Lang geleden... deel 4
maandag 9 november 2009 om 23:27
gun jezelf het verdriet en laat weten dat het klote gaat.
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
dinsdag 24 november 2009 om 13:19
Daar ben ik weer.
Het is erg goed gegaan vandaag. Het was mijn laatste sessie!!
Want ik heb bereikt waar we voor gingen:
Ik ben onschuldig!
Dikgedrukt ja. En met uitroepteken!
Dit is de eerste keer in mijn leven na de verkrachtingen dat ik dit kan zeggen.
Het voelt nog erg vreemd, en het is eng maar hoop dat ik deze gedachte voor altijd vast kan en durf te houden!
Het is erg goed gegaan vandaag. Het was mijn laatste sessie!!
Want ik heb bereikt waar we voor gingen:
Ik ben onschuldig!
Dikgedrukt ja. En met uitroepteken!
Dit is de eerste keer in mijn leven na de verkrachtingen dat ik dit kan zeggen.
Het voelt nog erg vreemd, en het is eng maar hoop dat ik deze gedachte voor altijd vast kan en durf te houden!
dinsdag 24 november 2009 om 13:36
Kan me voorstellen dat je kapot bent.
Lekker rustig aan doen vandaag!
Paniek is over, ben nu eigenlijk vooral boos.
Net de Riagg weer gebeld, want ik zou vorige week bericht krijgen en had nog niets gehoord.
Aangegeven dat het echt niet goed gaat.
Dat ik al heel lang wacht en nu eens wat wil zien.
Hulp wil, hulp nodig heb.
Individuele gesprekken zou nu even heel fijn zijn.
Waarop hij vroeg wat ik nodig heb. Heb je medicatie nodig om rustig te blijven? was eigenlijk meteen zijn vraag.
Nee! Ik wil hulp.
En niet van hem, een psychiater in opleiding, waarbij ik het gevoel heb alleen maar langs elkaar heen te lullen.
Ook verteld dat dit niet opschiet en dat ik in januari terug ga naar vorige pscyh voor individuele gesprekken.
Nou, volgens hem moest het voor die tijd toch wel te regelen zijn daar.
Hij heeft wederom beloofd erachter aan te gaan, druk te zetten en mij snel te mailen.
Teveel loze beloftes al gedaan, dus ik geloof er niet meer zo in.
Van werk nog niets terug gehoord op mijn mail.
Ook boos. Heb eens even mijn uren voor december opgeteld, met dit 'verbeterde' rooster. Kom uit op 200 uur werken.
Ja, ja. echt een hele vooruitgang.
Lekker rustig aan doen vandaag!
Paniek is over, ben nu eigenlijk vooral boos.
Net de Riagg weer gebeld, want ik zou vorige week bericht krijgen en had nog niets gehoord.
Aangegeven dat het echt niet goed gaat.
Dat ik al heel lang wacht en nu eens wat wil zien.
Hulp wil, hulp nodig heb.
Individuele gesprekken zou nu even heel fijn zijn.
Waarop hij vroeg wat ik nodig heb. Heb je medicatie nodig om rustig te blijven? was eigenlijk meteen zijn vraag.
Nee! Ik wil hulp.
En niet van hem, een psychiater in opleiding, waarbij ik het gevoel heb alleen maar langs elkaar heen te lullen.
Ook verteld dat dit niet opschiet en dat ik in januari terug ga naar vorige pscyh voor individuele gesprekken.
Nou, volgens hem moest het voor die tijd toch wel te regelen zijn daar.
Hij heeft wederom beloofd erachter aan te gaan, druk te zetten en mij snel te mailen.
Teveel loze beloftes al gedaan, dus ik geloof er niet meer zo in.
Van werk nog niets terug gehoord op mijn mail.
Ook boos. Heb eens even mijn uren voor december opgeteld, met dit 'verbeterde' rooster. Kom uit op 200 uur werken.
Ja, ja. echt een hele vooruitgang.
dinsdag 24 november 2009 om 13:42
Kan me voorstellen dat je boos bent op je lg Saar.
Terecht ook.
Kun je hem morgen niet persoonlijk aanspreken, met je rooster erbij?
Kan hij je uitleggen wat er dan zogenaamd verbeterd is volgens hem.
Misschien kun je zo ook een beetje je frustraties kwijt. Door hem 'live' aan te spreken ipv mailen bedoel ik.
En de riagg... &*^%$^&*#!!!!!!!
Wat een sukkels zijn het zeg.
Je vraagt heel duidelijk om hulp, en heel duidelijk om hulp in de vorm van therapie.
Komt die sukkel aanzetten met pillen.
Ik hop dat je hulpvraag daar nu wel duidelijk is, en dat je dus deze week ook iets hoort!
Probeer de moed erin te houden.. hoe moeilijk dat ook is na de fouten die ze gemaakt hebben.
Terecht ook.
Kun je hem morgen niet persoonlijk aanspreken, met je rooster erbij?
Kan hij je uitleggen wat er dan zogenaamd verbeterd is volgens hem.
Misschien kun je zo ook een beetje je frustraties kwijt. Door hem 'live' aan te spreken ipv mailen bedoel ik.
En de riagg... &*^%$^&*#!!!!!!!
Wat een sukkels zijn het zeg.
Je vraagt heel duidelijk om hulp, en heel duidelijk om hulp in de vorm van therapie.
Komt die sukkel aanzetten met pillen.
Ik hop dat je hulpvraag daar nu wel duidelijk is, en dat je dus deze week ook iets hoort!
Probeer de moed erin te houden.. hoe moeilijk dat ook is na de fouten die ze gemaakt hebben.
dinsdag 24 november 2009 om 13:45
dinsdag 24 november 2009 om 13:55
Haai.
Appeltje, wat fijn voor je zeg! Ben echt blij voor je dat je dit oprecht zo kan voelen.
En Saar, fijn dat je 1 december terecht kan! Dat begint al best op te schieten.
Kut is dat he, met werken in de zorg. Het meer werken sluipt er altijd zo in en opeens ben je weer dubbel ingeroosterd. Vind dit ook altijd zo moeilijk. Telkens weer de teugels aanspannen, zeggen dat ik minder wil werken.
Zucht..
Gelukkig heb ik wel ietwat meer geluk met mijn lg dan jij.
Ik hoop dat je snel in gesprek mag!
Appeltje, wat fijn voor je zeg! Ben echt blij voor je dat je dit oprecht zo kan voelen.
En Saar, fijn dat je 1 december terecht kan! Dat begint al best op te schieten.
Kut is dat he, met werken in de zorg. Het meer werken sluipt er altijd zo in en opeens ben je weer dubbel ingeroosterd. Vind dit ook altijd zo moeilijk. Telkens weer de teugels aanspannen, zeggen dat ik minder wil werken.
Zucht..
Gelukkig heb ik wel ietwat meer geluk met mijn lg dan jij.
Ik hoop dat je snel in gesprek mag!
dinsdag 24 november 2009 om 15:29
Bij mij duurde het ook een paar maanden voordat ik er terecht kon. Terwijl het toen heel heel slecht met me ging.
Tis heel rot, al die wachtlijsten.
Vind het RIAGG dan nog wel meevallen.
Maar vind het rot dat er bij jou telkens dingen worden beloofd enzo die niet worden nagekomen. Dat kan niet! Zo voel je je niet serieus genomen.
Tis heel rot, al die wachtlijsten.
Vind het RIAGG dan nog wel meevallen.
Maar vind het rot dat er bij jou telkens dingen worden beloofd enzo die niet worden nagekomen. Dat kan niet! Zo voel je je niet serieus genomen.
dinsdag 24 november 2009 om 16:22
Appel.
Dat klinkt als een stapje vooruitgang.
Zie je dat zelf ook zo, en denk je dat deze basis je wat steviger heeft gemaakt om verder te komen?
Ik hoop het lieverd!
Saar.
Het is idd erg frustrerend die wachtlijsten en beloftes die niet worden nagekomen.
Dat is niet omdat jij niet belangrijk bent, dat is omdat het een Ggz is.
En deze instelling verloopt nu eenmaal moeizaam.
Vaak is dat ook onmacht aldaar.
De wachtlijsten zijn nu eenmaal lang, en de bezetting te laag.
En ja , je hebt er ook dodo's rondlopen die het wiel nog niet hebben uitgevonden.
Bij zoon heb ik het heel heftig ondervonden toen hij smetvrees had, er feitelijk een flinke crisis was hierdoor en het hele gezin op zijn kop stond en met de handen in het haar zat.
Vreselijke tijd was dat, waar mijn kind op dat moment erg leed.
Maar ook daar liep ik tegen dezelfde muur op.
En hun daar feitelijk ook, want ieder aangemeld persoon heeft een urgentie.
En meer kunnen ze dan niet aanbieden.
Wat ik ermee wil zeggen, het is gewon een probleem om hulp te krijgen wanneer het nodig is.
Want op het moment dat je aanmeldt, is daar al een lange weg aan vooraf gegaan en is hulp op korte termijn gewoon wenselijk/noodzakelijk.
Die frustratie herken ik ook.
Maar probeer alsjeblieft het niet als een bevestiging te zien dat je maar een vuiltje bent, dat is niet zo lieverd.
Het is zoals ik hierboven beschrijf, ook onmacht van hun kant en gewoon een trage instelling met een hoop regeltjes en bureaucratie.
Neemt met dit verhaal niet weg dat het gewoon kut is allemaal.
Dag lieve Ster!!
En zwaai naar iedereen !!
Dat klinkt als een stapje vooruitgang.
Zie je dat zelf ook zo, en denk je dat deze basis je wat steviger heeft gemaakt om verder te komen?
Ik hoop het lieverd!
Saar.
Het is idd erg frustrerend die wachtlijsten en beloftes die niet worden nagekomen.
Dat is niet omdat jij niet belangrijk bent, dat is omdat het een Ggz is.
En deze instelling verloopt nu eenmaal moeizaam.
Vaak is dat ook onmacht aldaar.
De wachtlijsten zijn nu eenmaal lang, en de bezetting te laag.
En ja , je hebt er ook dodo's rondlopen die het wiel nog niet hebben uitgevonden.
Bij zoon heb ik het heel heftig ondervonden toen hij smetvrees had, er feitelijk een flinke crisis was hierdoor en het hele gezin op zijn kop stond en met de handen in het haar zat.
Vreselijke tijd was dat, waar mijn kind op dat moment erg leed.
Maar ook daar liep ik tegen dezelfde muur op.
En hun daar feitelijk ook, want ieder aangemeld persoon heeft een urgentie.
En meer kunnen ze dan niet aanbieden.
Wat ik ermee wil zeggen, het is gewon een probleem om hulp te krijgen wanneer het nodig is.
Want op het moment dat je aanmeldt, is daar al een lange weg aan vooraf gegaan en is hulp op korte termijn gewoon wenselijk/noodzakelijk.
Die frustratie herken ik ook.
Maar probeer alsjeblieft het niet als een bevestiging te zien dat je maar een vuiltje bent, dat is niet zo lieverd.
Het is zoals ik hierboven beschrijf, ook onmacht van hun kant en gewoon een trage instelling met een hoop regeltjes en bureaucratie.
Neemt met dit verhaal niet weg dat het gewoon kut is allemaal.
Dag lieve Ster!!
En zwaai naar iedereen !!
dinsdag 24 november 2009 om 17:20
dinsdag 24 november 2009 om 17:22
En Saartje, ik vind het ontzettend shit voor je, dat die dingen zo moeten gaan. En ik snap heel goed dat dat weer zo'n oud rotgevoel bij je oproept - dat je er niet toe doet.
(Zo werkt het bij mij ook nog steeds..).
Je weet wel dat je er wel degelijk toe doet, en dat er ook rekening met je gehouden wordt, en dat je als het nodig is wel op je strepen gaat staan en dat ook kunt, maar nu is het gewoon echt balen.
Voor mij doe je er wel toe.
En ik hoop dat je dat voor jezelf ook weer terugvindt.
(Zo werkt het bij mij ook nog steeds..).
Je weet wel dat je er wel degelijk toe doet, en dat er ook rekening met je gehouden wordt, en dat je als het nodig is wel op je strepen gaat staan en dat ook kunt, maar nu is het gewoon echt balen.
Voor mij doe je er wel toe.
En ik hoop dat je dat voor jezelf ook weer terugvindt.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
dinsdag 24 november 2009 om 18:49
Bedankt lieverds, ik weet dat jullie het goed bedoelen.
Maar het komt even niet zo binnen.
Zag net dat ik mail terug had van lg.
Enige wat hij nu zegt is dat het voor december erg lastig bleek te zijn qua diensten.
Kutzooi!
Al die loze beloftes.
Beetje hoop geven en me vervolgens weer de grond intrappen.
En ja, ik maak het te zwaar. En het is niet persoonlijks.
Maar zo voelt het wel.
Mail terug gestuurd en verteld dat ik hoop hem morgen te spreken.
En nogmaals vermeld dat ik de bedrijfsarts wil spreken.
Ook verteld dat ik niet weet hoeveel duidelijker ik moet zijn.
En dat ik me zo niet serieus genomen voel.
Ik moet verdorie ineens meer als minder werken, terwijl ik heb aangegeven dat het slecht met me gaat.
En het enige wat ik te horen krijg is dat het lastig was en dat januari vast beter eruit zal zien.
Ik zit er echt zó doorheen.
Maar het komt even niet zo binnen.
Zag net dat ik mail terug had van lg.
Enige wat hij nu zegt is dat het voor december erg lastig bleek te zijn qua diensten.
Kutzooi!
Al die loze beloftes.
Beetje hoop geven en me vervolgens weer de grond intrappen.
En ja, ik maak het te zwaar. En het is niet persoonlijks.
Maar zo voelt het wel.
Mail terug gestuurd en verteld dat ik hoop hem morgen te spreken.
En nogmaals vermeld dat ik de bedrijfsarts wil spreken.
Ook verteld dat ik niet weet hoeveel duidelijker ik moet zijn.
En dat ik me zo niet serieus genomen voel.
Ik moet verdorie ineens meer als minder werken, terwijl ik heb aangegeven dat het slecht met me gaat.
En het enige wat ik te horen krijg is dat het lastig was en dat januari vast beter eruit zal zien.
Ik zit er echt zó doorheen.