Psyche
alle pijlers
Lang geleden... deel 4
maandag 9 november 2009 om 23:27
gun jezelf het verdriet en laat weten dat het klote gaat.
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
dinsdag 17 november 2009 om 19:05
Hai worstelenden, hier nog een worstelaar.
Lieve Sponge wat heftig met je been, tenminste ik denk dat het met je been te maken heeft? Gelukkig hoefde je niet geopereerd te worden. Ik hoop dat je een beetje tot rust kunt komen en dat je lekker gegeten hebt!
Saar, ik weet niet of het iets anders is maar ook ik kan niet zonder mijn werk en de afleiding, zeker op dit moment. Het leven zelf is te druk om al te veel te voelen en de kids maken ook dat ik gewoon doorga.
Maarrrrr zodra het weekend begint waarin ik niet de zorg draag dan stort ik in, meteen.
Dat weet ik ondertussen wel dus ik maak me er niet al te druk om, ook omdat het bij mij heel duidelijk is waar de schoen wringt. Ik kan het niet tegenhouden en ik kan mijn klok er op gelijk zetten: vrijdagavond huil ik.
Ik denk ook dat daar de koppijn tijdens de meeting vandaag kwam. Mijn lijf snapte het niet: huh? vrij, oke voelen dan, oh nee, het was het weekend met de kids eigenlijk, huh? niet voelen dan, huh?...zoiets.
Nou ja wat ik wil zeggen is dat het af en toe nodig is om te voelen wat er te voelen valt, het is sterker dan jij, het moet er gewoon uit. En dat ik denk dat het voor jou nu heel belangrijk is om iemand te hebben die met jou het proces van voelen, vallen en opstaan kan duiden, je het gevoel kan geven dat de gevoelsbrei een kant op gaat. Dat het normaal is, of te erg, dat je de goede kant op gaat, of juist niet.
Regelmaat lijkt me heel goed, dan weet je systeem ook wanneer het mag loslaten, dan kun je je er ook op voorbereiden bij wijze van spreke: oh het is woensdag: huilen dus.
Wurmpie!!!!!!
EV wat ontzettend lief dat je zoveel tijd stopt in persoonlijk kado voor je vriendin. Dat zijn de leukste.
Allemaal
Lieve Sponge wat heftig met je been, tenminste ik denk dat het met je been te maken heeft? Gelukkig hoefde je niet geopereerd te worden. Ik hoop dat je een beetje tot rust kunt komen en dat je lekker gegeten hebt!
Saar, ik weet niet of het iets anders is maar ook ik kan niet zonder mijn werk en de afleiding, zeker op dit moment. Het leven zelf is te druk om al te veel te voelen en de kids maken ook dat ik gewoon doorga.
Maarrrrr zodra het weekend begint waarin ik niet de zorg draag dan stort ik in, meteen.
Dat weet ik ondertussen wel dus ik maak me er niet al te druk om, ook omdat het bij mij heel duidelijk is waar de schoen wringt. Ik kan het niet tegenhouden en ik kan mijn klok er op gelijk zetten: vrijdagavond huil ik.
Ik denk ook dat daar de koppijn tijdens de meeting vandaag kwam. Mijn lijf snapte het niet: huh? vrij, oke voelen dan, oh nee, het was het weekend met de kids eigenlijk, huh? niet voelen dan, huh?...zoiets.
Nou ja wat ik wil zeggen is dat het af en toe nodig is om te voelen wat er te voelen valt, het is sterker dan jij, het moet er gewoon uit. En dat ik denk dat het voor jou nu heel belangrijk is om iemand te hebben die met jou het proces van voelen, vallen en opstaan kan duiden, je het gevoel kan geven dat de gevoelsbrei een kant op gaat. Dat het normaal is, of te erg, dat je de goede kant op gaat, of juist niet.
Regelmaat lijkt me heel goed, dan weet je systeem ook wanneer het mag loslaten, dan kun je je er ook op voorbereiden bij wijze van spreke: oh het is woensdag: huilen dus.
Wurmpie!!!!!!
EV wat ontzettend lief dat je zoveel tijd stopt in persoonlijk kado voor je vriendin. Dat zijn de leukste.
Allemaal
dinsdag 17 november 2009 om 19:41
He, word helemaal verdrietig van al jullie verhalen.
Sponge, wat schrikken meid. Sterkte.. (bij gebrek aan iets beters)
Saar, petje af. Dat je je manager hebt gemaild. Ik vind het ook altijd zo lastig, op het werk gaat het goed, dus ja wat heeft hij er dan verder mee te maken denk ik dan?
Schrik wel van je 24 uurs diensten. Lieve meid, je bent net weer 'beter' gemeld en dan zulke lange diensten? Okee, je werk is leuk je haalt er voldoening uit maar het kost je ook heel veel energie.
Ik zou het liefst fulltime willen werken omdat dat aan de ene kant beter voor me is. Maar ik red het gewoon niet. Soms zijn twee dagen zelfs al te veel.
Merk zelf dat ik weer teveel diensten aanneem en overneem. Vandaag in vergadering gezegd dat ik weer wat wil minderen.
Was LG het helemaal mee eens. Fijn. Voor komende week is het alleen niet gelukt om mijn diensten kwijt te raken en wil mijn collega's er ook niet al te veel belasten. (want ja, hun draaien er voor op) Maar hou het nog wel even vol deze week en ik heb het iig uitgesproken.
Wurm, ik mis je..
Hoop wel dat het goed met je gaat.. Weet het nu nog steeds niet eigenlijk.
Hanke hoe istie met jou?
Claire, dikke knuffel. Ik heb je gelezen.
Sponge, wat schrikken meid. Sterkte.. (bij gebrek aan iets beters)
Saar, petje af. Dat je je manager hebt gemaild. Ik vind het ook altijd zo lastig, op het werk gaat het goed, dus ja wat heeft hij er dan verder mee te maken denk ik dan?
Schrik wel van je 24 uurs diensten. Lieve meid, je bent net weer 'beter' gemeld en dan zulke lange diensten? Okee, je werk is leuk je haalt er voldoening uit maar het kost je ook heel veel energie.
Ik zou het liefst fulltime willen werken omdat dat aan de ene kant beter voor me is. Maar ik red het gewoon niet. Soms zijn twee dagen zelfs al te veel.
Merk zelf dat ik weer teveel diensten aanneem en overneem. Vandaag in vergadering gezegd dat ik weer wat wil minderen.
Was LG het helemaal mee eens. Fijn. Voor komende week is het alleen niet gelukt om mijn diensten kwijt te raken en wil mijn collega's er ook niet al te veel belasten. (want ja, hun draaien er voor op) Maar hou het nog wel even vol deze week en ik heb het iig uitgesproken.
Wurm, ik mis je..
Hoop wel dat het goed met je gaat.. Weet het nu nog steeds niet eigenlijk.
Hanke hoe istie met jou?
Claire, dikke knuffel. Ik heb je gelezen.
dinsdag 17 november 2009 om 20:27
Philo dat had ik toen ook: instorten in de weekenden. Dan kwamen de huilbuien. 's Avonds. En overdag het zo goed mogelijk doen met de kinderen. Liep ik met rode ogen bij de kinderboerderij
Het is ook lastig Ster. Kijk wat je aankunt, is dat nu twee dagen (of minder) dan is het dat. En probeer je niet schuldig te voelen naar collega's: je LG heeft dat op te lossen. Niet jij.
En die dagen kunnen je wel het ritme geven en de werkcontacten die je toch even goed kunnen doen.
voor jou!
Sponge beterschap met je been en sterkte
Het is ook lastig Ster. Kijk wat je aankunt, is dat nu twee dagen (of minder) dan is het dat. En probeer je niet schuldig te voelen naar collega's: je LG heeft dat op te lossen. Niet jij.
En die dagen kunnen je wel het ritme geven en de werkcontacten die je toch even goed kunnen doen.
voor jou!
Sponge beterschap met je been en sterkte
dinsdag 17 november 2009 om 20:40
He Lynne, ja precies. Die rode ogen zijn nu mijn handelsmerk.
Ster, wat Lynn ook al zegt: het moet voor jou de goede balans zijn.
Ik ben nooit zo erg bang geweest voor mijn gevoel, ik denk dat daar heel erg veel angst en verdriet vandaan komt bij velen: de angst van wat er gebeurt als je alles toelaat. En dat kan ik niet invoelen of inschatten voor een ander. Ik weet voor mezelf dat het beste dat ik kan doen is mijn gevoel de ruimte te geven maar dat er ook een duidelijk punt is waarop ik mezelf weer bij de kladden moet pakken.
Daarbij ben ik eeuwen moeder, eigenlijk zolang ik volwassen ben en heb me dus altijd voor hen bijelkaar moeten houden, dat is zwaar maar ook een redding denk ik. Voor een ander sterk zijn is makkelijker dan voor jezelf.
Bij mij was ook meestal wel duidelijk waar mijn angsten of depressieve gevoel vandaan kwam, het was meestal één op één en dat maakt het misschien makkelijker.
Ik vind het voor mij nu prima dat ik het druk heb en dan eens in de twee weken een weekend moet voelen. Het is niet alleen huilen, het is ook kracht voelen, mezelf voelen. Maar het begint altijd met verdriet, heel diep verdriet. Als ik dat vrij laat dan kan de rest ook weer tot me komen. En alles is intens, alles.
Dat werkt voor mij zo, maar jij bent weer iemand anders, met een ander verhaal en een ander contact met jezelf. Het belangrijkste is denk ik dat je lief bent voor jezelf, jezelf serieus neemt, jezelf bij de kladden kunt pakken als nodig en dus is het allerbelangrijkste denk ik: Leer jezelf kennen en liefhebben.
Ster, wat Lynn ook al zegt: het moet voor jou de goede balans zijn.
Ik ben nooit zo erg bang geweest voor mijn gevoel, ik denk dat daar heel erg veel angst en verdriet vandaan komt bij velen: de angst van wat er gebeurt als je alles toelaat. En dat kan ik niet invoelen of inschatten voor een ander. Ik weet voor mezelf dat het beste dat ik kan doen is mijn gevoel de ruimte te geven maar dat er ook een duidelijk punt is waarop ik mezelf weer bij de kladden moet pakken.
Daarbij ben ik eeuwen moeder, eigenlijk zolang ik volwassen ben en heb me dus altijd voor hen bijelkaar moeten houden, dat is zwaar maar ook een redding denk ik. Voor een ander sterk zijn is makkelijker dan voor jezelf.
Bij mij was ook meestal wel duidelijk waar mijn angsten of depressieve gevoel vandaan kwam, het was meestal één op één en dat maakt het misschien makkelijker.
Ik vind het voor mij nu prima dat ik het druk heb en dan eens in de twee weken een weekend moet voelen. Het is niet alleen huilen, het is ook kracht voelen, mezelf voelen. Maar het begint altijd met verdriet, heel diep verdriet. Als ik dat vrij laat dan kan de rest ook weer tot me komen. En alles is intens, alles.
Dat werkt voor mij zo, maar jij bent weer iemand anders, met een ander verhaal en een ander contact met jezelf. Het belangrijkste is denk ik dat je lief bent voor jezelf, jezelf serieus neemt, jezelf bij de kladden kunt pakken als nodig en dus is het allerbelangrijkste denk ik: Leer jezelf kennen en liefhebben.
dinsdag 17 november 2009 om 21:54
dinsdag 17 november 2009 om 22:07
woensdag 18 november 2009 om 07:57
Sterkte Appeltje!!
Mooi omschreven Philo! En ook dat het voor iedereen zo anders is.
Bij mij was de behoefte aan rust eerst heel groot. Ik had me 20 jaar met rode ogen gaande gehouden, en toen leek het op. Elke verplichting was er een teveel.
Nu merk ik al bijna 2 jaar dat ik het minder nodig lijk te hebben, die enorme berg verplichtingloosheid. Dus kleine Wurm is een mooie dagbesteding straks.
Met mij gaat het goed hoor. Ik geniet me regelmatig suf, loop met extreem holle rug mn minibuikje vooruit te duwen, en te dromen.
's Avonds kan je er echter de donder op zeggen dat ik klaaguurtje heb. Mn lijf werkt dan tegen, ik ben moe, en 'vind r niks an'.
Prima te hanteren eigenlijk, zeker gezien ik sinds kleine Wurm goed aan kan geven wat ik nodig heb van Wurman.
Hij is ontzettend geduldig en lief, en helemaal blij, en dat scheelt een hoop. Samen kunnen we dan nog lachen om mn lamlendigheid, dat lucht op.
De echo was prima. Wurmini zwaaide braafjes, en ik zweer jullie dat ik zwanger ben van een paardje, want ik hoorde m toch galopperen!
Sponge, speciaal voor jou nog even een extra portie sterkte.
T is niet niets, opname, en dan ook nog een dag in het ziekenhuis zitten. Dat is nog niet de rust en structuur die je verwacht van een opname.
Ik hoop dat het voor de rest wel kan bieden wat je nodig hebt!!!
Zet m op!
Mooi omschreven Philo! En ook dat het voor iedereen zo anders is.
Bij mij was de behoefte aan rust eerst heel groot. Ik had me 20 jaar met rode ogen gaande gehouden, en toen leek het op. Elke verplichting was er een teveel.
Nu merk ik al bijna 2 jaar dat ik het minder nodig lijk te hebben, die enorme berg verplichtingloosheid. Dus kleine Wurm is een mooie dagbesteding straks.
Met mij gaat het goed hoor. Ik geniet me regelmatig suf, loop met extreem holle rug mn minibuikje vooruit te duwen, en te dromen.
's Avonds kan je er echter de donder op zeggen dat ik klaaguurtje heb. Mn lijf werkt dan tegen, ik ben moe, en 'vind r niks an'.
Prima te hanteren eigenlijk, zeker gezien ik sinds kleine Wurm goed aan kan geven wat ik nodig heb van Wurman.
Hij is ontzettend geduldig en lief, en helemaal blij, en dat scheelt een hoop. Samen kunnen we dan nog lachen om mn lamlendigheid, dat lucht op.
De echo was prima. Wurmini zwaaide braafjes, en ik zweer jullie dat ik zwanger ben van een paardje, want ik hoorde m toch galopperen!
Sponge, speciaal voor jou nog even een extra portie sterkte.
T is niet niets, opname, en dan ook nog een dag in het ziekenhuis zitten. Dat is nog niet de rust en structuur die je verwacht van een opname.
Ik hoop dat het voor de rest wel kan bieden wat je nodig hebt!!!
Zet m op!
woensdag 18 november 2009 om 09:59
Dankje Wurm & meiden voor jullie steun
(Philo het onderzoek was ivm. mijn been dat nogsteeds dik is)Heb inmiddels een steunkous gekregen maar ik moet binnekort een nieuwe want de rek gaat eruit.Bovendien zei mijn moeder dat je er 1 op maat kan krijgen dus dat ga ik maar eens navragen of dat hier misschien ook kan.
Philo sterkte met alles;fijn dat je je weer wat frijer voelt om teschrijven hier!
Saar moeilijk hoor met je werk,wens je sterkte met alles en vertrouw op jezelf!!
Lynne jij ook sterkte met alles
Wurm ;gaaf he die echo!!Leuk om weer wat van je tehoren ;miste je al..
Iry gaat het al wat beter met je gezichtje?liefs
Appel
Sorry als ik niet elke x op jullie reageer maar ik zit zo vol met vanalles dat dat vaak de overhand neemt+er is hier maar 1 computer voor een grote groep dus ik heb niet alle tijd dat ik erbij kan-we zouden geen sorry meer zeggen (egopost) maar ik wou het even noemen toevallig reageer ik nu wel op jullie maar ik moest het toch even noemen-
liefs
(Philo het onderzoek was ivm. mijn been dat nogsteeds dik is)Heb inmiddels een steunkous gekregen maar ik moet binnekort een nieuwe want de rek gaat eruit.Bovendien zei mijn moeder dat je er 1 op maat kan krijgen dus dat ga ik maar eens navragen of dat hier misschien ook kan.
Philo sterkte met alles;fijn dat je je weer wat frijer voelt om teschrijven hier!
Saar moeilijk hoor met je werk,wens je sterkte met alles en vertrouw op jezelf!!
Lynne jij ook sterkte met alles
Wurm ;gaaf he die echo!!Leuk om weer wat van je tehoren ;miste je al..
Iry gaat het al wat beter met je gezichtje?liefs
Appel
Sorry als ik niet elke x op jullie reageer maar ik zit zo vol met vanalles dat dat vaak de overhand neemt+er is hier maar 1 computer voor een grote groep dus ik heb niet alle tijd dat ik erbij kan-we zouden geen sorry meer zeggen (egopost) maar ik wou het even noemen toevallig reageer ik nu wel op jullie maar ik moest het toch even noemen-
liefs
woensdag 18 november 2009 om 11:13
Ben ik hier aan het schrijven, wissen, schrijven, wissen enzovoort, wil ik eindelijk posten: is het forum in onderhoud.
Nou ja, goedemorgen dus.
Hier niet zo fijn. Nauwelijks geslapen, beneden gezeten, misselijk, onrustig. Zo fijn om middenin een verwerkingsfase te zitten. En dan ook nog steeds dat stomme hoesten dat maar niet ophoudt.
Maar lichtpuntje: Ladies Night vanavond bij Intratuin. Tenminste, als ik me beter voel dan nu.
Nou ja, goedemorgen dus.
Hier niet zo fijn. Nauwelijks geslapen, beneden gezeten, misselijk, onrustig. Zo fijn om middenin een verwerkingsfase te zitten. En dan ook nog steeds dat stomme hoesten dat maar niet ophoudt.
Maar lichtpuntje: Ladies Night vanavond bij Intratuin. Tenminste, als ik me beter voel dan nu.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 18 november 2009 om 15:58
Ben net thuis van het werk en erg moe.
Dus weer geen reacties op anderen, maar wil toch even vertellen hoe het gegaan is.
Leidinggevende had ik gister voor ik naar werk ging dus een mail gestuurd. Kwam hem gister op het werk nog even tegen en vroeg of hij tijd voor me had. Hij was erg druk en zou er deze week niet van komen.
Later belde hij me, had mijn mail gelezen, en begreep dat ik hem niet zomaar wilde spreken.
Dus heeft hij, heel lief, zijn programma vanachtend voor me omgegooid voor een gesprek.
Eruit gegooid hoe kut ik me voel buiten het werk, geen energie heb, en me zo verloren voel omdat er nog steeds geen hulp is.
Hij luisterde, mopperde met me mee op de riagg en dacht met me mee.
Heel fijn.
En mijn voorstel voor het werk leek hem ook een goed plan om te proberen. Vanaf december is de bedoeling, hij gaat het regelen.
Als ik wil mag ik ook tijdelijk wat minder gaan werken, maar dat wil ik (nog) niet.
Eerst dit maar eens proberen, kijken of het helpt.
We gaan ook weer vaker een gesprek plannen, eens in de 2 weken. Dan mag ik spuien wat ik wil en liefst natuurlijk ook eerlijk zijn over hoe het gaat.
Dus weer geen reacties op anderen, maar wil toch even vertellen hoe het gegaan is.
Leidinggevende had ik gister voor ik naar werk ging dus een mail gestuurd. Kwam hem gister op het werk nog even tegen en vroeg of hij tijd voor me had. Hij was erg druk en zou er deze week niet van komen.
Later belde hij me, had mijn mail gelezen, en begreep dat ik hem niet zomaar wilde spreken.
Dus heeft hij, heel lief, zijn programma vanachtend voor me omgegooid voor een gesprek.
Eruit gegooid hoe kut ik me voel buiten het werk, geen energie heb, en me zo verloren voel omdat er nog steeds geen hulp is.
Hij luisterde, mopperde met me mee op de riagg en dacht met me mee.
Heel fijn.
En mijn voorstel voor het werk leek hem ook een goed plan om te proberen. Vanaf december is de bedoeling, hij gaat het regelen.
Als ik wil mag ik ook tijdelijk wat minder gaan werken, maar dat wil ik (nog) niet.
Eerst dit maar eens proberen, kijken of het helpt.
We gaan ook weer vaker een gesprek plannen, eens in de 2 weken. Dan mag ik spuien wat ik wil en liefst natuurlijk ook eerlijk zijn over hoe het gaat.
woensdag 18 november 2009 om 16:16
Saar wat goed dat je zo duidelijk bent geweest! Fijn hoor dat lg het gaat regelen en meedenkt.
EV klinkt als een zware nacht
Wurm, fijn te lezen dat je ondanks kwaaltjes enzo je ook geniet! Dat gun ik je zo, het is zo speciaal allemaal. Laat je maar lekker vertroetelen door Wurman.
Vertederend hè zo'n echo
Is het bij jullie ook zulk k*tweer zo regenachtig met storm? En zo donker al..
EV klinkt als een zware nacht
Wurm, fijn te lezen dat je ondanks kwaaltjes enzo je ook geniet! Dat gun ik je zo, het is zo speciaal allemaal. Laat je maar lekker vertroetelen door Wurman.
Vertederend hè zo'n echo
Is het bij jullie ook zulk k*tweer zo regenachtig met storm? En zo donker al..
woensdag 18 november 2009 om 18:33
Oh wow Saar, dat klinkt heel erg goed!
Wurm wat leuk om iets te horen over je zwangerschap! Ik zie je al helemaal lopen met je holle rug, haha.
Sponge: lieverd maak je niet druk om ons, als je tijd hebt dan is het mooi en niet dan niet. We vergeten je niet hoor! Zorg maar goed voor jezelf
EV: weet je nog dat we het een keer over Catnips hadden? Het kadootje dat ik aan Saar had gestuurd? De vrouw die ze maakt die staat vanavond op de Ladies Night van intratuin las ik op haar twitter! Chantall heet ze en ze maakt ook ploesiepoesies. Leuk mens dat leuke dingen maakt.
Appeltje: ik hoop dat de storm op alle fronten snel gaat liggen.
Iry: Precies, soms wenste ik dat ik een week onder een steen kon gaan liggen maar dat kan niet dus. Zowel goed als vervelend.
Alle anderen een groeps
Wurm wat leuk om iets te horen over je zwangerschap! Ik zie je al helemaal lopen met je holle rug, haha.
Sponge: lieverd maak je niet druk om ons, als je tijd hebt dan is het mooi en niet dan niet. We vergeten je niet hoor! Zorg maar goed voor jezelf
EV: weet je nog dat we het een keer over Catnips hadden? Het kadootje dat ik aan Saar had gestuurd? De vrouw die ze maakt die staat vanavond op de Ladies Night van intratuin las ik op haar twitter! Chantall heet ze en ze maakt ook ploesiepoesies. Leuk mens dat leuke dingen maakt.
Appeltje: ik hoop dat de storm op alle fronten snel gaat liggen.
Iry: Precies, soms wenste ik dat ik een week onder een steen kon gaan liggen maar dat kan niet dus. Zowel goed als vervelend.
Alle anderen een groeps
