Relaties
alle pijlers
Vriend met asperger
zondag 17 januari 2010 om 16:30
Hallo,
Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend Asperger-syndroom heeft. Enerzijds een moeilijk moment, het is een aandoening zonder hoop/zicht op genezing. Anderzijds een opluchting, er was dus inderdaad 'iets' aan de hand en nu komt er hopelijk meer wederzijds begrip, we zoeken nog naar een 'hoe nu verder'.
Ik ben ook zoek naar mensen die een partner of familielid met Asperger hebben, ik zou graag willen weten hoe zij daar mee omgaan, wat moeilijkheden en beperkingen zijn, of er een manier van samenleven te vinden is en is dat heel moeilijk, moet je veel inleveren? Kan je echt gelukkig worden, als emotioneel mens (ik ben ook nog eens wat emotioneler dan de gemiddelde mens) met iemand met Asperger?
Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend Asperger-syndroom heeft. Enerzijds een moeilijk moment, het is een aandoening zonder hoop/zicht op genezing. Anderzijds een opluchting, er was dus inderdaad 'iets' aan de hand en nu komt er hopelijk meer wederzijds begrip, we zoeken nog naar een 'hoe nu verder'.
Ik ben ook zoek naar mensen die een partner of familielid met Asperger hebben, ik zou graag willen weten hoe zij daar mee omgaan, wat moeilijkheden en beperkingen zijn, of er een manier van samenleven te vinden is en is dat heel moeilijk, moet je veel inleveren? Kan je echt gelukkig worden, als emotioneel mens (ik ben ook nog eens wat emotioneler dan de gemiddelde mens) met iemand met Asperger?
maandag 18 januari 2010 om 12:41
sjongejone, ik raad je aan om eens op www.autsider.net te kijken, een site over autisme en verwante stoornissen. Ze hebben een leuk forum, waar heel veel mensen posten die zelf een ASS diagnose hebben. Ik vond het leerzaam om meer te begrijpen hoe mensen met een ASS in het leven staan, waar ze tegenaan lopen en hoe zwaar en vermoeiend veel dingen voor hen zijn. Echt een aanrader.
maandag 18 januari 2010 om 14:48
quote:Stoeptegel schreef op 18 januari 2010 @ 12:23:
Excuus voor de spelfouten
De spelfouten zijn je vergeven Stoeptegel, ik vind de inhoud van je berichtje interesanter.
Ik kan natuurlijk nooit oordelen over jou situatie,want die ken ik niet.Los van het "asperger" zijn hebben mensen natuurlijk ook hun eigen karakter en persoonlijkheid. Die telt natuurlijk ook erg mee.
Als de betreffende aspie niet naar zichzelf wil kijken,niet wil leren en/of geen respect heeft voor de andere partij wordt het moeilijk. Maar dat geldt natuurlijk voor iedereen.
Ook ben ik van mening dat mensen met bepaalde karakters niet bij een aspie passen. Maar is het niet zo, dat niet iedereen bij elkaar past.
Ik had het daarnet nog met mijn vriendin erover hoe moeilijk ik eigenlijk ben. (betreffende asperger) Zij vind het niet zo moeilijk en zegt dat in mijn gebruiksaanwijzing vooral de woorden "met beleid"staan.
Ik ben er zelf pas laat achter gekomen. Wist wel dat ik anders dacht als anderen maar pas toen mijn dochter onderzocht werd viel alles samen. Doordat ik iemand ben die mezelf en anderen constant analyseert en ook leergierig is kan ik zonder problemen prima mee.
Als je iemand hebt die dat niet kan of wil,of iemand die meer naar gewoon autisme neigt wordt het wel erg moeilijk.
Overigens begrijp ik best dat het voor niet aspies vermoeiend kan zijn, net zoals wij weleens zuchten waarom een "niet aspie" onze logica niet begrijpt. Ik vind vooral belangrijk om respect voor elkaar te hebben en veel te communiceren waardoor we elkaars denkwijzen begrijpen.
Ik ben in het zakelijke leven leidinggevend en ben door mijn aspie gedrag zeer direct. Ik hou niet van taktiekjes en zeg gewoon wat ik bedoel. Dit kan soms als bot overkomen.
Om dit te voorkomen leg ik mijn mensen uit hoe ik in elkaar steek en hoe ik dingen bedoel als ik die op een bepaalde manier breng.
Het leuke is dat ik daar weer positieve reacties op krijg en men mij blijkbaar waardeert omdat ze bij mij precies weten waar ze aan toe zijn. Er zitten geen dubbele agenda's achter mijn uitlatingen en dat is bij anderen weleens anders. Zozie je.....als ik laat merken dat ik weet hoe ik in elkaar zit en er ook met hen over wil communiceren kan het ook heel goed werken.
Excuus voor de spelfouten
De spelfouten zijn je vergeven Stoeptegel, ik vind de inhoud van je berichtje interesanter.
Ik kan natuurlijk nooit oordelen over jou situatie,want die ken ik niet.Los van het "asperger" zijn hebben mensen natuurlijk ook hun eigen karakter en persoonlijkheid. Die telt natuurlijk ook erg mee.
Als de betreffende aspie niet naar zichzelf wil kijken,niet wil leren en/of geen respect heeft voor de andere partij wordt het moeilijk. Maar dat geldt natuurlijk voor iedereen.
Ook ben ik van mening dat mensen met bepaalde karakters niet bij een aspie passen. Maar is het niet zo, dat niet iedereen bij elkaar past.
Ik had het daarnet nog met mijn vriendin erover hoe moeilijk ik eigenlijk ben. (betreffende asperger) Zij vind het niet zo moeilijk en zegt dat in mijn gebruiksaanwijzing vooral de woorden "met beleid"staan.
Ik ben er zelf pas laat achter gekomen. Wist wel dat ik anders dacht als anderen maar pas toen mijn dochter onderzocht werd viel alles samen. Doordat ik iemand ben die mezelf en anderen constant analyseert en ook leergierig is kan ik zonder problemen prima mee.
Als je iemand hebt die dat niet kan of wil,of iemand die meer naar gewoon autisme neigt wordt het wel erg moeilijk.
Overigens begrijp ik best dat het voor niet aspies vermoeiend kan zijn, net zoals wij weleens zuchten waarom een "niet aspie" onze logica niet begrijpt. Ik vind vooral belangrijk om respect voor elkaar te hebben en veel te communiceren waardoor we elkaars denkwijzen begrijpen.
Ik ben in het zakelijke leven leidinggevend en ben door mijn aspie gedrag zeer direct. Ik hou niet van taktiekjes en zeg gewoon wat ik bedoel. Dit kan soms als bot overkomen.
Om dit te voorkomen leg ik mijn mensen uit hoe ik in elkaar steek en hoe ik dingen bedoel als ik die op een bepaalde manier breng.
Het leuke is dat ik daar weer positieve reacties op krijg en men mij blijkbaar waardeert omdat ze bij mij precies weten waar ze aan toe zijn. Er zitten geen dubbele agenda's achter mijn uitlatingen en dat is bij anderen weleens anders. Zozie je.....als ik laat merken dat ik weet hoe ik in elkaar zit en er ook met hen over wil communiceren kan het ook heel goed werken.
maandag 18 januari 2010 om 14:53
quote:Mormy schreef op 17 januari 2010 @ 23:54:
Wat een heerlijk positieve reacties hier. Hierbij dus mijn eerste post. Mijn vriendin wees me op dit topic, vond ik vast wel interessant als autist met Asperger.
Waarschuwing, lading tekst
Autisme komt in alle soorten en maten. Net als oogaandoeningen. Blindheid is de zwaarste gradatie maar je hebt ook mensen die alleen een leesbril nodig hebben. Zelfde is met autisme. Je maakt dit topic denk ik niet omdat je net heb gehoord dat je vriend een bril moet maar omdat het niet echt lekker liep en je nu een verklaring hebt.
Zal vanuit mijn perspectief beschrijven hoe het er denk ik voor mij anders aan toegaat dan voor mensen zonder autisme.
Emoties heb ik net zo goed. Kan ook huilen bij zielige film. Boos wordt ik ook, en vrolijk, alles komt voorbij. Waar het anders is is dat ik het moeilijk vind de emoties van anderen te lezen. Me inleven in iemand is een van de moeilijkste dingen die er zijn voor mij.
Betekent niet dat ik nooit doorheb als er iets bij iemand mis is. Mensen met Asperger zijn vaak heel intelligent en kunnen heel veel 'trucjes' leren. Je moet accepteren dat je anders bent en leren wat je kan aanvullen met 'trucjes' en kennis. Verder weet ik dat ik slechtere kanten heb. Kanten die waarschijnlijk door het autisme komen maar je hebt ook zat mensen die ze hebben zonder autisme. Hou vaak van regelmaat. Plotselinge veranderingen hou ik niet van en sluit me soms af voor omgeving en problemen.
Je kan prima met mensen samenleven. Je moet er alleen voor zorgen dat je elkaar begrijpt. Als mijn vriendin graag heeft dat ik bij haar ouders met kerst en nieuwjaar kom, is dat logisch. Ze snapt gelukkig ook dat met al bezoeken aan mijn eigen familie dat ik op 2 en 3 januari even mijn eigen ruimte en rust moet hebben.
Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader zijn autisme heeft daar zeker aan begedragen. Het grote verschil is met hem dat hij het niet accepteerde. Officieële diagnose kwam pas rond zijn vijftigste nadat mijn ouders al gescheiden waren.
Mijn moeder weet gelukkig nog wel de mooie kanten, dat je het fijn vond dat hij niet altijd tijd van haar vroeg. Als ze even alleen wilde zijn ging dat prima. Had hij geen problemen mee. Denk alleen dat hij had moeten inzien dat als ze wel bij hem wil zijn dat hij er dan ook moet zijn. Komt allemaal aan op je bewust zijn van wie je bent en dat die persoon naast je heel speciaal is en je daarvoor best af en toe beetje voor mag afzien.
Vraag is dus, wil en kan je vriend dat?
Dank je Mormy voor je uitleg en toelichting, geeft mij weer meer begrip.
Wat je boven vraagt, is eigenlijk precies het probleem. Mijn vriend heeft jarenlang geleefd met de gedachte dat er met hem niets aan de hand was en ook nu, nu hij beseft dat er iets aan de hand is waar hij (vind ik) echt wat mee moet, denkt hij nog dat hij er alleen wel uitkomt. Zelfs zo erg dat hij kan zeggen: 'dan blijf ik toch de rest van mijn leven alleen?'.
Wat een heerlijk positieve reacties hier. Hierbij dus mijn eerste post. Mijn vriendin wees me op dit topic, vond ik vast wel interessant als autist met Asperger.
Waarschuwing, lading tekst
Autisme komt in alle soorten en maten. Net als oogaandoeningen. Blindheid is de zwaarste gradatie maar je hebt ook mensen die alleen een leesbril nodig hebben. Zelfde is met autisme. Je maakt dit topic denk ik niet omdat je net heb gehoord dat je vriend een bril moet maar omdat het niet echt lekker liep en je nu een verklaring hebt.
Zal vanuit mijn perspectief beschrijven hoe het er denk ik voor mij anders aan toegaat dan voor mensen zonder autisme.
Emoties heb ik net zo goed. Kan ook huilen bij zielige film. Boos wordt ik ook, en vrolijk, alles komt voorbij. Waar het anders is is dat ik het moeilijk vind de emoties van anderen te lezen. Me inleven in iemand is een van de moeilijkste dingen die er zijn voor mij.
Betekent niet dat ik nooit doorheb als er iets bij iemand mis is. Mensen met Asperger zijn vaak heel intelligent en kunnen heel veel 'trucjes' leren. Je moet accepteren dat je anders bent en leren wat je kan aanvullen met 'trucjes' en kennis. Verder weet ik dat ik slechtere kanten heb. Kanten die waarschijnlijk door het autisme komen maar je hebt ook zat mensen die ze hebben zonder autisme. Hou vaak van regelmaat. Plotselinge veranderingen hou ik niet van en sluit me soms af voor omgeving en problemen.
Je kan prima met mensen samenleven. Je moet er alleen voor zorgen dat je elkaar begrijpt. Als mijn vriendin graag heeft dat ik bij haar ouders met kerst en nieuwjaar kom, is dat logisch. Ze snapt gelukkig ook dat met al bezoeken aan mijn eigen familie dat ik op 2 en 3 januari even mijn eigen ruimte en rust moet hebben.
Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader zijn autisme heeft daar zeker aan begedragen. Het grote verschil is met hem dat hij het niet accepteerde. Officieële diagnose kwam pas rond zijn vijftigste nadat mijn ouders al gescheiden waren.
Mijn moeder weet gelukkig nog wel de mooie kanten, dat je het fijn vond dat hij niet altijd tijd van haar vroeg. Als ze even alleen wilde zijn ging dat prima. Had hij geen problemen mee. Denk alleen dat hij had moeten inzien dat als ze wel bij hem wil zijn dat hij er dan ook moet zijn. Komt allemaal aan op je bewust zijn van wie je bent en dat die persoon naast je heel speciaal is en je daarvoor best af en toe beetje voor mag afzien.
Vraag is dus, wil en kan je vriend dat?
Dank je Mormy voor je uitleg en toelichting, geeft mij weer meer begrip.
Wat je boven vraagt, is eigenlijk precies het probleem. Mijn vriend heeft jarenlang geleefd met de gedachte dat er met hem niets aan de hand was en ook nu, nu hij beseft dat er iets aan de hand is waar hij (vind ik) echt wat mee moet, denkt hij nog dat hij er alleen wel uitkomt. Zelfs zo erg dat hij kan zeggen: 'dan blijf ik toch de rest van mijn leven alleen?'.
maandag 18 januari 2010 om 15:04
Mooi dat ik een beetje kan helpen. Ik wil dit nie lullig brengen maar ik denk dat het probleem hier toch echt beetje bij je vriend ligt. Accepteren kost tijd maar dat maakt het voor jou geen leukere tijd.
Klinkt als dat hij tijd nodig heeft of het nooit zal leren. Je moet denk ik aan je zelf vragen of je er die tijd in wil investeren, van dichtbij of van een afstand. Misschien wil hij het niet accepteren of in elk geval eerst volgende decenium niet.
Je kent hem beter dan wij dat doen, in ieder geval succes.
Klinkt als dat hij tijd nodig heeft of het nooit zal leren. Je moet denk ik aan je zelf vragen of je er die tijd in wil investeren, van dichtbij of van een afstand. Misschien wil hij het niet accepteren of in elk geval eerst volgende decenium niet.
Je kent hem beter dan wij dat doen, in ieder geval succes.
maandag 18 januari 2010 om 15:14
sjongsjonge
Dank je Mormy voor je uitleg en toelichting, geeft mij weer meer begrip.
Wat je boven vraagt, is eigenlijk precies het probleem. Mijn vriend heeft jarenlang geleefd met de gedachte dat er met hem niets aan de hand was en ook nu, nu hij beseft dat er iets aan de hand is waar hij (vind ik) echt wat mee moet, denkt hij nog dat hij er alleen wel uitkomt. Zelfs zo erg dat hij kan zeggen: 'dan blijf ik toch de rest van mijn leven alleen?'.
Laat er éénwijze les zijn. Met iedereen is wel wat aan de hand. Ik ken zat dames met bipolaire stoornissen die allemaal zeiden datze niets mankeerden totdat ze uiteindelijk bij een psych terecht kwamen en die hetzelfde zei.
Je vriend zit nu nog in de verwerkingsfase. Het kan zijn dat jij teveel haast wil maken nu bepaalde zaken bevestigd zijn. Die druk erop zetten geeft juist het averechtse effect. Hij geeft dit dan ook aan door te zeggen dat hij het dan de rest van zijn leven maar alleen moet doen.
Hetis niet zo, dat nu er iets gediagnosticeerd is een ander even tegen een aspie zegt wat hij moet doen. Dat werkt niet.
Laat hem zichzelf rustig analyseren.
Jij bent zijn therapeut niet.
Je moet je alleen bezig houden met hoe je wilt hoe hij met jou omgegaat. En als je ergens me zit, vertel hem dat op een rustige manier,maar verwacht niet direct acties van hem. Het gaat eerst in zijn hoofd malen. Een aspie doet veel meer in zijn hoofd als de gemiddelde mens.
Als je hem gaat pushen doe je precies wat je moet doen omeengrotere afstand te creëren.
Dank je Mormy voor je uitleg en toelichting, geeft mij weer meer begrip.
Wat je boven vraagt, is eigenlijk precies het probleem. Mijn vriend heeft jarenlang geleefd met de gedachte dat er met hem niets aan de hand was en ook nu, nu hij beseft dat er iets aan de hand is waar hij (vind ik) echt wat mee moet, denkt hij nog dat hij er alleen wel uitkomt. Zelfs zo erg dat hij kan zeggen: 'dan blijf ik toch de rest van mijn leven alleen?'.
Laat er éénwijze les zijn. Met iedereen is wel wat aan de hand. Ik ken zat dames met bipolaire stoornissen die allemaal zeiden datze niets mankeerden totdat ze uiteindelijk bij een psych terecht kwamen en die hetzelfde zei.
Je vriend zit nu nog in de verwerkingsfase. Het kan zijn dat jij teveel haast wil maken nu bepaalde zaken bevestigd zijn. Die druk erop zetten geeft juist het averechtse effect. Hij geeft dit dan ook aan door te zeggen dat hij het dan de rest van zijn leven maar alleen moet doen.
Hetis niet zo, dat nu er iets gediagnosticeerd is een ander even tegen een aspie zegt wat hij moet doen. Dat werkt niet.
Laat hem zichzelf rustig analyseren.
Jij bent zijn therapeut niet.
Je moet je alleen bezig houden met hoe je wilt hoe hij met jou omgegaat. En als je ergens me zit, vertel hem dat op een rustige manier,maar verwacht niet direct acties van hem. Het gaat eerst in zijn hoofd malen. Een aspie doet veel meer in zijn hoofd als de gemiddelde mens.
Als je hem gaat pushen doe je precies wat je moet doen omeengrotere afstand te creëren.
maandag 18 januari 2010 om 16:04
Waar moet hij volgens jou wat mee, Sjongejonge? Daar ben ik wel benieuwd naar.
Ik heb dus zoals gezegd een vrij verse diagnose in het autistisch spectrum, en het aanbod van de ggz is pyscho educatie. Oftewel: hoe maak je je stoornis leefbaar, hoe pas je je leven zo aan dat je niet onderuit gaat.
Een vrij mager aanbod, zeker als er niets mis is met je intelligentie (en is nu juist die normale tot hoge intelligentie geen kenmerk van asperger?)
Maar goed, psycho educatie, aanpassing van de praktische omstandigheden, meer smaken zijn er niet. Wat je meer wil moet je uit jezelf halen.
Wat wil jij van hem en wat wil hij bereiken?
Ik heb dus zoals gezegd een vrij verse diagnose in het autistisch spectrum, en het aanbod van de ggz is pyscho educatie. Oftewel: hoe maak je je stoornis leefbaar, hoe pas je je leven zo aan dat je niet onderuit gaat.
Een vrij mager aanbod, zeker als er niets mis is met je intelligentie (en is nu juist die normale tot hoge intelligentie geen kenmerk van asperger?)
Maar goed, psycho educatie, aanpassing van de praktische omstandigheden, meer smaken zijn er niet. Wat je meer wil moet je uit jezelf halen.
Wat wil jij van hem en wat wil hij bereiken?
maandag 18 januari 2010 om 16:47
quote:darkman schreef op 18 januari 2010 @ 10:09:
[...]
Dat is niet correct.
Het is wel zo dat een aspie op een bepaalde manier heeft nagedacht over iets en een analyse in zijn hoofd heeft. Je zult een andere mening daardoor heel goed moeten onderbouwen.
Het is niet zo dat hij je géén gelijk wilt geven.Maar als je geen goede onderbouwing hebt kun je het schudden. Je hebt geen idee hoe een aspie een bepaald iets geanalyseerd kan hebben.
Ga maar eens een inhoudelijke discussie met hem aan. Het probleem is dat aspies met harde feiten (zeg maar zwart wit) wil werken en in het dagelijkse leven er veel grijsvlakken zijn. Dat kost wat energie.
Soms hebben 2 partijen allebei gelijk.
Ik ben van mening dat he leven geen toeval maar een grote levensles is. Een partner vult je zwakke plekken aan en daar kan je wat van leren.Het is natuurlijk de vraag of je zo wijs bent om te willen leren.
Iemand die roept dat de ander altijd gelijk wil hebben vertoont meestal datzelfde gedrag. En dat conflicteert. Het is juist de bedoeling dat men van elkaar leert en het gedrag aan beide zijden wat bijschaaft.
Dat je gelijk reageert met: dat is niet correct, is eigenlijk al een bevestiging van mijn bevindingen.
Ik heb 2 maanden gedate met een aperger en de beste meneer beweerde meer over mijn vakgebied te weten dan ik ( ik heb er 6 jaar voor gestudeerd... ) dat is natuurlijk een beetje apart vind je niet, Darkman? Dan maak je je m.i. onsterfelijk belachelijk als je dingen beweert die toch echt niet kloppen. Ik heb verder in die 2 maanden nooit gezegd tegen hem dat hij zijn ongelijk niet wilde toegeven, ik ben in plaats daarvan als een haas vertrokken, voelde met mijn klompen aan dat er met hem geen discussie viel te voeren over dat onderwerp.
TO vroeg hoe de sex was.
Bij mij heel slecht, maar let op, ik heb maar 1 ervaring die maar 2 maanden duurde dus hoeft niet veel te zeggen.
Het was er in en eruit, geen oraal, geen zoenen, geen lichamelijke warmte buiten de sex om, al met al een kille bedoening.
Voor mij evenals Stoeptegel, ook geen labels meer.
[...]
Dat is niet correct.
Het is wel zo dat een aspie op een bepaalde manier heeft nagedacht over iets en een analyse in zijn hoofd heeft. Je zult een andere mening daardoor heel goed moeten onderbouwen.
Het is niet zo dat hij je géén gelijk wilt geven.Maar als je geen goede onderbouwing hebt kun je het schudden. Je hebt geen idee hoe een aspie een bepaald iets geanalyseerd kan hebben.
Ga maar eens een inhoudelijke discussie met hem aan. Het probleem is dat aspies met harde feiten (zeg maar zwart wit) wil werken en in het dagelijkse leven er veel grijsvlakken zijn. Dat kost wat energie.
Soms hebben 2 partijen allebei gelijk.
Ik ben van mening dat he leven geen toeval maar een grote levensles is. Een partner vult je zwakke plekken aan en daar kan je wat van leren.Het is natuurlijk de vraag of je zo wijs bent om te willen leren.
Iemand die roept dat de ander altijd gelijk wil hebben vertoont meestal datzelfde gedrag. En dat conflicteert. Het is juist de bedoeling dat men van elkaar leert en het gedrag aan beide zijden wat bijschaaft.
Dat je gelijk reageert met: dat is niet correct, is eigenlijk al een bevestiging van mijn bevindingen.
Ik heb 2 maanden gedate met een aperger en de beste meneer beweerde meer over mijn vakgebied te weten dan ik ( ik heb er 6 jaar voor gestudeerd... ) dat is natuurlijk een beetje apart vind je niet, Darkman? Dan maak je je m.i. onsterfelijk belachelijk als je dingen beweert die toch echt niet kloppen. Ik heb verder in die 2 maanden nooit gezegd tegen hem dat hij zijn ongelijk niet wilde toegeven, ik ben in plaats daarvan als een haas vertrokken, voelde met mijn klompen aan dat er met hem geen discussie viel te voeren over dat onderwerp.
TO vroeg hoe de sex was.
Bij mij heel slecht, maar let op, ik heb maar 1 ervaring die maar 2 maanden duurde dus hoeft niet veel te zeggen.
Het was er in en eruit, geen oraal, geen zoenen, geen lichamelijke warmte buiten de sex om, al met al een kille bedoening.
Voor mij evenals Stoeptegel, ook geen labels meer.
maandag 18 januari 2010 om 17:22
Nooit gelijk geven? Jawel hoor, alleen zoals Darkman al zei willen mensen met Asperger bewijs, het onderbouwd zien. Anders geloven ze het niet. Daar moet je rekening mee (willen) houden. Toegeven dat ze fout zitten vinden ze idd lastig maar om nou meteen te zeggen zat ze je nooit gelijk geven.
En qua seks en intimiteit. Denk ook dat autisten gewoon behoefte hebben aan intimiteit hoor maar misschien wat minder en het liefst op hun eigen initiatief. Wat ik denk ook belangrijk is, zoals ik eerder al zei. De persoon in kwestie moet er wel voor willen leren. Seks koud en dood, misschien moet hij eens een boek openslaan over vrouwen?
Komt denk ik allemaal neer op acceptatie en willen aanpassen aan de 'normalere' mensen/partner.
En qua seks en intimiteit. Denk ook dat autisten gewoon behoefte hebben aan intimiteit hoor maar misschien wat minder en het liefst op hun eigen initiatief. Wat ik denk ook belangrijk is, zoals ik eerder al zei. De persoon in kwestie moet er wel voor willen leren. Seks koud en dood, misschien moet hij eens een boek openslaan over vrouwen?
Komt denk ik allemaal neer op acceptatie en willen aanpassen aan de 'normalere' mensen/partner.
maandag 18 januari 2010 om 18:02
quote:Mormy schreef op 17 januari 2010 @ 23:54:
Wat een heerlijk positieve reacties hier. Hierbij dus mijn eerste post. Mijn vriendin wees me op dit topic, vond ik vast wel interessant als autist met Asperger.
Waarschuwing, lading tekst
Autisme komt in alle soorten en maten. Net als oogaandoeningen. Blindheid is de zwaarste gradatie maar je hebt ook mensen die alleen een leesbril nodig hebben. Zelfde is met autisme. Je maakt dit topic denk ik niet omdat je net heb gehoord dat je vriend een bril moet maar omdat het niet echt lekker liep en je nu een verklaring hebt.
Ik zie het ook zo. Ik heb een paar autistische vrienden, en ze hebben weliswaar overeenkomstige gedragskenmerken, maar ook verschillen. Sommigen hebben weinig - zoals ik dat noem - sociale wederkerigheid, en anderen zijn best sociaal. Maar deze verschillen zie ik ook tussen mensen zonder autisme. Bepaalde mensen mijd ik, autistisch of niet. En met bepaalde mensen ga ik graag om; knoop ik graag een gesprek aan. En daar kunnen even goed autisme tussen zitten.
Ik vind het niet erg om met PDD/NOS gelabeld te zijn, maar buiten het Internet loop ik er niet mee te koop. Ik wil dat mensen hun gedrag niet van mijn label laten afhangen. Sommige mensen hebben me snel door (en dat hoeft niet altijd negatief uit te pakken) en anderen vinden mij een prima vent met hier en daar wat eigenaardigheden.
quote:Zal vanuit mijn perspectief beschrijven hoe het er denk ik voor mij anders aan toegaat dan voor mensen zonder autisme.
Emoties heb ik net zo goed. Kan ook huilen bij zielige film. Boos wordt ik ook, en vrolijk, alles komt voorbij. Waar het anders is is dat ik het moeilijk vind de emoties van anderen te lezen. Me inleven in iemand is een van de moeilijkste dingen die er zijn voor mij.
Inleven in een ander lukt me wel, maar het is de juiste manier van reageren. Ligt er ook aan welke emotie de ander toont. Als die vrolijk is en een leuk verhaal vertelt, is het een genot om naar hem of haar te kijken en te luisteren, en dan begin ik ook te glimlachen. Dat lijkt hem te stimuleren om door te gaan met zijn verhaal.
quote:Betekent niet dat ik nooit doorheb als er iets bij iemand mis is. Mensen met Asperger zijn vaak heel intelligent en kunnen heel veel 'trucjes' leren. Je moet accepteren dat je anders bent en leren wat je kan aanvullen met 'trucjes' en kennis.
Mijn autisme lokt niet alleen negatieve situaties uit, maar soms ook grappige, waar ik soms ook om moet lachen.
quote:Verder weet ik dat ik slechtere kanten heb. Kanten die waarschijnlijk door het autisme komen maar je hebt ook zat mensen die ze hebben zonder autisme. Hou vaak van regelmaat. Plotselinge veranderingen hou ik niet van en sluit me soms af voor omgeving en problemen.Ik kan soms wel tegen veranderingen, soms niet. Het hangt af wat de oude situatie was, wat de nieuwe situatie wordt, en welke gevolgen dat voor mij heeft, soms ook welke gevolgen dat voor mijn naaste collega's (op het werk) of huisgenoot (thuis) heeft. Ben ik dan altijd slecht af? Dat hoeft niet per se.
Wat een heerlijk positieve reacties hier. Hierbij dus mijn eerste post. Mijn vriendin wees me op dit topic, vond ik vast wel interessant als autist met Asperger.
Waarschuwing, lading tekst
Autisme komt in alle soorten en maten. Net als oogaandoeningen. Blindheid is de zwaarste gradatie maar je hebt ook mensen die alleen een leesbril nodig hebben. Zelfde is met autisme. Je maakt dit topic denk ik niet omdat je net heb gehoord dat je vriend een bril moet maar omdat het niet echt lekker liep en je nu een verklaring hebt.
Ik zie het ook zo. Ik heb een paar autistische vrienden, en ze hebben weliswaar overeenkomstige gedragskenmerken, maar ook verschillen. Sommigen hebben weinig - zoals ik dat noem - sociale wederkerigheid, en anderen zijn best sociaal. Maar deze verschillen zie ik ook tussen mensen zonder autisme. Bepaalde mensen mijd ik, autistisch of niet. En met bepaalde mensen ga ik graag om; knoop ik graag een gesprek aan. En daar kunnen even goed autisme tussen zitten.
Ik vind het niet erg om met PDD/NOS gelabeld te zijn, maar buiten het Internet loop ik er niet mee te koop. Ik wil dat mensen hun gedrag niet van mijn label laten afhangen. Sommige mensen hebben me snel door (en dat hoeft niet altijd negatief uit te pakken) en anderen vinden mij een prima vent met hier en daar wat eigenaardigheden.
quote:Zal vanuit mijn perspectief beschrijven hoe het er denk ik voor mij anders aan toegaat dan voor mensen zonder autisme.
Emoties heb ik net zo goed. Kan ook huilen bij zielige film. Boos wordt ik ook, en vrolijk, alles komt voorbij. Waar het anders is is dat ik het moeilijk vind de emoties van anderen te lezen. Me inleven in iemand is een van de moeilijkste dingen die er zijn voor mij.
Inleven in een ander lukt me wel, maar het is de juiste manier van reageren. Ligt er ook aan welke emotie de ander toont. Als die vrolijk is en een leuk verhaal vertelt, is het een genot om naar hem of haar te kijken en te luisteren, en dan begin ik ook te glimlachen. Dat lijkt hem te stimuleren om door te gaan met zijn verhaal.
quote:Betekent niet dat ik nooit doorheb als er iets bij iemand mis is. Mensen met Asperger zijn vaak heel intelligent en kunnen heel veel 'trucjes' leren. Je moet accepteren dat je anders bent en leren wat je kan aanvullen met 'trucjes' en kennis.
Mijn autisme lokt niet alleen negatieve situaties uit, maar soms ook grappige, waar ik soms ook om moet lachen.
quote:Verder weet ik dat ik slechtere kanten heb. Kanten die waarschijnlijk door het autisme komen maar je hebt ook zat mensen die ze hebben zonder autisme. Hou vaak van regelmaat. Plotselinge veranderingen hou ik niet van en sluit me soms af voor omgeving en problemen.Ik kan soms wel tegen veranderingen, soms niet. Het hangt af wat de oude situatie was, wat de nieuwe situatie wordt, en welke gevolgen dat voor mij heeft, soms ook welke gevolgen dat voor mijn naaste collega's (op het werk) of huisgenoot (thuis) heeft. Ben ik dan altijd slecht af? Dat hoeft niet per se.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 18:07
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 16:47:
[...]
Dat je gelijk reageert met: dat is niet correct, is eigenlijk al een bevestiging van mijn bevindingen.
Ik heb 2 maanden gedate met een aperger en de beste meneer beweerde meer over mijn vakgebied te weten dan ik ( ik heb er 6 jaar voor gestudeerd... ) dat is natuurlijk een beetje apart vind je niet, Darkman? Dan maak je je m.i. onsterfelijk belachelijk als je dingen beweert die toch echt niet kloppen. Ik heb verder in die 2 maanden nooit gezegd tegen hem dat hij zijn ongelijk niet wilde toegeven, ik ben in plaats daarvan als een haas vertrokken, voelde met mijn klompen aan dat er met hem geen discussie viel te voeren over dat onderwerp.
TO vroeg hoe de sex was.
Bij mij heel slecht, maar let op, ik heb maar 1 ervaring die maar 2 maanden duurde dus hoeft niet veel te zeggen.
Het was er in en eruit, geen oraal, geen zoenen, geen lichamelijke warmte buiten de sex om, al met al een kille bedoening.
Voor mij evenals Stoeptegel, ook geen labels meer.
....toch wel knap dat je op basis van je ervaring met één persoon een hele groep kunt generaliseren.
Verder denk ik dat het te kort door de bocht is om bij alle negatieve ervaringen die je met die ene persoon hebt dit direct aan de asperger toe te wijzen. Er is ook nog iets als zijn persoonlijkheid en karakter die daar los van kunnen staan.
Ik kan niets zeggen over de ervaringen met een bepaalde persoon maar ik vind het wel erg gemakkelijk als je dit reflecteerd op een hele groep.
[...]
Dat je gelijk reageert met: dat is niet correct, is eigenlijk al een bevestiging van mijn bevindingen.
Ik heb 2 maanden gedate met een aperger en de beste meneer beweerde meer over mijn vakgebied te weten dan ik ( ik heb er 6 jaar voor gestudeerd... ) dat is natuurlijk een beetje apart vind je niet, Darkman? Dan maak je je m.i. onsterfelijk belachelijk als je dingen beweert die toch echt niet kloppen. Ik heb verder in die 2 maanden nooit gezegd tegen hem dat hij zijn ongelijk niet wilde toegeven, ik ben in plaats daarvan als een haas vertrokken, voelde met mijn klompen aan dat er met hem geen discussie viel te voeren over dat onderwerp.
TO vroeg hoe de sex was.
Bij mij heel slecht, maar let op, ik heb maar 1 ervaring die maar 2 maanden duurde dus hoeft niet veel te zeggen.
Het was er in en eruit, geen oraal, geen zoenen, geen lichamelijke warmte buiten de sex om, al met al een kille bedoening.
Voor mij evenals Stoeptegel, ook geen labels meer.
....toch wel knap dat je op basis van je ervaring met één persoon een hele groep kunt generaliseren.
Verder denk ik dat het te kort door de bocht is om bij alle negatieve ervaringen die je met die ene persoon hebt dit direct aan de asperger toe te wijzen. Er is ook nog iets als zijn persoonlijkheid en karakter die daar los van kunnen staan.
Ik kan niets zeggen over de ervaringen met een bepaalde persoon maar ik vind het wel erg gemakkelijk als je dit reflecteerd op een hele groep.
maandag 18 januari 2010 om 18:09
quote:Mormy schreef op 18 januari 2010 @ 17:22:
Nooit gelijk geven? Jawel hoor, alleen zoals Darkman al zei willen mensen met Asperger bewijs, het onderbouwd zien. Anders geloven ze het niet. Daar moet je rekening mee (willen) houden. Toegeven dat ze fout zitten vinden ze idd lastig maar om nou meteen te zeggen zat ze je nooit gelijk geven.
Mij kost het ook moeite. Ik moet de zaken echt objectief bekijken, vaak helemaal van voren af aan, en dan kijken hoe anderen aan hun meningen komen. En dan blijkt soms dat ik de plank missloeg, en de ander(en) dus gelijk heeft/hebben.
quote:En qua seks en intimiteit. Denk ook dat autisten gewoon behoefte hebben aan intimiteit hoor maar misschien wat minder en het liefst op hun eigen initiatief. Wat ik denk ook belangrijk is, zoals ik eerder al zei. De persoon in kwestie moet er wel voor willen leren. Seks koud en dood, misschien moet hij eens een boek openslaan over vrouwen?Ik probeer na te gaan wat seks voor vrouwen betekent. Mijn gevoelens zijn gemengd, en ik heb onder Psyche een heel lang topic over geschreven. Ik heb veel moeite gehad om vrouwen te respecteren op het punt waarin ze verschillen van mannen. Ik heb me altijd wel verzet tegen discriminatie van vrouwen. Het gebrek aan respect komt omdat het ook jegens mij ontbrak, en nu vaak genoeg lijkt te ontbreken. Vaak zie ik de signalen niet. Een "geschikte" vrouw zie ik vaak op het verkeerde moment. Omdat het bij mij ook een obsessief karakter kan hebben, wil ik me er niet wekenlang mee bezighouden. De Seks-pijler is erg verhelderend en ik probeer er wat van op te steken. Maar ik heb de energie en zin niet altijd om me er effectief mee bezig te houden.
Nooit gelijk geven? Jawel hoor, alleen zoals Darkman al zei willen mensen met Asperger bewijs, het onderbouwd zien. Anders geloven ze het niet. Daar moet je rekening mee (willen) houden. Toegeven dat ze fout zitten vinden ze idd lastig maar om nou meteen te zeggen zat ze je nooit gelijk geven.
Mij kost het ook moeite. Ik moet de zaken echt objectief bekijken, vaak helemaal van voren af aan, en dan kijken hoe anderen aan hun meningen komen. En dan blijkt soms dat ik de plank missloeg, en de ander(en) dus gelijk heeft/hebben.
quote:En qua seks en intimiteit. Denk ook dat autisten gewoon behoefte hebben aan intimiteit hoor maar misschien wat minder en het liefst op hun eigen initiatief. Wat ik denk ook belangrijk is, zoals ik eerder al zei. De persoon in kwestie moet er wel voor willen leren. Seks koud en dood, misschien moet hij eens een boek openslaan over vrouwen?Ik probeer na te gaan wat seks voor vrouwen betekent. Mijn gevoelens zijn gemengd, en ik heb onder Psyche een heel lang topic over geschreven. Ik heb veel moeite gehad om vrouwen te respecteren op het punt waarin ze verschillen van mannen. Ik heb me altijd wel verzet tegen discriminatie van vrouwen. Het gebrek aan respect komt omdat het ook jegens mij ontbrak, en nu vaak genoeg lijkt te ontbreken. Vaak zie ik de signalen niet. Een "geschikte" vrouw zie ik vaak op het verkeerde moment. Omdat het bij mij ook een obsessief karakter kan hebben, wil ik me er niet wekenlang mee bezighouden. De Seks-pijler is erg verhelderend en ik probeer er wat van op te steken. Maar ik heb de energie en zin niet altijd om me er effectief mee bezig te houden.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 18:12
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 16:47:
Ik heb 2 maanden gedate met een aperger en de beste meneer beweerde meer over mijn vakgebied te weten dan ik ( ik heb er 6 jaar voor gestudeerd... ) dat is natuurlijk een beetje apart vind je niet, Darkman? Dan maak je je m.i. onsterfelijk belachelijk als je dingen beweert die toch echt niet kloppen. Ik heb verder in die 2 maanden nooit gezegd tegen hem dat hij zijn ongelijk niet wilde toegeven, ik ben in plaats daarvan als een haas vertrokken, voelde met mijn klompen aan dat er met hem geen discussie viel te voeren over dat onderwerp. Die man is extreem rigide in mijn ogen, als die zegt meer te weten over je vakgebied dan jijzelf. Maar ik vind jou nu ook rigide als je zegt dat ze je nooit gelijk willen geven.
Ik heb 2 maanden gedate met een aperger en de beste meneer beweerde meer over mijn vakgebied te weten dan ik ( ik heb er 6 jaar voor gestudeerd... ) dat is natuurlijk een beetje apart vind je niet, Darkman? Dan maak je je m.i. onsterfelijk belachelijk als je dingen beweert die toch echt niet kloppen. Ik heb verder in die 2 maanden nooit gezegd tegen hem dat hij zijn ongelijk niet wilde toegeven, ik ben in plaats daarvan als een haas vertrokken, voelde met mijn klompen aan dat er met hem geen discussie viel te voeren over dat onderwerp. Die man is extreem rigide in mijn ogen, als die zegt meer te weten over je vakgebied dan jijzelf. Maar ik vind jou nu ook rigide als je zegt dat ze je nooit gelijk willen geven.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 18:15
quote:darkman schreef op 18 januari 2010 @ 18:07:
....toch wel knap dat je op basis van je ervaring met één persoon een hele groep kunt generaliseren.
Verder denk ik dat het te kort door de bocht is om bij alle negatieve ervaringen die je met die ene persoon hebt dit direct aan de asperger toe te wijzen. Er is ook nog iets als zijn persoonlijkheid en karakter die daar los van kunnen staan.
Ik kan niets zeggen over de ervaringen met een bepaalde persoon maar ik vind het wel erg gemakkelijk als je dit reflecteerd op een hele groep.Zamirah is de reden (maar zij niet alleen, maar ook anderen met denkwijzen zoals die van haar) dat ik niet zal rondtetteren dat ik autistisch ben.
....toch wel knap dat je op basis van je ervaring met één persoon een hele groep kunt generaliseren.
Verder denk ik dat het te kort door de bocht is om bij alle negatieve ervaringen die je met die ene persoon hebt dit direct aan de asperger toe te wijzen. Er is ook nog iets als zijn persoonlijkheid en karakter die daar los van kunnen staan.
Ik kan niets zeggen over de ervaringen met een bepaalde persoon maar ik vind het wel erg gemakkelijk als je dit reflecteerd op een hele groep.Zamirah is de reden (maar zij niet alleen, maar ook anderen met denkwijzen zoals die van haar) dat ik niet zal rondtetteren dat ik autistisch ben.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 18:23
Als we de mensen met post traumatische stoornissen, paranoide persoonlijkheidsstoornissen, erfelijk belaste depressie, borderliners, Alexithymie, neuroses, adhd en bipolaire stoornissen nu ook allemaal labelen en adviseren om er geen relatie meer mee te nemen blijven er weinig stellen over hoor.
Een heleboel mensen die zeggen "normaal" te zijn blijken na onderzoek wel wat te mankeren. Is dat belangrijk, néé!
Mensen moeten niet naar labeltjes kijken maar gewoon of een persoon met al zijn goede én slechte kanten wel bij hen past.
De mensen die hier hun slechte ervaringen met een asperger etaleren dienen hun eigen rol in het verhaal niet vergeten.
Of mogen ze wel blijven roepen "de asperger vond altijd dat het aan de ander lag".....en doen ze gelijktijdig hetzelfde. ??
Een heleboel mensen die zeggen "normaal" te zijn blijken na onderzoek wel wat te mankeren. Is dat belangrijk, néé!
Mensen moeten niet naar labeltjes kijken maar gewoon of een persoon met al zijn goede én slechte kanten wel bij hen past.
De mensen die hier hun slechte ervaringen met een asperger etaleren dienen hun eigen rol in het verhaal niet vergeten.
Of mogen ze wel blijven roepen "de asperger vond altijd dat het aan de ander lag".....en doen ze gelijktijdig hetzelfde. ??
maandag 18 januari 2010 om 18:26
quote:hans66 schreef op 18 januari 2010 @ 18:12:
[...]
Die man is extreem rigide in mijn ogen, als die zegt meer te weten over je vakgebied dan jijzelf. Maar ik vind jou nu ook rigide als je zegt dat ze je nooit gelijk willen geven.Ik zei dat toch dat ik het over 1 persoon had? Even goed lezen graag.
[...]
Die man is extreem rigide in mijn ogen, als die zegt meer te weten over je vakgebied dan jijzelf. Maar ik vind jou nu ook rigide als je zegt dat ze je nooit gelijk willen geven.Ik zei dat toch dat ik het over 1 persoon had? Even goed lezen graag.
maandag 18 januari 2010 om 18:29
quote:hans66 schreef op 18 januari 2010 @ 18:15:
[...]
Zamirah is de reden (maar zij niet alleen, maar ook anderen met denkwijzen zoals die van haar) dat ik niet zal rondtetteren dat ik autistisch ben.De reacties van jou en Darkman zijn voor mij een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan de omgang met de meneer te stoppen na 2 mnd, en er ook nooit meer aan te beginnen.
[...]
Zamirah is de reden (maar zij niet alleen, maar ook anderen met denkwijzen zoals die van haar) dat ik niet zal rondtetteren dat ik autistisch ben.De reacties van jou en Darkman zijn voor mij een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan de omgang met de meneer te stoppen na 2 mnd, en er ook nooit meer aan te beginnen.
maandag 18 januari 2010 om 18:29
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 18:26:
[...]
Ik zei dat toch dat ik het over 1 persoon had? Even goed lezen graag.Even terug schreef je:
En nooit hun ongelijk toe willen geven. Lees: nooit.
Hun is volgens mij meervoud en volgens mij bedoelde je het ook zo. Maar als ik het fout heb moet je het maar zeggen. Misschien dat ik het fout geïnterpreteerd heb.
[...]
Ik zei dat toch dat ik het over 1 persoon had? Even goed lezen graag.Even terug schreef je:
En nooit hun ongelijk toe willen geven. Lees: nooit.
Hun is volgens mij meervoud en volgens mij bedoelde je het ook zo. Maar als ik het fout heb moet je het maar zeggen. Misschien dat ik het fout geïnterpreteerd heb.
maandag 18 januari 2010 om 18:31
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 18:29:
[...]
De reacties van jou en Darkman zijn voor mij een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan de omgang met de meneer te stoppen na 2 mnd, en er ook nooit meer aan te beginnen.
haha.......toch iets van een post traumatische stoornis?
Dat is heel verstandig van je want je bent met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid toch géén goede partij voor zo iemand.
[...]
De reacties van jou en Darkman zijn voor mij een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan de omgang met de meneer te stoppen na 2 mnd, en er ook nooit meer aan te beginnen.
haha.......toch iets van een post traumatische stoornis?
Dat is heel verstandig van je want je bent met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid toch géén goede partij voor zo iemand.
maandag 18 januari 2010 om 18:42
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 18:29:
De reacties van jou en Darkman zijn voor mij een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan de omgang met de meneer te stoppen na 2 mnd, en er ook nooit meer aan te beginnen.
Weer een generalisatie? "Ik hoef met autisten geen rekening te houden"... ik mag mensen niet zo erg die zich superieur voelen aan anderen omdat deze een handicap hebben. Daar stoor ik me aan. Ik nam het overigens voor je op toen jij je over je ex-vriend had, ik vond hem erg rigide. Jij bent geen spat anders. Maar jij hoeft je door mij niet te laten overtuigen, want jij bent superieur aan ons autisten.
Voor de rest moet je maar lekker zelf bepalen met wie je een relatie aangaat. Het zal mij niet boeien.
De reacties van jou en Darkman zijn voor mij een bevestiging dat ik er goed aan heb gedaan de omgang met de meneer te stoppen na 2 mnd, en er ook nooit meer aan te beginnen.
Weer een generalisatie? "Ik hoef met autisten geen rekening te houden"... ik mag mensen niet zo erg die zich superieur voelen aan anderen omdat deze een handicap hebben. Daar stoor ik me aan. Ik nam het overigens voor je op toen jij je over je ex-vriend had, ik vond hem erg rigide. Jij bent geen spat anders. Maar jij hoeft je door mij niet te laten overtuigen, want jij bent superieur aan ons autisten.
Voor de rest moet je maar lekker zelf bepalen met wie je een relatie aangaat. Het zal mij niet boeien.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 18:51
quote:darkman schreef op 18 januari 2010 @ 18:29:
[...]
Even terug schreef je:
En nooit hun ongelijk toe willen geven. Lees: nooit.
Hun is volgens mij meervoud en volgens mij bedoelde je het ook zo. Maar als ik het fout heb moet je het maar zeggen. Misschien dat ik het fout geïnterpreteerd heb.
Ik zeg in het stukje dat over sex gaat dat ik alleen over mijn eigen ervaring praat.
En verder hoor ik het opvallend vaak: dat "ze" altijd gelijk willen hebben, en het omgekeerde ook.
Nou kwam ik heel toevallig laatst het meisje tegen waar de ex-asperger van mij nu mee is. En ze begon tegen me te praten over haar relatie en ik vernam helaas precies dezelfde ellende als waar ik mee zat. En ze vertelde het allemaal uit zichzelf hoor, ik vroeg er niet om. Probeerde haar zelfs op afstand te houden maar dat lukte niet. Blijkbaar had ze erg veel behoefte aan een gesprek.
En natuurlijk heeft ieder persoon wel wat, ik vast ook.
[...]
Even terug schreef je:
En nooit hun ongelijk toe willen geven. Lees: nooit.
Hun is volgens mij meervoud en volgens mij bedoelde je het ook zo. Maar als ik het fout heb moet je het maar zeggen. Misschien dat ik het fout geïnterpreteerd heb.
Ik zeg in het stukje dat over sex gaat dat ik alleen over mijn eigen ervaring praat.
En verder hoor ik het opvallend vaak: dat "ze" altijd gelijk willen hebben, en het omgekeerde ook.
Nou kwam ik heel toevallig laatst het meisje tegen waar de ex-asperger van mij nu mee is. En ze begon tegen me te praten over haar relatie en ik vernam helaas precies dezelfde ellende als waar ik mee zat. En ze vertelde het allemaal uit zichzelf hoor, ik vroeg er niet om. Probeerde haar zelfs op afstand te houden maar dat lukte niet. Blijkbaar had ze erg veel behoefte aan een gesprek.
En natuurlijk heeft ieder persoon wel wat, ik vast ook.
maandag 18 januari 2010 om 18:51
quote:hans66 schreef op 18 januari 2010 @ 18:42:
[...]
Weer een generalisatie? "Ik hoef met autisten geen rekening te houden"... ik mag mensen niet zo erg die zich superieur voelen aan anderen omdat deze een handicap hebben. Daar stoor ik me aan. Ik nam het overigens voor je op toen jij je over je ex-vriend had, ik vond hem erg rigide. Jij bent geen spat anders. Maar jij hoeft je door mij niet te laten overtuigen, want jij bent superieur aan ons autisten.
Voor de rest moet je maar lekker zelf bepalen met wie je een relatie aangaat. Het zal mij niet boeien.........ik sluit me hierbij aan.
[...]
Weer een generalisatie? "Ik hoef met autisten geen rekening te houden"... ik mag mensen niet zo erg die zich superieur voelen aan anderen omdat deze een handicap hebben. Daar stoor ik me aan. Ik nam het overigens voor je op toen jij je over je ex-vriend had, ik vond hem erg rigide. Jij bent geen spat anders. Maar jij hoeft je door mij niet te laten overtuigen, want jij bent superieur aan ons autisten.
Voor de rest moet je maar lekker zelf bepalen met wie je een relatie aangaat. Het zal mij niet boeien.........ik sluit me hierbij aan.
maandag 18 januari 2010 om 19:02
quote:hans66 schreef op 18 januari 2010 @ 18:42:
[...]
Weer een generalisatie? "Ik hoef met autisten geen rekening te houden"... ik mag mensen niet zo erg die zich superieur voelen aan anderen omdat deze een handicap hebben. Daar stoor ik me aan..
Hoe kom je erbij dat ik me superieur zou voelen? Wat een vreemde conclusie.
Voel je je soms minder/onzeker?
[...]
Weer een generalisatie? "Ik hoef met autisten geen rekening te houden"... ik mag mensen niet zo erg die zich superieur voelen aan anderen omdat deze een handicap hebben. Daar stoor ik me aan..
Hoe kom je erbij dat ik me superieur zou voelen? Wat een vreemde conclusie.
Voel je je soms minder/onzeker?