Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
vrijdag 11 december 2009 om 14:08
vrijdag 11 december 2009 om 14:11
Waardeloos Sanne, van je ex. Laat hem inderdaad eerst maar eens dat voorschot terugbetalen, want een schuld bij jou hebben en wel lekker verder uitgeven dat kan natuurlijk niet.
En waarom moet jij voor lijstjes zorgen? Laat het hem maar helemaal zelf regelen dan ook.
Waarschijnlijk heb jij ook aan je kinderen uitgelegd: sinterklaas daar kerst hier, niet dubbel is de afspraak. Dus als hij dan nu op de afspraak wil terugkomen kan hij hen dat ook zelf vertellen als hij om lijstjes vraagt. Misschien denken ze eerst 'leuk, alweer cadeaus!' maar dan beseffen ze zich later misschien toch wel dat het vreemd is dat een afspraak niet gewoon een afspraak is.
Oh, en tijdens het sinterklaasfeest was het bij hun toch al kerst versierd? Dan zou ik met kerst een sint en twee pieten langssturen Oh, had jij dat fout begrepen? Sorry...
En waarom moet jij voor lijstjes zorgen? Laat het hem maar helemaal zelf regelen dan ook.
Waarschijnlijk heb jij ook aan je kinderen uitgelegd: sinterklaas daar kerst hier, niet dubbel is de afspraak. Dus als hij dan nu op de afspraak wil terugkomen kan hij hen dat ook zelf vertellen als hij om lijstjes vraagt. Misschien denken ze eerst 'leuk, alweer cadeaus!' maar dan beseffen ze zich later misschien toch wel dat het vreemd is dat een afspraak niet gewoon een afspraak is.
Oh, en tijdens het sinterklaasfeest was het bij hun toch al kerst versierd? Dan zou ik met kerst een sint en twee pieten langssturen Oh, had jij dat fout begrepen? Sorry...
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 11 december 2009 om 14:26
Spijker
Als het goed is krijg ik vandaag, als hij de jongens komt halen, de rest van het geld terug. En verder moet ik me er gewoon over heen zetten, al zal ik er met hem nog wel even over hebben dat ik voor de verjaardagen van de kinderen goede afspraken wil. Want hier word ik dus gek van.
Meiden gaan niet naar ex dit weekend want ze hebben kerstbal op school vanavond, oudste dochter doet mee met het kerst toneelstuk volgende week en moet de hele zondag oefenen en dansdochter moet trainen, wat ze vorige week ook al gemist heeft.
Oudste dochter heeft gister meegedaan met haar school aan ehmm debatdag. Ze moesten naar Haarlem en in het proviniehuis debateren over verschillende onderwerpen. Dochter was teamleider en ze zijn tweede geworden!!!!!! Ben zo verschrikkelijk trots op haar, nu moeten ze later naar het NK, dat is in DenHaag. Wow das wel ff mijn kind he !!! *loop van trots naast mijn schoenen
*
meiden
Als het goed is krijg ik vandaag, als hij de jongens komt halen, de rest van het geld terug. En verder moet ik me er gewoon over heen zetten, al zal ik er met hem nog wel even over hebben dat ik voor de verjaardagen van de kinderen goede afspraken wil. Want hier word ik dus gek van.
Meiden gaan niet naar ex dit weekend want ze hebben kerstbal op school vanavond, oudste dochter doet mee met het kerst toneelstuk volgende week en moet de hele zondag oefenen en dansdochter moet trainen, wat ze vorige week ook al gemist heeft.
Oudste dochter heeft gister meegedaan met haar school aan ehmm debatdag. Ze moesten naar Haarlem en in het proviniehuis debateren over verschillende onderwerpen. Dochter was teamleider en ze zijn tweede geworden!!!!!! Ben zo verschrikkelijk trots op haar, nu moeten ze later naar het NK, dat is in DenHaag. Wow das wel ff mijn kind he !!! *loop van trots naast mijn schoenen
*meiden
vrijdag 11 december 2009 om 14:33
quote:Spijker schreef op 10 december 2009 @ 08:19:
Maar uiteindelijk is het natuurlijk de meest ideale situatie als ouders scheiden dat zowel de ouders als de voormalige partners met elkaar door een deur kunnen en minstens beleefd tegen elkaar kunnen doen.
Mijn ouders zijn gescheiden, en ik vind het prima om de nieuwe partners los te zien van hen beiden. Beleefd, ja, maar samen (met alle nieuwe partners erbij) gezellig dingen doen? Nee. Hoeft niet, wil ik niet, heb ik nooit gewild. Als er over en weer maar niet met modder wordt gegooid, vind ik gescheiden verjaardagen etc. prima. Op bruiloft van mijn broer waren nieuwe partners niet aanwezig, ook niet bij de geboorte van zijn kinderen. Die nieuwe partner komt later wel aan bod, niet bij het gezamenlijke gebeuren. Ik zou niet anders willen, het klopt voor mijn gevoel totaal niet als ze met zijn allen 'leuk' gaan zitten doen.
In geval van Yaya zijn er geen nieuwe partners aanwezig, toch? Gewoon familie van beide zijden, dat vind ik een goed streven van haar.
Maar uiteindelijk is het natuurlijk de meest ideale situatie als ouders scheiden dat zowel de ouders als de voormalige partners met elkaar door een deur kunnen en minstens beleefd tegen elkaar kunnen doen.
Mijn ouders zijn gescheiden, en ik vind het prima om de nieuwe partners los te zien van hen beiden. Beleefd, ja, maar samen (met alle nieuwe partners erbij) gezellig dingen doen? Nee. Hoeft niet, wil ik niet, heb ik nooit gewild. Als er over en weer maar niet met modder wordt gegooid, vind ik gescheiden verjaardagen etc. prima. Op bruiloft van mijn broer waren nieuwe partners niet aanwezig, ook niet bij de geboorte van zijn kinderen. Die nieuwe partner komt later wel aan bod, niet bij het gezamenlijke gebeuren. Ik zou niet anders willen, het klopt voor mijn gevoel totaal niet als ze met zijn allen 'leuk' gaan zitten doen.
In geval van Yaya zijn er geen nieuwe partners aanwezig, toch? Gewoon familie van beide zijden, dat vind ik een goed streven van haar.
vrijdag 11 december 2009 om 16:10
Sanne,
je hebt ook wel kánjers van kinderen he? Zie die meiden van jou het toch eens goed doen! Petje af hoor, want dat is toch ook zéker voor een deel jouw verdienste. Immers, het merendeel van de tijd zijn ze toch bij jou en wanneer ze zich daar niet zo happy zouden voelen, zouden ze het nu ongetwijfeld lang niet zo goed doen als ze doen... Compliment, moeders!!
En Igoneh, nee in 'ons geval' zijn er geen geen nieuwe partners aanwezig (die zijn er ook niet).
je hebt ook wel kánjers van kinderen he? Zie die meiden van jou het toch eens goed doen! Petje af hoor, want dat is toch ook zéker voor een deel jouw verdienste. Immers, het merendeel van de tijd zijn ze toch bij jou en wanneer ze zich daar niet zo happy zouden voelen, zouden ze het nu ongetwijfeld lang niet zo goed doen als ze doen... Compliment, moeders!!
En Igoneh, nee in 'ons geval' zijn er geen geen nieuwe partners aanwezig (die zijn er ook niet).
vrijdag 11 december 2009 om 16:50
Hi Sanne, dat ex zich niet aan de afspraken houdt is toch wel duidelijk geworden dit jaar. Je zou er bijna niet meer van opkijken dat hij nu weer doet waar hij zin in heeft.
Juist omdat je telkens weer geconfronteerd word met het feit dat hij niet eerlijk is en afspraken niet nakomt moet je ze misschien niet meer maken?
Ik vier op mijn eigen manier sinterklaas en de kerst met mijn kinderen. En of ex nou cadeautjes of niet koopt, ik trek mn eigen plan. En dat doe ik ook met de verjaardagen. Nix geen gezamenlijke cadeaus, gewoon ieder voor zich.
Ik ga niet meer voor de lieve vrede mn kop buigen nadat hij deze talloze malen in de grond heeft gestampt.
En als "vrienden" met elkaar omgaan? Als hij een vriend was geweest had hij mij nooit zo respectloos behandeld. Vrienden als hij kan ik missen als kiespijn.
Zoals ik laatst al een schreef(misschien op een ander lijntje)
Mn zoon gaf laatst aan dat ondanks hij hier geen grote cadeaus krijgt hij hier voelt dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt en volgens dochter heb ik al die tijd, ondanks mn eigen verdriet, het altijd gezellig voor hun gemaakt en ze ziet hoe ik mijn best doe om het hier een warm thuis voor ze te maken. Dus hou het dicht bij jezelf, das de beste manier.
Sterkte weer!!
Juist omdat je telkens weer geconfronteerd word met het feit dat hij niet eerlijk is en afspraken niet nakomt moet je ze misschien niet meer maken?
Ik vier op mijn eigen manier sinterklaas en de kerst met mijn kinderen. En of ex nou cadeautjes of niet koopt, ik trek mn eigen plan. En dat doe ik ook met de verjaardagen. Nix geen gezamenlijke cadeaus, gewoon ieder voor zich.
Ik ga niet meer voor de lieve vrede mn kop buigen nadat hij deze talloze malen in de grond heeft gestampt.
En als "vrienden" met elkaar omgaan? Als hij een vriend was geweest had hij mij nooit zo respectloos behandeld. Vrienden als hij kan ik missen als kiespijn.
Zoals ik laatst al een schreef(misschien op een ander lijntje)
Mn zoon gaf laatst aan dat ondanks hij hier geen grote cadeaus krijgt hij hier voelt dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt en volgens dochter heb ik al die tijd, ondanks mn eigen verdriet, het altijd gezellig voor hun gemaakt en ze ziet hoe ik mijn best doe om het hier een warm thuis voor ze te maken. Dus hou het dicht bij jezelf, das de beste manier.
Sterkte weer!!
vrijdag 11 december 2009 om 19:05
Amen Noa!!
Helemaal eens.
Als er nou 1 persoon op aarde is die niet vertrouwenswaardig is, is het je ex wel. Niemand heeft je meer gekwetst dan hij. En afspraken met hem maken loopt (bijna) altijd uit op weer diepe teleurstelling, dat blijkt wel weer.
En dat alles zorgt ervoor dat hij langzaamaan steeds verder van zijn voetstuk afdondert, dat jij langzaamaan alle respect voor hem verliest.
Hoe vaak heb ik afgelopen jaar niet verzucht "Ik dacht dat ik niet nog erger teleurgesteld kon worden, en toch gebeurt het steeds weer"......
Ook voor mij is gebleken dat als ik geen afspraken met hem maak, ik ook niet hoef te balen als hij ze weer eens niet nakomt, of er zijn eigen draai aan geeft...
En zelfs als er geen dingen worden afgesproken, gebeuren er nog genoeg dingen waar ik van uit mijn plaat zou kunnen gaan, maar ik doe mijn best om het van me af te laten glijden, het is zo zonde van je energie, die kan je beter besteden aan jezelf, op een positieve manier!
Helemaal eens.
Als er nou 1 persoon op aarde is die niet vertrouwenswaardig is, is het je ex wel. Niemand heeft je meer gekwetst dan hij. En afspraken met hem maken loopt (bijna) altijd uit op weer diepe teleurstelling, dat blijkt wel weer.
En dat alles zorgt ervoor dat hij langzaamaan steeds verder van zijn voetstuk afdondert, dat jij langzaamaan alle respect voor hem verliest.
Hoe vaak heb ik afgelopen jaar niet verzucht "Ik dacht dat ik niet nog erger teleurgesteld kon worden, en toch gebeurt het steeds weer"......
Ook voor mij is gebleken dat als ik geen afspraken met hem maak, ik ook niet hoef te balen als hij ze weer eens niet nakomt, of er zijn eigen draai aan geeft...
En zelfs als er geen dingen worden afgesproken, gebeuren er nog genoeg dingen waar ik van uit mijn plaat zou kunnen gaan, maar ik doe mijn best om het van me af te laten glijden, het is zo zonde van je energie, die kan je beter besteden aan jezelf, op een positieve manier!
vrijdag 11 december 2009 om 20:42
"En als "vrienden" met elkaar omgaan? Als hij een vriend was geweest had hij mij nooit zo respectloos behandeld. Vrienden als hij kan ik missen als kiespijn."
Helemaal mee eens. Een echte vriend zou je nooit zoiets aangedaan hebben en dat ik waar ik over na blí'jf mijmeren, ook na al die tijd. Dat is ook wat mensen niet snappen die het hebben over 'samen overleggen' en 'goed met elkaar omgaan vanwege de kinderen' bladiebla. Met oorlogsmisdadigers zou ik ook niet per se goed om moeten kunnen gaan. Met een vriend van 25 jaar lang die mij in figuurlijke zin een mes in de rug gestoken heeft ook niet. Ik houd mijn fatsoen, mail wat feitelijke dingen indien niet te vermijden, overleg telefonisch in noodgevallen, maar hij heeft mij en mijn kinderen het ergste aangedaan wat je iemand in een mensenleven aan kan doen, zo ongeveer. Hij heeft alles onherstelbaar stuk gemaakt. En als ik denk aan het verdriet en de woede van oudste zoon van dit moment, en aan broer van ex die sinds ex er vandoor ging in een vette psychose zit (nu nog steeds dus he), dóó'r ex' escapades, dan is dat walgelijk.
Helemaal mee eens. Een echte vriend zou je nooit zoiets aangedaan hebben en dat ik waar ik over na blí'jf mijmeren, ook na al die tijd. Dat is ook wat mensen niet snappen die het hebben over 'samen overleggen' en 'goed met elkaar omgaan vanwege de kinderen' bladiebla. Met oorlogsmisdadigers zou ik ook niet per se goed om moeten kunnen gaan. Met een vriend van 25 jaar lang die mij in figuurlijke zin een mes in de rug gestoken heeft ook niet. Ik houd mijn fatsoen, mail wat feitelijke dingen indien niet te vermijden, overleg telefonisch in noodgevallen, maar hij heeft mij en mijn kinderen het ergste aangedaan wat je iemand in een mensenleven aan kan doen, zo ongeveer. Hij heeft alles onherstelbaar stuk gemaakt. En als ik denk aan het verdriet en de woede van oudste zoon van dit moment, en aan broer van ex die sinds ex er vandoor ging in een vette psychose zit (nu nog steeds dus he), dóó'r ex' escapades, dan is dat walgelijk.
vrijdag 11 december 2009 om 21:54
Gianna, ik ken jouw verhaal onvoldoende om misschien deze uitspraak te doen. Voorop staat dat ik je op geen enkele wijze veroordeel, maar.. ik wil toch graag reageren op je laatste reactie.
Je heftige reactie op je ex, over hoe je nu nog tegenover hem staat, is wellicht helemaal terecht (nogmaals, ik ken jouw verhaal eigenlijk niet). Het enige wat ik zelf ervaren heb, kan/wil ik met je delen.
Ik heb ook tijdenlang een immense afkeer, bijna haat, gevoeld richting mijn ex. Om alles wat hij mij en zoon heeft aangedaan en soms nog doet. Tijdenlang ben ik zó kwaad op hem geweest, wenste ik hem de meest verschrikkelijke dingen toe, kon ik zijn bloed wel drinken.
Maar op enig moment merkte ik hoe ont-zet-tend veel energie me deze negatieve gevoelens kostte. Ik werd er iedere keer opnieuw weer zó boos om als ik aan hem dacht, met hem geconfronteerd werd. En ik merkte dat ik bleef hangen in die boosheid, dat machteloze gevoel waar ik uiteindelijk niets mee kon. Want omwille van ons kind blijven we hoe dan ook, hoe graag ik het ook anders zou zien, altijd enigszins aan elkaar verbonden.
Nadat ik van alles geprobeerd en onderzocht had op juridisch gebied om zijn invloed te beperken in mijn en mijn zoons leven, en ik daarbij stuitte op een immense muur van vrijwel onmogelijke kansen, heb ik uiteindelijk besloten om het te laten gaan. Om het echt helemaal los te laten. De wetenschap dat ik hem toch niet kan veranderen, dat ik geen invloed heb op de dingen die hij doet/niet doet, zegt/niet zegt. Hoe hij omgaat met zoon. Alles wat hij doet, is ZIJN verantwoording en zolang zoon daar geen directe schade van ondervind, kan ik niet anders dan hem het op zijn manier laten doen. Ik kan ervan vinden wat ik wil, maar uiteindelijk is hij die bepaalt. En ik heb besloten om niet langer, niet nóg langer, niet nadat ik eindelijk van hem los ben, mijn leven door hem te laten beïnvloeden. De enige manier voor mijzelf om rust te krijgen, om me weer vrij en vrolijk te voelen, is door hem en al zijn gedragingen en uitspraken volledig bij hem te laten. Het enige wat ik zelf kan doen, is ervoor zorgen dat zoon en ik samen een zo fijn mogelijk leven hebben. En in dat leven is er, wat mij betreft, géén plaats meer voor mijn ex. Dat hij de vader is van mijn kind, dat is een gegeven en daar kan ik niet omheen. Maar meer dan dat, verder dan dat, gaat zijn invloed niet meer.
En dat betekent dus ook dat ik loslaat wat er in het verleden gebeurd is. Niet dat het me daardoor niets meer doet. Geenszins, want nog vaak genoeg ben ik er nog enorm verdrietig van, kan ik me nóg verliezen in mijn boosheid en verdriet. Maar...deze momenten beheersen niet langer mijn leven. Ik gun hem simpelweg niet dat hij nog zo'n onderdeel van mijn leven uitmaakt. Hij heeft al veel te veel kapot gemaakt met zijn gedrag en nu ik eindelijk los van hem ben, na een helse strijd, pas ik ervoor om hem ook nog maar een milimeter ruimte te geven om mijn leven nog te beïnvloeden.
En ik merk dat dit me goed doet. Nu ik steeds beter in staat ben om zijn gedrag bij hem te laten, me niet langer druk te maken over wat hij doet/niet doet enz., merk ik dat ik zóveel meer energie heb, me zoveel beter voel!
Nogmaals, ik hoop niet dat ik voor mijn beurt spreek en je misschien kwets met deze dingen. Want dat is geen moment mijn bedoeling. Ik zou je alleen zo graag gunnen dat jij óók die rust, die vrede zou kunen vinden. En dat niet langer al, of veel van, je energie naar hem toe gaat. Want hij verdient dat zo NIET!!
Je heftige reactie op je ex, over hoe je nu nog tegenover hem staat, is wellicht helemaal terecht (nogmaals, ik ken jouw verhaal eigenlijk niet). Het enige wat ik zelf ervaren heb, kan/wil ik met je delen.
Ik heb ook tijdenlang een immense afkeer, bijna haat, gevoeld richting mijn ex. Om alles wat hij mij en zoon heeft aangedaan en soms nog doet. Tijdenlang ben ik zó kwaad op hem geweest, wenste ik hem de meest verschrikkelijke dingen toe, kon ik zijn bloed wel drinken.
Maar op enig moment merkte ik hoe ont-zet-tend veel energie me deze negatieve gevoelens kostte. Ik werd er iedere keer opnieuw weer zó boos om als ik aan hem dacht, met hem geconfronteerd werd. En ik merkte dat ik bleef hangen in die boosheid, dat machteloze gevoel waar ik uiteindelijk niets mee kon. Want omwille van ons kind blijven we hoe dan ook, hoe graag ik het ook anders zou zien, altijd enigszins aan elkaar verbonden.
Nadat ik van alles geprobeerd en onderzocht had op juridisch gebied om zijn invloed te beperken in mijn en mijn zoons leven, en ik daarbij stuitte op een immense muur van vrijwel onmogelijke kansen, heb ik uiteindelijk besloten om het te laten gaan. Om het echt helemaal los te laten. De wetenschap dat ik hem toch niet kan veranderen, dat ik geen invloed heb op de dingen die hij doet/niet doet, zegt/niet zegt. Hoe hij omgaat met zoon. Alles wat hij doet, is ZIJN verantwoording en zolang zoon daar geen directe schade van ondervind, kan ik niet anders dan hem het op zijn manier laten doen. Ik kan ervan vinden wat ik wil, maar uiteindelijk is hij die bepaalt. En ik heb besloten om niet langer, niet nóg langer, niet nadat ik eindelijk van hem los ben, mijn leven door hem te laten beïnvloeden. De enige manier voor mijzelf om rust te krijgen, om me weer vrij en vrolijk te voelen, is door hem en al zijn gedragingen en uitspraken volledig bij hem te laten. Het enige wat ik zelf kan doen, is ervoor zorgen dat zoon en ik samen een zo fijn mogelijk leven hebben. En in dat leven is er, wat mij betreft, géén plaats meer voor mijn ex. Dat hij de vader is van mijn kind, dat is een gegeven en daar kan ik niet omheen. Maar meer dan dat, verder dan dat, gaat zijn invloed niet meer.
En dat betekent dus ook dat ik loslaat wat er in het verleden gebeurd is. Niet dat het me daardoor niets meer doet. Geenszins, want nog vaak genoeg ben ik er nog enorm verdrietig van, kan ik me nóg verliezen in mijn boosheid en verdriet. Maar...deze momenten beheersen niet langer mijn leven. Ik gun hem simpelweg niet dat hij nog zo'n onderdeel van mijn leven uitmaakt. Hij heeft al veel te veel kapot gemaakt met zijn gedrag en nu ik eindelijk los van hem ben, na een helse strijd, pas ik ervoor om hem ook nog maar een milimeter ruimte te geven om mijn leven nog te beïnvloeden.
En ik merk dat dit me goed doet. Nu ik steeds beter in staat ben om zijn gedrag bij hem te laten, me niet langer druk te maken over wat hij doet/niet doet enz., merk ik dat ik zóveel meer energie heb, me zoveel beter voel!
Nogmaals, ik hoop niet dat ik voor mijn beurt spreek en je misschien kwets met deze dingen. Want dat is geen moment mijn bedoeling. Ik zou je alleen zo graag gunnen dat jij óók die rust, die vrede zou kunen vinden. En dat niet langer al, of veel van, je energie naar hem toe gaat. Want hij verdient dat zo NIET!!
zaterdag 12 december 2009 om 08:45
zaterdag 12 december 2009 om 12:54
Gelukkig Gianna, goed om te lezen. Misschien heb ik je post ook wel verkeerd geïnterpreteerd, dat kan ook. Hoe dan ook, ik ben blij om te lezen dat je niet langer je energie stopt in het boos zijn/blijven om dingen die in het verleden gebeurd zijn (en misschien nu nog gebeuren), waar je toch amper invloed op hebt en die je niet kunt veranderen.
Zoals Dushi zo mooi zegt: energieslurpende mensen zijn nooit goed voor je! Zó waar!!
En ondanks dat ik gisteren schreef dat ik ex mijn leven niet meer wil laten beïnvloeden, merk ik dat hij nog wel altijd voor veel onrust bij me zorgt. Een uurtje geleden heeft hij zoonlief bij me opgehaald en is hij nu met hem naar zwemles. Na afloop komen ze hier weer terug en komt hij even binnen om even iets na te kijken wat ik hem gevraagd heb. En ik merk dat die gedachte, dat hij zometeen hier binnen komt, me toch onrustig maakt. Ik merk dat ik gespannen ben, ondanks dat het een korte handeling is waarvoor hij komt en hij ook snel weer weg zal zijn. Maar ik merk dat alleen al weer even met hem samen zijn, me onrustig maakt. Ik kan niet zo goed uitleggen waarom. Ik voel het alleen...
Zoals Dushi zo mooi zegt: energieslurpende mensen zijn nooit goed voor je! Zó waar!!
En ondanks dat ik gisteren schreef dat ik ex mijn leven niet meer wil laten beïnvloeden, merk ik dat hij nog wel altijd voor veel onrust bij me zorgt. Een uurtje geleden heeft hij zoonlief bij me opgehaald en is hij nu met hem naar zwemles. Na afloop komen ze hier weer terug en komt hij even binnen om even iets na te kijken wat ik hem gevraagd heb. En ik merk dat die gedachte, dat hij zometeen hier binnen komt, me toch onrustig maakt. Ik merk dat ik gespannen ben, ondanks dat het een korte handeling is waarvoor hij komt en hij ook snel weer weg zal zijn. Maar ik merk dat alleen al weer even met hem samen zijn, me onrustig maakt. Ik kan niet zo goed uitleggen waarom. Ik voel het alleen...
zaterdag 12 december 2009 om 18:35
Jammer genoeg hebben de "heren"nog steeds meer invloed op ons dan ons lief is.
Loslaten is het toverwoord, maar is het moeilijkste dat ik ooit in mn leven heb moeten doen. Het gaat hier wel om hetgeen wat voor mij het meest belangrijke in het leven was. Het gezin in de vorm die ik het meeste liefhad.
Ik voel ook haat naar ex en zn lesbische k*tje en ik weet dat ze mn energie niet waard zijn. Maar soms kruipt het onder je velletje en knalt het alle kanten op.
Ik maak gewoon gebruik van mijn rolgordijntje, op het moment dat ik het binnen voel komen trek ik het naar beneden om het setje buiten mn gedachtenwereld te houden. Ik verban ze naar de buitenkant.
Loslaten is het toverwoord, maar is het moeilijkste dat ik ooit in mn leven heb moeten doen. Het gaat hier wel om hetgeen wat voor mij het meest belangrijke in het leven was. Het gezin in de vorm die ik het meeste liefhad.
Ik voel ook haat naar ex en zn lesbische k*tje en ik weet dat ze mn energie niet waard zijn. Maar soms kruipt het onder je velletje en knalt het alle kanten op.
Ik maak gewoon gebruik van mijn rolgordijntje, op het moment dat ik het binnen voel komen trek ik het naar beneden om het setje buiten mn gedachtenwereld te houden. Ik verban ze naar de buitenkant.
zaterdag 12 december 2009 om 23:04
Dat vind ik nou zo vreemd he, ik ben veel bozer op die doos dan op ex. Terwijl ex toch degene is die het hele gezin vernield heeft. Natuurlijk hoor je niet met een getrouwde man/vrouw aan te pappen maar ex is toch degene die het allemaal heeft laten gebeuren. En toch, als ik de keuze kreeg om een van de twee met een knuppel te bewerken, ik voor haar zou kiezen.
meiden
meiden
zaterdag 12 december 2009 om 23:12
haha heel herkenbaar Sanne. Maar zoals je schrijft onze (ex)mannen zijn verantwoordelijk. Als zij het gezin op de eerste plaats hadden gezet, was het nooit zover gekomen.Het schijnt toch een beetje een vrouwending te zijn dat wij al onze frustraties op haar projecteren. Maar je weet toch dat als we die knuppel op haar zouden loslaten, we ons gezin er niet mee terugkrijgen. Ik denk zelfs dat we het respect van onze kids zullen verliezen. Maar toegegeven.......de fantasie is leuk
zaterdag 12 december 2009 om 23:37
De fantasie is op somige momenten erg leuk. Zou het nooit doen maar dat is een ander verhaal. Gewoon eens in de zoveel tijd je gedachten erover laten gaan wat je de doos wel eens aan zou willen doen is iets wat op dat moment een glimlach op mijn gezicht brengt. Ben helemaal geen agressief typje, het mooiste zou ik vinden als zij hem aandoet wat hij mij heeft aangedaan. Maar goed dat zijn gedachtes die een enkele keer door me heen schieten, en zorgt er soms voor dat ik met een glimlach in slaap val, tovh verspil ik niet vaak mijn tijd aan zulke gedachten want ik schiet er niets mee op en het valt zo tegen als je weer in de werkelijkheid terugkomt.
meiden
meiden
zondag 13 december 2009 om 22:42
Herkenbaar. Maar ja, weet je, met die ex moet je 'verder' qua dat je kinderen hebt die je ooit in een ander leven gezamenlijk geproduceerd hetb, op grond van andere basisprincipes Die nieuwe toevoeging, daar heb jij zelf helemaal nooit voor gekozen. Dat dat inmiddels-ex achteraf verkeerd DNA blijkt te hebben, dat wist je toen nog niet...
Het helpt mij erg in mijn 'genezingsproces' om een hele lieve Mr X tegengekomen te zijn, waar ik weer heel veel nieuwe dingen van leer en waarmee niets zeker is... Ik houd erg veel van hem en hij van mij. Maar het gaat niet vanzelf. Mijn levensles voor deze jaren is: loslaten loslaten loslaten. Ik weet al niet meer beter en X ook niet en dat is nu juist wat het zo goed maakt tussen ons.
Het helpt mij erg in mijn 'genezingsproces' om een hele lieve Mr X tegengekomen te zijn, waar ik weer heel veel nieuwe dingen van leer en waarmee niets zeker is... Ik houd erg veel van hem en hij van mij. Maar het gaat niet vanzelf. Mijn levensles voor deze jaren is: loslaten loslaten loslaten. Ik weet al niet meer beter en X ook niet en dat is nu juist wat het zo goed maakt tussen ons.
zondag 13 december 2009 om 22:49
En ex is dan een soms toevallig langsscherend projectiel in een ver Melkwegstelsel... Van mijn 25-jaar-durende-relatie met hem heb ik wel het een en ander geleerd wat ik nu toepas.
Liefde, daar draait het om. Elkaar niet willen veranderen. Meer geven dan nemen/eisen. Zelfstandig zijn en blijven. Genieten. Je eigen dingen doen. Je eigenwaarde ontlenen aan jezelf en niet aan man of kinderen. Staan voor wat je doet. Je eigen verantwoordelijkheid nemen. Hard werken en je eigen zaken regelen. Geen slachtoffer zijn maar heldin.
En ik houd zo gruwelijk veel van X... Hij is schilder en ik heb een master diploma. Dat zat hem eerst danig in de weg. En ik kan zóveel van hem leren! Hij ook van mij trouwens hoor.
Ik ben ex dankbaar voor de nieuwe mogelijkheden, kansen en mensen die ikzelf ,dankzij zijn acties, in het afgelopen jaar op mijn pad heb laten komen. Da's mijn beste nieuwjaaroverpeinzing. Al had ik het natuurlijk liever heel anders gewild. Maar dit is hoe het was en daar maak ik het beste van. En ik houd van X, dat is het beste van dit moment..
Liefde, daar draait het om. Elkaar niet willen veranderen. Meer geven dan nemen/eisen. Zelfstandig zijn en blijven. Genieten. Je eigen dingen doen. Je eigenwaarde ontlenen aan jezelf en niet aan man of kinderen. Staan voor wat je doet. Je eigen verantwoordelijkheid nemen. Hard werken en je eigen zaken regelen. Geen slachtoffer zijn maar heldin.
En ik houd zo gruwelijk veel van X... Hij is schilder en ik heb een master diploma. Dat zat hem eerst danig in de weg. En ik kan zóveel van hem leren! Hij ook van mij trouwens hoor.
Ik ben ex dankbaar voor de nieuwe mogelijkheden, kansen en mensen die ikzelf ,dankzij zijn acties, in het afgelopen jaar op mijn pad heb laten komen. Da's mijn beste nieuwjaaroverpeinzing. Al had ik het natuurlijk liever heel anders gewild. Maar dit is hoe het was en daar maak ik het beste van. En ik houd van X, dat is het beste van dit moment..
maandag 14 december 2009 om 21:59
Mooi geschreven, Gianna!
Ik herken wel een beetje dat je - na enige tijd - ook de positieve kanten kunt zien van je relatie met je ex. Ik voor mezelf weet nu bijv. heel duidelijk wat ik NIET meer wil in een man, in een relatie! 'Die van mij' was zó dominant en overheersend, was vrijwel altijd chagerijnig en negatief, mopperde aan 1 stuk door, had op alles en iedereen commentaar, had amper een sociaal leven, had geen goede vaste baan.
Dat zijn nu allemaal dingen die voor mij nu van groot belang zijn in een evt. nieuwe man/relatie. Ik heb aan den lijve ondervonden hoe het leven is met een man die bovenstaande eigenschappen heeft en dat was Niet Leuk!!!!! Dus bij een evt. nieuwe man zou ik bijv. heel scherp letten op hoe hij in het leven staat, wat zijn instelling is (positief, opgewekt), of hij een leuk sociaal leven heeft, of hij een leuke (is wat anders dan 'goede. Dat vind ik minder belangrijk) baan heeft.
Dus ja, in dat opzicht heb ik zeker ook wel het een en ander geleerd van mijn ex...
(en daarnaast blijf ik tot op de dag van vandaag dingen met hem meemaken waardoor ik zó ontzettend blij ben dat ik van hem af ben!!!! Hij is gewoon Echt Niet Leuk, Niet Aardig...)
Sanne, hoe gaat het met jou en de kleine frummel in je buik?
Ik herken wel een beetje dat je - na enige tijd - ook de positieve kanten kunt zien van je relatie met je ex. Ik voor mezelf weet nu bijv. heel duidelijk wat ik NIET meer wil in een man, in een relatie! 'Die van mij' was zó dominant en overheersend, was vrijwel altijd chagerijnig en negatief, mopperde aan 1 stuk door, had op alles en iedereen commentaar, had amper een sociaal leven, had geen goede vaste baan.
Dat zijn nu allemaal dingen die voor mij nu van groot belang zijn in een evt. nieuwe man/relatie. Ik heb aan den lijve ondervonden hoe het leven is met een man die bovenstaande eigenschappen heeft en dat was Niet Leuk!!!!! Dus bij een evt. nieuwe man zou ik bijv. heel scherp letten op hoe hij in het leven staat, wat zijn instelling is (positief, opgewekt), of hij een leuk sociaal leven heeft, of hij een leuke (is wat anders dan 'goede. Dat vind ik minder belangrijk) baan heeft.
Dus ja, in dat opzicht heb ik zeker ook wel het een en ander geleerd van mijn ex...
(en daarnaast blijf ik tot op de dag van vandaag dingen met hem meemaken waardoor ik zó ontzettend blij ben dat ik van hem af ben!!!! Hij is gewoon Echt Niet Leuk, Niet Aardig...)
Sanne, hoe gaat het met jou en de kleine frummel in je buik?
maandag 14 december 2009 om 22:58
Of we 'serieus waren', daar hadden X en ik het zaterdagavond over. Ik zei dat ik serieus was, maar toch ook weer niet. Ik ben heel serieus met X maar heb tegelijkertijd schijt aan alles. Er zijn heel veel dingen die ik niet meer hoef te zoeken in een man.. Die vind ik wel in mezelf. Mijn man hoeft niet ideaal te zijn, geen supercarriere te hebben of foutloos te zijn. Ik heb zelf een goede baan en opleiding, mooi huis, lieve kinderen enz. Dus 'mijn man' moet vooral iemand zijn waar ik veel van houd en al die fouten mag hij houden...
maandag 14 december 2009 om 23:54
Gianna gelukkig mens Het is je zo geweldig gegund en wat kan jij mooi schrijven, hoop dat ik ook ooit zover kom. Wat je schrijft he, niet hoe je schrijft dat zit niet in mij.
Met mij gaat het zozo, nu veel meer last van lichamelijke klachten dan de eerste 20 weken maar ik kom er wel. Krummel is een drukte maker in mijn buik. Donderdag weer een echo omdat hij van de hoogste regionen van de groeicurve naar de laagst is gegaan. Hoop dat hij nu wel goed is gegroeid.
meiden
Met mij gaat het zozo, nu veel meer last van lichamelijke klachten dan de eerste 20 weken maar ik kom er wel. Krummel is een drukte maker in mijn buik. Donderdag weer een echo omdat hij van de hoogste regionen van de groeicurve naar de laagst is gegaan. Hoop dat hij nu wel goed is gegroeid.
meiden
donderdag 17 december 2009 om 15:30
Gelukkig, gelukkig, krummel zit nog steeds in de laagste regionen maar hij gaat keurig met het lijntje omhoog. Word dus een kleintje maar kan zeggen dat ik dat helemaal niet erg vind, moet er tenslotte nog uit ook. lol
Morgen gaan we samen met mijn moeder lekker 10 dagen naar een huisje in de achterhoek. Vlakbij mijn oudste broer. Heb er erg veel zin in al zal het wel heel vreemd zijn want is het zelfde park als vorig jaar en ook het zelfde soort huisje. En tja vorig jaar was ex er nog bij. Maar heb besloten er gewoon van te genieten, puh laat ex maar de ..... krijgen. Zover ik zal kunnen genieten want het nare jaar is nog niet om.
Twee maanden terug ofzo heb ik verteld dat de vader van mijn beste vriend is overleden. Op dit moment ligt de moeder van zijn vrouw, mijn beste vriendin, op sterven. Ze verwachten dat ze binnen een dag of 3 komt te overlijden. Kan er dus niet zijn voor de begrafenis, al was ik er gewoon heen gegaan hoor hoe dan ook maar vriendin wil het niet hebben. Zij vind dat ik de vakantie te hard nodig heb, heb hier een erg dubbel gevoel over.
2009 komt niet in de geschiedenis boeken, na 2008 komt gewoon 2010. BAH.
meiden
Morgen gaan we samen met mijn moeder lekker 10 dagen naar een huisje in de achterhoek. Vlakbij mijn oudste broer. Heb er erg veel zin in al zal het wel heel vreemd zijn want is het zelfde park als vorig jaar en ook het zelfde soort huisje. En tja vorig jaar was ex er nog bij. Maar heb besloten er gewoon van te genieten, puh laat ex maar de ..... krijgen. Zover ik zal kunnen genieten want het nare jaar is nog niet om.
Twee maanden terug ofzo heb ik verteld dat de vader van mijn beste vriend is overleden. Op dit moment ligt de moeder van zijn vrouw, mijn beste vriendin, op sterven. Ze verwachten dat ze binnen een dag of 3 komt te overlijden. Kan er dus niet zijn voor de begrafenis, al was ik er gewoon heen gegaan hoor hoe dan ook maar vriendin wil het niet hebben. Zij vind dat ik de vakantie te hard nodig heb, heb hier een erg dubbel gevoel over.
2009 komt niet in de geschiedenis boeken, na 2008 komt gewoon 2010. BAH.
meiden
