Relaties
alle pijlers
Rare ruzies...
woensdag 16 december 2009 om 08:20
Ik vind dat mijn man en ik soms hele vreemde ruzies hebben. Maar door zijn gedrag en antwoorden begin ik te twijfelen, ben ik misschien wel degenie die "raar" is?? Gisteravond was het weer zover...: Verjaardag van familie gehad, niks aan de hand, we komen thuis, tv aan, joggingbroek aan (allebei hoor en ploffen lekker op de bank. Hij vraagt wat ik te drinken wil, i kzeg doe maar een lekker wijntje. We nemen dinsdagavond altijd een borrel aangezien we woensdag allebei niet vroeg hoeven te beginenn. Hij neemt water. Oke. Raar, maar niet heel gek ofzo. Hij is stiller dan normaal, ik denk, die is vast moe o.i.d.
Rond 23.30 uur ben ik tien minuutjes ingedommeld (wat me veel vaker gebeurt, hebben we het ook al regelmatig over gehad, snap dat dat voor hem neit leuk is maar kan er niets aan doen..), en toen ik weer wakker werd zat hij met een stuurs gezicht uitgebreid de tvgids door te lezen. Ik vroeg of er wellicht iets was. Niets waar ik iets aan kon doen zei hij, het was zijn probleem. Oke.
20 minuutjes later naar bed zonder amper nog wat tegen elkaar gezegd te hebbenen ipv te knuffelen zoals altijd draait hij zijn rug naar mij toe. Ik snapte er helemaal niks van en heb dat ook gezegd. Volgens hem moest ik niet zo zeiken want het was zijn probleem en het lag niet aan mij. Maar ondertussen dus wel heel anders dan anders zijn...
Vanochtend moesten we gelijk op, en hij deed stug, maar praatte wel. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik toch nog even anar gisteravond, wat was er nou toch aan de hand? En toen flipte hij ontzettend. Dat ik weer liep te zeiken, altijd aan het zeiken was en dat we daardoor altijd ruzie krijgen. Hij wilde nog steeds neit vertellen wat er nou was. En als ik nou vandaag een kutgevoel had dan was het mijn eigen schuld. Noujaa... Ik snap er helemaal niks meer van. Ligt dit nou aan mij?
Het liefste wil ik hem bellen / smsen, maar weet dat ik daar het tegenovergestelde mee bereik van wat ik eigenlijk wil.. Maar vanavond ben ik pas heel laat thuis, dus heb wel de hele dag een kutgevoel.
Volgens mij is het een best een verhaal, waarvan velen zullen denken: Is dit alles? Maar het zit me enorm dwars want het gebeurt vaker. Dan hebben we ruzie doordat hij zo stug doet, en ik geen flauw idee heb waarover het gaat, en dus ga "zeiken".. En ik het dus heb gedaan!! Baal hier zo van. Bah!!
herkent een van jullie dit? Of heeft wellicht tips? Ik weet dat ik er vanochtend neit over had meoten beginnen, maar ik mag mijn mening toch ook wel geven? Of kan ik die ebter voor mij houden omwille van de lieve vrede?
Rond 23.30 uur ben ik tien minuutjes ingedommeld (wat me veel vaker gebeurt, hebben we het ook al regelmatig over gehad, snap dat dat voor hem neit leuk is maar kan er niets aan doen..), en toen ik weer wakker werd zat hij met een stuurs gezicht uitgebreid de tvgids door te lezen. Ik vroeg of er wellicht iets was. Niets waar ik iets aan kon doen zei hij, het was zijn probleem. Oke.
20 minuutjes later naar bed zonder amper nog wat tegen elkaar gezegd te hebbenen ipv te knuffelen zoals altijd draait hij zijn rug naar mij toe. Ik snapte er helemaal niks van en heb dat ook gezegd. Volgens hem moest ik niet zo zeiken want het was zijn probleem en het lag niet aan mij. Maar ondertussen dus wel heel anders dan anders zijn...
Vanochtend moesten we gelijk op, en hij deed stug, maar praatte wel. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik toch nog even anar gisteravond, wat was er nou toch aan de hand? En toen flipte hij ontzettend. Dat ik weer liep te zeiken, altijd aan het zeiken was en dat we daardoor altijd ruzie krijgen. Hij wilde nog steeds neit vertellen wat er nou was. En als ik nou vandaag een kutgevoel had dan was het mijn eigen schuld. Noujaa... Ik snap er helemaal niks meer van. Ligt dit nou aan mij?
Het liefste wil ik hem bellen / smsen, maar weet dat ik daar het tegenovergestelde mee bereik van wat ik eigenlijk wil.. Maar vanavond ben ik pas heel laat thuis, dus heb wel de hele dag een kutgevoel.
Volgens mij is het een best een verhaal, waarvan velen zullen denken: Is dit alles? Maar het zit me enorm dwars want het gebeurt vaker. Dan hebben we ruzie doordat hij zo stug doet, en ik geen flauw idee heb waarover het gaat, en dus ga "zeiken".. En ik het dus heb gedaan!! Baal hier zo van. Bah!!
herkent een van jullie dit? Of heeft wellicht tips? Ik weet dat ik er vanochtend neit over had meoten beginnen, maar ik mag mijn mening toch ook wel geven? Of kan ik die ebter voor mij houden omwille van de lieve vrede?
woensdag 16 december 2009 om 11:09
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 11:08:
En inderdaad, tuurlijk houd ik ook van die mindere kanten, die horen bij hem. Dat maakt hem tot mijn Mister80. Maar ik kan er vandaag even verdomd slecht tegen@!Wat maakt nou dat jij niet in die onvoorwaardelijkheid kan geloven zoals je Mr80 dat doet?
En inderdaad, tuurlijk houd ik ook van die mindere kanten, die horen bij hem. Dat maakt hem tot mijn Mister80. Maar ik kan er vandaag even verdomd slecht tegen@!Wat maakt nou dat jij niet in die onvoorwaardelijkheid kan geloven zoals je Mr80 dat doet?
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 11:10
Nee, het is juist iets wat je sámen doet. Een relatie hebben dus.
Maar het is natuurlijk wel zo dat je allebei bepaalde karaktereigenschappen hebt waar je het mee moet doen. Ook allebei dus.
Dus je al jaren druk maken omdat je man niet praat, of van het een of het andere moment stil en nukkig is, is niet constructief.
Dus je accepteert zijn gedrag als iets dat bij hem hoort, gaat niet op je tenen lopen en gelooft hem als hij zegt dat het niks met jou te maken heeft. Of je doet dat niet en dan blijf je hier mee zitten.
Ik heb gemerkt dat als ze zelf je in je gedrag veranderingen aanbrengt (bij mij is dat bijvoorbeeld niet vol in een conflict gaan maar even afstand nemen en er daarna rustig over praten), het hebben van een meningsverschil/ruzie o.i.d. makkelijker wordt voor beiden, omdat je merkt (ik bijvoorbeeld) dat je partner ook weer meer vertrouwen krijgt in de goede afloop.
Bij jou Miss, ziet het er een beetje uit als iets wat er ingeslopen is en wat nu vastgeroest zit. Dat is zonde en misschien onnodig als jij wat meer vertrouwen durft te hebben.
Maar het is natuurlijk wel zo dat je allebei bepaalde karaktereigenschappen hebt waar je het mee moet doen. Ook allebei dus.
Dus je al jaren druk maken omdat je man niet praat, of van het een of het andere moment stil en nukkig is, is niet constructief.
Dus je accepteert zijn gedrag als iets dat bij hem hoort, gaat niet op je tenen lopen en gelooft hem als hij zegt dat het niks met jou te maken heeft. Of je doet dat niet en dan blijf je hier mee zitten.
Ik heb gemerkt dat als ze zelf je in je gedrag veranderingen aanbrengt (bij mij is dat bijvoorbeeld niet vol in een conflict gaan maar even afstand nemen en er daarna rustig over praten), het hebben van een meningsverschil/ruzie o.i.d. makkelijker wordt voor beiden, omdat je merkt (ik bijvoorbeeld) dat je partner ook weer meer vertrouwen krijgt in de goede afloop.
Bij jou Miss, ziet het er een beetje uit als iets wat er ingeslopen is en wat nu vastgeroest zit. Dat is zonde en misschien onnodig als jij wat meer vertrouwen durft te hebben.
woensdag 16 december 2009 om 11:11
quote:HoiPippiLangkous schreef op 16 december 2009 @ 11:07:
[...]
Nee dat klopt. Maar er zal iemand moeten zijn die dat proces zo 'start' als het geen vanzelfsprekendheid is in je relatie. En dat starten doe je niet op het moment dat de emoties overheersen.
Je kunt ook wachten tot de ander hiermee komt, maar misschien heeft hij geen idee hóe. Kun je lekker wachten en ondertussen je relatie naar de kloten zien gaan.Ben het met je eens. Waar het mis gaat is trouwens altijd sprake van ongelijkwaardigheid en respectloosheid. Dan gaat het niet zozeer om gelijk krijgen, maar gewoon wat je niet meer accepteert in je leven. Dan kan je er beter een punt achter zetten.
[...]
Nee dat klopt. Maar er zal iemand moeten zijn die dat proces zo 'start' als het geen vanzelfsprekendheid is in je relatie. En dat starten doe je niet op het moment dat de emoties overheersen.
Je kunt ook wachten tot de ander hiermee komt, maar misschien heeft hij geen idee hóe. Kun je lekker wachten en ondertussen je relatie naar de kloten zien gaan.Ben het met je eens. Waar het mis gaat is trouwens altijd sprake van ongelijkwaardigheid en respectloosheid. Dan gaat het niet zozeer om gelijk krijgen, maar gewoon wat je niet meer accepteert in je leven. Dan kan je er beter een punt achter zetten.
woensdag 16 december 2009 om 11:19
quote:HoiPippiLangkous schreef op 16 december 2009 @ 11:09:
[...]
Wat maakt nou dat jij niet in die onvoorwaardelijkheid kan geloven zoals je Mr80 dat doet?
Weet ik echt niet. Dat is een vraag die mij al langer bezighoudt, maar ik weet daar het antwoord echt niet op. Mr 80 houdt onvoorwaardelijk van mij, en dat weet ik ook. Hij heeft ook het volste vertrouwen in ons.
Ik heb ontzettend veel vertrouwen in ons, maar durf het woord onvoorwaardelijk niet te gebruiken. En dat komt misschien doordat ik toch heel vaak dingen inslik, en niet altijd hardop zeg wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik diep in mijn hart heel bang ben voor ruzie. En dat is raar, want juist die onvoorwaardelijkheid geeft je de ruimte om het eens goed te laten knallen..
[...]
Wat maakt nou dat jij niet in die onvoorwaardelijkheid kan geloven zoals je Mr80 dat doet?
Weet ik echt niet. Dat is een vraag die mij al langer bezighoudt, maar ik weet daar het antwoord echt niet op. Mr 80 houdt onvoorwaardelijk van mij, en dat weet ik ook. Hij heeft ook het volste vertrouwen in ons.
Ik heb ontzettend veel vertrouwen in ons, maar durf het woord onvoorwaardelijk niet te gebruiken. En dat komt misschien doordat ik toch heel vaak dingen inslik, en niet altijd hardop zeg wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik diep in mijn hart heel bang ben voor ruzie. En dat is raar, want juist die onvoorwaardelijkheid geeft je de ruimte om het eens goed te laten knallen..
woensdag 16 december 2009 om 11:23
woensdag 16 december 2009 om 11:24
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 11:06:
Thanx Rider en HPL. Is wel een eye opener!
Maar ook hiervoor heb je twee partijen nodig. En dat kun je bereiken door communicatie. Thanx
Klopt.
Bedenk wel dat ieder van jullie beiden in de gelegenheid is die communicatie op gang te brengen. Daarvoor hoef je echt niet op elkaar te gaan zitten wachten.
Thanx Rider en HPL. Is wel een eye opener!
Maar ook hiervoor heb je twee partijen nodig. En dat kun je bereiken door communicatie. Thanx
Klopt.
Bedenk wel dat ieder van jullie beiden in de gelegenheid is die communicatie op gang te brengen. Daarvoor hoef je echt niet op elkaar te gaan zitten wachten.
woensdag 16 december 2009 om 11:25
Dit topic laat wel heel goed zien dat iedereen echt vanuit zijn eigen referentiekader reageert Intrigerend vind ik dat. En ook wel jammer, ik gun iedereen zo graag een goede relatie (maar ook weer niet zó grag dat ik Mr N uit ga lenen hahahaha)
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 11:27
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 11:19:
[...]
En dat komt misschien doordat ik toch heel vaak dingen inslik, en niet altijd hardop zeg wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik diep in mijn hart heel bang ben voor ruzie. En dat is raar, want juist die onvoorwaardelijkheid geeft je de ruimte om het eens goed te laten knallen..
Maar jouw angst voor ruzie is ook "van jou", zoals die stuursheid van hem "van hem" is. Het gaat er niet om dat hij, maar ook niet dat jij, een ander wordt dan je bent. Jullie zullen samen een vorm moeten vinden die ook jou in je waarde laat als iemand die nu eenmaal bang is voor ruzie.
Heel fijn als je zo van die angst af komt, maar zolang dat niet zo is, is dat niet zo. Forceer hem niet. Maar forceer ook jezelf niet.
[...]
En dat komt misschien doordat ik toch heel vaak dingen inslik, en niet altijd hardop zeg wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik diep in mijn hart heel bang ben voor ruzie. En dat is raar, want juist die onvoorwaardelijkheid geeft je de ruimte om het eens goed te laten knallen..
Maar jouw angst voor ruzie is ook "van jou", zoals die stuursheid van hem "van hem" is. Het gaat er niet om dat hij, maar ook niet dat jij, een ander wordt dan je bent. Jullie zullen samen een vorm moeten vinden die ook jou in je waarde laat als iemand die nu eenmaal bang is voor ruzie.
Heel fijn als je zo van die angst af komt, maar zolang dat niet zo is, is dat niet zo. Forceer hem niet. Maar forceer ook jezelf niet.
woensdag 16 december 2009 om 11:30
Ik vind het ook intrigerend. En leerzaam!
Ben nu ook echt niet van overtuigd dat ik een slechte relatie heb hoor, maar denk dat er wel iets is wat we echt kunnen verbeteren, waar we beiden veel baat bij hebben. Hij minder gezeik, ik meer duidelijkheid en minder onzekerheid.
Ik kan gewoon ook niet goed ruziemaken. heb normaal een luide stem men hele sterke mening en ben niet op mijn mondje gevallen. Maar in ruzies ga ik hakkelen, zinnen neit afmaken, onzeker aan mijn nek krabben enzovoorts. Blijft dan weinig van mijn "ïk"over..
Ben nu ook echt niet van overtuigd dat ik een slechte relatie heb hoor, maar denk dat er wel iets is wat we echt kunnen verbeteren, waar we beiden veel baat bij hebben. Hij minder gezeik, ik meer duidelijkheid en minder onzekerheid.
Ik kan gewoon ook niet goed ruziemaken. heb normaal een luide stem men hele sterke mening en ben niet op mijn mondje gevallen. Maar in ruzies ga ik hakkelen, zinnen neit afmaken, onzeker aan mijn nek krabben enzovoorts. Blijft dan weinig van mijn "ïk"over..
woensdag 16 december 2009 om 11:30
quote:HoiPippiLangkous schreef op 16 december 2009 @ 11:23:
Weet je, door die onvoorwaardelijkheid kun je juist heel veel ruzie en gedoe voorkomen. Omdat je hem dan vertrouwt wanneer hij zegt dat het wel goed is ook al is ie ff boos.
Zowel mijn vrouw als ik hebben vlagen van onredelijkheid. (ja, ik snap dat het onvoorstelbaar is voor wie me hier een beetje kent, maar ik kan soms onredelijk zijn, en ik kan soms de dingen wat lomp formuleren)
en de oplossing is eigenlijk altijd vrij simpel dat de verstandigste van dat moment tegen de ander een simpele opmerking maakt, een grapje, oid, wat de zaak weer relativeert. "zo, en vanaf nu doe je gewoon weer wat ik zeg" is een redelijke klassieker hier in huis, en dan is het ook over. Waarom? Precies wat PL zegt: we gaan toch met elkaar verder, dus wat heeft het voor zin om ruzie te maken?
Weet je, door die onvoorwaardelijkheid kun je juist heel veel ruzie en gedoe voorkomen. Omdat je hem dan vertrouwt wanneer hij zegt dat het wel goed is ook al is ie ff boos.
Zowel mijn vrouw als ik hebben vlagen van onredelijkheid. (ja, ik snap dat het onvoorstelbaar is voor wie me hier een beetje kent, maar ik kan soms onredelijk zijn, en ik kan soms de dingen wat lomp formuleren)
en de oplossing is eigenlijk altijd vrij simpel dat de verstandigste van dat moment tegen de ander een simpele opmerking maakt, een grapje, oid, wat de zaak weer relativeert. "zo, en vanaf nu doe je gewoon weer wat ik zeg" is een redelijke klassieker hier in huis, en dan is het ook over. Waarom? Precies wat PL zegt: we gaan toch met elkaar verder, dus wat heeft het voor zin om ruzie te maken?
woensdag 16 december 2009 om 11:31
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 11:19:
[...]
Weet ik echt niet. Dat is een vraag die mij al langer bezighoudt, maar ik weet daar het antwoord echt niet op. Mr 80 houdt onvoorwaardelijk van mij, en dat weet ik ook. Hij heeft ook het volste vertrouwen in ons.
Ik heb ontzettend veel vertrouwen in ons, maar durf het woord onvoorwaardelijk niet te gebruiken. En dat komt misschien doordat ik toch heel vaak dingen inslik, en niet altijd hardop zeg wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik diep in mijn hart heel bang ben voor ruzie. En dat is raar, want juist die onvoorwaardelijkheid geeft je de ruimte om het eens goed te laten knallen..Dus je vertrouwt hem eigenlijk toch niet?
[...]
Weet ik echt niet. Dat is een vraag die mij al langer bezighoudt, maar ik weet daar het antwoord echt niet op. Mr 80 houdt onvoorwaardelijk van mij, en dat weet ik ook. Hij heeft ook het volste vertrouwen in ons.
Ik heb ontzettend veel vertrouwen in ons, maar durf het woord onvoorwaardelijk niet te gebruiken. En dat komt misschien doordat ik toch heel vaak dingen inslik, en niet altijd hardop zeg wat ik eigenlijk wil zeggen omdat ik diep in mijn hart heel bang ben voor ruzie. En dat is raar, want juist die onvoorwaardelijkheid geeft je de ruimte om het eens goed te laten knallen..Dus je vertrouwt hem eigenlijk toch niet?
woensdag 16 december 2009 om 11:34
woensdag 16 december 2009 om 11:35
quote:HoiPippiLangkous schreef op 16 december 2009 @ 11:25:
Dit topic laat wel heel goed zien dat iedereen echt vanuit zijn eigen referentiekader reageert Intrigerend vind ik dat. En ook wel jammer, ik gun iedereen zo graag een goede relatie (maar ook weer niet zó grag dat ik Mr N uit ga lenen hahahaha)
Maar misschien zou Mr N met een ander juist wel vaak ruzie maken.
Ik maak met mijn man nauwelijks ruzie, met andere partners heb ik dat wel gedaan.
Het is ook de chemie/wisselwerking en vooral het vertrouwen in elkaar wat helpt bij het wel of niet hebben van een goede en harmonieuze relatie.
Daarbij lees ik ook heel vaak dat het hebben van ruzie gezien wordt als iets wat hoort bij een relatie.
Daar ben ik het niet mee eens, in mijn optiek hoeft het helemaal niet maar toch is dat wel een mening die ik vaak lees. De een heeft dus blijkbaar meer behoefte aan ruzie dan een ander.
Dit topic laat wel heel goed zien dat iedereen echt vanuit zijn eigen referentiekader reageert Intrigerend vind ik dat. En ook wel jammer, ik gun iedereen zo graag een goede relatie (maar ook weer niet zó grag dat ik Mr N uit ga lenen hahahaha)
Maar misschien zou Mr N met een ander juist wel vaak ruzie maken.
Ik maak met mijn man nauwelijks ruzie, met andere partners heb ik dat wel gedaan.
Het is ook de chemie/wisselwerking en vooral het vertrouwen in elkaar wat helpt bij het wel of niet hebben van een goede en harmonieuze relatie.
Daarbij lees ik ook heel vaak dat het hebben van ruzie gezien wordt als iets wat hoort bij een relatie.
Daar ben ik het niet mee eens, in mijn optiek hoeft het helemaal niet maar toch is dat wel een mening die ik vaak lees. De een heeft dus blijkbaar meer behoefte aan ruzie dan een ander.
woensdag 16 december 2009 om 11:36
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 11:34:
[...]
jawel, ik vertrouw hem echt wel. maar ben heel bang voor ruzie. Bang om genegeerd te worden en een week in onmin te leven. Ik trek dat echt niet, kan ontzettend slecht tegen slechte sferen e.d.
Is een assertiviteitstraining iets voor jou?
Je hoeft niet altijd ruzie te maken om een punt duidelijk te krijgen namelijk. Er zijn manieren voor om te leren te vertellen wat je wil, zonder dat dat escaleert.
[...]
jawel, ik vertrouw hem echt wel. maar ben heel bang voor ruzie. Bang om genegeerd te worden en een week in onmin te leven. Ik trek dat echt niet, kan ontzettend slecht tegen slechte sferen e.d.
Is een assertiviteitstraining iets voor jou?
Je hoeft niet altijd ruzie te maken om een punt duidelijk te krijgen namelijk. Er zijn manieren voor om te leren te vertellen wat je wil, zonder dat dat escaleert.
woensdag 16 december 2009 om 11:38
Ex en ik waren ook goed in ruzies. Hele heftige. En vroeger bij ons thuis knalde het ook regelmatig.
Toch heb ik altijd het gevoel gehad dat het zo niet hoorde en heb ik met ex heel veel moeite gedaan om een normale relatie te hebben. Maar inderdaad, dat moet van 2 kanten komen. Ex is niet voor niets ex
Toch heb ik altijd het gevoel gehad dat het zo niet hoorde en heb ik met ex heel veel moeite gedaan om een normale relatie te hebben. Maar inderdaad, dat moet van 2 kanten komen. Ex is niet voor niets ex
Je hoeft me geen gelijk te geven, ik heb het al. Vraag maar aan dangeensuus.
woensdag 16 december 2009 om 11:38
quote:miss80 schreef op 16 december 2009 @ 11:34:
[...]
jawel, ik vertrouw hem echt wel. maar ben heel bang voor ruzie. Bang om genegeerd te worden en een week in onmin te leven. Ik trek dat echt niet, kan ontzettend slecht tegen slechte sferen e.d.
Dat heb ik ook, maar dat komt omdat ik daar dus helaas ervaring mee heb gehad in mijn vorige relatie.
Waardoor ben jij er bang voor geworden dan, is het iets wat je hebt ervaren in je huidige (of vorige) relatie(s)?
[...]
jawel, ik vertrouw hem echt wel. maar ben heel bang voor ruzie. Bang om genegeerd te worden en een week in onmin te leven. Ik trek dat echt niet, kan ontzettend slecht tegen slechte sferen e.d.
Dat heb ik ook, maar dat komt omdat ik daar dus helaas ervaring mee heb gehad in mijn vorige relatie.
Waardoor ben jij er bang voor geworden dan, is het iets wat je hebt ervaren in je huidige (of vorige) relatie(s)?
I`ve learned so much from my mistakes.. I`m thinking of making a few more.
woensdag 16 december 2009 om 11:42
woensdag 16 december 2009 om 11:42
