Scheiden
zaterdag 13 juni 2026 om 10:37
Mijn man heeft mij gisteren verteld dat hij van mij wilt scheiden. Wij zijn sinds okt 2023 samen. Hebbeb een zoontje van net 1 en zijn getrouwd in maart 2025. Sinds afgelopen donderdag gaf hij aan minder gevoel te hebben, twee dagen later vertrok hij naar zijn moeder. Nu hebben we gisteren gepraat, want dat vond ik tijd. Hij zegt dat hij dus wil scheiden, want hij voelt nu helemaal niets meer. Ook zegt hij dat voor zijn gevoel er iets aan doen nog bijv therapie geen zin heeft, want zijn gevoel verandert toch niet. Ook zegt hij geen spijt gevoelens te krijgen, want die ervaart hij niet. We hebben een koopwoning en dat moeten we allemaal zien te regelen.
Mijn man is 25 en ik 33. Hij was altijd enthousiast en liefdevol, van minder gevoel voor mij heb ik niets van meegekregen. Het komt dan ook als een bom inslag bij mij in. Ik slaap niet, ik eet niet. Ik ben kapot en hij gaat gewoon door met zijn leven. Ik begrijp er zo niets van. Ik probeer met hem te praten zodat hij het alsnog een kans geeft, maar hij word boos en zegt dat hij niet wil praten.
Voor de duidelijkheid hij heeft ADHD, zijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en heeft een pest verleden. Kijk ik weet natuurlijk niet of het hier mee te maken heeft.
Ook zegt hij absoluut geen ander te hebben en daar geloof ik hem in.
Maar goed, dan nog is dit voor mij niet te verklaren. Het enige wat hij zegt gevoel is weg en niet wil vechten want zijn gevoel komt toch niet terug.
Wat moet ik? Ik ben echt kapot. Moe. En het enige waar ik aan denk is dat ik hem moet missen. Mijn leven zonder hem.. ik voel zoveel pijn. Hoe kan iemand dit zo maar doen en zeggen ook nog geen spijt te krijgen terwijl we zo liefdevol waren.
Mijn man is 25 en ik 33. Hij was altijd enthousiast en liefdevol, van minder gevoel voor mij heb ik niets van meegekregen. Het komt dan ook als een bom inslag bij mij in. Ik slaap niet, ik eet niet. Ik ben kapot en hij gaat gewoon door met zijn leven. Ik begrijp er zo niets van. Ik probeer met hem te praten zodat hij het alsnog een kans geeft, maar hij word boos en zegt dat hij niet wil praten.
Voor de duidelijkheid hij heeft ADHD, zijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en heeft een pest verleden. Kijk ik weet natuurlijk niet of het hier mee te maken heeft.
Ook zegt hij absoluut geen ander te hebben en daar geloof ik hem in.
Maar goed, dan nog is dit voor mij niet te verklaren. Het enige wat hij zegt gevoel is weg en niet wil vechten want zijn gevoel komt toch niet terug.
Wat moet ik? Ik ben echt kapot. Moe. En het enige waar ik aan denk is dat ik hem moet missen. Mijn leven zonder hem.. ik voel zoveel pijn. Hoe kan iemand dit zo maar doen en zeggen ook nog geen spijt te krijgen terwijl we zo liefdevol waren.
zaterdag 13 juni 2026 om 10:59
Begin met hem te geloven. Het is klaar, de koek is op. Als je hem gelooft, kan je beginnen met alles op de rails te zetten voor jezelf en je zoontje. Zet voor jezelf op een rijtje hoe jij de verdeling ziet en maak een ouderschapsplan. Met deze stappen neem je verantwoordelijkheid, maar laat je ook zien hoe zijn toekomst eruitziet. Zolang jij aan hem trekt, duw je hem alleen maar verder weg.
zaterdag 13 juni 2026 om 11:01
Hoe erg voor jullie! Moet enorm pijnlijk zijn.
Maar het kan zeker, dat zijn gevoel weg is. Het kan ook dat er niemand anders is. Maar misschien ook wel. Maakt in de basis allemaal niets uit. Hij wil niet meer.
Kan zijn dat hij al lang met die gevoelens zit maar het een kans wou geven voor jullie kindje. Als ik het goed heb waren jullie nog geen jaar samen en hij nog maar 23 toen jullie zwanger werden, waarschijnlijk was hij nog te jong voor al die grote stappen zo snel op elkaar? Geen idee... wij kunnen niet in zijn hoofd kijken.
Weet wel dat het goed komt, deze pijn gaat over. Heel veel moed en sterkte.
Maar het kan zeker, dat zijn gevoel weg is. Het kan ook dat er niemand anders is. Maar misschien ook wel. Maakt in de basis allemaal niets uit. Hij wil niet meer.
Kan zijn dat hij al lang met die gevoelens zit maar het een kans wou geven voor jullie kindje. Als ik het goed heb waren jullie nog geen jaar samen en hij nog maar 23 toen jullie zwanger werden, waarschijnlijk was hij nog te jong voor al die grote stappen zo snel op elkaar? Geen idee... wij kunnen niet in zijn hoofd kijken.
Weet wel dat het goed komt, deze pijn gaat over. Heel veel moed en sterkte.
zaterdag 13 juni 2026 om 11:02
Blijkbaar open je alleen topics wanneer een relatie uitgaat. Ga je deze keer wel reageren? Of kom je nu ook alleen terug om je OP te wissen?
In augustus 2022 een topic dat je relatie na 10 jaar op een nare manier over is gegaan en dat je partner een ander heeft.
Met deze man heb je een relatie vanaf oktober 2023 en binnen drie jaar zijn jullie getrouwd met een kindje en een koophuis.
Wat is jouw gevoel bij dat tijdspad?
In augustus 2022 een topic dat je relatie na 10 jaar op een nare manier over is gegaan en dat je partner een ander heeft.
Met deze man heb je een relatie vanaf oktober 2023 en binnen drie jaar zijn jullie getrouwd met een kindje en een koophuis.
Wat is jouw gevoel bij dat tijdspad?
zaterdag 13 juni 2026 om 11:06
Het hoeft niet aan externe factoren te liggen hè. Soms passen twee mensen niet zo goed bij elkaar, lopen de verwachtingen uiteen of zitten ze in verschillende levensfases.
Ik vind het best veel om al getrouwd te zijn, een koophuis te hebben èn samen een kind te krijgen als je nog geen 25 bent. Hoe is dat zo gelopen?
Je hoort best veel dat stellen de aansluiting kwijt raken in het eerste jaar als ouders. Je focus verandert en je kind moet voortaan op de eerste plaats komen. Niet alle stellen hebben genoeg basis om die verandering samen door te komen.
Relatietherapie lijkt me overigens juist heel nuttig de komende tijd. Maar dan gericht op samen ouders zijn van jullie kind. Los van of je nou wel of niet partners blijft, jullie blijven samen ouders tot jullie kind volwassen is.
Sterkte..
Ik vind het best veel om al getrouwd te zijn, een koophuis te hebben èn samen een kind te krijgen als je nog geen 25 bent. Hoe is dat zo gelopen?
Je hoort best veel dat stellen de aansluiting kwijt raken in het eerste jaar als ouders. Je focus verandert en je kind moet voortaan op de eerste plaats komen. Niet alle stellen hebben genoeg basis om die verandering samen door te komen.
Relatietherapie lijkt me overigens juist heel nuttig de komende tijd. Maar dan gericht op samen ouders zijn van jullie kind. Los van of je nou wel of niet partners blijft, jullie blijven samen ouders tot jullie kind volwassen is.
Sterkte..
zaterdag 13 juni 2026 om 11:18
Voor de duidelijkheid hij heeft ADHD, zijn ouders zijn 6 jaar geleden gescheiden en heeft een pest verleden. Kijk ik weet natuurlijk niet of het hier mee te maken heeft.
Nee dat denk ik niet. In elk geval een heel stuk minder dan dit:
Wij zijn sinds okt 2023 samen. Hebbeb een zoontje van net 1 en zijn getrouwd in maart 2025. Sinds afgelopen donderdag gaf hij aan minder gevoel te hebben, twee dagen later vertrok hij naar zijn moeder. Nu hebben we gisteren gepraat, want dat vond ik tijd. Hij zegt dat hij dus wil scheiden, want hij voelt nu helemaal niets meer. Ook zegt hij dat voor zijn gevoel er iets aan doen nog bijv therapie geen zin heeft, want zijn gevoel verandert toch niet. Ook zegt hij geen spijt gevoelens te krijgen, want die ervaart hij niet. We hebben een koopwoning en dat moeten we allemaal zien te regelen.
Mijn man is 25 en ik 33
Jullie zijn ontzettend snel gegaan. Jij bent in een relatie gedoken waarbij je binnen een jaar zwanger bent geraakt en binnen 2 jaar was er al een kind (en trouwen en huis kopen). En hij is op jonge leeftijd die relatie ingesprongen met dus binnen dat jaar al zwangerschap en binnen 2 jaar een kind. Plus samenwonen, trouwen en huis. Dat is nogal een tempo.
Dat kan allemaal goed gaan, maar door zo snel te gaan en vooral zo snel al een kind krijgen terwijl jullie elkaar eigenlijk nog amper kennen is niet de beste basis.
Ik denk dat je net als bij je vorige relatie zult moeten accepteren dat dit het is. Als jij het nog tijd wil geven dan doe je dat, dan laat je hem de stappen zetten en wacht jij rustig af. Mogelijk draait hij dan weer en is relatietherapie dan alsnog een optie (zonder zou ik het zeker niet doen).
En anders kom jij zelf waarschijnlijk op een punt dat je dingen in gang wil gaan zetten (als hij het niet doet) omdat je het in limbo zitten zat bent.
Als je gaat afwachten zou ik wel ondertussen zoveel mogelijk op een rijtje zetten. Hoe met je financiële situatie/zelfstandigheid, hoe met je onderdak (kun je hem uitkopen, zou je dat willen?), hoe met werken naar co-ouderschap toe.
zaterdag 13 juni 2026 om 11:21
Triest genoeg is het dit wel.Melisande2 schreef: ↑13-06-2026 10:59Begin met hem te geloven. Het is klaar, de koek is op. Als je hem gelooft, kan je beginnen met alles op de rails te zetten voor jezelf en je zoontje. Zet voor jezelf op een rijtje hoe jij de verdeling ziet en maak een ouderschapsplan. Met deze stappen neem je verantwoordelijkheid, maar laat je ook zien hoe zijn toekomst eruitziet. Zolang jij aan hem trekt, duw je hem alleen maar verder weg.
En als hij geen relatie therapie wil dan zelf wel in therapie gaan. Tis nogal wat dat je voor je kiezen krijgt en gaat blijven krijgen als straks alleenstaande ouder
zaterdag 13 juni 2026 om 11:22
Je kunt toch op zn minst normaal reageren. Ik had destijds verwijderd, omdat ik daar niet meer mee geconfronteerd wilde wordenaanschouwer schreef: ↑13-06-2026 11:02Blijkbaar open je alleen topics wanneer een relatie uitgaat. Ga je deze keer wel reageren? Of kom je nu ook alleen terug om je OP te wissen?
In augustus 2022 een topic dat je relatie na 10 jaar op een nare manier over is gegaan en dat je partner een ander heeft.
Met deze man heb je een relatie vanaf oktober 2023 en binnen drie jaar zijn jullie getrouwd met een kindje en een koophuis.
Wat is jouw gevoel bij dat tijdspad?
zaterdag 13 juni 2026 om 11:32
Ik denk overigens dat zijn adhd wel een fiks aandeel zou kunnen hebben in het verloop van alles. Heb jij je drie jaar geleden verdiept in zijn adhd? Impulsiviteit kan namelijk een grote rol spelen, bij de beslissingen die hij genomen heeft. Ik vraag me af hoe dat zit aan jouw kant? Hoe kwam het dat jij het een goed idee vond om al deze stappen te zetten met een toen nog 23 jarige adhd-er?
zaterdag 13 juni 2026 om 11:57
Ik reageer normaal, alleen misschien niet zoals jij gehoopt had door alleen maar mee te huilen. Het kan helpend zijn om naar die droge feiten te kijken om te zien of je daar een patroon in herkent. Het alleen maar wegstoppen zodat je het niet meer ziet, helpt zeker niet.
zaterdag 13 juni 2026 om 12:18
Iemand die out of the blue zonder echte aanleiding (veel ruzies, zware psychiatrische problematiek, ingrijpende gebeurtenisen) wil scheiden heeft meestal gewoon een ander.
Ik kan het niet mooier maken helaas. Heeft weinig met ADHD te maken denk ik. Impulsief vertrekken omdat je verliefd bent misschien wel.
Ik kan het niet mooier maken helaas. Heeft weinig met ADHD te maken denk ik. Impulsief vertrekken omdat je verliefd bent misschien wel.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zaterdag 13 juni 2026 om 12:32
Nee daar spreekt hij helaas nog niet overSunShine35 schreef: ↑13-06-2026 10:51Wat erg voor je![]()
Zo plotseling.
Misschien eerst even niks doen en laten bezinken?
Heeft hij al nagedacht waar hij wil wonen, hoe het moet met jullie kind, enz?
zaterdag 13 juni 2026 om 12:32
Nee daar spreekt hij helaas nog niet overSunShine35 schreef: ↑13-06-2026 10:51Wat erg voor je![]()
Zo plotseling.
Misschien eerst even niks doen en laten bezinken?
Heeft hij al nagedacht waar hij wil wonen, hoe het moet met jullie kind, enz?
zaterdag 13 juni 2026 om 12:36
Dan kijk je toch niet meer daar dit topic ?
En je bent in 2022 verlaten door je vorige vriendje. Toen een andere leuke knul ontmoet (kan gebeuren, niks mis mee).
Maar om dan meteen te trouwen en een kind te krijgen (condoompje vergeten ?) en een huis te kopen klinkt allemaal erg snel en overhaast.
Ik snap wel van je (ex-)vriend dat hij nog niet toe is aan koophuis + kindje bij nader inzien.
zaterdag 13 juni 2026 om 12:40
Ik was smoor verliefd, en ik werd niet gepland zwanger al zei hij wel op vroege leeftijd kinderen te willen hebben. Zijn adhd zakte wel af toen hij bij mij kwam.Melisande2 schreef: ↑13-06-2026 11:32Ik denk overigens dat zijn adhd wel een fiks aandeel zou kunnen hebben in het verloop van alles. Heb jij je drie jaar geleden verdiept in zijn adhd? Impulsiviteit kan namelijk een grote rol spelen, bij de beslissingen die hij genomen heeft. Ik vraag me af hoe dat zit aan jouw kant? Hoe kwam het dat jij het een goed idee vond om al deze stappen te zetten met een toen nog 23 jarige adhd-er?
Ik heb wel eens aan zijn moeder gevraagd om zijn adhd verleden etc.
zaterdag 13 juni 2026 om 12:41
Jeetje TO, wat heftig voor je.
Laat de botte reacties lekker naast je liggen hoor. Nee, de openingspost verwijderen mag niet en er zijn mensen die dat Heeel Erg vinden als je dat wel doet. Nou, boehoe, huilie huilie, lekker laten lullen hoor.
Verder heb ik eigenlijk geen advies, behalve je niet laten opnaaien door vreemden op een forum. Sterkte
Laat de botte reacties lekker naast je liggen hoor. Nee, de openingspost verwijderen mag niet en er zijn mensen die dat Heeel Erg vinden als je dat wel doet. Nou, boehoe, huilie huilie, lekker laten lullen hoor.
Verder heb ik eigenlijk geen advies, behalve je niet laten opnaaien door vreemden op een forum. Sterkte
zaterdag 13 juni 2026 om 12:42
Mijn man wilde op jonge leeftijd vader worden. Hij wilde trouwen. Een koopwoning, omdat het op ons pad kwam. Ook voor ons zoontjecreativeguy schreef: ↑13-06-2026 12:36Dan kijk je toch niet meer daar dit topic ?
En je bent in 2022 verlaten door je vorige vriendje. Toen een andere leuke knul ontmoet (kan gebeuren, niks mis mee).
Maar om dan meteen te trouwen en een kind te krijgen (condoompje vergeten ?) en een huis te kopen klinkt allemaal erg snel en overhaast.
Ik snap wel van je (ex-)vriend dat hij nog niet toe is aan koophuis + kindje bij nader inzien.
zaterdag 13 juni 2026 om 12:43
Dankje!!Coniglio schreef: ↑13-06-2026 12:41Jeetje TO, wat heftig voor je.
Laat de botte reacties lekker naast je liggen hoor. Nee, de openingspost verwijderen mag niet en er zijn mensen die dat Heeel Erg vinden als je dat wel doet. Nou, boehoe, huilie huilie, lekker laten lullen hoor.
Verder heb ik eigenlijk geen advies, behalve je niet laten opnaaien door vreemden op een forum. Sterkte
zaterdag 13 juni 2026 om 12:43
Dankje!!Coniglio schreef: ↑13-06-2026 12:41Jeetje TO, wat heftig voor je.
Laat de botte reacties lekker naast je liggen hoor. Nee, de openingspost verwijderen mag niet en er zijn mensen die dat Heeel Erg vinden als je dat wel doet. Nou, boehoe, huilie huilie, lekker laten lullen hoor.
Verder heb ik eigenlijk geen advies, behalve je niet laten opnaaien door vreemden op een forum. Sterkte
zaterdag 13 juni 2026 om 13:14
Het gaat niet alleen over het leeghalen van de OP, maar ook over het niet meer reageren in het topic. Dat doet TO nu wel, dus dat is een verbetering.Coniglio schreef: ↑13-06-2026 12:41Jeetje TO, wat heftig voor je.
Laat de botte reacties lekker naast je liggen hoor. Nee, de openingspost verwijderen mag niet en er zijn mensen die dat Heeel Erg vinden als je dat wel doet. Nou, boehoe, huilie huilie, lekker laten lullen hoor.
Verder heb ik eigenlijk geen advies, behalve je niet laten opnaaien door vreemden op een forum. Sterkte
Verder kom je zelf niet met adviezen, maar daar word je dan wel weer voor bedankt.
Dat is best bijzonder.
On topic:
TO, je zult je nu vooral moeten gaan richten op de praktische zaken. Huisvesting, boedelverdeling, omgangsregeling, advocaat of mediator en meer van dat soort dingen. Het gevoelsmatige moet je rustig laten bezinken, eventueel bespreken met de PO van de huisarts en vooral jezelf tijd geven om te helen.
Hij gaat niet terug komen, dat is de harde realiteit waar je mee moet dealen.
zaterdag 13 juni 2026 om 13:40
En nu wil hij scheiden.
Er lijkt weinig doordachts aan jouw stappen en je lijkt je nu wat te verschuilen achter dat hij het wilde en dat dingen nou eenmaal op jullie pad kwamen. Nogmaals, dat kan goed gaan, maar het is een hele smalle basis als je elkaar nog maar zo kort kent.
Wat zou jij nu willen? Behalve dat hij zich nu ineens weer bedenkt? Wil jij de tijd nemen en afwachten of hij dan verdere stappen gaat zetten?
zaterdag 13 juni 2026 om 13:46
Dank je, je brengt mijn gevoel onder woorden, wat me zelf niet zo goed lukte.S-Groot schreef: ↑13-06-2026 13:40En nu wil hij scheiden.
Er lijkt weinig doordachts aan jouw stappen en je lijkt je nu wat te verschuilen achter dat hij het wilde en dat dingen nou eenmaal op jullie pad kwamen. Nogmaals, dat kan goed gaan, maar het is een hele smalle basis als je elkaar nog maar zo kort kent.
Wat zou jij nu willen? Behalve dat hij zich nu ineens weer bedenkt? Wil jij de tijd nemen en afwachten of hij dan verdere stappen
zaterdag 13 juni 2026 om 14:09
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in