Kinderen
alle pijlers
Rammelende eierstokken
donderdag 20 augustus 2009 om 17:12
Ik ben trouwens in mijn directe vriendenkring zo'n beetje de enige die al echt serieus met kinderen bezig is (eh nou ja, met het praten erover dan he ). Hoe is dat bij jullie allemaal? Ben trouwens wel blij als dat zo is, want als al mijn vriendinnen nu zwanger zouden zijn of worden, zou ik dat wel heel confronterend vinden... Ook leuk natuurlijk !
donderdag 20 augustus 2009 om 20:41
Ja pipo, dat herken ik ook wel. Ik ben ook de enige in de vriendenkring die er al zo mee bezig is door erover te praten enzo 
Net als jij vind ik dat inderdaad ook helemaal niet erg. Om de reden die je noemt: confronterend.
Ik werk btw nu 3 jaar, vriend al wat langer en hij is 4 jaar geleden begonnen aan een studie waar hij binnenkort mee klaar is.
Net als jij vind ik dat inderdaad ook helemaal niet erg. Om de reden die je noemt: confronterend.Ik werk btw nu 3 jaar, vriend al wat langer en hij is 4 jaar geleden begonnen aan een studie waar hij binnenkort mee klaar is.
donderdag 20 augustus 2009 om 21:50
Ja, leuk die gelijkenissen!
De afgelopen dagen bekruipt me trouwens ook wel het gevoel dat het me ook wel een soort van eng voelt om aan kinderen te beginnen. Het is zo'n sprong in het diepe, je weet totaal niet wat je kunt verwachten, het is onomkeerbaar... Maar ik wil het nog steeds hoor
Jullie ook wel eens last van een angstaanval? Of laten jullie dat alleen aan de mannen over
De afgelopen dagen bekruipt me trouwens ook wel het gevoel dat het me ook wel een soort van eng voelt om aan kinderen te beginnen. Het is zo'n sprong in het diepe, je weet totaal niet wat je kunt verwachten, het is onomkeerbaar... Maar ik wil het nog steeds hoor
Jullie ook wel eens last van een angstaanval? Of laten jullie dat alleen aan de mannen over
donderdag 20 augustus 2009 om 22:22
vrijdag 21 augustus 2009 om 11:39
quote:pipo79 schreef op 20 augustus 2009 @ 17:12:
Ik ben trouwens in mijn directe vriendenkring zo'n beetje de enige die al echt serieus met kinderen bezig is (eh nou ja, met het praten erover dan he ). Hoe is dat bij jullie allemaal? Ben trouwens wel blij als dat zo is, want als al mijn vriendinnen nu zwanger zouden zijn of worden, zou ik dat wel heel confronterend vinden... Ook leuk natuurlijk !
Mijn vriendin heeft nu een zoontje van twee en toen ik hoorde dat ze zwanger was vond ik het natuurlijk helemaal super voor haar....maar eenmaal thuis heb ik wel even heel hard gehuild. Ik wilde ook zo graag!
Buiten die vriendin is de rest van de vriendengroep er nog helemaal niet mee bezig. Alleen ik
Ik ben trouwens in mijn directe vriendenkring zo'n beetje de enige die al echt serieus met kinderen bezig is (eh nou ja, met het praten erover dan he ). Hoe is dat bij jullie allemaal? Ben trouwens wel blij als dat zo is, want als al mijn vriendinnen nu zwanger zouden zijn of worden, zou ik dat wel heel confronterend vinden... Ook leuk natuurlijk !
Mijn vriendin heeft nu een zoontje van twee en toen ik hoorde dat ze zwanger was vond ik het natuurlijk helemaal super voor haar....maar eenmaal thuis heb ik wel even heel hard gehuild. Ik wilde ook zo graag!
Buiten die vriendin is de rest van de vriendengroep er nog helemaal niet mee bezig. Alleen ik
vrijdag 21 augustus 2009 om 11:51
Hallo!
Nieuw hier qua posten, maar ik (29) lees al een tijdje mee!
Ik wil ook, maar vriendlief (31) wil nog even wachten. We wonen net 7 maanden samen en kennen elkaar bijna 1,5 jaar. Wij hebben allebei een aantal issues uit het verleden die eerst (gedeeltelijk) opgelost moeten zijn voor een een stap (sprong?) vooruit kunnen zetten. Mijn hoofd zegt: een jaar wachten met beginnen is verstandig, maar mijn lijf schreeuwt werkelijk wat anders... Ondertussen haalt mijn lijf ook fratsen uit: te laat ongesteld worden, gevoelige borsten buiten mijn PMS-dagen.
Aangezien we altijd met condoom vrijen (zonder pil of andere hormonale anticonceptie) hebben we onszelf ondertussen laten testen en krijgen hier eind volgende week de uitslag van. Toch stiekem weer een stapje!
Nog vergeten, Wel al begonnen met FZ. Kan geen kwaad om voorbereid te zijn op het groene licht!
Nieuw hier qua posten, maar ik (29) lees al een tijdje mee!
Ik wil ook, maar vriendlief (31) wil nog even wachten. We wonen net 7 maanden samen en kennen elkaar bijna 1,5 jaar. Wij hebben allebei een aantal issues uit het verleden die eerst (gedeeltelijk) opgelost moeten zijn voor een een stap (sprong?) vooruit kunnen zetten. Mijn hoofd zegt: een jaar wachten met beginnen is verstandig, maar mijn lijf schreeuwt werkelijk wat anders... Ondertussen haalt mijn lijf ook fratsen uit: te laat ongesteld worden, gevoelige borsten buiten mijn PMS-dagen.
Aangezien we altijd met condoom vrijen (zonder pil of andere hormonale anticonceptie) hebben we onszelf ondertussen laten testen en krijgen hier eind volgende week de uitslag van. Toch stiekem weer een stapje!
Nog vergeten, Wel al begonnen met FZ. Kan geen kwaad om voorbereid te zijn op het groene licht!
vrijdag 21 augustus 2009 om 16:23
Lijkt me heel lastig als jij wel al heel graag wil, Janine! Ik had geopperd het tijdens onze 4 dagen naar Parijs te proberen. Het is dan eind september en volgens mijn cyclus ben ik dan hélemáál niet vruchtbaar, dus het zal niets opleveren anders als een leuke nacht.
Vriend zegt wel 'warm van binnen te worden' van het idee. Lol! *smelt*
Ik vraag me wel af in hoeverre je ooit klaar bent voor zo'n verandering in je leven. Ik bedoel, ik heb geen idee of ik er echt klaar voor ben. Weet alleen dat ik het heel graag wil en dat ik het kind kan bieden wat het nodig heeft.
Moet zeggen dat ik van te voren nooit gedacht had, dat ik zo graag een kind zou willen. Kan ook niet uitleggen waarom. Ik weet wel dat ik het echt heel graag met hem wil.
Vriend zegt wel 'warm van binnen te worden' van het idee. Lol! *smelt*
Ik vraag me wel af in hoeverre je ooit klaar bent voor zo'n verandering in je leven. Ik bedoel, ik heb geen idee of ik er echt klaar voor ben. Weet alleen dat ik het heel graag wil en dat ik het kind kan bieden wat het nodig heeft.
Moet zeggen dat ik van te voren nooit gedacht had, dat ik zo graag een kind zou willen. Kan ook niet uitleggen waarom. Ik weet wel dat ik het echt heel graag met hem wil.
vrijdag 21 augustus 2009 om 22:58
Dat herken ik Solar, ook nooit gedacht dat die wens zo ontzettend aanwezig zou zijn.. bij elk babygezichtje, geluidje geniet ik intens en kan ik niet wachten totdat ik ons eigen kleintje in mijn armen mag sluiten...
Die geur van zo'n baby, zo heerlijk..
maar eerst word ik tante! in november, daar heb ik heel erg zin in!
mijn broertje wordt namelijk vader van zijn eerste.. een zoon
Die geur van zo'n baby, zo heerlijk..
maar eerst word ik tante! in november, daar heb ik heel erg zin in!
mijn broertje wordt namelijk vader van zijn eerste.. een zoon
maandag 24 augustus 2009 om 10:49
Hoi meiden....
Zo,heb dit weekend besloten dat ik deze pilstrip afmaak en dan stop ik ermee...
ben er elke keer maand zo ziek van en als ik hem doorslik is het helemaal 1 grote ellende.
Heb tegen me vriend gezegd dat het nu zijn verantwoordelijk is als hij nu nog niet wil dat ik zwanger word,ik heb de verantwoordelijkheid 10 jaar gehad en nu is hij aan de beurt ;-p
Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.....
Zo,heb dit weekend besloten dat ik deze pilstrip afmaak en dan stop ik ermee...
ben er elke keer maand zo ziek van en als ik hem doorslik is het helemaal 1 grote ellende.
Heb tegen me vriend gezegd dat het nu zijn verantwoordelijk is als hij nu nog niet wil dat ik zwanger word,ik heb de verantwoordelijkheid 10 jaar gehad en nu is hij aan de beurt ;-p
Ben benieuwd hoe dat gaat lopen.....
dinsdag 25 augustus 2009 om 14:55
Welkom Solar en Annayake!!
@ Purple: Good for you....
Ik ben nu drie weken gestopt met de pil (na 15 jaar) en mijn lijf neemt wel een loopje met me hoor....
- gevoelige borsten
- opgeblazen buik
- meer zin in seks (altijd handig.... )
- af en toe steekjes, pijntjes ed in mijn onderbuik
- hoofdpijn en soms misselijk
Jaja...dat lijkt op zwangerschapssymptomen maar google maar eens op ontpillen....precies hetzelfde!!! Kan me goed voorstellen dat mijn lijf even protesteert na 15 jaar niks doen
Ennehhhh @Pipo: Ik kan vanaf volgende week woensdag een test doen...als mijn cyclus tenminste in één keer normaal is. Ik weet dat de kans eigenlijk nihil is maaaaar just too be sure
@ Purple: Good for you....
Ik ben nu drie weken gestopt met de pil (na 15 jaar) en mijn lijf neemt wel een loopje met me hoor....
- gevoelige borsten
- opgeblazen buik
- meer zin in seks (altijd handig.... )
- af en toe steekjes, pijntjes ed in mijn onderbuik
- hoofdpijn en soms misselijk
Jaja...dat lijkt op zwangerschapssymptomen maar google maar eens op ontpillen....precies hetzelfde!!! Kan me goed voorstellen dat mijn lijf even protesteert na 15 jaar niks doen
Ennehhhh @Pipo: Ik kan vanaf volgende week woensdag een test doen...als mijn cyclus tenminste in één keer normaal is. Ik weet dat de kans eigenlijk nihil is maaaaar just too be sure
dinsdag 25 augustus 2009 om 17:38
dinsdag 25 augustus 2009 om 20:36
@Solar & Annayake: Welkom hier!
@Purplehaze: stomme vraag misschien, maar ik heb ff geen idee wat FZ zou kunnen zijn?
@Janine Wat gaaf dat je tante wordt, spannend!
@Boefje Toch wel een beetje spannend dus! Ben jij al ongi geweest na het stoppen met de pil?
De symptomen die je noemt herken ik, zeker het meer zin hebben in seks! Misschien begin ik wel nooit meer aan die stomme pil....
En de steekjes, pijntjes e.d. in mijn onderbuik heb ik ook al een flink aantal dagen... Maar ik denk dat ik het me gewoon verbeeld en té graag wil
Overigens heeft mijn vriend nu al een aantal keer gezegd dat 'ie er ook klaar voor is... Joepie!!
@Purplehaze: stomme vraag misschien, maar ik heb ff geen idee wat FZ zou kunnen zijn?
@Janine Wat gaaf dat je tante wordt, spannend!
@Boefje Toch wel een beetje spannend dus! Ben jij al ongi geweest na het stoppen met de pil?
De symptomen die je noemt herken ik, zeker het meer zin hebben in seks! Misschien begin ik wel nooit meer aan die stomme pil....
En de steekjes, pijntjes e.d. in mijn onderbuik heb ik ook al een flink aantal dagen... Maar ik denk dat ik het me gewoon verbeeld en té graag wil
Overigens heeft mijn vriend nu al een aantal keer gezegd dat 'ie er ook klaar voor is... Joepie!!
dinsdag 25 augustus 2009 om 22:48
Grappig dat er aan voorbij wordt gegaan dat een condoom veel minder veilig is dan de pil. Een klein scheurtje, doorlekken...
Begrijp me me niet verkeerd, ik ben zo'n man wiens vriendin ook rammelende eierstokken heeft. Zij wil wel. Ik niet. Hoe vaker ze erover praat hoe meer ik me in een hoek geduwd voel. Ik zou haar zo graag een plezier willen doen maar waar zij als vrouw alleen aan lieve schattige baby's denkt zie ik het hele circus: baby's huilen, poepen, kotsen, eisen een groter huis met tuin, kosten geld, kosten heel veel geld, kosten enorm veel geld, beperken je vakanties, groeien op, worden kleuters, breken je nieuwe huis af, ontnemen je de spontaniteit... Allemaal heel cliche. Laat ik het dus anders zeggen.
Als je een kind ter wereld wilt brengen dan moet je er wel verdomd zeker van zijn dat jij de volle verantwoording wilt dragen voor het opvoeden van een mens. Dat betekent dus dat je hele verdere leven in het teken zal staan van dat kind. Nu, mijn vriendin wil geen kind ter wereld brengen. Nee oh nee. Ze heeft rammelende eierstoken, ze wil EEN BABY. Klein verschil, grote gevolgen. Van enige ratio geen sprake (terwijl zij juist in alle andere dingen zo rationeel is i.t.t. mij)
Dus als zij het in haar hoofd haalt om alleen nog maar condooms te willen, dan wordt er niet geneukt totdat we zeker weten dat we een scheurtje kunnen permitteren.
Begrijp me me niet verkeerd, ik ben zo'n man wiens vriendin ook rammelende eierstokken heeft. Zij wil wel. Ik niet. Hoe vaker ze erover praat hoe meer ik me in een hoek geduwd voel. Ik zou haar zo graag een plezier willen doen maar waar zij als vrouw alleen aan lieve schattige baby's denkt zie ik het hele circus: baby's huilen, poepen, kotsen, eisen een groter huis met tuin, kosten geld, kosten heel veel geld, kosten enorm veel geld, beperken je vakanties, groeien op, worden kleuters, breken je nieuwe huis af, ontnemen je de spontaniteit... Allemaal heel cliche. Laat ik het dus anders zeggen.
Als je een kind ter wereld wilt brengen dan moet je er wel verdomd zeker van zijn dat jij de volle verantwoording wilt dragen voor het opvoeden van een mens. Dat betekent dus dat je hele verdere leven in het teken zal staan van dat kind. Nu, mijn vriendin wil geen kind ter wereld brengen. Nee oh nee. Ze heeft rammelende eierstoken, ze wil EEN BABY. Klein verschil, grote gevolgen. Van enige ratio geen sprake (terwijl zij juist in alle andere dingen zo rationeel is i.t.t. mij)
Dus als zij het in haar hoofd haalt om alleen nog maar condooms te willen, dan wordt er niet geneukt totdat we zeker weten dat we een scheurtje kunnen permitteren.
dinsdag 25 augustus 2009 om 22:57
Bedankt voor het welkom!
Ach, een gescheurd condoom. Tja het kan gebeuren, maar je kan ook door de pil heen zwanger worden. Ik slik al jaren geen pil meer en gebruik alleen maar een condoom als voorbehoedsmiddel. Er is in al die tijd nog nooit een ongelukje gebeurd. Sterker nog.. ik denk dat in ons geval een condoom veel veiliger is, aangezien ik de pil nog wel eens vergat te slikken.
Ach, een gescheurd condoom. Tja het kan gebeuren, maar je kan ook door de pil heen zwanger worden. Ik slik al jaren geen pil meer en gebruik alleen maar een condoom als voorbehoedsmiddel. Er is in al die tijd nog nooit een ongelukje gebeurd. Sterker nog.. ik denk dat in ons geval een condoom veel veiliger is, aangezien ik de pil nog wel eens vergat te slikken.
dinsdag 25 augustus 2009 om 23:04
fijn om eens een reactie van een man te krijgen....
wat me opvalt is dat je zegt :
'Als JE een kind ter wereld wilt brengen dan moet JE er wel verdomd zeker van zijn dat JIJ de volle verantwoording wilt dragen voor het opvoeden van een mens. Dat betekent dus dat JE hele verdere leven in het teken zal staan van dat kind'
nou kan ik dat JE en JIJ gelukkig vervangen door WE en WIJ.....
en in mijn geval willen WIJ kinderen en gaat het niet om baby's...
Wij willen kinderen die voortkomen uit onze liefde.... (klinkt heeel cliche) en niet een of ander quick fix dat ook helaas wel eens baby word genoemd..
Ik snap jou visie wel maar niet elke man denkt er zo over (gelukkig)
wat me opvalt is dat je zegt :
'Als JE een kind ter wereld wilt brengen dan moet JE er wel verdomd zeker van zijn dat JIJ de volle verantwoording wilt dragen voor het opvoeden van een mens. Dat betekent dus dat JE hele verdere leven in het teken zal staan van dat kind'
nou kan ik dat JE en JIJ gelukkig vervangen door WE en WIJ.....
en in mijn geval willen WIJ kinderen en gaat het niet om baby's...
Wij willen kinderen die voortkomen uit onze liefde.... (klinkt heeel cliche) en niet een of ander quick fix dat ook helaas wel eens baby word genoemd..
Ik snap jou visie wel maar niet elke man denkt er zo over (gelukkig)
woensdag 26 augustus 2009 om 11:41
Goed,
laat er zich dan nog eens een man in de discussie mengen.
ik heb mijn vrouw juist moeten overtuigen, zij zag het niet zitten - niet zo'n "gevoel" bij kinderen. Ik wist het juist altijd al zeker...
De vorige relatie van haar was er juist op stukgelopen dat zij niet en hij wel wilde. We hebben het er heel veel over gehad, en dat heeft ook wat discussies en tranen gekost. Toen we (inderdaad WE) besloten om ervoor te gaan was het na 2 weken raak. stress...
Ik wil echter aan de dames hier vragen om de angst van hun man/vriendlief niet te bagatelliseren. Het is een hele verandering, je totale leven staat op zijn kop, zeker de eerste tijd. (onze zoon is nu een maand oud) Maar, zoals dat heet - je krijgt er veel voor terug
Nog een soort opmerking: een goede tijd om een kind te krijgen is er nooit! Er is altijd wel iets, geen vast contract, huis te klein, economische crisis enzovoorts. Al die zaken zijn m.i. onbelangrijk als je er met z'n 2en achter staat. Dan moet je het gewoon doen.
laat er zich dan nog eens een man in de discussie mengen.
ik heb mijn vrouw juist moeten overtuigen, zij zag het niet zitten - niet zo'n "gevoel" bij kinderen. Ik wist het juist altijd al zeker...
De vorige relatie van haar was er juist op stukgelopen dat zij niet en hij wel wilde. We hebben het er heel veel over gehad, en dat heeft ook wat discussies en tranen gekost. Toen we (inderdaad WE) besloten om ervoor te gaan was het na 2 weken raak. stress...
Ik wil echter aan de dames hier vragen om de angst van hun man/vriendlief niet te bagatelliseren. Het is een hele verandering, je totale leven staat op zijn kop, zeker de eerste tijd. (onze zoon is nu een maand oud) Maar, zoals dat heet - je krijgt er veel voor terug
Nog een soort opmerking: een goede tijd om een kind te krijgen is er nooit! Er is altijd wel iets, geen vast contract, huis te klein, economische crisis enzovoorts. Al die zaken zijn m.i. onbelangrijk als je er met z'n 2en achter staat. Dan moet je het gewoon doen.
