Entertainment
alle pijlers
Zomergasten met Jim van Os
maandag 31 augustus 2026 om 22:04
Zomergasten gezien? Wat vinden jullie van de opvatting van Van Os dat je het beste maar goed voorbereid de GGZ in kunt gaan, dat er onder al die diagnoses vaak dezelfde mechanismes schuilgaan... Dat je beschadigd kunt raken door de GGZ.
Ik kan mij er helemaal in vinden. Ik vond het mooi dat hij zelf ook zijn ervaring deelde.
We zouden meer naar elkaar om moeten kijken.
Ik kan mij er helemaal in vinden. Ik vond het mooi dat hij zelf ook zijn ervaring deelde.
We zouden meer naar elkaar om moeten kijken.
dinsdag 1 september 2026 om 00:17
Mja. Ik vind dat hij veel neerlegt in de sociale basis en groepsbehandeling, terwijl ik me afvraag of dat nou zo goed geregeld is. En dat de huisarts zijn/haar pappenheimers wel kent gaat ook lang niet overal op.
Ik ben wel benieuwd wat je vindt van zijn opstelling m.b.t. euthanasie? Ik vind het medicaliseren daarvan niet zo stroken met wat hij zegt en schrijft over therapie. Ik heb het idee dat hij niet al zijn overwegingen deelde. Dan heb ik persoonlijk liever dat iemand het afwijst wegens levensbeschouwelijke of andere voor die persoon ethische redenen. Dan is het in ieder geval duidelijk. Ik vond Jim van Os op meerdere momenten nogal... duaal overkomen en vroeg me af in hoeverre hij zich daarvan bewust is.
Ik ben wel benieuwd wat je vindt van zijn opstelling m.b.t. euthanasie? Ik vind het medicaliseren daarvan niet zo stroken met wat hij zegt en schrijft over therapie. Ik heb het idee dat hij niet al zijn overwegingen deelde. Dan heb ik persoonlijk liever dat iemand het afwijst wegens levensbeschouwelijke of andere voor die persoon ethische redenen. Dan is het in ieder geval duidelijk. Ik vond Jim van Os op meerdere momenten nogal... duaal overkomen en vroeg me af in hoeverre hij zich daarvan bewust is.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 1 september 2026 om 06:33
Ik moet de uitzending nog bekijken, maar ik vind het altijd een beetje goedkoop om 'de GGZ' negatief af te schilderen.
We maken er massaal gebruik van, ze moeten roeien met de riemen die ze hebben en er gebeurt veel goeds.
In de somatische zorg kun je ook beschadigd raken, maar is daarom 'de zorg' slecht?
We maken er massaal gebruik van, ze moeten roeien met de riemen die ze hebben en er gebeurt veel goeds.
In de somatische zorg kun je ook beschadigd raken, maar is daarom 'de zorg' slecht?
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 1 september 2026 om 09:16
Ik vond de gekozen beeldfragmenten interessant, maar hemzelf pedant en weinig ruimte maken voor een goed gesprek. Dat laatste had wel gemoeten, want de presentatrice gaf aan dat het thema haar persoonlijk raakte en ze wellicht minder scherp zou zijn. Ook luisterde hij niet echt naar haar echte vragen die er vervolgens wel kwamen.
Het viel me tegen hoe clichematig hij de GGZ neerzette en de hele structuur van andere zorg eromheen negeert, bijna alsof hij daar zelfs onbekend mee is (wat kan als hoogleraar, want dan hoef je niet langs gemeente en politie die vaak eerste en langste contact zijn met deze mensen. Maar er zijn wel degelijk ook onderzoekers die daar wel interesse in tonen).
Alsof niet al jaren heel veel aandacht is voor eerst een wandeling -het hele lijf- en gesprek en contact, sterker nog, eerder kom je niet eens bij de GGZ terecht en blijf je bij de PO huisarts of gemeente / wijkcoach. Er zijn natuurlijk genoeg misstanden, maar hij zette er weinig tegenover. Moet je je indenken dat je bij hem terecht komt in een kwetsbare situatie. Heel eerlijk, ik heb dan liever een protocol en handvaten door iemand die me dat wellicht wat onder tijdsdruk maar met liefde aanlevert, dan iemand die zelf gaat oreren of zelfs speculeren. Dat is echt maar weinig mensen gegeven. In een ideale wereld zouden we uiteraard veel meer naar elkaar omkijken en tijd voor elkaar maken en enige 'gekte' accepteren. Daarom is blijvend investeren in kunst en cultuur ook zo belangrijk, om die ruimte en marge te scheppen. Misschien hielp het overigens niet dat ik net 'Rutger en de buitenlanders' had gekeken over de een jongerencoach op straat die met zoveel inzet toch ook niet de wereld kan redden en dat desondanks toch iedere dag probeert. Ik had hem liever als zomergast gehad.
*Edit to add: ook bleek dat verhaal dat hij excuses aan de ouders van Milou had gemaakt, niet te kloppen.
Het viel me tegen hoe clichematig hij de GGZ neerzette en de hele structuur van andere zorg eromheen negeert, bijna alsof hij daar zelfs onbekend mee is (wat kan als hoogleraar, want dan hoef je niet langs gemeente en politie die vaak eerste en langste contact zijn met deze mensen. Maar er zijn wel degelijk ook onderzoekers die daar wel interesse in tonen).
Alsof niet al jaren heel veel aandacht is voor eerst een wandeling -het hele lijf- en gesprek en contact, sterker nog, eerder kom je niet eens bij de GGZ terecht en blijf je bij de PO huisarts of gemeente / wijkcoach. Er zijn natuurlijk genoeg misstanden, maar hij zette er weinig tegenover. Moet je je indenken dat je bij hem terecht komt in een kwetsbare situatie. Heel eerlijk, ik heb dan liever een protocol en handvaten door iemand die me dat wellicht wat onder tijdsdruk maar met liefde aanlevert, dan iemand die zelf gaat oreren of zelfs speculeren. Dat is echt maar weinig mensen gegeven. In een ideale wereld zouden we uiteraard veel meer naar elkaar omkijken en tijd voor elkaar maken en enige 'gekte' accepteren. Daarom is blijvend investeren in kunst en cultuur ook zo belangrijk, om die ruimte en marge te scheppen. Misschien hielp het overigens niet dat ik net 'Rutger en de buitenlanders' had gekeken over de een jongerencoach op straat die met zoveel inzet toch ook niet de wereld kan redden en dat desondanks toch iedere dag probeert. Ik had hem liever als zomergast gehad.
*Edit to add: ook bleek dat verhaal dat hij excuses aan de ouders van Milou had gemaakt, niet te kloppen.
dinsdag 1 september 2026 om 09:22
Goede analyse. Hij vertelde eigenlijk niets meer dan in zijn toevallig laatste boek staat. Het concept van zomergasten is ook wel een beetje dat het 'iemands' avond is, maar dan toch ook met de verwachting van enige kwetsbaarheid of openheid. Het had echt wel interessanter kunnen worden als hij dat wel was aangegaan.canis-felis schreef: ↑01-09-2026 00:17Mja. Ik vind dat hij veel neerlegt in de sociale basis en groepsbehandeling, terwijl ik me afvraag of dat nou zo goed geregeld is. En dat de huisarts zijn/haar pappenheimers wel kent gaat ook lang niet overal op.
Ik ben wel benieuwd wat je vindt van zijn opstelling m.b.t. euthanasie? Ik vind het medicaliseren daarvan niet zo stroken met wat hij zegt en schrijft over therapie. Ik heb het idee dat hij niet al zijn overwegingen deelde. Dan heb ik persoonlijk liever dat iemand het afwijst wegens levensbeschouwelijke of andere voor die persoon ethische redenen. Dan is het in ieder geval duidelijk. Ik vond Jim van Os op meerdere momenten nogal... duaal overkomen en vroeg me af in hoeverre hij zich daarvan bewust is.
dinsdag 1 september 2026 om 09:26
Ik heb de aflevering niet gezien, maar wat mij opvalt is dat er vooral veel commentaar is op de GGZ, terwijl er ook veel mensen zijn die zich wel gehoord voelen en een prima passende behandeling hebben gehad.
Het is hetzelfde als geholpen worden aan een lichamelijke aandoening in een logge organisatie als een ziekenhuis waar specialisten ook op hun eiland zitten, er te weinig communicatie is tussen specialismen en je ook niet iedere patiënt kan vangen in een protocol. Ook daar is maatwerk vaak ver te zoeken.
Ze kampen daarnaast in de GGZ met flinke personeelsproblemen(mijn kind stond ruim 2 jaar op een wachtlijst voor sGGZ). Dat doet wat met de wachtende mensen, maar kan me ook voorstellen dat het hoogst frustrerend is voor de zorgverleners.
Het is hetzelfde als geholpen worden aan een lichamelijke aandoening in een logge organisatie als een ziekenhuis waar specialisten ook op hun eiland zitten, er te weinig communicatie is tussen specialismen en je ook niet iedere patiënt kan vangen in een protocol. Ook daar is maatwerk vaak ver te zoeken.
Ze kampen daarnaast in de GGZ met flinke personeelsproblemen(mijn kind stond ruim 2 jaar op een wachtlijst voor sGGZ). Dat doet wat met de wachtende mensen, maar kan me ook voorstellen dat het hoogst frustrerend is voor de zorgverleners.
flipflop wijzigde dit bericht op 01-09-2026 09:33
19.21% gewijzigd
dinsdag 1 september 2026 om 09:29
Ik heb fantastische ervaringen met de GGZ, waardeloze ervaringen met de jeugdGGZ.
Ik heb 3 minuten naar die man proberen te luisteren, maar wat een gewauwel en heb weggezapt.
Maar dit is weer lekker korenmolen jouw molen en een reden om geen hulp te zoeken.
Wat somatische zorg betreft heb ik dan weer veel meer slechte ervaringen.
Ik heb 3 minuten naar die man proberen te luisteren, maar wat een gewauwel en heb weggezapt.
Maar dit is weer lekker korenmolen jouw molen en een reden om geen hulp te zoeken.
Wat somatische zorg betreft heb ik dan weer veel meer slechte ervaringen.
anoniem_6aad9828f11f3 wijzigde dit bericht op 01-09-2026 09:31
12.56% gewijzigd
dinsdag 1 september 2026 om 09:30
Ik miste sowieso de jeugdzorg in zijn verhaal. Daar zal hij misschien weinig mee van doen hebben, maar het is zo actueel dat je er m.i. niet aam voorbij kan gaan. Of ik moet het gemist hebben, ik ben zo halverwege een paar keer wat weggedommeld. Zijn kritiek op het systeem, die ik duidelijker teruglees in zijn nieuwe boek waarin ik net begonnen ben, herken ik wel. Ik blijf vooral achter met "en dan...?" En ik krijg de vinger niet goed achter zijn verhaal. Alsof hij niet het achterste van zijn tong laat zien. Maar wellicht biedt zijn boek soelaas. Tijdens het gesprek ging het natuurlijk ook veel over zijn eigen geschiedenis en leven. Ook daarin vond ik hem ergens wat diffuus of duaal. Ik denk dat hij bepaalde drijfveren van zijn vader sterker heeft overgenomen dan hij zelf doorheeft.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 1 september 2026 om 09:38
Ik ben wel benieuwd of hij zelf van mening is dat hij dat is aangegaan. Sommige kijkers vonden ook duidelijk van wel. Er was wat discussie over het gebruik van alcohol en wat hij daarover vertelde. Sommigen vonden hem daarin open en ook wel kwetsbaar. Ik vond het wat dubbel. Ja, hij zegt dat hij "dorst" heeft, maar "twee à drie laag-in-alcohol-ipa's" vond ik aan de bagatelliserende kant. Ik heb ook niks gehoord over de impact van het alcoholisme van zijn vader op het gezin. Ik merk dat het me dan irriteert en dat het voor mij echt wat voelde als een mild pleidooi voor alcoholgebruik. Als iemand die bewust bezig is met gebruik van alcohol, mede door een alcoholist als vader, hoorde ik een verslaafde aan het woord.Madrigalscapybara schreef: ↑01-09-2026 09:22Goede analyse. Hij vertelde eigenlijk niets meer dan in zijn toevallig laatste boek staat. Het concept van zomergasten is ook wel een beetje dat het 'iemands' avond is, maar dan toch ook met de verwachting van enige kwetsbaarheid of openheid. Het had echt wel interessanter kunnen worden als hij dat wel was aangegaan.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 1 september 2026 om 09:49
Oja, dat stukje heb ik gezien/gehoord en ben daarom afgehaakt. Het standaard gewauwel van een alcoholist.canis-felis schreef: ↑01-09-2026 09:38Ik ben wel benieuwd of hij zelf van mening is dat hij dat is aangegaan. Sommige kijkers vonden ook duidelijk van wel. Er was wat discussie over het gebruik van alcohol en wat hij daarover vertelde. Sommigen vonden hem daarin open en ook wel kwetsbaar. Ik vond het wat dubbel. Ja, hij zegt dat hij "dorst" heeft, maar "twee à drie laag-in-alcohol-ipa's" vond ik aan de bagatelliserende kant. Ik heb ook niks gehoord over de impact van het alcoholisme van zijn vader op het gezin. Ik merk dat het me dan irriteert en dat het voor mij echt wat voelde als een mild pleidooi voor alcoholgebruik. Als iemand die bewust bezig is met gebruik van alcohol, mede door een alcoholist als vader, hoorde ik een verslaafde aan het woord.
dinsdag 1 september 2026 om 09:52
De presentator leek ook wat moeilijk te kijken. Jammer dat ze daar niet op doorvroeg, maar misschien kreeg ze de vinger er niet helemaal achter.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 1 september 2026 om 09:54
Madrigalscapybara schreef: ↑01-09-2026 09:16Ik vond de gekozen beeldfragmenten interessant, maar hemzelf pedant en weinig ruimte maken voor een goed gesprek. Dat laatste had wel gemoeten, want de presentatrice gaf aan dat het thema haar persoonlijk raakte en ze wellicht minder scherp zou zijn. Ook luisterde hij niet echt naar haar echte vragen die er vervolgens wel kwamen.
Het viel me tegen hoe clichematig hij de GGZ neerzette en de hele structuur van andere zorg eromheen negeert, bijna alsof hij daar zelfs onbekend mee is (wat kan als hoogleraar, want dan hoef je niet langs gemeente en politie die vaak eerste en langste contact zijn met deze mensen. Maar er zijn wel degelijk ook onderzoekers die daar wel interesse in tonen).
Alsof niet al jaren heel veel aandacht is voor eerst een wandeling -het hele lijf- en gesprek en contact, sterker nog, eerder kom je niet eens bij de GGZ terecht en blijf je bij de PO huisarts of gemeente / wijkcoach. Er zijn natuurlijk genoeg misstanden, maar hij zette er weinig tegenover. Moet je je indenken dat je bij hem terecht komt in een kwetsbare situatie. Heel eerlijk, ik heb dan liever een protocol en handvaten door iemand die me dat wellicht wat onder tijdsdruk maar met liefde aanlevert, dan iemand die zelf gaat oreren of zelfs speculeren. Dat is echt maar weinig mensen gegeven. In een ideale wereld zouden we uiteraard veel meer naar elkaar omkijken en tijd voor elkaar maken en enige 'gekte' accepteren. Daarom is blijvend investeren in kunst en cultuur ook zo belangrijk, om die ruimte en marge te scheppen. Misschien hielp het overigens niet dat ik net 'Rutger en de buitenlanders' had gekeken over de een jongerencoach op straat die met zoveel inzet toch ook niet de wereld kan redden en dat desondanks toch iedere dag probeert. Ik had hem liever als zomergast gehad.
*Edit to add: ook bleek dat verhaal dat hij excuses aan de ouders van Milou had gemaakt, niet te kloppen.
Mooie analyse en mee eens.
Bleek dat van die excuses aan de ouders van Milou niet waar?!
dinsdag 1 september 2026 om 10:01
Problematisch vond ik:
- Zijn verhaal over alcohol, want als alcoholist kun je jezelf volgens hem toch nog best wel micro doseren. Tegelijkertijd erkent en herkent hij de ellende die alcohol als drug teweeg brengt. Dit schuurt met elkaar en daar zat meer.
- Ik vind het sowieso eng-ig hoe hij vanuit zijn beroep vrij uitgesproken dingen zegt, die kwetsbare mensen kunnen beïnvloeden, 'want hij weet hoe het zit'. Ik zie alleen in dit topic al verschillende interpretaties van zijn woorden.
- Over de GGZ, hoe ík het begreep was dat hij tegen een bepaalde standaard werkwijze is die hulpverleners vaak meekrijgen tijdens hun studie. De zoektocht naar het labeltje, de diagnose. Ik denk wel dat het goed is om je te verdiepen in de GGZ als je een traject ingaat, zodat je als zorg vragende ook bij kunt sturen. Dat is alleen natuurlijk lang niet voor iedereen weggelegd. Enfin, dat was het mildere stukje wat ik eruit haalde.
- Ook zegt hij dat zijn werkveld meer zou moet accepteren dat er vaak geen antwoord is, zonder dat je dan meteen uitbehandeld bent oid. Het meer accepteren van wat we niet weten. Dat lijkt mij heel verstandig, maar strookt weer niet met zijn stelligheid op veel vlakken.
- Over euthanasie en psychisch lijden: ik vind dat hij ergens wijze dingen zegt, we moeten dit duidelijk afbakenen en vastleggen, er moet meer onafhankelijke controle komen. Het is toch eigenlijk bizar dat je kunt 'shoppen' totdat je een psychiater vindt die euthanasie wél wil onderschrijven, terwijl meerdere andere specialisten dat niet doen. Ik ben zeker voor zelfbeschikking, maar zou ook mensen willen behoeden om deze definitieve stap te nemen, als er eigenlijk nog wel mogelijkheden zijn om je kwaliteit van leven te verbeteren. Wat hij zegt geloof ik dus wel: het is gevaarlijk om euthanasie vroeg op tafel te leggen als iemand wanhopig is.
- Al met al vond ik hem heel menselijk, want behoorlijk tegenstrijdig. Vanuit zijn beroepsgroep en met zijn stelligheid op bepaalde fronten vond ik dat alleen wel een soort van onveilig aanvoelen.
- Laatste ding: vond dat fragmenten vaak niet genoeg uitgediept werden.
- Zijn verhaal over alcohol, want als alcoholist kun je jezelf volgens hem toch nog best wel micro doseren. Tegelijkertijd erkent en herkent hij de ellende die alcohol als drug teweeg brengt. Dit schuurt met elkaar en daar zat meer.
- Ik vind het sowieso eng-ig hoe hij vanuit zijn beroep vrij uitgesproken dingen zegt, die kwetsbare mensen kunnen beïnvloeden, 'want hij weet hoe het zit'. Ik zie alleen in dit topic al verschillende interpretaties van zijn woorden.
- Over de GGZ, hoe ík het begreep was dat hij tegen een bepaalde standaard werkwijze is die hulpverleners vaak meekrijgen tijdens hun studie. De zoektocht naar het labeltje, de diagnose. Ik denk wel dat het goed is om je te verdiepen in de GGZ als je een traject ingaat, zodat je als zorg vragende ook bij kunt sturen. Dat is alleen natuurlijk lang niet voor iedereen weggelegd. Enfin, dat was het mildere stukje wat ik eruit haalde.
- Ook zegt hij dat zijn werkveld meer zou moet accepteren dat er vaak geen antwoord is, zonder dat je dan meteen uitbehandeld bent oid. Het meer accepteren van wat we niet weten. Dat lijkt mij heel verstandig, maar strookt weer niet met zijn stelligheid op veel vlakken.
- Over euthanasie en psychisch lijden: ik vind dat hij ergens wijze dingen zegt, we moeten dit duidelijk afbakenen en vastleggen, er moet meer onafhankelijke controle komen. Het is toch eigenlijk bizar dat je kunt 'shoppen' totdat je een psychiater vindt die euthanasie wél wil onderschrijven, terwijl meerdere andere specialisten dat niet doen. Ik ben zeker voor zelfbeschikking, maar zou ook mensen willen behoeden om deze definitieve stap te nemen, als er eigenlijk nog wel mogelijkheden zijn om je kwaliteit van leven te verbeteren. Wat hij zegt geloof ik dus wel: het is gevaarlijk om euthanasie vroeg op tafel te leggen als iemand wanhopig is.
- Al met al vond ik hem heel menselijk, want behoorlijk tegenstrijdig. Vanuit zijn beroepsgroep en met zijn stelligheid op bepaalde fronten vond ik dat alleen wel een soort van onveilig aanvoelen.
- Laatste ding: vond dat fragmenten vaak niet genoeg uitgediept werden.
dinsdag 1 september 2026 om 10:17
Wat ik lastig vond is dat hij bepaald geen voorstander is van euthasie bij psychisch lijden, maar dat hij dan ook niet met een alternatief komt voor de vele jongeren die het niet redden met alleen praten, een coach of de ggz.canis-felis schreef: ↑01-09-2026 00:17Mja. Ik vind dat hij veel neerlegt in de sociale basis en groepsbehandeling, terwijl ik me afvraag of dat nou zo goed geregeld is. En dat de huisarts zijn/haar pappenheimers wel kent gaat ook lang niet overal op.
Ik ben wel benieuwd wat je vindt van zijn opstelling m.b.t. euthanasie? Ik vind het medicaliseren daarvan niet zo stroken met wat hij zegt en schrijft over therapie. Ik heb het idee dat hij niet al zijn overwegingen deelde. Dan heb ik persoonlijk liever dat iemand het afwijst wegens levensbeschouwelijke of andere voor die persoon ethische redenen. Dan is het in ieder geval duidelijk. Ik vond Jim van Os op meerdere momenten nogal... duaal overkomen en vroeg me af in hoeverre hij zich daarvan bewust is.
dinsdag 1 september 2026 om 10:18
Wat ik lastig vond is dat hij bepaald geen voorstander is van euthasie bij psychisch lijden, maar dat hij dan ook niet met een alternatief komt voor de vele jongeren die het niet redden met alleen praten, een coach of de ggz.canis-felis schreef: ↑01-09-2026 00:17Mja. Ik vind dat hij veel neerlegt in de sociale basis en groepsbehandeling, terwijl ik me afvraag of dat nou zo goed geregeld is. En dat de huisarts zijn/haar pappenheimers wel kent gaat ook lang niet overal op.
Ik ben wel benieuwd wat je vindt van zijn opstelling m.b.t. euthanasie? Ik vind het medicaliseren daarvan niet zo stroken met wat hij zegt en schrijft over therapie. Ik heb het idee dat hij niet al zijn overwegingen deelde. Dan heb ik persoonlijk liever dat iemand het afwijst wegens levensbeschouwelijke of andere voor die persoon ethische redenen. Dan is het in ieder geval duidelijk. Ik vond Jim van Os op meerdere momenten nogal... duaal overkomen en vroeg me af in hoeverre hij zich daarvan bewust is.
dinsdag 1 september 2026 om 10:24
Heel herkenbaar, wat je schrijft, Waitingforthenight. Ik vond het ook wat onveilig aanvoelen. Ik vond hem duaal en miste ook echte zelfreflectie. Dan kunnen observaties raak en herkenbaar zijn, maar daar win je de spreekwoordelijke oorlog niet mee. Zeker van een hoogleraar mag je meer verwachten, denk ik.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 1 september 2026 om 10:27
Hij lijkt het alleen goed te keuren bij medische redenen. En dat strookt voor mij weer niet lekker met zijn kritiek op het systeem en de farmaceutische industrie. Voor mij is niet duidelijk wat nu écht zijn standpunt is en waarom.
a.k.a. canis-dinges
dinsdag 1 september 2026 om 10:30
@canis-felis: mee eens! Wel denk ik dat het goed is als we minder zoeken naar de diagnose die ons helemaal verklaart. Als mens zijn we zo complex en paradoxaal, een mix van nature & nurture, dat kun je heel vaak niet in een vakje stoppen. Dat vraagt wel om een hele andere aanpak van mentale gezondheid en daar heeft hij niet echt antwoorden op. Iig niet geven.
dinsdag 1 september 2026 om 10:38
@canis-felis en @ MaggieMae: Over medische en psychisch lijden was hij ook niet echt helder, maar ik vond zijn voorbeeld van autisme wel duidelijk. Dat er mensen met autisme zijn die voor euthenasie kiezen/willen kiezen, vanwege een sociaal isolement, of moeite om contact te maken en relaties aan te gaan. Zoiets is natuurlijk heel triest, want hiermee kunnen zij vaak wel geholpen kunnen worden.
Medisch psychisch lijden: van dichtbij meegemaakt iemand met PTSD door pesten, Autisme en ADHD, ik weet niet alle diagnoses, maar alles was voor haar zóó zwaar, elke kleine ding extreem negatief en als een soort baksteen die ze mee moest zeulen. Ik denk dat ik nooit iets optimistisch uit haar mond heb gehoord. Daardoor ook weinig echte relaties. Allerlei vormen van medicatie gehad sinds de puberteit. Bij haar is ook schoktherapie geprobeerd, alles zonder resultaat. Uiteindelijk is ze eruit gestapt, ze was begin 40, dus heeft zo lang geworsteld en geprobeerd. Het verbaasde mij uiteindelijk niet toen we het bericht kregen en denk dat dit wel onder de medische noemer valt.
Medisch psychisch lijden: van dichtbij meegemaakt iemand met PTSD door pesten, Autisme en ADHD, ik weet niet alle diagnoses, maar alles was voor haar zóó zwaar, elke kleine ding extreem negatief en als een soort baksteen die ze mee moest zeulen. Ik denk dat ik nooit iets optimistisch uit haar mond heb gehoord. Daardoor ook weinig echte relaties. Allerlei vormen van medicatie gehad sinds de puberteit. Bij haar is ook schoktherapie geprobeerd, alles zonder resultaat. Uiteindelijk is ze eruit gestapt, ze was begin 40, dus heeft zo lang geworsteld en geprobeerd. Het verbaasde mij uiteindelijk niet toen we het bericht kregen en denk dat dit wel onder de medische noemer valt.
dinsdag 1 september 2026 om 12:43
dinsdag 1 september 2026 om 14:10
Waarom denk je/die psychiater dat? Mijn kind met ass, zit niet persé in een sociaal isolement, maar het kost haar wel bakken met energie die ze eigenlijk niet heeft. En ondanks die contacten is er sprake van eenzaamheid. Het is onderdeel van haar vorm van autisme. Hoe kan de GGZ dit verhelpen? Het is niet te verhelpen. Men kan zich richten op acceptatie wellicht, maar verdwijnt daarmee eenzaamheid? Ik betwijfel het ten zeerste.Waitingforthenight schreef: ↑01-09-2026 10:38@canis-felis en @ MaggieMae: Over medische en psychisch lijden was hij ook niet echt helder, maar ik vond zijn voorbeeld van autisme wel duidelijk. Dat er mensen met autisme zijn die voor euthenasie kiezen/willen kiezen, vanwege een sociaal isolement, of moeite om contact te maken en relaties aan te gaan. Zoiets is natuurlijk heel triest, want hiermee kunnen zij vaak wel geholpen kunnen worden.
Medisch psychisch lijden: van dichtbij meegemaakt iemand met PTSD door pesten, Autisme en ADHD, ik weet niet alle diagnoses, maar alles was voor haar zóó zwaar, elke kleine ding extreem negatief en als een soort baksteen die ze mee moest zeulen. Ik denk dat ik nooit iets optimistisch uit haar mond heb gehoord. Daardoor ook weinig echte relaties. Allerlei vormen van medicatie gehad sinds de puberteit. Bij haar is ook schoktherapie geprobeerd, alles zonder resultaat. Uiteindelijk is ze eruit gestapt, ze was begin 40, dus heeft zo lang geworsteld en geprobeerd. Het verbaasde mij uiteindelijk niet toen we het bericht kregen en denk dat dit wel onder de medische noemer valt.
dinsdag 1 september 2026 om 14:43
@Flipflop: Dat weet ik ook niet hoor 
ik gaf even weer wat hij zei, hij vertelde dat hij autisme niet ziet als een beperking of soort handicap, maar een andere vorm van bedrading. En daaruit vloeide voort dat dit geen reden voor euthanasie is, voor hem. Natuurlijk is dit mijn interpretatie, voor zijn letterlijke woorden zou je het terug moeten kijken. Ik beweer niet dat er een (makkelijke) oplossing is hoor! Het lijkt me heel ingewikkeld voor je kind, dat is het al als je geen labeltje hebt, laat staan als je brein anders werkt.
ik gaf even weer wat hij zei, hij vertelde dat hij autisme niet ziet als een beperking of soort handicap, maar een andere vorm van bedrading. En daaruit vloeide voort dat dit geen reden voor euthanasie is, voor hem. Natuurlijk is dit mijn interpretatie, voor zijn letterlijke woorden zou je het terug moeten kijken. Ik beweer niet dat er een (makkelijke) oplossing is hoor! Het lijkt me heel ingewikkeld voor je kind, dat is het al als je geen labeltje hebt, laat staan als je brein anders werkt.
dinsdag 1 september 2026 om 15:09
Je praat alsof dit al vaststaat. Het kost haar nú nog bakken met energie. Het kan toch best zo zijn dat ze uiteindelijk haar mensen vindt waarbij ze dit minder heeft. Of andere manieren vindt hiermee om te gaan.Flipflop schreef: ↑01-09-2026 14:10Waarom denk je/die psychiater dat? Mijn kind met ass, zit niet persé in een sociaal isolement, maar het kost haar wel bakken met energie die ze eigenlijk niet heeft. En ondanks die contacten is er sprake van eenzaamheid. Het is onderdeel van haar vorm van autisme. Hoe kan de GGZ dit verhelpen? Het is niet te verhelpen. Men kan zich richten op acceptatie wellicht, maar verdwijnt daarmee eenzaamheid? Ik betwijfel het ten zeerste.
Hij gaf ook aan dat niet alleen de GGZ kan helpen, maar bijvoorbeeld ook herstelacademies of hobby's.
Hij ageerde m.i. juist tegen de stelling "ik heb dit ziektebeeld en dit verandert nooit." Vooral omdat ze niet wetenschappelijk te bewijzen zijn.
Ik vond er wel een mooie boodschap in zitten, dat als je je zwakheden beter leert aan te pakken dat het ook een superkracht kan worden.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in