Kinderen
alle pijlers
Middagslaapje
zondag 3 januari 2010 om 14:26
Hulp en raad gevraagd...heb hier problemen met t middagslaapje van mijn dochter van bijna 20 maanden.
Ze heeft altijd goed geslapen; overdag / 'snachts was nooit een probleem (va 4 weken sliep ze al door).
De afgelopen weken waren heftig; ze heeft een longontsteking gehad, in dezelfde week overleed mijn schoonmoeder en met kerst had ze buikgriep. Hierdoor was ze 'snachts veel wakker en hebben we ook even een strijd gehad om haar 's nachts in haar eigen bed te laten slapen.
Nu is alles weer rustig en begint t in de middag...
Als ze in bed wordt gelegd gaat ze op haar knieën zitten, deed ze eerst ook en dan viel ze wel gewoon in slaap. Nu de afgelopen 3 dagen dus niet. De 1e dag heeft ze niet geslapen (na een uur kletsen en huilen hebben we haar eruit gehaald). Gisteren hebben we t haar een uur zelf laten proberen(dwz een flinke tijd laten huilen), daarna is mijn man erbij gaan zitten, over haar rug geaaid en toen is ze voor ruim 1,5u in slaap gevallen.
Vandaag weer; eerst even stil, toen een tijd kletsen en huilen. Naar haar toe gegaan; ze stond. Wilde niet slapen en was helemaal hysterisch. Het lukt me ook niet haar te laten liggen; daar vecht ze tegen. Uiteindelijk heb ik haar bij mij op schoot in mijn armen laten liggen (bijna in een houdgreep), op een gegeven moment riep ze zelf dat ze wilde slapen en ze is idd in haar bed in slaap gevallen. Ze lag er om 13.15u op en sliep dus om 14.15u.
Vind t moeilijk hoe dit aan te pakken. Ze is gewoon te klein om haar middagslaap over te slaan; is ook echt moe. Zelf in slaap vallen lukt nu blijkbaar niet. We hebben haar een tijd laten huilen; lukte niet, er om de zoveel minuten heengaan hebben we al geprobeerd; ook geen succes.
Er is natuurlijk veel gebeurd de afgelopen weken. Maar ze is verder door de dag heen echt ontspannen en vrolijk, ook 's avonds gaat ze gelijk slapen.
Misschien speelt mee dat ze zich op t moment supersnel ontwikkelt? Ze praat hele zinnen (4/5 woorden), kan tot 10 tellen en kent wat kleuren.
Ook is ze al echt in de peuterpuberteit. Dit kan er ms mee te maken hebben; het is wat onrustig voor haar denk ik.
Nou ja...een heel lang verhaal, alvast bedankt voor t lezen
Dus....is dit voor mensen herkenbaar? Hebben jullie tips ed? Heeel graag....Alvast bedankt!
Ze heeft altijd goed geslapen; overdag / 'snachts was nooit een probleem (va 4 weken sliep ze al door).
De afgelopen weken waren heftig; ze heeft een longontsteking gehad, in dezelfde week overleed mijn schoonmoeder en met kerst had ze buikgriep. Hierdoor was ze 'snachts veel wakker en hebben we ook even een strijd gehad om haar 's nachts in haar eigen bed te laten slapen.
Nu is alles weer rustig en begint t in de middag...
Als ze in bed wordt gelegd gaat ze op haar knieën zitten, deed ze eerst ook en dan viel ze wel gewoon in slaap. Nu de afgelopen 3 dagen dus niet. De 1e dag heeft ze niet geslapen (na een uur kletsen en huilen hebben we haar eruit gehaald). Gisteren hebben we t haar een uur zelf laten proberen(dwz een flinke tijd laten huilen), daarna is mijn man erbij gaan zitten, over haar rug geaaid en toen is ze voor ruim 1,5u in slaap gevallen.
Vandaag weer; eerst even stil, toen een tijd kletsen en huilen. Naar haar toe gegaan; ze stond. Wilde niet slapen en was helemaal hysterisch. Het lukt me ook niet haar te laten liggen; daar vecht ze tegen. Uiteindelijk heb ik haar bij mij op schoot in mijn armen laten liggen (bijna in een houdgreep), op een gegeven moment riep ze zelf dat ze wilde slapen en ze is idd in haar bed in slaap gevallen. Ze lag er om 13.15u op en sliep dus om 14.15u.
Vind t moeilijk hoe dit aan te pakken. Ze is gewoon te klein om haar middagslaap over te slaan; is ook echt moe. Zelf in slaap vallen lukt nu blijkbaar niet. We hebben haar een tijd laten huilen; lukte niet, er om de zoveel minuten heengaan hebben we al geprobeerd; ook geen succes.
Er is natuurlijk veel gebeurd de afgelopen weken. Maar ze is verder door de dag heen echt ontspannen en vrolijk, ook 's avonds gaat ze gelijk slapen.
Misschien speelt mee dat ze zich op t moment supersnel ontwikkelt? Ze praat hele zinnen (4/5 woorden), kan tot 10 tellen en kent wat kleuren.
Ook is ze al echt in de peuterpuberteit. Dit kan er ms mee te maken hebben; het is wat onrustig voor haar denk ik.
Nou ja...een heel lang verhaal, alvast bedankt voor t lezen
Dus....is dit voor mensen herkenbaar? Hebben jullie tips ed? Heeel graag....Alvast bedankt!
zondag 3 januari 2010 om 14:32
Als ik het zo hoor heb je elke methode 1 dag geprobeerd(1 dag laten huilen, 1 dag erbij zitten etc) Voor een methode te laten werken zul je langer moeten volhouden, na 1 dag kun je nog geen effect zien. Overigens ben ik geen voorstander van laten huilen, zeker niet gezien wat ze de laatste tijd heeft meegemaakt: longonsteking, oma overleden, buikgriep. Misschien de tijd van slaapje naar voren halen, speeltje mee naar bed geven, zodat ze zich kan vermaken? Hier maken wij er geen heisa van als zoon van 2 niet wil slapen. Wel zorg ik dat ik de middag dan wat rustiger hou voor hem. 's avonds ligt hij dan wat eerder op zn bed.
zondag 3 januari 2010 om 14:33
Een van mijn zoontjes was ook rond de leeftijd van jouw dochter niet meer van plan om 's middags te gaan slapen, terwijl hij wel erg moe was. Wat bij hem goed hielp was hem eerder naar bed doen dan gebruikelijk, zodat hij niet doodmoe was als ik hem in bed stopte.
Verder ben ik in die periode elke dag tig keer naar boven gelopen als hij in bed lag, omdat hij lag te huilen/roepen/noem maar op. Elke keer zei ik tegen hem dat het tijd was om te slapen en dat ik hem straks uit bed zou halen. Het heeft een paar weken (en veel uithoudingsvermogen) gekost, maar daarna ging hij zonder morren slapen.
Hij wordt in maart 3 en slaapt nog steeds 's middags een uur of twee en ik hoop dat hij dit volhoudt tot hij vier wordt! (moeders heeft ook rust nodig!)
Verder ben ik in die periode elke dag tig keer naar boven gelopen als hij in bed lag, omdat hij lag te huilen/roepen/noem maar op. Elke keer zei ik tegen hem dat het tijd was om te slapen en dat ik hem straks uit bed zou halen. Het heeft een paar weken (en veel uithoudingsvermogen) gekost, maar daarna ging hij zonder morren slapen.
Hij wordt in maart 3 en slaapt nog steeds 's middags een uur of twee en ik hoop dat hij dit volhoudt tot hij vier wordt! (moeders heeft ook rust nodig!)
zondag 3 januari 2010 om 14:36
@ Gizz Bedankt voor je reactie. Het is natuurlijk idd nogal kort. We proberen wel haar te laten huilen; dit doen we nu 3 dagen. Als dat niet lukt gaan we er na een tijd bij zitten (ze huilt niet langer dan een half uur, ook al vind ik dat ook wel erg lang hoor).
In bed met een speeltje heeft geen zin; ze wil ERUIT en is KLAAR.
Is jouw zoon 24 maanden of wat ouder? Iris is nu 19,5 maand en ik vind haar echt nog te klein om niet te slapen. Ze heeft t ook nodig; als ze wel gaat slapen tikt ze zo 2,5u weg,
In bed met een speeltje heeft geen zin; ze wil ERUIT en is KLAAR.
Is jouw zoon 24 maanden of wat ouder? Iris is nu 19,5 maand en ik vind haar echt nog te klein om niet te slapen. Ze heeft t ook nodig; als ze wel gaat slapen tikt ze zo 2,5u weg,
zondag 3 januari 2010 om 14:39
Laat je haar een half uur alleen huilen of ga je om de zoveel minuten naar haar toe?
Mijn zoontje kon keihard gillen en krijsen als ik hem in bed stopte en hij het er niet mee eens was, maar ik ging elke vijf minuten naar hem toe en zei elke keer hetzelfde: "Het is nu tijd om te slapen. Straks haal ik je uit bed en mag je naar beneden." Verder vermeed ik oogcontact en fysiek contact.
Mijn zoontje kon keihard gillen en krijsen als ik hem in bed stopte en hij het er niet mee eens was, maar ik ging elke vijf minuten naar hem toe en zei elke keer hetzelfde: "Het is nu tijd om te slapen. Straks haal ik je uit bed en mag je naar beneden." Verder vermeed ik oogcontact en fysiek contact.
zondag 3 januari 2010 om 14:41
Mijn zoontje heeft nooit geweldig geslapen, maar wilde sind hij 1,5 was alniet meer slapen tussen de middag. Hij heeft het (meestal) echt nog wel nodig. Als het een keer even niet goed uit komt hou ik hem op maar anders leg ik hem toch op bed. Al rust hij alleen maar ipv te slapen. Iets eerder naar bed brengen, er bij liggen, enz helpt allemaal niks. Ik leg hem in bed en na een uurtje haal ik 'm er weer uit (of als hij slaapt als hij wakker is geworden). Hij mopperd, rommeld, klets en huilt, maar hij wordt gelukkig niet hysterisch. Hij kamlmeerd zich zelf een gegeven moment wel en ik ga er dus niet elke keer heen. Ik leg hem er in, een keer er na toe en dan hou ik vol tot het uur om is.
Succes!
Succes!
zondag 3 januari 2010 om 14:43
quote:femke29 schreef op 03 januari 2010 @ 14:36:
@ Gizz Bedankt voor je reactie. Het is natuurlijk idd nogal kort. We proberen wel haar te laten huilen; dit doen we nu 3 dagen. Als dat niet lukt gaan we er na een tijd bij zitten (ze huilt niet langer dan een half uur, ook al vind ik dat ook wel erg lang hoor).
In bed met een speeltje heeft geen zin; ze wil ERUIT en is KLAAR.
Is jouw zoon 24 maanden of wat ouder? Iris is nu 19,5 maand en ik vind haar echt nog te klein om niet te slapen. Ze heeft t ook nodig; als ze wel gaat slapen tikt ze zo 2,5u weg,
Als je een half uur laten huilen te lang vindt, waarom doe je het dan????? Sorry maar ik vind dat echt heel onnodig, zeker gezien wat er afgelopen tijd in haar leventje is gebeurt. Dat heeft echt invloed op zo'n uk.
Zoon is iets ouder dan 24 maanden, maar ook daarvoor had hij het wel eens, en ik heb daar gewoon nooit echt een probleem van gemaakt. ALs ik hem namelijk helemaal over de zeik in bed doe, omdat hij van mij perse moet slapen, dan heb ik a) een kind dat over de zeik is, b) een kind dat 9 van de 10 keer toch niet gaat slapen. Dan kan ik er na even proberen beter voor zorgen dat zoon gewoon een rustige middag heeft, desnoods een lekker stuk wandelen met de wagen, en dan in de avond wat vroeger naar bed.
@ Gizz Bedankt voor je reactie. Het is natuurlijk idd nogal kort. We proberen wel haar te laten huilen; dit doen we nu 3 dagen. Als dat niet lukt gaan we er na een tijd bij zitten (ze huilt niet langer dan een half uur, ook al vind ik dat ook wel erg lang hoor).
In bed met een speeltje heeft geen zin; ze wil ERUIT en is KLAAR.
Is jouw zoon 24 maanden of wat ouder? Iris is nu 19,5 maand en ik vind haar echt nog te klein om niet te slapen. Ze heeft t ook nodig; als ze wel gaat slapen tikt ze zo 2,5u weg,
Als je een half uur laten huilen te lang vindt, waarom doe je het dan????? Sorry maar ik vind dat echt heel onnodig, zeker gezien wat er afgelopen tijd in haar leventje is gebeurt. Dat heeft echt invloed op zo'n uk.
Zoon is iets ouder dan 24 maanden, maar ook daarvoor had hij het wel eens, en ik heb daar gewoon nooit echt een probleem van gemaakt. ALs ik hem namelijk helemaal over de zeik in bed doe, omdat hij van mij perse moet slapen, dan heb ik a) een kind dat over de zeik is, b) een kind dat 9 van de 10 keer toch niet gaat slapen. Dan kan ik er na even proberen beter voor zorgen dat zoon gewoon een rustige middag heeft, desnoods een lekker stuk wandelen met de wagen, en dan in de avond wat vroeger naar bed.
zondag 3 januari 2010 om 15:17
Misschien even nuanceren; ze ligt echt niet een half uur hard te huilen /krijsen. Ze huilt even, moppert dan, kletst wat en gaat weer wat huilen (klinkt meer zeurderig). Als we horen dat ze zich echt niet ok voelt dan gaan we naar haar toe.
Erover praten heeft weinig zin; ze zag haar oma bijna nooit en weet ook niet dat ze overleden is. In de week van de begrafenis ed was ze veel bij mijn moeder en dat ging allemaal goed. Ze is nog te klein om t uit te leggen. Ze zal er heus wel iets van meegekregen hebben, maar ik zou niet weten hoe ik er met haar 'over kan praten', Ze is pas 19,5 maand en t is natuurlijk allemaal heel abstract. Als t bv over mijn moeder zou gaan, die ze per week wel een aantal keer ziet, zou t anders zijn, maar ze had t zowiezo niet over deze oma omdat ze haar heel weinig zag.
Erover praten heeft weinig zin; ze zag haar oma bijna nooit en weet ook niet dat ze overleden is. In de week van de begrafenis ed was ze veel bij mijn moeder en dat ging allemaal goed. Ze is nog te klein om t uit te leggen. Ze zal er heus wel iets van meegekregen hebben, maar ik zou niet weten hoe ik er met haar 'over kan praten', Ze is pas 19,5 maand en t is natuurlijk allemaal heel abstract. Als t bv over mijn moeder zou gaan, die ze per week wel een aantal keer ziet, zou t anders zijn, maar ze had t zowiezo niet over deze oma omdat ze haar heel weinig zag.
zondag 3 januari 2010 om 15:25
quote:femke29 schreef op 03 januari 2010 @ 15:17:
Misschien even nuanceren; ze ligt echt niet een half uur hard te huilen /krijsen. Ze huilt even, moppert dan, kletst wat en gaat weer wat huilen (klinkt meer zeurderig). Als we horen dat ze zich echt niet ok voelt dan gaan we naar haar toe.
Erover praten heeft weinig zin; ze zag haar oma bijna nooit en weet ook niet dat ze overleden is. In de week van de begrafenis ed was ze veel bij mijn moeder en dat ging allemaal goed. Ze is nog te klein om t uit te leggen. Ze zal er heus wel iets van meegekregen hebben, maar ik zou niet weten hoe ik er met haar 'over kan praten', Ze is pas 19,5 maand en t is natuurlijk allemaal heel abstract. Als t bv over mijn moeder zou gaan, die ze per week wel een aantal keer ziet, zou t anders zijn, maar ze had t zowiezo niet over deze oma omdat ze haar heel weinig zag.Ik denk niet dat ze daar te klein voor is. Ik praat al met Mini sinds ze geboren is, geen idee wat ze wel en niet snapt, maar ik denk dat ze meer snapt dan ik kan bevatten. Jouw dochter snapt misschien wel dat haar vader verdrietig is (ik begrijp dat het je schoonmoeder was) en daar wordt zij misschien ook verdrietig van. Verder heeft ze een pittige ziekte meegemaakt, is ook niet niks.
Misschien even nuanceren; ze ligt echt niet een half uur hard te huilen /krijsen. Ze huilt even, moppert dan, kletst wat en gaat weer wat huilen (klinkt meer zeurderig). Als we horen dat ze zich echt niet ok voelt dan gaan we naar haar toe.
Erover praten heeft weinig zin; ze zag haar oma bijna nooit en weet ook niet dat ze overleden is. In de week van de begrafenis ed was ze veel bij mijn moeder en dat ging allemaal goed. Ze is nog te klein om t uit te leggen. Ze zal er heus wel iets van meegekregen hebben, maar ik zou niet weten hoe ik er met haar 'over kan praten', Ze is pas 19,5 maand en t is natuurlijk allemaal heel abstract. Als t bv over mijn moeder zou gaan, die ze per week wel een aantal keer ziet, zou t anders zijn, maar ze had t zowiezo niet over deze oma omdat ze haar heel weinig zag.Ik denk niet dat ze daar te klein voor is. Ik praat al met Mini sinds ze geboren is, geen idee wat ze wel en niet snapt, maar ik denk dat ze meer snapt dan ik kan bevatten. Jouw dochter snapt misschien wel dat haar vader verdrietig is (ik begrijp dat het je schoonmoeder was) en daar wordt zij misschien ook verdrietig van. Verder heeft ze een pittige ziekte meegemaakt, is ook niet niks.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zondag 3 januari 2010 om 15:28
zondag 3 januari 2010 om 15:34
Eens met Supersmollie. Ik heb vanaf de geboorte van mijn kinderen altijd overal over gepraat met ze. Ik heb geen idee wat ze daadwerkelijk begrijpen, maar ik kan me nog goed herinneren dat ze met 20 maanden meer begrepen dan dat ik dacht.
Ik zou haar vertellen dat oma overleden is en dat haar vader daarom verdrietig is. Verder zou ik er niet te veel woorden aan vuil maken, maar toch denk ik dat het goed is om alles te benoemen.
Ik zou haar vertellen dat oma overleden is en dat haar vader daarom verdrietig is. Verder zou ik er niet te veel woorden aan vuil maken, maar toch denk ik dat het goed is om alles te benoemen.
zondag 3 januari 2010 om 15:41
Je geeft zelf aan dat ze supersnel is, al zoveel zinnetjes kan zeggen van wel 5 woorden achterelkaar dat ze kan tellen tot 10, etc. Als dat zo is, dan kan je hier dus ook met haar over praten.Los daarvan kan je altijd praten met je kind. Je kind pikt namelijk heel veel op. Deze oma zag ze misschien niet veel, maar ze heeft wel gemerkt dat jullie verdriet hadden, dat ze een week bij andere oma is geweest etc. Kinderen kunnen het niet benoemen, maar voelen wel de emotie van zaken die gebeuren. Ook over het slapen kun je met haar praten.
Wat huilen betreft, nu nuanceer je het, maar in je vorige post gaf je aan dat een half uur huilen voor jou ook wel wat teveel was, vandaar mijn opmerking.
Wat huilen betreft, nu nuanceer je het, maar in je vorige post gaf je aan dat een half uur huilen voor jou ook wel wat teveel was, vandaar mijn opmerking.
zondag 3 januari 2010 om 15:45
Ik zou er niet al te diep op ingaan, maar gewoon uitleggen dat papa verdrietig is omdat oma dood is. Zoiets. Niet diep ingaan op wat dood nou precies is, waar oma nu precies is. Gewoon, oma is dood, papa is verdrietig enz. Misschien wel heel duidelijk zijn over welke oma er dood is, want ik begrijp dat ze met jouw moeder een goede band heeft.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zondag 3 januari 2010 om 16:07
Mijn dochter zei vlak voordat ze 2 werd; ik ben niet moe, ik ga niet slapen.
Hm. Dus ik zei haar dat ze in elk geval naar bed ging.
Heb haar 2 uur lang horen kletsen en spelen met de knuffels.
Vanaf dat moment heb ik het een beetje aan haar zelf overgelaten. De ene keer ging ze wel slapen, de andere keer niet. Als ze naar bed wilde was dat prima, en dan ging ze ook echt slapen. Als ze niet naar bed wilde, dan liet ik haar een uurtje op de bank tv kijken, zodat ze in ieder geval rustig zat en eventueel de mogelijkheid had om in slaap te vallen, al is dat nooit gebeurd.
Ze kon het echt erg goed zelf aangeven. En een bijkomend voordeel, ze ging 's avonds om 7 uur naar bed en sliep dan door tot 9 uur in de ochtend. Ik werkte in die tijd 1 hele dag, 2 middagen en op zaterdag, dus voor ons was dat perfect.
En een half jaartje later gebeurde hetzelfde met de luier. Die wilde ze op een ochtend niet meer.
Dat is prima, dan ga je op de wc plassen.
En dat vond ze goed, en dat was dat. Nooit geen luiers meer nodig gehad
Probeer het gewoon een keertje uit. Als ze echt moe worden vallen ze vanzelf om.
Hm. Dus ik zei haar dat ze in elk geval naar bed ging.
Heb haar 2 uur lang horen kletsen en spelen met de knuffels.
Vanaf dat moment heb ik het een beetje aan haar zelf overgelaten. De ene keer ging ze wel slapen, de andere keer niet. Als ze naar bed wilde was dat prima, en dan ging ze ook echt slapen. Als ze niet naar bed wilde, dan liet ik haar een uurtje op de bank tv kijken, zodat ze in ieder geval rustig zat en eventueel de mogelijkheid had om in slaap te vallen, al is dat nooit gebeurd.
Ze kon het echt erg goed zelf aangeven. En een bijkomend voordeel, ze ging 's avonds om 7 uur naar bed en sliep dan door tot 9 uur in de ochtend. Ik werkte in die tijd 1 hele dag, 2 middagen en op zaterdag, dus voor ons was dat perfect.
En een half jaartje later gebeurde hetzelfde met de luier. Die wilde ze op een ochtend niet meer.
Dat is prima, dan ga je op de wc plassen.
En dat vond ze goed, en dat was dat. Nooit geen luiers meer nodig gehad
Probeer het gewoon een keertje uit. Als ze echt moe worden vallen ze vanzelf om.
zondag 3 januari 2010 om 18:14
Fijn dat t bij jullie zo goed werkt mamalelie.
Maar ik wil mijn dame van bijna 20 mnd toch niet laten bepalen of ze gaat slapen; dit doe ik ook niet 's avonds bijvoorbeeld en ze mag toch ook niet elke dag kiezen wat ze eet.
Als ze zou kunnen kiezen gaat ze smiddags niet slapen omdat ze wil spelen. Het is daarnaast ook geen kind dat op een gegeven moment omvalt van de slaap; ze gaat gewoon door. Maar je ziet aan haar rode wangen / drukke gedrag dat ze echt moe is.
Ik bepaal dus voor haar dat ze smiddags gewoon nog moet slapen. De vraag is alleen hoe ik t ontstane patroon weer een beetje kan doorbreken...
Maar ik wil mijn dame van bijna 20 mnd toch niet laten bepalen of ze gaat slapen; dit doe ik ook niet 's avonds bijvoorbeeld en ze mag toch ook niet elke dag kiezen wat ze eet.
Als ze zou kunnen kiezen gaat ze smiddags niet slapen omdat ze wil spelen. Het is daarnaast ook geen kind dat op een gegeven moment omvalt van de slaap; ze gaat gewoon door. Maar je ziet aan haar rode wangen / drukke gedrag dat ze echt moe is.
Ik bepaal dus voor haar dat ze smiddags gewoon nog moet slapen. De vraag is alleen hoe ik t ontstane patroon weer een beetje kan doorbreken...
zondag 3 januari 2010 om 19:21
quote:femke29 schreef op 03 januari 2010 @ 18:14:
Fijn dat t bij jullie zo goed werkt mamalelie.
Maar ik wil mijn dame van bijna 20 mnd toch niet laten bepalen of ze gaat slapen; dit doe ik ook niet 's avonds bijvoorbeeld en ze mag toch ook niet elke dag kiezen wat ze eet.
Als ze zou kunnen kiezen gaat ze smiddags niet slapen omdat ze wil spelen. Het is daarnaast ook geen kind dat op een gegeven moment omvalt van de slaap; ze gaat gewoon door. Maar je ziet aan haar rode wangen / drukke gedrag dat ze echt moe is.
Ik bepaal dus voor haar dat ze smiddags gewoon nog moet slapen. De vraag is alleen hoe ik t ontstane patroon weer een beetje kan doorbreken...
Laat ik je alvast uit de droom helpen. Als je dochtertje vind dat zij te groot is om op de tijdstippen die jij uitkiest(overdag) te gaan slapen, dan zal ze dat ook echt niet doen, en dus of wakker blijven of klieren etc. Je kan een kind dat op dat moment niet moe is, niet dwingen om te slapen. En ja dan zal er een tijd aanbreken dat ze dus aan het eind van de dag doodop is.
(vraag me echt af hoe dat werkt, dat je kind gaat slapen, enkel en alleen omdat jij dat wilt).
Fijn dat t bij jullie zo goed werkt mamalelie.
Maar ik wil mijn dame van bijna 20 mnd toch niet laten bepalen of ze gaat slapen; dit doe ik ook niet 's avonds bijvoorbeeld en ze mag toch ook niet elke dag kiezen wat ze eet.
Als ze zou kunnen kiezen gaat ze smiddags niet slapen omdat ze wil spelen. Het is daarnaast ook geen kind dat op een gegeven moment omvalt van de slaap; ze gaat gewoon door. Maar je ziet aan haar rode wangen / drukke gedrag dat ze echt moe is.
Ik bepaal dus voor haar dat ze smiddags gewoon nog moet slapen. De vraag is alleen hoe ik t ontstane patroon weer een beetje kan doorbreken...
Laat ik je alvast uit de droom helpen. Als je dochtertje vind dat zij te groot is om op de tijdstippen die jij uitkiest(overdag) te gaan slapen, dan zal ze dat ook echt niet doen, en dus of wakker blijven of klieren etc. Je kan een kind dat op dat moment niet moe is, niet dwingen om te slapen. En ja dan zal er een tijd aanbreken dat ze dus aan het eind van de dag doodop is.
(vraag me echt af hoe dat werkt, dat je kind gaat slapen, enkel en alleen omdat jij dat wilt).
zondag 3 januari 2010 om 20:37
Hierin verschillen we dan dus op dit moment van mening; het is nu zo dat Iris pas 20 mnd is en zeer zeker moe is. Om 19u wil ze liever ook niet naar bed omdat ze dan nog wil spelen (dat zegt ze ook), maar ook dan gaat ze gewoon naar bed.
We hebben trouwens aan Iris verteld dat oma is overleden; foto van beide oma's erbij gepakt en uitgelegd dat ze met de ene oma niet meer kan spelen (leek mij de beste uitleg voor nu) en natuurlijk ook aangewezen welke oma dat was en met welke oma ze nog wel kon spelen.
Later pakte ze zelf de foto's nog een keer. Ze wees naar m'n schoonmoeder en zei 'oma 'niet' en naar mijn moeder 'oma wel'. Hier laten we t dus ook gewoon bij; lijkt me genoeg toch?
We hebben trouwens aan Iris verteld dat oma is overleden; foto van beide oma's erbij gepakt en uitgelegd dat ze met de ene oma niet meer kan spelen (leek mij de beste uitleg voor nu) en natuurlijk ook aangewezen welke oma dat was en met welke oma ze nog wel kon spelen.
Later pakte ze zelf de foto's nog een keer. Ze wees naar m'n schoonmoeder en zei 'oma 'niet' en naar mijn moeder 'oma wel'. Hier laten we t dus ook gewoon bij; lijkt me genoeg toch?
zondag 3 januari 2010 om 20:58
k zou zeggen, laat haar de middagslaap een aantal keren overslaan. Je merkt vanzelf wel of het gaat of niet. Ik zou er in ieder geval niet zo'n probleem van maken. In het ergste geval stort ze 's avonds of einde van de middag in, maar misschien gaat het ook gewoon prima zonder middagslaap. Grote kans ook dat ze over een paar weken vanzelf weer gaat slapen overdag, kinderen zijn rond die leeftijd heel vaak een beetje aan het etteren met overdag slapen.
zondag 3 januari 2010 om 21:03
quote:femke29 schreef op 03 januari 2010 @ 20:37:
Hierin verschillen we dan dus op dit moment van mening; het is nu zo dat Iris pas 20 mnd is en zeer zeker moe is. Om 19u wil ze liever ook niet naar bed omdat ze dan nog wil spelen (dat zegt ze ook), maar ook dan gaat ze gewoon naar bed.
Probeer het los te laten en kijk het gewoon een paar weken aan. Grote kans dat ze over een week of 2 weer normaal slaapt. Bij mij hebben alle kinderen van die periodes gehad dat ze niet overdag wilden slapen. Maar als ze nog niet zonder middagslaap kunnen is het over het algemeen een zelf-regulerend proces en gaan ze na verloop van tijd vanzelf weer 's middags slapen omdat ze te moe worden.
Onze jongste van 22 maanden heeft deze vakantie ook overdag niet geslapen (veel te veel te beleven en ons kwam het ook wel makkelijk uit). Ging op zich prima en vanaf morgen zit ze weer in het normale ritme en zal ze vanzelf wel weer een uurtje overdag gaan slapen.
Hierin verschillen we dan dus op dit moment van mening; het is nu zo dat Iris pas 20 mnd is en zeer zeker moe is. Om 19u wil ze liever ook niet naar bed omdat ze dan nog wil spelen (dat zegt ze ook), maar ook dan gaat ze gewoon naar bed.
Probeer het los te laten en kijk het gewoon een paar weken aan. Grote kans dat ze over een week of 2 weer normaal slaapt. Bij mij hebben alle kinderen van die periodes gehad dat ze niet overdag wilden slapen. Maar als ze nog niet zonder middagslaap kunnen is het over het algemeen een zelf-regulerend proces en gaan ze na verloop van tijd vanzelf weer 's middags slapen omdat ze te moe worden.
Onze jongste van 22 maanden heeft deze vakantie ook overdag niet geslapen (veel te veel te beleven en ons kwam het ook wel makkelijk uit). Ging op zich prima en vanaf morgen zit ze weer in het normale ritme en zal ze vanzelf wel weer een uurtje overdag gaan slapen.
