baarmoederverwijdering

gucochli wees niet bang je zult echt na een paar weken blij zijn dat je de goede keuze hebt gemaakt.

Ik zeg nu al dat ik dit 10 jaar eerder had moeten laten doen.

Ik had hiervoor al 10 operatie's aan mijn baarmoeder gehad en nu was het wel een zware keuze en ook heb ik er over na moeten denken maar ben erg blij dat ik het door heb gezet.

De eerste weken zijn zwaar, dat wel maar nu ben ik 5 weken verder en voel mij al veeeeeeeeeeel beter dan ik de laatste jaren heb gevoeld.

Na 2 weken kookte ik al, niet uitgebreid natuurlijk maar iets vlugs. En ik stofte al wat zover ik kon.

Nu inmiddels fiets ik alweer, ga al boodschappen doen en auto rijden doe ik nu 2 weken.



Ben wel bang voor de sex hoe dat straks gaat voelen.

Moet ook zeggen dat ik er nu nog niet aan moet denken.

Hoe zat dat bij jullie?

Wanneer deden jullie het en hoe voelde dat de eerste keer?

Na 5 weken al. Ging perfect en geen pijn en voelde goed.

Uiteraard vond ik het eng, maar no worries.

Kan niks gebeuren.



Wat een bevrijding, baarmonsterloos door het leven gaan!

Ik ben thuis! Of beter gezegd: ik zit bij mijn ouders, want mijn eigen huis ligt overhoop door de verhuizing, en ook ben ik bij mijn ouders om verzorgd te worden.

Schrik niet, maar ik mocht gisteren (maandag) al aan het eind van de ochtend naar huis! Dit is wel erg snel volgens mij, ik schrok er zelf ook van.



Ik loop (schuifel) nu naar de wc, en lig verder veel op de bank. Ben wel snel moe, na het ontbijten en douchen moet ik al even weer liggen.

Pijn valt mee, maar zit ook nog aan de pijnstillers.

Traplopen valt me ook mee trouwens, maar ik zorg wel dat ik zo weinig mogelijk op en neer hoef.



Verder heeft de gyn mij foto's gemaild van de baarmoeder en vleesbomen, dus wat ze eruit hebben gehaald. Ik wist niet wat ik zag! Het is echt enorm! Ik kan bijna niet geloven dat dit in mijn buik zat. Het is echt verwonderlijk dat ik alles nog kon doen. Mijn buik is zoveel dunner nu, de gyn zei dat ik wel 2 broekmaten gezakt ben, en dat ik wel flink kan shoppen straks. Ik draag nu nog joggingbroeken, is inderdaad het prettigst!



Verder mogen vrijdag waarschijnlijk de nietjes eruit, als de wond goed genoeg geheeld is. Wond ziet er wel goed uit, op 1 klein stukje na (vind ik).



Al met al moet ik zeggen dat het me tot nu toe allemaal erg meevalt!



Oh ja, hadden jullie dat ook: dat je het heel leuk vindt dat er zoveel mensen bellen en langskomen om te vragen hoe het gaat, maar dat je er zo moe van wordt?

Dus dat je de belangstelling eigenlijk wel heel leuk vindt, maar het eigenlijk te vermoeiend is?

@ Coebergh:

Ik schrik wel een beetje van je verhaal! Teveel doen is dus echt niet goed!

Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat ik wel wat over mijn grenzen ga, en nu al weer teveel doe / teveel wil doen.

Jouw verhaal is toch wel even een waarschuwing voor mij!



@ Fien:

Als het je lukt, post je hier dan zodra het gaat? Ik ben zo benieuwd hoe het jou is vergaan!

verana je merkt het vanzelf als je teveel doet hahaha.

Ik ben ook geen stilzitter maar af en toe zei mijn lijf hoooooooooooohhhhhhhh huhhhhhh en deed het goed zeer, sávonds was ik blij dat ik weer plat lag.

Maar goed ieder lijf is weer anders maar pas wel op dat je niet teveel gaat doen, de eerste week dacht ik ook meer aan te kunnen dan een week later ].

Enjee foto's van je baarmoeder dat is ook een raar gezicht of niet?

En wel lekker dat je heerlijk bent afgevallen nu dat is ook weer een pluspunt haha

Nou meid rust goed uit en we spreken je nog.



Groetjes mutske

Verana, harstikke goed dat je al weer thuis bent! Echt oppassen dat je nu niet te veel gaat doen, hoe goed je je ook voelt.

Bij de eerste controle (na 6 weken) heb ik aan mijn gyn. gevraagd of er ook nog foto's waren gemaakt van mijn baarmoeder............dat was niet het geval, en ik moet zeggen dat ik dat best jammer vond. Wat goed daarom dat jou gyn. dat wel had gedaan. (kun je ze hier ook plaatsen of vraag ik nu iets geks )

Veel succes met jouw herstel en laat je maar lekker verwennen!

Ik ben ook wel heel nieuwschierig naar hoe een baarmoeder er nu uitziet en na je verhalen Verana ben ik helemaal benieuwd hoe die van jou eruit moet hebben gezien.Ik ben ook van plan te vragen of ze foto's kunnen maken of dat ik hem/het na de operatie "in het echt" mag zien.Dit heb ik al op mijn "vragenlijstje" staan voor bij het opnamegesprek,die 1 week voor de operatie is!

Ik wens je veel beterschap Verana,doe het rustig aan!!

Hellow dames,



hier nog eentje die sinds gisterennamiddag thuis is, en zich even goed voelt als Verana. Ik heb steeds gezegd dat ik dacht dat deze operatie minder zwaar is dan mijn keizersnede, en ik kreeg gelijk!!



Lang verhaal in het kort (zal ik proberen toch ):

Vanaf donderdagnacht mocht ik niks meer eten of drinken. Vrijdagmorgen om 9u naar het ziekenhuis, ik werd pas om 20u geopereerd (was best laat). Om 22u10 werd ik wakker op de recovery en daar vroegen ze of ik wakker was. Ik schudde met mijn hoofd van 'nee' terwijl ik in mijn ogen aan het wrijven was (hadden jullie ook van die gel op jullie ogen tegen het uitdrogen?). Kreeg de reactie: Ok, ze is al even grappig als ervoor, die komt wel goed, hehe . Vriend mocht nog even op de recovery op bezoek komen van de gyn (mag normaal gezien helemaal niet, maar zij had dat blijkbaar geregeld - de schat). Die schrok ervan hoe wit ik zag, ik moest dan ook na 2 woorden gezegd te hebben braken. Middeltje gekregen tegen braken en na 10 min moest vriend alweer naar huis. Niet zo goed geslapen maar totaal geen pijn gehad. Hadden wel een grappige verpleger op de recovery (we lagen daar met een stuk of 5 schat ik), hij leek een beetje op Mel Gibson . 's Morgens naar mijn kamer. Tijdens de voormiddag voelde ik me sterk en stoer, ik zou zelfs al boterhammen kunnen eten (ik had verschrikkelijk veel honger), maar dat mag natuurlijk niet, ik mocht zelfs nog niet drinken. Vlak voor de middag werd ik misselijk. Vanaf dan ben ik beginnen braken, zelfs toen mijn vriend, schoonmoeder en dochtertje er waren (vanwege de pijnpomp). Mijn kleintje (5 maand) zag het wel hoor dat er iets niet in orde was met haar mama, ze keek heel bedrukt en was heel stil, terwijl het zo'n uitgelaten baby is. Had al een middeltje gekregen tegen het braken, maar dat hielp niet, dus hebben ze me iets extra gegeven, en dat hielp gelukkig wel. Nadat mijn vriend weg was, heb ik bijna de hele tijd geslapen. Zondagmorgen voelde ik me stukken beter, pijnpomp en blaassonde gingen eruit. Ik mocht 'op de pan' gaan als ik dat wou, maar het duurde al niet lang voordat ik naast mijn bed stond. Eerste 2 keer met verpleging, daarna mocht ik alleen. Zalig, het ogenblik dat je terug uit je bed mag! Zondagmiddag yoghurt gegeten en 's avonds kreeg ik mijn boterhammetjes. Vriend, dochtertje en schoonouders waren op bezoek, en vriend had zo'n lekker broodje bij met sla en eitjes tussen. Nuja, zijn eitjes was hij al vlug kwijt en zijn sla toch ook voor een groot stuk haha. Man, ik had honger, niet normaal. Gelukkig kon hij ermee lachen . Dochtertje was trouwens superopgewekt, zag dat haar mama er een stuk beter uitzag dan de vorige dag. Maandagmorgen baxter en alle pijnstilling verwijderd, en sindsdien ben ik pijnstillingvrij. Heb wel pijn hoor, maar aan mijn darmen, die hun plekje nog aan het zoeken zijn. Ik zou in eerste instantie donderdag naar huis komen (vandaag dus), maar ik zat me maandagnamiddag en dinsdagnamiddag zo te vervelen, dat ik beslist heb om woensdag naar huis te gaan. En ik voel me super. Ik voel me zo goed, dat ik zou vergeten dat ik geopereerd ben. Vriend houdt me wel in de gaten hoor, maar nu is hij gaan werken hé . Deze middag is hij thuis. Abby is naar de pleegmoeder. Mijn schoonvader komt straks wel eens kijken, maar ik hoef dus totaal niet bij mijn schoonouders te gaan. Ik heb mezelf daarnet een eitje gebakken en dat heel smakelijk opgegeten. Zalig om terug thuis te zijn .

Ik heb wel:

- een buikband, die moet ik dragen zolang ik me er goed bij voel, maar toch zeker tot eind volgende week.

- Steunkousen, die moet ik de eerste 10 dagen constant dragen, daarna 's nachts niet maar overdag wel voor 6 weken.

- Spuitjes tegen Flebitis. Toch nog wel een stuk of 6 denk ik.

- En vitamienen (ijzer). Dat had ik na mijn zwangerschap ook nodig. Die moet ik gewoon uitnemen tot mijn doosje leeg is.



Owja: ik ben alleen van binnenin genaaid met verteerbare draadjes, dus aan de buitenkant is de naad wel een beetje dik, maar voor de rest zie je er niks aan. Hij is wel beter zichtbaar dan vorige week, want toen zag je hem bijna niet meer (ik wrijf er trouwens van die nivea aan uit die blauwe platte dozen, werkt bij mij super aangezien mijn litteken na 5 maanden bijna weg was). Maar ik hoef dus niet terug om draadjes uit te halen.



Mijn baarmoeder is opgestuurd naar een labo waar ze testen gaan doen op de vleesboom, want die was blijkbaar serieus aan het kapotgaan. Gewicht en grootte weet ik volgende week dinsdag. Buik is al een stuk platter, al zit er wel nog vocht in, maar ik ben toch al 2 kg afgevallen . Ik ben echt superblij. Gyn zei dat het tijd werd dat alles eruit was. En ik voelde het verschil zaterdagmorgen al, geen drukkend gevoel meer in mijn buik, die 'bal' was weg. Nog eventjes geduld en ik kan terug in mijn gewone kleren. Dat is geleden van september vorig jaar....



Grappig voorvalletje: mijn schoonvader vroeg aan mijn vriend wat ik ging doen, helemaal alleen thuis, en ik lig niet goed in de zetel. Naja, dan draai ik mij toch gewoon zeker hehe. Hij dacht dat ik er veel slechter aan toe was, tot hij me gisteren zag rondhuppelen. Dus nu komt hij me eigenlijk in de gaten houden



Ik had ervoor gezorgd dat alleen mijn ouders, schoonouders en eventueel broer en schoonbroer op bezoek mochten komen. Ik vind het zalig om geen bezoek te hebben, het is inderdaad veel te vermoeiend.





Gucochli: Gedachten zijn krachten. Als je met goede hoop en rustig je operatie ondergaat, dan voel je je erna stukken beter dan wanneer je een doemscenario in je hoofd hebt! De 'pijndokter' zei dat het me heel goed ging, omdat ik positieve gedachten had.

Als het dan toch moet gebeuren, laat het met een gerust gemoed doen, echt waar, alle dames hier zeggen het: je voelt je achteraf zooooveel beter!!



Aiai, uiteindelijk toch nog een lang verhaal geworden hehe.

fien fijn dat je weer thuis bent, en het gaat goed zo te lezen.

Maar alleen dus heel erg beroerd geweest van de pomp. Ja dat hoor je wel heel vaak, ik heb gelukkig niks ervan gemerkt.

Maar doe nog maar is rustig aan want je komt jezelf tegen.

Ik dacht de eerste week ook dat ik heel de wereld aan kon maar ik werd snel terug gefloten.

Positief denken bevorderd echt wel de genezing dat heb ik ook.

Ik heb geen minuut spijt dat alles eruit is.

Lang leven dat rot baarmonster hahaha

@ Fien:

Fijn je verhaal te lezen! Jij was dus ook zo misselijk. Ik was misselijk van de narcose, niet van de pijnstilling. Ik had ook wat gekregen tegen de misselijkheid, maar bleef misselijk. Ik zat al op het maximum van wat ik mocht hebben, dus kreeg op een gegeven moment ook niet meer. Gelukkig was zondag mijn misselijkheid over!



Ik heb ook dat mijn buik zo licht voelt, nu die bal eruit is. Het was ook zo enorm bij mij.

Ik krijg de uitslag van het onderzoek van baarmoeder / vleesbomen komende maandag. Op de foto's kun je heel duidelijk zien dat er niet alleen 4 hele grote en 1 kleine vleesboom buiten op mijn baarmoeder zitten, maar dat er binnen in mijn baarmoeder ook veel zitten. Deze geven bobbels op de baarmoeder.

Ik zal erover nadenken of ik de foto's hier wil plaatsen. Ik kan me voorstellen dat jullie heel nieuwsgierig zijn, maar ik vind het ook heel persoonlijk. Hier kom ik dus nog op terug!



Verder had ik gisteren een slechte dag. Erg moe, en ben ook helemaal niet achter de computer geweest. Vanochtend voelde ik me ook niet lekker, maar op het moment gaat het beter.

Ik heb trouwens ook veel last van mijn darmen. Die moeten echt hun plekje weer vinden. Ik kan al wel weer naar de wc, en goed ook. Ben blij dat dit ook weer op gang is, anders had ik nog een zetpil of laxerend middel moeten gebruiken.



Jullie ervaren al dat bezoek dus ook als vermoeiend. Mensen bellen wel vantevoren gelukkig, en ik laat nu 1x bezoek per dag toe, waar tegen ik zeg dat ik niet langer dan anderhalf uur bezoek wil. Hierna moet ik ook altijd even rusten.

Er komt nu zo weer bezoek, dus ik ga even afsluiten!



Nog even @ Gucochli: Het is mij allemaal enorm meegevallen hoor! Het is natuurlijk wel een echte operatie, maar al die slangetjes en herstel achteraf (al zit ik nog maar in mijn eerste week) vallen me echt mee. Wel pijn en soms ongemak, maar veel minder heftig dan ik verwacht had.

Hadden / hebben jullie trouwens ook dat je zo ontzettend slecht sliep / slaapt de eerste week na de operatie?



De eerste nachten in het ziekenhuis sliep ik redelijk, maar sinds ik bij mijn ouders thuis zit, is het een drama. Ik val wel in slaap in eerste instantie, maar midden in de nacht word ik wakker, en dan lig ik 2 tot 3 uur wakker. Daarna val ik wel weer in slaap. Dit gaat nu al 3 nachten achter elkaar zo, en is echt erg vervelend.



Komt denk ik ook doordat ik alleen op mijn rug kan slapen. In de loop van nacht krijg ik dan pijn in mijn rug. Ook heb ik veel last van darmkrampen, wat het slapen ook niet bevordert.

Verana je moet gewoon een zachte kussen langs je buik leggen zo kan je wel op je zij slapen.

IK kan ook niet op mijn rug liggen.

Maar ik werd de eerste weken ook veel wakker s'nachts maar dat kwam omdat ik wilde draaien en dat deed natuurlijk zeer.

En ja die darmen, ik heb nu nog veel last heb al een nieuw drankje gehaald zodat ik beter kan alleen het helpt nog niet zo goed

Omwille van je darmen moet je er wel voor zorgen dat je genoeg vezels binnen krijgt, en dat je zeker voldoende water drinkt. Da's heel belangrijk. Fruit eten ook trouwens.



Ik heb geen problemen om op mijn zij te liggen, ik kan zelfs op mijn buik slapen als ik dat wil. Niet de ganse nacht, maar dan draai ik me op mijn zij. Ik heb natuurlijk wel nog maar 1 nachtje thuis geslapen, maar ik sliep veel beter dan in het ziekenhuis. Daar heb ik 2 nachten maar een paar uurtjes geslapen: veel te warm, ik lag ook met 2 op de kamer en het geluid op de gang van de verpleging die heen en weer liep...

Ben ik wel vergeten vragen, en ik weet dat het hier ergens staat, maar ik weet niet waar ik juist moet zoeken dus vraag ik het nog maar eens: vanaf wanneer mag je eigenlijk terug sex hebben?

6 weken.

Maar ook hier geldt: luister naar je eigen lichaam.

Ik heb het met 5 weken weer gedaan, ging prima.

Fien eerst genezen en dan sex hahaha

Waar denk je al aan haha, ik dacht er nog niet aan een week na de operatie.

6 weken zeggen ze, maar ja je voelt het zelf het beste.



Ik durf nog niet hahaha, morgen is het 6 weken geleden.

Ik moet ook zeggen dat een kant van mij schaamlip nog een dof gevoel is en ik wordt zelf al niet goed als ik eraan kom.

Bij mijn been is het al een eind beter maar daar nog niet.

Heeft dat hier ook iemand gehad??

Fien en Verana, wat fijn dat het zo goed is gegaan bij jullie. Jullie zijn echt heel sterk.

Ik heb mijn besluit al genomen, eigenlijk hadden wij dat al voor het gesprek met de gyn. Hij gaat er uit, ik ben er helemaal klaar mee.

Ik vind het alleen eng omdat ik al heel vaak aan mijn buik geopereerd ben en dat nu weer gaat gebeuren. Het voordeel is wel dat ik weet hoe een buik operatie voelt en wat ik een beetje kan verwachten.



Jullie verhalen hier geven mij de kracht om het te doen en om het over me heen te laten komen.

O ik heb nog wel een brutale vraag aan jullie.........



Wat is jullie leeftijd?



Ik zelf ben 34 en de gyn zei dat hij het eigenlijk nog te jong vond maar dat het niet anders kan.

Ik ben 39 maar Gucochli als je veel last hebt en je kinderwens is compleet maakt het niet uitv toch , straks heb je rust als alles achter de hand is.

Je moet maar zo denken zo nu heb ik er langer plezier van

Ik ben 36, Gucochli, en 5 maanden geleden bevallen van mijn eerste (en enige ) dochtertje

Ik was tjdens de operatie 42. Heb geen kinderen en nu ook geen kinderwens meer (mede door de leeftijd, anders was de baarmoeder er nog niet uit gegaan).