heb in deze relatie is dat ik me emotioneel niet verbonden met hem voel. Hij is heel praktisch en oplossingsgericht en als ik aangeef ergens mee te zitten (met bijvoorbeeld werk of onze relatie) dan reageert hij vaak praktisch waardoor ik het gevoel heb dat ik me aanstel of dat mijn gevoel er niet mag zijn. Hij ziet zelf gewoon niet echt snel problemen en kan zich dan lastig erin verplaatsen denk ik? Ik zit niet lekker in m’n vel het afgelopen half jaar, dit zal ook zeker meespelen in de ontwikkeling van onze dynamiek.
vrijdag 8 mei 2026 om 20:30
Dat is zeker iets wat in m’n hoofd speelt ja. Ik heb mijn vorige relatie verbroken toen ik deze man tegenkwam. Het leek echt fantastisch aan het begin, hij voelde echt als m’n soulmate, en dan nu dit. Maar ik wil zo graag dat het lukt tussen ons! Dat we elkaar vinden en begrijpen en daar ons best voor doen.
vrijdag 8 mei 2026 om 20:40
Tja, maar als het er niet inzitten, kun je duwen en trekken wat je wil. Gaat niet werken hoor.isabadibol schreef: ↑08-05-2026 20:30Dat is zeker iets wat in m’n hoofd speelt ja. Ik heb mijn vorige relatie verbroken toen ik deze man tegenkwam. Het leek echt fantastisch aan het begin, hij voelde echt als m’n soulmate, en dan nu dit. Maar ik wil zo graag dat het lukt tussen ons! Dat we elkaar vinden en begrijpen en daar ons best voor doen.
Eerste maanden gaat nog wel, maar nu, zonder roze bril. Langzaam wordt het minder leuk.
vrijdag 8 mei 2026 om 21:00
Voelt het dan als verlies/falen… dat je je vorige relatie hebt verbroken voor een man die het misschien helemaal niet waard was?isabadibol schreef: ↑08-05-2026 20:30Dat is zeker iets wat in m’n hoofd speelt ja. Ik heb mijn vorige relatie verbroken toen ik deze man tegenkwam. Het leek echt fantastisch aan het begin, hij voelde echt als m’n soulmate, en dan nu dit. Maar ik wil zo graag dat het lukt tussen ons! Dat we elkaar vinden en begrijpen en daar ons best voor doen.
Het klinkt alsof je ex een type man was die beter bij jou paste. Nu is dit niet voor niks je ex. Maar ik zou na een jaar niet krampachtig proberen vast te houden aan een ideaalbeeld van de toekomst die niet strookt met de huidige realiteit.
vrijdag 8 mei 2026 om 21:05
Ik denk dat je hier de spijker op z’n kop slaat. Ik heb met vlagen zo veel spijt dat ik m’n leven zo op z’n kop heb gezet voor deze man. Al weet ik dat ik ook niet gelukkig was met mijn ex. Maar toentertijd was ik in ieder geval blij met mijzelf en voelde ik me goed. Nu is m’n hele zenuwstelsel ontregelt en ik vind het doodeng om straks misschien weer te moeten dealen met een gebroken hartTrien31 schreef: ↑08-05-2026 21:00Voelt het dan als verlies/falen… dat je je vorige relatie hebt verbroken voor een man die het misschien helemaal niet waard was?
Het klinkt alsof je ex een type man was die beter bij jou paste. Nu is dit niet voor niks je ex. Maar ik zou na een jaar niet krampachtig proberen vast te houden aan een ideaalbeeld van de toekomst die niet strookt met de huidige realiteit.
vrijdag 8 mei 2026 om 21:10
Ik denk dat dit het is. Je hebt echt iets opgegeven voor deze relatie maar nu merk je dat jullie toch niet zo goed bij elkaar passen en dat is erg pijnlijk.isabadibol schreef: ↑08-05-2026 20:30Dat is zeker iets wat in m’n hoofd speelt ja. Ik heb mijn vorige relatie verbroken toen ik deze man tegenkwam. Het leek echt fantastisch aan het begin, hij voelde echt als m’n soulmate, en dan nu dit. Maar ik wil zo graag dat het lukt tussen ons! Dat we elkaar vinden en begrijpen en daar ons best voor doen.
Net gek, maar wel goed om aan te kijken zodat je niet in deze relatie blijft hangen alleen omdat je er veel voor hebt opgegeven
Het is zoals het is
vrijdag 8 mei 2026 om 21:12
Dat is ook heel naar. Maar doorgaan met deze man terwijl je weet dat het niet past alleen omdat je het anders zonde vindt is ook geen goed ideeisabadibol schreef: ↑08-05-2026 21:05Ik denk dat je hier de spijker op z’n kop slaat. Ik heb met vlagen zo veel spijt dat ik m’n leven zo op z’n kop heb gezet voor deze man. Al weet ik dat ik ook niet gelukkig was met mijn ex. Maar toentertijd was ik in ieder geval blij met mijzelf en voelde ik me goed. Nu is m’n hele zenuwstelsel ontregelt en ik vind het doodeng om straks misschien weer te moeten dealen met een gebroken hart
Het is zoals het is
vrijdag 8 mei 2026 om 21:22
Ik ben heel erg bang dat je gelijk hebt. Maar pffffff ik vind dit zo vreselijk lastig.Youk79 schreef: ↑08-05-2026 21:10Ik denk dat dit het is. Je hebt echt iets opgegeven voor deze relatie maar nu merk je dat jullie toch niet zo goed bij elkaar passen en dat is erg pijnlijk.
Net gek, maar wel goed om aan te kijken zodat je niet in deze relatie blijft hangen alleen omdat je er veel voor hebt opgegeven
vrijdag 8 mei 2026 om 21:40
Je was niet gelukkig.isabadibol schreef: ↑08-05-2026 21:05Ik denk dat je hier de spijker op z’n kop slaat. Ik heb met vlagen zo veel spijt dat ik m’n leven zo op z’n kop heb gezet voor deze man. Al weet ik dat ik ook niet gelukkig was met mijn ex. Maar toentertijd was ik in ieder geval blij met mijzelf en voelde ik me goed. Nu is m’n hele zenuwstelsel ontregelt en ik vind het doodeng om straks misschien weer te moeten dealen met een gebroken hart
Je bent even heel erg verliefd en gelukkig op een roze wolk geweest.
En hopelijk heb je geleerd dat het zonde van je levensgeluk is om in een ongelukkige situatie te blijven hangen.
Verdrietig dat het niet gelukt is, blij datje een hele mooie tijd gehad hebt, blij dat je van je ex af bent.
Nu eens een poosje blij met jezelf leren zijn. Dan kan daarna een man een leuke aanvulling worden in je leven, in plaats van een invulling die je ongelukkig en/of onzeker maakt. Ook jouw hart verdient dat.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 8 mei 2026 om 21:55
Ik kan me goed voorstellen dat dat een pijnlijk punt is om je te realiseren. Maar heel eerlijk, je leert elkaar meestal het eerste jaar redelijk kennen en in die periode ben je verliefd. Na een half jaar tot een jaar wordt dat verliefde wat minder en ga je iemand zn werkelijke patronen zien. Als je bij elkaar past ga je samen verder en zo niet dan is het geen schande om uit elkaar te gaan.isabadibol schreef: ↑08-05-2026 21:05Ik denk dat je hier de spijker op z’n kop slaat. Ik heb met vlagen zo veel spijt dat ik m’n leven zo op z’n kop heb gezet voor deze man. Al weet ik dat ik ook niet gelukkig was met mijn ex. Maar toentertijd was ik in ieder geval blij met mijzelf en voelde ik me goed. Nu is m’n hele zenuwstelsel ontregelt en ik vind het doodeng om straks misschien weer te moeten dealen met een gebroken hart
Je komt heus iemand tegen die wel echt bij je past en dan het liefst vanuit een positie waarin je niet bezet was
vrijdag 8 mei 2026 om 22:58
Ik denk eerlijk gezegd dat je vriend hier ook wel een aandeel in heeft hoor. Jij hebt het gevoel niet emotioneel met hem te kunnen verbinden en je voelt je onzeker over zijn liefde voor jou. En hij weet dat gevoel niet weg te nemen.
Ja, jouw onzekerheid speelt een rol, maar zeker als je zegt dat je dit niet herkent van jezelf, dan zou ik ook niet onderschatten wat zijn aandeel in die dynamiek is. Ook omdat hij ineens afstand wil nu JIJ een keer de grens hebt aangegeven in plaats van hij.. dat vind ik best typisch.
Ik snap je angst rondom weer een mislukte relatie, weer alleen zijn, heel goed. Ik heb in jouw schoenen gestaan. Ik heb de relatie wel verbroken, en daarna voelde ik me echt veel beter. En zag ik dat de relatie me vooral heel onrustig en onzeker maakte, en ik er per saldo eigenlijk in stapjes steeds wat kleiner en onzekerder in was geworden. Toen de relatie over was kon ik weer ruimte gaan innemen en mezelf terugvinden.
Ja, jouw onzekerheid speelt een rol, maar zeker als je zegt dat je dit niet herkent van jezelf, dan zou ik ook niet onderschatten wat zijn aandeel in die dynamiek is. Ook omdat hij ineens afstand wil nu JIJ een keer de grens hebt aangegeven in plaats van hij.. dat vind ik best typisch.
Ik snap je angst rondom weer een mislukte relatie, weer alleen zijn, heel goed. Ik heb in jouw schoenen gestaan. Ik heb de relatie wel verbroken, en daarna voelde ik me echt veel beter. En zag ik dat de relatie me vooral heel onrustig en onzeker maakte, en ik er per saldo eigenlijk in stapjes steeds wat kleiner en onzekerder in was geworden. Toen de relatie over was kon ik weer ruimte gaan innemen en mezelf terugvinden.
vrijdag 8 mei 2026 om 23:02
Ik herken het wel een beetje, en in mijn geval zat er een diepe angst voor de leegte (het grote niets) achter. Het ergste dat kon gebeuren was alleen zijn, eenzaam zijn. Daarom kon ik mij soms vastklampen aan de ander.
Inmiddels weet ik wel dat alleen zijn zeker niet het ergste is. De leegte overleef je ook wel weer en kan soms zelfs stukken fijner zijn dan een relatie met gedoe.
En accepteer verder inderdaad dat het ideaalplaatje van het begin van je relatie nu is geknapt. Dat is ook altijd lastig.
Inmiddels weet ik wel dat alleen zijn zeker niet het ergste is. De leegte overleef je ook wel weer en kan soms zelfs stukken fijner zijn dan een relatie met gedoe.
En accepteer verder inderdaad dat het ideaalplaatje van het begin van je relatie nu is geknapt. Dat is ook altijd lastig.
jutter wijzigde dit bericht op 08-05-2026 23:03
Reden: Tikfoutje
Reden: Tikfoutje
0.20% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
