Relaties
alle pijlers
Verzorging van graf
maandag 7 september 2026 om 10:29
Hoi,
Ik zou graag weten wat jullie in de volgende situatie zouden doen. Mijn partner zou het namelijk anders doen dan hoe ik van plan ben en dat brengt me aan het twijfelen. Het gaat over het volgende;
Ruim 30 jaar geleden is mijn moeder overleden toen ik 5 jaar was. Zij is begraven in haar geboorteplaats, waar we toen ook woonden. Ongeveer 5 jaar na haar overlijden zijn we verhuisd naar een nieuwe woonplaats, het is ongeveer 45 minuten rijden naar haar graf, in deze stad woon ik nu nog. De hele familie van mijn moeder woont nog in het dorp waar mijn moeder begraven is.
Mijn vader, mijn siblings en ik betalen de grafrechten van het graf van mijn moeder en "richten het in" in samenspraak met elkaar. Hoe vaak wij bij het graf komen is wisselend, dat is maar gewoon hoe het loopt, soms komt er elke week iemand, soms komen we allemaal samen en soms gaat er 4 weken niemand. Het ligt puur aan onze behoefte en of nood voor verzorging, het word niet overlegd, gevraagd of elkaar opgelegd.
Mijn moeder had meerdere broers en zussen. 1 daarvan komt wekelijks naar het kerkhof om het graf van mijn moeder en mijn moeders ouders die daar ook begraven zijn te bezoeken. Wij hebben geen contact meer met hen. Mijn vader en siblings niet meer sinds onze verhuizing, ik niet meer nadat mijn oma is overleden zo'n 15 jaar geleden.
Nu kreeg ik een half jaar geleden een brief van de broer die dus elke week het graf bezoekt, met de boodschap dat deze op leeftijd komt en niet meer in staat is te helpen bij het onderhoud van het graf. Ik heb hier een vriendelijke reactie op terug gestuurd, bedankt voor zijn bijdrage met de verzorging, gerustgesteld wbt de grafrechten en vooral een goede gezondheid toegewenst.
Deze week mocht ik weer een brief ontvangen van deze broer. Dat hij ons toch had gevraagd zelf het onderhoud van het graf over te nemen. Dat hij heeft gezien dat er totaal geen aandacht aan het graf word besteed en 0 onderhoud word gepleegd. Mensen om hem heen vragen waarom het graf er zo onverzorgd bij ligt en wat er aan de hand is. Dat mijn moeder beter verdiend en dat het triest is dat wij, haar kinderen en haar man, geen kans zien het graf een verzorgde aanblik te geven.
Ik weet dat de afgelopen maand mijn vader en siblings los van elkaar bij het graf zijn geweest. Het is dus absoluut niet verloederd ofzo. Er word dan altijd gepoetst, een plantje verzorgd of bijgezet, een knutsel van een kleinkind weggelegd of een boeketje geplaatst. Het klopt dat als dat boeketje dan uitgebloeid is, of er dode bloemetjes in een plantje zitten, dat die niet meteen worden weggehaald. Als er bladeren opwaaien of wat onkruid groeit, dat moet wachten tot de volgende komt. En wij vinden dat goed. We houden van mijn moeder en missen haar, maar ze is nog steeds bij ons in onze gedachten. Het graf is een prettige plaats om heen te gaan en het verzorgen doen we met plezier, maar wel hoe wij het prettig vinden. Dus niet per beurt op de kalender en voor het oog van een ander maar op ons eigen gevoel.
Ik zie mij totaal niet geroepen op de brief van deze "oom" te reageren, ik hoef mezelf niet te verdedigen. Hij wil iets van ons waar wij niet aan kunnen voldoen. Ik begrijp dat hij een beeld heeft van waar haar graf aan moet voldoen, altijd tiptop verzorgd. Ik begrijp ook dat voor zijn gevoel hij als enige daar altijd voor heeft gezorgd omdat wij daar simpelweg niet elke week zijn. Ik vind het heel vervelend voor hem maar mijn vader, siblings en ik vinden het prima zoals het is en gaan dat echt niet veranderen om aan zijn wensen te voldoen. Ik was niet van plan mijn vader of siblings over zijn ongenoegen in te lichten, wat valt er mee te winnen? Wat mij betreft beland deze brief in de kliko en denk ik nooit meer aan deze man. Mijn partner vindt echter dat ik dan iets verborgen houd en dat ik het moet delen.
Wat zouden jullie doen?
Ik zou graag weten wat jullie in de volgende situatie zouden doen. Mijn partner zou het namelijk anders doen dan hoe ik van plan ben en dat brengt me aan het twijfelen. Het gaat over het volgende;
Ruim 30 jaar geleden is mijn moeder overleden toen ik 5 jaar was. Zij is begraven in haar geboorteplaats, waar we toen ook woonden. Ongeveer 5 jaar na haar overlijden zijn we verhuisd naar een nieuwe woonplaats, het is ongeveer 45 minuten rijden naar haar graf, in deze stad woon ik nu nog. De hele familie van mijn moeder woont nog in het dorp waar mijn moeder begraven is.
Mijn vader, mijn siblings en ik betalen de grafrechten van het graf van mijn moeder en "richten het in" in samenspraak met elkaar. Hoe vaak wij bij het graf komen is wisselend, dat is maar gewoon hoe het loopt, soms komt er elke week iemand, soms komen we allemaal samen en soms gaat er 4 weken niemand. Het ligt puur aan onze behoefte en of nood voor verzorging, het word niet overlegd, gevraagd of elkaar opgelegd.
Mijn moeder had meerdere broers en zussen. 1 daarvan komt wekelijks naar het kerkhof om het graf van mijn moeder en mijn moeders ouders die daar ook begraven zijn te bezoeken. Wij hebben geen contact meer met hen. Mijn vader en siblings niet meer sinds onze verhuizing, ik niet meer nadat mijn oma is overleden zo'n 15 jaar geleden.
Nu kreeg ik een half jaar geleden een brief van de broer die dus elke week het graf bezoekt, met de boodschap dat deze op leeftijd komt en niet meer in staat is te helpen bij het onderhoud van het graf. Ik heb hier een vriendelijke reactie op terug gestuurd, bedankt voor zijn bijdrage met de verzorging, gerustgesteld wbt de grafrechten en vooral een goede gezondheid toegewenst.
Deze week mocht ik weer een brief ontvangen van deze broer. Dat hij ons toch had gevraagd zelf het onderhoud van het graf over te nemen. Dat hij heeft gezien dat er totaal geen aandacht aan het graf word besteed en 0 onderhoud word gepleegd. Mensen om hem heen vragen waarom het graf er zo onverzorgd bij ligt en wat er aan de hand is. Dat mijn moeder beter verdiend en dat het triest is dat wij, haar kinderen en haar man, geen kans zien het graf een verzorgde aanblik te geven.
Ik weet dat de afgelopen maand mijn vader en siblings los van elkaar bij het graf zijn geweest. Het is dus absoluut niet verloederd ofzo. Er word dan altijd gepoetst, een plantje verzorgd of bijgezet, een knutsel van een kleinkind weggelegd of een boeketje geplaatst. Het klopt dat als dat boeketje dan uitgebloeid is, of er dode bloemetjes in een plantje zitten, dat die niet meteen worden weggehaald. Als er bladeren opwaaien of wat onkruid groeit, dat moet wachten tot de volgende komt. En wij vinden dat goed. We houden van mijn moeder en missen haar, maar ze is nog steeds bij ons in onze gedachten. Het graf is een prettige plaats om heen te gaan en het verzorgen doen we met plezier, maar wel hoe wij het prettig vinden. Dus niet per beurt op de kalender en voor het oog van een ander maar op ons eigen gevoel.
Ik zie mij totaal niet geroepen op de brief van deze "oom" te reageren, ik hoef mezelf niet te verdedigen. Hij wil iets van ons waar wij niet aan kunnen voldoen. Ik begrijp dat hij een beeld heeft van waar haar graf aan moet voldoen, altijd tiptop verzorgd. Ik begrijp ook dat voor zijn gevoel hij als enige daar altijd voor heeft gezorgd omdat wij daar simpelweg niet elke week zijn. Ik vind het heel vervelend voor hem maar mijn vader, siblings en ik vinden het prima zoals het is en gaan dat echt niet veranderen om aan zijn wensen te voldoen. Ik was niet van plan mijn vader of siblings over zijn ongenoegen in te lichten, wat valt er mee te winnen? Wat mij betreft beland deze brief in de kliko en denk ik nooit meer aan deze man. Mijn partner vindt echter dat ik dan iets verborgen houd en dat ik het moet delen.
Wat zouden jullie doen?
maandag 7 september 2026 om 15:24
Ik zou dit zeker met je broers en zussen delen, dan kun jij ook je hart luchten. Het is nooit prettig om in je eentje met zoiets te blijven zitten. Samen kunnen jullie dan bepalen of je a last weten aan je vader dat broer Kees een briefje heeft geschreven en b of je zin hebt om hem te antwoorden.
Team zeker met je broers en zussen delen, dan is het niet enkel jou verantwoordelijkheid meer, maar kun je het delen. Dat lucht toch op?
Team zeker met je broers en zussen delen, dan is het niet enkel jou verantwoordelijkheid meer, maar kun je het delen. Dat lucht toch op?
maandag 7 september 2026 om 15:39
Ik zou de info delen met broers en zussen, maar niet persé met je vader.
Zo is er wel iemand op de hoogte.
Geen idee of ik zelf zou antwoorden, maar ik zou als ik antwoord eventueel wel alle namen erbij zetten. Zodat duidelijk is naar oom dat dit een gedragen standpunt vanuit de hele familie is.
Tegelijk zou ik toch echt niet vaker die kant op gaan enkel omdat een oude oom met wie ik alleen briefcontact heb een potje zeurt. Jullie onderhouden de boel op jullie manier en die lijkt me prima.
Als hij het zelf toch zo extreem belangrijk vindt huurt ie zelf maar wekelijks iemand in.
Ik zou zelf eerder verbaasd zijn dat er na 30 jaar nog zo'n verloop is en dat er zowat wekelijks iemand aan het graf staat. De eerste tijd wel, maar na een paar jaar ebt dat hier toch echt weg naar een paar keer per jaar.
Zo is er wel iemand op de hoogte.
Geen idee of ik zelf zou antwoorden, maar ik zou als ik antwoord eventueel wel alle namen erbij zetten. Zodat duidelijk is naar oom dat dit een gedragen standpunt vanuit de hele familie is.
Tegelijk zou ik toch echt niet vaker die kant op gaan enkel omdat een oude oom met wie ik alleen briefcontact heb een potje zeurt. Jullie onderhouden de boel op jullie manier en die lijkt me prima.
Als hij het zelf toch zo extreem belangrijk vindt huurt ie zelf maar wekelijks iemand in.
Ik zou zelf eerder verbaasd zijn dat er na 30 jaar nog zo'n verloop is en dat er zowat wekelijks iemand aan het graf staat. De eerste tijd wel, maar na een paar jaar ebt dat hier toch echt weg naar een paar keer per jaar.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
maandag 7 september 2026 om 16:01
Ik ken zeker mensen die het ook heel belangrijk en het ervaren als een belediging/trap na als een graf niet wekelijks perfect wordt bijgehouden. Dus ik snap je oom.
Maar het is niet realistisch voor 99% van de mensen en niet fair om te verwachten. Ik zou het ook niet kunnen en ook niet willen trouwens. Leven heeft andere prioriteiten.
Mijn advies is zeker delen met je siblings en samen overleggen hoe dit aan te vliegen. Mogelijk is de inrichting ook meer onderhoudsarm te maken?
Maar het is niet realistisch voor 99% van de mensen en niet fair om te verwachten. Ik zou het ook niet kunnen en ook niet willen trouwens. Leven heeft andere prioriteiten.
Mijn advies is zeker delen met je siblings en samen overleggen hoe dit aan te vliegen. Mogelijk is de inrichting ook meer onderhoudsarm te maken?
maandag 7 september 2026 om 16:31
Ook daarover geen 100% garantie dat nabestaanden dan geen druk ervaren of het helemaal met alles eens zijn. Of dat dat voor hen de fijnste manier is van een dierbare herinneren. Ik begrijp wel wat je bedoelt maar ook hierbij komen beslissingen kijken. Alleen al bijv. de plek van uitstrooien, het moment waarop dat gebeurt etc. Ook als je het helemaal zou vastleggen wil dat nog niet zeggen dat het de meest prettige manier is voor de mensen die jou willen gedenken.
maandag 7 september 2026 om 17:29
Nee, dat snap ik. Maar je hebt natuurlijk geen warme band nodig om een vriendelijke, besliste reactie te sturen in plaats van brief op poten in formele stijl.Mabel schreef: ↑07-09-2026 14:18Dit is wat ik zou doen. Hoef je geen goed idee te vinden natuurlijk.
Ik zou zelf geen behoefte hebben om te doen alsof er een warme band bestaat met een oom waar ik al 30 jaar geen contact mee heb. Zeker niet als die oom alleen maar contact zoekt om mijn familie en mij te vertellen dat we beter moeten voldoen aan zijn standaarden.
Wat anderen al schreven, hij denkt waarschijnlijk 'Ben ik de enige die' en vindt het moeilijk om iets wat voldoening gaf, los te moeten laten.
Los daarvan, wat mooi en ontroerend dat jullie dit zo al dertig jaar doen, TO
.
Moi!
maandag 7 september 2026 om 18:15
Ja dit zou ik ook doen. Eerst dit, en dan kan je vader later altijd nog op de hoogte gesteld worden.ladadieladieda schreef: ↑07-09-2026 15:24Ik zou dit zeker met je broers en zussen delen, dan kun jij ook je hart luchten. Het is nooit prettig om in je eentje met zoiets te blijven zitten. Samen kunnen jullie dan bepalen of je a last weten aan je vader dat broer Kees een briefje heeft geschreven en b of je zin hebt om hem te antwoorden.
Team zeker met je broers en zussen delen, dan is het niet enkel jou verantwoordelijkheid meer, maar kun je het delen. Dat lucht toch op?
Frustrerend dit, zeg. En wel het laatste waar je mee bezig wilt zijn. Er zijn nou eenmaal wel mensen van de oude stempel die vinden dat 'alles' (je huis, je voortuin, de graven van je voorouders) er strak bij moeten liggen. Trouwens, zo oud is die stempel niet, ik denk dat er van je eigen generatie ook zulke mensen zijn. Maar dan moeten ze het zelf maar (laten) regelen en niet jullie dezelfde normen opdringen.
maandag 7 september 2026 om 19:08
Herkenbaar TO, kinderen waaieren uit en de oude woonplaats en kerkhof liggen niet naast de deur.DebbieHerrie schreef: ↑07-09-2026 17:29
Los daarvan, wat mooi en ontroerend dat jullie dit zo al dertig jaar doen, TO
Mijn schoonzus is iedere week in de weer met schopje en plantjes bij het graf van haar vader, al 20 jaar.
Begrijpt niet dat ik ,mijn broer en zus zo nu en dan komen bij de begraafplaats.
Een familielid die in de buurt woont hield het graf bij, tot het teveel werk voor hem werd.
Oplossing: gekozen om het graf een mooie keitjes, steentjes laag te geven, zonder plantjes, onkruid, wel een lichtje, beeldje en een vaas waarin iedereen een paar bloemen inzet. Geen onderhoud meer, en heel sereen.
Familielid vindt het er mooi uitzien en hoeft niet meer met een gieter heen en weer te lopen.
Alles sal reg kom
maandag 7 september 2026 om 19:20
maandag 7 september 2026 om 20:09
Pfoe bedankt voor alle reacties! Ik kan er veel uithalen en ben heel blij met jullie meningen en meedenken.
Ik weet nog niet wat ik precies ga doen, het springt wat mij betreft alle kanten op.
Wat meerderen hebben gezegd, dat het voor hem altijd belangrijk is geweest en ook acceptatie van zijn eigen achteruitgang en deze nieuwe situatie snap ik heel goed.
Ik ga er nog even over nadenken, het punt dat ze elkaar tegen kunnen komen en ik achteraf de vraag krijg waarom ik niks heb gezegd vind ik er ook wel een.
Het luchtig houden wil ik zeker, maar de brief die hij heeft gestuurd is dat niet en staat bol van de verwijten, ik verwacht dat mijn vader en siblings die wel willen lezen.
In elk geval heeft jullie feedback mij geholpen er zelf luchtiger tegenaan te kijken, ik zat er erg mee in mijn maag en dat is nu flink verbeterd, dat lucht op, bedankt
Ik weet nog niet wat ik precies ga doen, het springt wat mij betreft alle kanten op.
Wat meerderen hebben gezegd, dat het voor hem altijd belangrijk is geweest en ook acceptatie van zijn eigen achteruitgang en deze nieuwe situatie snap ik heel goed.
Ik ga er nog even over nadenken, het punt dat ze elkaar tegen kunnen komen en ik achteraf de vraag krijg waarom ik niks heb gezegd vind ik er ook wel een.
Het luchtig houden wil ik zeker, maar de brief die hij heeft gestuurd is dat niet en staat bol van de verwijten, ik verwacht dat mijn vader en siblings die wel willen lezen.
In elk geval heeft jullie feedback mij geholpen er zelf luchtiger tegenaan te kijken, ik zat er erg mee in mijn maag en dat is nu flink verbeterd, dat lucht op, bedankt
maandag 7 september 2026 om 20:15
Wij zijn er niet wekelijks, maar wel regelmatig. Wij houden nog steeds van moeder en verzorgen en bezoeken haar graf met liefde, maar hebben een andere standaard dan u. Voor ons is het zo goed genoeg en zullen op de huidige voet verder gaan.
Vriendelijke groet,
X,X,en X.
Vriendelijke groet,
X,X,en X.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 7 september 2026 om 20:25
De brief is privé. Dus ook al vertel je ze erover, dat betekent nog niet dat je hem hoeft te delen. Ik zou dat zelf in ieder geval niet doen. Ik zou wel zeggen: "Oom Gerrit kan zelf niets meer aan het graf doen maar heeft een andere norm dan wij. Is iedereen nog tevreden over hoe we het nu hebben, of willen wij er iets aan veranderen?"UchikiKuri schreef: ↑07-09-2026 20:09Het luchtig houden wil ik zeker, maar de brief die hij heeft gestuurd is dat niet en staat bol van de verwijten, ik verwacht dat mijn vader en siblings die wel willen lezen.
En dan kan je of iets veranderen, of je stuurt een korte brief terug a la "Beste oom Gerrit, bedankt dat u nog steeds zo goed voor (het graf van) onze moeder wilt zorgen. Voor ons is de huidige verzorging voldoende, wij zijn hier tevreden mee."
maandag 7 september 2026 om 20:25
Dit dusfeow schreef: ↑07-09-2026 20:15Wij zijn er niet wekelijks, maar wel regelmatig. Wij houden nog steeds van moeder en verzorgen en bezoeken haar graf met liefde, maar hebben een andere standaard dan u. Voor ons is het zo goed genoeg en zullen op de huidige voet verder gaan.
Vriendelijke groet,
X,X,en X.
.
maandag 7 september 2026 om 21:08
Wat ontzettend lief dat deze oom dat al die tijd gedaan heeft.
Ik vind het niet netjes om zo iemand als een zeur weg te zetten. Die beste man denkt waarschijnlijk dat jullie het vergeten zijn.
Ik denk dat zijn normen erg hoog liggen. Ik zou een vriendelijke brief sturen, hem nog eens bedanken en aangeven dat de boodschap is overgekomen en dat jullie het zeker verzorgen, maar daar niet wekelijks de tijd voor hebben. Maar er zeker met regelmaat een kijkje nemen.
Vriendelijkheid kost niets, denk ik dan maar.
Ik vind het niet netjes om zo iemand als een zeur weg te zetten. Die beste man denkt waarschijnlijk dat jullie het vergeten zijn.
Ik denk dat zijn normen erg hoog liggen. Ik zou een vriendelijke brief sturen, hem nog eens bedanken en aangeven dat de boodschap is overgekomen en dat jullie het zeker verzorgen, maar daar niet wekelijks de tijd voor hebben. Maar er zeker met regelmaat een kijkje nemen.
Vriendelijkheid kost niets, denk ik dan maar.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
maandag 7 september 2026 om 23:13
Je kan ik begrip tonen voor je oom. Wat lief dat hij de afgelopen 30 jaar zo goed voor het graf van zijn zus heeft gezorgd. Hij vindt het moeilijk, misschien omdat hij het gevoel heeft dat ze vergeten wordt.
Ik zou het niet per se bespreken, de brief is gericht aan jou. Dat is vast niet voor niets. Bedank hem nogmaals. Toon begrip voor zijn emotie en vertel hem dat je je moeder nog steeds mist. Dat er regelmatig iemand bij haar is, dat jullie aan haar denken. Dat jullie misschien anders denken over hoe het graf er bij moet liggen, maar dat jullie je moeder echt niet vergeten.
Ga verder niet in discussie. En laat het zo. Je vader en siblings hoeven er niks mee.
Ik zou het niet per se bespreken, de brief is gericht aan jou. Dat is vast niet voor niets. Bedank hem nogmaals. Toon begrip voor zijn emotie en vertel hem dat je je moeder nog steeds mist. Dat er regelmatig iemand bij haar is, dat jullie aan haar denken. Dat jullie misschien anders denken over hoe het graf er bij moet liggen, maar dat jullie je moeder echt niet vergeten.
Ga verder niet in discussie. En laat het zo. Je vader en siblings hoeven er niks mee.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
dinsdag 8 september 2026 om 09:12
Hij heeft dus zo'n 30 jaar wekelijks het graf van je moeder onderhouden.
Nou, dan zou ik even bij hem langs gaan met een bloemetje, om hem daarvoor te bedanken. En dan kun je meteen persoonlijk toelichten hoe jullie het zien en willen doen in de toekomst. Dan ziet hij ook meteen aan je, dat het niet afstandelijk bedoeld is en dat je echt nog steeds om je moeder geeft, maar dat anders invult.
Middels een brief of per mail communiceren over dit soort gevoelige (voor hem in elk geval) onderwerpen, gaat vaak mis, door onbegrip, nuances die verloren gaan en interpretatie verschillen. Dat heb je niet met fysiek 1 op 1 contact.
Nou, dan zou ik even bij hem langs gaan met een bloemetje, om hem daarvoor te bedanken. En dan kun je meteen persoonlijk toelichten hoe jullie het zien en willen doen in de toekomst. Dan ziet hij ook meteen aan je, dat het niet afstandelijk bedoeld is en dat je echt nog steeds om je moeder geeft, maar dat anders invult.
Middels een brief of per mail communiceren over dit soort gevoelige (voor hem in elk geval) onderwerpen, gaat vaak mis, door onbegrip, nuances die verloren gaan en interpretatie verschillen. Dat heb je niet met fysiek 1 op 1 contact.
dinsdag 8 september 2026 om 09:47
ditHexopbezemsteel schreef: ↑07-09-2026 23:13Je kan ik begrip tonen voor je oom. Wat lief dat hij de afgelopen 30 jaar zo goed voor het graf van zijn zus heeft gezorgd. Hij vindt het moeilijk, misschien omdat hij het gevoel heeft dat ze vergeten wordt.
Ik zou het niet per se bespreken, de brief is gericht aan jou. Dat is vast niet voor niets. Bedank hem nogmaals. Toon begrip voor zijn emotie en vertel hem dat je je moeder nog steeds mist. Dat er regelmatig iemand bij haar is, dat jullie aan haar denken. Dat jullie misschien anders denken over hoe het graf er bij moet liggen, maar dat jullie je moeder echt niet vergeten.
Ga verder niet in discussie. En laat het zo. Je vader en siblings hoeven er niks mee.
dinsdag 8 september 2026 om 11:15
Ik denk dat je oom niet alleen reageert om het graf, maar ook uit verdriet om zijn zus en wat er na haar overlijden misschien allemaal is gebeurd. Misschien is hij bang dat zij vergeten wordt? En is dát het, wat hem raakt, als hij het graf bezoekt.UchikiKuri schreef: ↑07-09-2026 20:09Pfoe bedankt voor alle reacties! Ik kan er veel uithalen en ben heel blij met jullie meningen en meedenken.
Ik weet nog niet wat ik precies ga doen, het springt wat mij betreft alle kanten op.
Wat meerderen hebben gezegd, dat het voor hem altijd belangrijk is geweest en ook acceptatie van zijn eigen achteruitgang en deze nieuwe situatie snap ik heel goed.
Ik ga er nog even over nadenken, het punt dat ze elkaar tegen kunnen komen en ik achteraf de vraag krijg waarom ik niks heb gezegd vind ik er ook wel een.
Het luchtig houden wil ik zeker, maar de brief die hij heeft gestuurd is dat niet en staat bol van de verwijten, ik verwacht dat mijn vader en siblings die wel willen lezen.
In elk geval heeft jullie feedback mij geholpen er zelf luchtiger tegenaan te kijken, ik zat er erg mee in mijn maag en dat is nu flink verbeterd, dat lucht op, bedankt
Ik weet natuurlijk niet waarom jullie het contact hebben verloren met de familie van je moeder en welke verwijten er nog meer in de brief staan. Maar misschien kun je je oom laten weten dat jullie je moeder nog heel erg missen, dat dat altijd blijft en dat zij nooit vergeten wordt en dat jullie daarom ook haar graf aanhouden. Dat jullie het ook fijn vinden dat het graf er is en dat jullie er naar toe kunnen gaan, maar dat jullie dat niet wekelijks doen, of op vaste momenten, maar wel met heel veel liefde op jullie eigen momenten.
dinsdag 8 september 2026 om 20:37
Dat zou best kunnen, maar om dan een brief vol verwijten te sturen naar iemand die als kleuter haar moeder heeft verloren, dat getuigt toch wel van verrekte weinig tact en inlevingsvermogen.
Wat loopt ‘s ochtends op vier benen, ‘s middags op twee benen en ‘s avonds op twee benen en nog wat wielen?
dinsdag 8 september 2026 om 23:03
Wat lief dat oom zich jaren lang heeft wekelijks heeft ingezet om het graf bij te houden. Nu kan hij dat niet meer en verwacht hij dat jullie het stokje volgens zijn norm overnemen. Daarnaast is het ook het dorp al opgevallen dat het graf niet meer onderhouden wordt, dus tijd voor actie, aldus oom. Want niks zo vervelend in een dorp , als wanneer er gepraat wordt. Voor hem weegt dit zo zwaar dat hij er zelfs een brief over schrijft.
Ik vind het eerlijk gezegd niet netjes om zijn brief in de kliko te gooien en er niks over te zeggen. Na alle moeite die hij jarenlang gedaan heeft zou ik in elk geval de moeite nemen om hem of even op te bellen, of een brief terug te sturen, desnoods met een bos bloemen, fles wijn, whatever. Om hem hartelijk te danken voor alle jaren dat hij het graf zo netjes verzorgd heeft, maar dat het voor jullie prima is zo. Gewoon vriendelijk uitgelegd dat jullie niet van plan zijn wekelijks in zijn voetsporen te treden en dat het graf prima is zoals het nu is. Vriendelijk, maar duidelijk, met veel dank voor zijn inzet.
Ik zou vader en siblings wel vertellen over de brief. Vind het een beetje gek om dat “geheim” te houden. Het hoeft niet groot of zwaar te zijn, maar zou het wel benoemen.
Ik vind het eerlijk gezegd niet netjes om zijn brief in de kliko te gooien en er niks over te zeggen. Na alle moeite die hij jarenlang gedaan heeft zou ik in elk geval de moeite nemen om hem of even op te bellen, of een brief terug te sturen, desnoods met een bos bloemen, fles wijn, whatever. Om hem hartelijk te danken voor alle jaren dat hij het graf zo netjes verzorgd heeft, maar dat het voor jullie prima is zo. Gewoon vriendelijk uitgelegd dat jullie niet van plan zijn wekelijks in zijn voetsporen te treden en dat het graf prima is zoals het nu is. Vriendelijk, maar duidelijk, met veel dank voor zijn inzet.
Ik zou vader en siblings wel vertellen over de brief. Vind het een beetje gek om dat “geheim” te houden. Het hoeft niet groot of zwaar te zijn, maar zou het wel benoemen.
dinsdag 8 september 2026 om 23:10
dinsdag 8 september 2026 om 23:14
En dwars daar doorheen staat het je nog steeds vrij de brief weg te gooien en hier niks mee te doen. Je bent je oom namelijk helemaal niks verplicht! Hij verzorgde het graf voor zijn goede gevoel, helemaal prima maar heeft niks met jou/jullie te maken.
Je familie hoeft deze brief niet te lezen en als je over een poosje nog steeds niet weet wat te doen kun je een broer of zus vragen of hij/zij even met je mee wil denken.
Je familie hoeft deze brief niet te lezen en als je over een poosje nog steeds niet weet wat te doen kun je een broer of zus vragen of hij/zij even met je mee wil denken.
woensdag 9 september 2026 om 11:22
Dat ook.Leslie Knobe schreef: ↑09-09-2026 07:25Je hebt je oom toch na de eerste brief hartelijk bedankt? Dan vind k niet dat je hier nog wat mee moet, zijn gevoelens; zijn probleem.
Hoogsten dat ik een brief terug zou sturen met wat eerder vermeld is, dat jullie blij zijn met zijn hulp, maar dat jullie het doen zoals jullie het zelf goed genoeg vinden.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in