Psyche
alle pijlers
Lang geleden... deel 4
maandag 9 november 2009 om 23:27
gun jezelf het verdriet en laat weten dat het klote gaat.
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
dinsdag 17 november 2009 om 10:07
Oef, wat zijn er toch veel mensen die het moeilijk hebben, met werk en zonder.
Wat mij helpt, is deze vraag: 'wat heb je nu nodig?'
En dan goed luisteren naar wat er meteen in je opkomt.
Ik ben de hoestbuien (al dagenlang) beu. Ben er moe en brak van. Ik baal ervan dat mijn lijf zo zijn eigen gang gaat en ik niets in de hand heb.
Ik ga zo maar eindelijk weer eens verder aan die cd voor mijn vriendin. Cd is gebrand, ha, geinige nummers van alles wat (ik weet zeker dat ze gaat lachen!), van hoesje proefafdruk gemaakt (met heule oude jeugdfoto van ons tweeën!), nog een beetje knutselen. En dan leuk inpakken, ook erg fijn altijd. Zondag feestje.
Wat mij helpt, is deze vraag: 'wat heb je nu nodig?'
En dan goed luisteren naar wat er meteen in je opkomt.
Ik ben de hoestbuien (al dagenlang) beu. Ben er moe en brak van. Ik baal ervan dat mijn lijf zo zijn eigen gang gaat en ik niets in de hand heb.
Ik ga zo maar eindelijk weer eens verder aan die cd voor mijn vriendin. Cd is gebrand, ha, geinige nummers van alles wat (ik weet zeker dat ze gaat lachen!), van hoesje proefafdruk gemaakt (met heule oude jeugdfoto van ons tweeën!), nog een beetje knutselen. En dan leuk inpakken, ook erg fijn altijd. Zondag feestje.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 17 november 2009 om 10:33
dinsdag 17 november 2009 om 10:40
Op mijn werk gaat het erg goed.
Heb echt plezier in het werken met de jongeren en ook met de collega's gaat het oke.
Zie nu wel even heel erg tegen mijn 24 uurs dienst op, maar ik weet ook dat als ik straks weer met de jongeren bezig ben, dat beter gaat.
Het kost me alleen zo onwijs veel energie, die ik nog niet voldoende terug heb.
Zodra ik thuis ben gaat het idd mis.
En zit ik mezelf ook in de weg ja.
Heb echt plezier in het werken met de jongeren en ook met de collega's gaat het oke.
Zie nu wel even heel erg tegen mijn 24 uurs dienst op, maar ik weet ook dat als ik straks weer met de jongeren bezig ben, dat beter gaat.
Het kost me alleen zo onwijs veel energie, die ik nog niet voldoende terug heb.
Zodra ik thuis ben gaat het idd mis.
En zit ik mezelf ook in de weg ja.
dinsdag 17 november 2009 om 10:43
Oh, dat klinkt in ieder geval goed, dat het werken op zich zelfs erg goed gaat. Dat je er plezier in hebt. Mooi!
Als je thuis bent, val je dan in een gat, bij wijze van spreken? Na de contacten en interactie van het werk? Wat ga je bijv. doen als je thuiskomt na je werk? Wat doe jij voor dingen die jou energie geven? En wat kost je energie?
Als je thuis bent, val je dan in een gat, bij wijze van spreken? Na de contacten en interactie van het werk? Wat ga je bijv. doen als je thuiskomt na je werk? Wat doe jij voor dingen die jou energie geven? En wat kost je energie?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 17 november 2009 om 10:54
Geeft je werk je afleiding van jezelf? En dat je die dingen weer tegenkomt als je thuis bent? Ik probeer het me voor te stellen hé. Toen ik in de taxi zat, waren de dingen die me bezighouden er ook nog, ook al was ik met werk bezig. En het kostte me heel veel energie om alles 'eronder' te houden.
Is dat het wat jou zoveel energie kost?
Is dat het wat jou zoveel energie kost?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 17 november 2009 om 11:00
dinsdag 17 november 2009 om 11:04
dinsdag 17 november 2009 om 11:04
Ik mis ook gewoon echt wat begeleiding.
Laatste gesprek met psych was ergens eind juni geloof ik.
En soms voel ik me gewoon erg verloren.
Er is wel van alles boven gehaald en besproken, maar het vervolg om daar wat mee te doen laat nu wel erg lang op zich wachten.
En ik weet wel dat ik moet blijven praten, ook met mensen om me heen. En leuke dingen moet blijven doen, een ritme vast moet proberen te houden.
Maar het lukt me vaak niet.
Ik weet het allemaal wel, maar het lukt niet.
Laatste gesprek met psych was ergens eind juni geloof ik.
En soms voel ik me gewoon erg verloren.
Er is wel van alles boven gehaald en besproken, maar het vervolg om daar wat mee te doen laat nu wel erg lang op zich wachten.
En ik weet wel dat ik moet blijven praten, ook met mensen om me heen. En leuke dingen moet blijven doen, een ritme vast moet proberen te houden.
Maar het lukt me vaak niet.
Ik weet het allemaal wel, maar het lukt niet.
dinsdag 17 november 2009 om 11:23
Dat is ook echt vervelend! Iets is bovengehaald en wat nu verder. Heel lastig als het vervolg op zich laat wachten.
Kun je er voor jezelf wel iets mee? Bijvoorbeeld over schrijven (hoeft niet hier te zijn, maar gewoon voor jezelf), of iets fysieks doen (ikzelf denk dan aan boksbal of zo, maar kan voor jou natuurlijk iets heel anders zijn)?
En praten met de mensen om je heen, lukt dat, met je vriendinnen bijvoorbeeld (ik herinner me dat je ze na een tijdje meer verteld hebt)?
Het is ook moeilijk! En al heb je therapie, in de tussentijd moet je er toch zelf mee dealen.
Ik probeer maar een beetje mee te denken. Misschien helpt het je, als ik zo vragen stel.
Kun je er voor jezelf wel iets mee? Bijvoorbeeld over schrijven (hoeft niet hier te zijn, maar gewoon voor jezelf), of iets fysieks doen (ikzelf denk dan aan boksbal of zo, maar kan voor jou natuurlijk iets heel anders zijn)?
En praten met de mensen om je heen, lukt dat, met je vriendinnen bijvoorbeeld (ik herinner me dat je ze na een tijdje meer verteld hebt)?
Het is ook moeilijk! En al heb je therapie, in de tussentijd moet je er toch zelf mee dealen.
Ik probeer maar een beetje mee te denken. Misschien helpt het je, als ik zo vragen stel.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 17 november 2009 om 11:31
Dag lieffies! vanuit hier.
Saar, ik vind het eigenlijk heel dapper dat je je hier zo mee bezig houd afgelopen dagen/week. Nogal confronterende materie.
T zou idd fijn zijn als er een therapeut op zou staan om je te helpen met uitzoeken wat voor jou de juiste verdeling is.
Wat ontzettend gaaf om te lezen dat de meeting zo gezellig was!
Zat helemaal te lachen hier tijdens het bijlezen!!!
Sorrie dat ik zo helemaal niets meer van me heb laten horen trouwens....
Ik ben momenteel heel erg bezig met het hier en nu en de dagen doorkomen. Rare emotiebom die ik ben, ga ik echt helemaal op in het vacuum waarin ik lijk te zitten.
Hoop wel dat mijn sociale kant zich snel weer aandient, want ik mis alle mensen en gezelligheid om me heen.
En jullie!
Saar, ik vind het eigenlijk heel dapper dat je je hier zo mee bezig houd afgelopen dagen/week. Nogal confronterende materie.
T zou idd fijn zijn als er een therapeut op zou staan om je te helpen met uitzoeken wat voor jou de juiste verdeling is.
Wat ontzettend gaaf om te lezen dat de meeting zo gezellig was!
Zat helemaal te lachen hier tijdens het bijlezen!!!
Sorrie dat ik zo helemaal niets meer van me heb laten horen trouwens....
Ik ben momenteel heel erg bezig met het hier en nu en de dagen doorkomen. Rare emotiebom die ik ben, ga ik echt helemaal op in het vacuum waarin ik lijk te zitten.
Hoop wel dat mijn sociale kant zich snel weer aandient, want ik mis alle mensen en gezelligheid om me heen.
En jullie!
dinsdag 17 november 2009 om 11:34
Ha Wurm! Hoe gaat het verder zo? Nog steeds misselijk? Heb je al een echo gehad? Tja, die eerste maanden zijn ook zo vreemd.. je moet zo wennen, alles wordt anders, voelt anders, je bent dan zo met dat lijf bezig, het is allemaal nieuw. Ik ken het wel, het lijkt idd ook op een soort vacuum. Maar dat komt vanzelf wel weer goed als die eerste tijd voorbij is. Geniet je ook een beetje?
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 17 november 2009 om 11:36
He Wurm!!
Fijn om weer iets van je te horen!
Hoe gaat het met klein wurmpje?
Fijn dat je zo meedenkt hoor EV. Dank je
Ik kan er voor mezelf niet echt iets mee. Daar loop ik ook zo tegenaan denk ik.
Praten met mensen om me heen doe ik ook al een poos niet meer.
Ik weet dat het me wel wat kan helpen, maar ik vind dat zo moeilijk.
Fijn om weer iets van je te horen!
Hoe gaat het met klein wurmpje?
Fijn dat je zo meedenkt hoor EV. Dank je
Ik kan er voor mezelf niet echt iets mee. Daar loop ik ook zo tegenaan denk ik.
Praten met mensen om me heen doe ik ook al een poos niet meer.
Ik weet dat het me wel wat kan helpen, maar ik vind dat zo moeilijk.
dinsdag 17 november 2009 om 11:55
Ik ben zo onrustig en gespannen vandaag. Vanmorgen om half 6 al wakker. Eruit geweest, veel gerookt en weer terug gegaan.
Kon niet slapen. Te druk in mijn hoofd.
Nu al wel gestoft en gestofzuigt. Lang leve gespannen en onrustig zijn en niet stil kunnen zitten.
Dat zou ik het liefste willen.. even rust, en even niets denken en voelen en horen.
Ik rook er maar weer een, en dan doesjen.
Kon niet slapen. Te druk in mijn hoofd.
Nu al wel gestoft en gestofzuigt. Lang leve gespannen en onrustig zijn en niet stil kunnen zitten.
Dat zou ik het liefste willen.. even rust, en even niets denken en voelen en horen.
Ik rook er maar weer een, en dan doesjen.
dinsdag 17 november 2009 om 11:56
Ik ga eindelijk 's verder met mijn hoesje. Sjonge, wat laat ik me afleiden door dit forum. Te erg gewoon. Maar nu is het klaar en ga ik echt andere dingen doen. Tot later!
Saar, werk ze voor straks. Praten met de mensen om me heen vind ik persoonlijk nu veel moeilijker en enger dan praten met een therapeut.
Saar, werk ze voor straks. Praten met de mensen om me heen vind ik persoonlijk nu veel moeilijker en enger dan praten met een therapeut.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 17 november 2009 om 12:28
Mogge,
Voordeel van ziek zijn is dat je lekker lang in bed kunt blijven hangen met een boek. Wat ik dus heb gedaan. Ik voel me wel wat beter gelukkig, zo eerst maar douchen om er hopelijk wat frisser uit te zien
Wurm wat fijn om wat van je te horen! Ik hoop dat je kunt genieten van deze periode, spannend en nieuw allemaal. Verwarrend, mooi maar ook onzeker.
Saar moeilijk hoor, waar je nu mee worstelt. Regelmaat in diensten kan je rust geven maar je mist dan dus de contacten met de jongens. Maar de onregelmatigheid lijkt je te slopen. Zou je ook meer dagdiensten kunnen draaien met af ten toe een avond of weekend? Zodat je meer regelmaat krijgt maar niet de contacten mist?
Ik vind je dilemma herkenbaar. Ik weet dat in de periode dat het met mij slecht ging ik de regelmaat van het werk heel erg nodig had. Thuiszitten werkte voor mij niet, die afleiding naast wat er allemaal met me gebeurde had ik nodig om op de been te blijven.
Qua hulpverlening loopt het ook niet allemaal vlot voor je hoor, frustrerend.
Appel, hoe is het nu?
EV, jouw vraag "wat heb je nu nodig" las ik, betrok ik op mezelf en het eerste woord wat in me op kwam was: ondersteuning. Ik had natuurlijk het werk weer in m'n hoofd. In het gesprek afgelopen week heb ik dit aangegeven en ik ga het nogmaals benoemen daar. Dat is wat ik nodig heb om er niet alleen voor te staan.
Liefs!
Voordeel van ziek zijn is dat je lekker lang in bed kunt blijven hangen met een boek. Wat ik dus heb gedaan. Ik voel me wel wat beter gelukkig, zo eerst maar douchen om er hopelijk wat frisser uit te zien
Wurm wat fijn om wat van je te horen! Ik hoop dat je kunt genieten van deze periode, spannend en nieuw allemaal. Verwarrend, mooi maar ook onzeker.
Saar moeilijk hoor, waar je nu mee worstelt. Regelmaat in diensten kan je rust geven maar je mist dan dus de contacten met de jongens. Maar de onregelmatigheid lijkt je te slopen. Zou je ook meer dagdiensten kunnen draaien met af ten toe een avond of weekend? Zodat je meer regelmaat krijgt maar niet de contacten mist?
Ik vind je dilemma herkenbaar. Ik weet dat in de periode dat het met mij slecht ging ik de regelmaat van het werk heel erg nodig had. Thuiszitten werkte voor mij niet, die afleiding naast wat er allemaal met me gebeurde had ik nodig om op de been te blijven.
Qua hulpverlening loopt het ook niet allemaal vlot voor je hoor, frustrerend.
Appel, hoe is het nu?
EV, jouw vraag "wat heb je nu nodig" las ik, betrok ik op mezelf en het eerste woord wat in me op kwam was: ondersteuning. Ik had natuurlijk het werk weer in m'n hoofd. In het gesprek afgelopen week heb ik dit aangegeven en ik ga het nogmaals benoemen daar. Dat is wat ik nodig heb om er niet alleen voor te staan.
Liefs!
dinsdag 17 november 2009 om 12:39
Fijn dat het wat beter gaat Lynne. Ziek nog maar even goed uit.
Ik ben er ook wel van overtuigd dat ik mijn werk, de afleiding, nodig heb om op de been te blijven.
Al moet er nu wel iets gebeuren denk ik, anders ben ik bang wel weer thuis komen te zitten.
Ik heb mijn leidinggevende een mail gestuurd, met de vraag of hij deze week tijd voor me heeft. Dat ik een gesprek wil, omdat het niet goed met me gaat buiten werk om.
En net onder de douche heb ik een constructie bedacht waar ik me zelf wel in kan vinden.
Drie vaste dagen overdag werken, en de weekenden wel onregelmatig werken.
Zo houd ik het contact met de jongeren en heb ik doordeweeks meer regelmaat.
Nu maar hopen dat ze dat ook zien zitten op mijn werk en als we er niet uitkomen een gesprek aanvragen met de bedrijfsarts.
Appel en Iry: dikke voor jullie.
Ben even alleen bezig met mezelf hier, maar denk wel aan jullie hoor.
Ik ben er ook wel van overtuigd dat ik mijn werk, de afleiding, nodig heb om op de been te blijven.
Al moet er nu wel iets gebeuren denk ik, anders ben ik bang wel weer thuis komen te zitten.
Ik heb mijn leidinggevende een mail gestuurd, met de vraag of hij deze week tijd voor me heeft. Dat ik een gesprek wil, omdat het niet goed met me gaat buiten werk om.
En net onder de douche heb ik een constructie bedacht waar ik me zelf wel in kan vinden.
Drie vaste dagen overdag werken, en de weekenden wel onregelmatig werken.
Zo houd ik het contact met de jongeren en heb ik doordeweeks meer regelmaat.
Nu maar hopen dat ze dat ook zien zitten op mijn werk en als we er niet uitkomen een gesprek aanvragen met de bedrijfsarts.
Appel en Iry: dikke voor jullie.
Ben even alleen bezig met mezelf hier, maar denk wel aan jullie hoor.
dinsdag 17 november 2009 om 17:25
Hoi meiden
Heb gister de hele dag in het ziekenhuis op de eerstehulp gelegen;ze dachten dat er een verbinding tussen 2 vaten was gekomen dus kreeg contrastvloeistof ingespoten en ze hebben een scan gemaakt.Gelukkig was dit dus niet het geval anders had ik geopereerd moeten worden nml.
Ik had s'ochtends alleen een bordje pap op en tot 18.00 mocht ik niets eten en niet roken(want je kan moeilijk even naar buiten lopen..)dus ik verging van de honger en de zenuwen want ik dacht nml. dat er dus inderdaad een operatie aan tepas moest komen,maar dat was gelukkig niet het geval.
het ziekenhuis zit in het zelfde gebouw dus da's wel makkelijk ,maar ik was maar wat blij dat ik terug was op de afdeling+kon roken en muziek kon luisteren(had alleen maar naar een klok kunnen turen en een tijdschrift later met godsgratie kunnen lezen.Nu heb ik a.s donderdag weer een afspraak op de poli hier want er moet toch nog verder gekeken worden,bijv. naar mijn lympfebanen.
We gaan eten;tot laters lieverds
Heb gister de hele dag in het ziekenhuis op de eerstehulp gelegen;ze dachten dat er een verbinding tussen 2 vaten was gekomen dus kreeg contrastvloeistof ingespoten en ze hebben een scan gemaakt.Gelukkig was dit dus niet het geval anders had ik geopereerd moeten worden nml.
Ik had s'ochtends alleen een bordje pap op en tot 18.00 mocht ik niets eten en niet roken(want je kan moeilijk even naar buiten lopen..)dus ik verging van de honger en de zenuwen want ik dacht nml. dat er dus inderdaad een operatie aan tepas moest komen,maar dat was gelukkig niet het geval.
het ziekenhuis zit in het zelfde gebouw dus da's wel makkelijk ,maar ik was maar wat blij dat ik terug was op de afdeling+kon roken en muziek kon luisteren(had alleen maar naar een klok kunnen turen en een tijdschrift later met godsgratie kunnen lezen.Nu heb ik a.s donderdag weer een afspraak op de poli hier want er moet toch nog verder gekeken worden,bijv. naar mijn lympfebanen.
We gaan eten;tot laters lieverds
