Mutsen II
vrijdag 7 augustus 2009 om 21:24
Het was leuk. We hadden prachtig weer met maar 1 dag regen (dit is al het derde jaar dat we in Nederland op vakantie gaan en precies de mooiste week hebben; onze laatste regenvakantie was 3 jaar geleden in Frankrijk). We waren natuurlijk wat beperkt door baby en bijbehorende slaapjes, maar er was ook van alles op het park te doen dus de kinderen hebben zich prima vermaakt. En we hebben ook nog gefietst en gewandeld en dat was ook leuk. Nipje werd helaas wel minstens 1 keer per nacht wakker, maar gelukkig liet Nipman mij dan 's morgens liggen dus ik ben toch wel een beetje bijgeslapen. Ik denk dat het nachtbraken ook wel een beetje kwam door de warmte en bijbehorende dorst, en doordat hij natuurlijk een beetje uit zijn ritme was. Hopelijk gaat het thuis weer de goede kant op.
Ik ben zelfs al bijgelezen, maar ben wel veel vergeten. Dus even wat willekeurige reacties,
Anky, weet je zeker dat die knie een sportblessure is? Niet rood/dik/warm?
Het boek van Pammie heb ik gelezen op vakantie, en ik heb er ook wel wat nuttige dingen uitgehaald. Wat mij betreft een aanrader (alhoewel niet heel diepgaand, maar gewoon nuttige praktische tips). Wel grappig: op een keer probeerde ik het prijzen uit volgens de regels van het boek. Dus ik zei tegen Nippi: "Ik vind het fijn dat jij zelf naar huis komt op de goede tijd. Met jou kun je afspraken maken. Dat noem ik nog eens verantwoordelijksheidsgevoel." Waarop hij zei: "Mam, dat zijn geen woorden voor kinderen, dat zijn woorden voor grote mensen."
En Nipman wil ook graag gaan kamperen. Maar ik zie mezelf dat 20 keer per dag (en nacht) met een kind naar de wc lopen, en daar heb ik weinig zin in. Hetzelfde geldt eigenlijk voor dat matje en die slaapzak. En dat terwijl ik wel met kamperen ben opgegroeid. Voor de kinderen lijkt het me wel leuk, en Remma's vakantie klinkt trouwens aanlokkelijk (ook met de uitstapjes in die omgeving).
Hoe is het met Moppie na de kinderstoelactie? Nipje zit nooit vast (wij hebben geen tuigje) maar klimt er wel uit. Ik zit er dus altijd bij.
Nipje is trouwens ineens heel groot. Tegen de verwachting in is hij toch nog gaan kruipen (de grond op vakantie tijgerde niet zo lekker denk ik) en hij loopt best aardig aan twee handjes. En verder ging hij van de ene op de andere dag ineens brabbelen, zo plotseling dat Nipman en ik ons afvroegen wat hij 's nachts had gedaan. Klinkt heel lief. (maar nu ligt hij heel hard te krijsen want hij wil niet slapen)
Ik ben zelfs al bijgelezen, maar ben wel veel vergeten. Dus even wat willekeurige reacties,
Anky, weet je zeker dat die knie een sportblessure is? Niet rood/dik/warm?
Het boek van Pammie heb ik gelezen op vakantie, en ik heb er ook wel wat nuttige dingen uitgehaald. Wat mij betreft een aanrader (alhoewel niet heel diepgaand, maar gewoon nuttige praktische tips). Wel grappig: op een keer probeerde ik het prijzen uit volgens de regels van het boek. Dus ik zei tegen Nippi: "Ik vind het fijn dat jij zelf naar huis komt op de goede tijd. Met jou kun je afspraken maken. Dat noem ik nog eens verantwoordelijksheidsgevoel." Waarop hij zei: "Mam, dat zijn geen woorden voor kinderen, dat zijn woorden voor grote mensen."
En Nipman wil ook graag gaan kamperen. Maar ik zie mezelf dat 20 keer per dag (en nacht) met een kind naar de wc lopen, en daar heb ik weinig zin in. Hetzelfde geldt eigenlijk voor dat matje en die slaapzak. En dat terwijl ik wel met kamperen ben opgegroeid. Voor de kinderen lijkt het me wel leuk, en Remma's vakantie klinkt trouwens aanlokkelijk (ook met de uitstapjes in die omgeving).
Hoe is het met Moppie na de kinderstoelactie? Nipje zit nooit vast (wij hebben geen tuigje) maar klimt er wel uit. Ik zit er dus altijd bij.
Nipje is trouwens ineens heel groot. Tegen de verwachting in is hij toch nog gaan kruipen (de grond op vakantie tijgerde niet zo lekker denk ik) en hij loopt best aardig aan twee handjes. En verder ging hij van de ene op de andere dag ineens brabbelen, zo plotseling dat Nipman en ik ons afvroegen wat hij 's nachts had gedaan. Klinkt heel lief. (maar nu ligt hij heel hard te krijsen want hij wil niet slapen)
vrijdag 7 augustus 2009 om 21:44
Nipje ook al zo'n grote vent dus. Gek hè Nip, vorig jaar waren we behoorlijk zwanger allebei en nu zijn de ventjes alweer bijna 1 jaar! Ik vind het zó snel gegaan.
Die Nippi heeft humor .
Jullie vakantie klinkt ook leuk trouwens. Alle mutsen weer bijna terug op het honk, gezellig. En dan gaan er nog een paar natuurlijk. Ik ben al aan het aftellen, maar het duurt nog anderhalve maand haha.
Die Nippi heeft humor .
Jullie vakantie klinkt ook leuk trouwens. Alle mutsen weer bijna terug op het honk, gezellig. En dan gaan er nog een paar natuurlijk. Ik ben al aan het aftellen, maar het duurt nog anderhalve maand haha.
vrijdag 7 augustus 2009 om 21:53
Deze muts gaat dan juist nu weer even van het honk - zonder man en kind. Die gaan samen een paar dagen de bloemetjes buiten zetten.
Welkom terug voor alle terug op het honke mutsen!
Sok, hoe was het vandaag met je moeder? Was gisteren een uitschieter, of was het vandaag net zo?
Ben een beetje moe, want ik ben vannacht heel lang bezig geweest met een wakkere Pluis, en man sliep overal doorheen. Toen ik er genoeg van had, heb ik Pluis maar in ons bed gekieperd. Dat hielp.
Remma, die vriendin van jou
Oh, batterij op!
Welkom terug voor alle terug op het honke mutsen!
Sok, hoe was het vandaag met je moeder? Was gisteren een uitschieter, of was het vandaag net zo?
Ben een beetje moe, want ik ben vannacht heel lang bezig geweest met een wakkere Pluis, en man sliep overal doorheen. Toen ik er genoeg van had, heb ik Pluis maar in ons bed gekieperd. Dat hielp.
Remma, die vriendin van jou
Oh, batterij op!
vrijdag 7 augustus 2009 om 22:02
lekker dan Miffy, zo'n spooknacht. Ik kan er nooit zo goed tegen als man niet wakker wordt. Prima als we om de beurt gaan, maar irritant als-ie het niet hoort. maar om eerlijk te zijn ben ik er ook wel eens doorheen geslapen.
Zuslief is vandaag weer geweest; moeders was nog steeds erg boos op mijn vader, maar iig aanspreekbaar. Mijn zus heeft een koptelefoon met microfoon geregeld voor mijn moeder. Gisteren vloog het ding nog door de kamer heen, maar vandaag wilde ze hem wel opzetten en kon mijn zus weer enigzins met haar praten. ik heb met mijn vader afgesproken dat ik zondagmiddag weer langs ga.
Zuslief is vandaag weer geweest; moeders was nog steeds erg boos op mijn vader, maar iig aanspreekbaar. Mijn zus heeft een koptelefoon met microfoon geregeld voor mijn moeder. Gisteren vloog het ding nog door de kamer heen, maar vandaag wilde ze hem wel opzetten en kon mijn zus weer enigzins met haar praten. ik heb met mijn vader afgesproken dat ik zondagmiddag weer langs ga.
vrijdag 7 augustus 2009 om 22:21
Gelukkig Esmee, dat ie er niets aan over heeft gehouden.
Sok, eens met Esmee, waar je je verhaal ook kwijt wilt, het is goed.. Vind het echt heel erg voor jullie. Ik hoop dat ze nog bijdraait en dat ze niet nog meer kapot maakt in die weinige tijd. Kan het iets te maken hebben met haar ziekte of medicijnen? dat ze daarvan doorslaat? dat er iets in haar hersenen zit te werken?
Ik was vanmiddag met de kindjes naar een strandje in de buurt. Toch best een onderneming want de mijne luisteren niet zo voortreffelijk. Alles ging prima, tot we naar huis wilden, zag op mijn telefoon dat er 7x gebeld was, ik denk het is dringend dus ik bel meteen maar even terug. Ligt man in het ziekenhuis, heeft een spontane klaplong gehad, was al geopereerd en al. Daarna nogal overstuur de hele boel ingepakt, natuurlijk geen kind meer dat meewerkte, gauw naar huis, gauw gekookt, en gauw door naar het ziekenhuis alweer Mandarijn totaal niet stil wilde zitten dus heb niet veel met man kunnen praten, maar het gaat volgens mij naar omstandigheden wel aardig. Hij moet er zeker tot na het weekend blijven en misschien wel langer.
Thuis moesten ze nog in bad, want ze zaten nog onder het zand, was het badderen net klaar plast Mandarijn zijn kamervloer nog even onder. Nou goed, ze liggen in bed en de zooi is min of meer opgeruimd. en nu heb ik wel even zin om een potje te janken. Misschien helpt een magnum.
Sok, eens met Esmee, waar je je verhaal ook kwijt wilt, het is goed.. Vind het echt heel erg voor jullie. Ik hoop dat ze nog bijdraait en dat ze niet nog meer kapot maakt in die weinige tijd. Kan het iets te maken hebben met haar ziekte of medicijnen? dat ze daarvan doorslaat? dat er iets in haar hersenen zit te werken?
Ik was vanmiddag met de kindjes naar een strandje in de buurt. Toch best een onderneming want de mijne luisteren niet zo voortreffelijk. Alles ging prima, tot we naar huis wilden, zag op mijn telefoon dat er 7x gebeld was, ik denk het is dringend dus ik bel meteen maar even terug. Ligt man in het ziekenhuis, heeft een spontane klaplong gehad, was al geopereerd en al. Daarna nogal overstuur de hele boel ingepakt, natuurlijk geen kind meer dat meewerkte, gauw naar huis, gauw gekookt, en gauw door naar het ziekenhuis alweer Mandarijn totaal niet stil wilde zitten dus heb niet veel met man kunnen praten, maar het gaat volgens mij naar omstandigheden wel aardig. Hij moet er zeker tot na het weekend blijven en misschien wel langer.
Thuis moesten ze nog in bad, want ze zaten nog onder het zand, was het badderen net klaar plast Mandarijn zijn kamervloer nog even onder. Nou goed, ze liggen in bed en de zooi is min of meer opgeruimd. en nu heb ik wel even zin om een potje te janken. Misschien helpt een magnum.
vrijdag 7 augustus 2009 om 22:31
vrijdag 7 augustus 2009 om 22:47
een spontane klaplong hoeft geen oorzaak te hebben, maar man valt wel in een risicogroep door lichaamsbouw en roken..
dat is alles wat ik tot nu toe gegoogled heb hoor, ik weet niet eens zeker wat ze nu precies hebben gedaan, want man zat nog onder de morfine en met verpleegster heb ik niet echt lang kunnen pratn
dat is alles wat ik tot nu toe gegoogled heb hoor, ik weet niet eens zeker wat ze nu precies hebben gedaan, want man zat nog onder de morfine en met verpleegster heb ik niet echt lang kunnen pratn
zaterdag 8 augustus 2009 om 08:05
Jemig wat een schrik zeg Citronella. Kennis van ons heeft dit ook 2 keer gehad (heeft inderdaad zelfde lichaamsbouw als Citroman voor zover ik dat in kan schatten en is volgens de artsen een risicogeval). Maar wat een schrik zeg! Hopelijk heb je snel meer zekerheid en is man snel weer thuis. voor alle schrik en narigheid.
En arme Sokje. Ach meid, ik wou dat ik meer voor je kon doen dan weer zo'n afgezaagde te geven. Ik snap wel je gevoel over "weten waar je aan toe bent", al is zo'n diagnose natuurlijk keihard. O, ik hoop zo verschrikkelijk dat de komende weken nog een paar mooie weken zijn waarin je nog met de je moeder kan praten (op een normale manier). Het zou zo klote zijn als nou net deze laatste weken het beeld en de herinneringen van/aan je moeder gaan bepalen de komende tijd. En wat zwaar voor je vader ook, hij zit er de hele dag bij en kan je moeder blijkbaar ook heel slecht bereiken.
En arme Sokje. Ach meid, ik wou dat ik meer voor je kon doen dan weer zo'n afgezaagde te geven. Ik snap wel je gevoel over "weten waar je aan toe bent", al is zo'n diagnose natuurlijk keihard. O, ik hoop zo verschrikkelijk dat de komende weken nog een paar mooie weken zijn waarin je nog met de je moeder kan praten (op een normale manier). Het zou zo klote zijn als nou net deze laatste weken het beeld en de herinneringen van/aan je moeder gaan bepalen de komende tijd. En wat zwaar voor je vader ook, hij zit er de hele dag bij en kan je moeder blijkbaar ook heel slecht bereiken.
zaterdag 8 augustus 2009 om 08:18
Nou ja, ik ga dan toch maar even verder met mijn prietpraat (al voelt dat wat raar). We zijn dus weer thuis (snik). Ik was graag nog een week gebleven, want we hebben allemaal genoten van het geweldige weer (we hebben echt zo enorm geluk gehad, het weer was helemaal perfect natuurlijk). De camping was leuk en de omgeving was leuk. De kinderen zijn nu oververmoeid, maar waren afgezien daarvan (oververmoeidheid zorgt voor wat gemiep en gepiep) ook helemaal leuk.
Maby is ineens geen baby meer merkte mijn moeder en ik op (we waren gisteren een dagje bij mijn moeder aangezien 3 uur rijden voor Maby iets te veel is, althans onze oren kunnen dat niet aan). Ze zegt nog geen verstaanbaar woord (en is dus echt laat daarmee volgens mij), maar loopt nu de hele dag en gaat ook steeds meer begrijpen. Gisteren in de auto was wel weer even afzien, we reden van mijn moeder naar huis 's avonds laat en het laatste uur heeft ze echt heel hard gegild. A-man en ik waren zoooo blij dat we bijna thuis waren. Het is een leuk meisje en ze ziet er schattig uit, maar na een dag met haar kan je jezelf opdweilen. De laatste dagen waren ook zonder middagslaap, dus hier thuis gaan we een uurtje slapen maar weer gauw invoeren.
Nippo, welkom terug ook! Wat gaat Nipje ook hard. Poeh, lopen aan handjes alweer. Dag baby .
En Moppie ook alweer zo groot. Hoe gaat het eigenlijk met het reizen op een neer naar werk Esmee? Is het nog te doen of heb je (buiten de zomervakantieperiode) nog last van files?
En ik ben zo benieuwd hoe Pams vakantie was. Diarree klinkt niet fijn trouwens.
Ik word ook wel benieuwd naar boekje met tips, al denk ik dat ik veel al onbewust toepas. Ik ben geloof ik nogal veel van de complimenten en ik kan me goed in peuterverdriet en frustaties inleven (ben zelf denk ik soms nog een kleuter). Dat werkt hier ook erg goed.
Ah, kinderen wakker (lagen er gisteren pas rond 23 uur in en slapen dus uit). Ik ga A-man assisteren.
Maby is ineens geen baby meer merkte mijn moeder en ik op (we waren gisteren een dagje bij mijn moeder aangezien 3 uur rijden voor Maby iets te veel is, althans onze oren kunnen dat niet aan). Ze zegt nog geen verstaanbaar woord (en is dus echt laat daarmee volgens mij), maar loopt nu de hele dag en gaat ook steeds meer begrijpen. Gisteren in de auto was wel weer even afzien, we reden van mijn moeder naar huis 's avonds laat en het laatste uur heeft ze echt heel hard gegild. A-man en ik waren zoooo blij dat we bijna thuis waren. Het is een leuk meisje en ze ziet er schattig uit, maar na een dag met haar kan je jezelf opdweilen. De laatste dagen waren ook zonder middagslaap, dus hier thuis gaan we een uurtje slapen maar weer gauw invoeren.
Nippo, welkom terug ook! Wat gaat Nipje ook hard. Poeh, lopen aan handjes alweer. Dag baby .
En Moppie ook alweer zo groot. Hoe gaat het eigenlijk met het reizen op een neer naar werk Esmee? Is het nog te doen of heb je (buiten de zomervakantieperiode) nog last van files?
En ik ben zo benieuwd hoe Pams vakantie was. Diarree klinkt niet fijn trouwens.
Ik word ook wel benieuwd naar boekje met tips, al denk ik dat ik veel al onbewust toepas. Ik ben geloof ik nogal veel van de complimenten en ik kan me goed in peuterverdriet en frustaties inleven (ben zelf denk ik soms nog een kleuter). Dat werkt hier ook erg goed.
Ah, kinderen wakker (lagen er gisteren pas rond 23 uur in en slapen dus uit). Ik ga A-man assisteren.
zaterdag 8 augustus 2009 om 10:45
Jeetje Citro, dat is schrikken zeg. Hoe is het vandaag met hem? En (hoewel uiteraard minder belangrijk) ook vervelend dat je er nu helemaal alleen voor staat, met ook nog ziekenhuisbezoekjes erbij.
Anky, sommige van de dingen in dat boekje deed ik ook al, maar andere niet. Voor wat betreft de complimentjes bijvoorbeeld: die gaf ik ook, maar het gaat er hier om hoe je ze geeft. Ik vond het wel inzichtelijk. Over dat praten: ik meen me te herinneren dat ze met een jaar 4-5 woorden moeten zeggen. Dat weet ik nog omdat Nippa dat volgens mij niet deed (en ik verlang u nog wel eens terug naar die tijd ).
Sok, wat een goed idee van die koptelefoon. Misschien maakt dat het ook wat makkelijker dan je moeder. En voor de rest vroeg ik me ook af of haar gedrag een symptoom kon zijn. Misschien helpt het als je het ziet als symptoom van haar ziekte en niet als uiting van haar persoonlijkheid. Je kent je moeder al zo lang; je hebt vast ook mooie herinneringen om op terug te vallen .
Spooknacht: check. Nipje wilde echt niet, en heeft uiteindelijk van half 1 tot half 5 min of meer geslapen. Gaap.
Anky, sommige van de dingen in dat boekje deed ik ook al, maar andere niet. Voor wat betreft de complimentjes bijvoorbeeld: die gaf ik ook, maar het gaat er hier om hoe je ze geeft. Ik vond het wel inzichtelijk. Over dat praten: ik meen me te herinneren dat ze met een jaar 4-5 woorden moeten zeggen. Dat weet ik nog omdat Nippa dat volgens mij niet deed (en ik verlang u nog wel eens terug naar die tijd ).
Sok, wat een goed idee van die koptelefoon. Misschien maakt dat het ook wat makkelijker dan je moeder. En voor de rest vroeg ik me ook af of haar gedrag een symptoom kon zijn. Misschien helpt het als je het ziet als symptoom van haar ziekte en niet als uiting van haar persoonlijkheid. Je kent je moeder al zo lang; je hebt vast ook mooie herinneringen om op terug te vallen .
Spooknacht: check. Nipje wilde echt niet, en heeft uiteindelijk van half 1 tot half 5 min of meer geslapen. Gaap.
zaterdag 8 augustus 2009 om 10:53
Oef Citro, da's schrikken zeg! Heb je Citroman vandaag al gesproken? Heb je hulptroepen ingeschakeld zodat je wat makkelijker naar het ziekenhuis kunt? Huilen met/na/voor Magnum nog gelukt?
Jullie autorit klinkt bijzonder zwaar Anky. En middagslaapjes invoeren lijkt mij een strak plan.
Autorijden is prima te doen Anky, het hoort voor mij gewoon bij werk. Rij filevrij, anders zou ik gek worden en snel iets anders gaan zoeken. In de vakantie kan ik iets later weg doordat het enorm rustig is op de weg.
Vanmiddag familiefeestje in werkplaats. We gaan dus na het slapen weg en nemen pyama's mee voor de kinderen, dat vind ik altijd erg makkelijk. Kunnen ze thuis in één keer door naar bed (vaak vallen ze in de auto in slaap).
Jullie autorit klinkt bijzonder zwaar Anky. En middagslaapjes invoeren lijkt mij een strak plan.
Autorijden is prima te doen Anky, het hoort voor mij gewoon bij werk. Rij filevrij, anders zou ik gek worden en snel iets anders gaan zoeken. In de vakantie kan ik iets later weg doordat het enorm rustig is op de weg.
Vanmiddag familiefeestje in werkplaats. We gaan dus na het slapen weg en nemen pyama's mee voor de kinderen, dat vind ik altijd erg makkelijk. Kunnen ze thuis in één keer door naar bed (vaak vallen ze in de auto in slaap).
zaterdag 8 augustus 2009 om 14:00
Weet je al wat meer Citronella? En red je het nog een beetje zo in je eentje met de kinderen?
Haha Nippo, dan loopt Maby zeker achter, want die is nu 1.5 jaar en zegt 2 woorden ("meeeemeeee" en "die"). En sinds gisteren komt er iets uit wat op auto lijkt ("ooootaaaa"). Maar het is ook lastig vergelijken, want Ot en Sien waren erg snel met praten en zinnetjes.
Fijn dat het autorijden geen probleem is Esmee. Hoe lang rijd je dan? Ik moet bekennen dat ik zelf gigantisch baal van mijn reistijd de laatste tijd. En eigenlijk is dat heel erg, want ik rijd 35 km enkele reis en dat kost me maar 25 min. Maar ik mis het fietsen naar mijn werk zo verschrikkelijk.
Slapende kinderen in de auto. Hier helaas niet en elke keer trappen we er weer in en proberen we het weer. Gisterenavond dus ook weer klaarwakkere kinderen in de auto, die elkaar het leven zuurmaken. Ik zag de knokkels van A-man die reed steeds witter worden.
Mizuki, ik ga je nu een mail met ons telefoonnummer sturen!
Haha Nippo, dan loopt Maby zeker achter, want die is nu 1.5 jaar en zegt 2 woorden ("meeeemeeee" en "die"). En sinds gisteren komt er iets uit wat op auto lijkt ("ooootaaaa"). Maar het is ook lastig vergelijken, want Ot en Sien waren erg snel met praten en zinnetjes.
Fijn dat het autorijden geen probleem is Esmee. Hoe lang rijd je dan? Ik moet bekennen dat ik zelf gigantisch baal van mijn reistijd de laatste tijd. En eigenlijk is dat heel erg, want ik rijd 35 km enkele reis en dat kost me maar 25 min. Maar ik mis het fietsen naar mijn werk zo verschrikkelijk.
Slapende kinderen in de auto. Hier helaas niet en elke keer trappen we er weer in en proberen we het weer. Gisterenavond dus ook weer klaarwakkere kinderen in de auto, die elkaar het leven zuurmaken. Ik zag de knokkels van A-man die reed steeds witter worden.
Mizuki, ik ga je nu een mail met ons telefoonnummer sturen!
zaterdag 8 augustus 2009 om 15:12
Kwam even kijken of er Citronieuws was.
Hier ook late praters hoor. Volgens cb is 2 voor jou herkenbare woorden met 14 maanden voldoende, dat haalden ze hier net. Als ze eenmaal op stoom zijn, dan is er overigens geen weg meer terug...kletsen kletsen kletsen.
Ik rij 3 kwartier Anky. Maar moet dan echt vroeg weg. Om 9 uur beginnen is geen optie ivm file. Ik vind het prima, dan ben ik op tijd thuis voor eten ook wel zo gezellig.
Anky, iets in de buurt zoeken is zeker lastig nu?
Ga tas inpakken en dan weg.
Hier ook late praters hoor. Volgens cb is 2 voor jou herkenbare woorden met 14 maanden voldoende, dat haalden ze hier net. Als ze eenmaal op stoom zijn, dan is er overigens geen weg meer terug...kletsen kletsen kletsen.
Ik rij 3 kwartier Anky. Maar moet dan echt vroeg weg. Om 9 uur beginnen is geen optie ivm file. Ik vind het prima, dan ben ik op tijd thuis voor eten ook wel zo gezellig.
Anky, iets in de buurt zoeken is zeker lastig nu?
Ga tas inpakken en dan weg.
zaterdag 8 augustus 2009 om 16:17
quote:nippo schreef op 08 augustus 2009 @ 10:45:
Sok, wat een goed idee van die koptelefoon. Misschien maakt dat het ook wat makkelijker dan je moeder. En voor de rest vroeg ik me ook af of haar gedrag een symptoom kon zijn. Misschien helpt het als je het ziet als symptoom van haar ziekte en niet als uiting van haar persoonlijkheid. Je kent je moeder al zo lang; je hebt vast ook mooie herinneringen om op terug te vallen .
Ik vind het heel moeilijk om het alléén als symptoom van haar ziekte te zien, omdat ik me iets te goed kan herinneren dat ze dit gedrag ook vertoond heeft in het verleden toen ze niet ziek was. de dexamethason zal er geen goed aan gedaan hebben en misschien is er idd wel iets in haar hoofd aan het groeien wat de boel verergert. Maar ik vind het ook hel erg dat één zo'n ochtend de verstandhouding die we de afgelopen jaren hebben opgebouwd, zo kapot kan maken.
heb vanmorgen gesproken met vriendin-met-verstand-van-zaken en die heeft me wat tips gegeven en de dingen in perspectief laten zien
Volgens zuslief ging het vandaag wel weer wat beter en communiceerde ze met mijn vader via de koptelefoon. het deugde nog steeds niet wat mijn vader allemaal deed, maar ze praat iig weer.
koptelefoon kwam zus mee; die heeft zelf een hoorapparaat en is naar haar audicien geweest, die ermee op de proppen kwam.
Citro: hoe gaat het vandaag? red je het een beetje in je eentje en hoe is Citroman er nu aan toe?
Sok, wat een goed idee van die koptelefoon. Misschien maakt dat het ook wat makkelijker dan je moeder. En voor de rest vroeg ik me ook af of haar gedrag een symptoom kon zijn. Misschien helpt het als je het ziet als symptoom van haar ziekte en niet als uiting van haar persoonlijkheid. Je kent je moeder al zo lang; je hebt vast ook mooie herinneringen om op terug te vallen .
Ik vind het heel moeilijk om het alléén als symptoom van haar ziekte te zien, omdat ik me iets te goed kan herinneren dat ze dit gedrag ook vertoond heeft in het verleden toen ze niet ziek was. de dexamethason zal er geen goed aan gedaan hebben en misschien is er idd wel iets in haar hoofd aan het groeien wat de boel verergert. Maar ik vind het ook hel erg dat één zo'n ochtend de verstandhouding die we de afgelopen jaren hebben opgebouwd, zo kapot kan maken.
heb vanmorgen gesproken met vriendin-met-verstand-van-zaken en die heeft me wat tips gegeven en de dingen in perspectief laten zien
Volgens zuslief ging het vandaag wel weer wat beter en communiceerde ze met mijn vader via de koptelefoon. het deugde nog steeds niet wat mijn vader allemaal deed, maar ze praat iig weer.
koptelefoon kwam zus mee; die heeft zelf een hoorapparaat en is naar haar audicien geweest, die ermee op de proppen kwam.
Citro: hoe gaat het vandaag? red je het een beetje in je eentje en hoe is Citroman er nu aan toe?
zaterdag 8 augustus 2009 om 19:29
zaterdag 8 augustus 2009 om 21:38
Haaaaai Pammie, kom maar op met die verhalen .
Die 'regel' ken ik nog niet, wat een grappige. Ben voor het eerst na geboorte Moppie weer ongesteld (helaas pindakaas) dus ik bak maar geen pannenkoeken dus.
Feestje was geslaagd. Kindjes hebben lekker gespeeld en de show gestolen. Ben de enige aan die kant met kinderen en dus duikt iedereen er altijd, op een leuke manier, boven op.
Die 'regel' ken ik nog niet, wat een grappige. Ben voor het eerst na geboorte Moppie weer ongesteld (helaas pindakaas) dus ik bak maar geen pannenkoeken dus.
Feestje was geslaagd. Kindjes hebben lekker gespeeld en de show gestolen. Ben de enige aan die kant met kinderen en dus duikt iedereen er altijd, op een leuke manier, boven op.