Kinderen
alle pijlers
2x Miskraam en nu....
dinsdag 3 november 2009 om 15:41
Hoi allemaal...
Ik heb al enkele jaren een kinderwens, zo heb ik altijd gezegd dat ik rond mijn 25e graag kinderen zou willen mocht dit allemaal lukken..Echter wel met het idee dat ik eerst alles netjes voor elkaar wilde hebben, eigen huisje, vaste baan etc. Begin 2009 was het zover....Samen met mijn vriend besloten om er voor te gaan..De pilstrip kon de deur uit...Ik kon op dat moment niet gelukkiger zijn...Na drie rondes bleek het al raak te zijn...Ik was in de zevende hemel...Echter na 9 weken begonnen de krampen en het bloedverlies te komen, helaas is dit uitgelopen op een miskraam ...Na een gesprek met de gyneacoloog besloten we er meteen weer voor te gaan....We zijn nog jong en gezond en een miskraam komt bij 1 op de 5 zwangerschappen voor, dit is wat onze gyneacoloog ons meedeelde....Toen ik na 5 weken nog niet weer ongesteld was geworden (wat redelijk normaal is na een miskraam dat weet ik) kreeg ik toch heel sterk het gevoel dat het alweer raak was....En na diverse testen bleek dit ook zo te zijn...Wederom helemaal gelukkig....In de zevende week (we waren op vakantie) begon het bloedverlies weer te komen, deze keer echter geen krampen....Toch absoluut niet gerust hebben we onze vlucht omgeboekt zodat we eerder naar huis en dus het ziekenhuis konden...Twee dagen later een echo gehad en daar was een heel klein vruchtje te zien met een mooi kloppend hartje...Ik was weer on top of the world....De bloedingen hielden echter niet op en er was geen aanwijsbare oorzaak voor te noemen...10 dagen na de echo kreeg ik het benauwde gevoel weer dat het niet goed was...De dag erna weer een echo en er was nu een mini baby te zien, echter geen hartslag meer te bekennen ...Het was waarschijnlijk de dag ervoor gestopt met kloppen te zien aan hoe het vruchtje nog gegroeid was sinds de eerste echo...Mijn intuitie heeft me dus niet in de steek gelaten, al was ik daar op dat moment niet heel gelukkig mee....Beide keren heb ik alles op de natuurlijke manier laten komen, geen curretages gehad....Na 4 weken werd ik weer netjes ongesteld en nu ben ik alweer drie rondes verder....De kinderwens is zo ontzettend groot dat ik er ontzettend veel mee bezig ben...Elke maand weer hoop ik dat het weer raak zal zijn en dat we twee keer ontzettende pech hebben gehad, echter zie ik ook op tegen de eerste 3 maanden mocht het weer raak zijn....Op dit moment worden er wat onderzoeken gedaan naar de reden van de miskramen, maar hier zal waarschijnlijk niks uitkomen...Zijn er andere meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt en de derde keer wel een gezond kindje op de wereld hebben gezet? Ik probeer mezelf nog steeds te overtuigen dat we ontzettende pech hebben gehad, maar hoe langer het duurt hoe moeilijker dit wordt...
Xx Flo
Ik heb al enkele jaren een kinderwens, zo heb ik altijd gezegd dat ik rond mijn 25e graag kinderen zou willen mocht dit allemaal lukken..Echter wel met het idee dat ik eerst alles netjes voor elkaar wilde hebben, eigen huisje, vaste baan etc. Begin 2009 was het zover....Samen met mijn vriend besloten om er voor te gaan..De pilstrip kon de deur uit...Ik kon op dat moment niet gelukkiger zijn...Na drie rondes bleek het al raak te zijn...Ik was in de zevende hemel...Echter na 9 weken begonnen de krampen en het bloedverlies te komen, helaas is dit uitgelopen op een miskraam ...Na een gesprek met de gyneacoloog besloten we er meteen weer voor te gaan....We zijn nog jong en gezond en een miskraam komt bij 1 op de 5 zwangerschappen voor, dit is wat onze gyneacoloog ons meedeelde....Toen ik na 5 weken nog niet weer ongesteld was geworden (wat redelijk normaal is na een miskraam dat weet ik) kreeg ik toch heel sterk het gevoel dat het alweer raak was....En na diverse testen bleek dit ook zo te zijn...Wederom helemaal gelukkig....In de zevende week (we waren op vakantie) begon het bloedverlies weer te komen, deze keer echter geen krampen....Toch absoluut niet gerust hebben we onze vlucht omgeboekt zodat we eerder naar huis en dus het ziekenhuis konden...Twee dagen later een echo gehad en daar was een heel klein vruchtje te zien met een mooi kloppend hartje...Ik was weer on top of the world....De bloedingen hielden echter niet op en er was geen aanwijsbare oorzaak voor te noemen...10 dagen na de echo kreeg ik het benauwde gevoel weer dat het niet goed was...De dag erna weer een echo en er was nu een mini baby te zien, echter geen hartslag meer te bekennen ...Het was waarschijnlijk de dag ervoor gestopt met kloppen te zien aan hoe het vruchtje nog gegroeid was sinds de eerste echo...Mijn intuitie heeft me dus niet in de steek gelaten, al was ik daar op dat moment niet heel gelukkig mee....Beide keren heb ik alles op de natuurlijke manier laten komen, geen curretages gehad....Na 4 weken werd ik weer netjes ongesteld en nu ben ik alweer drie rondes verder....De kinderwens is zo ontzettend groot dat ik er ontzettend veel mee bezig ben...Elke maand weer hoop ik dat het weer raak zal zijn en dat we twee keer ontzettende pech hebben gehad, echter zie ik ook op tegen de eerste 3 maanden mocht het weer raak zijn....Op dit moment worden er wat onderzoeken gedaan naar de reden van de miskramen, maar hier zal waarschijnlijk niks uitkomen...Zijn er andere meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt en de derde keer wel een gezond kindje op de wereld hebben gezet? Ik probeer mezelf nog steeds te overtuigen dat we ontzettende pech hebben gehad, maar hoe langer het duurt hoe moeilijker dit wordt...
Xx Flo
dinsdag 3 november 2009 om 15:48
Kijk eens op het topic Wondertje in 2009. We zijn niet meer zo actief hier, maar de meeste hebben daar een miskraamgeschiedenis. Je kunt allicht onze verhalen lezen daar.
Ik heb zelf 2 miskramen gehad vorig jaar en ben na de laatste miskraam in ronde 4 zwanger geraakt. Mijn dochter is nu 7 weken. Een positief verhaal dus
Veel sterkte!
Ik heb zelf 2 miskramen gehad vorig jaar en ben na de laatste miskraam in ronde 4 zwanger geraakt. Mijn dochter is nu 7 weken. Een positief verhaal dus
Veel sterkte!
dinsdag 3 november 2009 om 15:50
Ja, 2 miskramen en nu een gezond mannetje hier naast me.
Het heeft al met al bijna een jaar geduurd voor de zwangerschap met goede afloop.
Ook ik heb de onderzoeken gehad. De uitslag laat lang op zich wachten he?
Er zijn een hoop vrouwen hier op het forum die na 2 miskramen een gezond kindje hebben gekregen. Ik kan er zo 10 noemen. Maar ja statistieken etc. ik weet dat ze op het moment dat je het meemaakt als ver van je bed voelen.
Het heeft al met al bijna een jaar geduurd voor de zwangerschap met goede afloop.
Ook ik heb de onderzoeken gehad. De uitslag laat lang op zich wachten he?
Er zijn een hoop vrouwen hier op het forum die na 2 miskramen een gezond kindje hebben gekregen. Ik kan er zo 10 noemen. Maar ja statistieken etc. ik weet dat ze op het moment dat je het meemaakt als ver van je bed voelen.
dinsdag 3 november 2009 om 15:50
ik weet wat het is en het is verschrikkelijk om mee te maken! Nu ga ik er een enorme dooddoener ingooien, maar wees blij dat je in ieder geval wel de mazzel hebt dat je snel zwanger kunt worden, al weet ik heel goed dat behaalde resultaten absoluut geen garantie bieden voor de toekomst.
Ik heb zelf ook 2 miskramen gehad en daarna een volledig uitgedragen zwangerschap met helaas een overleden kindje aan het eind (sorry voor de mensen die denken "heb je haar weer met r verhaal") Overigens was ons kindje wel gezond...dus daar lag het niet aan, en bij een miskraam is het toch de natuur die heeft besloten dat t niet goed is (weer zo'n dooddoener, sorry)
Ben nu weer 34 weken zwanger en het blijft voor mij dus tot t eind spannend en doodeng.
Ik kan je verder helaas weinig zeggen, behalve geef de moed niet op...en je een hele dikke geven!
Ik heb zelf ook 2 miskramen gehad en daarna een volledig uitgedragen zwangerschap met helaas een overleden kindje aan het eind (sorry voor de mensen die denken "heb je haar weer met r verhaal") Overigens was ons kindje wel gezond...dus daar lag het niet aan, en bij een miskraam is het toch de natuur die heeft besloten dat t niet goed is (weer zo'n dooddoener, sorry)
Ben nu weer 34 weken zwanger en het blijft voor mij dus tot t eind spannend en doodeng.
Ik kan je verder helaas weinig zeggen, behalve geef de moed niet op...en je een hele dikke geven!
dinsdag 3 november 2009 om 15:51
hey flo,
Wat ontzettend rot voor je zeg.
Ik heb ook twee miskramen gehad, tussen twee kindjes in. Ik heb er ook veel verdriet van gehad, maar was ook vooral heel gevoelig voor opmerkingen daarover van anderen. (ach je hebt al een kindje etc etc) De eerste miskraam zwangerschap heeft het meeste indruk op me gemaakt, die was met negen weken en eindigde met een curretage. De tweede miskraam was met ongeveer vijf weken. Deze kwam spontaan en had ik er minder moeite mee.
Het werd daarna een soort obsessie om weer zwanger te worden. Ik kon het niet meer laten rusten. Elke maand was ik aan het testen en als ik dan niet zwanger was.....was het erg moeilijk om me daar overheen te zetten. Tot het moment dat ik wel weer zwanger was, van de tweede. Het voelde gelijk goed. Ik was ook heel bang voor die eerste drie maanden, maar in tegenstelling tot de miskraam zwangerschappen (daar had ik geen goed gevoel over) voelde deze zwangerschap heel goed. Dat maakte me rustiger. Daarnaast mocht ik van de verloskundige gelijk met zeven weken voor een echo. Het kloppende hartje maakte me zekerder. (al kan ik me voorstellen dat jij je daar op zo'n moment nog anders onder zou voelen). Maar ik had gewoon een bepaald gevoel over me heen dat het wel goed zou gaan.
Nu de tweede bijna twee is, en de miskramen op de achtergrond zijn gekomen, kijk ik wel eens terug op deze periode. Ik was er echt teveel bezig met zwanger willen worden. Probeer dat te voorkomen, het zorgde voor best wat stress hier in huis.
Nu ik af en toe over een derde nadenk, zijn de miskramen toch hetgeen die me tegenhouden. Ik wil het niet nog een keer meemaken.
Wat ontzettend rot voor je zeg.
Ik heb ook twee miskramen gehad, tussen twee kindjes in. Ik heb er ook veel verdriet van gehad, maar was ook vooral heel gevoelig voor opmerkingen daarover van anderen. (ach je hebt al een kindje etc etc) De eerste miskraam zwangerschap heeft het meeste indruk op me gemaakt, die was met negen weken en eindigde met een curretage. De tweede miskraam was met ongeveer vijf weken. Deze kwam spontaan en had ik er minder moeite mee.
Het werd daarna een soort obsessie om weer zwanger te worden. Ik kon het niet meer laten rusten. Elke maand was ik aan het testen en als ik dan niet zwanger was.....was het erg moeilijk om me daar overheen te zetten. Tot het moment dat ik wel weer zwanger was, van de tweede. Het voelde gelijk goed. Ik was ook heel bang voor die eerste drie maanden, maar in tegenstelling tot de miskraam zwangerschappen (daar had ik geen goed gevoel over) voelde deze zwangerschap heel goed. Dat maakte me rustiger. Daarnaast mocht ik van de verloskundige gelijk met zeven weken voor een echo. Het kloppende hartje maakte me zekerder. (al kan ik me voorstellen dat jij je daar op zo'n moment nog anders onder zou voelen). Maar ik had gewoon een bepaald gevoel over me heen dat het wel goed zou gaan.
Nu de tweede bijna twee is, en de miskramen op de achtergrond zijn gekomen, kijk ik wel eens terug op deze periode. Ik was er echt teveel bezig met zwanger willen worden. Probeer dat te voorkomen, het zorgde voor best wat stress hier in huis.
Nu ik af en toe over een derde nadenk, zijn de miskramen toch hetgeen die me tegenhouden. Ik wil het niet nog een keer meemaken.
dinsdag 3 november 2009 om 15:52
Snap helemaal hoe je je voelt.
Inmiddels heb ik 2 miskramen gehad en mijn kinderwens is ook heel sterk. Mijn 2e miskraam is net 2 weken geleden maar we willen er snel weer voor gaan. AL moet ik zeggen dat ik het dood eng vind.
Ik herken het helemaal wat je zegt over dat de eerste 3 maanden extra spannend blijven. Het is al zo spannend maar als je dit 2 keer meemaakt kan je er volgends mij niet meer van genieten.
Inmiddels heb ik 2 miskramen gehad en mijn kinderwens is ook heel sterk. Mijn 2e miskraam is net 2 weken geleden maar we willen er snel weer voor gaan. AL moet ik zeggen dat ik het dood eng vind.
Ik herken het helemaal wat je zegt over dat de eerste 3 maanden extra spannend blijven. Het is al zo spannend maar als je dit 2 keer meemaakt kan je er volgends mij niet meer van genieten.
dinsdag 3 november 2009 om 15:58
Ik heb 5 miskramen gehad, allemaal achter elkaar (dus zwanger, miskraam, gelijk weer zwanger, miskraam.. etc) en inmiddels een dochtertje van 7 weken. Zwangerschap nummer 6 dus.
Die onderzoeken heb ik ook allemaal gehad, maar meer dan "pech" kwam er niet uit.
Kan je geen advies geven verder, maar je bent zeker niet de enige, hoop dat je daar hoop uit kunt putten. Sterkte!
En Riz, jouw verhaal is denk ik niemand zat hoor
Die onderzoeken heb ik ook allemaal gehad, maar meer dan "pech" kwam er niet uit.
Kan je geen advies geven verder, maar je bent zeker niet de enige, hoop dat je daar hoop uit kunt putten. Sterkte!
En Riz, jouw verhaal is denk ik niemand zat hoor
dinsdag 3 november 2009 om 16:04
Dank je wel voor al jullie snelle reacties....
Ik weet ook dat er genoeg meiden zijn die dit hebben meegemaakt en velen nog wel veel ergere dingen...Helaas...
Het is af en toe gewoon even fijn om de positieve verhalen ook te horen...
Ik kan er met vriendinnen niet echt over praten, ze zijn wel heel lief allemaal, maar niemand van hen weet wat het is...
Ben blij dat ik mijn hart hier even heb kunnen luchten en dat er zulke lieve reacties komen...
Ik weet ook dat er genoeg meiden zijn die dit hebben meegemaakt en velen nog wel veel ergere dingen...Helaas...
Het is af en toe gewoon even fijn om de positieve verhalen ook te horen...
Ik kan er met vriendinnen niet echt over praten, ze zijn wel heel lief allemaal, maar niemand van hen weet wat het is...
Ben blij dat ik mijn hart hier even heb kunnen luchten en dat er zulke lieve reacties komen...
dinsdag 3 november 2009 om 16:08
O wat voel je je dan ontzettend rot.
Ik heb drie miskramen achter elkaar gehad, de laatste vrij laat.
Een met 8 weken, toen met 6 weken en de laatste met 11,5 week. Dat waren twee kindjes, ik heb ook een currettage gehad.
Hierna twee gezonde kinderen gekregen. Voor de miskramen is nooit een oorzaak gevonden, er zijn ook geen onderzoeken geweest.
Nu ben ik 5 weken zwanger van de derde en zit zo enorm in de rats. Ik kan niet wachten tot de 1e drie maanden voorbij zijn.
Heel veel sterkte en ik duim met je mee dat het snel weer raak mag zijn!
Ik heb drie miskramen achter elkaar gehad, de laatste vrij laat.
Een met 8 weken, toen met 6 weken en de laatste met 11,5 week. Dat waren twee kindjes, ik heb ook een currettage gehad.
Hierna twee gezonde kinderen gekregen. Voor de miskramen is nooit een oorzaak gevonden, er zijn ook geen onderzoeken geweest.
Nu ben ik 5 weken zwanger van de derde en zit zo enorm in de rats. Ik kan niet wachten tot de 1e drie maanden voorbij zijn.
Heel veel sterkte en ik duim met je mee dat het snel weer raak mag zijn!
dinsdag 3 november 2009 om 19:12
Meid, wat vervelend. Ik kan me je angst goed voorstellen. Ik heb zelf een miskraam gehad met 10 weken, daarna na 7 maanden zwanger en dat ging goed. Daarna nooit meer zwanger geworden ondanks dat we het heel graag wilden. Dus ook niet echt een succesverhaal, al ben ik dolblij dat ik 1 kindje heb mogen krijgen. Dat hoeft niet te betekenen dat het jou niet gegund zou zijn.
Hou vol, en ik weet dat het moeilijk is, maar probeer het toch los te laten. Al is het nooit bewezen, het kan volgens mij nooit goed zijn er 24 uur per dag mee bezig te zijn.
Heel veel sterkte en hopelijk komt het allemaal goed en ben je gauw weer zwanger.
Hou vol, en ik weet dat het moeilijk is, maar probeer het toch los te laten. Al is het nooit bewezen, het kan volgens mij nooit goed zijn er 24 uur per dag mee bezig te zijn.
Heel veel sterkte en hopelijk komt het allemaal goed en ben je gauw weer zwanger.
dinsdag 3 november 2009 om 19:34
hier ook 2 miskramen totaal. de eerste keer dat ik zwanger was, kreeg ik na 8 weken een miskraam. 3 maanden later was ik zwanger van mijn dochter, die inmiddels 2 jaar is. afgelopen juli ook weer na 8 weken een miskraam en nu ruim 4 maanden zwanger... gaat goed tot dusver! het blijft spannend. denk zeker als je weet hoe het is als wel misgaat. het blijft een wonder!
toch blijkt het vaker goed te gaan dan niet, maar das moeilijk te bevatten als je dit meemaakt natuurlijk!
niet opgeven hoor en deel je zorg. dat lucht op!
sterkte!
toch blijkt het vaker goed te gaan dan niet, maar das moeilijk te bevatten als je dit meemaakt natuurlijk!
niet opgeven hoor en deel je zorg. dat lucht op!
sterkte!
LEEF!!!!
dinsdag 3 november 2009 om 21:24
Wat heftig voor je Flo! Ik ben in september 2008 gestopt met de pil en in januari was ik al zwanger. We waren helemaal blij, maar mijn gevoel zei dat het niet goud zou gaan. Helaas bleek ik gelijk te hebben. Ik heb een miskraam (missed abortion) gehad met 11 weken.Het hartje bleek al 2 weken niet meer te kloppen. We hebben nog een week gewacht tot mijn lichaam het uit zichzelf af ging stoten, dit gebeurde niet, daarom uiteindelijk met 13 weken een curettage gehad.
Inmiddels zijn we bijna 8 maanden verder en ben nog niet weer zwanger. We zijn bij de huisarts geweest en vriendlief blijkt verminderd vruchtbaar te zijn. Dit hebben we afgelopen maandag gehoord. We hebben volgende week een afspraak om te horen hoe we nu verder gaan. Waarschijnlijk gaan we dus de medische molen in, maar aan de andere kant heb ik toch ook nog goede hoop op een 'spontane' zwangerschap. Het is tenslotte al een keer gelukt, ook al heeft het ons niet het o zo gewenste resultaat opgeleverd. Heb jij ook dat iedereen om je heen zwanger wordt of bezig is met? Het is bij mij niet zo dat het lijkt, maar het is gewoon echt zo. Zowel collega's als vriendinnen van verschillende kanten, de een na de ander is ermee bezig of al zwanger. Het is dan nog moeilijker om het van me af te zetten, merk ik. Mijn beste vriendin is net moeder geworden en ook al leeft ze heel lief met me mee en mag ik haar kindje net zo vaak knuffelen als ik wil. Toch merk ik dat ik het best wel moeilijk vind, ben niet echt jaloers aangelegd maar af en toe doet het gewoon zo pijn... Ach ja, het komt goed, maar soms is het moelijk om er niet teveel mee bezig te zijn en het maar gewoon te laten gebeuren, helemaal als je er overal mee geconfronteerd wordt! Ik hoop dat jij, andere lezers en ik snel zwanger zijn en gezonde kindjes op de wereld mogen zetten.
Inmiddels zijn we bijna 8 maanden verder en ben nog niet weer zwanger. We zijn bij de huisarts geweest en vriendlief blijkt verminderd vruchtbaar te zijn. Dit hebben we afgelopen maandag gehoord. We hebben volgende week een afspraak om te horen hoe we nu verder gaan. Waarschijnlijk gaan we dus de medische molen in, maar aan de andere kant heb ik toch ook nog goede hoop op een 'spontane' zwangerschap. Het is tenslotte al een keer gelukt, ook al heeft het ons niet het o zo gewenste resultaat opgeleverd. Heb jij ook dat iedereen om je heen zwanger wordt of bezig is met? Het is bij mij niet zo dat het lijkt, maar het is gewoon echt zo. Zowel collega's als vriendinnen van verschillende kanten, de een na de ander is ermee bezig of al zwanger. Het is dan nog moeilijker om het van me af te zetten, merk ik. Mijn beste vriendin is net moeder geworden en ook al leeft ze heel lief met me mee en mag ik haar kindje net zo vaak knuffelen als ik wil. Toch merk ik dat ik het best wel moeilijk vind, ben niet echt jaloers aangelegd maar af en toe doet het gewoon zo pijn... Ach ja, het komt goed, maar soms is het moelijk om er niet teveel mee bezig te zijn en het maar gewoon te laten gebeuren, helemaal als je er overal mee geconfronteerd wordt! Ik hoop dat jij, andere lezers en ik snel zwanger zijn en gezonde kindjes op de wereld mogen zetten.
woensdag 4 november 2009 om 00:05
[quote]Riz schreef op 03 november 2009 @ 15:50:
(sorry voor de mensen die denken "heb je haar weer met r verhaal") [quote]
die mensen die dat denken hebben een kronkel in hun hoofd (sorry, moest ik even kwijt).
Verder helemaal met Riz eens, de meeste clichés zijn waar, daarom zijn het ook clichés..
Ik heb zelf na een buitenbaarmoederlijke zw schap een missed abortion gehad. Vanochtend de uitslag gehad nav de curretage. Er zaten minder vaten op het kindje dat betekend een fout in de chromosomen waardoor het een achterstand in de ontwikkeling heeft. Meestal stopt het hartje met 7/8 weken, bij mij met bijna 12 weken. De natuur doet dan z'n werk door het af te stoten.
Kans op een bbz is ong 1 op 100.
Kans op mk na 10 weken is ong 2%.
Maar ja, zoals Aruba zegt, die statistieken heb je niet zoveel aan.
Mijn arts heeft me vandaag weer op het hart gedrukt dat het tot nu allemaal vette pech is en we de moed niet moeten laten zakken. Dat probeer ik dan ook niet, hoop dat jij dat ook niet doet, Flo!!
(sorry voor de mensen die denken "heb je haar weer met r verhaal") [quote]
die mensen die dat denken hebben een kronkel in hun hoofd (sorry, moest ik even kwijt).
Verder helemaal met Riz eens, de meeste clichés zijn waar, daarom zijn het ook clichés..
Ik heb zelf na een buitenbaarmoederlijke zw schap een missed abortion gehad. Vanochtend de uitslag gehad nav de curretage. Er zaten minder vaten op het kindje dat betekend een fout in de chromosomen waardoor het een achterstand in de ontwikkeling heeft. Meestal stopt het hartje met 7/8 weken, bij mij met bijna 12 weken. De natuur doet dan z'n werk door het af te stoten.
Kans op een bbz is ong 1 op 100.
Kans op mk na 10 weken is ong 2%.
Maar ja, zoals Aruba zegt, die statistieken heb je niet zoveel aan.
Mijn arts heeft me vandaag weer op het hart gedrukt dat het tot nu allemaal vette pech is en we de moed niet moeten laten zakken. Dat probeer ik dan ook niet, hoop dat jij dat ook niet doet, Flo!!
woensdag 4 november 2009 om 00:57
Ik was 22 toen ik stopte met de pil. Na 7 a 8 maanden werd ik zwanger. Na 8 weken begon ik te vloeien. Na echo zagen ze een bbz. Tijdens spoedoperatie bleek een cyste te zijn, gelukkig want in het slechste geval kon ik eierstokken verliezen en nooit meer moeder worden. Dit relativeerde snel de mk.
2e keer zwanger weer mk. Dit werd wel vervelend. De wens was zo groot en je gaat twijfelen. Onder de 35 is de kans op een mk 10% en ik kreeg er op mijn 23e 2.
3e keer zwanger, wat een stress.Gelukkig vroegtijdige echo gehad. Alles helemaal goed gegaan en een gezonde meid op de wereld gezet.
4e zwangerschap. Gelukkig alles weer goed gegaan en dit keer een gezonde zoon op de wereld gezet.
Gezonde meid en jongen. Wat wil je nog meer zou je denken. Maar heel erg de wens voor een 3e.
5e zwangerschap weer een gezonde zoon.
Na 2 mk 3x achter elkaar een gezond kindje gekregen. Heb geloof, een mk komt heel vaak voor en hoeft zeker niets te zeggen over je kindje in de toekomst.
2e keer zwanger weer mk. Dit werd wel vervelend. De wens was zo groot en je gaat twijfelen. Onder de 35 is de kans op een mk 10% en ik kreeg er op mijn 23e 2.
3e keer zwanger, wat een stress.Gelukkig vroegtijdige echo gehad. Alles helemaal goed gegaan en een gezonde meid op de wereld gezet.
4e zwangerschap. Gelukkig alles weer goed gegaan en dit keer een gezonde zoon op de wereld gezet.
Gezonde meid en jongen. Wat wil je nog meer zou je denken. Maar heel erg de wens voor een 3e.
5e zwangerschap weer een gezonde zoon.
Na 2 mk 3x achter elkaar een gezond kindje gekregen. Heb geloof, een mk komt heel vaak voor en hoeft zeker niets te zeggen over je kindje in de toekomst.
woensdag 4 november 2009 om 07:18
vrijdag 6 november 2009 om 14:01
Hier 3 x een miskraam gehad in een jaar tijd. We zijn nu weer aan het proberen. Ik heb alle onderzoeken in het ziekenhuis gehad ( ik kan trouwens iedereen het AMC aanraden, daar hebben ze een speciale miskramen poli en daar zijn ze erg vriendelijk en meelevend.). Uit de onderzoeken is niks gekomen, 3 keer 'domme pech' dus. We blijven hoop houden wat soms moeilijk is. Het is soms leven tussen hoop, wanhoop en verdriet.
Iedereen veel sterkte!
Iedereen veel sterkte!
vrijdag 6 november 2009 om 14:14
He Flo, wat naar! Heel veel sterkte toegewenst!
Ik heb na 2 miskramen een hele leuke dochter op de wereld gezet! Helaas daarna al wel weer 3 miskramen gehad, maar je moet er wat voor over hebben toch?
Eind deze maand worden manlief en ik door de medische mangel gehaald om te kijken wat de miskramen veroorzaakt, maar denk eigenlijk dat er niks uit zal komen en dat het stomme pech is.
Misschien een beetje raar gezegd, maar de aanhouder wint!
Ik predik zelf altijd dat een miskraam iets is van moeder natuur. Het kindje is waarschijnlijk gewoon echt niet goed geweest. Dit helpt mij er elke keer wel weer aardig bovenop. Als ik het zelf maar geloof is dat goed toch!
Het komt vast allemaal wel goed! Als je geen hoop meer hebt is echt het einde zoek!
Ik heb na 2 miskramen een hele leuke dochter op de wereld gezet! Helaas daarna al wel weer 3 miskramen gehad, maar je moet er wat voor over hebben toch?
Eind deze maand worden manlief en ik door de medische mangel gehaald om te kijken wat de miskramen veroorzaakt, maar denk eigenlijk dat er niks uit zal komen en dat het stomme pech is.
Misschien een beetje raar gezegd, maar de aanhouder wint!
Ik predik zelf altijd dat een miskraam iets is van moeder natuur. Het kindje is waarschijnlijk gewoon echt niet goed geweest. Dit helpt mij er elke keer wel weer aardig bovenop. Als ik het zelf maar geloof is dat goed toch!
Het komt vast allemaal wel goed! Als je geen hoop meer hebt is echt het einde zoek!
vrijdag 6 november 2009 om 21:59
hoi dames,
heb een week geleden een miskraam gehad ,op 7 weken heb het er erg moeilijk meegehad maar heb het ondertussen een plaatsje kunnen geven ,heb al een dochtertje van 2.5 jaar maar wil heel graag er nog eentje bij , moest nu èèn menstruatie afwachten van de gynaecoloog en mag er dan terug voor gaan !
kan het eigenlijk dat je onmiddelijk terug zwanger kunt zijn zonder je menstruatie eerst te krijgen heb je onmiddelijk terug een eisprong na een misval ?
veel liefs xxx
heb een week geleden een miskraam gehad ,op 7 weken heb het er erg moeilijk meegehad maar heb het ondertussen een plaatsje kunnen geven ,heb al een dochtertje van 2.5 jaar maar wil heel graag er nog eentje bij , moest nu èèn menstruatie afwachten van de gynaecoloog en mag er dan terug voor gaan !
kan het eigenlijk dat je onmiddelijk terug zwanger kunt zijn zonder je menstruatie eerst te krijgen heb je onmiddelijk terug een eisprong na een misval ?
veel liefs xxx
vrijdag 6 november 2009 om 23:33
zaterdag 7 november 2009 om 09:42
marielle1410 voor jou moet dat toch een hel zijn zoveel miskramen hoe ga jij daar mee om?ik heb er nu eentje gehad ,en heb het daar nog zo moeilijk mee en denk er nog steeds aan. en ook de andere meisjes hier veel sterkte!
wat ligt vreugde en verdriet toch dicht bij èèn!heb nu een dochter maar als die er niet geweest was had ik het toch veel moeilijker gehad denk ik, door haar moet je gewoon verder.ik hoop dat ze snel grote zus mag worden !
liefs xxx
wat ligt vreugde en verdriet toch dicht bij èèn!heb nu een dochter maar als die er niet geweest was had ik het toch veel moeilijker gehad denk ik, door haar moet je gewoon verder.ik hoop dat ze snel grote zus mag worden !
liefs xxx
zaterdag 7 november 2009 om 10:01
Nou, raar genoeg ga ik er heel makkelijk mee om. Zoals ik al eerder zei denk ik echt dat miskramen een middeltje van moeder natuur is om je te behoeden voor iets ergers dan een miskraam. Natuurlijk is het niet leuk, natuurlijk heb je er verdriet van, maar wat als de kindjes geboren worden en er blijkt vanalles aan te mankeren en sterven misschien evengoed een maand later nog? Dan is je verdriet vele malen groter! Maar ook ik heb er evengoed moeite mee hoor. (Al wordt het wel bijna routine... erg he??)
De moeilijkste was de op 1 na laatste miskraam. Toen wist ik eigenlijk zeker dat alles goed zat. Voelde me zwanger, goede echo gehad. Zelfs de vk zei dat het niet meer fout kon gaan. Op de dag dat we het nieuws wereldkundig wilden maken kreeg ik toch een onbestemd gevoel. Ook omdat ik de dag daarvoor een ietsiepietsie bloed verloren was. Maar eigenlijk mag dat geen naam hebben zo weinig was het. Die miskraam kwam hard aan. Ook omdat ik al zo'n geweldig feestjaar mee maak dit jaar.
Maar goed, ook ik heb mijn lieve dochter die me er aan herinnert dat het allemaal de moeite waard is om door te gaan!
De moeilijkste was de op 1 na laatste miskraam. Toen wist ik eigenlijk zeker dat alles goed zat. Voelde me zwanger, goede echo gehad. Zelfs de vk zei dat het niet meer fout kon gaan. Op de dag dat we het nieuws wereldkundig wilden maken kreeg ik toch een onbestemd gevoel. Ook omdat ik de dag daarvoor een ietsiepietsie bloed verloren was. Maar eigenlijk mag dat geen naam hebben zo weinig was het. Die miskraam kwam hard aan. Ook omdat ik al zo'n geweldig feestjaar mee maak dit jaar.
Maar goed, ook ik heb mijn lieve dochter die me er aan herinnert dat het allemaal de moeite waard is om door te gaan!