Relaties
alle pijlers
Oude vriendschappen
maandag 15 juni 2026 om 14:26
Hoi allemaal,
Ik vroeg me iets af en ben benieuwd hoe jullie hierin staan. Laatst zat ik te denken over hoe internet het heel makkelijk maakt om mensen van vroeger op te sporen, maar dat dit ook weleens gekke situaties oplevert.
Een tijdje geleden werd ik ineens benaderd door iemand van heel vroeger. Diegene had echt flink lopen zoeken online om mijn gegevens te achterhalen. In het begin dacht ik: "Leuk!", dus we hebben even kort gekletst over waar we nu staan in het leven. Maar toen het daarna ter sprake kwam om eens een keertje een terrasje te pakken of af te spreken, was het ineens: "Ja, superdruk nu”, blabla. Er kwam uiteindelijk nooit meer een vervolg van de grond.
Achteraf hield ik er een beetje een vage smaak aan over. Het leek wel alsof diegene er vooral moeite voor had gedaan om puur de eigen nieuwsgierigheid te bevredigen. Even checken hoe het nu met me gaat, dat vinkje zetten, en weer door met het eigen leven. Sindsdien denk ik weleens: na zoveel jaar veranderen mensen zo erg, dat het volgens mij niet eens echt zin heeft om zo’n vriendschap opnieuw leven in te blazen en dat je vaak niet eens weet wat je weer je leven binnenhaalt.
Ik ben heel benieuwd naar hoe jullie dit ervaren: Hebben jullie dit weleens meegemaakt, dat iemand na jaren radiostilte ineens heel actief contact zocht?
Gaan jullie daar dan in mee, of houden jullie de boot bewust een beetje af?
En als je erin mee bent gegaan: was het een positieve verrassing, of bleef het inderdaad bij die eenmalige nieuwsgierigheid van de ander?
Ik hoor graag jullie verhalen!
Ik vroeg me iets af en ben benieuwd hoe jullie hierin staan. Laatst zat ik te denken over hoe internet het heel makkelijk maakt om mensen van vroeger op te sporen, maar dat dit ook weleens gekke situaties oplevert.
Een tijdje geleden werd ik ineens benaderd door iemand van heel vroeger. Diegene had echt flink lopen zoeken online om mijn gegevens te achterhalen. In het begin dacht ik: "Leuk!", dus we hebben even kort gekletst over waar we nu staan in het leven. Maar toen het daarna ter sprake kwam om eens een keertje een terrasje te pakken of af te spreken, was het ineens: "Ja, superdruk nu”, blabla. Er kwam uiteindelijk nooit meer een vervolg van de grond.
Achteraf hield ik er een beetje een vage smaak aan over. Het leek wel alsof diegene er vooral moeite voor had gedaan om puur de eigen nieuwsgierigheid te bevredigen. Even checken hoe het nu met me gaat, dat vinkje zetten, en weer door met het eigen leven. Sindsdien denk ik weleens: na zoveel jaar veranderen mensen zo erg, dat het volgens mij niet eens echt zin heeft om zo’n vriendschap opnieuw leven in te blazen en dat je vaak niet eens weet wat je weer je leven binnenhaalt.
Ik ben heel benieuwd naar hoe jullie dit ervaren: Hebben jullie dit weleens meegemaakt, dat iemand na jaren radiostilte ineens heel actief contact zocht?
Gaan jullie daar dan in mee, of houden jullie de boot bewust een beetje af?
En als je erin mee bent gegaan: was het een positieve verrassing, of bleef het inderdaad bij die eenmalige nieuwsgierigheid van de ander?
Ik hoor graag jullie verhalen!
maandag 15 juni 2026 om 15:05
Ik vind dan eigenlijk even beetje chat/app-contact voldoende.
Meestal is er een reden dat vriendschappen verwaterd zijn.
Heb laatst nog eens geluncht met iemand die ik jaaaaaaren amper gesproken had. En dat gesprek bleef op het "en hoe is het nou met je moeder/vader/kind/werk" hangen. Dat vind ik niet zoveel aan.
Meestal is er een reden dat vriendschappen verwaterd zijn.
Heb laatst nog eens geluncht met iemand die ik jaaaaaaren amper gesproken had. En dat gesprek bleef op het "en hoe is het nou met je moeder/vader/kind/werk" hangen. Dat vind ik niet zoveel aan.
maandag 15 juni 2026 om 15:15
Ik heb vroeger een beste vriend gehad waar ik jarenlang heel close mee was.
Er is eigenlijk niks gebeurd, we zijn gewoon uit elkaar gegroeid.
Na jaren nog wel eens geprobeerd dat contact nieuw leven in te blazen. Eerste contact was superleuk, maar achteraf gezien hebben we alleen maar herinneringen opgehaald en daar veel lol omgehad. De 2x daarna merkte je dat er te weinig was om in het heden de vriendschap weer opnieuw op te bouwen.
Gelukkig stonden we er allebei zo in, af en toe sturen we elkaar nog een berichtje op instagram en dat is leuk en helemaal prima!
Ik vind het soms wel leuk om wat berichtjes over te sturen met oud bekenden, maar dan moet er wel een aanleiding voor zijn. Een reis naar een bestemming waar je ook naar toe gaat, een promotie oid. Dat contact vind ik soms best leuk maar ik voel vaak geen behoefte om af te spreken.
Er is eigenlijk niks gebeurd, we zijn gewoon uit elkaar gegroeid.
Na jaren nog wel eens geprobeerd dat contact nieuw leven in te blazen. Eerste contact was superleuk, maar achteraf gezien hebben we alleen maar herinneringen opgehaald en daar veel lol omgehad. De 2x daarna merkte je dat er te weinig was om in het heden de vriendschap weer opnieuw op te bouwen.
Gelukkig stonden we er allebei zo in, af en toe sturen we elkaar nog een berichtje op instagram en dat is leuk en helemaal prima!
Ik vind het soms wel leuk om wat berichtjes over te sturen met oud bekenden, maar dan moet er wel een aanleiding voor zijn. Een reis naar een bestemming waar je ook naar toe gaat, een promotie oid. Dat contact vind ik soms best leuk maar ik voel vaak geen behoefte om af te spreken.
maandag 15 juni 2026 om 15:16
Dat ligt aan de situatie op dat moment en de noodzaak of wat je er zelf bij voelt. Ik had toen een keertje weer met een oude beste vriendin afgesproken, was leuk en we wilden nog wel een keer wat doen. Was er helaas niet van gekomen, denk omdat we allebei ook ons eigen leven al hadden en er geen ruimte was voor een nieuwe vriendin erbij. Een andere oude beste vriend wilde afspreken toen ik hem toevallig tegenkwam, maar op dat moment had ik net een relatie en daar wilde ik al mijn tijd aan besteden.
maandag 15 juni 2026 om 15:36
Ik heb hier ook een dubbel gevoel bij. Zelf niet meegemaakt, maar ik weet dat er (openbare) facebookgroepen zijn waarin mensen iemand opsporen. Vaak ook puur 'om te weten hoe het gaat'. Er wordt dan meestal persoonlijke informatie over diegene die ze zoeken gedeeld, zoals waar ze gewoond hebben, wat voor werk ze hebben gedaan, wie hun broer/zus/ouders zijn of waar ze op school hebben gezeten oid. Soms zelfs een (oude) foto. De reacties zijn meestal heel behulpzaam en ik denk alleen maar, ik zou er niet blij van worden als dit over mij zou gaan.
maandag 15 juni 2026 om 15:52
Ik heb meestal ook niet meer zo'n zin in oude contacten die met reden verwaterd zijn. Ik vind het hooguit leuk om mijn nieuwsgierigheid te bevredigen: wat doet diegene, werk, getrouwd, kinderen, dat soort dingen.
Ik heb wel eens gehad dat een vriendje van vroeger contact opnam, dat was eigenlijk een beetje dubieuze relatie en daar wilde ik niks meer mee, die heb ik beleefd maar duidelijk afgepoeierd.
De uitzonderingen zijn mensen waar wél ooit een stevig contact mee was en waarvan ik niet weet waarom het contact verbroken is. Mijn beste vriendin van vroeger die me min of meer geghost heeft. Een oude vriendin van mijn moeder die geen enkele reactie gaf toen mijn moeder overleed. Dan zou ik wel graag willen weten wat er gebeurd is, wat er aan de hand is (ziek? overleden? ernstige problemen?) . Ik heb wel eens overwogen inderdaad zo'n Facebookgroep in te schakelen maar dat toch niet gedaan.
Ik heb wel eens gehad dat een vriendje van vroeger contact opnam, dat was eigenlijk een beetje dubieuze relatie en daar wilde ik niks meer mee, die heb ik beleefd maar duidelijk afgepoeierd.
De uitzonderingen zijn mensen waar wél ooit een stevig contact mee was en waarvan ik niet weet waarom het contact verbroken is. Mijn beste vriendin van vroeger die me min of meer geghost heeft. Een oude vriendin van mijn moeder die geen enkele reactie gaf toen mijn moeder overleed. Dan zou ik wel graag willen weten wat er gebeurd is, wat er aan de hand is (ziek? overleden? ernstige problemen?) . Ik heb wel eens overwogen inderdaad zo'n Facebookgroep in te schakelen maar dat toch niet gedaan.
Harba lorifa
maandag 15 juni 2026 om 16:03
Ik zoek ook weleens mensen van vroeger op, maar allebei heb je nu een heel ander/nieuw leven. Dat betekent dat het 90% vd tijd inderdaad blijft bij even bijkletsen. Dat zie ik niet als iets slechts. Die persoon denkt nog weleens aan jou, is benieuwd hoe het nu met jou gaat. Het staat jou vrij of je vrijblijvend hierover wilt kletsen, of natuurlijk niet. Soms is iemand helemaal nergens online te vinden, dat vind ik dan weleens jammer, ik zou graag eens willen zien hoe deze persoon er nu uitziet, heeft hij/zij een gezin? Wat doet hij/zij qua werk? Met mensen waarvoor ik moeite doe om hen te vinden zou ik ook zeker wel een terrasje willen pakken. Dat betekent niet dat we dan die vriendschap weer helemaal oppakken ofzo, maar om samen bij te praten en terug te kijken naar toen.
maandag 15 juni 2026 om 18:02
Dit komt bij mij af en toe voor, mijn ervaring is dat het soms geen duidelijke reden heeft dat een vriendschap verwatert. Soms heeft een van de twee of beide het zeer druk, die tijden bestaan als je in de dertig en veertig bent. Of je zit net in een andere levensfase en zit daardoor op een andere golflengte wat op een ander moment weer anders kan zijn.
Ik sta altijd wel weer open voor contact, als ik iemand leuk vind is dat niet zo snel voorbij.
Een vriendin kon bijvoorbeeld geen kinderen krijgen en zat zo vol afgunst dat ze het contact heeft verbroken. Vorig jaar kreeg ik ineens een berichtje dat ze zwanger was en hebben we een paar keer afgesproken. Het was echt leuk om haar weer te zien. Inmiddels heeft ze een baby en ben ik echt blij dat ons contact hersteld is.
Ik sta altijd wel weer open voor contact, als ik iemand leuk vind is dat niet zo snel voorbij.
Een vriendin kon bijvoorbeeld geen kinderen krijgen en zat zo vol afgunst dat ze het contact heeft verbroken. Vorig jaar kreeg ik ineens een berichtje dat ze zwanger was en hebben we een paar keer afgesproken. Het was echt leuk om haar weer te zien. Inmiddels heeft ze een baby en ben ik echt blij dat ons contact hersteld is.
maandag 15 juni 2026 om 18:39
Ik heb vijf jaar in het buitenland gewoond en daarna op zoek naar een woning weer bij mijn ouders terecht. In het dorp waar ik ooit (20 jaar eerder) de basisschool heb gedaan. Afgesproken met twee klasgenootjes van toen maar we hadden gewoon niks gemeen. Het was een beetje ongemakkelijk en daarna nooit meer contact gehad.
maandag 15 juni 2026 om 19:20
maandag 15 juni 2026 om 23:29
Een vroegere vriend van de basisschool stuurt mij om de zoveel tijd een vriendschapsverzoek en daar heb ik geen zin in. Was op de basisschool wel een tijdje vrienden met hem en omdat hij het goed kon vinden met mijn broer nodigde ik hem ook altijd uit op mijn kinderfeestjes zodat mijn broer niet de enige jongen was. Heb dat echter laten verwateren toen hij me probeerde te zoenen en het voor hem duidelijk wat meer was dan gewoon vriendschap in hoeverre dat kan als je 10/11 bent. Gelukkig ging hij naar een andere mobiele school.
Weet ook niet waarom hij steeds een verzoek stuurt. Ben hem wel een paar jaar geleden tegen gekomen in de sportschool en toen wilde hij een afspreken om een drankje te doen maar had er geen goed gevoel bij. Dus afgekapt. Misschien hard maar ik heb er geen behoefte aan en ik wil hem geen valse hoop geven mocht er toch nog iets van gevoelens zijn.
Laatst zag ik ook dat een paar oud bekenden van mij op een bepaald openbaar facebook bericht hadden gereageerd. Kon het niet laten om even op hun profiel te kijken, was grotendeels afgeschermd dus zag niet veel, en toen heb ik nog getwijfeld om ze een berichtje te sturen om te vragen hoe het gaat. Uiteindelijk niet gedaan want vind die vraag op het moment echt een klote vraag. En ook geen idee wat ik dan daarna met het contact zou willen.
En laatst toevallig nog een oud collega op gezocht omdat ik zoiets had van "is zij dat of is het toch iemand anders?" na een bericht in de krant. Die collega doet nu iets wat ik nooit achter haar had gezocht en ik haar ook niet de persoon voor vond maar toch grappig.
Weet ook niet waarom hij steeds een verzoek stuurt. Ben hem wel een paar jaar geleden tegen gekomen in de sportschool en toen wilde hij een afspreken om een drankje te doen maar had er geen goed gevoel bij. Dus afgekapt. Misschien hard maar ik heb er geen behoefte aan en ik wil hem geen valse hoop geven mocht er toch nog iets van gevoelens zijn.
Laatst zag ik ook dat een paar oud bekenden van mij op een bepaald openbaar facebook bericht hadden gereageerd. Kon het niet laten om even op hun profiel te kijken, was grotendeels afgeschermd dus zag niet veel, en toen heb ik nog getwijfeld om ze een berichtje te sturen om te vragen hoe het gaat. Uiteindelijk niet gedaan want vind die vraag op het moment echt een klote vraag. En ook geen idee wat ik dan daarna met het contact zou willen.
En laatst toevallig nog een oud collega op gezocht omdat ik zoiets had van "is zij dat of is het toch iemand anders?" na een bericht in de krant. Die collega doet nu iets wat ik nooit achter haar had gezocht en ik haar ook niet de persoon voor vond maar toch grappig.
graze wijzigde dit bericht op 15-06-2026 23:38
28.81% gewijzigd
maandag 15 juni 2026 om 23:35
Zeker. Ik wilde weten hoe het met mijn eerste grote jeugdliefde was waar ik als tiener 4 jaar een relatie mee had gehad. Ik was destijds degene was die van het ene op het andere moment een punt achter onze relatie had gezet. Via fb zijn gegevens achterhaald, en contact opgenomen. Vanaf de eerste minuut waren de 28 jaar die we elkaar niet hadden gezien of gesproken verdwenen en was alles weer zoals het vroeger was. Inmiddels zijn we weer 8 jaar bij elkaar.
maandag 15 juni 2026 om 23:43
Wat zoetIamback71 schreef: ↑15-06-2026 23:35Zeker. Ik wilde weten hoe het met mijn eerste grote jeugdliefde was waar ik als tiener 4 jaar een relatie mee had gehad. Ik was destijds degene was die van het ene op het andere moment een punt achter onze relatie had gezet. Via fb zijn gegevens achterhaald, en contact opgenomen. Vanaf de eerste minuut waren de 28 jaar die we elkaar niet hadden gezien of gesproken verdwenen en was alles weer zoals het vroeger was. Inmiddels zijn we weer 8 jaar bij elkaar.
dinsdag 16 juni 2026 om 07:52
Er is een keer een vriendin geweest waarbij het door o.a. studie en woonplek elders is verwaterd, ruim tien jaar denk ik. Afgelopen jaren is er weer contact en dat is leuk.
Dus het ligt maar net aan de reden dat het verwaterd is.
Er zijn ook vriendschappen verwaterd waarvan ik dan een beetje een vraagteken zou krijgen als diegene wel weer contact zou opnemen.
Dus het ligt maar net aan de reden dat het verwaterd is.
Er zijn ook vriendschappen verwaterd waarvan ik dan een beetje een vraagteken zou krijgen als diegene wel weer contact zou opnemen.
dinsdag 16 juni 2026 om 08:09
Naar aanleiding van een reünie van de basisschool heb ik na 20 jaar wel weer contact met oud klasgenoten, dat was gelijk weer heel vertrouwd en gezellig, maar het is wel voldoende om ze 1x per jaar als groep te zien op de volgende 'klassen reünie' . Al komt dat ook deels door de afstand. Iedereen woont door het hele land heen. Wel een aantal in mijn geboorteplaats, maar daar woon ik zelf dus ook niet meer.
dinsdag 16 juni 2026 om 11:40
dat is waar, dat heb ik met een deel van mijn oud-studiegenoten. We zien elkaar eens per jaar (paar jaar) en dan is het een hele leuke middag. Maar het zijn geen hernieuwde vriendschappen. Het is meer een soort constante lijn, die blijfthappyapple schreef: ↑16-06-2026 08:09Naar aanleiding van een reünie van de basisschool heb ik na 20 jaar wel weer contact met oud klasgenoten, dat was gelijk weer heel vertrouwd en gezellig, maar het is wel voldoende om ze 1x per jaar als groep te zien op de volgende 'klassen reünie' . Al komt dat ook deels door de afstand. Iedereen woont door het hele land heen. Wel een aantal in mijn geboorteplaats, maar daar woon ik zelf dus ook niet meer.
een kleiner deel van mijn oud-studiegenoten zijn mijn beste vrienden.
Van voor de studie heb ik geen contacten meer, en dat is ook wel zo lang geleden. Voelt als een ander leven. Dat ik die mensen amper ken en eigenlijk ook alle interesse ben verloren.
dinsdag 16 juni 2026 om 16:57
Ik heb voor mezelf besloten dat ik vriendschappen uit het verleden ook echt in het verleden laat. Dat geldt zelfs voor vriendschappen waar ik met een goed gevoel op terugkijk. Kom ik toevallig ergens een oude kennis of vriend(in) tegen, dan loop ik natuurlijk niet weg voor een kort maar-hoe-gáát-het-met-je-gesprekje, maar ik zoek het niet op. Vriendschapsverzoeken op social media van mensen uit mijn basisschool-, middelbare school- of studententijd negeer ik eigenlijk altijd en reünies hoeven voor mij ook niet (zoals recent een reünie van mijn tienertijd-bijbaan collega’s.)
Ik begrijp eigenlijk niet zo goed waarom sommige mensen een vriendenlijst hebben vol mensen die ze al jaren, soms zelfs decennia, niet meer in het echt hebben gesproken. Vaak hoor ik dan: “Ik vind het leuk om te zien wat iemand tegenwoordig doet.” Dat gevoel heb ik zelf niet zo. Ik hoop dat het oude vrienden goed gaat en dat ze een fijn leven hebben, maar daar houdt mijn belangstelling meestal wel op.
Laatst kwam mijn moeder mijn beste vriend van de middelbare school tegen. Hij zou graag eens met me bijpraten, maar die behoefte heb ik niet. Dat klinkt misschien wat kil. Maar ik ben niet meer dezelfde persoon als dertig jaar geleden, en andersom geldt natuurlijk precies hetzelfde. Het idee om de persoon-van-nu (opnieuw) te leren kennen spreekt me simpelweg niet zo aan. Bovendien vind ik het eigenlijk wel prettig om, nu ik van ahem middelbare leeftijd ben, niet alles en iedereen uit het verleden mee te blijven slepen in het heden.
Ik begrijp eigenlijk niet zo goed waarom sommige mensen een vriendenlijst hebben vol mensen die ze al jaren, soms zelfs decennia, niet meer in het echt hebben gesproken. Vaak hoor ik dan: “Ik vind het leuk om te zien wat iemand tegenwoordig doet.” Dat gevoel heb ik zelf niet zo. Ik hoop dat het oude vrienden goed gaat en dat ze een fijn leven hebben, maar daar houdt mijn belangstelling meestal wel op.
Laatst kwam mijn moeder mijn beste vriend van de middelbare school tegen. Hij zou graag eens met me bijpraten, maar die behoefte heb ik niet. Dat klinkt misschien wat kil. Maar ik ben niet meer dezelfde persoon als dertig jaar geleden, en andersom geldt natuurlijk precies hetzelfde. Het idee om de persoon-van-nu (opnieuw) te leren kennen spreekt me simpelweg niet zo aan. Bovendien vind ik het eigenlijk wel prettig om, nu ik van ahem middelbare leeftijd ben, niet alles en iedereen uit het verleden mee te blijven slepen in het heden.
woensdag 17 juni 2026 om 08:43
Mooi gezegd en sluit me hier helemaal bij aan.Sess schreef: ↑16-06-2026 16:57Ik heb voor mezelf besloten dat ik vriendschappen uit het verleden ook echt in het verleden laat.
Ik begrijp eigenlijk niet zo goed waarom sommige mensen een vriendenlijst hebben vol mensen die ze al jaren, soms zelfs decennia, niet meer in het echt hebben gesproken.
Ik ben niet meer dezelfde persoon als dertig jaar geleden, en andersom geldt natuurlijk precies hetzelfde. Het idee om de persoon-van-nu (opnieuw) te leren kennen spreekt me simpelweg niet zo aan. Bovendien vind ik het eigenlijk wel prettig om, nu ik van ahem middelbare leeftijd ben, niet alles en iedereen uit het verleden mee te blijven slepen in het heden.
Laatst een keer toch afgesproken om bij te praten met iemand die in een eerdere baan echt een goede vriend was geworden. het werd een erg moeizame avond. Zijn leven was compleet veranderd. Van de gezellige joviale automonteur die hij altijd was, is hij veranderd in een of andere spiritualiteit goeroe vol zweverigheid die nu opeens aan tantra doet en ayahuesca (!) ceremonies bijwoont..... Helemaal prima hoor als iemand daar blij van wordt, maar het was alsof er een compleet nieuwe persoon tegenover mij zat die ik zelf nooit zou hebben 'uitgezocht' zeg maar. En die ook nergens leek op de persoon waar ik toen altijd zoveel lol mee had.
Ik heb het bij die ene keer gelaten.
woensdag 17 juni 2026 om 09:25
@Sess: dat merk ik ook bij sommige mensen, een tweedeling in mensen die het verleden echt achter zich willen laten en mensen die het verleden meenemen. Ik ben van de tweede groep, omdat het verleden helemaal niet voelt als iets wat ik achter me laat. Verleden en heden zijn voor mij met elkaar verweven, omdat het verleden maakt wie ik nu ben. Ik geloof daarom ook helemaal niet dat ik nu een totaal ander mens ben dan toen. Tuurlijk, in veel opzichten ben ik veranderd, maar de kern van wie ik ben, die blijft hetzelfde. Dat stuk is ook het stuk waarmee ik, misschien een beetje zweverig, de connectie aanga met andere mensen.
Ik geloof trouwens zeker in verandering en ontwikkeling, maar achterbaks gedrag, pesten, roddelen, het ene zeggen en het andere doen, zijn dingen die je wat mij betreft niet weg kunt wuiven met 'ik was jong'. Iedereen doet domme dingen, maar de basis van je karakter wordt echt al heel vroeg gevormd.
Zoals meer mensen hier schrijven merk ik dus ook meestal meteen weer waarom ik een link met iemand had. Die blijft bestaan, ook als er 20 of 30 jaar voorbij zijn gegaan. Soms krijg je ook andere inzichten hoor, ik merk dat vooral bij vroegere romantische intereresses. Dan is de roze bril nu helemaal weg en valt iemand ineens tegen
Ik vind het psychologisch ook heel interessant eigenlijk. Waarom had ik met deze een link met deze persoon toen ik 13/14 was? Dat kon ik toen niet begrijpen op de manier waarop ik dat nu kan. Het levert regelmatig interessante inzichten op.
Bij mij heeft het ook te maken met mijn geheugen. Ik ben in de 40, maar mijn herinneringen aan de basisschool en middelbare school zijn nog super scherp. Mijn familie vraagt altijd dingen aan mij, ik herinner me dingen altijd beter dan mijn ouders. Voor mij voelt het dus als nog erg dichtbij.
Ik geloof trouwens zeker in verandering en ontwikkeling, maar achterbaks gedrag, pesten, roddelen, het ene zeggen en het andere doen, zijn dingen die je wat mij betreft niet weg kunt wuiven met 'ik was jong'. Iedereen doet domme dingen, maar de basis van je karakter wordt echt al heel vroeg gevormd.
Zoals meer mensen hier schrijven merk ik dus ook meestal meteen weer waarom ik een link met iemand had. Die blijft bestaan, ook als er 20 of 30 jaar voorbij zijn gegaan. Soms krijg je ook andere inzichten hoor, ik merk dat vooral bij vroegere romantische intereresses. Dan is de roze bril nu helemaal weg en valt iemand ineens tegen
Ik vind het psychologisch ook heel interessant eigenlijk. Waarom had ik met deze een link met deze persoon toen ik 13/14 was? Dat kon ik toen niet begrijpen op de manier waarop ik dat nu kan. Het levert regelmatig interessante inzichten op.
Bij mij heeft het ook te maken met mijn geheugen. Ik ben in de 40, maar mijn herinneringen aan de basisschool en middelbare school zijn nog super scherp. Mijn familie vraagt altijd dingen aan mij, ik herinner me dingen altijd beter dan mijn ouders. Voor mij voelt het dus als nog erg dichtbij.
woensdag 17 juni 2026 om 10:41
Waitingforthenight schreef: ↑17-06-2026 09:25Waarom had ik met deze een link met deze persoon toen ik 13/14 was?
Ik heb me vroeger altijd erg aangepast aan anderen, en me altijd afgevraagd of anderen mij wel aardig vonden. Pas op latere leeftijd ging ik me afvragen of ik die andere mensen eigenlijk wel aardig vond.
Dat gaf een hoop inzichten. Onder andere dat ik een tijdlang als jongere nogal mijn best deed om in de smaak te vallen bij mensen die ik interessant vond, of die zichzelf nogal interessant vonden, of die nou eenmaal toevallig op mijn pad kwamen. Of dat mensen zelf veeleisend waren en ik de reflex had om aan die eisen te voldoen zonder dat ik me afvroeg of ik daar eigenlijk wel zin in had.
Ik heb door wat fysieke gedoe nog weinig energie, en ik kies er nu voor die energie zoveel mogelijk te besteden aan mensen die ik echt aardig vind en die ik graag om me heen heb. En dat scheelt een hoop dus ik laat sommige bijeenkomsten nu ook aan me voorbij gaan (soms moet je wel, maar niet alles hoeft meer).
Harba lorifa
woensdag 17 juni 2026 om 10:48
Zo is het voor mij ook. Ik ben altijd trouw geweest aan mijn waarden en ben nooit met mensen omgegaan die geen respect voor me hadden, negatief in het leven stonden en bijvoorbeeld roddelden. Dus de mensen die vrienden waren in het verleden passen nog steeds goed bij me en waardeer ik omdat we bepaalde fases samen hebben meegemaakt.Waitingforthenight schreef: ↑17-06-2026 09:25@Sess: dat merk ik ook bij sommige mensen, een tweedeling in mensen die het verleden echt achter zich willen laten en mensen die het verleden meenemen. Ik ben van de tweede groep, omdat het verleden helemaal niet voelt als iets wat ik achter me laat. Verleden en heden zijn voor mij met elkaar verweven, omdat het verleden maakt wie ik nu ben. Ik geloof daarom ook helemaal niet dat ik nu een totaal ander mens ben dan toen. Tuurlijk, in veel opzichten ben ik veranderd, maar de kern van wie ik ben, die blijft hetzelfde. Dat stuk is ook het stuk waarmee ik, misschien een beetje zweverig, de connectie aanga met andere mensen.
Ik geloof trouwens zeker in verandering en ontwikkeling, maar achterbaks gedrag, pesten, roddelen, het ene zeggen en het andere doen, zijn dingen die je wat mij betreft niet weg kunt wuiven met 'ik was jong'. Iedereen doet domme dingen, maar de basis van je karakter wordt echt al heel vroeg gevormd.
Zoals meer mensen hier schrijven merk ik dus ook meestal meteen weer waarom ik een link met iemand had. Die blijft bestaan, ook als er 20 of 30 jaar voorbij zijn gegaan. Soms krijg je ook andere inzichten hoor, ik merk dat vooral bij vroegere romantische intereresses. Dan is de roze bril nu helemaal weg en valt iemand ineens tegen
Ik vind het psychologisch ook heel interessant eigenlijk. Waarom had ik met deze een link met deze persoon toen ik 13/14 was? Dat kon ik toen niet begrijpen op de manier waarop ik dat nu kan. Het levert regelmatig interessante inzichten op.
Bij mij heeft het ook te maken met mijn geheugen. Ik ben in de 40, maar mijn herinneringen aan de basisschool en middelbare school zijn nog super scherp. Mijn familie vraagt altijd dingen aan mij, ik herinner me dingen altijd beter dan mijn ouders. Voor mij voelt het dus als nog erg dichtbij.
Ik merk altijd als ik weer iemand spreek dat die klik er meteen weer is. Het gaat dan verder dan 'bijkletsen', we kunnen direct weer de diepte in. De reden dat het is verwaterd komt vaak door verschillen in levensfases, iets wat meestal automatisch weer bijtrekt als je ouder wordt, of iets als een verhuizing. Allemaal geen dingen die ik mensen kwalijk neem.
woensdag 17 juni 2026 om 11:22
woensdag 17 juni 2026 om 11:58
@Ginevra: Dat snap ik ook, en dat je dan niet echt de behoefte hebt om deze vriendschappen nog eens aan te halen en je (beperkte) energie anders in te zetten. Ik las laatst een oud dagboek terug (lukte me meestal maximaal een week of 2 om bij te houden) en las dat ik toen heel gemengde gevoelens had over een vriendin. Op de middelbare school wordt vriendschap natuurlijk ook veel bepaald door nabijheid, een klas, een fietsmaatje etc. Andersom zal het ook zijn dat ik soms veel meer waarde aan een vriendschap hechtte dan zij.
@LiviaMae: Ja over het algemeen is dat bij mij ook zo, maar niet 100%. Zo zoekt mijn allereerste vriendje (toen was ik 13) nog steeds contact, op hem maakte dit heel veel indruk, maar op mij eigenlijk niet. Terwijl andere verkeringen net zo kort duurde, maar wél een diepe indruk achterlieten. Lullig voor hem, maar kan ik niets aan doen. Zo ervaren mensen een gedeelde ervaring soms toch heel anders.
@Lila-Linda: Idem! De meeste vriendschappen in mijn kern zijn onstaan tussen 18 en 24 jaar oud, maar ook sommige mensen van middelbare of basisschool spreek ik nog weleens. En vaak is het ook niet afhankelijk van hoe vaak je iemand ziet. Merk dat met werk en gezin de tijd al zo vol zit, mentaal vind ik het dan lastig om tijd te maken voor meer dan dat.
@LiviaMae: Ja over het algemeen is dat bij mij ook zo, maar niet 100%. Zo zoekt mijn allereerste vriendje (toen was ik 13) nog steeds contact, op hem maakte dit heel veel indruk, maar op mij eigenlijk niet. Terwijl andere verkeringen net zo kort duurde, maar wél een diepe indruk achterlieten. Lullig voor hem, maar kan ik niets aan doen. Zo ervaren mensen een gedeelde ervaring soms toch heel anders.
@Lila-Linda: Idem! De meeste vriendschappen in mijn kern zijn onstaan tussen 18 en 24 jaar oud, maar ook sommige mensen van middelbare of basisschool spreek ik nog weleens. En vaak is het ook niet afhankelijk van hoe vaak je iemand ziet. Merk dat met werk en gezin de tijd al zo vol zit, mentaal vind ik het dan lastig om tijd te maken voor meer dan dat.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in