Kinderen
alle pijlers
Hoe erg is een bevalling?
vrijdag 13 november 2009 om 14:24
Aangezien er aardig wat ervaringsdeskundigen op dit forum aanwezig zijn, zou ik weleens willen weten hoe erg een bevalling is. Het enige wat je vaak hoort, is dat je de pijn vergeet als je het kindje ziet. Maar bijna niemand vertelt over het inknippen en allerlei andere nare dingen. Ik snap ook wel dat je daar niet meteen alle details over gaat vertellen, het is toch een beetje privé!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
vrijdag 13 november 2009 om 15:14
quote:Merit schreef op 13 november 2009 @ 14:24:
Het enige wat je vaak hoort, is dat je de pijn vergeet als je het kindje ziet.!
Ja, dat komt van de schrik
Nee hoor, afgezien van dat iedereen aan je kop zit te zeuren over wat je moet doen of juist niet moet doen én dat je partner aangespoord is door de meiskes van de zwangerschapsgym om méé te doen, dus als een bezetene altijd-is-kortjakje-ziek zit te puffen, is het haske leuk. Tuurlijk doet het pijn en ik denk dat vrouwen onbewust trainen die pijn te verdragen door op nét te kleine pumps te lopen. Dus, als je dat niet al doet, is dat misschien een goede tip voor je.
Het enige wat je vaak hoort, is dat je de pijn vergeet als je het kindje ziet.!
Ja, dat komt van de schrik
Nee hoor, afgezien van dat iedereen aan je kop zit te zeuren over wat je moet doen of juist niet moet doen én dat je partner aangespoord is door de meiskes van de zwangerschapsgym om méé te doen, dus als een bezetene altijd-is-kortjakje-ziek zit te puffen, is het haske leuk. Tuurlijk doet het pijn en ik denk dat vrouwen onbewust trainen die pijn te verdragen door op nét te kleine pumps te lopen. Dus, als je dat niet al doet, is dat misschien een goede tip voor je.
vrijdag 13 november 2009 om 15:16
Schijten tijdens de bevalling, ik heb er niks van gemerkt, alleen dat ze iedere keer met schone zeiltjes aan kwamen zetten. Manlief vertelde later hoe vaak ik zo'n dingen onderpoept had.
Joh, tijdens zo'n bevalling denk je daar echt niet aan hoor, je concentreert je alleen op de weeën en het persen, dat kind mot d'r uit!
Joh, tijdens zo'n bevalling denk je daar echt niet aan hoor, je concentreert je alleen op de weeën en het persen, dat kind mot d'r uit!
vrijdag 13 november 2009 om 15:19
Bij mij viel het mee, ze hebben bij 8 cm m'n vliezen doorgebroken. Toen had ik even stress, wist echt niet wat ik moest doen. Was een stagiare bij, die me ook niet goed begeleidde dus die werd gecorrigeerd door de vk. Al met al dacht ik nog drie uur bezig te moeten zijn en toen had ik opeens zo'n kleintje in mijn armen. Heb dagen niet kunnen zitten, enkel in een tuinstoel met harde ondergrond. Had het gevoel dat ik sex met een heel voetbalelftal had gehad. (niet dat ik daar ervaring mee heb maar denk dat je dan ook pijn aan je muts zult hebben) Maar je vergeet het weer.... Oh men nog 38 weken en dan mag ik ook weer!
vrijdag 13 november 2009 om 15:21
quote:Donna schreef op 13 november 2009 @ 15:08:
....Maar toen de echte weeen begonnen had ik het niet meer,
Ik heb gesmeekt om pijnstilling, maar die eerst zo lieve aardige verpleegkundigen en gyn weigerden...de bitches!
Althans dat dacht ik op dat moment, want het waren echt schatten.
Wel raar dat ze het weigerden. Tegenwoordig zijn ze toch verplicht om je pijnstilling te geven als je daarom vraagt? Of was je al te ver heen met ontsluiting?
....Maar toen de echte weeen begonnen had ik het niet meer,
Ik heb gesmeekt om pijnstilling, maar die eerst zo lieve aardige verpleegkundigen en gyn weigerden...de bitches!
Althans dat dacht ik op dat moment, want het waren echt schatten.
Wel raar dat ze het weigerden. Tegenwoordig zijn ze toch verplicht om je pijnstilling te geven als je daarom vraagt? Of was je al te ver heen met ontsluiting?
vrijdag 13 november 2009 om 15:21
Terwijl mijn 1e bevalling horror was en mijn 2e een plaatje, kan ik toch zeggen dat boren zonder verdoving erger is.
En nee, je vergeet het niet zodra je kind er uit is. Maar het is pijn en dat komt niet meer terug dus klaar is klaar.
Tegenwoordig neem je gwoon een ruggenprik ofzo als je echt opziet tegen de bevalling. Geen reden om niet aan kinderen te beginnen!
En nee, je vergeet het niet zodra je kind er uit is. Maar het is pijn en dat komt niet meer terug dus klaar is klaar.
Tegenwoordig neem je gwoon een ruggenprik ofzo als je echt opziet tegen de bevalling. Geen reden om niet aan kinderen te beginnen!
vrijdag 13 november 2009 om 15:30
quote:rosina69 schreef op 13 november 2009 @ 15:21:
[...]
Wel raar dat ze het weigerden. Tegenwoordig zijn ze toch verplicht om je pijnstilling te geven als je daarom vraagt? Of was je al te ver heen met ontsluiting?ik was niet helemaal compleet met m'n verhaal.
Ze wilden het risico niet nemen op dat moment, want het kon heel snel gaan. mocht het langer duren dan was het wel mogelijk.
Vage argumentatie achteraf, maar volgens mij wisten ze op dat moment al dat het erg snel zou gaan.
[...]
Wel raar dat ze het weigerden. Tegenwoordig zijn ze toch verplicht om je pijnstilling te geven als je daarom vraagt? Of was je al te ver heen met ontsluiting?ik was niet helemaal compleet met m'n verhaal.
Ze wilden het risico niet nemen op dat moment, want het kon heel snel gaan. mocht het langer duren dan was het wel mogelijk.
Vage argumentatie achteraf, maar volgens mij wisten ze op dat moment al dat het erg snel zou gaan.
vrijdag 13 november 2009 om 15:31
Die pijn is nergens voor nodig hoor en heeft geen hoger doel. Ruggeprik en je bevalling gaat met een stuk minder onnodige pijnlijk. Bevallen vond ik 1000x makkelijker dan de zwangerschap.
De boel daaronder is een puinhoop maar dat komt wel weer goed.
En al die andere ellende was ik ook niet zomaar vergeten hoor toen de baby op mijn buik lag. Ik heb blijkbaar een errug goed geheugen.
En nee, een baby past ook eigenlijk niet door je plassertje maar dat hebben we dan fijn aan Eva te danken toch?
Oh nog even dit: die post over de afrikaanse landen (van wie was die?) dat we dat nu maar eens moeten afleren om een zwangerschap als natuurlijk te zien vond ik een errug goeie.
De boel daaronder is een puinhoop maar dat komt wel weer goed.
En al die andere ellende was ik ook niet zomaar vergeten hoor toen de baby op mijn buik lag. Ik heb blijkbaar een errug goed geheugen.
En nee, een baby past ook eigenlijk niet door je plassertje maar dat hebben we dan fijn aan Eva te danken toch?
Oh nog even dit: die post over de afrikaanse landen (van wie was die?) dat we dat nu maar eens moeten afleren om een zwangerschap als natuurlijk te zien vond ik een errug goeie.
Verander wat je niet kunt accepteren en accepteer wat je niet kunt veranderen
vrijdag 13 november 2009 om 15:33
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.
anoniem_44081 wijzigde dit bericht op 13-11-2009 15:35
Reden: typo
Reden: typo
% gewijzigd
vrijdag 13 november 2009 om 15:37
Er zijn mensen die het de mooiste ervaring van hun leven vonden, nou ik niet. Het is zeker een unieke ervaring maar als ik het had kunnen overslaan, had ik het niet gemist. Kwam denk ik ook omdat de eerste bevalling langdurig en pijnlijk was en de baby er niet zo goed uitkwam, en ik bij de 2e in de stress zat of het dit keer wel goed zou gaan.
Maar evengoed heeft het me er dus niet van weerhouden om er nog een tweede keer aan te beginnen. Je krijgt er namelijk wel heel veel leuks voor terug.
Maar evengoed heeft het me er dus niet van weerhouden om er nog een tweede keer aan te beginnen. Je krijgt er namelijk wel heel veel leuks voor terug.
mahna mahna tuduuuudududu
vrijdag 13 november 2009 om 15:38
quote:mars 74 schreef op 13 november 2009 @ 15:33:
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.Jezus! Zo wil je indd geen 2e meer! Heb je niet heel lang nodig gehad om dit allemaal te verwerken? Ik kijk alleen maar met mooie gedachten terug aan de bevalling. Lijkt me naar om dat niet te kunnen.
Ik vond het pure hel en horror, het duurde 96 uur en ik ben van uitputting bijna bezweken (reanimatie)
Het deed afgrijselijk pijn, en dan vooral de ontsluitingsweeen. De uitdrijving deed geen zeer, maar was wel anderhalf uur kei en keihard werken. (en dat na te zijn gereanimeerd)
Ik heb 4 mislukte ruggenprikken gehad, Waardoor mijn linkerbeen verlamd is geraakt. Ik kan wel (weer) lopen hoor, maar trek met mijn been.
Ik had een knip (niets van gevoeld) van 17 hechtingen, zo een jaap mijn bil in en dat voel ik nog wel eens Gelukkig niet bij sex hoor, maar bij vochtig weer.
Ik ben zo bang geweest en zo uitgeput en zoveel pijn geleden dat ik het bij 1 kind laat.
Ik wil het nooit meer, maar ik denk na 4 jaar wel: het is het absoluut waard geweest. Mijn dochtertje is mijn alles.
Maar die afgrijselijke pijn vergeet ik mijn levensdagen niet meer.Jezus! Zo wil je indd geen 2e meer! Heb je niet heel lang nodig gehad om dit allemaal te verwerken? Ik kijk alleen maar met mooie gedachten terug aan de bevalling. Lijkt me naar om dat niet te kunnen.
vrijdag 13 november 2009 om 15:41
Oh en de pure ontreddering, doodsangst, angst bij mijn man, totale afwezigheid van ook maar iemand van verpleging of een arts, het gesnauw, kleineren, als een hond behandeld worden etc vergeet ik ook nooit meer.
De (vreemde) verloskundige die binnen kwam rennen en me aanmoedigde met persen was als enige ontzettend lief. Vandaar misschien dat de uitdrijving geen pijn deed. Ook haar vergeet ik nooit meer.
De (vreemde) verloskundige die binnen kwam rennen en me aanmoedigde met persen was als enige ontzettend lief. Vandaar misschien dat de uitdrijving geen pijn deed. Ook haar vergeet ik nooit meer.
vrijdag 13 november 2009 om 15:43
quote:JepJep schreef op 13 november 2009 @ 15:38:
[...]
Jezus! Zo wil je indd geen 2e meer! Heb je niet heel lang nodig gehad om dit allemaal te verwerken? Ik kijk alleen maar met mooie gedachten terug aan de bevalling. Lijkt me naar om dat niet te kunnen.
Na 4 jaar heb ik het er nog wel moeilijk mee als je anderen over hun relatief goede bevalling hoort. Of iemand die tijdens hun bevalling iets liefs zei. De eerste 2 jaar heb ik het woord bevalling niet eens kunnen horen zonder te huilen.
Maar goed, het is 4 jaar geleden, ik vergeet het nooit, het slijt langzaam.
Mijn huisarts heeft een klacht ingediend, maar ik heb daar nooit aan willen meewerken, ik kon het gewoon niet aan.
[...]
Jezus! Zo wil je indd geen 2e meer! Heb je niet heel lang nodig gehad om dit allemaal te verwerken? Ik kijk alleen maar met mooie gedachten terug aan de bevalling. Lijkt me naar om dat niet te kunnen.
Na 4 jaar heb ik het er nog wel moeilijk mee als je anderen over hun relatief goede bevalling hoort. Of iemand die tijdens hun bevalling iets liefs zei. De eerste 2 jaar heb ik het woord bevalling niet eens kunnen horen zonder te huilen.
Maar goed, het is 4 jaar geleden, ik vergeet het nooit, het slijt langzaam.
Mijn huisarts heeft een klacht ingediend, maar ik heb daar nooit aan willen meewerken, ik kon het gewoon niet aan.
