Bang voor de bevalling, brrrrr!
vrijdag 28 augustus 2009 om 00:18
Hallo viva leden, zoals de titel het al zegt. Nog 2,5 maand en dan is het zover, de bevalling van mijn eerste kindje. Maar pff wat zie ik daar tegenop. Begrijp me niet verkeerd, ik kan niet wachten tot ik ons kindje in me armen kan houden! Maar de bevalling.. Weet gewoon niet wat me te wachten staat. Heel veel pijn, dat is zeker! Ik heb er nu al slapeloze nachten van. En waarom verteld iedereen net nu steeds van die enge verhalen?! Ik zie ook wel dat miljarden vrouwen me voor zijn geweest, dus waarom zou ik t niet kunnen?! Maar toch! Nog meer (aanstaande) moeders die hier last van hebben/gehad? En is een ruggeprik echt overbodig? X bw
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:33
Maak je niet druk. Er zijn gruwelijke bevallingen. Maar er zijn er meer die gewoon goed gaan. Alleen die gruwelijke verhalen vertellen lekkerder, dus die lees en hoor je. Ik heb bevallingen gehad van gruwelijk (heel erg lang en pijnlijk) tot anderhalf uurtje (relaxed). Laathet gewoon over je heen komen, dan gaat het het beste. Succes!
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:38
quote:Pammie schreef op 28 augustus 2009 @ 09:23:
Daarnaast zit er aan pijnstilling ook nog wel wat risico, daar moet je niet te licht over denken.
En ook voordelen, dat wordt vaak vergeten. Door de pijn van weeën kan het zijn dat je lichaam meer adrenaline gaat aanmaken en daardoor minder endorfine. Dat kan een negatieve invloed hebben op de ontsluiting. Met de ruggenprik wordt je ontspannen, waardoor je minder adrenaline aanmaakt en het ontsluiten sneller gaat.
Helaas hoor je alleen maar de negatieve kanten. Het is goed dat iedereen zich daarvan bewust is, uiteraard! Maar bangmakerij voor pijnbestrijding is ook niet nodig. Bewustwording lijkt mij een betere term.
En zoals ik al zei: iedereen ervaart de pijn anders. Misschien had ik geen ruggenprik nodig gehad als ik niet was ingeleid (een natuurlijk op gang gekomen bevalling schijnt wat rustiger te zijn qua opbouw en wat minder heftig qua pijn). Maar dat zal ik nooit weten!
Daarnaast zit er aan pijnstilling ook nog wel wat risico, daar moet je niet te licht over denken.
En ook voordelen, dat wordt vaak vergeten. Door de pijn van weeën kan het zijn dat je lichaam meer adrenaline gaat aanmaken en daardoor minder endorfine. Dat kan een negatieve invloed hebben op de ontsluiting. Met de ruggenprik wordt je ontspannen, waardoor je minder adrenaline aanmaakt en het ontsluiten sneller gaat.
Helaas hoor je alleen maar de negatieve kanten. Het is goed dat iedereen zich daarvan bewust is, uiteraard! Maar bangmakerij voor pijnbestrijding is ook niet nodig. Bewustwording lijkt mij een betere term.
En zoals ik al zei: iedereen ervaart de pijn anders. Misschien had ik geen ruggenprik nodig gehad als ik niet was ingeleid (een natuurlijk op gang gekomen bevalling schijnt wat rustiger te zijn qua opbouw en wat minder heftig qua pijn). Maar dat zal ik nooit weten!
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:39
In alle zwangerschaps/bevallingsboeken staan idd erg veel verhalen over als-het-mis-gaat, en na 3 van die boeken krijg je zo'n beetje het idee dat het een godswonder is als jij zonder complicaties bevalt. Maar relativeer: In die boeken moeten natuurlijk ook de scenario's voor als het fout gaat worden geschreven, en een goede bevalling gaat gewoon goed, daar hoef je geen tien scenario's voor op te schrijven. Elke minuut van de wereld bevallen er zoveel vrouwen, en bij de meeste gaat dat gewoon goed hoor.
Mijn twee bevallingen zijn allebei in het ziekenhuis geweest met medische indicatie, bij de eerste heb ik het zonder pijnstilling gedaan en bij de tweede een ruggeprik: wat was ik daar blij mee! En terwijl ik echt bang was voor een ruggeprik, had ik nog tegen de gynacologe gezegd, dus toen zij zag dat ik het niet meer hield stelde zij een prik in mijn been voor, en het enige wat ik toen kon zeggen was dat ik heel, heel snel een ruggeprik wilde. Dus dat kan ook veranderen als het moment ernaar is.
Ik weet niet hoe het is om thuis, 'intiem' enzo te bevallen, maar ik beschouw mijn bevallingen als erg mooi en ik ben erg blij met hoe alles gelopen is, ondanks de medische indicaties.
Hey, het zijn wel mijn twee kinderen die ik zo ter wereld heb geholpen!
TO, praat met de verloskundige over je angsten, benoem heel duidelijk waar je bang voor bent en wat je nu zo eng lijkt, en hopelijk kan zij je een beetje geruststellen.
Succes, komt allemaal wel goed!
Mijn twee bevallingen zijn allebei in het ziekenhuis geweest met medische indicatie, bij de eerste heb ik het zonder pijnstilling gedaan en bij de tweede een ruggeprik: wat was ik daar blij mee! En terwijl ik echt bang was voor een ruggeprik, had ik nog tegen de gynacologe gezegd, dus toen zij zag dat ik het niet meer hield stelde zij een prik in mijn been voor, en het enige wat ik toen kon zeggen was dat ik heel, heel snel een ruggeprik wilde. Dus dat kan ook veranderen als het moment ernaar is.
Ik weet niet hoe het is om thuis, 'intiem' enzo te bevallen, maar ik beschouw mijn bevallingen als erg mooi en ik ben erg blij met hoe alles gelopen is, ondanks de medische indicaties.
Hey, het zijn wel mijn twee kinderen die ik zo ter wereld heb geholpen!
TO, praat met de verloskundige over je angsten, benoem heel duidelijk waar je bang voor bent en wat je nu zo eng lijkt, en hopelijk kan zij je een beetje geruststellen.
Succes, komt allemaal wel goed!
anoniem_52842 wijzigde dit bericht op 28-08-2009 09:41
Reden: toen-tien
Reden: toen-tien
% gewijzigd
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:41
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:46
quote:Ring1981 schreef op 28 augustus 2009 @ 09:41:
[...]
Vind ik niet. Maar dat maakt toch niets uit? Jij je mening, en ik de mijne. Volgens mij heeft dat weinig met een mening te maken maar met een feit. De meeste verloskundigen zijn gewoon professionele hulpverleners en niet uit op geldelijk gewin. Dan kies je wel een ander vak.
Dat jij anders aan kijkt tegen pijnstilling dan ik, is wel een verschil van mening.
[...]
Vind ik niet. Maar dat maakt toch niets uit? Jij je mening, en ik de mijne. Volgens mij heeft dat weinig met een mening te maken maar met een feit. De meeste verloskundigen zijn gewoon professionele hulpverleners en niet uit op geldelijk gewin. Dan kies je wel een ander vak.
Dat jij anders aan kijkt tegen pijnstilling dan ik, is wel een verschil van mening.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:51
Ik ben twee keer thuis bevallen. De ene keer duurde het wat langer (ong. 10 uur) en de tweede keer ging het heel snel (4 uur). Beide keren heb ik zelfs niet aan pijnstilling gedácht, terwijl het toch echt wel veel pijn deed.
Ondanks de pijn viel ik bij de eerste bevalling tussen de weeën in steeds in slaap. En dan kwam er weer een wee en dacht ik, sh*t we zijn pas twee minuten verder dan net. En het doet pijn, maar je weet waar het toe dient en dat er een einde aan gaat komen.
De tweede keer ging het allemaal veel sneller en had ik nauwelijks tijd tussen de weeën. Maar nu wist ik nog veel beter waar ik het voor deed en kon ik ook beter persen.
Misschien ben ik nog van de ouderwetse soort, ik neem niet zo snel medicijnen in, ook niet bij hoofdpijn oid.
Wat anderen ook al zeggen, praat vooral over je angsten met de vk. Dan kunnen jullie samen beslissen wat je wanneer gaat doen en kan jij het weer even laten rusten.
Ondanks de pijn viel ik bij de eerste bevalling tussen de weeën in steeds in slaap. En dan kwam er weer een wee en dacht ik, sh*t we zijn pas twee minuten verder dan net. En het doet pijn, maar je weet waar het toe dient en dat er een einde aan gaat komen.
De tweede keer ging het allemaal veel sneller en had ik nauwelijks tijd tussen de weeën. Maar nu wist ik nog veel beter waar ik het voor deed en kon ik ook beter persen.
Misschien ben ik nog van de ouderwetse soort, ik neem niet zo snel medicijnen in, ook niet bij hoofdpijn oid.
Wat anderen ook al zeggen, praat vooral over je angsten met de vk. Dan kunnen jullie samen beslissen wat je wanneer gaat doen en kan jij het weer even laten rusten.
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:55
Hier ook nog een positieve ervaring. Ook ik zag erg tegen de bevalling op...maar uiteindelijk is het goed verlopen. Ik heb me er zelfs al op betrapt dat ik al over een tweede zwangerschap fantaseer. En dat terwijl mijn kleintje nog geen 4 weken oud is (dus eerst maar eens enorm van hem genieten)...
De dag van de bevalling heb ik (achteraf gezien) de hele dag met weeen rondgelopen. Alleen dacht ik dat het voorweeen waren, omdat ze nog geen minuut duurden. Ik ben er wel van overtuigd dat ik hierdoor erg ontspannen was en het om die reden misschien wel snel is gegaan met de ontsluiting. Toen 's avonds mijn vliezen braken is ons kereltje binnen 3 uur geboren (thuis en zonder pijnstilling...pijnstilling had ik overigens ook niet nodig gevonden).
Hoe een wee voelt...ik zou het niet meer weten...
Wat ik van de bevalling vond...overweldigend, bizar en soms ook eng, maar toch niet zo pijnlijk als ik verwacht had. Ik wil niet zeggen dat het geen pijn deed, want dat deed het wel...maar ik kon het beter handelen dan ik dacht.
Ik snap dat het fijn is om ervaringen zoals deze te lezen...maar je weet toch niet hoe het gaat lopen. Je lichaam kan het echt aan en jij ook.
De dag van de bevalling heb ik (achteraf gezien) de hele dag met weeen rondgelopen. Alleen dacht ik dat het voorweeen waren, omdat ze nog geen minuut duurden. Ik ben er wel van overtuigd dat ik hierdoor erg ontspannen was en het om die reden misschien wel snel is gegaan met de ontsluiting. Toen 's avonds mijn vliezen braken is ons kereltje binnen 3 uur geboren (thuis en zonder pijnstilling...pijnstilling had ik overigens ook niet nodig gevonden).
Hoe een wee voelt...ik zou het niet meer weten...
Wat ik van de bevalling vond...overweldigend, bizar en soms ook eng, maar toch niet zo pijnlijk als ik verwacht had. Ik wil niet zeggen dat het geen pijn deed, want dat deed het wel...maar ik kon het beter handelen dan ik dacht.
Ik snap dat het fijn is om ervaringen zoals deze te lezen...maar je weet toch niet hoe het gaat lopen. Je lichaam kan het echt aan en jij ook.
vrijdag 28 augustus 2009 om 09:56
Wat is nu eigenlijk een gruwelijke bevalling?
Een knip?
Een pomp verlossing?
Keisersnee?
Iets meer uren bezig zijn dat gemiddeld?
Weeenstorm?
Het zijn allemaal dingen die bij een normale bevalling
kunnen voorkomen. Ik zie het gruwelijke hier niet van.
Bij gruwelijk, zie ik hevige nood bij moeder of kind.Of een vrouw die echt echt niet meer kan en aan haar lot wordt overgelaten. Vliegende zusters heel veel bloed en veel geduw en getrek aan je lijf met veel geschreeuw enzo.
Maar dat zijn niet de gemiddelde bevallingen.
Pijnbestrijding, is iets waar een ieder recht op heeft.
Ik ben voor pijnbestrijding, maar had het zelf niet nodig, niet aan gedacht, geen tijd voor.
Als je echt bang bent voor de pijn, bespreek dat dan met de verloskundige en ga in het ZH bevallen.
Succes
Probeer er ook een klein beetje naar uit te kijken.
Het is iets bijzonders.
Een knip?
Een pomp verlossing?
Keisersnee?
Iets meer uren bezig zijn dat gemiddeld?
Weeenstorm?
Het zijn allemaal dingen die bij een normale bevalling
kunnen voorkomen. Ik zie het gruwelijke hier niet van.
Bij gruwelijk, zie ik hevige nood bij moeder of kind.Of een vrouw die echt echt niet meer kan en aan haar lot wordt overgelaten. Vliegende zusters heel veel bloed en veel geduw en getrek aan je lijf met veel geschreeuw enzo.
Maar dat zijn niet de gemiddelde bevallingen.
Pijnbestrijding, is iets waar een ieder recht op heeft.
Ik ben voor pijnbestrijding, maar had het zelf niet nodig, niet aan gedacht, geen tijd voor.
Als je echt bang bent voor de pijn, bespreek dat dan met de verloskundige en ga in het ZH bevallen.
Succes
Probeer er ook een klein beetje naar uit te kijken.
Het is iets bijzonders.
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:02
quote:Ring1981 schreef op 28 augustus 2009 @ 09:38:
[...]
En ook voordelen, dat wordt vaak vergeten. Door de pijn van weeën kan het zijn dat je lichaam meer adrenaline gaat aanmaken en daardoor minder endorfine. Dat kan een negatieve invloed hebben op de ontsluiting. Met de ruggenprik wordt je ontspannen, waardoor je minder adrenaline aanmaakt en het ontsluiten sneller gaat.
Helaas hoor je alleen maar de negatieve kanten. Het is goed dat iedereen zich daarvan bewust is, uiteraard! Maar bangmakerij voor pijnbestrijding is ook niet nodig. Bewustwording lijkt mij een betere term.
En zoals ik al zei: iedereen ervaart de pijn anders. Misschien had ik geen ruggenprik nodig gehad als ik niet was ingeleid (een natuurlijk op gang gekomen bevalling schijnt wat rustiger te zijn qua opbouw en wat minder heftig qua pijn). Maar dat zal ik nooit weten!
Ik heb een ruggenprik gehad, op dat moment was dat gewoon heel erg nodig. Ik had zware persweeën maar kind zat muurvast door verkeerde ligging. Op dat moment voelde die pijn heel 'zinloos' omdat ik al wist dat ik hem er nooit op eigen kracht uit zou kunnen krijgen. Die pijn moest weg, ik wist niet hoe lang ik het nog kon uithouden (ooit persweeën een uur weggezucht? voelt vrijwel onmogelijk). Daarnaast denk ik dat, omdat hij verkeerd lag, de weeën veel heftiger waren.
Bij mijn dochter was het ook heel heftig, het ging heel snel, er zat amper tijd tussen de weeën maar ik voelde dat het opschoot. Bij die bevalling heb ik geen seconde nagedacht over pijnbestrijding.
Daarom vind ik het voorbarig om van te voren al om een ruggenprik te vragen. Je kunt de mogelijkheden wel op een rijtje zetten en bespreken met de verloskundige. En verder moet je maar een beetje zien wat er gaat gebeuren. Dat is gewoon niet anders. Ik denk dat het wel helpt om niet met een heel vastomlijnd plan een bevalling in te gaan. Het loopt toch nooit zo als je in je hoofd hebt.
[...]
En ook voordelen, dat wordt vaak vergeten. Door de pijn van weeën kan het zijn dat je lichaam meer adrenaline gaat aanmaken en daardoor minder endorfine. Dat kan een negatieve invloed hebben op de ontsluiting. Met de ruggenprik wordt je ontspannen, waardoor je minder adrenaline aanmaakt en het ontsluiten sneller gaat.
Helaas hoor je alleen maar de negatieve kanten. Het is goed dat iedereen zich daarvan bewust is, uiteraard! Maar bangmakerij voor pijnbestrijding is ook niet nodig. Bewustwording lijkt mij een betere term.
En zoals ik al zei: iedereen ervaart de pijn anders. Misschien had ik geen ruggenprik nodig gehad als ik niet was ingeleid (een natuurlijk op gang gekomen bevalling schijnt wat rustiger te zijn qua opbouw en wat minder heftig qua pijn). Maar dat zal ik nooit weten!
Ik heb een ruggenprik gehad, op dat moment was dat gewoon heel erg nodig. Ik had zware persweeën maar kind zat muurvast door verkeerde ligging. Op dat moment voelde die pijn heel 'zinloos' omdat ik al wist dat ik hem er nooit op eigen kracht uit zou kunnen krijgen. Die pijn moest weg, ik wist niet hoe lang ik het nog kon uithouden (ooit persweeën een uur weggezucht? voelt vrijwel onmogelijk). Daarnaast denk ik dat, omdat hij verkeerd lag, de weeën veel heftiger waren.
Bij mijn dochter was het ook heel heftig, het ging heel snel, er zat amper tijd tussen de weeën maar ik voelde dat het opschoot. Bij die bevalling heb ik geen seconde nagedacht over pijnbestrijding.
Daarom vind ik het voorbarig om van te voren al om een ruggenprik te vragen. Je kunt de mogelijkheden wel op een rijtje zetten en bespreken met de verloskundige. En verder moet je maar een beetje zien wat er gaat gebeuren. Dat is gewoon niet anders. Ik denk dat het wel helpt om niet met een heel vastomlijnd plan een bevalling in te gaan. Het loopt toch nooit zo als je in je hoofd hebt.
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:04
Ring, eens bevallen is iets barbaars.
Nou ja, ik vind het vooral ouderwets.
Maarja, op een andere manier gaat het niet.
Poezewoes, het is ook iets heel moois, klopt.
Erg bijzonder, ik had er ook echt zin in.
Beetje dubbel, maar zo was het voor mij.
En zo heeft iedereen zijn gevoel erbij, prima toch.
Nou ja, ik vind het vooral ouderwets.
Maarja, op een andere manier gaat het niet.
Poezewoes, het is ook iets heel moois, klopt.
Erg bijzonder, ik had er ook echt zin in.
Beetje dubbel, maar zo was het voor mij.
En zo heeft iedereen zijn gevoel erbij, prima toch.
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:12
En je moet dat niet op voorhand vragen, je mag het gewoon tijdens de bevalling vragen. Dus ook als je in de eerste plaats zonder pijnbestrijding wil bevallen, kan je altijd van mening veranderen (tenzij je natuurlijk al te ver bent in de bevalling). Dat vind ik wel op zich al een geruststelling.
Zou niet graag thuis bevallen overigens, het idee dat de nodige medische hulp bij de hand is lijkt me een hele geruststelling.
Zou niet graag thuis bevallen overigens, het idee dat de nodige medische hulp bij de hand is lijkt me een hele geruststelling.
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:20
Ik vind pijn altijd zinloos. Ja, als signaal om aan te geven dat het begint of dat er iets mis is in je lichaam. Zodra je daar bewust van bent kun je er iets aan doen.
Ga je je ook laten hechten zonder verdoving?
Laat je bij een keizersnee ook geen ruggeprik zetten?
Neem je bij de tandarts bij een wortelkanaalbehandeling ook geen verdoving?
enz enz enz
Nou dan snap ik dat je zonder pijnstilling bevalt. Anders niet, nooit niet, nimmer niet. Onzin dat jr zo lang en zoveel pijn moet lijden. En ja, elke bevalling doet heel veel pijn en dan kun je zeggen van niet, maar dat zegt meer iets over jou en hoe je de pijn kan opvangen. Maar fucking veel pijn blijft het doen.
Belgie leeft tenminste niet meer in de middeleeuwen hopelijk waait het nog over naar Ned.
Ga je je ook laten hechten zonder verdoving?
Laat je bij een keizersnee ook geen ruggeprik zetten?
Neem je bij de tandarts bij een wortelkanaalbehandeling ook geen verdoving?
enz enz enz
Nou dan snap ik dat je zonder pijnstilling bevalt. Anders niet, nooit niet, nimmer niet. Onzin dat jr zo lang en zoveel pijn moet lijden. En ja, elke bevalling doet heel veel pijn en dan kun je zeggen van niet, maar dat zegt meer iets over jou en hoe je de pijn kan opvangen. Maar fucking veel pijn blijft het doen.
Belgie leeft tenminste niet meer in de middeleeuwen hopelijk waait het nog over naar Ned.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:22
quote:visje444 schreef op 28 augustus 2009 @ 10:12:
En je moet dat niet op voorhand vragen, je mag het gewoon tijdens de bevalling vragen. Dus ook als je in de eerste plaats zonder pijnbestrijding wil bevallen, kan je altijd van mening veranderen (tenzij je natuurlijk al te ver bent in de bevalling). Dat vind ik wel op zich al een geruststelling.
Zou niet graag thuis bevallen overigens, het idee dat de nodige medische hulp bij de hand is lijkt me een hele geruststelling.Waarom moet je dat niet op voorhand vragen? Grote onzin, moet je juist wel doen, dan weten ze waar ze aan toe zijn, kunnen jij en zij voorbereidingen treffen en kun je altijd nog zeggen: laat maar. Nee hoor, zeker op voorhand aanvragen en ik weet zeker dat je er achteraf blij om bent. Of je hem nu genomen hebt of niet.
En je moet dat niet op voorhand vragen, je mag het gewoon tijdens de bevalling vragen. Dus ook als je in de eerste plaats zonder pijnbestrijding wil bevallen, kan je altijd van mening veranderen (tenzij je natuurlijk al te ver bent in de bevalling). Dat vind ik wel op zich al een geruststelling.
Zou niet graag thuis bevallen overigens, het idee dat de nodige medische hulp bij de hand is lijkt me een hele geruststelling.Waarom moet je dat niet op voorhand vragen? Grote onzin, moet je juist wel doen, dan weten ze waar ze aan toe zijn, kunnen jij en zij voorbereidingen treffen en kun je altijd nog zeggen: laat maar. Nee hoor, zeker op voorhand aanvragen en ik weet zeker dat je er achteraf blij om bent. Of je hem nu genomen hebt of niet.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:25
Die angst ken ik wel! Ik ben drie keer bevallen en zou het graag nog een keer willen doen. Wat een mooi moment, je kindje op je buik. Wat van belang is om te weten is dat het er niet zomaar is. Eerst voel je een beetje rugpijn (in mijn geval dan) en vervolgens valt het je op dat die rugpijn om de tien minuten komt, wegebt en weer terugkomt. Het is allemaal draaglijk. Ik ga dan in bad liggen en vul steeds warm water bij, je kunt ook douchen. Je groeit erin, de weeen (kan uren duren) volgen elkaar steeds sneller op en je lichaam maakt dan endorfine aan; een natuurlijke pijnstiller, mits je gewoon rustig blijft. Bij mij ging dat zo goed dat ik bijna high werd van die stof en onzin uit ging kramen. De persweeen waren goed te doen, howel ik er de eerste keer 1,5 uur over deed. Goed meepersen, niet teveel er tegen op zien; het kindje komt heus wel, daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben. Het enige punt waar ik het moeilijk had was de overgang naar persen. Je ontsluiting moet bij de eerste 10 cm. zijn dan pas mag je persen. Je hebt voor die tijd al het gevoel dat je heel erg moet drukken. Dat moet je wegpuffen. Als je aan de 10 cm. zit en mee mag persen is dat een bevrijding. Zorg dat je in een omgeving bent waar je je veilig voelt (dat was voor mij het ziekenhuis) en zorg dat je ontspant. Ik hield me kalm door te stellen dat vrouwen in Afrika langs de weg baren (ik weet niet eens of dat zo is) en dat dieren het ook alleen doen, het hoort erbij. Ik vond het de meest waardevolle ervaring uit mijn leven; geniet ervan!
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:26
quote:Chica34 schreef op 28 augustus 2009 @ 10:22:
[...]
Waarom moet je dat niet op voorhand vragen? Grote onzin, moet je juist wel doen, dan weten ze waar ze aan toe zijn, kunnen jij en zij voorbereidingen treffen en kun je altijd nog zeggen: laat maar. Nee hoor, zeker op voorhand aanvragen en ik weet zeker dat je er achteraf blij om bent. Of je hem nu genomen hebt of niet.
Volgens mij bedoelt visje dat je het bij hun niet van te voren hoeft te vragen.
En nee, als ik een gaatje heb of er moet gehecht worden dan vraag ik ook geen verdoving. Wortelkanaalbehandeling is vast iets anders, maar daar heb ik (gelukkig) geen ervaring mee!
[...]
Waarom moet je dat niet op voorhand vragen? Grote onzin, moet je juist wel doen, dan weten ze waar ze aan toe zijn, kunnen jij en zij voorbereidingen treffen en kun je altijd nog zeggen: laat maar. Nee hoor, zeker op voorhand aanvragen en ik weet zeker dat je er achteraf blij om bent. Of je hem nu genomen hebt of niet.
Volgens mij bedoelt visje dat je het bij hun niet van te voren hoeft te vragen.
En nee, als ik een gaatje heb of er moet gehecht worden dan vraag ik ook geen verdoving. Wortelkanaalbehandeling is vast iets anders, maar daar heb ik (gelukkig) geen ervaring mee!
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:27
quote:Chica34 schreef op 28 augustus 2009 @ 10:22:
[...]
Waarom moet je dat niet op voorhand vragen? Grote onzin, moet je juist wel doen, dan weten ze waar ze aan toe zijn, kunnen jij en zij voorbereidingen treffen en kun je altijd nog zeggen: laat maar. Nee hoor, zeker op voorhand aanvragen en ik weet zeker dat je er achteraf blij om bent. Of je hem nu genomen hebt of niet.Ik wou gewoon zeggen dat je het niet op voorhand moet vragen. Zelfs als je op voorhand 100% overtuigd bent dat je heel erg graag 'natuurlijk' wil bevallen, kan je tijdens de bevalling van mening veranderen omdat de pijn toch zwaarder is dan je dacht. Dat is geruststellend vind ik.
[...]
Waarom moet je dat niet op voorhand vragen? Grote onzin, moet je juist wel doen, dan weten ze waar ze aan toe zijn, kunnen jij en zij voorbereidingen treffen en kun je altijd nog zeggen: laat maar. Nee hoor, zeker op voorhand aanvragen en ik weet zeker dat je er achteraf blij om bent. Of je hem nu genomen hebt of niet.Ik wou gewoon zeggen dat je het niet op voorhand moet vragen. Zelfs als je op voorhand 100% overtuigd bent dat je heel erg graag 'natuurlijk' wil bevallen, kan je tijdens de bevalling van mening veranderen omdat de pijn toch zwaarder is dan je dacht. Dat is geruststellend vind ik.
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:28
quote:visje444 schreef op 28 augustus 2009 @ 10:12:
En je moet dat niet op voorhand vragen, je mag het gewoon tijdens de bevalling vragen.
Heel dom en slecht advies. Je zal maar net de verkeerde treffen en tijdens een weeenstorm de discussie met een verloskundige aan moeten gaan.
Er wordt ook ALTIJD geadviseerd van tevoren je wensen hierover te bespreken.
En je moet dat niet op voorhand vragen, je mag het gewoon tijdens de bevalling vragen.
Heel dom en slecht advies. Je zal maar net de verkeerde treffen en tijdens een weeenstorm de discussie met een verloskundige aan moeten gaan.
Er wordt ook ALTIJD geadviseerd van tevoren je wensen hierover te bespreken.
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:28
O ja, ik ben bang voor pijn van messen en scharen en dergelijke. Dit is er niet mee te vergelijken. Het is druk op je bekken, ik kan het echt geen pijn noemen, hoewel ik 3 compleet verschillende bevallingen heb gehad. Ik ga liever bevallen dan dat ik me laat boren door de tandarts en ik ken veel vrouwen die er net zo over denken!
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:30
quote:visje444 schreef op 28 augustus 2009 @ 10:27:
[...]
Ik wou gewoon zeggen dat je het niet op voorhand moet vragen. Zelfs als je op voorhand 100% overtuigd bent dat je heel erg graag 'natuurlijk' wil bevallen, kan je tijdens de bevalling van mening veranderen omdat de pijn toch zwaarder is dan je dacht. Dat is geruststellend vind ik.En toch is het stukke handiger als je het wel doet, ook al MOET het niet op voorhand.
[...]
Ik wou gewoon zeggen dat je het niet op voorhand moet vragen. Zelfs als je op voorhand 100% overtuigd bent dat je heel erg graag 'natuurlijk' wil bevallen, kan je tijdens de bevalling van mening veranderen omdat de pijn toch zwaarder is dan je dacht. Dat is geruststellend vind ik.En toch is het stukke handiger als je het wel doet, ook al MOET het niet op voorhand.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 28 augustus 2009 om 10:30
quote:Rollergirl schreef op 28 augustus 2009 @ 10:29:
[...]
Wow, wat goed! In welk deel van het land?Gemeente Utrecht en dat ziekenhuis heeft zelfs hele grote banners buitenhangen dat ze 24 uur per dag 7 dagen in de week pijnbestrijding bij een bevalling hebben. Super ziekenhuis.
[...]
Wow, wat goed! In welk deel van het land?Gemeente Utrecht en dat ziekenhuis heeft zelfs hele grote banners buitenhangen dat ze 24 uur per dag 7 dagen in de week pijnbestrijding bij een bevalling hebben. Super ziekenhuis.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen