Relaties
alle pijlers
Moeilijke relatie
vrijdag 8 mei 2026 om 18:21
Hoi allemaal,
Ik zit momenteel flink in de knoop met mezelf en mijn relatie en ik hoop op wat advies of herkenning.
Ik heb sinds bijna een jaar een relatie met een hele leuke man. In het begin was het echt fantastisch: we zagen elkaar heel vaak, waren dolverliefd en wilden het liefst constant samen zijn. We zijn nog steeds gek op elkaar, maar we lopen steeds vaker vast in onze behoeftes en communicatie.
Hij heeft van nature meer behoefte aan tijd voor zichzelf, terwijl ik het juist fijn vind om veel samen te zijn, vooral ’s avonds samen slapen en tijd met elkaar doorbrengen. Omdat we dat in het begin ook veel deden, vind ik het nu lastig dat hij meer ruimte nodig heeft. Het voelt voor mij dan snel alsof hij afstand neemt of minder van me houdt, ook al weet ik ergens dat dat niet per se zo is.
We lijken liefde ook op verschillende manieren te ervaren en te tonen, waardoor ik me regelmatig onzeker voel. Zodra hij behoefte heeft aan tijd voor zichzelf, schiet ik in angst en krijg ik het gevoel dat hij misschien niet meer met mij wil zijn. Daardoor zijn we een soort ongezonde push-pull dynamiek terechtgekomen: hij trekt zich terug, ik ga juist meer trekken.
Wat ik lastig vind, is dat ik mezelf hier helemaal niet in herken. In eerdere relaties kon ik juist heel goed alleen zijn en vond ik mijn eigen ruimte belangrijk. Nu voel ik me vaak angstig, onrustig en eenzaam zodra we niet samen zijn, en dat put me echt uit.
Gisteravond werd het me ineens allemaal te veel en ben ik plotseling naar huis gegaan terwijl we samen waren. Hij was daar heel erg van in de war en ik snap goed dat hem dat heeft geraakt. Achteraf begrijp ik zelf ook niet goed waarom ik zo reageerde. Het voelde alsof ik volledig overprikkeld was.
Nu geeft hij aan dat hij afstand nodig heeft en ik ben bang dat ik het te ver heb laten komen. Ik wil heel graag dat het goedkomt tussen ons, maar ik wil me zelf ook weer rustig, stabiel en normaal voelen in een relatie. Ik merk dat ik mezelf een beetje kwijt ben geraakt in deze dynamiek.
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt? En hoe gingen jullie hiermee om?
Ik zit momenteel flink in de knoop met mezelf en mijn relatie en ik hoop op wat advies of herkenning.
Ik heb sinds bijna een jaar een relatie met een hele leuke man. In het begin was het echt fantastisch: we zagen elkaar heel vaak, waren dolverliefd en wilden het liefst constant samen zijn. We zijn nog steeds gek op elkaar, maar we lopen steeds vaker vast in onze behoeftes en communicatie.
Hij heeft van nature meer behoefte aan tijd voor zichzelf, terwijl ik het juist fijn vind om veel samen te zijn, vooral ’s avonds samen slapen en tijd met elkaar doorbrengen. Omdat we dat in het begin ook veel deden, vind ik het nu lastig dat hij meer ruimte nodig heeft. Het voelt voor mij dan snel alsof hij afstand neemt of minder van me houdt, ook al weet ik ergens dat dat niet per se zo is.
We lijken liefde ook op verschillende manieren te ervaren en te tonen, waardoor ik me regelmatig onzeker voel. Zodra hij behoefte heeft aan tijd voor zichzelf, schiet ik in angst en krijg ik het gevoel dat hij misschien niet meer met mij wil zijn. Daardoor zijn we een soort ongezonde push-pull dynamiek terechtgekomen: hij trekt zich terug, ik ga juist meer trekken.
Wat ik lastig vind, is dat ik mezelf hier helemaal niet in herken. In eerdere relaties kon ik juist heel goed alleen zijn en vond ik mijn eigen ruimte belangrijk. Nu voel ik me vaak angstig, onrustig en eenzaam zodra we niet samen zijn, en dat put me echt uit.
Gisteravond werd het me ineens allemaal te veel en ben ik plotseling naar huis gegaan terwijl we samen waren. Hij was daar heel erg van in de war en ik snap goed dat hem dat heeft geraakt. Achteraf begrijp ik zelf ook niet goed waarom ik zo reageerde. Het voelde alsof ik volledig overprikkeld was.
Nu geeft hij aan dat hij afstand nodig heeft en ik ben bang dat ik het te ver heb laten komen. Ik wil heel graag dat het goedkomt tussen ons, maar ik wil me zelf ook weer rustig, stabiel en normaal voelen in een relatie. Ik merk dat ik mezelf een beetje kwijt ben geraakt in deze dynamiek.
Heeft iemand iets soortgelijks meegemaakt? En hoe gingen jullie hiermee om?
zaterdag 9 mei 2026 om 12:50
Nou, ik weet niet of dit echt een teken is dat het niet goed zit. Elkaar drie dagen per week niet zien als je nog maar kort bij elkaar bent, lijkt me heel gezond. De meeste mensen hebben tijd en ruimte voor zichzelf nodig. Jullie wonen niet samen, dus jullie hebben ook je verantwoordelijkheden in je eigen huis. En verschil in behoeften is er altijd, je bent immers niet 1 persoon, maar twee.
Ik krijg het idee dat je hem verantwoordelijk maakt voor je emotionele staat en je gevoel. Dat is hij niet, dat ben je zelf. Hij is een man, jij bent een vrouw. Daar zit emotioneel vaak echt wel erg veel verschil tussen. Bijvoorbeeld: Jij wilt ventileren, hij wil oplossen. Zeg dan gewoon: je hoeft niks te zeggen, maar ik wil het gewoon even kwijt. Of: ik zou nu wel een knuffel kunnen gebruiken.
Wat wel heel belangrijk is, dat je goed over jullie behoeften en verschillen kunnen praten. Respectvol en zonder oordeel. Kan jij vanuit je eigen gevoel vertellen wat er in je om gaat? Zonder de verantwoordelijkheid voor jouw gevoel bij hem te leggen? En kan dat andersom ook, zonder dat jullie je aangevallen voelen en in de verdediging gaan?
Ik krijg het idee dat je hem verantwoordelijk maakt voor je emotionele staat en je gevoel. Dat is hij niet, dat ben je zelf. Hij is een man, jij bent een vrouw. Daar zit emotioneel vaak echt wel erg veel verschil tussen. Bijvoorbeeld: Jij wilt ventileren, hij wil oplossen. Zeg dan gewoon: je hoeft niks te zeggen, maar ik wil het gewoon even kwijt. Of: ik zou nu wel een knuffel kunnen gebruiken.
Wat wel heel belangrijk is, dat je goed over jullie behoeften en verschillen kunnen praten. Respectvol en zonder oordeel. Kan jij vanuit je eigen gevoel vertellen wat er in je om gaat? Zonder de verantwoordelijkheid voor jouw gevoel bij hem te leggen? En kan dat andersom ook, zonder dat jullie je aangevallen voelen en in de verdediging gaan?
zaterdag 9 mei 2026 om 13:14
Als je graag bij jezelf wilt ontdekken hoe het komt dat je in bepaalde patronen vervalt (bijvoorbeeld niet alleen kunnen zijn, zonder relatie), kan ik schematherapie heel erg aanraden. Mijn verhaal lijkt heel erg op het jouwe, kalme en prima relatie verlaten voor een turbulente relatie met iemand die echt voelde als mijn soulmate, maar waar ik super onzeker door werd. Uiteindelijk heb ik door schematherapie mezelf veel beter leren begrijpen en ook echt wel dingen aangepakt die ervoor zorgden dat ik mijn eigenwaarde uit mijn relaties haalde.
Toen dat eenmaal opgelost was, kon ik veel kalmer in relaties staan en dus minder aandacht opeisen. En tegelijkertijd ook zien dat sommige mensen geen goede toevoeging in mijn leven waren, omdat ze mijn verkeerde patronen en onzekerheid heel erg triggeren en zelf ook een ongezonde behoefte hadden in hun relatie met mij.
Toen dat eenmaal opgelost was, kon ik veel kalmer in relaties staan en dus minder aandacht opeisen. En tegelijkertijd ook zien dat sommige mensen geen goede toevoeging in mijn leven waren, omdat ze mijn verkeerde patronen en onzekerheid heel erg triggeren en zelf ook een ongezonde behoefte hadden in hun relatie met mij.
zaterdag 9 mei 2026 om 19:10
zaterdag 9 mei 2026 om 19:54
Dankjewel voor de tip! Hoe is het uiteindelijk afgelopen met die turbulente relatie?stokbootje schreef: ↑09-05-2026 13:14Als je graag bij jezelf wilt ontdekken hoe het komt dat je in bepaalde patronen vervalt (bijvoorbeeld niet alleen kunnen zijn, zonder relatie), kan ik schematherapie heel erg aanraden. Mijn verhaal lijkt heel erg op het jouwe, kalme en prima relatie verlaten voor een turbulente relatie met iemand die echt voelde als mijn soulmate, maar waar ik super onzeker door werd. Uiteindelijk heb ik door schematherapie mezelf veel beter leren begrijpen en ook echt wel dingen aangepakt die ervoor zorgden dat ik mijn eigenwaarde uit mijn relaties haalde.
Toen dat eenmaal opgelost was, kon ik veel kalmer in relaties staan en dus minder aandacht opeisen. En tegelijkertijd ook zien dat sommige mensen geen goede toevoeging in mijn leven waren, omdat ze mijn verkeerde patronen en onzekerheid heel erg triggeren en zelf ook een ongezonde behoefte hadden in hun relatie met mij.
maandag 11 mei 2026 om 16:36
Die is door mij beeindigd, maar wel pas na een paar keer knipperlichten. Ik vond het heel moeilijk om me ervan los te maken. Ik denk door twee redenen: enerzijds dat gevoel van weer gefaald te hebben, weer een relatie mislukt. En anderzijds omdat die ex er heel goed in was mij het gevoel te geven dat het aan mijn overgevoeligheden lag dat onze relatie niet werkte, en ook mooi kon praten over hoe alles echt anders zou worden als we het nog één keertje zouden proberen.isabadibol schreef: ↑09-05-2026 19:54Dankjewel voor de tip! Hoe is het uiteindelijk afgelopen met die turbulente relatie?
Uiteindelijk is het me gelukt echt weg te gaan en weg te blijven, ik denk omdat ik toen genoeg in therapie geleerd had om op mezelf te durven vertrouwen. Op dat ik het alleen ook wel zou redden, maar ook op mijn eigen oordeel over dat de relatie echt niet goed voor me was.
En toen ben ik uiteindelijk weer samengekomen met de ex uit de stabiele, kalme relatie! Ik zeg niet dat jij dat ook moet doen
Maar in mijn geval waren we allebei ergens nog dezelfde mensen, met dezelfde interesses en waarden die goed bij elkaar pasten, en anderzijds waren we ook allebei veranderd door de tijd los van elkaar. Daardoor konden we een nieuwe relatie starten zonder in de oude valkuilen te stappen.Ik vond de therapie heel zwaar soms, echt hard werken. Maar het is wel echt het beste cadeau dat ik mezelf heb kunnen geven, ik zit echt veel beter in mijn vel nu.
maandag 11 mei 2026 om 17:32
stokbootje schreef: ↑11-05-2026 16:36Die is door mij beeindigd, maar wel pas na een paar keer knipperlichten. Ik vond het heel moeilijk om me ervan los te maken. Ik denk door twee redenen: enerzijds dat gevoel van weer gefaald te hebben, weer een relatie mislukt. En anderzijds omdat die ex er heel goed in was mij het gevoel te geven dat het aan mijn overgevoeligheden lag dat onze relatie niet werkte, en ook mooi kon praten over hoe alles echt anders zou worden als we het nog één keertje zouden proberen.
Uiteindelijk is het me gelukt echt weg te gaan en weg te blijven, ik denk omdat ik toen genoeg in therapie geleerd had om op mezelf te durven vertrouwen. Op dat ik het alleen ook wel zou redden, maar ook op mijn eigen oordeel over dat de relatie echt niet goed voor me was.
En toen ben ik uiteindelijk weer samengekomen met de ex uit de stabiele, kalme relatie! Ik zeg niet dat jij dat ook moet doen
Ik vond de therapie heel zwaar soms, echt hard werken. Maar het is wel echt het beste cadeau dat ik mezelf heb kunnen geven, ik zit echt veel beter in mijn vel nu.
Heel gaaf om te lezen Stokbootje! Ik heb de afgelopen tijd al vaker gelezen dat je het uitgemaakt had (eindelijk
) maar wat mooi dat je weer samen bent met je vorige ex en jullie nu een nog fijnere relatie hebben!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
