Nieuw geluk

Relatie uit en de tranen stromen, maar zoals altijd: na regen komt er altijd zonneschijn!







Iedereen is welkom!



Dit topic is gestart door het groepje dat in het topic: "Intens verdrietig" schreef over de 'break-up', relatieproblemen, nieuwe liefdes en het 'vernieuwde' contact met hun exen.

Ssstt.. Minoutje! Verpest het nou niet Nee hoor, ik wist het nog. En dat jij niet zo lang geleden 25 was geworden. Toch?

Maar ik vroeg dat omdat ik inderdaad wel dacht dat hij dan 30/31 zou zijn. En op die leeftijd nog zo gaat stoken en uitlokken vind ik echt kinderachtig. En als ik jou was, was ik er waarschijnlijk nog veel harder op ingegaan… Goed dat je hem weer geblokkeerd hebt, hij hoort niet meer bij jou mooie leventje. Zie je wel, heb je alles weer goed op een rijtje. Huisje, baan (hoe gaat het daar nu mee trouwens? Hebben ze nog iets voor je kunnen regelen?) en een leuke man. Ik ben trots op je



(..)

Fijn dat jullie het niet raar vinden. Soms denk ik: waarom denk ik daar nu nog aan? Dan voel je weer zo’n steek in je onderbuik, als je verhalen hoort.

(..)



Mooi nummer Minoutje. Die tekst is inderdaad passend.

Did I say that I need you?

Did I say that I want you?

Oh, if I didn’t now I’m a fool you see

No one knows this more than me.

As I come clean.

Dat is de tekst toch?

Aww minoutje, dat klinkt fijn. Je oude nieuwe huis. De plek waar je ooit gelukkig was en nu weer gelukkig gaat worden. Heerlijk hoor. Fijn dat je weer meer 'happy' klinkt, dat verdien je.

Raiden, dat is inderdaad niet leuk! Logisch dat je je daar rot onder voelt. En dat mag ook best hoor! “Mis je nu al?” Dus ze hadden afgesproken? Wat ik mij afvraag is, dat hij haar dan waarschijnlijk gewoon als leuk voor een keertje ziet he? Want hij lijkt me niet zo gek dat hij zich nu weer in een serieuze relatie wilt storten als hij niemand vertrouwd. Lekker makkelijk zo’n meisje scoren via hyves. Zucht. Schaam je niet dat je hebt gesmst hoor. Wat heb je eigenlijk gezegd? En heeft hij al wat laten horen? Lastig dat je gevoel zo blijft hangen, het komt over alsof je nu graag met hem verder wilt en weinig geduld meer hebt en dat is logisch hoor. Je wilt gewoon iets meer duidelijkheid, want deze onzekerheid lijkt mij erg zwaar. Natuurlijk weet je in je hoofd wel dat dit niet het goede moment is en het niet gaat werken als je nu een relatie zou beginnen met hem, maar een beetje hoop zou wel prettig zijn lijkt me. Huil maar lekker hoor. Logisch dat deze gevoelens je opbreken

Zo, ben ik weer. Zoals altijd weer het weekend thuis, gaap. Maar gelukkig genoeg tijd om jullie verhalen te lezen



Hoe gaat het nu met je Raiden? Heb je hem nog gesproken? Je ziet hem verder niet dit weekend toch? Jammer dat hij blijkbaar dacht dat jij op hyves een krabbel had verwijderd, lastig dat hij het verschil niet zit tussen haar en jou, maar ja, dat is iets waar hij nu aan moet werken he?

Lijkt me trouwens niet leuk dat je eigenlijk bij alles wat je doet moet nadenken of je er goed aan doet…Of het smsje wel kan, of je hem niet teveel pusht als je bij hem bent etc.

Hopelijk weet je zelf ook snel wat je wilt, dat is nu ook belangrijk he? Wat wil je? Hem loslaten? Of doorduwen? Dat klinkt misschien raar, maar je weet vast wat ik bedoel.



@ Ikke: dank je dat je mij knap vind, maar toch voelt het soms erg lastig dat ik nog aan hem denk. Niet dat hij continu in mijn hoofd zit. Ergens ben ik bang dat onze relatie een leugen was, hoewel ik natuurlijk beter weet. (..) Hij was mijn beste vriend, dus ik gun hem het beste, echt waar. Ik zie nu ook wel dat hij niet het beste voor mij was en ik niet voor hem.

Ik doe mijn best om te genieten hoor Ik zit dagenlang thuis, werkloos, verveeld En dan is het fijn om wat van hem te horen.

Hoe was je avondje uit? Wanneer zie je je LLLM weer?

Heel lang getwijfeld, maar ik heb toch besloten om maar te reageren. Voor Christiane (en anderen die het moeilijk vinden om dit topic te openen) Ik begrijp heus wel dat jullie het moeilijk vinden om dit te lezen, maar je kiest er toch echt zelf voor om het te lezen. Als je het gevoel hebt dat je het niet aan kan, raad ik aan om deze topics gewoon niet meer te openen. We hebben onze verhalen al verplaatst om jullie zo min mogelijk te kwetsen en te belasten. Vind het gewoon een beetje jammer dat het keer op keer gezegd moet worden. Misschien klinkt het hard, maar we proberen allemaal op onze eigen manier vooruit te komen. Soms zit je vast en weet je niet meer wat je moet, op zo’n modderig kruispunt, vast en vol twijfels. En soms komt er opeens iets op je pad die je mee trekt, weer de goede kant op. Of je weet je zelf los te rukken van die lastige situatie.

Ik sta nu zelf ook met één been vast en durf niet zo goed vooruit te stappen. Als ik dan verhalen van Bloemetje en Ikke lees denk ik bijvoorbeeld: dat wil ik ook, zo heerlijk verliefd zijn, maar ik vind het niet moeilijk om te lezen. Natuurlijk is mijn situatie anders, maar verstandig is misschien om je zelf niet te veel te kwetsen door dit soort verhalen te lezen. We gunnen jullie allemaal het beste en ik hoop oprecht dat jullie je snel weer beter voelen. Hopelijk komt dit een beetje netjes over… En eigenlijk hoop ik dat jullie dit niet eens lezen



@ Bloemetje: Jullie zijn nou eenmaal op een rot manier uit elkaar gegaan. Ik kan me voorstellen dat je die neigingen hebt hoor, maar je weet dat je al het beste wraak hebt genomen door gelukkig te worden. Je mag tevreden zijn met wat je hebt. En die negativiteit moet je uit je leven bannen, dus zeker ook die irritante ex. (..) De mooie herinneringen moet je gewoon onthouden en bewaren. Maar je moet niet vergeten dat hij niet bij je hoort en dat er genoeg negatieve kanten waren, vooral aan het einde natuurlijk. Pas dan kan je later terugkijken naar de relatie zonder haat, maar ook zonder verdriet.

En hopelijk kan je leren om dit als een nieuwe start te zien. In de zin van dat je geen dingen gaat vergelijken. Het is een andere man, een andere 'relatie', een ander persoon.

Hoe was het etentje trouwens?



@ ikke: Dank je wel Ik doe mijn best. Ik vind het inderdaad lastig dat ik thuis zit, voel me een beetje nutteloos. Bovendien wil ik graag verhuizen, maar zonder baan gaat dat lastig. Ik reageer wekelijks op ongeveer 5 vacatures, zit bij uitzendbureaus en detacheringsbureaus, maar er is gewoon weinig werk, en ik heb pas een jaar werkervaring. Hopelijk komt het snel weer goed.



En…was LLLM nog langsgekomen? En waar woont hij nu trouwens? Omdat hij eerst samenwoonde met die ex, maar nu lijkt hij vooral bij jou te zijn, klopt dat? Heeft hij al een eigen huisje?



@ Raiden: wat lastig dat hij dat smsje toch een beetje moeilijk vond en dat hij er door geïrriteerd raakte. Heb je hem verder nog gesproken? Wat had hij gesmst dan? Kan je leven met afstand nemen?

Ik vind het wel goed dat je nu eindelijk goed huilt. Altijd alle gevoelens opkroppen is vaak niet goed voor je. Wanneer ga je hem weer zien? Hopelijk blijkt het allemaal wel mee te vallen. Dikke

Toch iets verkeerd begrepen. Ik begrijp wel degelijk dat het moeilijk is en was ook zeker niet geïrriteerd. Ik wil jullie niet kwetsen of lastigvallen met positieve verhalen. Ik vind dat jullie je goed moeten voelen. Chris, wat ik bedoelde is dat je je zelf pijn doet door hier te kijken. Lieverd, neem weer even wat rust voor jezelf, vergeet even het geluk van anderen. Er komt vanzelf een moment dat je het wel aan kan



Raiden, wat lastig van je ex. Hij was/is bij jou? Misschien dat je smsje ook wel overkwam als dat je afstand wilde nemen en hij besefte dat hij je nog gewoon graag wil zien, ook al weet hij nog niet wat hij wilt? Ik hoop in ieder geval dat je kan genieten van de momenten samen.

Sorry Raiden, ik formuleerde weer verkeerd.

Ik vind het logisch dat je je zo voelt hoor, je moet niet denken dat je stom bezig bent. Die gevoelens zijn ook zo lastig. Je wilt bij hem zijn, maar ook afstand nemen. Je bent gewoon zo overduidelijk gek op hem, die kan je niet zomaar loslaten. En die gevoelens dus ook niet. Ook niet die soort van jaloezie die je krijgt als je hem ziet krabbelen met dat andere meisje. Hoe gaat het vandaag met je dan?



Met mij gaat het de afgelopen dagen weer wat minder en vooral vandaag. Ik heb heel snel de laatste berichten van mijn ex gelezen. (..) Gisteren zeiden mijn ouders nog dat het een eikel was, dat hij mij zo’n pijn deed en alleen maar iemand heeft gezocht die wel voor hem kon zorgen. Maar tegelijkertijd zeiden ze dat ze het jammer vonden dat ik geen contact meer had met die ouders. Ik herinner mij de tranen van zijn moeder nog en haar laatste woorden: “Ik zie je vast snel weer”. Maar dat is niet gebeurd en nu weet ik niet wat er met ze is gebeurd. En hoe zij in deze hele situatie staan. Soms doet het gewoon pijn he? Dan vergeet je even al je sterke kanten en zak je weer even in. Over een paar uur voel ik mij vast weer beter.



En mijn crush. Pff… ik zie hem sowieso een hele maand niet. Hij zei dat hij het wel prettig vond dat ik begreep dat hij druk was, maar daar schiet ik natuurlijk niets mee op. (..) Want ik vind hem leuk, maar vind het doodeng en durf niets te voelen. Ik ben gewoon een beetje zwak vandaag

Hoe gaat het met jullie?

En ik word jaloers op hem, hoe kan hij mij zo makkelijk loslaten, terwijl het bij mij nog met ups en downs gaat? Ik wil dat hij verdwijnt, ik wil het verleden en het verdriet vergeten, gewoon niet meer bang zijn om weer mijn hart open te stellen aan leuke dingen. Ik lijk zo voorzichtig nu. Zo angstig. En dat hoort niet bij mij. (..) Ik weet gewoon dat die moeder gek op mij was. We zaten urenlang te praten. Ik zei nog tegen mijn ex: “Als je het uitmaakt, prima, dat is tussen ons, maar je vergeet dat er zoveel meer mensen met onze relatie te maken hebben. Familieleden, vrienden.” Hij nam ze allemaal mee naar zijn kant (van het verhaal) en in zijn nieuwe leven... (..)

Over mijn crush, geen van beide. Ik ben juist bang dat ik die grens van leuk en leukleuk aan het overschrijden ben. Niet dat het erg is, maar ik weet niet hoeveel ruimte ik nog heb ik mijn hart, ik heb drie dramatische breakups meegemaakt en het kost zoveel moeite om je telkens weer kwetsbaar op te stellen.



Nu reageren op jou Raiden Wat fijn dat je je gevoelens weer kon uiten. Dat voelde vast prettig. Al je frustraties en verdriet opkroppen is ook niet goed he? Fijn dat hij eerlijk is. En je zeurt niet hoor, ik kan me voorstellen dat dat zo voelt. Vertrouwen is inderdaad belangrijk. En dat plagen en gekke dingen doen, klinkt goed. Geniet ervan