Relaties
alle pijlers
Relatieverslaafde vrouwen hier????
maandag 23 november 2009 om 20:10
Hi ladies,
Ik ben... en ik ben relatieverslaafd.
Op mijn 29ste slaat na het lezen van het boek "Als hij maar gelukkig is" van R. Norwood de waarheid in als een bom.
Pijnlijk en verpletterend maar ook een opluchting om te realiseren waar ik nou in mijn relatie last van heb. Ik heb de afgelopen tijd erg veel over het onderwerp gelezen. Ik realiseer me meer dan ooit dat ik hulp nodig heb. De wanhoop, depressies, pijn en verdriet. Mijn jeugd waarin ik emotioneel beschadigd ben geraakt. Ik slaagde er niet in te achterhalen wat er met mij aan de hand was. Per toeval werd ik geattendeerd op het boek en niet eerder gingen mijn ogen zo wijd open.
Ik heb ook erg veel informatie kunnen halen van de site van de Norwoodgroep in NL.
A.s. woensdag ga ik voor mijn eerste gesprek langs bij een kliniek gespecialiseerd in verslavingen waaronder relatieverslaving. Ik ben vastbesloten te werken aan mijn toestand. Graag wil ik hier mijn belevenissen delen met vrouwen die zichzelf herkennen in het patroon van een relatieverslaafde. Vrouwen die er net als ik net achter zijn dat ze relatieverslaafd zijn.
Ik ben... en ik ben relatieverslaafd.
Op mijn 29ste slaat na het lezen van het boek "Als hij maar gelukkig is" van R. Norwood de waarheid in als een bom.
Pijnlijk en verpletterend maar ook een opluchting om te realiseren waar ik nou in mijn relatie last van heb. Ik heb de afgelopen tijd erg veel over het onderwerp gelezen. Ik realiseer me meer dan ooit dat ik hulp nodig heb. De wanhoop, depressies, pijn en verdriet. Mijn jeugd waarin ik emotioneel beschadigd ben geraakt. Ik slaagde er niet in te achterhalen wat er met mij aan de hand was. Per toeval werd ik geattendeerd op het boek en niet eerder gingen mijn ogen zo wijd open.
Ik heb ook erg veel informatie kunnen halen van de site van de Norwoodgroep in NL.
A.s. woensdag ga ik voor mijn eerste gesprek langs bij een kliniek gespecialiseerd in verslavingen waaronder relatieverslaving. Ik ben vastbesloten te werken aan mijn toestand. Graag wil ik hier mijn belevenissen delen met vrouwen die zichzelf herkennen in het patroon van een relatieverslaafde. Vrouwen die er net als ik net achter zijn dat ze relatieverslaafd zijn.
woensdag 2 december 2009 om 11:05
Orchideetje,
Heeft je vriendin ook het boek van Melody Beattie aanbevolen?
Zo ongeveer hét boek over Codependence.
"Codependent No More"
Gelukkig ook vertaald in het Nederlands
http://www.bol.com/nl/p/b ... dex.html#product_overview
Heeft je vriendin ook het boek van Melody Beattie aanbevolen?
Zo ongeveer hét boek over Codependence.
"Codependent No More"
Gelukkig ook vertaald in het Nederlands
http://www.bol.com/nl/p/b ... dex.html#product_overview
anoniem_12830 wijzigde dit bericht op 02-12-2009 11:05
Reden: spelling foutje
Reden: spelling foutje
% gewijzigd
woensdag 2 december 2009 om 17:41
Ik herken hier helemaal niets van maar wat ik me afvraag. Verslaving impliceert toch dat hetgene waar men verslaafd aan is geraakt, opgeeft. (de alcohlist zonder de drank, de roker zonder peuk, de gokverslaafde zonder casino., de gamer zonder pc) Logischerwijs kan ik me indenken dat bij dit type verslaving relaties dus onmogelijk zijn. Verslavingen zijn immers niet te doceren. Je kunt niet een beetje verslaafd zijn en eenmaal afhankelijk geweest van...drank, drugs, sigaretten, mannen; altijd afhankelijk. Ik hoef bevoorbeeld niet te proberen een peuk op te steken, want ga voor de bijl.
Is het uiteindelijke doel dan niet een zelfredzaam, zelfstandig leven in je uppie.
Is het uiteindelijke doel dan niet een zelfredzaam, zelfstandig leven in je uppie.
woensdag 2 december 2009 om 17:47
Ik denk dat het doel is dat je een gezonde relatie kan hebben zonder dat je je zelf buiten de deur zet, met alles meegaat, alles maar okay vindt en jezelf dus voorbij loopt, niet aan jezelf denkt en dat de ander dus grens overschrijdend bezig is.
Je wilt met alle geweld de relatie laten slagen ook al is dit een hele ongezonde relatie....dat is hoe ik het zelf verwoord in mijn situatie...
Je wilt met alle geweld de relatie laten slagen ook al is dit een hele ongezonde relatie....dat is hoe ik het zelf verwoord in mijn situatie...
woensdag 2 december 2009 om 17:59
Het gaat erom dat je "verslaafd" bent aan de verkeerde man(nen), relaties, die je geen goed doen, en dat je ten koste van jezelf deze relatie in stand probeert te houden.
van Amazon:
The #1 New York Times bestseller that asks
ARE YOU A WOMAN WHO LOVES TOO MUCH?
- Do you find yourself attracted again and again to troubled, distant, moody men -- while "nice guys" seem boring?
- Do you obsess over men who are emotionally unavailable, addicted to work, hobbies, alcohol, or other women?
- Do you neglect your friends and your own interests to be immediately available to him?
- Do you feel empty without him, even though being with him is torment?
Robin Norwood's groundbreaking work will enable you to recognize the roots of your destructive patterns of relating and provide you with a step-by-step guide to a more rewarding way of living and loving.
If being in love means being in pain, you need to read Women Who Love Too Much.
van Amazon:
The #1 New York Times bestseller that asks
ARE YOU A WOMAN WHO LOVES TOO MUCH?
- Do you find yourself attracted again and again to troubled, distant, moody men -- while "nice guys" seem boring?
- Do you obsess over men who are emotionally unavailable, addicted to work, hobbies, alcohol, or other women?
- Do you neglect your friends and your own interests to be immediately available to him?
- Do you feel empty without him, even though being with him is torment?
Robin Norwood's groundbreaking work will enable you to recognize the roots of your destructive patterns of relating and provide you with a step-by-step guide to a more rewarding way of living and loving.
If being in love means being in pain, you need to read Women Who Love Too Much.
woensdag 2 december 2009 om 18:49
Hey Jumpy,
Goed van je dat je eraan gaat werken. Sommige dingen van het relatieverslaafd zijn kwamen mij wel bekend voor. Maar dat alleen van de periode voor mijn 23e. Gelukkig trof ik toen een leuke vriend (inmiddels ex) uit een heel stabiel gezin en in balans.
Heb het idee dat ik er dus overheen ben gegroeid. (hoop ik
Jij heel veel sterkte, hou vol!
Goed van je dat je eraan gaat werken. Sommige dingen van het relatieverslaafd zijn kwamen mij wel bekend voor. Maar dat alleen van de periode voor mijn 23e. Gelukkig trof ik toen een leuke vriend (inmiddels ex) uit een heel stabiel gezin en in balans.
Heb het idee dat ik er dus overheen ben gegroeid. (hoop ik
Jij heel veel sterkte, hou vol!
vrijdag 4 december 2009 om 17:47
Ik heb er nog steeds last van; zelfs na een relatie van 20 jaar waarin ik me volledig heb weggecijferd om er maar voor te zorgen dat hij gelukkig was. Wat overigens niet lukte.
Ik heb nu al een paar jaar een relatie met een getrouwde man en dat bevalt goed. Dan moet ik wel een eigen leven opbouwen. Maar zelfs nu, als ik hem vaker zie dan normaal, komt het weer terug. Dan voel ik me weer heel erg afhankelijk worden. Gelukkig herken ik het nu wel dus laat ik dat gevoel voor wat het is en ga weer terug naar mijn eigen leven.
Maar het blijft lastig en ik ben nog steeds niet in staat een gezonde relatie op te bouwen. Misschien lukt dat wel nooit.
Ik heb nu al een paar jaar een relatie met een getrouwde man en dat bevalt goed. Dan moet ik wel een eigen leven opbouwen. Maar zelfs nu, als ik hem vaker zie dan normaal, komt het weer terug. Dan voel ik me weer heel erg afhankelijk worden. Gelukkig herken ik het nu wel dus laat ik dat gevoel voor wat het is en ga weer terug naar mijn eigen leven.
Maar het blijft lastig en ik ben nog steeds niet in staat een gezonde relatie op te bouwen. Misschien lukt dat wel nooit.
vrijdag 4 december 2009 om 20:04
quote:xxxlondon schreef op 02 december 2009 @ 17:41:
Ik herken hier helemaal niets van maar wat ik me afvraag. Verslaving impliceert toch dat hetgene waar men verslaafd aan is geraakt, opgeeft. (de alcohlist zonder de drank, de roker zonder peuk, de gokverslaafde zonder casino., de gamer zonder pc) Logischerwijs kan ik me indenken dat bij dit type verslaving relaties dus onmogelijk zijn. Verslavingen zijn immers niet te doceren. Je kunt niet een beetje verslaafd zijn en eenmaal afhankelijk geweest van...drank, drugs, sigaretten, mannen; altijd afhankelijk. Ik hoef bevoorbeeld niet te proberen een peuk op te steken, want ga voor de bijl.
Is het uiteindelijke doel dan niet een zelfredzaam, zelfstandig leven in je uppie.Hier heb je een heel goed punt. Vanwege mijn werk neus ik hier rond op dit topic, erg interessant. Vaak blijft een vrouw altijd de rest van haar leven gevoelig voor deze 'verslaving' . Net als idd met sigaretten, drank etc. Stoppen is stoppen en de enige remedie. En dat betekent idd een zelfstandig leven opbouwen, zonder man.
Ik herken hier helemaal niets van maar wat ik me afvraag. Verslaving impliceert toch dat hetgene waar men verslaafd aan is geraakt, opgeeft. (de alcohlist zonder de drank, de roker zonder peuk, de gokverslaafde zonder casino., de gamer zonder pc) Logischerwijs kan ik me indenken dat bij dit type verslaving relaties dus onmogelijk zijn. Verslavingen zijn immers niet te doceren. Je kunt niet een beetje verslaafd zijn en eenmaal afhankelijk geweest van...drank, drugs, sigaretten, mannen; altijd afhankelijk. Ik hoef bevoorbeeld niet te proberen een peuk op te steken, want ga voor de bijl.
Is het uiteindelijke doel dan niet een zelfredzaam, zelfstandig leven in je uppie.Hier heb je een heel goed punt. Vanwege mijn werk neus ik hier rond op dit topic, erg interessant. Vaak blijft een vrouw altijd de rest van haar leven gevoelig voor deze 'verslaving' . Net als idd met sigaretten, drank etc. Stoppen is stoppen en de enige remedie. En dat betekent idd een zelfstandig leven opbouwen, zonder man.
vrijdag 4 december 2009 om 21:43
Hmm, daar ben ik het niet met je eens. Waarom persé zonder man? Dat lijkt me meer ontwijkend gedrag.
Tenzij je liever echt alleen wil blijven de rest van je leven. Niks mis daarmee ook!
(Lijkt me alleen een beetje saai.....nooit meer een relatie??)...
Volgens mij is de remedie inzicht voor jezelf hierin krijgen en "overstappen" naar een gezonde relatie (opbouwen).
Just my 2 cents.......
Tenzij je liever echt alleen wil blijven de rest van je leven. Niks mis daarmee ook!
(Lijkt me alleen een beetje saai.....nooit meer een relatie??)...
Volgens mij is de remedie inzicht voor jezelf hierin krijgen en "overstappen" naar een gezonde relatie (opbouwen).
Just my 2 cents.......
vrijdag 4 december 2009 om 22:10
Ik ben het met Maria eens. Ik moet er echt niet aan denken tot aan het einde van mijn dagen alleen te zijn. Maar ik weet wel, dat ik op dit moment niet goed in staat ben de juiste man te kiezen. Ik heb goede hoop dat ik "genees" en ben daar momenteel erg mee bezig. Veel lezen, veel aan zelfreflectie doen, er met goede vrienden over praten (die mij eerlijk de waarheid zeggen, op een liefdevolle maar duidelijke manier). En mocht dat allemaal niet genoeg blijken te zijn, dan overweeg ik professionele hulp. In de tussentijd is het motto: niet daten, niet ergens instappen, goed voor mezelf zorgen, genieten van de vrijheid die ik als single heb en leren om het fijn te hebben met mezelf.
zaterdag 5 december 2009 om 00:28
quote:Stoeptegel schreef op 04 december 2009 @ 23:11:
Om altijd zonder echtgenoot te zijn, wat is daar precies erg aan? Is dat niet precies de gedachte die je vast houdt dat je niet zonder relatie kunt en dus niet op jezelf kunt bouwen?
Hmm, weet niet of je het tegen mij hebt, maar ik heb al lang zeer goed op mezelf gebouwd!
Ben single, heb een kind, reis veel, and I'm loving it!
En als er een leuke relatie op m'n pad komt, ook prima!
Om altijd zonder echtgenoot te zijn, wat is daar precies erg aan? Is dat niet precies de gedachte die je vast houdt dat je niet zonder relatie kunt en dus niet op jezelf kunt bouwen?
Hmm, weet niet of je het tegen mij hebt, maar ik heb al lang zeer goed op mezelf gebouwd!
Ben single, heb een kind, reis veel, and I'm loving it!
En als er een leuke relatie op m'n pad komt, ook prima!
zaterdag 5 december 2009 om 16:45
Stoeptegel, das een goeie... ik zit nu midden in een proces waarin ik wil leren (meer) op mezelf te bouwen. Het kan heel goed zijn dat ik steeds gedacht heb dat ik niet gelukkig kan zijn in mijn eentje en dat ik daarom steeds in relaties terechtkwam.
Bedenk me net: ik ben niet in mijn eentje. Ik heb 3 kinderen (21, 18 en 15) een paar goede virenden, een leuke job. Wat nou in mijn eentje????
Bedenk me net: ik ben niet in mijn eentje. Ik heb 3 kinderen (21, 18 en 15) een paar goede virenden, een leuke job. Wat nou in mijn eentje????
zaterdag 5 december 2009 om 17:57
Kijk , zie het van de positieve kant
Maar kinderen zijn natuurlijk wat anders dan een partner.
Het is heel menselijk als je die mist in je leven. Toch is het beste uitgangspunt, m.i., zonder partner verder te gaan in je leven. Dwz, het onderwerp relatie echt uit je systeem te wissen. Gedachtegangen als dat je je niet voor kunt stellen zonder relatie te leven in de toekomst, dat dat saai is, nou goed vul maar in, houden je juist vast aan dat je niet zonder relatie kunt. Dit speelt zich vaak onbewust af. Het is niet fout of goed, het is iets wat je bij jezelf moet ontdekken en om moet buigen in iets anders.
Daarnaast neem dat missen van een relatie op de koop toe, dat hoort erbij als je alleen bent. Accepteren is de sleutel hierin.
Maar kinderen zijn natuurlijk wat anders dan een partner.
Het is heel menselijk als je die mist in je leven. Toch is het beste uitgangspunt, m.i., zonder partner verder te gaan in je leven. Dwz, het onderwerp relatie echt uit je systeem te wissen. Gedachtegangen als dat je je niet voor kunt stellen zonder relatie te leven in de toekomst, dat dat saai is, nou goed vul maar in, houden je juist vast aan dat je niet zonder relatie kunt. Dit speelt zich vaak onbewust af. Het is niet fout of goed, het is iets wat je bij jezelf moet ontdekken en om moet buigen in iets anders.
Daarnaast neem dat missen van een relatie op de koop toe, dat hoort erbij als je alleen bent. Accepteren is de sleutel hierin.
zaterdag 5 december 2009 om 20:08
quote:Nagellak schreef op 05 december 2009 @ 19:28:
Mooi gezegd, Stoeptegel! Ik laat dit eens goed tot me doordringen.
Hoe kom je aan deze wijsheden? Door zelfondervinding of heb jij gewoon een goed inzicht in bepaalde patronen?
Beide, vanuit mijn omgeving maar voornamelijk door mijn werk.
Fijn dat je er iets aan hebt
Mooi gezegd, Stoeptegel! Ik laat dit eens goed tot me doordringen.
Hoe kom je aan deze wijsheden? Door zelfondervinding of heb jij gewoon een goed inzicht in bepaalde patronen?
Beide, vanuit mijn omgeving maar voornamelijk door mijn werk.
Fijn dat je er iets aan hebt
zaterdag 5 december 2009 om 22:42
Stoeptegel, ik ga jouw post van 17:57 uur kopieren en plakken in een word bestandje. Zo goed gezegd, het klopt helemaal,
Ik kan hem misschien het beste boven mijn bed hangen, recht voor mijn neus...
Ik sta open voor jouw wijze woorden, ze doen me goed. Omdat je het zo mooi zegt, zonder veroordelingen.
Ik kan hem misschien het beste boven mijn bed hangen, recht voor mijn neus...
Ik sta open voor jouw wijze woorden, ze doen me goed. Omdat je het zo mooi zegt, zonder veroordelingen.
dinsdag 8 december 2009 om 18:40
Allemaal, ik herken veel in jullie verhalen...
Zelf heb ik onlangs het volgende boek aangeschaft en ik vond het een waardevolle invulling van de gesprekken die ik heb met ijn coach over dit thema.
Zie : http://tessa.enjoylifefor ... ylifeforever.nl/Boek.html en dan het boek over destructieve relaties.
Blijf hier meelezen!!
Zelf heb ik onlangs het volgende boek aangeschaft en ik vond het een waardevolle invulling van de gesprekken die ik heb met ijn coach over dit thema.
Zie : http://tessa.enjoylifefor ... ylifeforever.nl/Boek.html en dan het boek over destructieve relaties.
Blijf hier meelezen!!
woensdag 9 december 2009 om 11:48
isolde55
Je geeft aan dat je nu een relatie met een getrouwde man bent begonnen en dat goed gaat. Kennelijk zie je zelf dus niet dat dit wederom niet de man is die je gelukkig gaat maken? Dus waarom kom je er daarna pas achter dat je nu weer afhankelijk bent?
Het feit dat hij getrouwd is en vreemdgaat met jou en jij dat goed vind zegt al genoeg lijkt me. Want tja.. als hij maar gelukkig is? Snap niet als je je bewust bent van je situatie dat je je in zoiets gaat storten en dan zegt: ach, misschien kom ik er wel nooit vanaf. Als je echt er vanaf wil zet je nu een punt erachter en zorg je dat je gewoon eens alleen bent. Dan ga je maar even door een lastigere periode heen. Het is keuzes maken. En hoeft niet meteen te lukken maar als je het begin al niet maakt ben je je naar mijn mening nog steeds niet voldoende bewust van je probleem.
Ik heb er zelf overigens ook last van, maar niet in extreme mate (niet meer!). Boek ook gelezen. Gedeeltelijk herkenning (mijn ouders waren goede ouders dus dat deel niet). Maar sinds ik het boek heb gelezen maak ik de fouten niet nog een keer. Oke, misschien cijfer ik me nog wat meer weg dan zou moeten, maar ik ga niet eindeloos meer vasthouden aan iets waarvan ik weet dat het niet goed is voor mij. Wat ik eerst jaren vol kan houden hou ik nu maximaal een maand vol. Bij mij is dat gekomen door de schrik die ik kreeg bij het lezen: gatver, ben ik echt zo?
Dus een therapeut is niet ten alle tijden nodig. Overigens heb ik er ook 1, maar niet hiervoor. Ik heb ooit ergens voor een paar jaar therapie gehad. Ging toen veel beter, maar therapie werd niet afgerond maar afgekapt wegens overlijden therapeut. En na 10 jaar liep ik weer tegen dezelfde dingen aan. Ik dacht eerst dat ze terugwaren maar ze zijn nooit weggeweest. Alleen naar de achtergrond gezakt. Therapie is zinvol als je met opdrachten werkt en die zo vaak moet herhalen dat je gaat automatiseren. Alleen praten helpt, maar alleen tijdelijk als de problematiek diep zit.
Een therapeut gaat niks voor jou oplossen, maar geeft jouw handvaten. Als je zelf daar niks mee doet gebeurd er ook niks.
Dus ten alle tijden moet je het zoals eerder werd gezegd toch zelf doen uiteindelijk. Streng zijn voor jezelf, het toch eens anders doen dan anders en als het goed resultaat heeft weet je dat je goed zit en dat het anders kan. En niet verdrinken in zelfmedelijden.
Je geeft aan dat je nu een relatie met een getrouwde man bent begonnen en dat goed gaat. Kennelijk zie je zelf dus niet dat dit wederom niet de man is die je gelukkig gaat maken? Dus waarom kom je er daarna pas achter dat je nu weer afhankelijk bent?
Het feit dat hij getrouwd is en vreemdgaat met jou en jij dat goed vind zegt al genoeg lijkt me. Want tja.. als hij maar gelukkig is? Snap niet als je je bewust bent van je situatie dat je je in zoiets gaat storten en dan zegt: ach, misschien kom ik er wel nooit vanaf. Als je echt er vanaf wil zet je nu een punt erachter en zorg je dat je gewoon eens alleen bent. Dan ga je maar even door een lastigere periode heen. Het is keuzes maken. En hoeft niet meteen te lukken maar als je het begin al niet maakt ben je je naar mijn mening nog steeds niet voldoende bewust van je probleem.
Ik heb er zelf overigens ook last van, maar niet in extreme mate (niet meer!). Boek ook gelezen. Gedeeltelijk herkenning (mijn ouders waren goede ouders dus dat deel niet). Maar sinds ik het boek heb gelezen maak ik de fouten niet nog een keer. Oke, misschien cijfer ik me nog wat meer weg dan zou moeten, maar ik ga niet eindeloos meer vasthouden aan iets waarvan ik weet dat het niet goed is voor mij. Wat ik eerst jaren vol kan houden hou ik nu maximaal een maand vol. Bij mij is dat gekomen door de schrik die ik kreeg bij het lezen: gatver, ben ik echt zo?
Dus een therapeut is niet ten alle tijden nodig. Overigens heb ik er ook 1, maar niet hiervoor. Ik heb ooit ergens voor een paar jaar therapie gehad. Ging toen veel beter, maar therapie werd niet afgerond maar afgekapt wegens overlijden therapeut. En na 10 jaar liep ik weer tegen dezelfde dingen aan. Ik dacht eerst dat ze terugwaren maar ze zijn nooit weggeweest. Alleen naar de achtergrond gezakt. Therapie is zinvol als je met opdrachten werkt en die zo vaak moet herhalen dat je gaat automatiseren. Alleen praten helpt, maar alleen tijdelijk als de problematiek diep zit.
Een therapeut gaat niks voor jou oplossen, maar geeft jouw handvaten. Als je zelf daar niks mee doet gebeurd er ook niks.
Dus ten alle tijden moet je het zoals eerder werd gezegd toch zelf doen uiteindelijk. Streng zijn voor jezelf, het toch eens anders doen dan anders en als het goed resultaat heeft weet je dat je goed zit en dat het anders kan. En niet verdrinken in zelfmedelijden.
