Kinderen
alle pijlers
Logopedie?!
zaterdag 24 oktober 2009 om 15:26
Mijn zoontje van 34 maanden krijgt sinds vorige week logopedie. Hij spreekt nog niet goed, onverstaanbaar en het is heel frustrerend voor hem.
Nu zijn we vorige week voor de eerste keer naar logopedie geweest. Toen werd er meer papierwerk gedaan voor een half uur. De logopediste keek een paar minuten naar mijn zoon.
Deze week zou ze meer een 1 op1 sessie doen. Toen ik binnenkwam moest ik eerst met mijn zoontje spelen. Ok, ter observatie denk ik. Toen ging zij aan de slag. Ze pakte wat boerderijdieren en die moest hij benoemen. Nu kan hij dat wel, maar daar had hij geen zin in want hij vond de grote hijskraan veel leuker. In plaats dat ze daar mee verder ging bleef ze met die stomme beesten zeulen. Kijk, ze hebben honger, en die, en die, en die. Ja na twintig keer en die zei mijn zoontje het ook, maar en die zeggen kon hij daarvoor ook al. Toen zat ze 5 minuten met een traktor te klooien terwijl ze probeerde een aanhanger eraan te hangen en daarna kwam ze met een boerderijboek.
Kijk, het joch heeft niets met boerderijen, hij wil treinen en auto's. Oh, zegt ze, hij vind de boerderij niet leuk, wil hij misschien iets anders. Nou, ik stelde voor dat ze iets met treinen probeerde. Daar heeft ze nog even wat doorgebladerd en toen was het alweer afgelopen.
Ik vroeg nog wat er de volgende week zou gebeuren, maar kennelijk weer het zelfde. Toen heb ik nog gevraagd of we thuis oefeningen konden doen. Ik stelde voor misschien korte zinnetjes? Oh ja, goed idee, korte zinnetjes. Nou tot volgende week.
Ik zat daarna in de auto en mijn man en ik zaten ons allebei enorm op te vreten. Kijk ons kind spreekt sommige dingen niet goed uit en wij dachten dat ze oefeningetjes met hem zou doen, woordjes misschien. In ieder geval dat ze voor ons een beetje kon benoemen waar het probleem zit. Maar spelen en praten met ons kind doen we zelf al. We hebben wat handvaten nodig en die kregen we niet.
Ik wil daar dus niet meer terug en bel maandag ook de eigenaar van de praktijk op om het te bespreken (de logopediste is nieuw daar, de praktijk was hoog aangeschreven door mijn huisarts). Maar mijn vraag is nu, verwacht ik misschien teveel?
Nu zijn we vorige week voor de eerste keer naar logopedie geweest. Toen werd er meer papierwerk gedaan voor een half uur. De logopediste keek een paar minuten naar mijn zoon.
Deze week zou ze meer een 1 op1 sessie doen. Toen ik binnenkwam moest ik eerst met mijn zoontje spelen. Ok, ter observatie denk ik. Toen ging zij aan de slag. Ze pakte wat boerderijdieren en die moest hij benoemen. Nu kan hij dat wel, maar daar had hij geen zin in want hij vond de grote hijskraan veel leuker. In plaats dat ze daar mee verder ging bleef ze met die stomme beesten zeulen. Kijk, ze hebben honger, en die, en die, en die. Ja na twintig keer en die zei mijn zoontje het ook, maar en die zeggen kon hij daarvoor ook al. Toen zat ze 5 minuten met een traktor te klooien terwijl ze probeerde een aanhanger eraan te hangen en daarna kwam ze met een boerderijboek.
Kijk, het joch heeft niets met boerderijen, hij wil treinen en auto's. Oh, zegt ze, hij vind de boerderij niet leuk, wil hij misschien iets anders. Nou, ik stelde voor dat ze iets met treinen probeerde. Daar heeft ze nog even wat doorgebladerd en toen was het alweer afgelopen.
Ik vroeg nog wat er de volgende week zou gebeuren, maar kennelijk weer het zelfde. Toen heb ik nog gevraagd of we thuis oefeningen konden doen. Ik stelde voor misschien korte zinnetjes? Oh ja, goed idee, korte zinnetjes. Nou tot volgende week.
Ik zat daarna in de auto en mijn man en ik zaten ons allebei enorm op te vreten. Kijk ons kind spreekt sommige dingen niet goed uit en wij dachten dat ze oefeningetjes met hem zou doen, woordjes misschien. In ieder geval dat ze voor ons een beetje kon benoemen waar het probleem zit. Maar spelen en praten met ons kind doen we zelf al. We hebben wat handvaten nodig en die kregen we niet.
Ik wil daar dus niet meer terug en bel maandag ook de eigenaar van de praktijk op om het te bespreken (de logopediste is nieuw daar, de praktijk was hoog aangeschreven door mijn huisarts). Maar mijn vraag is nu, verwacht ik misschien teveel?
zaterdag 24 oktober 2009 om 15:39
zaterdag 24 oktober 2009 om 15:42
Ik snap dat de logopediste eerst een inschatting moet maken (ook met info van de ouders) wat het kind al wél kan en waar het moeite mee heeft. Is dit besproken??
Zonder deze informatie kan de logopediste niet zoveel en gaat het (zoals in jouw posting) zelf aftasten en proberen.
Je kunt kijken of er nog een andere logopediste beschikbaar is, want ik vind niet dat je te hoge eisen stelt als de duidelijke achtergrondinformatie hebt gegeven aan haar.
Zonder deze informatie kan de logopediste niet zoveel en gaat het (zoals in jouw posting) zelf aftasten en proberen.
Je kunt kijken of er nog een andere logopediste beschikbaar is, want ik vind niet dat je te hoge eisen stelt als de duidelijke achtergrondinformatie hebt gegeven aan haar.
zaterdag 24 oktober 2009 om 16:17
Nou ik snap het eigenlijk wel. De logopediste zou toch zeker het behandelplan de eerste keer al moeten uitleggen? Hallo zeg, de stap naar een logopedist is al best groot, dan wil je toch als ouder ook weten hoe het gaat lopen? Ik zou dat meteen hebben gevraagd en kan ze dat niet geven dan zou ik bellen.
Ik zou dus volgende week langs gaan en het met haar eerlijk en open bespreken. Dat het niet is wat je verwacht had, dat je teleurgesteld was en wat je dan wel mag verwachten enz enz. Ik vind op basis van bovenstaand verhaal het consult ook wel erg teleurstellend. Dan kan ik ook wel logopedistje spelen.
Maar goed, geef haar nog één kans en stel continue vragen.
Ik zou dus volgende week langs gaan en het met haar eerlijk en open bespreken. Dat het niet is wat je verwacht had, dat je teleurgesteld was en wat je dan wel mag verwachten enz enz. Ik vind op basis van bovenstaand verhaal het consult ook wel erg teleurstellend. Dan kan ik ook wel logopedistje spelen.
Maar goed, geef haar nog één kans en stel continue vragen.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
zaterdag 24 oktober 2009 om 16:33
Hier een logopedist...
Vervelend dat je zo'n rotgevoel hebt overgehouden aan de eerste sessies!
Nou kan ik over die eerste sessie heel kort zijn: dat is altijd een half uur papierwerk. Ik zit vrijwel altijd 25 van de 30 minuten met het eerst gesprek.
Dit is voor kinderen soms ook erg prettig, het stelt geen eisen aan hun, waardoor ze zich meer ontspannen.
(Sommige kinderen zijn erg nerveus als ze voor het eerst bij een vreemde mevrouw moeten gaan praten. Als dan bij de eerste keer blijkt dat ze dat nog niet hoeven, en dat ik niet bijt, maakt het een stuk makkelijker.)
Over de tweede keer:
Dat samen spelen is inderdaad ter observatie, gewoon om te zien wat een kind doet, hoe de interactie tussen ouder en kind is, het taalgebruik, dat soort dingen.
Dat ze vervolgens begon met boerderijdieren, is op zich niet vreemd, een belangrijke test om de taal te meten, begint met boerderijdieren, en maakt het misschien makkelijker?
Echter, wat ik vervolgens lees, ergert mij ook wel wat.
De eerste keer samen spelen met een kind, laat ik het kind bijna volledig bepalen wat we doen.
Ik sluit aan bij zijn/haar spelkeuze, en als iets niet bevalt, beginnen we met iets anders.
Ze zal er misschien een goede reden voor hebben gehad? Ik weet het ook niet precies.
Ik zou als logopedist een van de komende keren beginnen met "testen", en dat klinkt zwaar, maar zijn meer spelletjes, met opdrachtjes e.d.
Dit geeft een heel goed beeld van de woordenschat, zinsbouw en taalbegrip.
Daarop kun je ook beter een behandelplan baseren.
Tips die ik je sowieso kan geven:
*spreek korte zinnen, ga op het niveau van het kind zitten, of heel iets daarboven. (spreekt je zoontje in 3-woordzinnen? gebruik dan zelf 3-4 woordzinnen)
* corrigeer je kind niet, maar geef wat fout gesproken wordt, goed terug ("mama boem!" - "ja, een bllloem!")
* praat geen babytaal, dus een hond is een hond en geen woefwoef.
* ga mee in de belevingswereld van je kind
* begeleid vrijwel alles wat je doet met taal, laat je kind merken dat overal woorden en zinnen voor zijn
Zo, dit is vast een lap tekst geworden, ik hoop dat ik een beetje duidelijk was.
Kort gezegd: Bespreek je onvrede met de logopedist, vraag duidelijkheid over het vervolg en vraag om tips en adviezen voor thuis.
(Maar nog even snel tussendoor: ik durf na een eerste behandeling ook niet meteen veel "huiswerk" mee te geven, ik wil een kind en ouder eerst goed leren kennen zodat ik oefeningen beter kan toespitsen.)
Ik blijf graag je verhaal lezen, mocht je nog iets willen weten, dan hoor ik het wel!
Vervelend dat je zo'n rotgevoel hebt overgehouden aan de eerste sessies!
Nou kan ik over die eerste sessie heel kort zijn: dat is altijd een half uur papierwerk. Ik zit vrijwel altijd 25 van de 30 minuten met het eerst gesprek.
Dit is voor kinderen soms ook erg prettig, het stelt geen eisen aan hun, waardoor ze zich meer ontspannen.
(Sommige kinderen zijn erg nerveus als ze voor het eerst bij een vreemde mevrouw moeten gaan praten. Als dan bij de eerste keer blijkt dat ze dat nog niet hoeven, en dat ik niet bijt, maakt het een stuk makkelijker.)
Over de tweede keer:
Dat samen spelen is inderdaad ter observatie, gewoon om te zien wat een kind doet, hoe de interactie tussen ouder en kind is, het taalgebruik, dat soort dingen.
Dat ze vervolgens begon met boerderijdieren, is op zich niet vreemd, een belangrijke test om de taal te meten, begint met boerderijdieren, en maakt het misschien makkelijker?
Echter, wat ik vervolgens lees, ergert mij ook wel wat.
De eerste keer samen spelen met een kind, laat ik het kind bijna volledig bepalen wat we doen.
Ik sluit aan bij zijn/haar spelkeuze, en als iets niet bevalt, beginnen we met iets anders.
Ze zal er misschien een goede reden voor hebben gehad? Ik weet het ook niet precies.
Ik zou als logopedist een van de komende keren beginnen met "testen", en dat klinkt zwaar, maar zijn meer spelletjes, met opdrachtjes e.d.
Dit geeft een heel goed beeld van de woordenschat, zinsbouw en taalbegrip.
Daarop kun je ook beter een behandelplan baseren.
Tips die ik je sowieso kan geven:
*spreek korte zinnen, ga op het niveau van het kind zitten, of heel iets daarboven. (spreekt je zoontje in 3-woordzinnen? gebruik dan zelf 3-4 woordzinnen)
* corrigeer je kind niet, maar geef wat fout gesproken wordt, goed terug ("mama boem!" - "ja, een bllloem!")
* praat geen babytaal, dus een hond is een hond en geen woefwoef.
* ga mee in de belevingswereld van je kind
* begeleid vrijwel alles wat je doet met taal, laat je kind merken dat overal woorden en zinnen voor zijn
Zo, dit is vast een lap tekst geworden, ik hoop dat ik een beetje duidelijk was.
Kort gezegd: Bespreek je onvrede met de logopedist, vraag duidelijkheid over het vervolg en vraag om tips en adviezen voor thuis.
(Maar nog even snel tussendoor: ik durf na een eerste behandeling ook niet meteen veel "huiswerk" mee te geven, ik wil een kind en ouder eerst goed leren kennen zodat ik oefeningen beter kan toespitsen.)
Ik blijf graag je verhaal lezen, mocht je nog iets willen weten, dan hoor ik het wel!
zaterdag 24 oktober 2009 om 16:56
Maar uit deze ene post haal ik al meer dan uit het verhaal van TO. Waarom vertellen ze dan bovenstaande info niet? Dan is er toch meer begrip van beide kanten? Misschien zijn de ouders juist wel blij met huiswerk, want dan kunnen ze naar hun gevoel eindelijk echt iets doen. Ik zou als logopedist dus zeker alle info geven.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
zaterdag 24 oktober 2009 om 17:57
Hier ook een logopedist en ik sluit mij aan bij Sproet.
Ik snap ook niet helemaal dat de logopedist niet aansluit bij de interesses van je zoontje, want juist de eerste keer (en vaak meerdere keren) is het opbouwen van een goed contact belangrijk = doel 1. En daarbij maakt het niet uit of je met dieren speelt of met auto's of met iets anders.
Dat jij als ouder graag huiswerk wilt is alleen maar heel goed, en ik zou daar zeker om vragen. Maar veel ouders doen nauwelijks iets met huiswerk, mogelijk dat zij daarom ook nog niets mee heeft gegeven, omdat zij jullie nog niet goed kent. Bovendien kan zij natuurlijk pas concreet huiswerk geven als zij een goed beeld heeft van je zoontje. De tips van Sproet zijn iig al een goed begin!
Zij zal idd vast nog gaan 'testen' en een behandelplan maken, maar zij had dit beter even uit kunnen leggen, dat is natuurlijk wel slordig dat zij dat niet heeft gedaan.
Zeker bespreekbaar maken, dan komt het helemaal goed! Succes!
Ik snap ook niet helemaal dat de logopedist niet aansluit bij de interesses van je zoontje, want juist de eerste keer (en vaak meerdere keren) is het opbouwen van een goed contact belangrijk = doel 1. En daarbij maakt het niet uit of je met dieren speelt of met auto's of met iets anders.
Dat jij als ouder graag huiswerk wilt is alleen maar heel goed, en ik zou daar zeker om vragen. Maar veel ouders doen nauwelijks iets met huiswerk, mogelijk dat zij daarom ook nog niets mee heeft gegeven, omdat zij jullie nog niet goed kent. Bovendien kan zij natuurlijk pas concreet huiswerk geven als zij een goed beeld heeft van je zoontje. De tips van Sproet zijn iig al een goed begin!
Zij zal idd vast nog gaan 'testen' en een behandelplan maken, maar zij had dit beter even uit kunnen leggen, dat is natuurlijk wel slordig dat zij dat niet heeft gedaan.
Zeker bespreekbaar maken, dan komt het helemaal goed! Succes!
zaterdag 24 oktober 2009 om 21:02
Sproet, dank je voor je uitgebreide uitleg!
Qwertu, ik snap wat je bedoelt maar ik had bij de eerste sessie al heel duidelijk aangegeven dat we graag huiswerk en handvaten wilden hebben. Wat mij stoorde was dat ze eigenlijk niet naar hem luisterde. Ze kon niet eens zeggen aan het eind dat hij bijvoorbeeld veel moeite heeft met het uitspreken van een 'r' en 'v' (hij zegt bijvoorbeeld tlein en plogel). Allebei woorden die meerdere keren voorbij kwamen. Ik vroeg haar wat ze dacht dat de problemen waren en wat we volgende week gingen doen en ze zei dus uitdrukkelijk dat we hetzelfde gingen doen.
Ik heb het er straks nog eens met mijn man over gehad en hij heeft het ook echt als raar ervaren. Hij vond het raar dat ze aan het einde (toen ik vroeg wat ze dacht wat de problemen waren) alleen maar zei dat hij moeite had met de zinnetjes en dat hij wel al heel goed 'en die' had herhaald. Dan verwacht ik van een sessie toch iets meer. Daarom vroeg ik me ook af of mijn verwachtingen te hoog waren.
Ja, ik ben wel iemand van grote sprongen maar wil daar ook graag aan meewerken. Ik vind het nu cruciaal dat ik hier wat mee doe en niet afwachtend ben om te kijken of alles over een week of 6 loopt als ik gehoopt had. Dat is een verspilling van mijn tijd en geld en bovendien wordt de frustatie bij ons manneke steeds groter.
Overigens had ik in de week met de eigenaar van de praktijk gesproken over iets anders (mijn dochtertje kwam mee en ik wilde weten of dat een bezwaar was, mijn man wilde namelijk ook graag komen omdat hij dus ook op wilde steken van de sessie hoe we ons zoontje het best kunnen helpen), zij zei dat er geen probleem was, dat de logopedist een op een oefeningen zijn doen met ons zoontje en dat ze dan ook aan zou geven waar we thuis mee kunnen oefenen.
Suz en Sproet, als jullie een kind met spraakproblemen krijgen, kijken jullie dan ook naar hoe goed hij hoort en naar dingen als tongriempjes etc? Ik ga nu wel eens met hem zitten om heel overdreven een letter te zeggen (hij leest en spreekt het alfabet al in Engels en Nederlands dus genoeg letters om overdreven mee te zijn) en dan kan hij een v of r wel zeggen. Maar in woordverband komt er gewoon iets heel anders uit.
Qwertu, ik snap wat je bedoelt maar ik had bij de eerste sessie al heel duidelijk aangegeven dat we graag huiswerk en handvaten wilden hebben. Wat mij stoorde was dat ze eigenlijk niet naar hem luisterde. Ze kon niet eens zeggen aan het eind dat hij bijvoorbeeld veel moeite heeft met het uitspreken van een 'r' en 'v' (hij zegt bijvoorbeeld tlein en plogel). Allebei woorden die meerdere keren voorbij kwamen. Ik vroeg haar wat ze dacht dat de problemen waren en wat we volgende week gingen doen en ze zei dus uitdrukkelijk dat we hetzelfde gingen doen.
Ik heb het er straks nog eens met mijn man over gehad en hij heeft het ook echt als raar ervaren. Hij vond het raar dat ze aan het einde (toen ik vroeg wat ze dacht wat de problemen waren) alleen maar zei dat hij moeite had met de zinnetjes en dat hij wel al heel goed 'en die' had herhaald. Dan verwacht ik van een sessie toch iets meer. Daarom vroeg ik me ook af of mijn verwachtingen te hoog waren.
Ja, ik ben wel iemand van grote sprongen maar wil daar ook graag aan meewerken. Ik vind het nu cruciaal dat ik hier wat mee doe en niet afwachtend ben om te kijken of alles over een week of 6 loopt als ik gehoopt had. Dat is een verspilling van mijn tijd en geld en bovendien wordt de frustatie bij ons manneke steeds groter.
Overigens had ik in de week met de eigenaar van de praktijk gesproken over iets anders (mijn dochtertje kwam mee en ik wilde weten of dat een bezwaar was, mijn man wilde namelijk ook graag komen omdat hij dus ook op wilde steken van de sessie hoe we ons zoontje het best kunnen helpen), zij zei dat er geen probleem was, dat de logopedist een op een oefeningen zijn doen met ons zoontje en dat ze dan ook aan zou geven waar we thuis mee kunnen oefenen.
Suz en Sproet, als jullie een kind met spraakproblemen krijgen, kijken jullie dan ook naar hoe goed hij hoort en naar dingen als tongriempjes etc? Ik ga nu wel eens met hem zitten om heel overdreven een letter te zeggen (hij leest en spreekt het alfabet al in Engels en Nederlands dus genoeg letters om overdreven mee te zijn) en dan kan hij een v of r wel zeggen. Maar in woordverband komt er gewoon iets heel anders uit.
zaterdag 24 oktober 2009 om 21:17
Ik ben geen logopedist, dus daar verder geen verstand van. Maar wat ik als tip wil meegeven is om te bellen met de logopediste vóór het volgende consult. Anders gaat het volgende consult op aan een gesprek, ook weer zonde. Ik ken een logopediste die overdag slecht bereikbaar is, maar wel altijd terugbelt, 's avonds bijv., of als er een consult uitvalt.
zondag 25 oktober 2009 om 08:28
bloempje, ik snap heel goed dat je zo snel mogelijk handvatten wilt hebben, maar je kunt toch niet verwachten dat je dat na een intake al krijgt?? waarschijnlijk is de logopedist nog bezig met het in kaart brengen van de hele problematiek.
natuurlijk hebben jullie al verteld waar jullie/zoon tegen aanlopen, maar een logopedist heeft nog veel meer punten waar naar gekeken moet worden (communicatief gedrag, taalbegrip, gehoor, auditieve verwerking, en nog veel meer om op te noemen). dit keer heeft ze gekeken naar taalproductie (maken van zinnetjes). volgende keer misschien observeert/test ze misschien de articulatie.
het duurt gewoon een paar weken om in te schatten waar het 'probleem' ligt. dit had de logopedist ook moeten zeggen tegen jullie. en dan overleggen om later in de behandelingen met handvatten te komen en om dan pas zus en vader mee te laten komen.
vraag dus om meer duidelijkheid. is dit nog onderzoek? zijn dit oefeningen? kun wij dit thuis herhalen? kunnen wij dit gebruiken in zijn spontane situatie (zijn taal in het dagelijks leven).
heel veel succes met je zoon. met zulke gemotiveerde ouders gaat dat vast en zeker lukken.
natuurlijk hebben jullie al verteld waar jullie/zoon tegen aanlopen, maar een logopedist heeft nog veel meer punten waar naar gekeken moet worden (communicatief gedrag, taalbegrip, gehoor, auditieve verwerking, en nog veel meer om op te noemen). dit keer heeft ze gekeken naar taalproductie (maken van zinnetjes). volgende keer misschien observeert/test ze misschien de articulatie.
het duurt gewoon een paar weken om in te schatten waar het 'probleem' ligt. dit had de logopedist ook moeten zeggen tegen jullie. en dan overleggen om later in de behandelingen met handvatten te komen en om dan pas zus en vader mee te laten komen.
vraag dus om meer duidelijkheid. is dit nog onderzoek? zijn dit oefeningen? kun wij dit thuis herhalen? kunnen wij dit gebruiken in zijn spontane situatie (zijn taal in het dagelijks leven).
heel veel succes met je zoon. met zulke gemotiveerde ouders gaat dat vast en zeker lukken.
zondag 25 oktober 2009 om 10:17
Cora, zal ik zeker doen!
Kikker, er zijn natuurlijk wel standaard dingen zoals Sproet aangaf. Dat had ze ons toch kunnen zeggen.
Duidelijkheid heb ik wel gevraagd, maar ik had echt het gevoel dat ik haar werk aan het doen was.
Ik denk dat er bij mij ook een stukje frustratie komt kijken omdat we veel commentaar krijgen op de spraak van onze zoon. Ook direct tegen hem. En je ziet het joch gewoon meer en meer gefrustreerd worden. Dat hij heel erg knap is met andere dingen ziet niemand, want hij praat niet goed. Het maakt me onzeker, alsof wij iets fout hebben gedaan. Zijn zusje van 15 maanden spreekt daarentegen wel duidelijk en is echt niet anders behandeld door ons. Vind het persoonlijk gewoon achterlijk dat mensen door blijven zagen tegen een peuter omdat hij iets niet goed kan.
Kikker, er zijn natuurlijk wel standaard dingen zoals Sproet aangaf. Dat had ze ons toch kunnen zeggen.
Duidelijkheid heb ik wel gevraagd, maar ik had echt het gevoel dat ik haar werk aan het doen was.
Ik denk dat er bij mij ook een stukje frustratie komt kijken omdat we veel commentaar krijgen op de spraak van onze zoon. Ook direct tegen hem. En je ziet het joch gewoon meer en meer gefrustreerd worden. Dat hij heel erg knap is met andere dingen ziet niemand, want hij praat niet goed. Het maakt me onzeker, alsof wij iets fout hebben gedaan. Zijn zusje van 15 maanden spreekt daarentegen wel duidelijk en is echt niet anders behandeld door ons. Vind het persoonlijk gewoon achterlijk dat mensen door blijven zagen tegen een peuter omdat hij iets niet goed kan.
zondag 25 oktober 2009 om 12:56
Hoi Bloempje,
Blij dat ik al een beetje heb kunnen helpen.
Over de spraak: Ik moet eerlijk zeggen dat mij dat wel op zou zijn gevallen, ik luister tijdens het spelen met een kind constant naar wát een kind zegt en hóe hij het zegt.
Daarvoor is trouwens ook een heel makkelijk onderzoekje, een woordenlijst waarbij alle klanken op alle plekken in een woord voorkomen.
Ik moet daarbij wel zeggen dat spraak bij mij ondergeschikt is aan taal als een kind echt nog te weinig woorden zegt.
Met andere woorden: Ik heb liever dat een kind veel woorden zegt en ze niet goed uitspreekt, dan dat hij twee woorden zegt, maar deze wel perfect zegt.
De /r/ is hierbij de lastigste klank, dus daar zou ik me onder de 3 jaar nog niet druk over maken.
(Maar ook dat is iets wat ik dus meteen zou melden, de tongpunt-r (en aangezien je zoontje er een /l/ van maakt, verwacht ik dat hij die gaat maken) is een klank die ze nog tot 5 jaar spontaan kunnen leren. Maak je daar dus nog niet druk over!)
Over het gehoor: Als het goed is, heeft ze daar tijdens het eerste gesprek naar gevraagd, naar de KNO-voorgeschiedenis zeg maar. Oorontstekingen e.d. zijn funest voor het leren spreken.
Ook tijdens de behandelingen ben ik daar op verdacht, of een kind niet lúistert, of niet hóórt. (wereld van verschil, haha)
Tongriempje kijk ik ook wel eens naar, maar zeker niet de eerste keer. (Tenzij het extreem opvallend is.) Maar ik moet zeggen dat korte tongriempjes zelden de oorzaak zijn van moeilijk spreken.
Dan nog over het leren van klanken:
Het kunnen maken van een klank (bijv. /ssss/ kunnen zeggen), wil niet zeggen dat ze in woorden gezegd kunnen worden, laat staan in zinnen.
Als vergelijking bedacht ik laatst dat wij vaak wel kunnen klakken met onze tong, maar wij kunnen het niet toepassen als een spraakklank, zoals sommige volken in Afrika dat kunnen.
Dat vergt veel meer oefeningen.
Ik zeg ook wel eens tegen ouders, waarbij een bijv. /t/ zegt in plaats van /k/: Draai het maar eens om, probeer vanaf nu maar eens consequent alle /k/ te veranderen in een /t/. Wedden dat je een foutje gaat maken?
Dat kun je dus ook niet van een kind verwachten.
Zijn er trouwens nog meer klanken moeilijk, behalve de /v/ en de /r/?
Goed, tot zover weer, ik hoor wel weer van je!
Hoop dat de communicatie tussen jullie en de logopedist beter gaat worden.
Ze komt nogal onzeker op me over (je schreef ook dat ze nog niet zo lang aan het werk was), dus misschien dat ze zelf ook blij is met de feedback en er van leert?
Blij dat ik al een beetje heb kunnen helpen.
Over de spraak: Ik moet eerlijk zeggen dat mij dat wel op zou zijn gevallen, ik luister tijdens het spelen met een kind constant naar wát een kind zegt en hóe hij het zegt.
Daarvoor is trouwens ook een heel makkelijk onderzoekje, een woordenlijst waarbij alle klanken op alle plekken in een woord voorkomen.
Ik moet daarbij wel zeggen dat spraak bij mij ondergeschikt is aan taal als een kind echt nog te weinig woorden zegt.
Met andere woorden: Ik heb liever dat een kind veel woorden zegt en ze niet goed uitspreekt, dan dat hij twee woorden zegt, maar deze wel perfect zegt.
De /r/ is hierbij de lastigste klank, dus daar zou ik me onder de 3 jaar nog niet druk over maken.
(Maar ook dat is iets wat ik dus meteen zou melden, de tongpunt-r (en aangezien je zoontje er een /l/ van maakt, verwacht ik dat hij die gaat maken) is een klank die ze nog tot 5 jaar spontaan kunnen leren. Maak je daar dus nog niet druk over!)
Over het gehoor: Als het goed is, heeft ze daar tijdens het eerste gesprek naar gevraagd, naar de KNO-voorgeschiedenis zeg maar. Oorontstekingen e.d. zijn funest voor het leren spreken.
Ook tijdens de behandelingen ben ik daar op verdacht, of een kind niet lúistert, of niet hóórt. (wereld van verschil, haha)
Tongriempje kijk ik ook wel eens naar, maar zeker niet de eerste keer. (Tenzij het extreem opvallend is.) Maar ik moet zeggen dat korte tongriempjes zelden de oorzaak zijn van moeilijk spreken.
Dan nog over het leren van klanken:
Het kunnen maken van een klank (bijv. /ssss/ kunnen zeggen), wil niet zeggen dat ze in woorden gezegd kunnen worden, laat staan in zinnen.
Als vergelijking bedacht ik laatst dat wij vaak wel kunnen klakken met onze tong, maar wij kunnen het niet toepassen als een spraakklank, zoals sommige volken in Afrika dat kunnen.
Dat vergt veel meer oefeningen.
Ik zeg ook wel eens tegen ouders, waarbij een bijv. /t/ zegt in plaats van /k/: Draai het maar eens om, probeer vanaf nu maar eens consequent alle /k/ te veranderen in een /t/. Wedden dat je een foutje gaat maken?
Dat kun je dus ook niet van een kind verwachten.
Zijn er trouwens nog meer klanken moeilijk, behalve de /v/ en de /r/?
Goed, tot zover weer, ik hoor wel weer van je!
Hoop dat de communicatie tussen jullie en de logopedist beter gaat worden.
Ze komt nogal onzeker op me over (je schreef ook dat ze nog niet zo lang aan het werk was), dus misschien dat ze zelf ook blij is met de feedback en er van leert?
zondag 25 oktober 2009 om 19:48
Hoi Bloempje,
Hier nog een logopedist!
Wat fijn dat je al zoveel tips en ervaringen hebt gekregen, ik wil echter graag nog iets toevoegen: In je laatste post geef je aan dat je zelf een stukje frustratie ervaart. Dit zorgt er waarschijnlijk voor dat je graag handvaten krijgt en je zoontje wilt helpen. Ga er vanuit dat de logopedist jou ook graag wil helpen, dus communiceer ook over je eigen gevoel!!! Zij kan niet alle informatie in een keer geven, maar kan wel proberen jouw vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Verwacht echter geen wonderen na 1 intake en 1 observatiebehandeling.
Als logopedist kun je namelijk niet na 1 observatie / behandeling je behandelplan klaar hebben en de diagnose hebben gesteld. Zij zal moeten onderzoeken waar de problematiek zit en op basis daarvan haar plan maken. Geef de behandeling de tijd en vraag haar om algemene tips om te kunnen ondersteunen.
Overigens vraag ik me af of jullie zoontje puur voor zijn articulatie is doorverwezen of voor zijn taalontwikkeling? Ik dat geval zal de logopedist in het begin minder op articulatie letten, maar juist meer luisteren naar zinsbouw, gebruik van woorden en taalbegrip. Dus als hij 'tlein' zegt, dan is dat niet een behandelpunt op dit moment (is heel normaal voor zijn leeftijd!) en zal zij dat nu ook niet als 'afwijkend' beschouwen.
Ik wens jullie veel succes!
Hier nog een logopedist!
Wat fijn dat je al zoveel tips en ervaringen hebt gekregen, ik wil echter graag nog iets toevoegen: In je laatste post geef je aan dat je zelf een stukje frustratie ervaart. Dit zorgt er waarschijnlijk voor dat je graag handvaten krijgt en je zoontje wilt helpen. Ga er vanuit dat de logopedist jou ook graag wil helpen, dus communiceer ook over je eigen gevoel!!! Zij kan niet alle informatie in een keer geven, maar kan wel proberen jouw vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Verwacht echter geen wonderen na 1 intake en 1 observatiebehandeling.
Als logopedist kun je namelijk niet na 1 observatie / behandeling je behandelplan klaar hebben en de diagnose hebben gesteld. Zij zal moeten onderzoeken waar de problematiek zit en op basis daarvan haar plan maken. Geef de behandeling de tijd en vraag haar om algemene tips om te kunnen ondersteunen.
Overigens vraag ik me af of jullie zoontje puur voor zijn articulatie is doorverwezen of voor zijn taalontwikkeling? Ik dat geval zal de logopedist in het begin minder op articulatie letten, maar juist meer luisteren naar zinsbouw, gebruik van woorden en taalbegrip. Dus als hij 'tlein' zegt, dan is dat niet een behandelpunt op dit moment (is heel normaal voor zijn leeftijd!) en zal zij dat nu ook niet als 'afwijkend' beschouwen.
Ik wens jullie veel succes!
dinsdag 3 november 2009 om 15:33
Bloempje: even een reactie over je frustratie mbt het commentaar van anderen op het taalgebruik van je kindje! Maar bedoel je dan commentaar van volwassenen of van kinderen?
Hier precies hetzelfde hoor: ik kan er zo pissig om worden...ggrr...ook al gaat het dan om commentaar van kinderen, die niet (kunnen) bedenken dat ze met zulk commentaar iemand kwetsen, maar toch is het niet leuk om steeds te horen.
Ons zoontje is nu bijna drie, maar heeft een heel zacht en hees stemmetje omdat hij als premature baby in een noodsituatie nogal hardhandig geïntubeerd moest worden, waarbij zijn luchtpijp en waarschijnlijk zijn stembanden door beschadigd zijn.
Daarnaast is zijn articulatie niet goed, zodat hij voor anderen niet goed verstaanbaar is.
Hoe vaak we al niet hebben gehoord: Oh, wat een apart stemmetje, is ie ziek, wat praat je raar, en hij werd uitgemaakt voor baby terwijl hij heel erg zijn best stond te doen om iets te vertellen...oh, zeker in dat laatste geval kan je ze wel villen.... tot nu toe heeft hij het zelf nog niet heel erg in de gaten, gelukkig, maar ik kan me zo goed voorstellen dat als jouw zoontje dat wel heeft, hij zich daar heel rot onder kan voelen.
Wij moeten binnenkort ook naar log. Hij staat nu nog op de wachtlijst. Ben benieuwd hoe het bij ons zal gaan. Ik ga in ieder geval gewapend met vragen (door jouw berichtje) naar de eerste sessie!
Ik ben benieuwd hoe de volgende sessie zal verlopen. Ik blijf meelezen!
Hier precies hetzelfde hoor: ik kan er zo pissig om worden...ggrr...ook al gaat het dan om commentaar van kinderen, die niet (kunnen) bedenken dat ze met zulk commentaar iemand kwetsen, maar toch is het niet leuk om steeds te horen.
Ons zoontje is nu bijna drie, maar heeft een heel zacht en hees stemmetje omdat hij als premature baby in een noodsituatie nogal hardhandig geïntubeerd moest worden, waarbij zijn luchtpijp en waarschijnlijk zijn stembanden door beschadigd zijn.
Daarnaast is zijn articulatie niet goed, zodat hij voor anderen niet goed verstaanbaar is.
Hoe vaak we al niet hebben gehoord: Oh, wat een apart stemmetje, is ie ziek, wat praat je raar, en hij werd uitgemaakt voor baby terwijl hij heel erg zijn best stond te doen om iets te vertellen...oh, zeker in dat laatste geval kan je ze wel villen.... tot nu toe heeft hij het zelf nog niet heel erg in de gaten, gelukkig, maar ik kan me zo goed voorstellen dat als jouw zoontje dat wel heeft, hij zich daar heel rot onder kan voelen.
Wij moeten binnenkort ook naar log. Hij staat nu nog op de wachtlijst. Ben benieuwd hoe het bij ons zal gaan. Ik ga in ieder geval gewapend met vragen (door jouw berichtje) naar de eerste sessie!
Ik ben benieuwd hoe de volgende sessie zal verlopen. Ik blijf meelezen!
zondag 8 november 2009 om 13:24
Hoi mama-re!
Wat vervelend dat jouw zoontje zo vaak wordt aangesproken op zijn spraak/stem!
Zeker als het feit dat zijn stembanden op zo'n kritiek moment beschadigd kunnen zijn, en jullie (en hij zeker!) er niks aan kunnen doen!!!
Word daar plaatsvervangend echt boos van!!
Aan zijn spraak is dan meer te doen, ik weet niet precies wat er aan de hand is?
Kan hij bepaalde klanken niet, of spreekt hij alleen onduidelijk?
Praat hij verder wel voldoende? (woordenschat, zinnetjes maken)
Ik hoop dat de logopedist veel handige tips voor jullie heeft!
Wat vervelend dat jouw zoontje zo vaak wordt aangesproken op zijn spraak/stem!
Zeker als het feit dat zijn stembanden op zo'n kritiek moment beschadigd kunnen zijn, en jullie (en hij zeker!) er niks aan kunnen doen!!!
Word daar plaatsvervangend echt boos van!!
Aan zijn spraak is dan meer te doen, ik weet niet precies wat er aan de hand is?
Kan hij bepaalde klanken niet, of spreekt hij alleen onduidelijk?
Praat hij verder wel voldoende? (woordenschat, zinnetjes maken)
Ik hoop dat de logopedist veel handige tips voor jullie heeft!
dinsdag 17 november 2009 om 12:21
He Sproet,
Hij kwam sowieso langzaam op gang, omdat hij in het eerste jaar eerst heel veel moest groeien qua lengte en gewicht (geboren met 31 weken, 1076 gram en 24 cm). Daardoor sliep hij ook eigenlijk bijna alleen maar. Met brabbelen begon hij ook pas na zijn eerste verjaardag, dus eigenlijk vond ik zijn woordenschat/uitspraak nog wel meevallen als je bedenkt dat hij na zijn eerste verjaardag pas begon met brabbelen.
Hij spreekt nu veel heel onduidelijk uit, en 'gaten' (woorden die hij niet kent of waar hij even niet op kan komen) vult hij op met 'tata tata' o.i.d. Hij kan soms wel hele verhalen vertellen die dan best aardig te volgen zijn, ook met langere zinnen ertussen waarin hij ook verbanden legt etc. Het lijkt wel steeds beter te gaan, alleen de uitspraak blijft best achter. Gelukkig vindt hij het niet erg om te oefenen, dat scheelt alweer.
Soms heb ik de indruk dat hij misschien niet alles goed hoort, dus ik laat voor de zekerheid ook even zijn oortjes nakijken. Dit merk ik bv. als we liedjes aan het zingen zijn en hij stukken lijkt 'na te bootsen' terwijl het dan echt niet zulke moeilijke stukjes zijn. Maar ik ben natuurlijk maar een leek...dus ik wacht met spanning op de mening van de logopediste! (als we nog een keer aan de beurt komen...ppff...we staan al maanden op de wachtlijst).
Hij kwam sowieso langzaam op gang, omdat hij in het eerste jaar eerst heel veel moest groeien qua lengte en gewicht (geboren met 31 weken, 1076 gram en 24 cm). Daardoor sliep hij ook eigenlijk bijna alleen maar. Met brabbelen begon hij ook pas na zijn eerste verjaardag, dus eigenlijk vond ik zijn woordenschat/uitspraak nog wel meevallen als je bedenkt dat hij na zijn eerste verjaardag pas begon met brabbelen.
Hij spreekt nu veel heel onduidelijk uit, en 'gaten' (woorden die hij niet kent of waar hij even niet op kan komen) vult hij op met 'tata tata' o.i.d. Hij kan soms wel hele verhalen vertellen die dan best aardig te volgen zijn, ook met langere zinnen ertussen waarin hij ook verbanden legt etc. Het lijkt wel steeds beter te gaan, alleen de uitspraak blijft best achter. Gelukkig vindt hij het niet erg om te oefenen, dat scheelt alweer.
Soms heb ik de indruk dat hij misschien niet alles goed hoort, dus ik laat voor de zekerheid ook even zijn oortjes nakijken. Dit merk ik bv. als we liedjes aan het zingen zijn en hij stukken lijkt 'na te bootsen' terwijl het dan echt niet zulke moeilijke stukjes zijn. Maar ik ben natuurlijk maar een leek...dus ik wacht met spanning op de mening van de logopediste! (als we nog een keer aan de beurt komen...ppff...we staan al maanden op de wachtlijst).
dinsdag 17 november 2009 om 12:38
Al maanden? Tjee, wat lang!
Probeer hier altijd mensen binnen 2 weken te plannen, tenzij mensen zelf overdag zo druk zijn, dat daar het probleem ligt. Maar vrijwel iedereen heb ik binnen 2 weken na aanmelding gezien!
(Maar ik weet ook dat dit helemaal niet representatief is hoor, de meeste logopedisten hebben een langere wachtlijst, maanden is helaas geen uitzondering!)
Dus taal lijkt best aardig op gang te zijn (Ik vind het zelfs heel slim van hem om gaten in zijn verhaal op te vullen, om zo het verhaal lopend te houden!), maar onduidelijk dus wel.
Ik hoop ook dat jullie snel aan de beurt zijn en de logopedist er wat nuttige tips tegenaan kan gooien!
Probeer hier altijd mensen binnen 2 weken te plannen, tenzij mensen zelf overdag zo druk zijn, dat daar het probleem ligt. Maar vrijwel iedereen heb ik binnen 2 weken na aanmelding gezien!
(Maar ik weet ook dat dit helemaal niet representatief is hoor, de meeste logopedisten hebben een langere wachtlijst, maanden is helaas geen uitzondering!)
Dus taal lijkt best aardig op gang te zijn (Ik vind het zelfs heel slim van hem om gaten in zijn verhaal op te vullen, om zo het verhaal lopend te houden!), maar onduidelijk dus wel.
Ik hoop ook dat jullie snel aan de beurt zijn en de logopedist er wat nuttige tips tegenaan kan gooien!
dinsdag 17 november 2009 om 12:38
Sproet, even een vraagje aan jou.
Vanaf welke leeftijd moeten kinderen foutloos kunnen spreken?
Mijn zoon wordt in maart 5 en hij praat gewoon goed.
Hij heeft alleen moeite met twee medeklinkers achter elkaar, en dan de wat lastigere medeklinkers, dus bijvoorbeeld: 'twee' zegt ie 'tree', en 'smelten' zegt hij 'schralten' 'snel' is 'schral' (ofzoiets, haha)
Maar misschien is dat wel heel normaal nog op deze leeftijd?
Vanaf welke leeftijd moeten kinderen foutloos kunnen spreken?
Mijn zoon wordt in maart 5 en hij praat gewoon goed.
Hij heeft alleen moeite met twee medeklinkers achter elkaar, en dan de wat lastigere medeklinkers, dus bijvoorbeeld: 'twee' zegt ie 'tree', en 'smelten' zegt hij 'schralten' 'snel' is 'schral' (ofzoiets, haha)
Maar misschien is dat wel heel normaal nog op deze leeftijd?
anoniem_46225 wijzigde dit bericht op 17-11-2009 12:44
Reden: MEDEklinkers dus...
Reden: MEDEklinkers dus...
% gewijzigd
dinsdag 17 november 2009 om 12:47
Normaal gesproken hebben kinderen met 4 jaar alle klanken + combinaties onder de knie, met als uitzondering de (tongpunt-)/r/.
Ook complexe woorden kunnen dan nog wel eens mis gaan (meememen in plaats van meenemen, of lomocotief...)
Maar de woorden die bij jouw zoontje misgaan (en al goed dat je hebt opgemerkt dat het vooral medeklinkercombinaties zijn) zouden dus wel goed moeten kunnen gaan met 4,5...
Misschien is het voor jouw zoontje niet gek om eens te kijken bij een logopedist.
Daarbij, komt de GGD binnenkort op school screenen? Gebeurt meestal rond de 5de verjaardag.
Als hij er dan uitgepikt word, kun je ook stappen ondernemen.
Maar vragen staat altijd vrij, en vaak zijn dit vrij eenvoudige dingen om op te lossen, dus misschien ben je ook zo klaar.
En mama_re nog even: oortjes nakijken is heel belangrijk!! Een must om taal en spraak goed te leren!
Ook complexe woorden kunnen dan nog wel eens mis gaan (meememen in plaats van meenemen, of lomocotief...)
Maar de woorden die bij jouw zoontje misgaan (en al goed dat je hebt opgemerkt dat het vooral medeklinkercombinaties zijn) zouden dus wel goed moeten kunnen gaan met 4,5...
Misschien is het voor jouw zoontje niet gek om eens te kijken bij een logopedist.
Daarbij, komt de GGD binnenkort op school screenen? Gebeurt meestal rond de 5de verjaardag.
Als hij er dan uitgepikt word, kun je ook stappen ondernemen.
Maar vragen staat altijd vrij, en vaak zijn dit vrij eenvoudige dingen om op te lossen, dus misschien ben je ook zo klaar.
En mama_re nog even: oortjes nakijken is heel belangrijk!! Een must om taal en spraak goed te leren!
dinsdag 17 november 2009 om 12:49
He Bloempje, ik heb een dochter van dezelfde leeftijd. Zij kon tot voor kort de 'k' niet uitspreken en zei standaard 't' ipv 'k'. Daarnaast praatte ze onduidelijk en als ze enthousiast was kwam er iets uit wat uberhaupt niet op praten leek.
Ik heb hier meerdere keren gevraagd aan het CB of ik er iets mee moest (logopedie) zei bleven zeggen dat het niet nodig was, maar gaven wel de tips die hier eerder door een logopediste genoemd werden. En zo van de ene op de andere dag zei ze de 'k' en praat ze veel duidelijker. Nog steeds als ze enthousiast wat wil vertellen is het zeer moeilijk te volgen, maar het wordt beter.
Ik heb hier meerdere keren gevraagd aan het CB of ik er iets mee moest (logopedie) zei bleven zeggen dat het niet nodig was, maar gaven wel de tips die hier eerder door een logopediste genoemd werden. En zo van de ene op de andere dag zei ze de 'k' en praat ze veel duidelijker. Nog steeds als ze enthousiast wat wil vertellen is het zeer moeilijk te volgen, maar het wordt beter.
