Relaties
alle pijlers
Waar blijft mijn kind?
woensdag 25 november 2009 om 22:45
Niet zo lang geleden vroeg mijn buurjongetje (8) of ik al zwanger was. Nee, dat was niet het geval. Maar, ik was toch al getrouwd?
Dit jochie is niet de enige. Ik ben straks "al" 3 jaar getrouwd en heb toch echt de leeftijd voor een beeb, t-dagen en besloten groepjes op fora.
Vertellen jullie -niet naaste mensen- dat de kinderen niet komen?
En zo ja, hoe dan? Bot, als in: Nee, er komen geen kinderen. Voorzichtig? Ontwijkend?
Ik heb het wel eens vrienden vertelt maar schijnbaar geloofden ze het niet echt. Toen we vertelden over ziekenhuisafspraken i.v.m sterelisatie reageerden ze uiterst verbaast. Terwijl we er nooit een geheim van gemaakt hebben.
Ik heb er ook op andere manieren last van. Werk, hobby, vrijwilligerswerk: alles en iedereen zinspeelt op het hebben van een kind over een bepaalde tijd. Moet zeggen dat ik wel een "zorgzaam"type ben bij tijd en wijle en dat kan best opgevat worden als moeder-waardig ofzo. Maar waarom houden anderen er rekening mee dat ik binnen een jaar of twee uitval vanwege kinderen terwijl daar niet eens sprake van is?
En vooral: hoe zouden jullie hier mee omgaan?
Dit jochie is niet de enige. Ik ben straks "al" 3 jaar getrouwd en heb toch echt de leeftijd voor een beeb, t-dagen en besloten groepjes op fora.
Vertellen jullie -niet naaste mensen- dat de kinderen niet komen?
En zo ja, hoe dan? Bot, als in: Nee, er komen geen kinderen. Voorzichtig? Ontwijkend?
Ik heb het wel eens vrienden vertelt maar schijnbaar geloofden ze het niet echt. Toen we vertelden over ziekenhuisafspraken i.v.m sterelisatie reageerden ze uiterst verbaast. Terwijl we er nooit een geheim van gemaakt hebben.
Ik heb er ook op andere manieren last van. Werk, hobby, vrijwilligerswerk: alles en iedereen zinspeelt op het hebben van een kind over een bepaalde tijd. Moet zeggen dat ik wel een "zorgzaam"type ben bij tijd en wijle en dat kan best opgevat worden als moeder-waardig ofzo. Maar waarom houden anderen er rekening mee dat ik binnen een jaar of twee uitval vanwege kinderen terwijl daar niet eens sprake van is?
En vooral: hoe zouden jullie hier mee omgaan?
\"Float down a river forever and ever, Emily, Emily There is no other day Let\'s try it another way\" see.emily.play1@gmail.com
woensdag 25 november 2009 om 23:16
quote:Starshine schreef op 25 november 2009 @ 23:12:
@ Dolfje & Vierkant: ik heb een lichaam en hersenen en gebruik beide. Slaat toch ergens nergens op die opmerking.Nou als iemand tegen mij zegt dat ik niet voor niks eierstokken en een baarmoeder heb gekregen en dat ik ze moet gebruiken want we zijn er op gebouwd om ons voor te planten vond ik het een heel terechte opmerking van de hersenen dat hij ze maar eens moest gebruiken en moest nadenken dat niet iedereen er hetzelfde over dacht.
@ Dolfje & Vierkant: ik heb een lichaam en hersenen en gebruik beide. Slaat toch ergens nergens op die opmerking.Nou als iemand tegen mij zegt dat ik niet voor niks eierstokken en een baarmoeder heb gekregen en dat ik ze moet gebruiken want we zijn er op gebouwd om ons voor te planten vond ik het een heel terechte opmerking van de hersenen dat hij ze maar eens moest gebruiken en moest nadenken dat niet iedereen er hetzelfde over dacht.
woensdag 25 november 2009 om 23:26
quote:dolfje schreef op 25 november 2009 @ 23:16:
[...]
Nou als iemand tegen mij zegt dat ik niet voor niks eierstokken en een baarmoeder heb gekregen en dat ik ze moet gebruiken want we zijn er op gebouwd om ons voor te planten vond ik het een heel terechte opmerking van de hersenen dat hij ze maar eens moest gebruiken en moest nadenken dat niet iedereen er hetzelfde over dacht.
Okay, ik dacht even dat je wilde zeggen dat vrouwen (en mannen???) met kinderen sowieso niet konden nadenken.
Vond het al raar.
[...]
Nou als iemand tegen mij zegt dat ik niet voor niks eierstokken en een baarmoeder heb gekregen en dat ik ze moet gebruiken want we zijn er op gebouwd om ons voor te planten vond ik het een heel terechte opmerking van de hersenen dat hij ze maar eens moest gebruiken en moest nadenken dat niet iedereen er hetzelfde over dacht.
Okay, ik dacht even dat je wilde zeggen dat vrouwen (en mannen???) met kinderen sowieso niet konden nadenken.
Vond het al raar.
woensdag 25 november 2009 om 23:30
woensdag 25 november 2009 om 23:56
Op die vraag zeg ik dat ik geen kinderen wil. Dat is niet helemaal waar, zeg nooit nooit, maar op dit moment klopt het wel. En als mensen vragen waarom niet vraag ik waarom zij ze wel hebben, hoewel dat tegen n kind wat lastig is
Overigens krijg ik die vraag gelukkig zelden! Vind t toch best persoonlijk/impertinent.
Overigens krijg ik die vraag gelukkig zelden! Vind t toch best persoonlijk/impertinent.
woensdag 25 november 2009 om 23:57
quote:seeemilyplay schreef op 25 november 2009 @ 22:45:
hoe zouden jullie hier mee omgaan?Hangt voor mij helemaal van de situatie, de persoon, het moment en mijn humeur af. Als zoals in jouw geval een kind er naar vraagt, dan vind ik dat vertederend, maar als een volwassene er naar vraagt, dan vind ik het heel onbeschoft. Het ligt dan echt aan wie ik voor me heb, hoe mijn stemming is en wat de situatie is of ik antwoord: "Dat vind ik nogal privé", "Voor mensen die ongewild kinderloos zijn, kunnen zulke impertinente vragen pijnlijk zijn", "Ik vraag aan jou toch ook niet of jouw vriend het snelste komt door neuken, zuigen of trekken?"
hoe zouden jullie hier mee omgaan?Hangt voor mij helemaal van de situatie, de persoon, het moment en mijn humeur af. Als zoals in jouw geval een kind er naar vraagt, dan vind ik dat vertederend, maar als een volwassene er naar vraagt, dan vind ik het heel onbeschoft. Het ligt dan echt aan wie ik voor me heb, hoe mijn stemming is en wat de situatie is of ik antwoord: "Dat vind ik nogal privé", "Voor mensen die ongewild kinderloos zijn, kunnen zulke impertinente vragen pijnlijk zijn", "Ik vraag aan jou toch ook niet of jouw vriend het snelste komt door neuken, zuigen of trekken?"
donderdag 26 november 2009 om 00:15
quote:dolfje schreef op 25 november 2009 @ 23:12:
[...]
Ik denk omdat de kinderlozen de tijd aan zichzelf hebben en al hun geld aan zichzelf uitgeven ipv aan kinderen
(zeg ook maar wat hoor ik heb dat dus ook al vaak te horen gekregen,net als "hoe moet dat dan als je oud bent"...)Dan kun je even goed zeggen dat mensen met kinderen egoistisch zijn, want die verwachten evrzorging op hun oude dag
[...]
Ik denk omdat de kinderlozen de tijd aan zichzelf hebben en al hun geld aan zichzelf uitgeven ipv aan kinderen
(zeg ook maar wat hoor ik heb dat dus ook al vaak te horen gekregen,net als "hoe moet dat dan als je oud bent"...)Dan kun je even goed zeggen dat mensen met kinderen egoistisch zijn, want die verwachten evrzorging op hun oude dag
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
donderdag 26 november 2009 om 01:00
Gewoon de waarheid zeggen toch, dus gewoon zeggen dat je geen kinderen wilt. Is toch helemaal niet raar, zoveel mensen willen geen kinderen! Beter juist dat je ze niet wilt en helemaal niet egoistisch, er zijn namelijk al veel te veel mensen op de wereld! Het is juist egoistisch om kinderen te nemen (ik wil overigens ook heel graag kinderen), want het kind vraagt er niet om om geboren te worden tenslotte, je doet het puur voor jezelf! Een vriendin van mij wil ook geen kinderen, ik vind dat heel normaal en praat er met haar ook niet over, zo'n interessant onderwerp is het niet. Zij wil het niet omdat ze geen kinderen op deze wereld wil zetten en het al genoeg energie kost om voor zichzelf te zorgen. Nou prima toch!
En als ze vragen waarom niet, zou ik zeggen 'daarom niet'. En niet de discussie aangaan. Zo vermoeiend!
En als ze vragen waarom niet, zou ik zeggen 'daarom niet'. En niet de discussie aangaan. Zo vermoeiend!
donderdag 26 november 2009 om 07:46
sjongejonge mag jij even lekker zelf weten of je je voort gaat planten of niet. Ik zou me daar dus totaal niet druk om maken hoe je het brengt.
Als mensen vragen wanneer komt er een kindje? Niet. Als men dan door blijft vragen waarom niet dan kun je direct antwoorden dat het ontzettend onbeleefd is om naar dit soort persoonlijke dingen te vragen. Dat het antwoord "niet" voldoende is. Je gaat toch ook niet vragen aan je vriendin/zus/nicht/buurvrouw wanneer ze komt melden dat ze zwanger is waarom ze zwanger is????
Als mensen vragen wanneer komt er een kindje? Niet. Als men dan door blijft vragen waarom niet dan kun je direct antwoorden dat het ontzettend onbeleefd is om naar dit soort persoonlijke dingen te vragen. Dat het antwoord "niet" voldoende is. Je gaat toch ook niet vragen aan je vriendin/zus/nicht/buurvrouw wanneer ze komt melden dat ze zwanger is waarom ze zwanger is????
donderdag 26 november 2009 om 07:56
quote:Loreyi schreef op 25 november 2009 @ 22:59:
Gewoon aan die mensen terug vragen waarom zij dan wél kinderen hebben/willen..Precies ja! Het ontneemt je je vrijheid en je kunt zoveel goede redenen aandragen waarom 'n leven zonder kids 'n stuk aantrekkelijker is. Ik zit nu lekker in Australie en als ik 'n kind had gehad dan had ik daar krom voor moeten liggen.
Gewoon aan die mensen terug vragen waarom zij dan wél kinderen hebben/willen..Precies ja! Het ontneemt je je vrijheid en je kunt zoveel goede redenen aandragen waarom 'n leven zonder kids 'n stuk aantrekkelijker is. Ik zit nu lekker in Australie en als ik 'n kind had gehad dan had ik daar krom voor moeten liggen.
donderdag 26 november 2009 om 08:01
quote:Vierkant schreef op 25 november 2009 @ 23:07:
[...]
Mooie opmerking.
Ik heb overigens ook wel eens gehoord dat sommige mensen het egoistisch vinden als je geen kinderen wilt... Nooit begrepen wat daar precies egoistisch aan zou zijn. Wel voor een kiezen is even egoïstisch. Dat doen mensen toch ook alleen maar voor zichzelf?
[...]
Mooie opmerking.
Ik heb overigens ook wel eens gehoord dat sommige mensen het egoistisch vinden als je geen kinderen wilt... Nooit begrepen wat daar precies egoistisch aan zou zijn. Wel voor een kiezen is even egoïstisch. Dat doen mensen toch ook alleen maar voor zichzelf?
donderdag 26 november 2009 om 09:30
Oh, lekker he, die vraag? Is trouwens wel over als je er eentje hebt.
Ik vroeg altijd waarom zou ze wel wilden en of het niet tegenvalt? Kom op zeg, impertinentie moet je met impertinentie terugkaatsen. Het werd echt rete-irritant op een gegeven moment, mensen gingen zelfs aan mijn moeder vragen of het niet lukte. Wat niet? Vroeg mijn moeder dan heel verbaasd.
Ik vroeg altijd waarom zou ze wel wilden en of het niet tegenvalt? Kom op zeg, impertinentie moet je met impertinentie terugkaatsen. Het werd echt rete-irritant op een gegeven moment, mensen gingen zelfs aan mijn moeder vragen of het niet lukte. Wat niet? Vroeg mijn moeder dan heel verbaasd.
donderdag 26 november 2009 om 15:49
zondag 29 november 2009 om 01:31
quote:WishfulThinking schreef op 25 november 2009 @ 23:57:
..."Dat vind ik nogal privé", "Voor mensen die ongewild kinderloos zijn, kunnen zulke impertinente vragen pijnlijk zijn", "Ik vraag aan jou toch ook niet of jouw vriend het snelste komt door neuken, zuigen of trekken?"
Waarom is het een prive, impertinente vraag of je kinderen wil? Als ik weet of een stel gewild of ongewild kinderloos is kan ik daar rekening mee houden. Opmerkingen over bijvoorbeeld poepluiers: een stel dat heel graag een kind wil zal verdrietig zijn dat ze dat (nog) niet mogen, een kindvrij stel zal hooguit gelukkig zijn dat ze dat nooit hoeven. Dus dan maak ik een ander soort opmerking.
Ook het "waarom" van geen kinderen vind ik geen impertinente vraag. Ik ben oprecht geinteresseerd of iemand de wereld te erg vindt, geen zin heeft in de verantwoordelijkheid of "niet het gevoel" heeft.
Ik snap niet dat niemand mag weten of je een kind wil en op welke termijn (nooit, vanaf 2 jaar geleden of over 5 jaar). Sinds ik daar heel duidelijk in ben stoort de vraag me veel minder. Mijn schoonzus is ook een echte "visser", maar na een duidelijk antwoord hield ze daar gelukkig mee op.
Ik vind het wel irritant dat mensen het antwoord dat je geeft niet accepteren ("dat komt nog wel"), of opmerkingen maken als je ook maar enigszins lief doet tegen een baby ("staat je goed").
..."Dat vind ik nogal privé", "Voor mensen die ongewild kinderloos zijn, kunnen zulke impertinente vragen pijnlijk zijn", "Ik vraag aan jou toch ook niet of jouw vriend het snelste komt door neuken, zuigen of trekken?"
Waarom is het een prive, impertinente vraag of je kinderen wil? Als ik weet of een stel gewild of ongewild kinderloos is kan ik daar rekening mee houden. Opmerkingen over bijvoorbeeld poepluiers: een stel dat heel graag een kind wil zal verdrietig zijn dat ze dat (nog) niet mogen, een kindvrij stel zal hooguit gelukkig zijn dat ze dat nooit hoeven. Dus dan maak ik een ander soort opmerking.
Ook het "waarom" van geen kinderen vind ik geen impertinente vraag. Ik ben oprecht geinteresseerd of iemand de wereld te erg vindt, geen zin heeft in de verantwoordelijkheid of "niet het gevoel" heeft.
Ik snap niet dat niemand mag weten of je een kind wil en op welke termijn (nooit, vanaf 2 jaar geleden of over 5 jaar). Sinds ik daar heel duidelijk in ben stoort de vraag me veel minder. Mijn schoonzus is ook een echte "visser", maar na een duidelijk antwoord hield ze daar gelukkig mee op.
Ik vind het wel irritant dat mensen het antwoord dat je geeft niet accepteren ("dat komt nog wel"), of opmerkingen maken als je ook maar enigszins lief doet tegen een baby ("staat je goed").
zondag 29 november 2009 om 12:36
quote:Starshine schreef op 25 november 2009 @ 23:03:
wel willen is simpel: het is een biologisch gegeven dat vruchtbare wezens (mensen, dieren of planten) zich voort willen planten. Niet willen is eigenlijk abnormaal in biologisch opzicht.Nee, het is een biologisch gegeven dat dieren en mensen seks willen hebben. Geen drang hebben tot paren, dat is abnormaal in biologisch opzicht. Geen drang hebben tot het grootbrengen van nageslacht is volstrekt niet abnormaal: de drang om voor een kind te willen zorgen ontstaat biologisch gezien pas als de hormonale veranderingen oiv de zwangerschap zich voordoen. De drang om voor een kind te willen zorgen voordat de zwangerschap er is is niet biologisch, maar cultureel-maatschappelijk.
wel willen is simpel: het is een biologisch gegeven dat vruchtbare wezens (mensen, dieren of planten) zich voort willen planten. Niet willen is eigenlijk abnormaal in biologisch opzicht.Nee, het is een biologisch gegeven dat dieren en mensen seks willen hebben. Geen drang hebben tot paren, dat is abnormaal in biologisch opzicht. Geen drang hebben tot het grootbrengen van nageslacht is volstrekt niet abnormaal: de drang om voor een kind te willen zorgen ontstaat biologisch gezien pas als de hormonale veranderingen oiv de zwangerschap zich voordoen. De drang om voor een kind te willen zorgen voordat de zwangerschap er is is niet biologisch, maar cultureel-maatschappelijk.
zondag 29 november 2009 om 13:15
quote:seeemilyplay schreef op 25 november 2009 @ 22:45:
Vertellen jullie -niet naaste mensen- dat de kinderen niet komen?
En zo ja, hoe dan? Bot, als in: Nee, er komen geen kinderen. Voorzichtig? Ontwijkend?
(...)
En vooral: hoe zouden jullie hier mee omgaan?
"Mijn man en ik hebben een platonische relatie" is misschien nog een optie als ze vragen of het niet lukt. Eens kijken hoe vol hun mond dan is, met tanden.....
Ik heb me al járen geleden laten steriliseren. Ik wist op mijn 8e al dat ik absoluut geen kinderen wilde. Toen ik dat een keer zei op de lagere school kreeg ik een hele groep meisjes -verbaal- over me heen. Belachelijk dat ik geen kinderen wilde, dat kon ik helemaal nog niet weten, kinderen zijn hartstikke leuk en je bent een vrouw en die MOET zich voortplanten! Kinderen van 8 die dat zeiden! Hoe kortzichtig ben je?
Afijn, hoe ik daarmee omga? Ik zeg dat ik ze niet wil, dat ik me daaraan heb laten helpen en daarmee basta. Hebben ze dan nog opmerkingen die me niet bevallen, dan vraag ik meestal iets over hun haar of schoenen. Niet dat die me interesseren hoor, maar het is op zo'n moment dan wel pijnlijk duidelijk dat ik er niet verder over wens te praten. Het zijn mijn zaken, niet de hunne.
Vertellen jullie -niet naaste mensen- dat de kinderen niet komen?
En zo ja, hoe dan? Bot, als in: Nee, er komen geen kinderen. Voorzichtig? Ontwijkend?
(...)
En vooral: hoe zouden jullie hier mee omgaan?
"Mijn man en ik hebben een platonische relatie" is misschien nog een optie als ze vragen of het niet lukt. Eens kijken hoe vol hun mond dan is, met tanden.....
Ik heb me al járen geleden laten steriliseren. Ik wist op mijn 8e al dat ik absoluut geen kinderen wilde. Toen ik dat een keer zei op de lagere school kreeg ik een hele groep meisjes -verbaal- over me heen. Belachelijk dat ik geen kinderen wilde, dat kon ik helemaal nog niet weten, kinderen zijn hartstikke leuk en je bent een vrouw en die MOET zich voortplanten! Kinderen van 8 die dat zeiden! Hoe kortzichtig ben je?
Afijn, hoe ik daarmee omga? Ik zeg dat ik ze niet wil, dat ik me daaraan heb laten helpen en daarmee basta. Hebben ze dan nog opmerkingen die me niet bevallen, dan vraag ik meestal iets over hun haar of schoenen. Niet dat die me interesseren hoor, maar het is op zo'n moment dan wel pijnlijk duidelijk dat ik er niet verder over wens te praten. Het zijn mijn zaken, niet de hunne.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....