Relaties
alle pijlers
Heb ik mijn vriendin laten barsten?
maandag 21 december 2009 om 13:35
Hoi,
ik zit met een dilemma, nl. mijn intern geweten speelt mijn parten.
Ik heb zojuist een vriendin (geen bijzonder goede, wel al lang bestaande) laten weten dat ik er niet op zit te wachten als zij de komende dagen bij ons bivakkeert vanwege de sneeuw.
Zij heeft afgelopen nacht een nacht doorgebracht in ons huis (wij waren so wie so een nachtje niet thuis, dus dat kwam niet verkeerd uit). Maar nu heb ik haar gesproken en zij gaf aan dat zij het iet ziet zitten om naar huis te gaan en sprak er al over om te blijven tot haar eerstvolgende dienst, te weten eerste kerstdag.
Euh, en daar zit ik dus echt NIET! op te wachten...niet in de laatste plaats omdat je mijn vriendin moet kennen. Die lijkt niet echt van deze wereld, want onderneemt nogal weinig om flexibel om te gaan met dit soort "crisis". Ik heb haar notabene zelf moeten voorstellen om haar collega's te bellen of ze een lift kan krijgen (zelf heeft ze geen rijbewijs), al is het maar een stukje meer haar kant uit. Of lopen (zou ze zo'n twee uur over doen vermoed ik, is nl. 10 km.) Maar zij denkt dat ze dan doodvriest??? Of dat dat onoverkomelijk is, blablabla.
Nu geef ik toe dat ik erg gehecht ben aan mijn rust en privacy, dus dat ik so wie so niet zal staan juichen als iemand een paar dagen bij mij moet blijven. Maar ik sta er gevoelsmatig wel heel anders in als die iemand dan ook echt geen andere opties heeft en dus letterlijk gestrand is. Dan is iemand nl. van harte welkom. Zoiets heet gewoon pure overmacht. Nu is die vriendin van mij voor haar gevoel dus ook gestrand. Zij beleeft het zo. Terwijl het juist het gevoel heb dat zij onnodig passief is en het wel heel gemakkelijk neemt. Maar goed, ik heb dus zojuist die vriendin laten weten dat ik het gewoon eigenlijk niet zie zitten. Ik heb met haar teleurgestelde reactie te maken en ik voel me schuldig. Ben ik echt zo'n onhartelijke vriendin? Laat ik haar nu barsten? Ze ziet het trouwens ook niet zitten om op haar werk te slapen.
Ik hoop dat jullie reacties mijn geweten kunnen sussen of dat ik overduidelijk tot de conclusie kom dat ik mijn huis open moet stellen om haar een warm welkom te geven...
ik zit met een dilemma, nl. mijn intern geweten speelt mijn parten.
Ik heb zojuist een vriendin (geen bijzonder goede, wel al lang bestaande) laten weten dat ik er niet op zit te wachten als zij de komende dagen bij ons bivakkeert vanwege de sneeuw.
Zij heeft afgelopen nacht een nacht doorgebracht in ons huis (wij waren so wie so een nachtje niet thuis, dus dat kwam niet verkeerd uit). Maar nu heb ik haar gesproken en zij gaf aan dat zij het iet ziet zitten om naar huis te gaan en sprak er al over om te blijven tot haar eerstvolgende dienst, te weten eerste kerstdag.
Euh, en daar zit ik dus echt NIET! op te wachten...niet in de laatste plaats omdat je mijn vriendin moet kennen. Die lijkt niet echt van deze wereld, want onderneemt nogal weinig om flexibel om te gaan met dit soort "crisis". Ik heb haar notabene zelf moeten voorstellen om haar collega's te bellen of ze een lift kan krijgen (zelf heeft ze geen rijbewijs), al is het maar een stukje meer haar kant uit. Of lopen (zou ze zo'n twee uur over doen vermoed ik, is nl. 10 km.) Maar zij denkt dat ze dan doodvriest??? Of dat dat onoverkomelijk is, blablabla.
Nu geef ik toe dat ik erg gehecht ben aan mijn rust en privacy, dus dat ik so wie so niet zal staan juichen als iemand een paar dagen bij mij moet blijven. Maar ik sta er gevoelsmatig wel heel anders in als die iemand dan ook echt geen andere opties heeft en dus letterlijk gestrand is. Dan is iemand nl. van harte welkom. Zoiets heet gewoon pure overmacht. Nu is die vriendin van mij voor haar gevoel dus ook gestrand. Zij beleeft het zo. Terwijl het juist het gevoel heb dat zij onnodig passief is en het wel heel gemakkelijk neemt. Maar goed, ik heb dus zojuist die vriendin laten weten dat ik het gewoon eigenlijk niet zie zitten. Ik heb met haar teleurgestelde reactie te maken en ik voel me schuldig. Ben ik echt zo'n onhartelijke vriendin? Laat ik haar nu barsten? Ze ziet het trouwens ook niet zitten om op haar werk te slapen.
Ik hoop dat jullie reacties mijn geweten kunnen sussen of dat ik overduidelijk tot de conclusie kom dat ik mijn huis open moet stellen om haar een warm welkom te geven...
maandag 21 december 2009 om 13:39
Ik zou zorgen dat ik haar persoonlijk thuis aflever en met haar werk moet ze zelf maar zien hoe ze het regelt of mensen haar willen halen en brengen. Ze hebben haar tenslotte ook aangenomen in de wetenschap dat ze geen rijbewijs/auto had dus moet haar leidinggevende het maar oplossen. Ik zou er niet op zitten te wachten dat iemand zich bij mij uitnodigt, laat staan met de kerst dus bij mij zou het ook gewoon ophouden na die ene onvoorziene nacht.
maandag 21 december 2009 om 13:40
Wat ze moet doen is contact opnemen met haar werkgever en informeren of die niet iets kan regelen. Mijn collega's die van ver komen of ov-afhankelijk zijn hebben of toestemming om thuis te werken, of ze kunnen een hotelovernachting regelen op kosten van de zaak, als ze echt aanwezig moeten zijn.
Als ze echt maar 10 km moet reizen kan ze mss een taxi nemen naar huis (in overleg ook op koasten van de baas)? kan me heel goed voorstellen dat jij er geen zin in hebt om haar nog dagen in huis te hebben, en het is nu ook weer niet zo dat we helemaal ingesneeuwd zijn.
Als ze echt maar 10 km moet reizen kan ze mss een taxi nemen naar huis (in overleg ook op koasten van de baas)? kan me heel goed voorstellen dat jij er geen zin in hebt om haar nog dagen in huis te hebben, en het is nu ook weer niet zo dat we helemaal ingesneeuwd zijn.
maandag 21 december 2009 om 13:41
Pfff, moeilijk hoor! Knap van je dat je dit eerlijk aangeeft aan haar. Zelf zou ik ja zeggen en ondertussen lopen schelden op mijn man dat ik mijn rust kwijt ben .
Persoonlijk zou ik wel naar huis gaan als iemand dit aangeeft en het mij ontzettend zou sturen als diegene zich zou blijven opdringen.
Volgens mij, kom je echt wel thuis hoor, met dit weer.
Nou succes!
Persoonlijk zou ik wel naar huis gaan als iemand dit aangeeft en het mij ontzettend zou sturen als diegene zich zou blijven opdringen.
Volgens mij, kom je echt wel thuis hoor, met dit weer.
Nou succes!
maandag 21 december 2009 om 13:42
Ze kan toch gewoon een taxi nemen? Ik vind jouw vriendin wel heel erg makkelijk, even 4 dagen willen blijven omdat ze het niet ziet zitten om naar huis te gaan. Ze woont 10 km verderop, toch niet aan de andere kant va het land? Ik zou er ook niet op zitten te wachten, een keertje overnachten prima, maar 4-5 dagen vanwege het weer? Gaat ze wel gewoon naar haar werk?
maandag 21 december 2009 om 13:43
Inderdaad een beetje een vreemd persoon, want ze weet toch helemaal niet hoe het weer gaat worden tot kerst? Ze kan toch ook afwachten tot morgen en dan alsnog gaan? Kan ze geen fiets van je lenen, dan is ze er binnen 10 minuutjes. Alhoewel, fietsen met dit weer, daar zal ze dan ook wel bang voor zijn. Je hebt al gezegd dat je het niet ziet zitten en zij reageerde beteuterd, maar blijft ze dan alsnog? Kortom, meer vragen dan antwoorden.
maandag 21 december 2009 om 13:44
maandag 21 december 2009 om 13:45
Ik ben ontzettend gastvrij en nooit te beroerd iemand in mijn omgeving die het nodig heeft even te helpen, maar in de week voor kerst de hele week blijven logeren terwijl er ook andere opties zijn, dat zou ook mij te gortig zijn hoor. Daar hoef je echt geen "ja" op te zeggen.
Om je schuldgevoel wat te temperen zou je kunnen overwegen om haar naar huis te brengen en om haar op kerstavond -indien nodig- weer op te halen, zodat ze die nacht wel kan blijven slapen. Maar daar zou voor mij toch wel echt de uiterste grens liggen.
Wat je zegt: ècht gestrand zijn (lees: niemand die meer een oplossing kan bedenken) of andere onoverkomelijke nood, dat zou een ander verhaal zijn. Maar "het niet zo zien zitten", dat kan wel een lage gevoelstemperatuur geven, zal ik maar zeggen, maar ècht gestrand ben je niet dan.
Om je schuldgevoel wat te temperen zou je kunnen overwegen om haar naar huis te brengen en om haar op kerstavond -indien nodig- weer op te halen, zodat ze die nacht wel kan blijven slapen. Maar daar zou voor mij toch wel echt de uiterste grens liggen.
Wat je zegt: ècht gestrand zijn (lees: niemand die meer een oplossing kan bedenken) of andere onoverkomelijke nood, dat zou een ander verhaal zijn. Maar "het niet zo zien zitten", dat kan wel een lage gevoelstemperatuur geven, zal ik maar zeggen, maar ècht gestrand ben je niet dan.
maandag 21 december 2009 om 13:45
maandag 21 december 2009 om 13:46
Ik vind niet dat je haar hebt laten barsten. Ik snap persoonlijk niet dat er mensen zijn die zichzelf zomaar uitnodigen bij anderen en dan ook nog teleurgesteld of verontwaardigd zijn als die ander aangeeft daar op dit moment geen behoefte aan te hebben.
Wel zou ik haar helpen thuis te komen door haar even weg te brengen (het is maar 10 km). Hoe ze dan met kerst op haar werk komt is natuurlijk niet jou probleem maar dat van haar. En als ze er niet kan komen met haar normale vervoer, dan moet ze haar werkgeven bellen om te kijken of er andere oplossingen zijn. Maar er wordt vandaag nog wat sneeuw verwacht dus volgens mij kun je de komende dagen weer prima ietsen of wat dan ook. Wat voorbarig om dan nu al te zeggen dat je 1e kerstdag een vervoersprobleem hebt.
Maar ik begrijp je schuldgevoel wel. Sommige mensen zijn er erg goed in anderen een schuldgevoel aan te praten (al is het maar door juist niets te zeggen). Maar probeer objectief te kijken en dan zie je dat je haar echt niet laat vallen. Als er echt was is kan ze ongetwijfeld bij je terecht. Maar dit vind ik niet bepaald een noodsituatie.
Wel zou ik haar helpen thuis te komen door haar even weg te brengen (het is maar 10 km). Hoe ze dan met kerst op haar werk komt is natuurlijk niet jou probleem maar dat van haar. En als ze er niet kan komen met haar normale vervoer, dan moet ze haar werkgeven bellen om te kijken of er andere oplossingen zijn. Maar er wordt vandaag nog wat sneeuw verwacht dus volgens mij kun je de komende dagen weer prima ietsen of wat dan ook. Wat voorbarig om dan nu al te zeggen dat je 1e kerstdag een vervoersprobleem hebt.
Maar ik begrijp je schuldgevoel wel. Sommige mensen zijn er erg goed in anderen een schuldgevoel aan te praten (al is het maar door juist niets te zeggen). Maar probeer objectief te kijken en dan zie je dat je haar echt niet laat vallen. Als er echt was is kan ze ongetwijfeld bij je terecht. Maar dit vind ik niet bepaald een noodsituatie.
maandag 21 december 2009 om 13:46
[quote]maudym schreef op 21 december 2009 @ 13:41:
Bestaat er ook een extern geweten?
Anyhow, ik zou haar met de auto thuis even afzetten. Ben zeeer gehecht aan mijn (onze) privacy en wil best even een handje helpen om haar thuis te brengen (en mijn huis weer voor mezelf te hebben.)[/quote
Zeker, wat dacht je bijvoorbeeld van topics als dit!
Bestaat er ook een extern geweten?
Anyhow, ik zou haar met de auto thuis even afzetten. Ben zeeer gehecht aan mijn (onze) privacy en wil best even een handje helpen om haar thuis te brengen (en mijn huis weer voor mezelf te hebben.)[/quote
Zeker, wat dacht je bijvoorbeeld van topics als dit!
maandag 21 december 2009 om 13:48
Ik zou 'n taxi laten komen in dat geval.
Laten fietsen vind ik asociaal, ik zou zelf ook niet durven fietsen met deze gladheid. En eerlijk gezegd zou ik het stom vinden als iemand mij 2 uur zou willen laten lopen. Maar ik zou uit mezelf wel 'n taxi gebeld hebben of ouders/vrienden geregeld die mij even op zouden komen halen als jij je auto niet aan de praat krijgt. No way dat ik 'n ander tot last zou zijn in de kerstweek. Ook op kerstavond geen denken aan. Dat zijn dingen die ze zelf met haar werk maar moet regelen.
Laten fietsen vind ik asociaal, ik zou zelf ook niet durven fietsen met deze gladheid. En eerlijk gezegd zou ik het stom vinden als iemand mij 2 uur zou willen laten lopen. Maar ik zou uit mezelf wel 'n taxi gebeld hebben of ouders/vrienden geregeld die mij even op zouden komen halen als jij je auto niet aan de praat krijgt. No way dat ik 'n ander tot last zou zijn in de kerstweek. Ook op kerstavond geen denken aan. Dat zijn dingen die ze zelf met haar werk maar moet regelen.
maandag 21 december 2009 om 13:48
quote:gizz schreef op 21 december 2009 @ 13:45:
2 uur lopen zou ik haar niet laten doen, ookal gaat ze daar niet dood aan, dat vind ik gewoon niet te doen bij vrienden. Kun je haar een fiets lenen? Rijdt er uberhaupt iets van OV die kant of kun je haar zelf met auto brengen? Desnoods kun je nog besluiten om haar naar een hotel te sturen.Nu ja, ik loop zelf zo vaak twee uur. Zie het maar als een stevige wandeling. Enne, fietsen is echt niet te doen. Je wiel staat hier tot over de helft in de sneeuw. Lopen is dan sneller. Er rijdt geen ov. Taxi weet ik niet, maar ik vermoed dat ze dat kostentechnisch geen optie vindt.
2 uur lopen zou ik haar niet laten doen, ookal gaat ze daar niet dood aan, dat vind ik gewoon niet te doen bij vrienden. Kun je haar een fiets lenen? Rijdt er uberhaupt iets van OV die kant of kun je haar zelf met auto brengen? Desnoods kun je nog besluiten om haar naar een hotel te sturen.Nu ja, ik loop zelf zo vaak twee uur. Zie het maar als een stevige wandeling. Enne, fietsen is echt niet te doen. Je wiel staat hier tot over de helft in de sneeuw. Lopen is dan sneller. Er rijdt geen ov. Taxi weet ik niet, maar ik vermoed dat ze dat kostentechnisch geen optie vindt.
maandag 21 december 2009 om 13:50
quote:schouderklopje schreef op 21 december 2009 @ 13:48:
[...]
Nu ja, ik loop zelf zo vaak twee uur. Zie het maar als een stevige wandeling. Enne, fietsen is echt niet te doen. Je wiel staat hier tot over de helft in de sneeuw. Lopen is dan sneller. Er rijdt geen ov. Taxi weet ik niet, maar ik vermoed dat ze dat kostentechnisch geen optie vindt.Op jouw kosten blijven logeren en eten wel? Wat 'n profiteur. Zo'n klaploper zou ik niet in mijn vriendenkring willen hebben.
[...]
Nu ja, ik loop zelf zo vaak twee uur. Zie het maar als een stevige wandeling. Enne, fietsen is echt niet te doen. Je wiel staat hier tot over de helft in de sneeuw. Lopen is dan sneller. Er rijdt geen ov. Taxi weet ik niet, maar ik vermoed dat ze dat kostentechnisch geen optie vindt.Op jouw kosten blijven logeren en eten wel? Wat 'n profiteur. Zo'n klaploper zou ik niet in mijn vriendenkring willen hebben.
maandag 21 december 2009 om 13:50
en er bestaan daar geen bussen oid? of rijden die momenteel niet?
mij maak je niet wijs dat er absoluut geen mogelijkheid is om thuis te komen voor haar, dit is van haar uit gewoon een probleem opzadelen bij iemand anders.
Ik stap straks op mijn fiets om naar mijn werk te gaan, en jawel, dat is ook 10 km! dus ze kan altijd de komende dagen wel op haar werk komen!
mij maak je niet wijs dat er absoluut geen mogelijkheid is om thuis te komen voor haar, dit is van haar uit gewoon een probleem opzadelen bij iemand anders.
Ik stap straks op mijn fiets om naar mijn werk te gaan, en jawel, dat is ook 10 km! dus ze kan altijd de komende dagen wel op haar werk komen!
maandag 21 december 2009 om 13:52
ik stond ook tot mijn knieen in de sneeuw, maar ik kreeg de auto nog wel van het pad hoor. Effe samen scheppen, pad vrijmaken, auto sneeuwvrij maken en dan heel langzaam rijden. Niet veel gas geven, gaat je wiel alleen maar spinnen. Desnoods leg je wat oude handdoeken op de sneeuw achter/voor je wiel, of een plank ofzo. T is toch ook wel fijn als je zelf weer op je auto kunt rekenen toch?
maandag 21 december 2009 om 13:54
Nee, je hebt haar JUIST NIET laten barsten omdat ze vannacht bij je kon blijven logeren. Natuurlijk help je elkaar in zo'n geval van nood, maar het is daarmee wel duidelijk dat je haar niet laat barsten. Ik vind het eerlijk gezegd even iets te makkelijk, zo van: ik blijf wel plakken tot kerst. Jij kan wel hele andere plannen hebben. Ik zou er alles aan doen dat ik je vandaag weer met rust zou laten en zo snel mogelijk naar huis gaan.
Jullie kunnen kijken hoe ze nu weer naar haar huis kan, en haar werk moet ze echt met haar werkgever oplossen. En ze moet zich wel een beetje inspannen om weer naar huis te gaan. In theorie is het op veel plaatsen redelijk begaanbaar, al weet ik ook dat het nog niet overal is. Ik zou zeggen, kijk even naar het weer in jouw regio, en dan moet ze uiterlijk morgen vertrekken.
Jullie kunnen kijken hoe ze nu weer naar haar huis kan, en haar werk moet ze echt met haar werkgever oplossen. En ze moet zich wel een beetje inspannen om weer naar huis te gaan. In theorie is het op veel plaatsen redelijk begaanbaar, al weet ik ook dat het nog niet overal is. Ik zou zeggen, kijk even naar het weer in jouw regio, en dan moet ze uiterlijk morgen vertrekken.
