Relaties
alle pijlers
voorbij de twijfel naar het einde
vrijdag 30 oktober 2009 om 11:49
Ik heb een relatie van meer dan 7 jaar. In het begin hard moeten vechten om zijn aandacht, en getrokken en gesleurd om zijn vriendin te "mogen" zijn. Dat was het einde van het middelbaar. Ondertussen zijn de universitaire studies achter de rug. Mijn diploma is gewild op de arbeidsmarkt, en ik doctoreer al twee jaar. Hij is net afgestudeerd. Dat ging met heel veel moeilijkheden. Geld problemen omdat zijn ouders arm zijn. Leerproblemen omdat hij nooit wil beginnen studeren als het nodig is. Dus ook daar, getrek en gesleur. De laatste maanden van zijn thesis heb ik vaak vrijgenomen van mijn werk om aan zijn thesis te werken, omdat hij anders zijn deadline (wat echt zijn laatste mogelijkheid was aangezien hij zo vaak was blijven zitten was) niet zou halen. Geklaag alom (van zijn kant). Hoewel hij elke dag rustig thuis kon zitten om te werken (ik deed het huishouden en de boodschappen) heeft het meer dan 2 jaar geduurd om die thesis af te krijgen. We hadden een huis gekocht met het idee dat hij dat jaar zou afstuderen en ook werken...ondertussen betaal ik de lening al meer dan een jaar alleen. Huishouden deed hij niet, de tuin deed hij niet en koken mss op 7 jaar 2 keer.
Nu zit hij al meer dan 2 maanden thuis, gewoon, werkloos te zijn. De jobs waarvoor hij heeft gesoliciteerd heb ik gevonden op het net. Als ik thuiskom moet ik nog zelf koken. Ik boos ben omdat het zo vuil ligt komt hij af met: "moet ik dan elke dag kuisen"!!!! (hoewel het al 6 weken geleden is dat ie een keer had gestofzuigd)
Dankbaarheid is ook zo iets wat compleet ontbreekt, een dank je voor alle hulp met mijn thesis, dank je dat je al de hele tijd voor mij zorgt. Een dank je aan mijn ouders die hem hier voor bijna niks (30 euro/maand) laten wonen. Een dank je aan mijn dokter-zus, die hem medicijnen heeft voorgeschreven en blijft voorschriftjes schrijven voor zijn astma...Helemaal niks. Onlangs loog ik tegen mijn ma dat hij had gezegd dat ie iets wilde kopen voor mijn zus omdat zijn longen zoveel verbeterd waren...en loog ik dat ie zijn oma in het tehuis soms een bezoekje bracht...of dat ie soms eens kookte voor mij...allemaal leugens omdat ik wou dat hij zo was. Hij doet me steeds vaker denken aan wat dr Phil zei over entitlement: hij zegt geen dank je, omdat ie denkt dat het zo hoort...of zo.
Ik word het stilaan beu, ik heb het al verschillende keren proberen stoppen, maar elke keer flipt hij en dreigt hij een einde te maken aan zijn leven.
Ik ben gewoon zo moe, zo moe van overal aan te moeten denken, zo moe van alles te moeten betalen. Het feit dat als zijn ouders oud zijn ik daar ook nog eens voor ga mogen opdraaien maakt me al helemaal gek.
Ik wil stoppen maar het lukt me gewoon niet.
Ik zeg het is gedaan maar dan gooit ie de boel op stelten en weigert hij te gaan...zodat ik niks kan doen. Ik heb echt al een paar keer gezegd dat het gedaan is, na een lang gesprek over alles wat ik voel en denk. Elke keer beloftes...die hij nooit nakomt. Net na een ruzie heeft ie dan een keer de aardappelen geschild....en ze dan laten staan.
Hij vraagt dan of ik nog van hem hou, en ja ik hou van hem, maar ik heb hem niet graag...
ik ben de wanhoop nabij, ik weet niet wat te doen, ik ben zo moe. Hoe kan ik deze relatie eindigen?
Nu zit hij al meer dan 2 maanden thuis, gewoon, werkloos te zijn. De jobs waarvoor hij heeft gesoliciteerd heb ik gevonden op het net. Als ik thuiskom moet ik nog zelf koken. Ik boos ben omdat het zo vuil ligt komt hij af met: "moet ik dan elke dag kuisen"!!!! (hoewel het al 6 weken geleden is dat ie een keer had gestofzuigd)
Dankbaarheid is ook zo iets wat compleet ontbreekt, een dank je voor alle hulp met mijn thesis, dank je dat je al de hele tijd voor mij zorgt. Een dank je aan mijn ouders die hem hier voor bijna niks (30 euro/maand) laten wonen. Een dank je aan mijn dokter-zus, die hem medicijnen heeft voorgeschreven en blijft voorschriftjes schrijven voor zijn astma...Helemaal niks. Onlangs loog ik tegen mijn ma dat hij had gezegd dat ie iets wilde kopen voor mijn zus omdat zijn longen zoveel verbeterd waren...en loog ik dat ie zijn oma in het tehuis soms een bezoekje bracht...of dat ie soms eens kookte voor mij...allemaal leugens omdat ik wou dat hij zo was. Hij doet me steeds vaker denken aan wat dr Phil zei over entitlement: hij zegt geen dank je, omdat ie denkt dat het zo hoort...of zo.
Ik word het stilaan beu, ik heb het al verschillende keren proberen stoppen, maar elke keer flipt hij en dreigt hij een einde te maken aan zijn leven.
Ik ben gewoon zo moe, zo moe van overal aan te moeten denken, zo moe van alles te moeten betalen. Het feit dat als zijn ouders oud zijn ik daar ook nog eens voor ga mogen opdraaien maakt me al helemaal gek.
Ik wil stoppen maar het lukt me gewoon niet.
Ik zeg het is gedaan maar dan gooit ie de boel op stelten en weigert hij te gaan...zodat ik niks kan doen. Ik heb echt al een paar keer gezegd dat het gedaan is, na een lang gesprek over alles wat ik voel en denk. Elke keer beloftes...die hij nooit nakomt. Net na een ruzie heeft ie dan een keer de aardappelen geschild....en ze dan laten staan.
Hij vraagt dan of ik nog van hem hou, en ja ik hou van hem, maar ik heb hem niet graag...
ik ben de wanhoop nabij, ik weet niet wat te doen, ik ben zo moe. Hoe kan ik deze relatie eindigen?
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:23
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:24
@Bergje65
Ik heb het idd al een paar keer proberen stoppen. Na het eerste jaar omdat ie me (emotioneel) had bedrogen (3 maanden een relatie met iemand, met gedichtjes...hij heeft haar gekust en aan d'er borsten gezeten)
na het 3e jaar omdat ik zag dat ie absoluut leeg en lui was,
na het 5e jaar nog eens om dezelfde reden.
Toen had ik het ultimatum gesteld dat zijn thesis af moest zijn die zomer of ik zou weggaan...werd me verweten dat ik zo oppervlakkig was.
Vorige keer was ik heel dicht bij het einde, maar hij weigerde te gaan. En uiteindelijk heb ik (stomme kip) weer toegegeven
Ik heb het idd al een paar keer proberen stoppen. Na het eerste jaar omdat ie me (emotioneel) had bedrogen (3 maanden een relatie met iemand, met gedichtjes...hij heeft haar gekust en aan d'er borsten gezeten)
na het 3e jaar omdat ik zag dat ie absoluut leeg en lui was,
na het 5e jaar nog eens om dezelfde reden.
Toen had ik het ultimatum gesteld dat zijn thesis af moest zijn die zomer of ik zou weggaan...werd me verweten dat ik zo oppervlakkig was.
Vorige keer was ik heel dicht bij het einde, maar hij weigerde te gaan. En uiteindelijk heb ik (stomme kip) weer toegegeven
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:30
quote:bunny_bye2 schreef op 30 oktober 2009 @ 12:24:
@Bergje65
Ik heb het idd al een paar keer proberen stoppen. Na het eerste jaar omdat ie me (emotioneel) had bedrogen (3 maanden een relatie met iemand, met gedichtjes...hij heeft haar gekust en aan d'er borsten gezeten)
na het 3e jaar omdat ik zag dat ie absoluut leeg en lui was,
na het 5e jaar nog eens om dezelfde reden.
Toen had ik het ultimatum gesteld dat zijn thesis af moest zijn die zomer of ik zou weggaan...werd me verweten dat ik zo oppervlakkig was.
Vorige keer was ik heel dicht bij het einde, maar hij weigerde te gaan. En uiteindelijk heb ik (stomme kip) weer toegegeven
Bunny.... probeer er eens achter te komen waarom je hem telkens weer opzoekt/terugneemt. Je omschrijft jezelf als een stomme kip! Waarom dan toch telkens opnieuw beginnen?
Bovendien zijn karakters niet te veranderen. Hij is zoals hij is en jij kiest ervoor om met zo iemand samen te leven! Bespaar je de moeite... je hebt je leven nog voor je.
@Bergje65
Ik heb het idd al een paar keer proberen stoppen. Na het eerste jaar omdat ie me (emotioneel) had bedrogen (3 maanden een relatie met iemand, met gedichtjes...hij heeft haar gekust en aan d'er borsten gezeten)
na het 3e jaar omdat ik zag dat ie absoluut leeg en lui was,
na het 5e jaar nog eens om dezelfde reden.
Toen had ik het ultimatum gesteld dat zijn thesis af moest zijn die zomer of ik zou weggaan...werd me verweten dat ik zo oppervlakkig was.
Vorige keer was ik heel dicht bij het einde, maar hij weigerde te gaan. En uiteindelijk heb ik (stomme kip) weer toegegeven
Bunny.... probeer er eens achter te komen waarom je hem telkens weer opzoekt/terugneemt. Je omschrijft jezelf als een stomme kip! Waarom dan toch telkens opnieuw beginnen?
Bovendien zijn karakters niet te veranderen. Hij is zoals hij is en jij kiest ervoor om met zo iemand samen te leven! Bespaar je de moeite... je hebt je leven nog voor je.
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:33
Die jongen is een klein kind
En jij bent zijn (overbezorgde) moeder...
Oh en toen had ik ook nog niet gelezen dat je al drie keer 'goodbye' gezegd had... Pffff Meisje!! Heb jij echt je doctoraal?? Jij hebt dus echt kansen! Wees er trots op en gooi alle energie - die je in de afgelopen jaren tevergeefs in hem hebt gestopt - in je mooie nieuwe leven die voor je ligt.
1. andere sloten vanaf vandaag
2. spullen op straat
3. doei/ tabee/ have a nive life en maak er nu zelf maar wat van, loser!
En jij bent zijn (overbezorgde) moeder...
Oh en toen had ik ook nog niet gelezen dat je al drie keer 'goodbye' gezegd had... Pffff Meisje!! Heb jij echt je doctoraal?? Jij hebt dus echt kansen! Wees er trots op en gooi alle energie - die je in de afgelopen jaren tevergeefs in hem hebt gestopt - in je mooie nieuwe leven die voor je ligt.
1. andere sloten vanaf vandaag
2. spullen op straat
3. doei/ tabee/ have a nive life en maak er nu zelf maar wat van, loser!
Only dead fish go with the flow
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:34
Als hij zelfmoord wil plegen is dat zíjn keus. Eerlijk, wat een lamlul zeg, die vent. Bah. HIj doet dus eigenlijk niets, je hebt helemaal niets aan je relate, behalve een hoop stress en gezeur en extra werk, je blijft bij hem omdat hij dreigt om zichzelf wat aan te doen en omdat jij zijn leven zou verwoesten?
Hij is de enige die zijn leven kan verwoesten en daar is hij hard mee bezig. En jij bent níet zijn moeder en niet verantwoordelijk. Ik zou hem dringend verzoeken om binnen 1 maand andere woonruimte te zoeken en daarna de sloten verwisselen en zijn spullen op straat zetten. Als hij dreigt met zelfmoord geef je hem het nummer van een psychiater. En als ik zou was zou ik eerst je moeder of een vriendin maar eens vertellen hoe het écht zit, zodat je wat steun hebt bij hen.
Wat een sufkut is hij zeg, bah.
Hij is de enige die zijn leven kan verwoesten en daar is hij hard mee bezig. En jij bent níet zijn moeder en niet verantwoordelijk. Ik zou hem dringend verzoeken om binnen 1 maand andere woonruimte te zoeken en daarna de sloten verwisselen en zijn spullen op straat zetten. Als hij dreigt met zelfmoord geef je hem het nummer van een psychiater. En als ik zou was zou ik eerst je moeder of een vriendin maar eens vertellen hoe het écht zit, zodat je wat steun hebt bij hen.
Wat een sufkut is hij zeg, bah.
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:37
Ik lees nu de rest pas, en dus een extra tip:
Licht je ouders/broers/zussen/vrienden in en vraag ze je te helpen als je het uit maakt. Vertel wanneer je dat wilt doen, vraag desnoods aan iemand om je bij te staan (hoeft niet eens letterlijk door erbij te zitten, maar bijvoorbeeld afspreken dat iemand belt of langskomt nadat jij 'het gesprek' hebt gevoerd. En als hij blijft dreigen met zelfmoord, dan bel je de crisisdienst. Zou ik tenminste doen. Dan neem je hem maar eens serieus, misschien (waarschijnlijk) té serieus, maar dan hoef jij je nergens schuldig over te voelen (dat hoef je sowieso niet).
Zorg dus dat andere mensen dit weten, dat je het niet in je eentje hoeft op te lossen, dat ga je verliezen, als je het de vorige keren ook niet kon. Logisch ook, hij kan vast prachtig toneelspelen.
Dus zoek het nummer van de crisisdienst, licht mensen in, maak het uit, zorg dat hij binnen 1 maand weg is, verander de sloten, klaar.
Licht je ouders/broers/zussen/vrienden in en vraag ze je te helpen als je het uit maakt. Vertel wanneer je dat wilt doen, vraag desnoods aan iemand om je bij te staan (hoeft niet eens letterlijk door erbij te zitten, maar bijvoorbeeld afspreken dat iemand belt of langskomt nadat jij 'het gesprek' hebt gevoerd. En als hij blijft dreigen met zelfmoord, dan bel je de crisisdienst. Zou ik tenminste doen. Dan neem je hem maar eens serieus, misschien (waarschijnlijk) té serieus, maar dan hoef jij je nergens schuldig over te voelen (dat hoef je sowieso niet).
Zorg dus dat andere mensen dit weten, dat je het niet in je eentje hoeft op te lossen, dat ga je verliezen, als je het de vorige keren ook niet kon. Logisch ook, hij kan vast prachtig toneelspelen.
Dus zoek het nummer van de crisisdienst, licht mensen in, maak het uit, zorg dat hij binnen 1 maand weg is, verander de sloten, klaar.
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:41
quote:Astarte schreef op 30 oktober 2009 @ 12:37:
Ik lees nu de rest pas, en dus een extra tip:
Licht je ouders/broers/zussen/vrienden in en vraag ze je te helpen als je het uit maakt. Vertel wanneer je dat wilt doen, vraag desnoods aan iemand om je bij te staan (hoeft niet eens letterlijk door erbij te zitten, maar bijvoorbeeld afspreken dat iemand belt of langskomt nadat jij 'het gesprek' hebt gevoerd. En als hij blijft dreigen met zelfmoord, dan bel je de crisisdienst. Zou ik tenminste doen. Dan neem je hem maar eens serieus, misschien (waarschijnlijk) té serieus, maar dan hoef jij je nergens schuldig over te voelen (dat hoef je sowieso niet).
Zorg dus dat andere mensen dit weten, dat je het niet in je eentje hoeft op te lossen, dat ga je verliezen, als je het de vorige keren ook niet kon. Logisch ook, hij kan vast prachtig toneelspelen.
Dus zoek het nummer van de crisisdienst, licht mensen in, maak het uit, zorg dat hij binnen 1 maand weg is, verander de sloten, klaar.
Dit dus.
Kom op Bunny..
Change will not come if we wait for some other person or some other time. We are the ones we've been waiting for. We are the change that we seek.
Barack Obama
Ik lees nu de rest pas, en dus een extra tip:
Licht je ouders/broers/zussen/vrienden in en vraag ze je te helpen als je het uit maakt. Vertel wanneer je dat wilt doen, vraag desnoods aan iemand om je bij te staan (hoeft niet eens letterlijk door erbij te zitten, maar bijvoorbeeld afspreken dat iemand belt of langskomt nadat jij 'het gesprek' hebt gevoerd. En als hij blijft dreigen met zelfmoord, dan bel je de crisisdienst. Zou ik tenminste doen. Dan neem je hem maar eens serieus, misschien (waarschijnlijk) té serieus, maar dan hoef jij je nergens schuldig over te voelen (dat hoef je sowieso niet).
Zorg dus dat andere mensen dit weten, dat je het niet in je eentje hoeft op te lossen, dat ga je verliezen, als je het de vorige keren ook niet kon. Logisch ook, hij kan vast prachtig toneelspelen.
Dus zoek het nummer van de crisisdienst, licht mensen in, maak het uit, zorg dat hij binnen 1 maand weg is, verander de sloten, klaar.
Dit dus.
Kom op Bunny..
Change will not come if we wait for some other person or some other time. We are the ones we've been waiting for. We are the change that we seek.
Barack Obama
Poelepoelepoelepoes!
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:44
quote:bunny_bye2 schreef op 30 oktober 2009 @ 12:06:
@elninjoo: ik kan hem idd gewoon buitengooien, maar het verwijt dat ik hem zijn toekomst afneem, en de dreiging van zelfmoord houden me tegen...Hij chanteert je nu al jaren. Jij moest zijn thesis schrijven omdat dat zijn laatste kans was. Ik zou hem eruit zetten en je eigen leven oppakken en doen wat jij belangrijk vindt.
@elninjoo: ik kan hem idd gewoon buitengooien, maar het verwijt dat ik hem zijn toekomst afneem, en de dreiging van zelfmoord houden me tegen...Hij chanteert je nu al jaren. Jij moest zijn thesis schrijven omdat dat zijn laatste kans was. Ik zou hem eruit zetten en je eigen leven oppakken en doen wat jij belangrijk vindt.
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:46
vrijdag 30 oktober 2009 om 12:51
Als hij niets doet om een baan te vinden krijgt hij geen baan. Daarbij, dingen worden echt niet anders als hij een baan vindt, want zo te lezen gaat hij dat niet lang volhouden, daarbij, zelfs al is dat wel zo, wil je echt je leven delen met zo'n man? Lijkt me niet. Hij blijft een manipulatieve lakse kerel, met of zonder baan. Hij maakt niet schoon, is niet attent, geeft weinig om jouw gevoelens, is vreemdgegaan, luistert niet naar wat je vraagt, dus welk wonder gaat er geschieden als hij een baan vindt dat dat allemaal anders wordt?
Hij kan 100x vragen om nog een kans, maar er is geen enkele reden waarom jij daarnaar zou moeten luisteren. Jij wilt hem niet meer, klaar punt uit, met of zonder baan.
Hij kan 100x vragen om nog een kans, maar er is geen enkele reden waarom jij daarnaar zou moeten luisteren. Jij wilt hem niet meer, klaar punt uit, met of zonder baan.
vrijdag 30 oktober 2009 om 13:04
Volgens mij heb jij je beslissing al genomen. Je kan op dit moment niet met hem samenleven.
Zeg tegen hem dat je gevoel voor hem weg is. En dat je wilt eist dat hij binnen zoveel tijd weg is.
Zeg hem er ook bij dat als hij voor die datum niet weg is je de sloten veranderd en zijn spullen buiten neer zet.
Maak ook afspraken om gelijk 'gescheiden' te leven. Ieder koopt zin eigen eten. Jij kookt alleen voor je eigen, je doet je eigen was en wie slaapt er op de bank. Zorg er ook voor dat je gelijk de financien regelt.
Informeer daarna je familie en vrienden dat het uit is.
Sterkte!
Zeg tegen hem dat je gevoel voor hem weg is. En dat je wilt eist dat hij binnen zoveel tijd weg is.
Zeg hem er ook bij dat als hij voor die datum niet weg is je de sloten veranderd en zijn spullen buiten neer zet.
Maak ook afspraken om gelijk 'gescheiden' te leven. Ieder koopt zin eigen eten. Jij kookt alleen voor je eigen, je doet je eigen was en wie slaapt er op de bank. Zorg er ook voor dat je gelijk de financien regelt.
Informeer daarna je familie en vrienden dat het uit is.
Sterkte!
vrijdag 30 oktober 2009 om 14:54
quote:bunny_bye2 schreef op 30 oktober 2009 @ 12:10:
@ iedereen;
ja ik vind dat hij profiteert.
Zijn argument dat niemand ooit zoveel van mij zal houden als hij, wil ik niet geloven.
Elke avond doet hij zo een ritueeltje, wie er het meest van mij houdt, en waarom (hij, omdat ik super ben...)
Maar het heeft geen betekenis meer.
Hij weet helemaal niet wat houden van is als hij jou zo behandelt zoals hij nu (en al jaren) doet.
Houden van is onder andere respect hebben voor elkaar. Dat heeft hij dus helemaal niet voor jou.
@ iedereen;
ja ik vind dat hij profiteert.
Zijn argument dat niemand ooit zoveel van mij zal houden als hij, wil ik niet geloven.
Elke avond doet hij zo een ritueeltje, wie er het meest van mij houdt, en waarom (hij, omdat ik super ben...)
Maar het heeft geen betekenis meer.
Hij weet helemaal niet wat houden van is als hij jou zo behandelt zoals hij nu (en al jaren) doet.
Houden van is onder andere respect hebben voor elkaar. Dat heeft hij dus helemaal niet voor jou.
vrijdag 30 oktober 2009 om 15:37
quote:Maris1978 schreef op 30 oktober 2009 @ 14:54:
[...]
Hij weet helemaal niet wat houden van is als hij jou zo behandelt zoals hij nu (en al jaren) doet.
Houden van is onder andere respect hebben voor elkaar. Dat heeft hij dus helemaal niet voor jou.Maar andersom ook niet. De toon waarop TO over haar vriend gebruikt, vind ik ook van weinig liefde betuigen... (Dat begrijp ik overigens goed hoor... ik zou ook dood-ongelukkig zijn met deze vent)
[...]
Hij weet helemaal niet wat houden van is als hij jou zo behandelt zoals hij nu (en al jaren) doet.
Houden van is onder andere respect hebben voor elkaar. Dat heeft hij dus helemaal niet voor jou.Maar andersom ook niet. De toon waarop TO over haar vriend gebruikt, vind ik ook van weinig liefde betuigen... (Dat begrijp ik overigens goed hoor... ik zou ook dood-ongelukkig zijn met deze vent)
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
