Nieuw geluk

Hoi meiden, daar ben ik weer, terug van vakantie. En ik heb het nieuwe topic gevonden!



Christiane, wat ik niet goed begrijp: het is pijnlijk voor jou om (te)veel te lezen en/of te schrijven op jouw eigen topic, maar nu ben je hier regelmatig te vinden. Wat is dan het verschil? Gaat het om de "vrijblijvendheid", dat jouw naam niet bij de openingspost staat en dat de mensen niet zo specifiek naar jou gaan vragen? Dat je "zomaar" wekenlang weg kunt blijven als je dat wilt en je niet moreel verplicht voelt om te schrijven ofzo?



Ik zag trouwens ook dat je wel aandacht hebt van andere mannen. Leuk om te lezen! Ookal doe je er niets mee nu, het geeft toch aan dat ook jouw leven verder gaat (of in ieder geval verder kan gaan, nadat je uit de verwerkingsfase bent). Heel veel sterkte met deze leegte zonder jouw ex-lief.



Raiden, ik krijg de indruk dat je de huidige situatie toch wat minder goed trekt, dat de pieken en dalen elkaar sneller opvolgen dan een tijdje terug. En dat kan ik me goed voorstellen. Maar wat moet je ermee he? Je wil je eigenlijk ook niet terugtrekken.... maar ik ben wel bang dat deze situatie wel eens erg lang zou kunnen gaan duren..... en dan vraag ik me op een gegeven moment toch wel af hoe lang dit voor jezelf nog goed is..... maar volg je gevoel! Je doet het goed!



Roosje, moeilijk hoor, al die gevoelens. Natuurlijk doet het jou toch wel aardig wat om dit allemaal te weten over je ex. Maar ik geloof niet dat hij het helemaal heeft afgesloten met jou hoor. Ik denk alleen dat hij het onderdrukt. En dat is dan toch een groot verschil met ons he. Wij onderdrukken niet, maar zijn er mee bezig en bezig, en laten zo het verwerkingsproces zijn gang gaan. Het is zo logisch dat je niet meteen alles kunt vergeten en onbevangen verder kunt! Ik snap dat je ongeduldig bent, maar het heeft nou eenmaal tijd nodig, accepteer dat maar.....

Jammer trouwens dat je je crush voorlopig nog even niet ziet, maar gelukkig hebben jullie wel veel contact!



Ikke, Bloemetje, helemaal in love! Super, geniet ervan!



Minoutje, ik ben blij voor je dat het nu weer goed is tussen jullie. En dat hij ook veel tijd en liefde investeert in jullie. Ik denk dat nu de tijd de vertrouwensbreuk langzaam zal moeten uitvlakken..... hopelijk gaan jullie een supertoekomst tegemoet samen! Ik vrees wel dat als jullie eens een issue hebben, dat het dan snel weer naar boven zal komen. Zo van: zie je wel. Maar ja, de tijd zal zijn werk moeten doen!

Met mij gaat het nu wel goed want ik heb weer hoop...... Mijn ex heeft het grootste deel van de vakantie niks van zich laten horen en is helemaal bij zichzelf te rade gegaan. En ik heb het idee dat de nadenkperiode voorbij is.... hij neemt weer contact met me op, is erg positief, vroeg me of ik snel iets wilde afspreken, vroeg me of ik snel weer terugkwam van vakantie..... we gaan binnenkort in ieder geval iets leuks doen samen en dan hoop ik dat het de goede kant op gaat.....



Want ik vind mijn ex veel leuker dan die andere jongen hoor! En jullie zeggen wel dat dat verhaal beter klonk, maar ondertussen neemt die jongen helemaal geen initiatief om met mij af te spreken (was de vorige keer ook al zo). En dat doet mijn ex nu dus wel!

Vooruit: wat leuk weer wat van jou te horen!!! Ik moest gisteren nog aan je denken! Ik vroeg me af of je ex ondertussen weer wat had laten horen! Blij dat je het topic gevonden hebt in ieder geval! En fijn om te horen dat je ex contact opneemt en dat jullie binnenkort wat leuks gaan doen! Ook lekker!!! Even niks aan je hoofd en genieten van mekaar zou ik zeggen!

Vakantie ook bevallen? Heeft het jou ook wat rust gegeven die vakantie?



Roosje: je mag zoveel egoposten als je wil!!! Hij heeft het wel lang volgehouden zeggen dat hij niks voor haar voelde! En dat jij jaloers was en hem niet vertouwde etc kan ik me erg goed voorstellen! En als die nog thuiswoont kan ik me voorstellen dat je hem daar niet wil tegenkomen. Maar ik denk dat zijn ouders je echt nog wel willen zien hoor! Ik had precies hetzelfde als jou, mijn ex ging werken en ik zat de hele dag bij hun. En dan bouw je wel een band op! Maar brief is een goed idee, ik zou er gewoon in zetten dat je ze mist en of ze misschien een keer een kopje koffie willen doen. Ik denk echt dat ze het leuk zouden vinden! En ik krijg het idee dat je hen ook een beetje mist. Je bent niet alleen je ex kwijt, maar ook de mensen om hem heen.



En Vooruit wat jij zegt de pieken en dalen worden inderdaad wat groter heb ik het idee. Ik loop ook gewoon een beetje vast omdat ik voor mijn gevoel blijf hangen. Een aantal vriendinnen die al eeuwen single waren hebben nu opeens een vriend of zijn druk aan het daten. En ergens voel ik nu een soort druk op me van dat moet ik ook, maarja dat wil ik helemaal nog niet dus:p!!! Maar goed het uithuilen heeft enorm geholpen! Goed te weten dat als ik er echt doorheen zit, hij er wel voor me is!

Genieten, kijken hoe het loopt, hopen, loslaten.....Dat is wat ik moet doen

Ik ben een beetje treurig: ik heb nog steeds geen afspraak. Waarom moet alles nou zo moeilijk en langzaam gaan?? Eerst schreef hij dat we bij mijn terugkomst gauw moesten afspreken (als ik dat ook wilde) en dat hij mijn plan voor een avondje uit erg leuk vond, en nu hebben we elkaar gisteren en eergisteren ruim een uur gesproken over de telefoon maar er komt maar niks concreets! Op mijn vraag wanneer hij wilde afspreken "had hij er nog niet over nagedacht en zou hij er nog op terugkomen".



Vandaag maar een email gestuurd, maar nu baal ik want ik zit toch weer in afwacht-modus, wat ik de afgelopen weken dus ook al heb gehad....dat wil ik niet meer!! Waarom moet het nou zo traag en moeilijk!!



Oke oke, ik weet het: ik moet me op mezelf richten, zelf leuke dingen doen, met anderen afspreken die wel meteen een afspraak met me maken, enz. Ga ik ook echt proberen straks. Maar nu heb ik het gewoon weer even moeilijk.....

quote:Vooruit schreef op 02 december 2009 @ 17:17:

Christiane, wat ik niet goed begrijp: het is pijnlijk voor jou om (te)veel te lezen en/of te schrijven op jouw eigen topic, maar nu ben je hier regelmatig te vinden. Wat is dan het verschil? Gaat het om de "vrijblijvendheid", dat jouw naam niet bij de openingspost staat en dat de mensen niet zo specifiek naar jou gaan vragen? Dat je "zomaar" wekenlang weg kunt blijven als je dat wilt en je niet moreel verplicht voelt om te schrijven ofzo?





Ik ben hier regelmatig te vinden omdat jullie allemaal toch een soort van forumvriendinnen zijn geworden en ik betrokken ben bij jullie lief en leed.

Ik lees alleen niet alles, want een week bij lezen kost me te veel tijd en energie en doet soms ook pijn. Wel scan ik alle leuke en minder leuke dingen die jullie meemaken. Soms voel ik me geroepen om te reageren. Soms niet, want dan val ik in herhaling.

Dat zou ik ook hebben als ik over mezelf schreef. Ben nog steeds erg verdrietig namelijk. Maar 'mijn' topic, dat vond ik dus te confronterend.



Op onderstaande wil ik wel reageren. Jij schrijft:

quote:Vooruit schreef op 04 december 2009 @ 14:42:

Ik ben een beetje treurig: ik heb nog steeds geen afspraak. Waarom moet alles nou zo moeilijk en langzaam gaan?? Eerst schreef hij dat we bij mijn terugkomst gauw moesten afspreken (als ik dat ook wilde) en dat hij mijn plan voor een avondje uit erg leuk vond, en nu hebben we elkaar gisteren en eergisteren ruim een uur gesproken over de telefoon maar er komt maar niks concreets! Op mijn vraag wanneer hij wilde afspreken "had hij er nog niet over nagedacht en zou hij er nog op terugkomen".





Wat ik me afvraag is hoe het toch mogelijk is dat jij met zo iemand verder wil? Ik kan dat echt niet begrijpen. Hoe duidelijk wil je het hebben dat jij niet op de eerste plaats staat?

En zelfs al komt het goed en 'krijg jij je zin', wil je echt met zo iemand oud worden? Daar ga je echt nog in de toekomst tegenaan lopen. Als je straks tegen de 40 loopt en nog steeds feitelijk met lege handen staat. Want iemand die je nu al in de kou laat staan, kan dan op een gegeven moment wel heel wat beloven, na verloop van tijd schiet de sleur er weer in en vervagen beloften.

Weet je dat ik hier gewoon plaatsvervangend verdrietig om wordt... Dat je serieus met zo weinig genoegen wil nemen.

Hoi meiden,



Ik zit nu op mijn werk, heb thuis nog geen internet. Ik ben nog aan het oriënteren op een mooi abonnement. Vandaar dat ik hier zo weinig reageer. Ik heb wel steeds op mijn werk tussen de werkzaamheden door gelezen, maar heb te weinig tijd gehad om te reageren.



Ik zie dat er toch wat ups en downs zijn en dan vooral bij Vooruit, Roosje en Raiden. Meiden, ik vind jullie sterk als ik het zo lees. Vooruit, misschien is het een idee om hem eerlijk te zeggen hoe je je erbij voelt? Misschien heeft hij dat niet door? Roosje, lastig he, om als je zo vaak teleurgesteld bent je gevoelswereld weer helemaal te openen. Ik heb er ook last van (gehad). Ook nu met vriend durf ik niet voor de volle 100% te genieten, toch een beetje angstig misschien om weer gekwetst te worden. Hoewel ik nu niet denk dat dat gaat gebeuren, want hij zet zich voor de 110% in. Raiden, gatver wat zit jij toch in een lastige situatie. Ik denk dat ik in jouw situatie niet zo sterk zou zijn. Maar ik ben ook van het wegrennen als iets niet goed gaat in relaties en dat is mijn grote leerpunt. Wel fijn dat hij nu weer op jou focust, maar ook bij jullie lijkt het met ups en downs te gaan he. Lastig, het lijkt op een relatie maar je weet heel goed dat dat het niet is. Bloemetje, wat heerlijk dat je zo aan het genieten bent meis. You go girl! Vergeet die lomperd van een ex maar lekker. En kinderachtige momenten hebben we denk ik allemaal wel. Je wilt toch even laten merken hoe warmpjes je er nu bij zit En jij ook Ikke, geniet ervan! Niks ergs aan dat hij zo vaak bij jou wil zijn Christiane, jammer dat jij nog steeds heel erg verdrietig bent. Ik vind wel dat je een soms beetje negatief overkomt als het gaat om relaties. Het lijkt wel alsof alles helemaal perfect moet zijn, anders moeten we als vrouw zijnde maar keihard wegrennen van de man. Nu ook bij Vooruit. Ik denk niet dat je met zo weinig informatie al zulke uitspraken kunt doen, maar dat is mijn mening. Misschien heeft die jongen ook bagage, of geniet hij nu nog een beetje van de vrijheid blijheid. Volgens mij hoeft dat niet te betekenen dat hij zich met Vooruit hetzelfde zou gedragen. Er zijn vaak meerdere nuances in een verhaal. Maar dit is niet aanvallend bedoeld hoor, ik vind het juist geweldig hoe we hier allemaal (en jij dus ook) elkaar steunen en advies geven. Ieder op onze eigen manier.



Met mij gaat het erg goed. Ik kan niet wachten tot het huis af is. We zijn al heel ver. Vriend heeft vandaag speciaal vrij genomen om met een vriend te klussen. Ik herken de 'oude' niet meer terug. Ik wil dit zo graag vasthouden. Zelf werk ik nu ook aan mijn minpuntjes en hij laat vaak merken hoe hij dat waardeert. Ook zoiets zei hij vroeger niet, hij deed alleen zijn mond open als iets niet goed was. Gisteren zijn we naar een optreden geweest van een vrouwenband die ook met Middeleeuwse instrumenten speelt. Geweldig, heb genoten. Zometeen lekker weekend, maar wel weer hard klussen. Vanavond even bij mijn ouders eten. Mijn poezebeest zit daar nu tijdelijk, het is veel te druk in het klushuis. Ik mis haar wel enorm.



Nou meiden, ik wens jullie een fijn weekend en nogmaals... ik vind het gezellig hier Allemaal bedankt dat jullie er zijn!

Christiane, in de relatie was mijn ex niet zoals nu hoor! Hij mailde meerdere keren per dag, belde elke avond, en steunde me altijd als ik het moeilijk had. De reden dat ik graag weer een relatie met hem wil is dat ik er vanuit ga dat het dan weer zo zal zijn. Nu is zijn gedrag vrij onmogelijk inderdaad, maar dat is pas nadat ik het had uitgemaakt. Ik vertrouw erop dat dat niet meer zo zal zijn als hij definitief besluit weer voor me te gaan.



Maar nu is het wel moeilijk.....ik heb vandaag niks meer van hem gehoord. Nou ja, ik focus me zoveel mogelijk op mezelf, heb een nieuw boek voor mezelf gekocht en een nieuw recept gekookt. Morgen gezellig naar een verjaardag van een goede vriendin van mij.... ik ga de tijd dus niet afwachtend doorbrengen.



Mijn ex heeft het heel zwaar op zijn werk, tegen een burn out aan. Maar hij neemt geen slachtofferrol op zich: hij is daar heel hard mee aan het werk gegaan, hij heeft het een en ander op zijn werk veranderd en ik denk dat hij nu echt weer op de goede weg zit. Dat speelt dus ook mee, hij moet zich even echt op zichzelf focussen (en slaat daarin nu wel een beetje door). Ik kan nu geduld opbrengen ookal is het moeilijk. De stijgende lijn houden we hopelijk wel vast.



Minoutje, fijn dat het zo goed met jullie gaat. Ach, jouw lieve poezebeestje bij jouw ouders! Lijkt me inderdaad een goed idee, zo'n klushuis is toch niks voor haar. Fijn dat jouw vriend zich zo vol inzet voor jullie en echt veranderd is. Hopelijk blijft dat zo! En neem maar gauw een internetabonnement hoor! Dan zien we je weer wat vaker

Vooruit: ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om weer te wachten! Wel goed om te horen dat je ex met zichzelf bezig is! Misschien dat die zich daar inderdaad op focust nu! Maar inderdaad je moet niet alleen zitten wachten! Gewoon leuke dingen doen!!!



Minoutje: goed te horen dat het bij jou zo goed gaat! Echt blij! Fransman houdt het vol! Ergens heb ik het idee dat die het ook wel vol gaat blijven houden! Het komt bij mij in ieder geval oprecht over! En je poezewoes in een klushuis is inderdaad helemaal niks! En nu hebben je ouders leuk gezelschap:)!!!



Chris: Ik merk dat je nog veel verdriet hebt en ook veel frustraties! Dat is echt balen!!! En ooh zoo begrijpelijk! Ik ben het wel lichtelijk eens met Minoutje! Ik snap jouw visie op Vooruit haar situatie, maar ik denk dat je er te negatief naar kijkt! Er zijn zoveel dingen buiten liefde om die mee kunnen spelen! Even om mijn ex als voorbeeld te noemen. Ik denk niet dat die te weinig van me houdt, ik denk niet dat als ik een relatie met hem aan zou gaan weer ik genoegen neem met te weinig. Ik houd van mijn ex zoals die is! En ik begrijp de bagage die hij met zich meedraagt! De periode van het stalken etc heb ik voor een gedeelte meegekregen en ik heb gezien wat het met hem gedaan heeft. Hij was zichzelf kwijt. En hij is nu druk bezig zichzelf te vinden! En wat die wil! En of ik of een relatie daar inpas, geen idee! Maar houden van me doet die genoeg!

Wat niet wil zeggen Chris dat ik snap wat je wil zeggen! Een hele dikke knuffel voor jou in ieder geval!

Want ik zie inderdaad zat stellen die genoegen nemen met weinig. Dat ik en mijn ex die geen relatie hebben het veeel beter voor mekaar lijken te hebben! Dat is ook niet goed!



En Minoutje: het is inderdaad lastig! Maar ik kan juist niet wegrennen als het moeilijk wordt! Voelt dan als opgeven! Ik ben echt behoorlijk vasthoudend. Meteen ook mijn valkuil! En daar moet ik nu voor oppassen! Maar ik heb jaren terug in ieder geval voor mezelf bewezen dat ik weet wanneer ik moet stoppen hoe vreselijk moeilijk dat ook is. En hij krabbelt nog steeds en gek genoeg na dat gesprek met hem doet het me stukken minder! Hij heeft gelijk, ik moet vertrouwen in hem hebben dat die me eerlijk en oprecht behandelt! Klaar! Ik moet niet zeuren!!!! Maar goed na het gesprek voel ik me echt stukken beter en rustiger dus hopelijk kan ik dat volhouden!!!

Roosje hoe is het met jou???

En bloemetje?

Vooruit: ik kan me voorstellen dat het moeilijk is om weer te wachten! Wel goed om te horen dat je ex met zichzelf bezig is! Misschien dat die zich daar inderdaad op focust nu! Maar inderdaad je moet niet alleen zitten wachten! Gewoon leuke dingen doen!!!



Minoutje: goed te horen dat het bij jou zo goed gaat! Echt blij! Fransman houdt het vol! Ergens heb ik het idee dat die het ook wel vol gaat blijven houden! Het komt bij mij in ieder geval oprecht over! En je poezewoes in een klushuis is inderdaad helemaal niks! En nu hebben je ouders leuk gezelschap:)!!!



Chris: Ik merk dat je nog veel verdriet hebt en ook veel frustraties! Dat is echt balen!!! En ooh zoo begrijpelijk! Ik ben het wel lichtelijk eens met Minoutje! Ik snap jouw visie op Vooruit haar situatie, maar ik denk dat je er te negatief naar kijkt! Er zijn zoveel dingen buiten liefde om die mee kunnen spelen! Even om mijn ex als voorbeeld te noemen. Ik denk niet dat die te weinig van me houdt, ik denk niet dat als ik een relatie met hem aan zou gaan weer ik genoegen neem met te weinig. Ik houd van mijn ex zoals die is! En ik begrijp de bagage die hij met zich meedraagt! De periode van het stalken etc heb ik voor een gedeelte meegekregen en ik heb gezien wat het met hem gedaan heeft. Hij was zichzelf kwijt. En hij is nu druk bezig zichzelf te vinden! En wat die wil! En of ik of een relatie daar inpas, geen idee! Maar houden van me doet die genoeg!

Wat niet wil zeggen Chris dat ik snap wat je wil zeggen! Een hele dikke knuffel voor jou in ieder geval!

Want ik zie inderdaad zat stellen die genoegen nemen met weinig. Dat ik en mijn ex die geen relatie hebben het veeel beter voor mekaar lijken te hebben! Dat is ook niet goed!



En Minoutje: het is inderdaad lastig! Maar ik kan juist niet wegrennen als het moeilijk wordt! Voelt dan als opgeven! Ik ben echt behoorlijk vasthoudend. Meteen ook mijn valkuil! En daar moet ik nu voor oppassen! Maar ik heb jaren terug in ieder geval voor mezelf bewezen dat ik weet wanneer ik moet stoppen hoe vreselijk moeilijk dat ook is. En hij krabbelt nog steeds en gek genoeg na dat gesprek met hem doet het me stukken minder! Hij heeft gelijk, ik moet vertrouwen in hem hebben dat die me eerlijk en oprecht behandelt! Klaar! Ik moet niet zeuren!!!! Maar goed na het gesprek voel ik me echt stukken beter en rustiger dus hopelijk kan ik dat volhouden!!!

Roosje hoe is het met jou???

En bloemetje?

Hoi meiden!



Mijn ex heeft net gebeld!! Of ik VANDAAG iets te doen had..... Hihi ja zo is hij wel een beetje, het kan allemaal heel plotseling gaan.

Maar goed, ik heb inderdaad al wat vandaag (een verjaardag) en toen vroeg hij of hij morgen dan langs mag komen. Dus eindelijk duidelijkheid: morgen zie ik hem weer! Hij blijft gelijk de hele dag.



Natuurlijk is het nog niet de echte duidelijkheid of hij met me verder wil, maar de afspraak staat!



Roosje, lief dat je schreef dat je me het beste gunt. Dat afwachten is inderdaad vreselijk. Maar ik heb echt wel het gevoel dat het de goede kant op gaat nu, dat er snel duidelijkheid zal zijn. En ik denk echt dat als hij de bewuste keuze maakt om met me verder te willen, dat dat vage gedoe dan over is. Want dan gaat hij er ook voor.



Christiane schreef nog dat als ik 40 ben, dat ik dan nog met lege handen sta. Ik neem aan dat dat op het samenwonen slaat? Ja, ik accepteer dat hij niet wil samenwonen. Dus als we weer een relatie krijgen dan zal ik inderdaad niet samenwonen op mijn veertigste. Maar is dat hetzelfde als met lege handen staan? Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik mijn relatie met mijn ex waardevoller vind dan samenwonen. Dus kies ik daarvoor.



Roosje; tja als jij denkt dat hij het echt al heeft afgesloten..... Ik vind het wel raar dat hij zegt dat hij al aan het afsluiten was toen jullie een vakantie planden, naar huisjes keken en een hypotheek wilden afsluiten. Dan doe je dat toch niet? Zegt hij dat niet gewoon maar achteraf? Net zoals de ex van Bloemetje opeens zei dat het achteraf allemaal niks voorstelde? (yeah, right). Ook flauw trouwens dat hij toen met zijn collega al deed alsof ze een stelletje waren...enig zeg, hahaha (maar niet heus).

Maar eigenlijk maakt het ook niet zoveel meer uit he, het gaat nu om jou! Jij bent volgens mij nog druk bezig met verwerken. En ik begrijp heel goed dat het moeilijk is om je opnieuw open te stellen voor een ander. Heb je inderdaad het contact met je crush even op een laag pitje gezet zoals je schreef?

Hopelijk kun je er toch rustig van genieten, je crush is toch niet jouw ex! Jouw crush is vast die lieve jongen die jou gelukkig wil maken, zonder complicaties. En die kans verdient hij vind ik!

Hoi allemaal,



Ik vind het super dat totaal onbekenden zich om mij bekommeren, echt waar! Het is ook niet netjes om zonder iets te laten horen gewoon te verdwijnen na het best wel intense contact.

Wat Christ zegt klopt, ik voelde minder aansluiting en het kostte mij ook veel energie om hier te schrijven. En dit werd/wordt grotendeels bepaald door het feit dat er heel veel op me afkwam en komt waarvoor ik alle energie nodig had/heb. Het uitgaan van mijn relatie heeft een hoop bij mij los gemaakt, ook dingen die los van hem staan. Misschien is het ook het leeftijdsverschil met de anderen en ik met andere zaken worstel. Inmiddels ben ik 36 en ik had "vroeger" mijn leven anders voorgesteld dan dat het nu is. Bij mijn vrienden valt op alles op zijn plek, liefde, werk, sociaal leven en bij mij lijkt het maar niet te lukken, dat is confronterend, moeilijk en verdrietig. Het verlies en het verdriet van mijn ex is nog aanwezig maar ik realiseer me ook dat dit ook staat voor ander verdriet. Ik ben daar nu hard mee aan de slag maar dat gaat met hele kleine stappen. Ik stop daar nu al mijn energie in.



Ik vind het heel fijn dat iedereen zo goed als het kan op zijn manier probeert zijn ex een plekje te geven! Ik weet niet meer wie het schreef maar het klopt dat iedereen er op zijn eigen manier mee omgaat. Er is geen goed of fout.

Fienewiep,



ik vind het echt superleuk weer wat van je te horen!! Balen dat het verdriet om je ex zoveel in je los heeft gemaakt! Ik ben maar een broekie van 22!!!! Maar ik denk ergens dat ik je wel een beetje snap! Maar nogmaals ik vind het leuk dat je weer wat gepost hebt!



En ik snap het helemaal als het posten en lezen teveel met je doet! Maar mocht je zin hebben om eens af en toe wat te posten! Doen! Ik en ik denk ook de anderen zijn je zeker weten niet vergeten! En ik persoonlijk was dan ook erg benieuwd naar hoe het met je ging! Want zoals Chris al zei, we zijn toch een soort van forumvriendinnen! In ieder geval een onwijs dikke knuffel!



Maar ik ga nu strakjes sinterklaas vieren! Gisteren ook al met vrienden in mijn huisje!!! Supergezellig!!! En morgen naar Rammstein!!!

Maar de rest reageer ik nog op!

Fijne sinterklaas!!!!



Ooh enVooruit alvast veel plezier met je ex morgen!!!

Nee, ik ben niet verbitterd als het om relaties gaat, maar ik heb er inderdaad wel een duidelijke mening over. Ik vind dat veel vrouwen - mezelf incluis - onder het motto niet alleen kunnen/willen zijn met veel minder genoegen nemen dan ze waard zijn.

Jullie schrijven dat er geen goed of fout is over hoe om te gaan met oude liefdes die opnieuw nieuwe liefdes worden. Objectief gezien misschien niet. Want wat voor iemand goed is hoeft dat voor de ander niet te zijn en idem dito wat voor iemand niet goed is. Maar subjectief gezien denk ik wel dat je van goed en fout kan spreken.



Als ik het hele topic doorlees (en dat heb ik gedaan), of reacties van sommigen onder ons op andere topics (waar ik dan per abuis op kom), dan heb ik wel een mening. Hoe jullie dingen aanpakken, is uiteraard jullie zaak en ik hoop ook echt dat jullie gelukkig worden, maar ik sta echt niet verrast te kijken als over een tijd blijkt dat het toch niet werkt en jullie alsnog met lege handen staan. En nee, dan heb ik het dus niet over niet samenwonen.



Maar goed, we verschillen van mening. En dat is ook niet erg. Iedereen pakt de dingen op een andere manier aan.



@ Fienewiep: fijn dat je weer terug bent.

Fienewiep, fijn dat je hier even komt posten Leuk om van je te horen! Ik wens je veel sterkte bij het proces dat je nu doormaakt en als je vaker wilt posten (zelfs zonder te reageren) dan ben je uiteraard welkom!



Christiane, ik ben het niet met je eens, maar dat mag inderdaad. Je insinueert dat 'we' deze keuzes maken omdat we niet alleen kunnen of willen zijn. Dat is wat mij betreft niet zo. Mijn keus is gebaseerd op hele andere factoren. Ik heb ook mijn posts terug gelezen en ik begrijp wat je nu zegt. Maar je moet ook voor ogen houden dat het vaak ongenuanceerde posts zijn met aannames of overdreven uitspraken omdat ik leed onder de emoties. Ik zeg hiermee niet dat het onzin is wat ik schreef, maar wel dat het erg eenzijdig was. De kant van het verhaal van mijn vriend staat hier helemaal niet bij, maar daar hebben hij en ik het de afgelopen twee maanden wel over gehad. En ik voel me erg goed bij deze keuze en geloof me, het was niet de makkelijkste. We hadden allebei al een eigen nieuwe woning, ik was er zeker van dat ik niet in het oude huis terug wilde om veel redenen, ik vertrouwde hem niet meer zo, ik had iedereen al bij mijn keuzes en proces betrokken en dan ineens is het weer veranderd. Veel mensen in mijn omgeving waren ook ondanks alles positief en daar was ik ook heel blij verrast om. Allemaal nuances die misschien niet zo in mijn posts stonden. Maar daarmee respecteer ik jouw mening ook absoluut wel hoor en ik waardeer het ook dat je erop wilt blijven reageren. Ik vind het alleen zo jammer dat jouw ex en jij niet zover kunnen komen dat jullie ook verder zouden kunnen gaan. Erg verdrietig.



Op de rest reageer ik later, ik ga nu een film kijken. Dikke hug en een fijne Sinterklaasavond voor degenen die dat vieren. En Vooruit: veel plezier morgen!!

Chris, je komt op mij niet verbitterd over, eerder nuchter, realistisch en wetend wat je wilt (ik vind het trouwens erg fijn voor je dat de depressie weg is!).

Overigens bedoelde ik met mijn "goed en fout" het verwerkingsproces wat iedereen doormaakt en hoe (verschillend) iedereen daarmee omgaat. Ik ben het namelijk met je eens...een ex is niet voor niets een ex. Gevoelens van niet verder willen en deze ook daadwerkelijk uitspreken zijn er niet voor niets. Dat betekent dat bij de 1 er iets essentieels verandert is of ontbreekt.

Ik weet wel zeker dat er heel veel mensen zijn die samen blijven met een partner uit angst om alleen te zijn. Ik wil dat absoluut niet, dan liever geen relatie. Ik zie ook mensen om mij heen die van de ene in de andere relatie duiken of blijven in een slechte relatie en eigenlijk niet gelukkig zijn. Ik vind dat zoveel mensen zichzelf tekort doen, hun ontwikkeling en groei laten stagneren, zichzelf een mooie en nieuwe kans ontnemen. Er is altijd een keus, een andere weg misschien niet altijd de makkelijkste maar je menszijn, je waarde en geluk wordt niet bepaald door die ene relatie. Er zijn vele manieren van verbondenheid en geluk.

En als een man echt bij je wilt zijn dan is hij er voor je, met heel zijn hoofd, hart en hebben en houwen. Dat is het niet ingewikkeld, moeilijk en hoeft hij niet na te denken. Zo was het in het begin toch ook niet?

quote:FieneWiep schreef op 06 december 2009 @ 00:40:

Ik vind dat zoveel mensen zichzelf tekort doen, hun ontwikkeling en groei laten stagneren, zichzelf een mooie en nieuwe kans ontnemen. Er is altijd een keus, een andere weg misschien niet altijd de makkelijkste maar je menszijn, je waarde en geluk wordt niet bepaald door die ene relatie. Er zijn vele manieren van verbondenheid en geluk.

En als een man echt bij je wilt zijn dan is hij er voor je, met heel zijn hoofd, hart en hebben en houwen. Dat is het niet ingewikkeld, moeilijk en hoeft hij niet na te denken. Zo was het in het begin toch ook niet?Jij weet het beter te verwoorden dan ik.

Vandaag de Spaanse kok weer gezien en gesproken. Hij herkende me nog. Blijkt dat hij uit Friesland komt . Leuke vent. Ergens wel jammer dat ik niet voor een nieuwe relatie opensta...

Heee Christiane, leuk dit te horen!

Jammer dat je er nog niet voor open staat, maar het doet je toch even goed denk ik. Een leuke vent die jou ook leuk vindt.....

Hopelijk kan hij een tijdje geduld opbrengen!





Meiden ik ben erg blij want het is weer goed met mijn vriend.

Eindelijk duidelijkheid en het voelt erg goed!

Ik maak me nog wel zorgen over een vakantie van mij (ja, nog een!) die nu achteraf wel erg onhandig uitkomt. Dat hij daarvan baalt ofzo. Maar dat zal moeten slijten. Overigens waren dit soort dingen tijdens de relatie nooit een probleem. Maar nu is hij niet betrokken geweest bij de planning dus ik ben bang dat het rauw op zijn dak is gevallen. Maar nogmaals: zo is hij eigenlijk niet dus volgens mij zit dit probleem alleen in mijn hoofd.

@Vooruit: mooi! En nu niet teveel gaan piekeren over die vakantie als je zelf eigenlijk al weet dat het geen probleem voor hem zal zijn. Waarom zou het ook?



@Roosje: ja, waarschijnlijk komt het door wat dingen bij elkaar? Ik begrijp je gepieker wel, juist nu dingen zo terugkomen, maar het is natuurlijk onzin dat jij niet volwassen zou zijn. Tuurlijk vraag je je vriend om even aandacht als je helemaal naar hem toe beng gegaan en hij vervolgens zit te gamen! Je klinkt sterk, goed hoor. Misschien helpt het niet, maar je bent in ieder geval niet de enige die niet zo lekker zit deze dagen. Pff al die opgelegde gezelligheid.

Roosje, je verwoordde goed wat ik ook probeerde te zeggen. Mijn ex is niet voor niks mijn ex, nee natuurlijk niet. Maar waar andere stellen een enorme dip in hun relatie ervaren, ben ik gewoon weggerend. Ik ben degene die het niet meer aankon, die eigenlijk niet meer wilde vechten, die wilde opgeven. Dat is de 'story of my life' wat betreft relaties en dat is slecht. Ik vond ook altijd dat ik beter kon krijgen. Dat als het niet ging met een jongen, dat ik maar moest stoppen. Ik ben ook juist niet bang om single te zijn. Dat heb ik liever dan een rotrelatie en dat was ook mijn insteek bij vorige relaties. Ik zei ook altijd tegen mijn vriend als het iets minder met ons ging, dat we maar moesten stoppen. Elke keer weer. Dat was voor hem ook niet erg motiverend. Ik zie nu in dat een relatie inherent is aan het leven: er zijn nu eenmaal ups en downs. Geen enkele relatie is perfect, maar een relatie kan wel meer dan een andere aan je verwachtingen ervan voldoen. En dat doet onze relatie zeker. Dus deze keer heb ik besloten om te stoppen met wegrennen. Het is de eerste ex met wie ik het weer probeer. Waarvan ik serieus denk dat als ik hem laat gaan, ik iets geweldigs laat schieten. We hebben dus inderdaad twee maanden veel gesproken en het is ook helemaal niet zo dat ik hem wil veranderen. Het was juist zijn eigen initiatief. Deze crisis en het aanpappen met dat meisje heeft hem dingen doen inzien, waardoor hij zelf, intrinsiek, wilde veranderen. Hij wilde mij niet kwijt. En ik hem dus stiekem ook niet, ook al bleef ik dat koppig voor mezelf volhouden. Bleef ik koppig zeggen dat ik niet meer van hem hield, dat ik mijn eigen plekje al had en zelfs een crush op iemand anders. Hij geloofde er niks van (wat kan ik ook slecht liegen zeg). Kortom, ik geloof niet dat ik genoegen neem met 'minder' en dat ik de makkelijkste weg kies, want voor mij was het juist een hele overwinning om mijn eigen verworven zekerheden (eigen huisje) op te geven.



Roosje, wat jouw verhaal betreft, ik denk ook dat alles nu bij elkaar komt. De 'gezelligheid' van kerst, dingen die je nu met hem zou doen, maar waarbij je plekje ingenomen is, die collega (die niet leuk was ofzo, maar toch wel leuk genoeg om iets mee te beginnen), je crush die ook niet veel van zich laat horen, het laatste mailtje van je ex... Ik herken trouwens heel erg dat gegrijns in je dromen. Ik had precies dezelfde dromen. Alleen had vriend toen een gemene grijns. Altijd. Gaf hij ook dingen toe, deed hij me pijn. Die dromen achtervolgen me nog steeds. Ik vertel ze nu ook gewoon tegen hem en dan drukt hij me keihard tegen zich aan. Iets dat hij vroeger ook niet deed. Ik hoop dat je deze feestdagen een beetje overleeft meis. Ik snap je situatie ook wel. Het is niet makkelijk om geen huisje, geen baan, geen vriendje, geen vriendengroep te hebben.

En die uitspraak over volwassenheid en een vader voelen, het lijkt wel man eigen. Dat zei vriend ook tegen me toen we uit elkaar gingen. Ik heb hem later uitgelegd dat hij zich zelf opstelde. Hij vertelde me altijd dingen die al wist, zei dat ik moest oppassen etc. Hij gedroeg zich ook gewoon als een vader, vind je het dan gek? Hij doet dat niet alleen bij mij, maar ook bij sommige vrienden en bij zijn broertje. Tijdens onze gesprekken zag hij dat ook wel in, gelukkig. Ik wil niet als een klein kind behandeld worden Maar akelig dat het je nu dwars zit. Laat het lekker gaan, het is zo makkelijk om te zeggen dat je je vader voelt. En dat terwijl hij dus constant zat te gamen. Jij lijkt me juist een makkelijke vriendin. Jij berust je er zo goed als je kunt in dat jullie blijkbaar niet voor elkaar bestemd waren, jij was makkelijk als hij dus zat te gamen, jij was in eerste instantie niet zo jaloers wat betreft die partner en als je al jaloers werd, verdween dat snel omdat hij uitlegde waarom hij niks voor haar voelde... Jeetje, wat wil je meer als man? Ik vind hem juist een beetje kinderachtig overkomen, met zeggen dat het niks heeft voorgesteld. Wat een onzin... Dat noem ik niet realistisch, maar pessimistisch. En hij was toch degene die een belofte maakte? Meis, je komt er echt wel. Ik wens je veel sterkte met het proces. Voor wat voor baan solliciteer je trouwens ook alweer? Event management? Communicatie?



Vooruit: wat fijn voor je!!! Maak je geen zorgen over die vakantie, dat zal hij toch wel begrijpen. Hallo, hij heeft je een tijd in onzekerheid laten zitten. Ik denk niet dat hij je dit kwalijk kan nemen. Misschien dat je er nu juist meer van kunt genieten, omdat je weet dat als je thuiskomt, hij er zal zijn? Maareh... zijn jullie weer bij elkaar? Als in... definitief? Heeft hij nog wat gezegd over hoe hij de toekomst ziet? Waarom hij voor je kiest? Over samenwonen?



Laura, je zei: "...maar je bent in ieder geval niet de enige die niet zo lekker zit deze dagen. Pff al die opgelegde gezelligheid." Maak ik hieruit op dat jij het ook niet zo naar je zin hebt? Hoe komt het meis? Wil je het kwijt?



Chris, dat is jammer ja. Blijkbaar heb je toch een oogje op hem. Waar ken je hem van? Zie je hem vaker?



Raiden, ik snap dus heel goed dat je juist niet wilt wegrennen als het moeilijk wordt. Natuurlijk wil je iets potentieel moois niet opgeven. Ik vind het alleen knap hoe je steeds maar weer dat geduld kunt opbrengen. Ik vind je daarin echt sterk. Ik hoop alleen dat je ook een beetje aan jezelf denkt. En op jezelf past. En leuke dingen blijft doen. En niet te jaloers wordt. Goed hoor dat je probeert om hem te vertrouwen. In zijn oprechtheid en eerlijkheid gelooft. Heeft hij trouwens geen enkele termijn gesteld die hij nodig heeft om zich beter te gaan voelen? Of houd jij voor jezelf vast aan die vakantie samen? Richt je daar je hoop op? Hoe voel je je nu inmiddels?

Hey Minoutje:

Hij heeft niet echt een termijn aangegeven dat weet hij niet goed! En ik kan er wel een datum op gaan plakken, maar zo werkt het niet. Hij moet er klaar voor zijn! En momenten van zwakte heb ik genoeg. Ook momenten dat ik hard weg wil rennen! Maar alleen maar momenten. Ook nu! Hij heeft een gedicht gemaakt en op zijn hyvesblog gezet! Tranen sprongen in mijn ogen! Het ging er vooral over dat er zoveel over hem gepraat wordt! Dat hij alleen maar vrouwen versiert en niet van iemand kan houden, dat mensen zeggen hem te kennen maar dat het niet zo is. Etc etc etc etc. Ik kreeg het idee dat het ook een beetje tegen mij gericht was. En dan meer verwijtend... Maar hij zegt dat t niet echt op mij gericht is. Mjah niet echt op mij gericht, betekent toch wel een beetje.

Weet niet goed wat precies, maar het gedicht deed wat met me! En ondanks dat als ik bij hem ben het gewoon als vanouds is, heb ik het idee dat er iets verandert is. Maar dat kan ik ook mezelf wijsmaken!

Met dat ik denk dat ik niet meer spannend of nieuw genoeg ben. We kennen mekaar al jaren en weten veel van mekaar. Ik ben niet nieuw meer! En bijvoorbeeld het meisje waarmee die krabbelt, die is nieuw!

En over vertrouwen, dat vind ik onwijs moeilijk! Echt onwijs moeilijk! Ik moet erop vertrouwen dat hij het aangeeft als die niks voor me voelt, dat hij het aangeeft als hij iemand anders heeft gevonden. Erop vertrouwen inderdaad dat hij me eerlijk en oprecht behandelt! Mjah je hoort zoveel verhalen over meiden die denken dat hun ex of vriend eerlijk en te vertrouwen is die vervolgens bedrogen worden en als naief worden gezien!

Ik kan me niet voorstellen dat mijn ex me nog een keer zou willen kwetsen of dat hij me aan het lijntje zou willen houden voor niks. En tja af en toe wint de angst het gewoon! Zo verwijdert het meisje waarmee die krabbelt zijn krabbels. En als ik zoals nu na het lezen van dat gedicht weer vreselijk bang ben wint de angst het van me en ga ik er vanalles achter zoeken. Een hele week konden die hele krabbels etc me niks bommen en nu na dat gedicht boem pats ben ik weer bang!



Sorry voor het vreselijk lange verhaal! Het gaat echt in golven! Dagen dat ik me supervoel en dagen dat ik me echt zwak voel! Liefde kan af en toe vreselijk slopend zijn! En vakantie hebben we het niet meer over gehad. We gaan over twee weken weekendje met zijn ouders weg! Was ons kadootje!



En vooruit zijn jullie nu weer bij elkaar? Is dat niet heel raar? Wel blij dat het zo goed gelopen is voor je! Voelt het ook goed? Heb je er vertrouwen in?



De rest reageer ik nog!



sorry voor de egopost