Relaties
alle pijlers
eind goed al goed...?
maandag 14 september 2009 om 22:52
Mijn leven staat op het moment behoorlijk op z'n kop. Ben aan het scheiden, moet binnenkort verhuizen, ga beginnen aan een co-ouderschap, moet afscheid nemen van wat was en ben op weg naar whatever er komt. Ben nu 39, heb drie kinderen en ben op zich best een positivo.
Wat ik nu erg fijn zou vinden is om van anderen te horen dat het allemaal helemaal goed kan komen in de toekomst. Wie had bijvoorbeeld nooit durven dromen wat er allemaal nog in het verschiet bleek te liggen? Ik heb echt even behoefte aan feelgood verhalen van anderen. Een doorkijkje naar wat zou kunnen komen. Iets om een beetje bij weg te dromen in de chaotische toestand waar we nu in leven.
Zoiets. En dat door anderen behaalde resultaten geen garantie bieden voor mijn toekomst, daar ben ik me wel van bewust hoor!
Iemand???
Wat ik nu erg fijn zou vinden is om van anderen te horen dat het allemaal helemaal goed kan komen in de toekomst. Wie had bijvoorbeeld nooit durven dromen wat er allemaal nog in het verschiet bleek te liggen? Ik heb echt even behoefte aan feelgood verhalen van anderen. Een doorkijkje naar wat zou kunnen komen. Iets om een beetje bij weg te dromen in de chaotische toestand waar we nu in leven.
Zoiets. En dat door anderen behaalde resultaten geen garantie bieden voor mijn toekomst, daar ben ik me wel van bewust hoor!
Iemand???
dinsdag 15 september 2009 om 22:44
Hallo lieve Tuuterdetuut,
Wat fijn dat je dit topic bent begonnen! Ik ben 35, heb 2 kleine kinderen (2 en 4 jaar) en sinds april uit elkaar.
Nou heb ik toevallig NU een slechte dag, weet ff niet waar ik het zoeken moet van de stress, tijdnood en geldzorgen (oh ja, heb namelijk sinds februari een eigen zaak dus op dit moment geen spaargeld en nog nauwelijks inkomsten... was lekkere timing van ex om weg te gaan ) MAARRRRR al met al redden we het prima en geeft het gescheiden-zijn ook heel veel rust, ruimte en opluchting. Alle zorgen gaan 'alleen maar' over praktische dingen.
Had me niet van tevoren gerealiseerd dat het zóóóó lang zou duren voordat we alles geregeld hadden (zijn daar nog volop mee bezig) maar emotioneel gezien: héérlijk.
En oh ja (hihihi) kinderen om de week het weekend bij hun vader, dus ik lekker om de week het weekend lellebellen en flirten
Sacha75: jemig meid, wat een verhaal.
x Lalie
Wat fijn dat je dit topic bent begonnen! Ik ben 35, heb 2 kleine kinderen (2 en 4 jaar) en sinds april uit elkaar.
Nou heb ik toevallig NU een slechte dag, weet ff niet waar ik het zoeken moet van de stress, tijdnood en geldzorgen (oh ja, heb namelijk sinds februari een eigen zaak dus op dit moment geen spaargeld en nog nauwelijks inkomsten... was lekkere timing van ex om weg te gaan ) MAARRRRR al met al redden we het prima en geeft het gescheiden-zijn ook heel veel rust, ruimte en opluchting. Alle zorgen gaan 'alleen maar' over praktische dingen.
Had me niet van tevoren gerealiseerd dat het zóóóó lang zou duren voordat we alles geregeld hadden (zijn daar nog volop mee bezig) maar emotioneel gezien: héérlijk.
En oh ja (hihihi) kinderen om de week het weekend bij hun vader, dus ik lekker om de week het weekend lellebellen en flirten
Sacha75: jemig meid, wat een verhaal.
x Lalie
dinsdag 15 september 2009 om 23:16
Hier nog een verhaal voor je Tuuterdetuut.
Ik ben nu een jaar vrijgezel na een relatie van 10 jaar. Ex en ik hadden geen kinderen, dat scheelt denk ik wel. Na 4 weken samen in het huis te hebben gewoond, hield ik het niet meer vol en heb ik m'n spullen gepakt zonder dat ik al een huis had.
Intussen woon ik sinds een tijd in mijn eigen huisje. Zelf gekocht en ben daar echt trots op. Ik geniet van mijn huis en van mijn vrijheid. Al heel snel miste ik hem geen dag meer, maar ik verwachtte dat in mijn huis het moment zou komen dat ik me toch wel eenzaam zou voelen. Niets is minder waar, ik voel me heerlijk, gelukkig!
Ik ben nu een jaar vrijgezel na een relatie van 10 jaar. Ex en ik hadden geen kinderen, dat scheelt denk ik wel. Na 4 weken samen in het huis te hebben gewoond, hield ik het niet meer vol en heb ik m'n spullen gepakt zonder dat ik al een huis had.
Intussen woon ik sinds een tijd in mijn eigen huisje. Zelf gekocht en ben daar echt trots op. Ik geniet van mijn huis en van mijn vrijheid. Al heel snel miste ik hem geen dag meer, maar ik verwachtte dat in mijn huis het moment zou komen dat ik me toch wel eenzaam zou voelen. Niets is minder waar, ik voel me heerlijk, gelukkig!
dinsdag 15 september 2009 om 23:41
Even een kleine toevoeging. Ben zowat de hele avond bezig geweest met het uitzoeken van allerlei financien, opzeggingsmails verstuurd naar allerlei abonnementen die ik had lopen, etc etc, en dat gééft me toch een partij lucht! Heb de admi weer op orde.
Ben nu weer een Happy Single
En oh ja, mijn relatie heeft 9 jaar geduurd.
@ CakeCup, heb je 10 jaar een relatie gehad waarvan 4 wk samengewoond? Of woonden jullie daarvoor ook al samen?
Ben nu weer een Happy Single
En oh ja, mijn relatie heeft 9 jaar geduurd.
@ CakeCup, heb je 10 jaar een relatie gehad waarvan 4 wk samengewoond? Of woonden jullie daarvoor ook al samen?
woensdag 16 september 2009 om 00:13
quote:Lalie74 schreef op 15 september 2009 @ 23:41:
@ CakeCup, heb je 10 jaar een relatie gehad waarvan 4 wk samengewoond? Of woonden jullie daarvoor ook al samen?
Sorry, het staat er een beetje onduidelijk .
Ik heb 10 jaar een relatie gehad, waarvan 5,5 jaar samengewoond. Met die vier weken doelde ik op de weken nadat we uit elkaar waren. We leefden toen nog gescheiden in ons huis met in eerste instantie het idee dat dat zou kunnen tot ik een eigen huis had gevonden. Dat was voor mij dus toch niet vol te houden en daarom ben ik na vier weken weggegaan.
Het was trouwens ook mijn keus om niet daar te willen blijven wonen, dus daarover hoefden we niet te onderhandelen. Hij mocht wat mij betreft doen met het huis wat hij wilde, we zijn daar samen gaan wonen en voor mij zou dat huis nooit mijn huis kunnen worden.
En Lalie 74, heel goed dat je je administratie geregeld hebt vanavond! Wat geeft dat een rust he, als je van al die gezamenlijke zaken af bent.
@ CakeCup, heb je 10 jaar een relatie gehad waarvan 4 wk samengewoond? Of woonden jullie daarvoor ook al samen?
Sorry, het staat er een beetje onduidelijk .
Ik heb 10 jaar een relatie gehad, waarvan 5,5 jaar samengewoond. Met die vier weken doelde ik op de weken nadat we uit elkaar waren. We leefden toen nog gescheiden in ons huis met in eerste instantie het idee dat dat zou kunnen tot ik een eigen huis had gevonden. Dat was voor mij dus toch niet vol te houden en daarom ben ik na vier weken weggegaan.
Het was trouwens ook mijn keus om niet daar te willen blijven wonen, dus daarover hoefden we niet te onderhandelen. Hij mocht wat mij betreft doen met het huis wat hij wilde, we zijn daar samen gaan wonen en voor mij zou dat huis nooit mijn huis kunnen worden.
En Lalie 74, heel goed dat je je administratie geregeld hebt vanavond! Wat geeft dat een rust he, als je van al die gezamenlijke zaken af bent.
anoniem_87560 wijzigde dit bericht op 16-09-2009 00:15
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
woensdag 16 september 2009 om 12:35
Ha Tuuterdetuut,
Hier nog eentje. 2.5 jaar geleden een ellendige scheiding gehad, 1 kind van inmiddels 6 jaar. Het waren een paar ellendige maanden.
Inmiddels ben ik enorm blij met mezelf, ik heb mezelf laten zien dat ik het alleen kan. De beste keuze die ik ooit heb gemaakt is weggaan en opnieuw beginnen.
En nu ben ik samen met een geweldige vent die mij aanvult.
Probeer altijd positief te blijven Tuut, morgen is alles beter! Echt waar!
Hier nog eentje. 2.5 jaar geleden een ellendige scheiding gehad, 1 kind van inmiddels 6 jaar. Het waren een paar ellendige maanden.
Inmiddels ben ik enorm blij met mezelf, ik heb mezelf laten zien dat ik het alleen kan. De beste keuze die ik ooit heb gemaakt is weggaan en opnieuw beginnen.
En nu ben ik samen met een geweldige vent die mij aanvult.
Probeer altijd positief te blijven Tuut, morgen is alles beter! Echt waar!
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
woensdag 16 september 2009 om 20:07
quote:isolde55 schreef op 15 september 2009 @ 07:40:
...Ik weet nog goed dat ik een wasmachine moest kopen. Ik had er een gezien in een folder die me beviel, ben naar de winkel gegaan en heb hem gekocht. Heerlijk gevoel was dat, wasmachine gewoon kunnen kopen zonder eerst 10 jaargangen consumentengidsen doorworstelen welke de beste is! .
Hahaha hier moest ik hardop lachen van herkenning.
Weten jullie het gekke is, ik ben eerder alleenstaande moeder geweest en ik weet dus dat ik het alleen kan en dat ik me alleen goed voel. Maar het voelt nu zo anders. Dit was voor altijd, dit keer zou het eindelijk wel goed gaan.
Niet dus. De vorige keer was ik jong en onbezonnen, nu ben ik ouder en leek ik gesetteld te raken, ik genoot daar ook van.
Huppekee, weer de hele boel omgooien, weer opnieuw beginnen...
Maar als ik dat tegen een vriendin zo zeg dan krijg ik een klap voor mijn harses: hoezo opnieuw beginnen? Ik ben verder dan ooit. Sterker dan ooit, zelfstandiger dan ooit.
Voor het eerst van mijn leven kan ik hard op en naar waarheid zeggen dat ik geen man meer nodig heb om te overleven, dat ik op mijn eigen kracht ga, kan en wil leven.
Als de liefde weer langs komt is dat misschien leuk, maar geef mij eerst maar even tijd met me, myself en de kinderen.
...Ik weet nog goed dat ik een wasmachine moest kopen. Ik had er een gezien in een folder die me beviel, ben naar de winkel gegaan en heb hem gekocht. Heerlijk gevoel was dat, wasmachine gewoon kunnen kopen zonder eerst 10 jaargangen consumentengidsen doorworstelen welke de beste is! .
Hahaha hier moest ik hardop lachen van herkenning.
Weten jullie het gekke is, ik ben eerder alleenstaande moeder geweest en ik weet dus dat ik het alleen kan en dat ik me alleen goed voel. Maar het voelt nu zo anders. Dit was voor altijd, dit keer zou het eindelijk wel goed gaan.
Niet dus. De vorige keer was ik jong en onbezonnen, nu ben ik ouder en leek ik gesetteld te raken, ik genoot daar ook van.
Huppekee, weer de hele boel omgooien, weer opnieuw beginnen...
Maar als ik dat tegen een vriendin zo zeg dan krijg ik een klap voor mijn harses: hoezo opnieuw beginnen? Ik ben verder dan ooit. Sterker dan ooit, zelfstandiger dan ooit.
Voor het eerst van mijn leven kan ik hard op en naar waarheid zeggen dat ik geen man meer nodig heb om te overleven, dat ik op mijn eigen kracht ga, kan en wil leven.
Als de liefde weer langs komt is dat misschien leuk, maar geef mij eerst maar even tijd met me, myself en de kinderen.
woensdag 16 september 2009 om 20:27
woensdag 16 september 2009 om 21:56
Vandaag had ik een hele fijne dag. Voelde me sterk en dynamisch. Dat is eigenlijk de eerste keer dat dat gevoel een dag lang aanhoudt. Misschien helpt het wel echt heel erg om alle verhalen hier te lezen.
@Sascha, wat een droevige zwangerschap...hoop dat het goed gaat met de kleine en jou?
Wat een kracht spat er van het scherm als ik jullie allemaal lees.
Heerlijk.
@Sascha, wat een droevige zwangerschap...hoop dat het goed gaat met de kleine en jou?
Wat een kracht spat er van het scherm als ik jullie allemaal lees.
Heerlijk.
donderdag 17 september 2009 om 13:12
Nou inderdaad een k-tijd zo met een dikke buik, daarna bevalling en kraamtijd zonder mn man. En ben ook nog eens voor hem een paar jaar geleden verhuisd 200 km vanwaar ik vandaan kom (het westen) dus zat er toen echt doorheen. Maar uiteindelijk slijten de nare gevoelens, en mn kleine mannetje is echt een cadeautje en inmiddels ben ik alles aan het regelen om opnieuw in de Randstad te gaan wonen omdat ik daar een baan heb gevonden! Zo kan ik echt opnieuw beginnen met mn 3 kindjes.
donderdag 17 september 2009 om 13:42
hoi tuuterdetuut,
Hier ook een succesverhaal! Jarenlange relatie, huwelijk, twee kinderen, wel veel ruzie maar alles leek goed tot ineens uitkwam dat ex me al maandenlang bedroog om de meest nare manier die je je kan bedenken. Op de dag dat ik het hoorde heb ik hem het huis uitgezet. Tegenover hem leek het alsof ik er helemaal geen pijn van had, maar dat was niet zo. Als ik alleen was, of met echt goede vrienden, dan huilde ik mijn ogen uit mijn hoofd. Ik huilde om mijn kinderen, ik huilde om mijn kapotte huwelijk maar vooral huilde ik om verloren illusies. De illusies dat dit voor eeuwig was, dat dit 'echt' was, dat ik mijn kinderen overal voor kan behoeden.
Veel mensen verloren, in die tijd, ook. Maar ineens bleek wel dat de mensen die bléven, helemaal echt, eerlijk en de moeite waard waren. De mensen die ik verloor, die waren het uiteindelijk toch niet waard.
En ja hoor, met de kinderen gaat het goed. Ze zijn gelukkig, hebben een ritme, zien hun vader erg regelmatig en zijn blij dat er geen ruzie meer is thuis. Ik moet meer werken en kan mijn kinderen minder zien dan ik zou willen, maar ik hou van mijn werk en mijn kinderen zijn ook zielsgelukkig die extra dag bij hun oma.
Verder ben ik als een blok gevallen voor een heel leuke lekkere lieve schat van een man. Daar heb ik nu alweer een hele tijd een relatie mee. Mijn kinderen lopen met hem weg, hij maakt mij heel erg gelukkig en ik hem ook. Binnenkort gaan we samenwonen!
Het grootste voordeel is inderdaad die vrijheid. Die wasmachine is heel herkenbaar inderdaad! Je maakt je eigen keuzes en er is niemand anders verantwoordelijk voor je eigen geluk!
Hier ook een succesverhaal! Jarenlange relatie, huwelijk, twee kinderen, wel veel ruzie maar alles leek goed tot ineens uitkwam dat ex me al maandenlang bedroog om de meest nare manier die je je kan bedenken. Op de dag dat ik het hoorde heb ik hem het huis uitgezet. Tegenover hem leek het alsof ik er helemaal geen pijn van had, maar dat was niet zo. Als ik alleen was, of met echt goede vrienden, dan huilde ik mijn ogen uit mijn hoofd. Ik huilde om mijn kinderen, ik huilde om mijn kapotte huwelijk maar vooral huilde ik om verloren illusies. De illusies dat dit voor eeuwig was, dat dit 'echt' was, dat ik mijn kinderen overal voor kan behoeden.
Veel mensen verloren, in die tijd, ook. Maar ineens bleek wel dat de mensen die bléven, helemaal echt, eerlijk en de moeite waard waren. De mensen die ik verloor, die waren het uiteindelijk toch niet waard.
En ja hoor, met de kinderen gaat het goed. Ze zijn gelukkig, hebben een ritme, zien hun vader erg regelmatig en zijn blij dat er geen ruzie meer is thuis. Ik moet meer werken en kan mijn kinderen minder zien dan ik zou willen, maar ik hou van mijn werk en mijn kinderen zijn ook zielsgelukkig die extra dag bij hun oma.
Verder ben ik als een blok gevallen voor een heel leuke lekkere lieve schat van een man. Daar heb ik nu alweer een hele tijd een relatie mee. Mijn kinderen lopen met hem weg, hij maakt mij heel erg gelukkig en ik hem ook. Binnenkort gaan we samenwonen!
Het grootste voordeel is inderdaad die vrijheid. Die wasmachine is heel herkenbaar inderdaad! Je maakt je eigen keuzes en er is niemand anders verantwoordelijk voor je eigen geluk!
