Relaties
alle pijlers
foute smsjes
dinsdag 8 september 2009 om 16:53
Hallo lieve mensen!
Na al enige tijd een beetje te hebben rondgeneusd hier op het forum, wil ik toch de stoute schoenen aantrekken en mijn ei toch echt even kwijt.
Ik heb een account aangemaakt en hoop dat jullie mij kunnen helpen. Het gaat om het volgende:
Ongeveer 5 weken geleden vond ik in de telefoon van mijn vriend smsjes van een collega die niet erg onschuldig waren. Het waren geen heel spannende smsjes, en ook niet sexueel getint, maar het ging wel te ver. Het waren berichtjes waarvan ik me kan herrinneren dat dat het soort sms contact was dat hij en ik hadden toen we elkaar leerde kennen.
Ik ben me toen rot geschrokken en heb compleet in paniek aan hem gevraagd wie zij was en wat het te betekenen had. Eerst moest hij lachen en vertelde dat het allemaal stomme geintjes waren, daarna zag hij in hoe serieus ik was. Hij heeft volgehouden dat het niks was en ik me echt geen zorgen moest maken, hij wilde alleen mij. Een paar dagen hebben we het lastig gehad, en ik dacht er steeds aan terug. Hij zei dat hij spijt had, en dat hij echt niet had ingezien dat het te ver ging ( dat realiseerde hij zich pas toen ik hem ermee confronteerde ). Ik maakte met hem de afspraak dat als zij hem nogmaals zou smsen, hij dat eerlijk tegen mij zou vertellen.
De 2 weken erna was zij op vakantie met haar vriend, en hebben ze kennelijk geen contact gehad. Daarna zijn wij 2 weken op vakantie gegaan en hebben ze ook geen contact gehad (ik heb af en toe zijn mobiel gecheckt). Eenmaal thuis, toen hij weer net een paar dagen aan het werk was, vond ik dat hij vreemd deed. Zijn mobiel legde hij opeens in de kleerkast als hij opstond, en lag niet meer gewoon op het nachtkastje. Ik werd achterdochtig en kon mezelf niet bedwingen om nog eens te checken. Ik vond opnieuw smsjes in zijn mobiel, en dit keer nog erger dan de vorige keer.
Opnieuw heb ik hem ermee geconfronteerd. Dit keer heftiger dan de vorige keer. opnieuw hetzelfde verhaal: allemaal geintjes, sorry, ik zag het niet zo, ik wil alleen jou, ik hou van jou, ze is tegen iedereen zo, tegen de baas zegt ze ook schat enz enz.
opnieuw heeft hij beloofd eerlijk te zijn en het me te vertellen als ze smst. Ik heb gezegd dat 3 keer scheepsrecht is, en het dan over is. Het doet me pijn, dat de vorige keer hem niet aan het denken heeft gezet, hoezeer hij me daarmee gekwetst heeft en pijngedaan heeft. Ik voelde me niet serieus genomen.
Die dag ging alles stroef en moeilijk en was alles kut. Het weekend (de dagen erna) heb ik geprobeerd een rustig en "leuk" weekend ervan proberen te maken. We zijn in de stad gaan lunchen en hebben wat gedronken. We wonen samen en ik wil niet constant langs elkaar heen leven en herrie maken.
Ik wil hem heel graag geloven en vertrouwen, en heb hem ook gezegd dat hij dat vertrouwen moet terugwinnen. Het feit dat ik hem niet vertrouw/geloof doet zo'n pijn. Als we het gezellig hebben 's avonds, vraag ik me af waarom ik aan hem twijfel, maar als ik in bed lig, of alleen ben, komt alles boven. Ik weet niet hoe ik hem aan moet pakken, en wat ik moet denken.
Ik zou willen dat dit nooit gebeurd was, en dit moet stoppen HELP!
Liefs Jojo24
Na al enige tijd een beetje te hebben rondgeneusd hier op het forum, wil ik toch de stoute schoenen aantrekken en mijn ei toch echt even kwijt.
Ik heb een account aangemaakt en hoop dat jullie mij kunnen helpen. Het gaat om het volgende:
Ongeveer 5 weken geleden vond ik in de telefoon van mijn vriend smsjes van een collega die niet erg onschuldig waren. Het waren geen heel spannende smsjes, en ook niet sexueel getint, maar het ging wel te ver. Het waren berichtjes waarvan ik me kan herrinneren dat dat het soort sms contact was dat hij en ik hadden toen we elkaar leerde kennen.
Ik ben me toen rot geschrokken en heb compleet in paniek aan hem gevraagd wie zij was en wat het te betekenen had. Eerst moest hij lachen en vertelde dat het allemaal stomme geintjes waren, daarna zag hij in hoe serieus ik was. Hij heeft volgehouden dat het niks was en ik me echt geen zorgen moest maken, hij wilde alleen mij. Een paar dagen hebben we het lastig gehad, en ik dacht er steeds aan terug. Hij zei dat hij spijt had, en dat hij echt niet had ingezien dat het te ver ging ( dat realiseerde hij zich pas toen ik hem ermee confronteerde ). Ik maakte met hem de afspraak dat als zij hem nogmaals zou smsen, hij dat eerlijk tegen mij zou vertellen.
De 2 weken erna was zij op vakantie met haar vriend, en hebben ze kennelijk geen contact gehad. Daarna zijn wij 2 weken op vakantie gegaan en hebben ze ook geen contact gehad (ik heb af en toe zijn mobiel gecheckt). Eenmaal thuis, toen hij weer net een paar dagen aan het werk was, vond ik dat hij vreemd deed. Zijn mobiel legde hij opeens in de kleerkast als hij opstond, en lag niet meer gewoon op het nachtkastje. Ik werd achterdochtig en kon mezelf niet bedwingen om nog eens te checken. Ik vond opnieuw smsjes in zijn mobiel, en dit keer nog erger dan de vorige keer.
Opnieuw heb ik hem ermee geconfronteerd. Dit keer heftiger dan de vorige keer. opnieuw hetzelfde verhaal: allemaal geintjes, sorry, ik zag het niet zo, ik wil alleen jou, ik hou van jou, ze is tegen iedereen zo, tegen de baas zegt ze ook schat enz enz.
opnieuw heeft hij beloofd eerlijk te zijn en het me te vertellen als ze smst. Ik heb gezegd dat 3 keer scheepsrecht is, en het dan over is. Het doet me pijn, dat de vorige keer hem niet aan het denken heeft gezet, hoezeer hij me daarmee gekwetst heeft en pijngedaan heeft. Ik voelde me niet serieus genomen.
Die dag ging alles stroef en moeilijk en was alles kut. Het weekend (de dagen erna) heb ik geprobeerd een rustig en "leuk" weekend ervan proberen te maken. We zijn in de stad gaan lunchen en hebben wat gedronken. We wonen samen en ik wil niet constant langs elkaar heen leven en herrie maken.
Ik wil hem heel graag geloven en vertrouwen, en heb hem ook gezegd dat hij dat vertrouwen moet terugwinnen. Het feit dat ik hem niet vertrouw/geloof doet zo'n pijn. Als we het gezellig hebben 's avonds, vraag ik me af waarom ik aan hem twijfel, maar als ik in bed lig, of alleen ben, komt alles boven. Ik weet niet hoe ik hem aan moet pakken, en wat ik moet denken.
Ik zou willen dat dit nooit gebeurd was, en dit moet stoppen HELP!
Liefs Jojo24
woensdag 9 september 2009 om 14:21
Jojo, ik zou het precies zo doen. Ik kijk soms in mijn man's mobiel. Gewoon omdat hij wel eens afspraken maakt en ik niet meer weet hoelaat we nu afgesproken hebben. Als ik tijdens die zoektocht een rits van 15 smsjes tegenkom van één vrouw, dan schend ik maar zijn privacy. Zou me echt geen ruk kunnen interesseren. Dan ben ik maar een onbetrouwbaar loeder.
woensdag 9 september 2009 om 14:32
Ik ben al jaren bij mijn vriend en heb nooit de behoefte gehad om in zijn mobiele telefoon te kijken terwijl dat ding altijd wel ergens rondslingerde.
Maar op de een of andere manier pakte ik dat ding een keer 's morgensvroeg toen ik naar beneden liep, zonder na te denken, een impulsieve actie.
Wat ik toen las kon ik niet geloven. Een bericht aan zijn (op dat moment inmiddels) minnares ! Het liet werkelijk niks aan de verbazing over.
Ik begrijp de heisa niet over schending van privacy. Ik zou er absoluut geen moeite mee hebben als partner in mijn mobiel zou kijken. Het is soms niet eens een "bewuste" actie.
Maar op de een of andere manier pakte ik dat ding een keer 's morgensvroeg toen ik naar beneden liep, zonder na te denken, een impulsieve actie.
Wat ik toen las kon ik niet geloven. Een bericht aan zijn (op dat moment inmiddels) minnares ! Het liet werkelijk niks aan de verbazing over.
Ik begrijp de heisa niet over schending van privacy. Ik zou er absoluut geen moeite mee hebben als partner in mijn mobiel zou kijken. Het is soms niet eens een "bewuste" actie.
woensdag 9 september 2009 om 14:33
Ik ga het voorlopig nog even niet uitmaken, mijn relatie is me daarvoor, buiten wat er aan de hand is natuurlijk, te veel waard om niet naar een oplossing uit te kijken
@ Madhe: Ik vind het knap dat jij zo stellige beslissingen kunt nemen en zo hard kunt zijn naar je relaties en jezelf (dit is ook positief). Ook een teken dat je goed met je verstand kunt denken. ik sta er echter ook wat emotioneler in, en zoals ik al eerder zei, heeft deze relatie ook mooie kanten, die ik niet van het een op het andere moment aan de kant wil gooien.
@ Madhe: Ik vind het knap dat jij zo stellige beslissingen kunt nemen en zo hard kunt zijn naar je relaties en jezelf (dit is ook positief). Ook een teken dat je goed met je verstand kunt denken. ik sta er echter ook wat emotioneler in, en zoals ik al eerder zei, heeft deze relatie ook mooie kanten, die ik niet van het een op het andere moment aan de kant wil gooien.
woensdag 9 september 2009 om 14:38
quote:Jojo24 schreef op 09 september 2009 @ 14:33:
Ik ga het voorlopig nog even niet uitmaken, mijn relatie is me daarvoor, buiten wat er aan de hand is natuurlijk, te veel waard om niet naar een oplossing uit te kijken
@ Madhe: Ik vind het knap dat jij zo stellige beslissingen kunt nemen en zo hard kunt zijn naar je relaties en jezelf (dit is ook positief). Ook een teken dat je goed met je verstand kunt denken. ik sta er echter ook wat emotioneler in, en zoals ik al eerder zei, heeft deze relatie ook mooie kanten, die ik niet van het een op het andere moment aan de kant wil gooien.
Oke, ik snap dat je dat niet wilt. Maar wat is goed voor je?
En besef daarbij dat je vriend dat wel wilt, de relatie van het ene op het andere moment aan de kant wil gooien. Sterker nog, dat deed hij ook. Al was het vast niet zijn bedoeling dat jij daar achter kwam.
Wil jij echt in een relatie zitten met iemand die gewoon niet genoeg van je houdt, waardoor hij zo met je omgaat zoals je vriend doet? Dat begrijp ik niet.
Verstandelijk wil je dat niet, gevoelsmatig toch zeker ook niet?
Ik ga het voorlopig nog even niet uitmaken, mijn relatie is me daarvoor, buiten wat er aan de hand is natuurlijk, te veel waard om niet naar een oplossing uit te kijken
@ Madhe: Ik vind het knap dat jij zo stellige beslissingen kunt nemen en zo hard kunt zijn naar je relaties en jezelf (dit is ook positief). Ook een teken dat je goed met je verstand kunt denken. ik sta er echter ook wat emotioneler in, en zoals ik al eerder zei, heeft deze relatie ook mooie kanten, die ik niet van het een op het andere moment aan de kant wil gooien.
Oke, ik snap dat je dat niet wilt. Maar wat is goed voor je?
En besef daarbij dat je vriend dat wel wilt, de relatie van het ene op het andere moment aan de kant wil gooien. Sterker nog, dat deed hij ook. Al was het vast niet zijn bedoeling dat jij daar achter kwam.
Wil jij echt in een relatie zitten met iemand die gewoon niet genoeg van je houdt, waardoor hij zo met je omgaat zoals je vriend doet? Dat begrijp ik niet.
Verstandelijk wil je dat niet, gevoelsmatig toch zeker ook niet?
woensdag 9 september 2009 om 14:46
Hoi Jojo,
Ik denk dat je gevoel wel gelijk heeft, en waarschijnlijk is je vriend inderdaad aan het firten en geniet hij daar van. (en dat gevoel kan je misschien wel volgen?) Ik snap dat jou dat wel pijn doet. Ik zou in jouw geval wel graag willen dat hij ermee zou stoppen, maar dan wel uit zichzelf, gewoon, omdat hij jou geen pijn wilt doen. Niet omdat jij hem iets verbied. Dat werkt denk ik toch niet, daar krijg je vooral veel stiekem gedoe van.
Wat vind je van nogmaals een heel open en eerlijk gesprek, waarin je rustig duidelijk maakt dat het wat jou betreft menens is, dat jij niet het soort vrouw bent dat zo met zich om laat gaan?
Hij moet wel keuzes maken, hoe leuk flirten ook is.
Ik denk dat je gevoel wel gelijk heeft, en waarschijnlijk is je vriend inderdaad aan het firten en geniet hij daar van. (en dat gevoel kan je misschien wel volgen?) Ik snap dat jou dat wel pijn doet. Ik zou in jouw geval wel graag willen dat hij ermee zou stoppen, maar dan wel uit zichzelf, gewoon, omdat hij jou geen pijn wilt doen. Niet omdat jij hem iets verbied. Dat werkt denk ik toch niet, daar krijg je vooral veel stiekem gedoe van.
Wat vind je van nogmaals een heel open en eerlijk gesprek, waarin je rustig duidelijk maakt dat het wat jou betreft menens is, dat jij niet het soort vrouw bent dat zo met zich om laat gaan?
Hij moet wel keuzes maken, hoe leuk flirten ook is.
woensdag 9 september 2009 om 14:53
Als julie relatie voor je vriend geen reden was om het sms contact te stoppen toen jij aangaf dat het voor jou onacceptabel was, wat denk je dat de relatie dan waard is voor je vriend?
En hoeveel waard is een relatie met iemand die liever stiekem sms-contact voortzet met een collega, dan daar uit respect voor zijn vriendin en relatie uit zichzelf mee stopt?
Snap dat je nog steeds van m houdt, dat je het liefs had gehad dat dit niet gebeurd was maar de feiten liegen er niet om. je vriend heft een sms contact dat jij niet op prijs stelt en is daar ondanks mooie woorden en beloftes gewoon mee door gegaan.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat een relatie gebaseerd op wantrouwen en achterdocht heel erg niet leuk is, dus ik zou er nooit meer aan beginnen.
Als je wel door wilt gaan , als je gelooft dat je vriend nu echt gestopt is, stel jezelf dan een aantal vragen:
Wat heb jij nodig om je vriend weer te vertrouwen? In principe is het heel makkelijk om smsjes te wissen, dus zelfs als je gaat controleren en je vindt niets, dan is dat geen garantie dat het ook echt gestopt is. Dus wil je inzage in je vriends rekening? Vraag daar dan om, en zeg dat jij dat nodig hebt om m weer te vertrouwen. Niet stiekem zijn wachtwoord kraken, dat maakt het wantrouwen groter, maar gewoon tegen hem zeggen:"Door wat jij hebt gedaan heb ik nu even gen vertrouwen in je, dus wil ik graag dat en dat inzien". kan ie in theorie nog steeds onderuit door een extra mobieltje aan te schaffen, dus uiteindelijk is het ook aan jou of je m weer wilt vertrouwen en dus je controledrang na verloop van tijd ook weer loslaat.
Daarnaast ook heel belangrijk; waar zijn jullie zo uitelkaar gegroeid dat die collega interessanter is dan jij, en wat zou je daar aan kunnen doen?
En hoeveel waard is een relatie met iemand die liever stiekem sms-contact voortzet met een collega, dan daar uit respect voor zijn vriendin en relatie uit zichzelf mee stopt?
Snap dat je nog steeds van m houdt, dat je het liefs had gehad dat dit niet gebeurd was maar de feiten liegen er niet om. je vriend heft een sms contact dat jij niet op prijs stelt en is daar ondanks mooie woorden en beloftes gewoon mee door gegaan.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat een relatie gebaseerd op wantrouwen en achterdocht heel erg niet leuk is, dus ik zou er nooit meer aan beginnen.
Als je wel door wilt gaan , als je gelooft dat je vriend nu echt gestopt is, stel jezelf dan een aantal vragen:
Wat heb jij nodig om je vriend weer te vertrouwen? In principe is het heel makkelijk om smsjes te wissen, dus zelfs als je gaat controleren en je vindt niets, dan is dat geen garantie dat het ook echt gestopt is. Dus wil je inzage in je vriends rekening? Vraag daar dan om, en zeg dat jij dat nodig hebt om m weer te vertrouwen. Niet stiekem zijn wachtwoord kraken, dat maakt het wantrouwen groter, maar gewoon tegen hem zeggen:"Door wat jij hebt gedaan heb ik nu even gen vertrouwen in je, dus wil ik graag dat en dat inzien". kan ie in theorie nog steeds onderuit door een extra mobieltje aan te schaffen, dus uiteindelijk is het ook aan jou of je m weer wilt vertrouwen en dus je controledrang na verloop van tijd ook weer loslaat.
Daarnaast ook heel belangrijk; waar zijn jullie zo uitelkaar gegroeid dat die collega interessanter is dan jij, en wat zou je daar aan kunnen doen?
woensdag 9 september 2009 om 14:57
@ dametje27: Dat is zeker geen reden nee, klopt. Momenteel leef ik even van mijn spaargeld en betaal daar de lasten van. Ga sowieso deze maand nog aan het werk, maakt niet uit waar, omdat ik het thuiszitten zat ben en mijn eigen brood wil verdienen. Van een afhankelijk gevoel word je ook niet blijer
woensdag 9 september 2009 om 15:00
quote:return_of_kreng schreef op 09 september 2009 @ 14:53:
Als julie relatie voor je vriend geen reden was om het sms contact te stoppen toen jij aangaf dat het voor jou onacceptabel was, wat denk je dat de relatie dan waard is voor je vriend?
En hoeveel waard is een relatie met iemand die liever stiekem sms-contact voortzet met een collega, dan daar uit respect voor zijn vriendin en relatie uit zichzelf mee stopt?
Snap dat je nog steeds van m houdt, dat je het liefs had gehad dat dit niet gebeurd was maar de feiten liegen er niet om. je vriend heft een sms contact dat jij niet op prijs stelt en is daar ondanks mooie woorden en beloftes gewoon mee door gegaan.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat een relatie gebaseerd op wantrouwen en achterdocht heel erg niet leuk is, dus ik zou er nooit meer aan beginnen.
Als je wel door wilt gaan , als je gelooft dat je vriend nu echt gestopt is, stel jezelf dan een aantal vragen:
Wat heb jij nodig om je vriend weer te vertrouwen? In principe is het heel makkelijk om smsjes te wissen, dus zelfs als je gaat controleren en je vindt niets, dan is dat geen garantie dat het ook echt gestopt is. Dus wil je inzage in je vriends rekening? Vraag daar dan om, en zeg dat jij dat nodig hebt om m weer te vertrouwen. Niet stiekem zijn wachtwoord kraken, dat maakt het wantrouwen groter, maar gewoon tegen hem zeggen:"Door wat jij hebt gedaan heb ik nu even gen vertrouwen in je, dus wil ik graag dat en dat inzien". kan ie in theorie nog steeds onderuit door een extra mobieltje aan te schaffen, dus uiteindelijk is het ook aan jou of je m weer wilt vertrouwen en dus je controledrang na verloop van tijd ook weer loslaat.
Daarnaast ook heel belangrijk; waar zijn jullie zo uitelkaar gegroeid dat die collega interessanter is dan jij, en wat zou je daar aan kunnen doen?Helemaal mee eens!
Als julie relatie voor je vriend geen reden was om het sms contact te stoppen toen jij aangaf dat het voor jou onacceptabel was, wat denk je dat de relatie dan waard is voor je vriend?
En hoeveel waard is een relatie met iemand die liever stiekem sms-contact voortzet met een collega, dan daar uit respect voor zijn vriendin en relatie uit zichzelf mee stopt?
Snap dat je nog steeds van m houdt, dat je het liefs had gehad dat dit niet gebeurd was maar de feiten liegen er niet om. je vriend heft een sms contact dat jij niet op prijs stelt en is daar ondanks mooie woorden en beloftes gewoon mee door gegaan.
Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat een relatie gebaseerd op wantrouwen en achterdocht heel erg niet leuk is, dus ik zou er nooit meer aan beginnen.
Als je wel door wilt gaan , als je gelooft dat je vriend nu echt gestopt is, stel jezelf dan een aantal vragen:
Wat heb jij nodig om je vriend weer te vertrouwen? In principe is het heel makkelijk om smsjes te wissen, dus zelfs als je gaat controleren en je vindt niets, dan is dat geen garantie dat het ook echt gestopt is. Dus wil je inzage in je vriends rekening? Vraag daar dan om, en zeg dat jij dat nodig hebt om m weer te vertrouwen. Niet stiekem zijn wachtwoord kraken, dat maakt het wantrouwen groter, maar gewoon tegen hem zeggen:"Door wat jij hebt gedaan heb ik nu even gen vertrouwen in je, dus wil ik graag dat en dat inzien". kan ie in theorie nog steeds onderuit door een extra mobieltje aan te schaffen, dus uiteindelijk is het ook aan jou of je m weer wilt vertrouwen en dus je controledrang na verloop van tijd ook weer loslaat.
Daarnaast ook heel belangrijk; waar zijn jullie zo uitelkaar gegroeid dat die collega interessanter is dan jij, en wat zou je daar aan kunnen doen?Helemaal mee eens!
woensdag 9 september 2009 om 15:03
Ik weet niet of we echt uit elkaar zijn gegroeid. Ik krijg geen aandacht tekort van hem, althans, niet dat hij echt zijn best doet om zijn fouten goed te maken en te bewijzen dat hij mij echt wil e.d. Maar de lieve woorden en de rest van de aandacht (je snapt wat ik bedoel) krijg ik wel.
of ben ik nu naief?
of ben ik nu naief?
woensdag 9 september 2009 om 15:13
Nee je bent niet naief.
Je houdt van hem, bent bang zonder hem verder te moeten, bang voor de waarheid? en dat is begrijpelijk.
Maar jouw vriend gaat gewoon te ver met deze collega. Hij geeft zijn grenzen niet aan naar haar toe en dat is respectloos tegenover jou.
Een beetje onschuldig flirten is prima en moet kunnen, maar wat jouw vriend doet gaat veel verder, hij zoekt bewust de spanning op zonder hierbij aan jou te denken.
Hoe ver wil hij gaan? Waar ligt voor hem de grens? Het is toch van de zotten dat jij je elke dag op moet vreten om het feit dat hij haar elke dag op eht werk ziet?!
Je houdt van hem, bent bang zonder hem verder te moeten, bang voor de waarheid? en dat is begrijpelijk.
Maar jouw vriend gaat gewoon te ver met deze collega. Hij geeft zijn grenzen niet aan naar haar toe en dat is respectloos tegenover jou.
Een beetje onschuldig flirten is prima en moet kunnen, maar wat jouw vriend doet gaat veel verder, hij zoekt bewust de spanning op zonder hierbij aan jou te denken.
Hoe ver wil hij gaan? Waar ligt voor hem de grens? Het is toch van de zotten dat jij je elke dag op moet vreten om het feit dat hij haar elke dag op eht werk ziet?!
woensdag 9 september 2009 om 15:16
Er zijn genoeg mensen die in van alles en nog wat geloven, dus als jij wilt geloven dat ie eerlijk is, kun je dat gewoon doen.
Sommige mensen zullen dat als naief of struisvogelpolitiek bestempelen, maar jij kent je vriend het best en jij weet ok het bets of ie deze keer echt in zijn oren geknoopt heeft dat zijn gesms voor jou onacceptabel is en hij serieus kans loopt je kwijt te raken.
Belangrijkste is dat jij eerlijk tegen jezelf bent. Als je m niet meer kunt geloven, dan maak je jezelf gek door te blijven. Kies je ervoor om te blijven, dan moet je op een gegeven moment de knop omzetten en weer vertrouwen, met het risico dat je weer op je bek gaat en je vertrouwen wordt beschaamd. Niemand kan die keuze voor je maken.
Sommige mensen zullen dat als naief of struisvogelpolitiek bestempelen, maar jij kent je vriend het best en jij weet ok het bets of ie deze keer echt in zijn oren geknoopt heeft dat zijn gesms voor jou onacceptabel is en hij serieus kans loopt je kwijt te raken.
Belangrijkste is dat jij eerlijk tegen jezelf bent. Als je m niet meer kunt geloven, dan maak je jezelf gek door te blijven. Kies je ervoor om te blijven, dan moet je op een gegeven moment de knop omzetten en weer vertrouwen, met het risico dat je weer op je bek gaat en je vertrouwen wordt beschaamd. Niemand kan die keuze voor je maken.
woensdag 9 september 2009 om 15:19
Kun je hem niet gewoon de keuze geven?
Smsen met die collega of een relatie met jou?
Ik weet dat jij liever hebt dat hij uit zichzelf stopt, maar zoals ik heb gelezen zit dat er niet in. Dat zou voor jou uiteindelijk een reden kunnen zijn om de relatie te beindigen.
Als hij doorgaat met dat smsen raakt hij jou gewoon kwijt.
Voor je eigen gemoedsrust kun je hem toch beter direct die keuze geven?
Verdorie, hij heeft met jou een relatie, het is eigenlijk belachelijk dat je hem zou moeten laten kiezen, maar dan is het voor jou tenminste duidelijk en als hij voor jou kiest, dan moet hij ook echt laten merken dat hij voor jou kiest.
Jij hebt jouw grenzen aangegeven. Je kunt hem nog één keer een kans geven als je dat zelf graag wilt, maar dan moet hij ook echt per direct kiezen. Als hij twijfelt of excuses gaat zitten verzinnen dan is het toch duidelijk voor jou? Jij hoort op nummer 1 te staan! Als dat niet bij jouw huidige vriend het geval is dan kun je beter iemand zoeken die wel voor de vole 100% voor jou gaat.
Smsen met die collega of een relatie met jou?
Ik weet dat jij liever hebt dat hij uit zichzelf stopt, maar zoals ik heb gelezen zit dat er niet in. Dat zou voor jou uiteindelijk een reden kunnen zijn om de relatie te beindigen.
Als hij doorgaat met dat smsen raakt hij jou gewoon kwijt.
Voor je eigen gemoedsrust kun je hem toch beter direct die keuze geven?
Verdorie, hij heeft met jou een relatie, het is eigenlijk belachelijk dat je hem zou moeten laten kiezen, maar dan is het voor jou tenminste duidelijk en als hij voor jou kiest, dan moet hij ook echt laten merken dat hij voor jou kiest.
Jij hebt jouw grenzen aangegeven. Je kunt hem nog één keer een kans geven als je dat zelf graag wilt, maar dan moet hij ook echt per direct kiezen. Als hij twijfelt of excuses gaat zitten verzinnen dan is het toch duidelijk voor jou? Jij hoort op nummer 1 te staan! Als dat niet bij jouw huidige vriend het geval is dan kun je beter iemand zoeken die wel voor de vole 100% voor jou gaat.
woensdag 9 september 2009 om 15:55
Hi Jojo,
Ik begrijp het zo: natuurlijk wil je niet direct je relatie beeindigen. Ik had dat gevoel ook namelijk. Ik was onwijs boos op hem: Hoe kon hij me dit aan doen?!, maar ik hield ook nog onwijs veel van hem. Ik wilde het ook nog wel een kans geven en heb dat ook gedaan. Uiteindelijk heeft die kans niet gewerkt, want zijn inzet was minimaal (ik vond ook dat hij het uit zichzelf moest beëindigen) en bovendien wantrouwde ik hem nog steeds. Ik was ook bang dat het weer tijden zou duren voordat ik hem weer zou vertrouwen, maar daar had hij ook zijn best voor moeten doen om dat weer terug te winnen en dat gebeurde er niet.
Nog even over het controleren van email /telefoon: Als er geen reden toe was geweest dan doe je dit niet. Iemand zei toen tegen mij: "Als je nooit bij toeval zijn mail had gezien, dan was je er dus misschien wel nooit achter gekomen en was dit nog maanden/jaren doorgegaan en had je hem ook nooit lopen checken". Bovendien ben ik ook van mening dat als je niets te verbergen hebt, het geen probleem moet zijn als je partner je mail leest. Van mij mag een partner al mijn mail en smsberichten lezen, want ik heb een schoon geweten Als je iets te verbergen hebt, dan ga je het juist stiekem doen....
Jojo, ik snap je volkomen. Je hebt zoveel te verliezen en je weet wat je nu hebt, maar wat ga je straks krijgen? Alleen jij zelf kan besluiten om bij hem weg te gaan. Ik zei ook altijd dat ik direct op zou stappen als me dit zou overkomen, maar als het echt zo is, dan zegt je gevoel zoveel anders. Als jouw vriend niet boos wordt, dan zou ik toch proberen om hier nogmaals met hem over te praten en je onzekerheden aan te geven. Hij zal jouw vertrouwen moeten terugwinnen en daar echt zijn best voor moeten doen!
Ik begrijp het zo: natuurlijk wil je niet direct je relatie beeindigen. Ik had dat gevoel ook namelijk. Ik was onwijs boos op hem: Hoe kon hij me dit aan doen?!, maar ik hield ook nog onwijs veel van hem. Ik wilde het ook nog wel een kans geven en heb dat ook gedaan. Uiteindelijk heeft die kans niet gewerkt, want zijn inzet was minimaal (ik vond ook dat hij het uit zichzelf moest beëindigen) en bovendien wantrouwde ik hem nog steeds. Ik was ook bang dat het weer tijden zou duren voordat ik hem weer zou vertrouwen, maar daar had hij ook zijn best voor moeten doen om dat weer terug te winnen en dat gebeurde er niet.
Nog even over het controleren van email /telefoon: Als er geen reden toe was geweest dan doe je dit niet. Iemand zei toen tegen mij: "Als je nooit bij toeval zijn mail had gezien, dan was je er dus misschien wel nooit achter gekomen en was dit nog maanden/jaren doorgegaan en had je hem ook nooit lopen checken". Bovendien ben ik ook van mening dat als je niets te verbergen hebt, het geen probleem moet zijn als je partner je mail leest. Van mij mag een partner al mijn mail en smsberichten lezen, want ik heb een schoon geweten Als je iets te verbergen hebt, dan ga je het juist stiekem doen....
Jojo, ik snap je volkomen. Je hebt zoveel te verliezen en je weet wat je nu hebt, maar wat ga je straks krijgen? Alleen jij zelf kan besluiten om bij hem weg te gaan. Ik zei ook altijd dat ik direct op zou stappen als me dit zou overkomen, maar als het echt zo is, dan zegt je gevoel zoveel anders. Als jouw vriend niet boos wordt, dan zou ik toch proberen om hier nogmaals met hem over te praten en je onzekerheden aan te geven. Hij zal jouw vertrouwen moeten terugwinnen en daar echt zijn best voor moeten doen!
woensdag 9 september 2009 om 16:49
@ birget: Thanx!! Dit is precies hoe de vork in de steel zit.
Ik ga in ieder geval nog een keer met hem praten, Ik hoop echt dat hij moeite wil gaan doen, en beseft wat voor gevolgen andere keuzes hebben. Ik was/ben er al die tijd van overtuigd geweest dat hij de ware is (een van de redenen uiteraard waarom ik heb besloten om met hem een huis te kopen), en dat dit nooit meer stuk zal gaan.
Het draait vooral om onbegrip en ongeloof. Het gevoel van wantrouwen doet veel meer pijn dan het werkelijke smsen.
Ik ga in ieder geval nog een keer met hem praten, Ik hoop echt dat hij moeite wil gaan doen, en beseft wat voor gevolgen andere keuzes hebben. Ik was/ben er al die tijd van overtuigd geweest dat hij de ware is (een van de redenen uiteraard waarom ik heb besloten om met hem een huis te kopen), en dat dit nooit meer stuk zal gaan.
Het draait vooral om onbegrip en ongeloof. Het gevoel van wantrouwen doet veel meer pijn dan het werkelijke smsen.
woensdag 9 september 2009 om 16:57
Wat versta jij concreet onder "moeite doen"? Welk gedrag wil je van hem zien? Wat zou jou ervan overtuigen dat hij het echt meent en echt gestopt is?
als je in gesprek gaat is het wel handig om concrete voorbeelden te hebben en duidelijk te kunnen aangeven wat in jouw ogen "Moeite doen"betekent.
Anders krijg je straks de miscommunicatie dat je vriend vind dat hij moeite doet en jij dat niet zodanig ervaart.
als je in gesprek gaat is het wel handig om concrete voorbeelden te hebben en duidelijk te kunnen aangeven wat in jouw ogen "Moeite doen"betekent.
Anders krijg je straks de miscommunicatie dat je vriend vind dat hij moeite doet en jij dat niet zodanig ervaart.
woensdag 9 september 2009 om 17:02
Verbergt ie nog steeds zijn telefoon voor je sinds het laatste gesprek?
Indien niet, dan zou ik dat wel aanpakken als een manier van hem om je vertrouwen terug te krijgen. Natuurlijk moet ie nog wat beter zijn best doen, maar er is dan een begin.
Indien hij nog steeds met de foon naar de plee en onder de douche gaat... Tja, trek je conclusies!
Indien niet, dan zou ik dat wel aanpakken als een manier van hem om je vertrouwen terug te krijgen. Natuurlijk moet ie nog wat beter zijn best doen, maar er is dan een begin.
Indien hij nog steeds met de foon naar de plee en onder de douche gaat... Tja, trek je conclusies!
Wie naar het verleden kijkt, staat met zijn rug naar de toekomst...
woensdag 9 september 2009 om 17:21
Nee hij gaat niet met zijn foon onder de douche en naar de plee.. hij heeft dat ding overdag constant in zijn broekzak. 's avonds legt hij z'n mobiel op 't nachtkastje, omdat hij dat ding als wekker gebruikt. normaal gesproken, als hij opstaat, laat hij 'm daar liggen totdat hij naar beneden gaat. Maar tegenwoordig staat hij op, en legt hij zijn mobiel tussen zijn sokken in de la van de kledingkast :S
Onder moeite doen versta ik: uit zichzelf aan de relatie willen werken (samen leuke dingen doen, dagje weg), laten zien dat hij zijn mobiel niet nodig heeft en uit zichzelf over de situatie praten door z'n mobiel gewoon op tafel te leggen e.d.
Echt zeker weten kun je het toch nooit nee, maar op een bepaald moment vertrouw je iemand gewoon weer (hopelijk), net als dat het vertrouwen ooit gekomen is. Toen wist je ook niet zeker of hij wel of niet te vertrouwen was, maar dat is nou juist vertrouwen.
Onder moeite doen versta ik: uit zichzelf aan de relatie willen werken (samen leuke dingen doen, dagje weg), laten zien dat hij zijn mobiel niet nodig heeft en uit zichzelf over de situatie praten door z'n mobiel gewoon op tafel te leggen e.d.
Echt zeker weten kun je het toch nooit nee, maar op een bepaald moment vertrouw je iemand gewoon weer (hopelijk), net als dat het vertrouwen ooit gekomen is. Toen wist je ook niet zeker of hij wel of niet te vertrouwen was, maar dat is nou juist vertrouwen.
woensdag 9 september 2009 om 19:06
Jojo, in jouw situatie zou ik waarschijnlijk hetzelfde handelen. Hem in de gaten houden, het niet uitmaken. Ik zou het zeker willen weten; gaat hij voor de relatie of is hij echt niet te vertrouwen?
Misschien heeft het betrappen zijn ogen geopend en snapt hij wat hij in de waagschaal heeft gelegd, ziet hij in dat het ongein en egotripperij is.
Hij is in mijn ogen beslist te ver gegaan. Wat jij nodig hebt om weer vertrouwen in hem te krijgen, moet voor hem duidelijk zijn. Dit moet je denk ik expliciet toelichten. De voorbeelden die jij 'moeite doen' noemt, ik schat in dat hij daar niet uit zichzelf mee komt.
Je gaf al aan dat hij doorgaat alsof er niets aan de hand is. Dus dan is dat wat hij het liefste wil en doet.
Niemand vindt het leuk om het boetekleed aan te trekken. Liever alles onder het kleed schuiven en samen verder dansen.
Alleen; voor jou gaat dat niet op. Terecht. En daar moet hij zeer zeker van doordrongen zijn.
Misschien helpt het als je de situatie omgekeerd voor hem schetst; hoe zou jouw positie voor hem aanvoelen?
Je laatste post over de blijvende verkleefdheid met de mobiel; zorgelijk.
Een verklaring kan zijn dat er niets meer gaande is, maar dat hij nog niet uit die 'flow' is.
Hij is niet zuiver geweest. Pas als hij zijn uitstapje achter zich heeft gelaten, en het regelmatig stiekem/fout smsen achter zich heeft gelaten, zal zijn gedrag bij jou dat stiekeme verliezen. Weer doorzichtig en zuiver zijn.
En dát moet je voelen. Ik zou je aanraden dit in de gaten te houden.
Misschien heeft het betrappen zijn ogen geopend en snapt hij wat hij in de waagschaal heeft gelegd, ziet hij in dat het ongein en egotripperij is.
Hij is in mijn ogen beslist te ver gegaan. Wat jij nodig hebt om weer vertrouwen in hem te krijgen, moet voor hem duidelijk zijn. Dit moet je denk ik expliciet toelichten. De voorbeelden die jij 'moeite doen' noemt, ik schat in dat hij daar niet uit zichzelf mee komt.
Je gaf al aan dat hij doorgaat alsof er niets aan de hand is. Dus dan is dat wat hij het liefste wil en doet.
Niemand vindt het leuk om het boetekleed aan te trekken. Liever alles onder het kleed schuiven en samen verder dansen.
Alleen; voor jou gaat dat niet op. Terecht. En daar moet hij zeer zeker van doordrongen zijn.
Misschien helpt het als je de situatie omgekeerd voor hem schetst; hoe zou jouw positie voor hem aanvoelen?
Je laatste post over de blijvende verkleefdheid met de mobiel; zorgelijk.
Een verklaring kan zijn dat er niets meer gaande is, maar dat hij nog niet uit die 'flow' is.
Hij is niet zuiver geweest. Pas als hij zijn uitstapje achter zich heeft gelaten, en het regelmatig stiekem/fout smsen achter zich heeft gelaten, zal zijn gedrag bij jou dat stiekeme verliezen. Weer doorzichtig en zuiver zijn.
En dát moet je voelen. Ik zou je aanraden dit in de gaten te houden.
woensdag 9 september 2009 om 20:13
Heb je hem gevraagd waarom hij zo paranoia omgaat met die telefoon? Want alles was immers klaar toch... Volgens hem dan.
Welke reden heeft ie dan nog om die gsm te verstoppen tussen de sokken?
Laat je niet afschepen met een antwoord als "geintje" want iemand (je partner) willens en wetens pijn doen met je gedrag is helemaal niet grappig!!
Welke reden heeft ie dan nog om die gsm te verstoppen tussen de sokken?
Laat je niet afschepen met een antwoord als "geintje" want iemand (je partner) willens en wetens pijn doen met je gedrag is helemaal niet grappig!!
Wie naar het verleden kijkt, staat met zijn rug naar de toekomst...
donderdag 10 september 2009 om 08:47
Een nieuwe dag: Heb je inmiddels al een gesprekje met je vriend gehad Jojo?
Ik vind het moeilijk om concreet aan te geven hoe je iemands vertrouwen terug kan winnen. Het is puur het gevoel wat iemand je geeft, het gevoel dat jij voor hem de belangrijkste persoon op aarde bent en dat hij alleen voor jou gaat. Eigenlijk vind ik ook niet dat je hem dat hoeft voor te kauwen, tenzij hij daar expliciet om vraagt. Laat hem dat zelf maar verzinnen, hij heeft er tenslotte een bende van gemaakt en dat vertrouwen beschaamd, dus laat hem dan ook maar moeite doen om dat weer terug te winnen en dat mag hij helemaal zelf gaan bedenken.
Wat ik toen wilde zien, was dat hij dus echt weer voor de 100% voor mij ging en uit zichzelf elk contact met die ander zou verbreken, geen stiekem gedrag meer zou vertonen en zich vooral weer op mij zou richten door leuke dingen met mij te doen, mij lieve berichtjes te sturen etc. Helaas heeft het niet zo mogen zijn en gaf hij mij nota bene er de schuld van dat het bij hem zover was gekomen...Ja, ja :-S
Ik vind het moeilijk om concreet aan te geven hoe je iemands vertrouwen terug kan winnen. Het is puur het gevoel wat iemand je geeft, het gevoel dat jij voor hem de belangrijkste persoon op aarde bent en dat hij alleen voor jou gaat. Eigenlijk vind ik ook niet dat je hem dat hoeft voor te kauwen, tenzij hij daar expliciet om vraagt. Laat hem dat zelf maar verzinnen, hij heeft er tenslotte een bende van gemaakt en dat vertrouwen beschaamd, dus laat hem dan ook maar moeite doen om dat weer terug te winnen en dat mag hij helemaal zelf gaan bedenken.
Wat ik toen wilde zien, was dat hij dus echt weer voor de 100% voor mij ging en uit zichzelf elk contact met die ander zou verbreken, geen stiekem gedrag meer zou vertonen en zich vooral weer op mij zou richten door leuke dingen met mij te doen, mij lieve berichtjes te sturen etc. Helaas heeft het niet zo mogen zijn en gaf hij mij nota bene er de schuld van dat het bij hem zover was gekomen...Ja, ja :-S
donderdag 10 september 2009 om 13:05
het lijkt me juist wel prettig als je je partner ook handvatten geeft en dus wel expliciet aangeeft wat je van m verwacht. Dat heet duidelijk communiceren met elkaar.
als hij het zelf moet gaan invullen, loop je kans dat hij dat heel anders doet dan jij verwacht en hoopt, waardoor de miscommunicatie groter wordt. Hij heeft er een bende van gemaakt, dat klopt, maar als jij niet uitlegdt wat jij verstat onder bende opruimen, heb je kans dat hij troep onder het tapijt vegen ook als opruimen ziet, terwijl jij bedoelde uitgebreid stofzuigen, dweilen en het afval buiten zetten.
als hij het zelf moet gaan invullen, loop je kans dat hij dat heel anders doet dan jij verwacht en hoopt, waardoor de miscommunicatie groter wordt. Hij heeft er een bende van gemaakt, dat klopt, maar als jij niet uitlegdt wat jij verstat onder bende opruimen, heb je kans dat hij troep onder het tapijt vegen ook als opruimen ziet, terwijl jij bedoelde uitgebreid stofzuigen, dweilen en het afval buiten zetten.
