Kinderen
alle pijlers
Hoe erg is een bevalling?
vrijdag 13 november 2009 om 14:24
Aangezien er aardig wat ervaringsdeskundigen op dit forum aanwezig zijn, zou ik weleens willen weten hoe erg een bevalling is. Het enige wat je vaak hoort, is dat je de pijn vergeet als je het kindje ziet. Maar bijna niemand vertelt over het inknippen en allerlei andere nare dingen. Ik snap ook wel dat je daar niet meteen alle details over gaat vertellen, het is toch een beetje privé!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
Ik zou wel kinderen willen over een tijdje, een zwangerschap zie ik ook nog wel zitten... maar zo'n bevalling! Het lijkt me zo onnatuurlijk... een ontzettend dikke buik en dan moet het er uit! Komt dat ooit wel weer goed allemaal?!
vrijdag 13 november 2009 om 17:26
Ik heb nog zo'n 8 weken te gaan maar zie er niet erg tegenop. Lang leve de spinaal. Ik wil zonder pijn bevallen, het is anno 2009 gelukkig niet meer nodig om pijn te lijden. Ik geloof zelf niet zo in 'oerkrachten' tijdens een bevalling. Maar ik heb dan ook een lage pijngrens Ik heb behoefte aan een rustige en pijnloze bevalling, niet te veel geboortestress voor míj
vrijdag 13 november 2009 om 17:42
Ik ben pas iets meer dan vier weken geleden bevallen en ik weet echt de pijn nog heel goed. Denk ook niet dat ik het echt ga vergeten. Na vier dagen van inleidingen, alleen de eerste dag pijnloos maar dag 3 en dag 4 met alleen rugweeen waren al zeer pittig. Na een stommiteit van een arts-assistent ben ik zonder dat er iets gecontroleerd is na dag 4 van de inleidingen de dag erna voor een paar uur naar huis gegaan. Ook wel mede op eigen verzoek om wat tot rust te komen ipv op een kamer met heel veel bezoek van medepatienten.
Thuis braken na een paar uur "spontaan" mijn vliezen. Ruim 20 uur met enorm pijnlijke rugweeen volgde. Wel twee keer ruggeprik gehad maar de eerst zat helemaal niet goed en ook de tweede zat niet goed. Maar dit werd een hele tijd niet serieus genomen. Pas laat werd dit wel erkend en is er nog twee keer extra pijnstilling bijgespoten, wat ook niet hielp. Vanwege een niet vorderende ontsluiting bij 8 cm weeopwekkers gekregen. Ik ben tot 9 cm gekomen maar omdat ook zoon steeds wegviel werd het een spoedkeizersnede. Door de extra pijnstilling was een nieuwe ruggeprik niet mogelijk en moest het onder algehele narcose.
Ik las ergens terug dat man het enorm zwaar heeft gehad, hier dus ook, zoon kwam bewegingsloos, blauw en niet ademend ter wereld en hij zal dit beeld echt nooit meer vergeten. Hij vertelt dat hij serieus gedacht heeft dat hij alleen naar huis zou gaan.
Het gouden uur is uiteindelijk drie uur na zijn geboorte er wel geweest toen zoon op de high care lag en ik daar met bed en al naar toe werd gereden. Gelukkig ging het met zoon zo goed dat hij van alle slangetjes af mocht, uit de couveuze mocht en bij mij mocht liggen. Ook dat uur zal ik nooit vergeten.
Zo'n bevalling overdoen? Man wil dit nooit meer meemaken en als er ooit nog een tweede komt wil hij dat dit met een geplande keizersnede wordt gedaan.
Raar maar waar, ik zou het ondanks alles dus wel overdoen.
Thuis braken na een paar uur "spontaan" mijn vliezen. Ruim 20 uur met enorm pijnlijke rugweeen volgde. Wel twee keer ruggeprik gehad maar de eerst zat helemaal niet goed en ook de tweede zat niet goed. Maar dit werd een hele tijd niet serieus genomen. Pas laat werd dit wel erkend en is er nog twee keer extra pijnstilling bijgespoten, wat ook niet hielp. Vanwege een niet vorderende ontsluiting bij 8 cm weeopwekkers gekregen. Ik ben tot 9 cm gekomen maar omdat ook zoon steeds wegviel werd het een spoedkeizersnede. Door de extra pijnstilling was een nieuwe ruggeprik niet mogelijk en moest het onder algehele narcose.
Ik las ergens terug dat man het enorm zwaar heeft gehad, hier dus ook, zoon kwam bewegingsloos, blauw en niet ademend ter wereld en hij zal dit beeld echt nooit meer vergeten. Hij vertelt dat hij serieus gedacht heeft dat hij alleen naar huis zou gaan.
Het gouden uur is uiteindelijk drie uur na zijn geboorte er wel geweest toen zoon op de high care lag en ik daar met bed en al naar toe werd gereden. Gelukkig ging het met zoon zo goed dat hij van alle slangetjes af mocht, uit de couveuze mocht en bij mij mocht liggen. Ook dat uur zal ik nooit vergeten.
Zo'n bevalling overdoen? Man wil dit nooit meer meemaken en als er ooit nog een tweede komt wil hij dat dit met een geplande keizersnede wordt gedaan.
Raar maar waar, ik zou het ondanks alles dus wel overdoen.
vrijdag 13 november 2009 om 17:44
Heb even mee zitten lezen. Waarom kiezen, naar het lijkt, maar zo weinig vrouwen voor een ruggeprik? Lijkt mij dus de ideale oplossing en zou het niet zonder doen. Inmiddels amputeren we immers ook geen benen meer zonder verdoving. Waarom jezelf dat aandoen?
Ipv ècht helse pijnen kan je op die manier ook nog een beetje 'genieten' van je bevalling wellicht. Niet dat je niks voelt, maar de edge is eraf.
En hoe zit het met de regelgeving rondom die prik? Wanneer mag het/doen ze het en wanneer geven ze 'm niet. Altijd handig om te weten voor de toekomst
Ipv ècht helse pijnen kan je op die manier ook nog een beetje 'genieten' van je bevalling wellicht. Niet dat je niks voelt, maar de edge is eraf.
En hoe zit het met de regelgeving rondom die prik? Wanneer mag het/doen ze het en wanneer geven ze 'm niet. Altijd handig om te weten voor de toekomst
vrijdag 13 november 2009 om 18:02
quote:Annepanne1 schreef op 13 november 2009 @ 17:44:
Heb even mee zitten lezen. Waarom kiezen, naar het lijkt, maar zo weinig vrouwen voor een ruggeprik? Lijkt mij dus de ideale oplossing en zou het niet zonder doen. Inmiddels amputeren we immers ook geen benen meer zonder verdoving. Waarom jezelf dat aandoen?
Ipv ècht helse pijnen kan je op die manier ook nog een beetje 'genieten' van je bevalling wellicht. Niet dat je niks voelt, maar de edge is eraf.
En hoe zit het met de regelgeving rondom die prik? Wanneer mag het/doen ze het en wanneer geven ze 'm niet. Altijd handig om te weten voor de toekomst Tja zoals ik net hier boven al schreef. Het krijgen van een ruggeprik is dus geen garantie voor een minder pijnlijke bevalling. De prik zelf is appeltje eitje daar zou niemand het voor moeten laten. Maar als de prik verkeerd zit doet hij dus weinig tot niets en heb je nog steeds veel pijn.
Heb even mee zitten lezen. Waarom kiezen, naar het lijkt, maar zo weinig vrouwen voor een ruggeprik? Lijkt mij dus de ideale oplossing en zou het niet zonder doen. Inmiddels amputeren we immers ook geen benen meer zonder verdoving. Waarom jezelf dat aandoen?
Ipv ècht helse pijnen kan je op die manier ook nog een beetje 'genieten' van je bevalling wellicht. Niet dat je niks voelt, maar de edge is eraf.
En hoe zit het met de regelgeving rondom die prik? Wanneer mag het/doen ze het en wanneer geven ze 'm niet. Altijd handig om te weten voor de toekomst Tja zoals ik net hier boven al schreef. Het krijgen van een ruggeprik is dus geen garantie voor een minder pijnlijke bevalling. De prik zelf is appeltje eitje daar zou niemand het voor moeten laten. Maar als de prik verkeerd zit doet hij dus weinig tot niets en heb je nog steeds veel pijn.
vrijdag 13 november 2009 om 18:05
Ik heb geen ruggenprik nodig gehad en ik had hem denk ik beide keren niet kunnen krijgen. Bij mijn eerste bevalling kon ik direct persen toen ik in het ziekenhuis aankwam en bij de tweede na ongeveer een uur. Dan krijg je geen ruggenprik meer.
Ik had trouwens bij de oudste best een verdoving willen krijgen voor de vacumpomp. Dat vond ik echt enorm pijnlijk waardoor ik bij mijn tweede bevalling heel bang was voor de uitdrijving die enorm mee viel.
Ik had trouwens bij de oudste best een verdoving willen krijgen voor de vacumpomp. Dat vond ik echt enorm pijnlijk waardoor ik bij mijn tweede bevalling heel bang was voor de uitdrijving die enorm mee viel.
vrijdag 13 november 2009 om 18:05
quote:Annepanne1 schreef op 13 november 2009 @ 17:44:
Heb even mee zitten lezen. Waarom kiezen, naar het lijkt, maar zo weinig vrouwen voor een ruggeprik? Lijkt mij dus de ideale oplossing en zou het niet zonder doen. Inmiddels amputeren we immers ook geen benen meer zonder verdoving. Waarom jezelf dat aandoen?
Ipv ècht helse pijnen kan je op die manier ook nog een beetje 'genieten' van je bevalling wellicht. Niet dat je niks voelt, maar de edge is eraf.
En hoe zit het met de regelgeving rondom die prik? Wanneer mag het/doen ze het en wanneer geven ze 'm niet. Altijd handig om te weten voor de toekomst
Hmmm wilde hier een heel verhaal gaan houden over de voor en nadelen van de ruggenprik maar ik denk dat je beter even kan googlen er is veel over te lezen.
Ik ben over 3 weken uitgerekend en kies niet voor een ruggenprik. Wil graag thuis bevallen en een ruggenprik kan niet thuis. Maar had dat wel gekund dan zou ik er ook niet voor kiezen ivm evt complicaties.
Heb even mee zitten lezen. Waarom kiezen, naar het lijkt, maar zo weinig vrouwen voor een ruggeprik? Lijkt mij dus de ideale oplossing en zou het niet zonder doen. Inmiddels amputeren we immers ook geen benen meer zonder verdoving. Waarom jezelf dat aandoen?
Ipv ècht helse pijnen kan je op die manier ook nog een beetje 'genieten' van je bevalling wellicht. Niet dat je niks voelt, maar de edge is eraf.
En hoe zit het met de regelgeving rondom die prik? Wanneer mag het/doen ze het en wanneer geven ze 'm niet. Altijd handig om te weten voor de toekomst
Hmmm wilde hier een heel verhaal gaan houden over de voor en nadelen van de ruggenprik maar ik denk dat je beter even kan googlen er is veel over te lezen.
Ik ben over 3 weken uitgerekend en kies niet voor een ruggenprik. Wil graag thuis bevallen en een ruggenprik kan niet thuis. Maar had dat wel gekund dan zou ik er ook niet voor kiezen ivm evt complicaties.
vrijdag 13 november 2009 om 18:11
vrijdag 13 november 2009 om 18:24
Ik vond de eerste best heftig; kwam te laat, groot kind, inleiding (toegediende medicijnen) en het persen ging echt voor geen centimeter... Vacuum erop en flink getrokken (5 keer ipv 3 keer, blaren stonden op de kop van mijn kind) maar toch had ik het gevoel in goede handen te zijn en vond ik dat iedereen zo lief was. Zuster vertelde me dat het op het randje was geweest; ze wilde me eigenlijk een keizersnede laten ondergaan en toen na drie extracties de baby met de vacuum er nog niet uit was, was het even paniek. Nee, ik ben het niet vergeten. Ja het deed heel veel pijn. In slow motion iemand die in je buik en je kruis stompt. Nog wat extra bloedverlies, duizelingen en stiefmoederdrama aan het kraambed verder kon ik lekker naar huis en genieten van mijn heerlijke meid die me tot zes uur in de ochtend liep doorslapen.
Tweede was niks aan. Hoefde niet eens zelf mee te persen; mijn lijf nam het compleet over. Riep gelijk toen ik baby in mijn handen had: "Zo, wanneer gaan we voor de derde?"
De derde was helaas niet zo makkelijk. Hoge bloeddruk en moest binnen 24 uur ingeleid worden. Inleiding ging niet zo goed en het bleek dat het kraantje nog dicht stond... De 4 cm was dus gekomen door het breken van de vliezen. Twee uur later lag ik echt te kermen van de pijn (zoals je op tv ziet, en wat ik dus had besloten nooit te gaan doen, maar het deed zooooo pijn, en ik kan echt wel wat hebben). Alle druk ging naar mijn kruis en op mijn buik konden ze geen weeen meten met die apparatuur. Met 5 cm moest ik persen, maar dat mocht niet... ja, probeer dat maar eens tegen te houden. Kwartier later had ik 10 cm en was de baby er met 10 minuten uit. Zo, klaar.Bleek dus achteraf wel mee te vallen; was gewoon erg veel cm in een korte tijd. Als ik dat had geweten! Baby lag op mijn buik en ik zuchte de hele tijd 'O heerlijk, het is voorbij'.
Bij mij deed hechten helemaal geen zeer, en de vacuum er op zetten ook niet. Bij twee van de drie bevallingen wel veel last gehad van hechtingen bij het plassen (heb bijna een keer de wasbak in de wc eraf gerukt). Liep echt uren rond: ikmoetplassenmaarhetdoetzonpijnikmoetplassenmaarhetdoetzonpijn...
Tweede was niks aan. Hoefde niet eens zelf mee te persen; mijn lijf nam het compleet over. Riep gelijk toen ik baby in mijn handen had: "Zo, wanneer gaan we voor de derde?"
De derde was helaas niet zo makkelijk. Hoge bloeddruk en moest binnen 24 uur ingeleid worden. Inleiding ging niet zo goed en het bleek dat het kraantje nog dicht stond... De 4 cm was dus gekomen door het breken van de vliezen. Twee uur later lag ik echt te kermen van de pijn (zoals je op tv ziet, en wat ik dus had besloten nooit te gaan doen, maar het deed zooooo pijn, en ik kan echt wel wat hebben). Alle druk ging naar mijn kruis en op mijn buik konden ze geen weeen meten met die apparatuur. Met 5 cm moest ik persen, maar dat mocht niet... ja, probeer dat maar eens tegen te houden. Kwartier later had ik 10 cm en was de baby er met 10 minuten uit. Zo, klaar.Bleek dus achteraf wel mee te vallen; was gewoon erg veel cm in een korte tijd. Als ik dat had geweten! Baby lag op mijn buik en ik zuchte de hele tijd 'O heerlijk, het is voorbij'.
Bij mij deed hechten helemaal geen zeer, en de vacuum er op zetten ook niet. Bij twee van de drie bevallingen wel veel last gehad van hechtingen bij het plassen (heb bijna een keer de wasbak in de wc eraf gerukt). Liep echt uren rond: ikmoetplassenmaarhetdoetzonpijnikmoetplassenmaarhetdoetzonpijn...
vrijdag 13 november 2009 om 18:48
quote:zusenzo schreef op 13 november 2009 @ 17:44:
Ik hoor je graag nog over 8 weken terug Milaatje of je de prik gehad hebt en hoe het geweest is.
I'll keep you posted!
Het is onverstandig om google te raadplegen als je meer wilt weten over een spinale anesthesie. Al die Indianenverhalen dragen niet bij aan een weloverwogen keuze. De zogenaamde 'gevaren' van een spinaal zijn schromelijk overdreven. En de wilde verhalen worden veelal ook geplaatst door leken, dat zijn wel de laatste die ik zou vertrouwen als het mijn gezondheid betreft. Van een vaccinatie kan je bijvoorbeeld ook verlamd raken (en sterven), maar van het inenten afstappen dan?
Voor mij zitten er veel meer nadelen vast aan het 'natuurlijk' bevallen en met verdoving.
Ik hoor je graag nog over 8 weken terug Milaatje of je de prik gehad hebt en hoe het geweest is.
I'll keep you posted!
Het is onverstandig om google te raadplegen als je meer wilt weten over een spinale anesthesie. Al die Indianenverhalen dragen niet bij aan een weloverwogen keuze. De zogenaamde 'gevaren' van een spinaal zijn schromelijk overdreven. En de wilde verhalen worden veelal ook geplaatst door leken, dat zijn wel de laatste die ik zou vertrouwen als het mijn gezondheid betreft. Van een vaccinatie kan je bijvoorbeeld ook verlamd raken (en sterven), maar van het inenten afstappen dan?
Voor mij zitten er veel meer nadelen vast aan het 'natuurlijk' bevallen en met verdoving.
vrijdag 13 november 2009 om 18:55
vrijdag 13 november 2009 om 19:01
Ik heb niet alles gelezen, maar zoveel vrouwen zoveel verhalen, toch?
Ik vind bevallen niet erg. Bij de eerste had ik 4 uur weeën, daarna werden de vliezen gebroken, ging ik in 5 minuten van 4 naar 10 cm ontsluiting, 3x persen en daar was m'n zoon. Best snel allemaal dus. Begrijp me niet verkeerd, ik kan het hele verhaal nog steeds als een film in m'n hoofd afdraaien en weet de pijn ook nog steeds. Vooral de pijn van de veel te strak gezette hechtingen. De verloskundige zei dat ik wel een rollade leek. Ik kon echt niet zitten of lopen totdat zij ze er weer uit haalde.
Bij de 2e was het helemaal een eitje. Ik had niet eens door dat ik weeën had, m'n man heeft zelf de verloskundige gebeld terwijl het van mij nog niet hoefde. Toen ze kwam had ik al 9 cm ontsluiting dus kon ik niet meer naar het ziekenhuis. Na het breken van de vliezen was m'n 2e zoon er in 2x persen. De hele bevalling heeft misschien anderhalf uur geduurd. Deze keer vooral naweeën, dat vond ik best frustrerend, want dat is nogal zinloze pijn. Maar verder eigenlijk weinig pijn, omdat het kind een soort regenworm van 58 centimeter en 3300 gram was. Dat gleed er dus zo uit
Ik heb vriendinnen die het een horror hebben gevonden, sommigen 'nemen' zelfs geen volgende kind omdat ze niet weer willen bevallen. Anderen hebben ervaringen die lijken op die van mij. Kortom, zoveel vrouwen, zoveel bevallingen.
Ik vind bevallen niet erg. Bij de eerste had ik 4 uur weeën, daarna werden de vliezen gebroken, ging ik in 5 minuten van 4 naar 10 cm ontsluiting, 3x persen en daar was m'n zoon. Best snel allemaal dus. Begrijp me niet verkeerd, ik kan het hele verhaal nog steeds als een film in m'n hoofd afdraaien en weet de pijn ook nog steeds. Vooral de pijn van de veel te strak gezette hechtingen. De verloskundige zei dat ik wel een rollade leek. Ik kon echt niet zitten of lopen totdat zij ze er weer uit haalde.
Bij de 2e was het helemaal een eitje. Ik had niet eens door dat ik weeën had, m'n man heeft zelf de verloskundige gebeld terwijl het van mij nog niet hoefde. Toen ze kwam had ik al 9 cm ontsluiting dus kon ik niet meer naar het ziekenhuis. Na het breken van de vliezen was m'n 2e zoon er in 2x persen. De hele bevalling heeft misschien anderhalf uur geduurd. Deze keer vooral naweeën, dat vond ik best frustrerend, want dat is nogal zinloze pijn. Maar verder eigenlijk weinig pijn, omdat het kind een soort regenworm van 58 centimeter en 3300 gram was. Dat gleed er dus zo uit
Ik heb vriendinnen die het een horror hebben gevonden, sommigen 'nemen' zelfs geen volgende kind omdat ze niet weer willen bevallen. Anderen hebben ervaringen die lijken op die van mij. Kortom, zoveel vrouwen, zoveel bevallingen.
vrijdag 13 november 2009 om 19:06
Flint, een regenworm, hahaha.
Mijn eerste bevalling lijkt op de eerste bevalling van Flint.
Mijn tweede bevalling lijkt op de tweede bevalling van Flint, incl. naweeen.
Mijn derde bevalling ging nog sneller dan de tweede, met minder naweeen.
De laatste twee waren 9 pond, maar geen probleem en de pijn was prima te doen.
Mijn eerste bevalling lijkt op de eerste bevalling van Flint.
Mijn tweede bevalling lijkt op de tweede bevalling van Flint, incl. naweeen.
Mijn derde bevalling ging nog sneller dan de tweede, met minder naweeen.
De laatste twee waren 9 pond, maar geen probleem en de pijn was prima te doen.
vrijdag 13 november 2009 om 19:09
Het lijkt me zo onnatuurlijk...
Nou bevallen is veel, maar onnatuurlijk is het nou net níet.
Veel dichter bij de natuur kom je niet, aan dat bevallen is de afgelopen honderduizenden jaren (hoe lang leven mensen eigenlijk?) nou toevallig niks veranderd.
t Is trouwens geen pretje. Het doet enorm veel pijn. Maar ja.
Die dag (of twee
kom je ook wel weer door.
In dat licht bekeken valt het reuze mee!
Ik vond de ontstluiting (zeg maar cm 6 t/m 10) trouwens veel erger dan het persen, in tegenstelling tot wat ik dacht voor ik ooit beviel. Bij die ontsluiting gingen die %$#&- weeen maar door en door en ik was zo passief, ik was de helft van de tijd gewoon half out..
Bij het persen was ik weer helemaal wakker en werd ik zowaar een beetje opgewekt, omdat het einde in zicht kwam. Niet omdat ik zoń zin had in die baby, die kon me inmiddels gestolen worden, maar omdat ik dan van de pijn af zou zijn hahaha!
Nou bevallen is veel, maar onnatuurlijk is het nou net níet.
Veel dichter bij de natuur kom je niet, aan dat bevallen is de afgelopen honderduizenden jaren (hoe lang leven mensen eigenlijk?) nou toevallig niks veranderd.
t Is trouwens geen pretje. Het doet enorm veel pijn. Maar ja.
Die dag (of twee
kom je ook wel weer door.In dat licht bekeken valt het reuze mee!
Ik vond de ontstluiting (zeg maar cm 6 t/m 10) trouwens veel erger dan het persen, in tegenstelling tot wat ik dacht voor ik ooit beviel. Bij die ontsluiting gingen die %$#&- weeen maar door en door en ik was zo passief, ik was de helft van de tijd gewoon half out..
Bij het persen was ik weer helemaal wakker en werd ik zowaar een beetje opgewekt, omdat het einde in zicht kwam. Niet omdat ik zoń zin had in die baby, die kon me inmiddels gestolen worden, maar omdat ik dan van de pijn af zou zijn hahaha!
vrijdag 13 november 2009 om 19:42
milaatje, een inenting hoeft over het algemeen niet onder begeleiding van een anesthesist, in het ziekenhuis, aan de monitor. Alleen dat al laat zien dat er iets meer risicoos zitten aan een ruggeprik. Dus die vergelijking vind ik een beetje appels en peren. Overigens moet je vooral een ruggeprik nemen of laten zetten als je daar behoefte aan hebt. Dat vind ik geen discussie waard.
vrijdag 13 november 2009 om 19:47
