Relaties
alle pijlers
Vriend met asperger
zondag 17 januari 2010 om 16:30
Hallo,
Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend Asperger-syndroom heeft. Enerzijds een moeilijk moment, het is een aandoening zonder hoop/zicht op genezing. Anderzijds een opluchting, er was dus inderdaad 'iets' aan de hand en nu komt er hopelijk meer wederzijds begrip, we zoeken nog naar een 'hoe nu verder'.
Ik ben ook zoek naar mensen die een partner of familielid met Asperger hebben, ik zou graag willen weten hoe zij daar mee omgaan, wat moeilijkheden en beperkingen zijn, of er een manier van samenleven te vinden is en is dat heel moeilijk, moet je veel inleveren? Kan je echt gelukkig worden, als emotioneel mens (ik ben ook nog eens wat emotioneler dan de gemiddelde mens) met iemand met Asperger?
Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend Asperger-syndroom heeft. Enerzijds een moeilijk moment, het is een aandoening zonder hoop/zicht op genezing. Anderzijds een opluchting, er was dus inderdaad 'iets' aan de hand en nu komt er hopelijk meer wederzijds begrip, we zoeken nog naar een 'hoe nu verder'.
Ik ben ook zoek naar mensen die een partner of familielid met Asperger hebben, ik zou graag willen weten hoe zij daar mee omgaan, wat moeilijkheden en beperkingen zijn, of er een manier van samenleven te vinden is en is dat heel moeilijk, moet je veel inleveren? Kan je echt gelukkig worden, als emotioneel mens (ik ben ook nog eens wat emotioneler dan de gemiddelde mens) met iemand met Asperger?
maandag 18 januari 2010 om 19:46
maandag 18 januari 2010 om 19:55
Het komt geregeld voor - op autsider.net - dat ik de gedachten van sommige autisten rigide zijn jegens NT-ers. En dan kom ik voor de NT-ers op. Het is gewoon zo dat niet alle NT-ers autisten haten.
Maar Zamirah heeft een wrok en wil niets weten van kritiek. Waarschijnlijk omdat het van mij, een autist, komt. Jammer.
Maar Zamirah heeft een wrok en wil niets weten van kritiek. Waarschijnlijk omdat het van mij, een autist, komt. Jammer.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 19:58
Net zoals Paloma weet ik weinig tot niets van Asperger af. Maar zag toevallig van de week de film 'Adam' waarin de hoofdrolspeler syndroom van Asperger heeft en zo de kijker een beeld geeft hoe met de aandoening/ziekte wordt omgegaan. Voor mij persoonlijk was het een gevoelige film waarin op een mooie manier hoop en zingeving werd gegeven.
Uiteraard zijn er verschillende gradaties waarin mensen asperger hebben, maar wilde dit meegeven omdat de film wellicht een tipje van de sluier kan lichten wat betreft begrip omtrent de denkwijze en handelen van mensen.
Uiteraard zijn er verschillende gradaties waarin mensen asperger hebben, maar wilde dit meegeven omdat de film wellicht een tipje van de sluier kan lichten wat betreft begrip omtrent de denkwijze en handelen van mensen.
maandag 18 januari 2010 om 19:58
Toch vind ik het jammer dat Zam zich weggejaagd voelt, want mijn eigen ervaring met Aspergers is helaas niet zo veel anders dan die van haar, dus het is in mijn ogen geen onzin dat ze verkoopt, gewoon wat negatieve kanten die er ook zijn.
Ik heb namelijk naast mijn jarenlange relatie met iemand met Asperger, ook gewerkt met autisten en Aspergers en ik ben nu buddy van een jonge man met Asperger en ik zie net als Zam dat ze bijna nooit hun ongelijk toe kunnen geven en erg star en rigide kunnen zijn.
Verder was de sex met mijn ex ook waardeloos en erg op zijn genot gericht, dus daarover ben ik het ook met Zam eens (hoe de sex met andere autisten en Aspergers is weet ik verder niet).
Een relatie met een Asperger was voor mij dus ook eens maar nooit meer.
Ik heb namelijk naast mijn jarenlange relatie met iemand met Asperger, ook gewerkt met autisten en Aspergers en ik ben nu buddy van een jonge man met Asperger en ik zie net als Zam dat ze bijna nooit hun ongelijk toe kunnen geven en erg star en rigide kunnen zijn.
Verder was de sex met mijn ex ook waardeloos en erg op zijn genot gericht, dus daarover ben ik het ook met Zam eens (hoe de sex met andere autisten en Aspergers is weet ik verder niet).
Een relatie met een Asperger was voor mij dus ook eens maar nooit meer.
maandag 18 januari 2010 om 20:06
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 19:36:
[...]Vind je dat? Dan ga ik weg van dit topic.Ik ken je op dit forum als eerlijk doch rechtvaardig maar in dit topic ben je anders. Fel. Zomaar een vraag, maar heeft Hans gelijk wanneer hij zegt dat je wrok hebt of onverwerkte boosheid? Hoef je natuurlijk niet te beantwoorden. En nee, natuurlijk hoef je niet weg. Het viel me gewoon op, vandaar dat ik het vroeg.
[...]Vind je dat? Dan ga ik weg van dit topic.Ik ken je op dit forum als eerlijk doch rechtvaardig maar in dit topic ben je anders. Fel. Zomaar een vraag, maar heeft Hans gelijk wanneer hij zegt dat je wrok hebt of onverwerkte boosheid? Hoef je natuurlijk niet te beantwoorden. En nee, natuurlijk hoef je niet weg. Het viel me gewoon op, vandaar dat ik het vroeg.
maandag 18 januari 2010 om 20:16
Zo ervaar ik haar ook, Paloma. Ik ben het vaak wel met haar eens, ook dat ze gelijk heeft dat haar ex-vriend rigide is. Zijn uitspraken over haar vakgebied vind ik namelijk erg dom, en ikzelf zou dat soort uitspraken niet doen.
Door haar generalisaties denk ik dat ze autisten over een kam scheert, en dat is wat mij stoort. Ik had haar anders ingeschat. Als ik de waarheid duidelijk niet in pacht heb, zeg ik gewoon dat de ander gelijk heeft, en ik me vergis. Daar gaat dan haar generalisatie mank.
Door haar generalisaties denk ik dat ze autisten over een kam scheert, en dat is wat mij stoort. Ik had haar anders ingeschat. Als ik de waarheid duidelijk niet in pacht heb, zeg ik gewoon dat de ander gelijk heeft, en ik me vergis. Daar gaat dan haar generalisatie mank.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 20:19
maandag 18 januari 2010 om 20:19
Nee hoor, volgens mij zijn er geen wrokgevoelens, zeg wel waar het op staat en wind er liever geen doekjes omheen. TO vraagt raad en ervaringen en die geven we.
Ik heb geen positieve ervaring. Dat is nou eenmaal zo. Verder heb ik helemaal niet de behoefte om Darkman en Hans voor het hoofd te stoten of wat ook, voel me ook totaal niet superieur, ( heb wel erg het idee dat ze niet tegen kritiek kunnen.) maar vertel nogmaals mijn ervaring aan TO.
Beroepsmatig heb ik ook wel met aspergers en pddnoss-ers te maken, want ik werk in het onderwijs. Ik denk dus wel redelijk te weten wat de eigenschappen van autisten en aspergers zijn, al zijn er natuurlijk inderdaad gradaties. Ik heb er ook cursussen voor moeten volgen.
Ik heb heel erg leuke autisten in de klas gehad.
Maar hier gaat het om intieme relaties en dat is wat anders dan een leerling in je klas.
Zelf ben ik heel erg op zoek naar verbinding met mensen, ook in vriendschappen. Ik wil diepgang en verbintenis. Daarom is een relatie met een asperger naar alle waarschijnlijkheid niets voor mij.
Ook ben ik een sterk voorstander van relaties die een beetje vanzelf gaan. Dat je elkaar aanvoelt, maar een half woord hoeft te zeggen, dat soort dingen. Het lijkt mij een crime dat je ( zoals ik lees in sommige bovenstaande reacties) je in allerlei bochten moet wringen om iemand anders te begrijpen.
En natuurlijk heeft elke gek zijn gebrek. Dat onderken ik zeker, maar dat staat er verder los van.
Ik heb geen positieve ervaring. Dat is nou eenmaal zo. Verder heb ik helemaal niet de behoefte om Darkman en Hans voor het hoofd te stoten of wat ook, voel me ook totaal niet superieur, ( heb wel erg het idee dat ze niet tegen kritiek kunnen.) maar vertel nogmaals mijn ervaring aan TO.
Beroepsmatig heb ik ook wel met aspergers en pddnoss-ers te maken, want ik werk in het onderwijs. Ik denk dus wel redelijk te weten wat de eigenschappen van autisten en aspergers zijn, al zijn er natuurlijk inderdaad gradaties. Ik heb er ook cursussen voor moeten volgen.
Ik heb heel erg leuke autisten in de klas gehad.
Maar hier gaat het om intieme relaties en dat is wat anders dan een leerling in je klas.
Zelf ben ik heel erg op zoek naar verbinding met mensen, ook in vriendschappen. Ik wil diepgang en verbintenis. Daarom is een relatie met een asperger naar alle waarschijnlijkheid niets voor mij.
Ook ben ik een sterk voorstander van relaties die een beetje vanzelf gaan. Dat je elkaar aanvoelt, maar een half woord hoeft te zeggen, dat soort dingen. Het lijkt mij een crime dat je ( zoals ik lees in sommige bovenstaande reacties) je in allerlei bochten moet wringen om iemand anders te begrijpen.
En natuurlijk heeft elke gek zijn gebrek. Dat onderken ik zeker, maar dat staat er verder los van.
maandag 18 januari 2010 om 20:20
quote:iris1969 schreef op 18 januari 2010 @ 20:19:
Maar mag ik dan heel eerlijk zeggen dat zowel Darkman als Hans nu juist precies zo hebben gereageerd als zij van autisten/aspergers verwacht. Hiermee zijn helaas al haar (voor)oordelen gelijk bevestigd, dus het verbaast me niet dat ze nu zo over alle autisten/aspergers zal gaan denken.Eens!
Maar mag ik dan heel eerlijk zeggen dat zowel Darkman als Hans nu juist precies zo hebben gereageerd als zij van autisten/aspergers verwacht. Hiermee zijn helaas al haar (voor)oordelen gelijk bevestigd, dus het verbaast me niet dat ze nu zo over alle autisten/aspergers zal gaan denken.Eens!
maandag 18 januari 2010 om 20:24
quote:Zamirah schreef op 18 januari 2010 @ 20:19:
Maar hier gaat het om intieme relaties en dat is wat anders dan een leerling in je klas.
Zelf ben ik heel erg op zoek naar verbinding met mensen, ook in vriendschappen. Ik wil diepgang en verbintenis. Daarom is een relatie met een asperger naar alle waarschijnlijkheid niets voor mij.
Ook ben ik een sterk voorstander van relaties die een beetje vanzelf gaan. Dat je elkaar aanvoelt, maar een half woord hoeft te zeggen, dat soort dingen. Het lijkt mij een crime dat je ( zoals ik lees in sommige bovenstaande reacties) je in allerlei bochten moet wringen om iemand anders te begrijpen.
En natuurlijk heeft elke gek zijn gebrek. Dat onderken ik zeker, maar dat staat er verder los van.
Dat is precies de reden dat ik uiteindelijk gestopt ben met mijn relatie. Liefde was er genoeg, maar er was geen echte verbintenis en het was veel te hard werken.
Maar hier gaat het om intieme relaties en dat is wat anders dan een leerling in je klas.
Zelf ben ik heel erg op zoek naar verbinding met mensen, ook in vriendschappen. Ik wil diepgang en verbintenis. Daarom is een relatie met een asperger naar alle waarschijnlijkheid niets voor mij.
Ook ben ik een sterk voorstander van relaties die een beetje vanzelf gaan. Dat je elkaar aanvoelt, maar een half woord hoeft te zeggen, dat soort dingen. Het lijkt mij een crime dat je ( zoals ik lees in sommige bovenstaande reacties) je in allerlei bochten moet wringen om iemand anders te begrijpen.
En natuurlijk heeft elke gek zijn gebrek. Dat onderken ik zeker, maar dat staat er verder los van.
Dat is precies de reden dat ik uiteindelijk gestopt ben met mijn relatie. Liefde was er genoeg, maar er was geen echte verbintenis en het was veel te hard werken.
maandag 18 januari 2010 om 20:26
Ik kan de negatieve reacties van mensen die een relatie met iemand met Asperger hebben gehad ook best indenken. Ik ken ook mensen met Asperger of een andere autistische stoornis waar ik niet aan zou moeten denken om er een relatie mee te hebben. Zij hebben dan de ervaring dat het niet werkt en wensen dit anderen ook niet toe.
Aan de andere kant begrijp ik de autisten in dit topic ook goed. (He, wat heerlijk politiek correct weer ) Zij voelen zich aangevallen door deze negatieve reacties en proberen het tegendeel te bewijzen. Maar wel op een verdedigende manier, die bij niet Aspergers weer verkeerd over kan komen, want; kortaf en duidelijk.
Vooralsnog ben ik erg blij met mijn relatie met iemand met Asperger en herken ik niet heel veel van de slechte kanten die er ook aan kunnen zitten.
Ik denk dat het iets heel persoonlijks is of een relatie met iemand met asperger kan werken. Zowel met je eigen persoonlijkheid als de persoonlijkheid van de persoon met Asperger. Ik denk dat als ik zelf heel extravert zou zijn en elke avond naar vrienden/uit zou gaan het minder goed zou werken. Net als bijvoorbeeld in zijn persoonlijkheid zou zitten dat hij een slachtoffer rol aanneemt.
Ik denk dat je daar vooral naar moet kijken, passen jullie persoonlijkheden bij elkaar? En hoe zal hij waarschijnlijk in de toekomst met zijn Asperger omgaan? Vooral dat laatste is van belang denk ik, hij zal het op de één of andere manier moeten accepteren en er mee om leren gaan. Als hij dit niet doet zal het waarschijnlijk niet gaan werken.
Kijk ook bij jezelf in hoeverre jij je voor hem aan zou willen passen. Zelf heb ik altijd gezegd dat ik zijn vriendin ben en niet zijn hulpverlener, en ik heb dit ook nog nooit hoeven zijn. Ik heb kennis over autisme en kom deels tegemoet aan zijn behoeften, maar niet ten koste van mijzelf.
En ik denk ook dat praten erg belangrijk is. Bespreek bijvoorbeeld eens wat ik hiervoor heb gezegd met hem.
Ik kan me ook indenken dat hij nog even geen behoefte heeft aan hulpverlening. Het is allemaal erg vers, ik denk dat hij eerst het deels moet accepteren dat hij het heeft voordat hij de 'echte' hulpverlening in wil. Waarvan ik denk dat het hem wel kan helpen.
Is lotgenoten contact misschien iets voor hem? Dat hij weet hoe andere mensen met Asperger ermee omgaan en hoe hun leven verloopt? Ik vind de verhalen van de mensen met Asperger hier erg verhelderend en nuttig, misschien heeft hij hier wat aan?
Aan de andere kant begrijp ik de autisten in dit topic ook goed. (He, wat heerlijk politiek correct weer ) Zij voelen zich aangevallen door deze negatieve reacties en proberen het tegendeel te bewijzen. Maar wel op een verdedigende manier, die bij niet Aspergers weer verkeerd over kan komen, want; kortaf en duidelijk.
Vooralsnog ben ik erg blij met mijn relatie met iemand met Asperger en herken ik niet heel veel van de slechte kanten die er ook aan kunnen zitten.
Ik denk dat het iets heel persoonlijks is of een relatie met iemand met asperger kan werken. Zowel met je eigen persoonlijkheid als de persoonlijkheid van de persoon met Asperger. Ik denk dat als ik zelf heel extravert zou zijn en elke avond naar vrienden/uit zou gaan het minder goed zou werken. Net als bijvoorbeeld in zijn persoonlijkheid zou zitten dat hij een slachtoffer rol aanneemt.
Ik denk dat je daar vooral naar moet kijken, passen jullie persoonlijkheden bij elkaar? En hoe zal hij waarschijnlijk in de toekomst met zijn Asperger omgaan? Vooral dat laatste is van belang denk ik, hij zal het op de één of andere manier moeten accepteren en er mee om leren gaan. Als hij dit niet doet zal het waarschijnlijk niet gaan werken.
Kijk ook bij jezelf in hoeverre jij je voor hem aan zou willen passen. Zelf heb ik altijd gezegd dat ik zijn vriendin ben en niet zijn hulpverlener, en ik heb dit ook nog nooit hoeven zijn. Ik heb kennis over autisme en kom deels tegemoet aan zijn behoeften, maar niet ten koste van mijzelf.
En ik denk ook dat praten erg belangrijk is. Bespreek bijvoorbeeld eens wat ik hiervoor heb gezegd met hem.
Ik kan me ook indenken dat hij nog even geen behoefte heeft aan hulpverlening. Het is allemaal erg vers, ik denk dat hij eerst het deels moet accepteren dat hij het heeft voordat hij de 'echte' hulpverlening in wil. Waarvan ik denk dat het hem wel kan helpen.
Is lotgenoten contact misschien iets voor hem? Dat hij weet hoe andere mensen met Asperger ermee omgaan en hoe hun leven verloopt? Ik vind de verhalen van de mensen met Asperger hier erg verhelderend en nuttig, misschien heeft hij hier wat aan?
maandag 18 januari 2010 om 20:36
quote:iris1969 schreef op 18 januari 2010 @ 20:15:
Ik vind het heel gek dat Zam hier zo fel en onaardig wordt gevonden, ze was slechts heel eerlijk dat ze erg negatief was over haar ex en pas toen Darkman en Hans haar "aanvielen" ging ze zich verdedigen. Dat lijkt me logisch.Verdedigen is prima maar Zamirah was ready to shoot to kill .
Ik vind het heel gek dat Zam hier zo fel en onaardig wordt gevonden, ze was slechts heel eerlijk dat ze erg negatief was over haar ex en pas toen Darkman en Hans haar "aanvielen" ging ze zich verdedigen. Dat lijkt me logisch.Verdedigen is prima maar Zamirah was ready to shoot to kill .
maandag 18 januari 2010 om 20:41
quote:dingie schreef op 18 januari 2010 @ 20:26:
Ik denk dat je daar vooral naar moet kijken, passen jullie persoonlijkheden bij elkaar? En hoe zal hij waarschijnlijk in de toekomst met zijn Asperger omgaan? Vooral dat laatste is van belang denk ik, hij zal het op de één of andere manier moeten accepteren en er mee om leren gaan. Als hij dit niet doet zal het waarschijnlijk niet gaan werken.
Ik heb ooit een heel lang topic gelezen op het Libelle-forum (maar ook bepaalde inzichten in soortgelijke topics op dit forum) en ik vind ook de persoonlijkheid belangrijk.
Tussen mij en andere autisten kan wrijving ontstaan omdat hun persoonlijkheid te haaks op die van mij staat. Ik kan er dan weinig mee. Mijn medebewoner praat bijvoorbeeld niet als er die dag niets gebeurd is. Als ik zeg wat ik vandaag meegemaakt heb, krijg ik weinig antwoord terug. Met andere autisten heb ik dat probleem soms minder. Ik ben gewend om tijdens het eten te ouwehoeren en sociaal te zijn, mijn medebewoner is dat niet: "Als ik tijdens het eten ook nog moet praten, ben ik nog langer met eten bezig," is zijn argument. Maar als ik achter de computer zit ben ik minder sociaal, en dan komt mijn medebewoner met informatie, bijna altijd over het weer. Weer boeit mij niet, tenzij het extreem is. Het punt dan is, dat ik daarvan veel eerder op de hoogte ben dan hij mij dat vertelt.
Met NT-ers kan het ook verschillen. De persoonlijkheid van sommige NT-ers kan goed bij mij passen en dan kan ik ook met hen bevriend zijn.
Ik denk dat je daar vooral naar moet kijken, passen jullie persoonlijkheden bij elkaar? En hoe zal hij waarschijnlijk in de toekomst met zijn Asperger omgaan? Vooral dat laatste is van belang denk ik, hij zal het op de één of andere manier moeten accepteren en er mee om leren gaan. Als hij dit niet doet zal het waarschijnlijk niet gaan werken.
Ik heb ooit een heel lang topic gelezen op het Libelle-forum (maar ook bepaalde inzichten in soortgelijke topics op dit forum) en ik vind ook de persoonlijkheid belangrijk.
Tussen mij en andere autisten kan wrijving ontstaan omdat hun persoonlijkheid te haaks op die van mij staat. Ik kan er dan weinig mee. Mijn medebewoner praat bijvoorbeeld niet als er die dag niets gebeurd is. Als ik zeg wat ik vandaag meegemaakt heb, krijg ik weinig antwoord terug. Met andere autisten heb ik dat probleem soms minder. Ik ben gewend om tijdens het eten te ouwehoeren en sociaal te zijn, mijn medebewoner is dat niet: "Als ik tijdens het eten ook nog moet praten, ben ik nog langer met eten bezig," is zijn argument. Maar als ik achter de computer zit ben ik minder sociaal, en dan komt mijn medebewoner met informatie, bijna altijd over het weer. Weer boeit mij niet, tenzij het extreem is. Het punt dan is, dat ik daarvan veel eerder op de hoogte ben dan hij mij dat vertelt.
Met NT-ers kan het ook verschillen. De persoonlijkheid van sommige NT-ers kan goed bij mij passen en dan kan ik ook met hen bevriend zijn.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 20:45
quote:hans66 schreef op 18 januari 2010 @ 20:41:
"Als ik tijdens het eten ook nog moet praten, ben ik nog langer met eten bezig," is zijn argument. Hahaha. Erge is, ergens kan ik me daarin helemaal vinden. Voor de duidelijkheid ik praat best wat weg tijdens het eten. Maar herken het eten als ene taak die gewoon gedaan moet worden anders krijg je zoveel last enzo
"Als ik tijdens het eten ook nog moet praten, ben ik nog langer met eten bezig," is zijn argument. Hahaha. Erge is, ergens kan ik me daarin helemaal vinden. Voor de duidelijkheid ik praat best wat weg tijdens het eten. Maar herken het eten als ene taak die gewoon gedaan moet worden anders krijg je zoveel last enzo
maandag 18 januari 2010 om 20:52
quote:iris1969 schreef op 18 januari 2010 @ 20:19:
Maar mag ik dan heel eerlijk zeggen dat zowel Darkman als Hans nu juist precies zo hebben gereageerd als zij van autisten/aspergers verwacht. Hiermee zijn helaas al haar (voor)oordelen gelijk bevestigd, dus het verbaast me niet dat ze nu zo over alle autisten/aspergers zal gaan denken.
Mogelijk, maar het is ook een stelling waar je nooit goed op kan reageren natuurlijk. Zeg je eens dan is het 'ja, inderdaad', zeg je oneens dan is het 'zie je nou wel'.
Overigens denk ik dat het verder wel een mooie demonstratie is van de communicatie tussen autisten en 'normale' mensen. Zamirah werd aangesproken op wat ze letterlijk zei, hoewel ze zelf waarschijnlijk wel enige nuance in gedachten had. Had ze gezegd 'de meeste autisten hebben moeite met hun ongelijk erkennen' dan zou er niet zo over gevallen zijn vermoed ik.
Maar mag ik dan heel eerlijk zeggen dat zowel Darkman als Hans nu juist precies zo hebben gereageerd als zij van autisten/aspergers verwacht. Hiermee zijn helaas al haar (voor)oordelen gelijk bevestigd, dus het verbaast me niet dat ze nu zo over alle autisten/aspergers zal gaan denken.
Mogelijk, maar het is ook een stelling waar je nooit goed op kan reageren natuurlijk. Zeg je eens dan is het 'ja, inderdaad', zeg je oneens dan is het 'zie je nou wel'.
Overigens denk ik dat het verder wel een mooie demonstratie is van de communicatie tussen autisten en 'normale' mensen. Zamirah werd aangesproken op wat ze letterlijk zei, hoewel ze zelf waarschijnlijk wel enige nuance in gedachten had. Had ze gezegd 'de meeste autisten hebben moeite met hun ongelijk erkennen' dan zou er niet zo over gevallen zijn vermoed ik.
maandag 18 januari 2010 om 20:53
Helaas moet ik ook toegeven direct dat exvriendje van mij te herkennen in de reacties van Darkman. Ik las het vanmiddag al even vlug door en dacht meteen ja, dat is asperger.
Met alle respect , maar net als Zamirah heb ik hier al meer dan genoeg van gehad in het verleden. De verongelijkte verdedigende reacties meteen, zo typerend.
En vanwege mijn ervaring ( en dat geldt ook voor Zamirah denk ik) weet ik zeker dat ik dat nooit meer wil. Het heeft mij teveel gekost, en teveel gekwetst.
Vandaar de ongenuanceerde reacties. En natuurlijk moet je niet generaliseren moet je niet dit en hoor je niet dat.
Maar het werkt nou eenmaal zo heb je eenmaal ellende meegemaakt dan wil je dat niet meer, en ga je ( in dit geval) aspergers uit de weg. Vrij gezonde reactie, imo. Het is zelfbescherming en een weten dat dat niet bij je past.
Net als een asperger bijv erg negatieve ervaringen kan hebben gehad met een bijv extraverte vrijgevochten vrouw. Ik geef maar een voorbeeld, want als ik het nog goed weet is dat Darkman dat benoemde als zijnde dat dat niet goed samen gaat met een asperger.
Dan kan de asperger ook na zo'n relatie een gevoel ontwikkelen van : dit nooit meer.
Dus zie je een topic staan met titel asperger en je hebt een negatieve ervaring daarmee gehad dan is het vrij menselijk en logisch dat je dat gaat lezen, en ja, zelf gaat reageren.
Dit forum is volgens mij ook daarvoor, om ervaringen uit te wisselen.
Iemand die post die acht ik volwassen genoeg om datgene eruit te halen wat hem/haar het meest aanspreekt.
Wat ik hierboven lees, zoals hard werken en geen verbintenis kunnen krijgen met iemand herken ik maar al te goed.
En dat heeft me bloed zweet en tranen gekost dat ik nu heel goed weet, nooit meer. Want zo hoort een relatie niet te zijn, imo, een ander kan daar misschien heel gelukkig van worden, wat ik betwijfel maar goed.
Het is zo typerend voor een asperger om maar te blijven roepen kijk eens naar je zelf, het ligt mss wel aan jou , etc. Dat heb ik toen wel een tijdje gedacht, en dat was zo niet gezond.
Mijn ogen gingen echt open toen ik eindelijk eens zag wat een moeilijkheden mijn exvriendje ondervond met al zijn relaties in zijn leven, naast mij.
Ik vind het heel rot voor aspergers die er zoveel moeite mee hebben en heb absoluut respect. Ook ik werk met aspergers en autisten en beroepsmatig vind ik het geweldig, maar qua prive weer ik ze uit mijn leven.
Met alle respect , maar net als Zamirah heb ik hier al meer dan genoeg van gehad in het verleden. De verongelijkte verdedigende reacties meteen, zo typerend.
En vanwege mijn ervaring ( en dat geldt ook voor Zamirah denk ik) weet ik zeker dat ik dat nooit meer wil. Het heeft mij teveel gekost, en teveel gekwetst.
Vandaar de ongenuanceerde reacties. En natuurlijk moet je niet generaliseren moet je niet dit en hoor je niet dat.
Maar het werkt nou eenmaal zo heb je eenmaal ellende meegemaakt dan wil je dat niet meer, en ga je ( in dit geval) aspergers uit de weg. Vrij gezonde reactie, imo. Het is zelfbescherming en een weten dat dat niet bij je past.
Net als een asperger bijv erg negatieve ervaringen kan hebben gehad met een bijv extraverte vrijgevochten vrouw. Ik geef maar een voorbeeld, want als ik het nog goed weet is dat Darkman dat benoemde als zijnde dat dat niet goed samen gaat met een asperger.
Dan kan de asperger ook na zo'n relatie een gevoel ontwikkelen van : dit nooit meer.
Dus zie je een topic staan met titel asperger en je hebt een negatieve ervaring daarmee gehad dan is het vrij menselijk en logisch dat je dat gaat lezen, en ja, zelf gaat reageren.
Dit forum is volgens mij ook daarvoor, om ervaringen uit te wisselen.
Iemand die post die acht ik volwassen genoeg om datgene eruit te halen wat hem/haar het meest aanspreekt.
Wat ik hierboven lees, zoals hard werken en geen verbintenis kunnen krijgen met iemand herken ik maar al te goed.
En dat heeft me bloed zweet en tranen gekost dat ik nu heel goed weet, nooit meer. Want zo hoort een relatie niet te zijn, imo, een ander kan daar misschien heel gelukkig van worden, wat ik betwijfel maar goed.
Het is zo typerend voor een asperger om maar te blijven roepen kijk eens naar je zelf, het ligt mss wel aan jou , etc. Dat heb ik toen wel een tijdje gedacht, en dat was zo niet gezond.
Mijn ogen gingen echt open toen ik eindelijk eens zag wat een moeilijkheden mijn exvriendje ondervond met al zijn relaties in zijn leven, naast mij.
Ik vind het heel rot voor aspergers die er zoveel moeite mee hebben en heb absoluut respect. Ook ik werk met aspergers en autisten en beroepsmatig vind ik het geweldig, maar qua prive weer ik ze uit mijn leven.