Advies gevraagd, relatieproblemen
dinsdag 1 september 2026 om 14:19
Hi allemaal,
Ik lees al langer mee, ik hoop nu op jullie advies. Wat zouden jullie in mijn geval doen?
Mijn partner en ik zijn al lange tijd samen en hebben samen kinderen. Onze relatie loopt al een tijd niet goed, mede door de drukte (2 fulltime banen, verbouwing, tropenjaren).
Een tijdje geleden ontdekte ik dat mijn partner gevoelens had gekregen voor iemand anders. Er is langere tijd contact tussen hen geweest, waaronder af en toe seksueel getinte berichten. Geen fysiek contact.
Het moeilijkste vind ik dat hij ongeveer zeven weken niet eerlijk is geweest over het contact en de aard daarvan. Ik heb in die periode meerdere keren gevraagd wat er speelde, maar kreeg niet de waarheid te horen. Pas gaandeweg kwam er steeds meer informatie naar boven.
Hij zegt dat het contact inmiddels is beëindigd, maar mijn vertrouwen is door alles wat er is gebeurd vrijwel verdwenen.
Daarnaast spelen er al langer andere problemen. Ik mis initiatief, aandacht en emotionele betrokkenheid, richting mijzelf en de kinderen. Gesprekken blijven vaak oppervlakkig en ik heb regelmatig het gevoel dat ik degene ben die problemen moet benoemen, gesprekken moet beginnen en moet aangeven wat ik nodig heb. Achteraf begrijpt hij vaak wel waarom iets mij heeft geraakt en erkent hij dat hij dingen anders had kunnen doen, maar ik mis verandering die vanuit hemzelf komt.
Ik merk dat ik steeds meer afstand neem en behoefte heb aan rust. Tegelijkertijd hebben we samen een heel leven opgebouwd en zijn er kinderen bij betrokken, waardoor de beslissing om te blijven of te vertrekken voor mij niet eenvoudig is.
Ik probeer vooral uit te zoeken of vertrouwen en verbinding na zoiets nog terug kunnen komen, en wanneer je weet dat je genoeg hebt geprobeerd..
Ik lees al langer mee, ik hoop nu op jullie advies. Wat zouden jullie in mijn geval doen?
Mijn partner en ik zijn al lange tijd samen en hebben samen kinderen. Onze relatie loopt al een tijd niet goed, mede door de drukte (2 fulltime banen, verbouwing, tropenjaren).
Een tijdje geleden ontdekte ik dat mijn partner gevoelens had gekregen voor iemand anders. Er is langere tijd contact tussen hen geweest, waaronder af en toe seksueel getinte berichten. Geen fysiek contact.
Het moeilijkste vind ik dat hij ongeveer zeven weken niet eerlijk is geweest over het contact en de aard daarvan. Ik heb in die periode meerdere keren gevraagd wat er speelde, maar kreeg niet de waarheid te horen. Pas gaandeweg kwam er steeds meer informatie naar boven.
Hij zegt dat het contact inmiddels is beëindigd, maar mijn vertrouwen is door alles wat er is gebeurd vrijwel verdwenen.
Daarnaast spelen er al langer andere problemen. Ik mis initiatief, aandacht en emotionele betrokkenheid, richting mijzelf en de kinderen. Gesprekken blijven vaak oppervlakkig en ik heb regelmatig het gevoel dat ik degene ben die problemen moet benoemen, gesprekken moet beginnen en moet aangeven wat ik nodig heb. Achteraf begrijpt hij vaak wel waarom iets mij heeft geraakt en erkent hij dat hij dingen anders had kunnen doen, maar ik mis verandering die vanuit hemzelf komt.
Ik merk dat ik steeds meer afstand neem en behoefte heb aan rust. Tegelijkertijd hebben we samen een heel leven opgebouwd en zijn er kinderen bij betrokken, waardoor de beslissing om te blijven of te vertrekken voor mij niet eenvoudig is.
Ik probeer vooral uit te zoeken of vertrouwen en verbinding na zoiets nog terug kunnen komen, en wanneer je weet dat je genoeg hebt geprobeerd..
dinsdag 1 september 2026 om 17:22
Onze relatie loopt al een tijd niet goed, mede door de drukte (2 fulltime banen, verbouwing, tropenjaren)
Een tijdje geleden ontdekte ik dat mijn partner gevoelens had gekregen voor iemand anders. Er is langere tijd contact tussen hen geweest, waaronder af en toe seksueel getinte berichten.
Daarnaast spelen er al langer andere problemen. Ik mis initiatief, aandacht en emotionele betrokkenheid, richting mijzelf en de kinderen. Gesprekken blijven vaak oppervlakkig en ik heb regelmatig het gevoel dat ik degene ben die problemen moet benoemen, gesprekken moet beginnen en moet aangeven wat ik nodig heb. Achteraf begrijpt hij vaak wel waarom iets mij heeft geraakt en erkent hij dat hij dingen anders had kunnen doen, maar ik mis verandering die vanuit hemzelf komt.
Heel erg rot zoiets. Ik zou voor relatietherapie gaan en daar echt heel serieus op inzetten. Jullie hebben al langer problemen waar jullie zelf niet uitkomen en nu komt daar dus een flink vertrouwensprobleem bij.
Daarnaast vraag ik me af, jullie hebben het zo druk. Is het misschien tijd om andere keuzes te maken en wat minder te willen en streven en wat stappen terug te doen? Want een goede relatie is heel wat waard en omdat er kinderen in het spel zijn mag dat wel wat hoger op de prioriteitenlijst denk ik.
Dus twee sporen zou ik op inzetten: meer tijd en minder druk, en dus relatietherapie.
dinsdag 1 september 2026 om 17:28
Jij hebt het idee dat jij degene bent die problemen moet benoemen, jij wil graag dat verandering vanuit hemzelf komt.
Ik begrijp de problematiek, maar hier denk ik dat je misschien te hoge verwachtingen hebt. Als hij geen probleem ervaart, maar jij wel, natuurlijk is hij dan niet degene die het benoemt. Of die verandert vanuit zichzelf. Veranderen is überhaupt een lastige verwachting.
Dus neem deze verwachtingen eens onder de loep: is dit realistisch?
Verder ben ik het volledig eens met S-groot.
Ik begrijp de problematiek, maar hier denk ik dat je misschien te hoge verwachtingen hebt. Als hij geen probleem ervaart, maar jij wel, natuurlijk is hij dan niet degene die het benoemt. Of die verandert vanuit zichzelf. Veranderen is überhaupt een lastige verwachting.
Dus neem deze verwachtingen eens onder de loep: is dit realistisch?
Verder ben ik het volledig eens met S-groot.
dinsdag 1 september 2026 om 19:36
Hoe was dit vroeger? Was hij ooit wel betrokken, ging hij de verbinding aan en had je het gevoel echt een team te zijn?Miepje345 schreef: ↑01-09-2026 14:19Daarnaast spelen er al langer andere problemen. Ik mis initiatief, aandacht en emotionele betrokkenheid, richting mijzelf en de kinderen. Gesprekken blijven vaak oppervlakkig en ik heb regelmatig het gevoel dat ik degene ben die problemen moet benoemen, gesprekken moet beginnen en moet aangeven wat ik nodig heb.
dinsdag 1 september 2026 om 19:56
Ja, de verbouwing is bijna klaar. Qua werk, dat denk ik voorlopig nog niet. Hij werkt 5 dagen met geen mogelijkheid om minder te werken. Ik werk 4 dagen, zodat ik de kinderen kan opvangen als ze uit school komen of vrij zijn.Is het misschien tijd om andere keuzes te maken en wat minder te willen en streven en wat stappen terug te doen?
Ja, dit was vroeger echt anders. We waren altijd een goed team, met liefde en aandacht voor elkaar. We vulden elkaar altijd op een natuurlijke manier goed aan.Hoe was dit vroeger? Was hij ooit wel betrokken, ging hij de verbinding aan en had je het gevoel echt een team te zijn?
dinsdag 1 september 2026 om 20:27
Dat hij dat wil, maar verder onderneemt hij geen enkele stap.
Hij wil ook met zichzelf aan de slag, staat op de wachtlijst bij de POH. Dus hij heeft iets gedaan op hulp te krijgen, en gaat nu zitten wachten totdat hij daar terecht kan.
Daar heb ik moeite mee, altijd maar afwachten.
dinsdag 1 september 2026 om 20:28
dinsdag 1 september 2026 om 20:44
Verschrikkelijk!
Glashard liegen als je ernaar vraagt, tot de waarheid er met een tang uit getrokken moet worden. Dat vreet aan het vertrouwen.
Dit kun je alleen herstellen als hij zelf door het stof gaat, de bakens verzet en laat zien dat hij de boel wil redden. Niet wanneer je er een emmer leugens en een chronisch gebrek aan inzet voor terugkrijgt.
Als je alleen nog samen bent voor de buitenwacht en de kinderen, terwijl de verbinding al lang dood is, dan leef je nu vooral in een luchtkasteel. En zolang je dat in stand houdt, kom je nooit bij de bodem van wat er mis is in jullie huwelijk..
Ik zou die vent per direct bij de lurven grijpen en zeggen dat je zo niet langer wilt leven. Ga samen naar relatietherapie en kijk wat er nog te redden valt. Want op deze manier nog jaren doormodderen lijkt me ook geen feestje.
Glashard liegen als je ernaar vraagt, tot de waarheid er met een tang uit getrokken moet worden. Dat vreet aan het vertrouwen.
Dit kun je alleen herstellen als hij zelf door het stof gaat, de bakens verzet en laat zien dat hij de boel wil redden. Niet wanneer je er een emmer leugens en een chronisch gebrek aan inzet voor terugkrijgt.
Als je alleen nog samen bent voor de buitenwacht en de kinderen, terwijl de verbinding al lang dood is, dan leef je nu vooral in een luchtkasteel. En zolang je dat in stand houdt, kom je nooit bij de bodem van wat er mis is in jullie huwelijk..
Ik zou die vent per direct bij de lurven grijpen en zeggen dat je zo niet langer wilt leven. Ga samen naar relatietherapie en kijk wat er nog te redden valt. Want op deze manier nog jaren doormodderen lijkt me ook geen feestje.
dinsdag 1 september 2026 om 21:01
Nee, hij blijft liegen en verzwijgen. Of blijft gewoon stil als we een gesprek erover hebben.
Elke week vind ik nieuwe informatie, confronteer hem, en hij biecht het op. En gaat vervolgens door met hetzelfde gedrag. Hij weet en erkend dat hij fout zat, maar het gedrag verandert niet. Hij zegt dat hij mij en de kinderen niet kwijt wil, maar doet het tegenovergestelde qua gedrag.
Het contact met de andere dame is begonnen, 1 dag nadat ik aangaf dat het me teveel werd, ik meer steun wilde omdat ik de complete last draag. Ook vond ik mezelf niet leuker worden, en heb ook mijn aandeel erkend in onze problemen. Hiermee ben ik aan de slag gegaan met een professional, zodat ik mezelf ook recht in de spiegel kan aankijken. Zodat ik mezelf een leuk mens kan vinden.
Achteraf gezien, hij leefde in luilekkerland. Ik regelde 90% van alles rondom het gezin en huis, draag financieel het meeste bij, en hij kon langere tijd achterover leunen (voor mijn gevoel).
dinsdag 1 september 2026 om 21:01
Nee, hij blijft liegen en verzwijgen. Of blijft gewoon stil als we een gesprek erover hebben.
Elke week vind ik nieuwe informatie, confronteer hem, en hij biecht het op. En gaat vervolgens door met hetzelfde gedrag. Hij weet en erkend dat hij fout zat, maar het gedrag verandert niet. Hij zegt dat hij mij en de kinderen niet kwijt wil, maar doet het tegenovergestelde qua gedrag.
Het contact met de andere dame is begonnen, 1 dag nadat ik aangaf dat het me teveel werd, ik meer steun wilde omdat ik de complete last draag. Ook vond ik mezelf niet leuker worden, en heb ook mijn aandeel erkend in onze problemen. Hiermee ben ik aan de slag gegaan met een professional, zodat ik mezelf ook recht in de spiegel kan aankijken. Zodat ik mezelf een leuk mens kan vinden.
Achteraf gezien, hij leefde in luilekkerland. Ik regelde 90% van alles rondom het gezin en huis, draag financieel het meeste bij, en hij kon langere tijd achterover leunen (voor mijn gevoel).
dinsdag 1 september 2026 om 21:22
Maar dat klopt niet helemaal met het beeld van een goed team.
Ik heb het idee dat jullie verwachtingen wat uit elkaar liggen, verder dan jullie dachten. Dat dit nu duidelijk wordt en je man hier moeilijk mee om kan gaan. Als dat heel bedreigend voelt is het ook wel logisch dat hij verlamt.
Relatietherapie lijkt mij een heel goed idee. En dan maar gewoon zelf regelen als er nu niets vanuit hem komt.
En ik denk net als S-Groot ook dat jullie teveel willen en dat het misschien goed is daarnaar te kijken. Er is vast meer mogelijk dan wachten tot de verbouwing klaar is
Ik heb het idee dat jullie verwachtingen wat uit elkaar liggen, verder dan jullie dachten. Dat dit nu duidelijk wordt en je man hier moeilijk mee om kan gaan. Als dat heel bedreigend voelt is het ook wel logisch dat hij verlamt.
Relatietherapie lijkt mij een heel goed idee. En dan maar gewoon zelf regelen als er nu niets vanuit hem komt.
En ik denk net als S-Groot ook dat jullie teveel willen en dat het misschien goed is daarnaar te kijken. Er is vast meer mogelijk dan wachten tot de verbouwing klaar is
Het is zoals het is
dinsdag 1 september 2026 om 21:33
Terwijl hij degene is die van alles goed te maken heeft.
Ik zou 'm vertellen dat het 5 voor 12 is.
woensdag 2 september 2026 om 00:51
Als ik 1 ding geleerd heb in relaties is dat je naar gedrag moet kijken en niet naar de valse beloftes moet luisteren.
Wat ik in je berichten lees is een man die al heeft uitgecheckt, maar te laf is om zelf de stekker eruit te trekken. Door zijn gedrag hoopt hij dat jij degene bent die er een keer klaar mee is.
Hij gaat pas uit zichzelf weg als er een nieuwe dame voorbijkomt.
Ik hoop natuurlijk dat ik het verkeerd zie.
Ik wens je heel veel wijsheid , goed dat je ondertussen met jezelf aan de slag bent gegaan. Hoe het balletje ook gaat rollen, jij komt er wel!
Wat ik in je berichten lees is een man die al heeft uitgecheckt, maar te laf is om zelf de stekker eruit te trekken. Door zijn gedrag hoopt hij dat jij degene bent die er een keer klaar mee is.
Hij gaat pas uit zichzelf weg als er een nieuwe dame voorbijkomt.
Ik hoop natuurlijk dat ik het verkeerd zie.
Ik wens je heel veel wijsheid , goed dat je ondertussen met jezelf aan de slag bent gegaan. Hoe het balletje ook gaat rollen, jij komt er wel!
lulu8383 wijzigde dit bericht op 02-09-2026 01:38
0.00% gewijzigd
woensdag 2 september 2026 om 11:15
woensdag 2 september 2026 om 12:10
Soortgelijk meegemaakt met mijn partner vorig jaar. Partner is emotioneel vreemdgegaan met een vrouwelijke collega, die ik overigens ook goed ken. Vandaar dat ik er achter ben gekomen...
Terugkijkend op onze relatie, door de jaren heen, is er altijd een patroon geweest. Een patroon waar ik voorheen geen aandacht aan schonk.
Terugkijkend op onze relatie, door de jaren heen, is er altijd een patroon geweest. Een patroon waar ik voorheen geen aandacht aan schonk.
woensdag 2 september 2026 om 20:30
Ik kan alleen afgaan op wat hij mij vertelt en op wat ik zelf kan zien. Absolute zekerheid heb ik niet..
woensdag 2 september 2026 om 20:48
Miepje345 schreef: ↑01-09-2026 19:56Ja, de verbouwing is bijna klaar. Qua werk, dat denk ik voorlopig nog niet. Hij werkt 5 dagen met geen mogelijkheid om minder te werken. Ik werk 4 dagen, zodat ik de kinderen kan opvangen als ze uit school komen of vrij zijn.
Ja, dit was vroeger echt anders. We waren altijd een goed team, met liefde en aandacht voor elkaar. We vulden elkaar altijd op een natuurlijke manier goed aan.
Die mogelijkheid is er altijd. Het is dus een keuze. Misschien dat het met functie x moeilijker is, maar met jonge kinderen heb je sowieso recht op ouderschapsverlof. Daarnaast: misschien is het wel een pietsje minder belangrijk om vast te houden aan functies x en y dan (tijdelijk) meer aandacht te besteden aan je partner en jonge kinderen.
Als alles op rolletjes loopt: lekker doen zoals je het graag wil en doe zoveel tegelijk als je wil (carriere, goed verdienen, kinderen op de wereld zetten, verbouwen, verhuizen, sporten, sociaal leven, noem maar op).
Maar als al dat willen en streven zich gaat wreken is het wel tijd om echt bij jezelf en elkaar te rade te gaan: wat is nou echt belangrijk? En wat mag wel wat minder hoog op de prioriteitenlijst (en minder tijd toebedeeld gaan krijgen).
Jullie zitten nu, na jaren van te druk en te weinig verbinding al een flink stuk voorbij dat kantelpunt dus dan is het moeilijker uitzoomen denk ik. Want de focus op de pijn en boosheid van nu (zijn bedrog) ligt dan meer voor de hand. Mede daarom lijkt me een relatietherapeut zo belangrijk. Hoe sta je daar nu zelf tegenover en heb je het al besproken?
woensdag 2 september 2026 om 22:18
Ik denk dat je op een aantal punten gelijk hebt, dank je wel.S-Groot schreef: ↑02-09-2026 20:48Die mogelijkheid is er altijd. Het is dus een keuze. Misschien dat het met functie x moeilijker is, maar met jonge kinderen heb je sowieso recht op ouderschapsverlof. Daarnaast: misschien is het wel een pietsje minder belangrijk om vast te houden aan functies x en y dan (tijdelijk) meer aandacht te besteden aan je partner en jonge kinderen.
Als alles op rolletjes loopt: lekker doen zoals je het graag wil en doe zoveel tegelijk als je wil (carriere, goed verdienen, kinderen op de wereld zetten, verbouwen, verhuizen, sporten, sociaal leven, noem maar op).
Maar als al dat willen en streven zich gaat wreken is het wel tijd om echt bij jezelf en elkaar te rade te gaan: wat is nou echt belangrijk? En wat mag wel wat minder hoog op de prioriteitenlijst (en minder tijd toebedeeld gaan krijgen).
Jullie zitten nu, na jaren van te druk en te weinig verbinding al een flink stuk voorbij dat kantelpunt dus dan is het moeilijker uitzoomen denk ik. Want de focus op de pijn en boosheid van nu (zijn bedrog) ligt dan meer voor de hand. Mede daarom lijkt me een relatietherapeut zo belangrijk. Hoe sta je daar nu zelf tegenover en heb je het al besproken?
We hebben de afgelopen jaren inderdaad veel tegelijk gedaan en met twee jonge kinderen, werk, een verhuizing/verbouwing en alles daaromheen is er te weinig ruimte geweest voor ons als partners. Achteraf denk zeker dat we daar allebei andere keuzes in hadden kunnen maken.
Waar ik wel moeite mee heb, is als die situatie te veel gekoppeld wordt aan zijn bedrog. Voor mij zijn dat twee verschillende dingen. Te weinig verbinding is iets wat van ons samen is en waar we samen verantwoordelijkheid voor dragen. Liegen, dingen verzwijgen en contact met een ander aangaan zijn keuzes die hij zelf heeft gemaakt.
Relatietherapie sluit ik daarom niet uit. Hij staat er voor open. Ik denk alleen dat ik eerst moet uitzoeken of er bij mij überhaupt nog voldoende vertrouwen en bereidheid is om deze relatie te herstellen. En dat is het lastige, hoe kom ik tot dat antwoord? Het is precies zoals je zegt; de focus ligt op de boosheid en pijn.
Als we het doen, wil ik juist dat er ruimte is voor beide onderwerpen: wat er vóór dit alles tussen ons miste en wat zijn gedrag daarna met mij en de relatie heeft gedaan. Het één mag voor mij niet de verklaring worden voor het ander.
woensdag 2 september 2026 om 22:25
Zolang dit er niet is is relatietherapie onzin, is uitstel van het onvermijdelijke resultaat: scheiden. Relatietherapie is slechts een 'ik heb er alles aan gedaan' excuus.
woensdag 2 september 2026 om 23:01
Nee joh. Je kunt zelfs nog in relatietherapie gaan als je al hebt besloten om uit elkaar te gaan en je wilt dat zo harmonieus mogelijk aanpakken.
Beter communiceren en meer begrip voor elkaar krijgen kan in elk stadium van je relatie nuttig zijn.
Zeker ook om te ontdekken of je samen verder wilt en kunt.
Wat loopt ‘s ochtends op vier benen, ‘s middags op twee benen en ‘s avonds op twee benen en nog wat wielen?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in