Overig
alle pijlers
Durf te vragen.
donderdag 4 juni 2026 om 21:21
Een nieuw topic, deel 25!
We komen van overig/durf-te-vragen-deel-24/list_messages/514381/121
vorige post:
Topic is vol!
Open jij de nieuwe?
Ja, ik dus. (hoop dat het goed is gegaan)
Heb jij iets in je leven waar je heel zuinig op bent? (behalve dierbare mensen)
We komen van overig/durf-te-vragen-deel-24/list_messages/514381/121
vorige post:
Topic is vol!
Open jij de nieuwe?
Ja, ik dus. (hoop dat het goed is gegaan)
Heb jij iets in je leven waar je heel zuinig op bent? (behalve dierbare mensen)
majadeb wijzigde dit bericht op 04-06-2026 21:33
29.62% gewijzigd
dinsdag 8 september 2026 om 20:40
dinsdag 8 september 2026 om 21:11
Over onrecht!Grasgevoerd schreef: ↑08-09-2026 20:52KPN
Waar maak jij je boos over?
(even los van: over oorlogen, Trump, etc).
@noglangnietjarig: wil je me ze alsjeblieft in PB sturen?
En als ik voor mezelf moet opkomen!
Why? Maar dat doe k wel natuurlijk, voor mezelf opkomen
Oh haha kudt kpn!
(Morgen krijg je die adresjes gv)
Vlees of vis.
Waar zouden we zijn zonder beroepsgeheim.
woensdag 9 september 2026 om 19:16
Computer. Die heeft het aantal woorden doen exploderen.
Op een typmachine tikte je lekker korte brieven of contractjes. Maar voor die tijd had je al gebeld met iemand die je gewoon kon vinden in het telefoonboek (plankbreed 45 delen in harde kaft) en bereikbaar (!) was. Snelle feedback en veel minder misverstanden. Je draaide een nummer (LP’s ook trouwens) en je woord was nog wat waard.
Je telefoon was nooit leeg, je typmachien hoefde nooit opnieuw geïnstalleerd te worden. De as die van je sigaret op je papier viel veegde je in de asbak die er gewoon naast stond.
Oké, je letters sloegen weleens in de knoop, je carbonpapiertje zat weleens verkeerd om, je telefoonsnoer zat gedraaid en iedereen op kantoor stonk naar sigarettenrook, maar niemand had rsi van het typen. Je oma was al 2 weken begraven toen je terugkwam van vakantie. Onwetend, want je had geen telefooncel gevonden om naar thuis te informeren, had je genoten van je vakantie op een topless strand waar het nooit warmer was dan 27 graden. En Insmeren hoefde nog niet, huidkanker was immers nog niet uitgevonden. Je vakantiefoto’s (1 of 2 rolletjes van 24 - ASA 200/24 din - dit wist je), nog kiekjes genoemd, bracht je weg en zo kwam je er pas een week later achter dat de helft mislukt was.
Elpees kocht je in een winkel, je zocht een hoes uit, vroeg aan de balie om de LP op te zetten en beluisterde die met een dikke zachte (vette) koptelefoon terwijl je de hoes bewonderde. De koptelefoon draaide je zodat je vriendin ook samen mee kon luisteren. Als je alleen wilde gamen liep je naar de fruitautomaat. Samen gamede je bij de flipperkast, biertje klotste bovenop.
Je banksaldo hoefde je niet te checken, want dat voelde je aan het gewicht en dikte van de portemonnee (dat was geen wallet of hoesje). Dat zal ik even uitleggen. Dik en licht = veel papiergeld, rijk dus. Dun en licht = foute boel, honger want rood staan bestond nog niet. Dik en zwaar = veel muntjes, vermoedelijk mengeling van na de vakantiereis overgebleven DM, BF, FF, PTa en Esc. Die bracht je naar de bank en werd, samen met de ter plekke berekende jaarlijkse rente, bij geschreven op je spaarbankboekje.
Op tv keek je een film die niet onderbroken werd door reclame reklame, dat kwam altijd daarna - veel handiger. Als de omroepster de film aankondigde kon je nog snel koffie inschenken. Al je collega’s (toen nog maat of kameraad genoemd) konden over de film meepraten. Iedereen keek hetzelfde, keuzestress bestond nog niet. Hooguit dat je met zusje ruzie had wie naar de tv moest lopen om een andere zender op te zetten. Je broertje stond naast de tv mee te kijken, hand op de antenne.
Dit bedoel ik, dit verhaal was vroeger te lang geweest om te typen. Hoeft ook niet, het staat nog in mijn geheugen (lees brein).
Vloek je (of ben je wel eens boos) tegen chatbots?
Op een typmachine tikte je lekker korte brieven of contractjes. Maar voor die tijd had je al gebeld met iemand die je gewoon kon vinden in het telefoonboek (plankbreed 45 delen in harde kaft) en bereikbaar (!) was. Snelle feedback en veel minder misverstanden. Je draaide een nummer (LP’s ook trouwens) en je woord was nog wat waard.
Je telefoon was nooit leeg, je typmachien hoefde nooit opnieuw geïnstalleerd te worden. De as die van je sigaret op je papier viel veegde je in de asbak die er gewoon naast stond.
Oké, je letters sloegen weleens in de knoop, je carbonpapiertje zat weleens verkeerd om, je telefoonsnoer zat gedraaid en iedereen op kantoor stonk naar sigarettenrook, maar niemand had rsi van het typen. Je oma was al 2 weken begraven toen je terugkwam van vakantie. Onwetend, want je had geen telefooncel gevonden om naar thuis te informeren, had je genoten van je vakantie op een topless strand waar het nooit warmer was dan 27 graden. En Insmeren hoefde nog niet, huidkanker was immers nog niet uitgevonden. Je vakantiefoto’s (1 of 2 rolletjes van 24 - ASA 200/24 din - dit wist je), nog kiekjes genoemd, bracht je weg en zo kwam je er pas een week later achter dat de helft mislukt was.
Elpees kocht je in een winkel, je zocht een hoes uit, vroeg aan de balie om de LP op te zetten en beluisterde die met een dikke zachte (vette) koptelefoon terwijl je de hoes bewonderde. De koptelefoon draaide je zodat je vriendin ook samen mee kon luisteren. Als je alleen wilde gamen liep je naar de fruitautomaat. Samen gamede je bij de flipperkast, biertje klotste bovenop.
Je banksaldo hoefde je niet te checken, want dat voelde je aan het gewicht en dikte van de portemonnee (dat was geen wallet of hoesje). Dat zal ik even uitleggen. Dik en licht = veel papiergeld, rijk dus. Dun en licht = foute boel, honger want rood staan bestond nog niet. Dik en zwaar = veel muntjes, vermoedelijk mengeling van na de vakantiereis overgebleven DM, BF, FF, PTa en Esc. Die bracht je naar de bank en werd, samen met de ter plekke berekende jaarlijkse rente, bij geschreven op je spaarbankboekje.
Op tv keek je een film die niet onderbroken werd door reclame reklame, dat kwam altijd daarna - veel handiger. Als de omroepster de film aankondigde kon je nog snel koffie inschenken. Al je collega’s (toen nog maat of kameraad genoemd) konden over de film meepraten. Iedereen keek hetzelfde, keuzestress bestond nog niet. Hooguit dat je met zusje ruzie had wie naar de tv moest lopen om een andere zender op te zetten. Je broertje stond naast de tv mee te kijken, hand op de antenne.
Dit bedoel ik, dit verhaal was vroeger te lang geweest om te typen. Hoeft ook niet, het staat nog in mijn geheugen (lees brein).
Vloek je (of ben je wel eens boos) tegen chatbots?
- ik ben zacht, maar ik breek niet -
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in