Overig
alle pijlers
Het 3000 topic deel 12
zaterdag 19 december 2009 om 22:21
dinsdag 22 december 2009 om 00:23
Weefsnitje en de zweven dergen
Er leefde eens veel her weg in een krachtig pasteel een scheel hoon meisje, en dat scheel hoon meisje hette Weefsnitje. Maar, in het krachtig pasteel woonde nog iemand: de biefstoeder, de moze biefstoeder van Weefsnitje.
En, iedere dag trok zij haar kloonste scheetje aan, en ging voor het wiegeltje staan, en dan zei ze: "Wiegeltje, wiegeltje aan de spand, wie is de vroonste schouw van lans het gand? ".
En dan antwoorde dat wiegeltje: "Biefstoeder, jij bent scheel hoon, maar Weefsnitje is nog muizendschaal doner dan jij". En dan werd die biefstoeder stozer en stozer.
Op dekere zag, ging zij vrorgens smoeg naar de joze bager, die leersmap had een klare zijk op de kaak, hij was vroeger nog matroos geweest en had zeven jaren op zijn slip gescheten. De joze bager dus, hij sprong op zijn perk staard, pakte zijn wietgescheer en met zijn klatte zoten smeet hji Weefsnitje in het wuikgestras.
En Weefsnitje, ocharme, zat daar maar te schuilen van de hik. En het zat daar vol met woute stolven. Toen kwamen daar uit het heupelkrout de zweven zergjes die, ergens diep in het woud in een harig kutje woonden.
Zij zagen Weefsnitje liggen, en met verkrachte eenden brachten zij Weefsnitje naar een haddestoelen puistje.
Toen kwam daar opeens de prone schins voorbij, ook al gezeten op een perk staard, eigenlijk een pimmelschaard. Hij zag Weefsnitje liggen, want zij lag daar in een klazen gist, zij had zich immers verslikt in een frut stuik van de houte steks. En de prone schins, die werd natuurlijk zapelstot van Weefsnitje, hij streek kak in haar ogen en muste haar recht op haar kond !!
Hij nam haar mee en zijn trouwden veel en hadden lange kinderen en gaven een groot kannepoekenfeest.
Er leefde eens veel her weg in een krachtig pasteel een scheel hoon meisje, en dat scheel hoon meisje hette Weefsnitje. Maar, in het krachtig pasteel woonde nog iemand: de biefstoeder, de moze biefstoeder van Weefsnitje.
En, iedere dag trok zij haar kloonste scheetje aan, en ging voor het wiegeltje staan, en dan zei ze: "Wiegeltje, wiegeltje aan de spand, wie is de vroonste schouw van lans het gand? ".
En dan antwoorde dat wiegeltje: "Biefstoeder, jij bent scheel hoon, maar Weefsnitje is nog muizendschaal doner dan jij". En dan werd die biefstoeder stozer en stozer.
Op dekere zag, ging zij vrorgens smoeg naar de joze bager, die leersmap had een klare zijk op de kaak, hij was vroeger nog matroos geweest en had zeven jaren op zijn slip gescheten. De joze bager dus, hij sprong op zijn perk staard, pakte zijn wietgescheer en met zijn klatte zoten smeet hji Weefsnitje in het wuikgestras.
En Weefsnitje, ocharme, zat daar maar te schuilen van de hik. En het zat daar vol met woute stolven. Toen kwamen daar uit het heupelkrout de zweven zergjes die, ergens diep in het woud in een harig kutje woonden.
Zij zagen Weefsnitje liggen, en met verkrachte eenden brachten zij Weefsnitje naar een haddestoelen puistje.
Toen kwam daar opeens de prone schins voorbij, ook al gezeten op een perk staard, eigenlijk een pimmelschaard. Hij zag Weefsnitje liggen, want zij lag daar in een klazen gist, zij had zich immers verslikt in een frut stuik van de houte steks. En de prone schins, die werd natuurlijk zapelstot van Weefsnitje, hij streek kak in haar ogen en muste haar recht op haar kond !!
Hij nam haar mee en zijn trouwden veel en hadden lange kinderen en gaven een groot kannepoekenfeest.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
dinsdag 22 december 2009 om 00:28
quote:mamalief schreef op 22 december 2009 @ 00:26:
[...]
Kende jij Weefsnitje dan nog niet?
Denk t BAM. Floor, de site waar ik m vanaf plukte zei over Weefsnitje ook nog: TIP: lees m is hardop.
(loop daarin overigens hopeloos vast)
[...]
Kende jij Weefsnitje dan nog niet?
Denk t BAM. Floor, de site waar ik m vanaf plukte zei over Weefsnitje ook nog: TIP: lees m is hardop.
(loop daarin overigens hopeloos vast)
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
dinsdag 22 december 2009 om 00:44
Geloof dat het echt tijd wordt voor de nachtploeg, ben moe, maar de slaap wil niet komen. Ach, eigenlijk zit ik er stevig doorheen. Probeer positief te blijven, want dat is mijn 'aardje'.
Toch zijn er op dit moment meer negatieve dan positieve dingen. Uitval wordt steeds groter, mijn servies dunt zichzelf als het ware uit. (Nou goed, scheelt straks ook weer bij het uitruimen voor de fam, wie zit er nou te wachten op IKEA 365+ servies, de fam heeft allemaal duur wedgwood hahaha)
En het besef dat de jonkies echt weggaan dringt ook langzaam door.
BAM en haar CT uitslag, ik hoop toch zo dat het goed nieuws is. En ga zo maar door.
Ik neem me voor om het nog lente te zien worden. Nog een keer de natuur wakker te zien worden uit de winterslaap. Mijn wens om door diepe sneeuw te ploegen, nog een keer een sneeuwpop te kunnen bouwen is uitgekomen (sorry voor de mensen met een hekel aan sneeuw) En daar geniet ik met volle teugen van.
Heerlijk.
Alleen hangt overal de sluier over van: De laatste keer...
Kreeg vorige week de oproep om een uitstrijkje te laten maken voor baarmoederhalskanker. Rare huisarts, maar goed. En ik zag hem deze week en hij zei: Zullen we dan maar meteen een uitstrijkje maken. Ik: Zou t nog zin hebben? Hij was t er mee eens dat we t maar over zouden slaan.
Ach, ik wil zo normaal mogelijk leven, genieten van de kleine dingen. Kijken als een kind.
En dat ga ik ook doen. Beloofd.
Toch zijn er op dit moment meer negatieve dan positieve dingen. Uitval wordt steeds groter, mijn servies dunt zichzelf als het ware uit. (Nou goed, scheelt straks ook weer bij het uitruimen voor de fam, wie zit er nou te wachten op IKEA 365+ servies, de fam heeft allemaal duur wedgwood hahaha)
En het besef dat de jonkies echt weggaan dringt ook langzaam door.
BAM en haar CT uitslag, ik hoop toch zo dat het goed nieuws is. En ga zo maar door.
Ik neem me voor om het nog lente te zien worden. Nog een keer de natuur wakker te zien worden uit de winterslaap. Mijn wens om door diepe sneeuw te ploegen, nog een keer een sneeuwpop te kunnen bouwen is uitgekomen (sorry voor de mensen met een hekel aan sneeuw) En daar geniet ik met volle teugen van.
Heerlijk.
Alleen hangt overal de sluier over van: De laatste keer...
Kreeg vorige week de oproep om een uitstrijkje te laten maken voor baarmoederhalskanker. Rare huisarts, maar goed. En ik zag hem deze week en hij zei: Zullen we dan maar meteen een uitstrijkje maken. Ik: Zou t nog zin hebben? Hij was t er mee eens dat we t maar over zouden slaan.
Ach, ik wil zo normaal mogelijk leven, genieten van de kleine dingen. Kijken als een kind.
En dat ga ik ook doen. Beloofd.
Er zijn momenten waar je intens van geniet, tel die momenten en je leeft!
