Werk & Studie
alle pijlers
Vader van prematuur in ziektewet?
donderdag 7 januari 2010 om 11:58
Hallo allemaal,
Mijn broer is sinds kort de trotse vader van een tweeling. Echter zijn deze kinderen al na 25 weken zwangerschap ter wereld gekomen.
Een hoop zorgen dus voor mijn broer en schoonzus. Nu had mijn broer van de week een gesprek met een maatschappelijk werker over zijn werk. Hij gaf later aan mij aan dat er verwacht wordt dat hij binnenkort weer te werk gaat.
Mijns inziens is dit erg vroeg. Hij heeft een verantwoordelijke baan en kan zijn hoofd daar nu echt niet bij houden. Zijn enige verantwoordelijkheden op dit moment zijn voor hem zijn kinderen en zijn vrouw.
Vandaar dat ik me afvroeg, is dit niet een geval voor de ziektewet?
Lichamelijk is hij uiteraard wel in staat om te werken, maar geestelijk toch echt (voorlopig nog) niet.
Ik weet dat er op dit forum een aantal dames zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, hoe hebben de vaders het in deze situaties gedaan?
En wat zijn de rechten van een vader in zo'n soort situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
Mijn broer is sinds kort de trotse vader van een tweeling. Echter zijn deze kinderen al na 25 weken zwangerschap ter wereld gekomen.
Een hoop zorgen dus voor mijn broer en schoonzus. Nu had mijn broer van de week een gesprek met een maatschappelijk werker over zijn werk. Hij gaf later aan mij aan dat er verwacht wordt dat hij binnenkort weer te werk gaat.
Mijns inziens is dit erg vroeg. Hij heeft een verantwoordelijke baan en kan zijn hoofd daar nu echt niet bij houden. Zijn enige verantwoordelijkheden op dit moment zijn voor hem zijn kinderen en zijn vrouw.
Vandaar dat ik me afvroeg, is dit niet een geval voor de ziektewet?
Lichamelijk is hij uiteraard wel in staat om te werken, maar geestelijk toch echt (voorlopig nog) niet.
Ik weet dat er op dit forum een aantal dames zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, hoe hebben de vaders het in deze situaties gedaan?
En wat zijn de rechten van een vader in zo'n soort situatie?
Alvast bedankt voor jullie reacties.
vrijdag 8 januari 2010 om 13:35
En wat mij betreft hoef je je niet in je handjes te knijpen om zorgverlof te krijgen, daar heb je gewoon recht op. Onbetaald verlof altijd in overleg, in sommige functies kan dat heel makkelijk en is iemand 1-op-1 vervangbaar, in andere niet zo makkelijk en dan zou je met deels werken (en deels betaald dan wel ontbetaald verlof) wellicht ook een eind kunnen komen.
vrijdag 8 januari 2010 om 13:49
Met "werkgevers" doelde ik niet specifiek op jou Lien (En misschien had je dat ook wel niet zo opgevat). Het valt me echter op dat er een hoop werkgevers zijn (inclusief die van mijzelf, hoewel mijn leidinggevende mij tijdens ziekte goed heeft opgevangen), die erg moeilijk doen over zorgverlof, onbetaald / doorbetaald verlof of zelfs ouderschapsverlof. Ze doen zelfs al moeilijk over kolfverlof. loyaliteit wordt vanuit de werkgever verwacht, maar de andere kant op is het: "voor jou tien anderen". En dat vind ik soms wel raar. Ik ben het volledig eens met het feit dat iemand zich niet overbodig hoeft ziek te melden, maar die ziekmelding lijkt me hier niet raar of overbodig. Sec kijkend naar: ben je in staat om te werken? Zo nee: wat doe je dan? en stap twee: "wie beoordeelt of je in staat bent om te werken?" volgt vervolgens vanzelf.
vrijdag 8 januari 2010 om 14:29
Danseresje, mijn ervaring met maatschappelijk werk is een beetje anders. Ons is vooral verteld wat er allemaal niet kon en waar we allemaal geen recht op hadden. Tijdens de zwangerschap zijn er toen wel stappen ondernomen om te kijken hoe ik toch op de een of andere manier ondersteuning kon krijgen toen die idioten in het ziekenhuis bedacht hadden dat ik wel naar huis kon, maar in de periode na de bevalling was het een kwestie van Ronald McDonaldhuis regelen en dat was het. Ja, plus de normale praat over zorgverlof en ouderschapsverlof, maar zorgverlof was dus al op en ouderschapsverlof is onbetaald, dat konden we financieel niet aan. Over de mogelijkheid om je ziek te melden is niet gesproken. Ook niet toen ze zelf constateerde dat Qlief er wel finaal doorheen zat.
zaterdag 9 januari 2010 om 12:27
Ik ben zelf moeder van een tweeling die 'gewoon' met 37 weken en 5 dagen geboren is, geboortegewicht 2700 en 2620 gram, en dat vond ik al heftig. Laat staan als je met 25 weken bevalt. Mijn moeder heeft een vriendin die jaren geleden met 27 weken zwangerschap beviel van een tweeling, per kind net 1000 gram, ze beschrijft het zelf als twee kale konijntjes . En dat is zwaar. Emotioneel zowel als fysiek.
Natuurlijk is de ziektewet er niet om de partner een mogelijkheid te geven er voor zijn gezin te zijn. Ik vind wel dat dit een uitzonderlijke situatie is, waarin je als werkgever mee hoort te denken met je werknemer, ongeacht of je bij een groot bedrijf werkt of in het MKB. Alleen zul je in verschillende werksituaties en bij verschillende functies ook verschillende beslissingen moeten nemen. Een machinebankwerker zal makkelijker thuis kunnen blijven, betaald of onbetaald, dan een manager in een MKB bedrijf, bijvoorbeeld. Maar ik vind wel dat in alle gevallen in overleg met de werkgever een manier gevonden zal moeten worden waarop jouw broer er zoveel mogelijk kan zijn voor zijn gezin, op een dusdanige manier dat zijn werk er zo min mogelijk schade van ondervindt.
De thuiszorg kun je inschakelen voor de situatie thuis. De kinderen zullen voorlopig nog niet thuis kunnen komen, maar volgens mij heb je wel recht op hulp in de huishouding. Ik lees dat de moeder fysiek in orde is, gelukkig maar (van dermate kleine kinderen bevallen richt weinig 'schade' aan down under, dat is een geluk bij een ongeluk).
Natuurlijk is de ziektewet er niet om de partner een mogelijkheid te geven er voor zijn gezin te zijn. Ik vind wel dat dit een uitzonderlijke situatie is, waarin je als werkgever mee hoort te denken met je werknemer, ongeacht of je bij een groot bedrijf werkt of in het MKB. Alleen zul je in verschillende werksituaties en bij verschillende functies ook verschillende beslissingen moeten nemen. Een machinebankwerker zal makkelijker thuis kunnen blijven, betaald of onbetaald, dan een manager in een MKB bedrijf, bijvoorbeeld. Maar ik vind wel dat in alle gevallen in overleg met de werkgever een manier gevonden zal moeten worden waarop jouw broer er zoveel mogelijk kan zijn voor zijn gezin, op een dusdanige manier dat zijn werk er zo min mogelijk schade van ondervindt.
De thuiszorg kun je inschakelen voor de situatie thuis. De kinderen zullen voorlopig nog niet thuis kunnen komen, maar volgens mij heb je wel recht op hulp in de huishouding. Ik lees dat de moeder fysiek in orde is, gelukkig maar (van dermate kleine kinderen bevallen richt weinig 'schade' aan down under, dat is een geluk bij een ongeluk).
zaterdag 9 januari 2010 om 15:06
Nog niet alles gelezen..maar pas meegemaakt.. Ik ben met 25 wkn zwschap in het ziekenhuis gekomen(op 1 uur afstand van huis), heb er 3 wkn gelegen en toen is de baby gehaald. Ik heb nog 2 kinderen die ook naar school gebracht moeten worden. De kleine heeft toen nog 4 en een halve wk in het zhuis gelegen voor we naar een zhuis dichterbij konden.
Mijn man heeft veel vrij genomen en ook zorg verlof. Hij had geloof ik 20 dagen zorgverlof, en ging dan halve dagen werken zodat hij er uiteindelijk 40 had. En soms bleef hij 1 of 2 uurtjes langer om uren te sparen. Van vrije dagen heeft hij er een aantal kado gekregen(vanwege uitzonderlijke situatie).
Toen we naar een dichterbij zhuis gingen is hij weer fulltime gaan werken.
Praat met de werkgever!
Mijn man heeft veel vrij genomen en ook zorg verlof. Hij had geloof ik 20 dagen zorgverlof, en ging dan halve dagen werken zodat hij er uiteindelijk 40 had. En soms bleef hij 1 of 2 uurtjes langer om uren te sparen. Van vrije dagen heeft hij er een aantal kado gekregen(vanwege uitzonderlijke situatie).
Toen we naar een dichterbij zhuis gingen is hij weer fulltime gaan werken.
Praat met de werkgever!
zaterdag 9 januari 2010 om 15:28
Er zijn geen goede regelingen je kind langdurig levensbedreigend in een ziekenhuis ver weg ligt. Je hebt gedurende 12 weken lang recht op de helft van je uren onbetaald verlof. Je bent volledig afhankelijk van de goedheid van je werkgever als je betaald verlof wilt hebben.
Papa moet praten met zijn werkgever en hopen dat die een beter hart heeft dan de werkgever van mijn man 5 jaar geleden (premature tweeling 31w). Ondanks veel blijven werken en het gebruik van gewone verlofdagen, is hij daarna weggepest ivm te hoog verzuim.
En ook mama moet duidelijk nu al praten met haar werkgever. Want vermoedelijk is haar verlof precies voorbij als de baby's net thuis zijn. En dan zijn ze net in het stadium van normale (kwetsbare) pasgeborenen.
Enne, het gaat hier niet om weken, maar waarschijnlijk om rond de 3 maanden... Wel zullen de kleintjes (als alles goed gaat) over een week of 6 naar een ziekenhuis bij hen in de buurt worden overgeplaatst.
Papa moet praten met zijn werkgever en hopen dat die een beter hart heeft dan de werkgever van mijn man 5 jaar geleden (premature tweeling 31w). Ondanks veel blijven werken en het gebruik van gewone verlofdagen, is hij daarna weggepest ivm te hoog verzuim.
En ook mama moet duidelijk nu al praten met haar werkgever. Want vermoedelijk is haar verlof precies voorbij als de baby's net thuis zijn. En dan zijn ze net in het stadium van normale (kwetsbare) pasgeborenen.
Enne, het gaat hier niet om weken, maar waarschijnlijk om rond de 3 maanden... Wel zullen de kleintjes (als alles goed gaat) over een week of 6 naar een ziekenhuis bij hen in de buurt worden overgeplaatst.
...
