Kinderen
alle pijlers
Good Luck
woensdag 20 januari 2010 om 11:44
quote:compu schreef op 20 januari 2010 @ 11:05:
Dat is idd wel erg handig, Suze. Zo zie je ook weer wat leuks aan de testen eigenlijk. Zie er nu vooral angstscenario's bij.
Zaterdag 12 weken idd, dus zou wel kloppen dat ik me beter ga voelen.
Vraagje; je hoeft geen antwoord te geven..
Zou jij weer een zwangerschap aandurven? Vanwege je spanningen de afgelopen jaren? Heeft het zwaar gewogen als je erop terugkijkt?
Dat is een makkelijke Compu, doe mij er nog maar 3!
Het was moeilijk maar ik voel me voel me nu zo vreselijk gezegend met Jeetje en Meetje en hoe soepel het met Meetje allemaal loopt dat ik een volgende zwangerschap zo zou doen. Jammer alleen dat ik al zo'n oud wijf ben , het blijft dus gewoon lekker bij deze twee schatjes.
Ik denk alleen dat mijn gevoel en de jouwe niet te vergelijken zijn omdat ik hier 2 kinderen heb die zich volgens de boekjes ontwikkelen. Jij weet als geen ander dat het ook maar zo heel anders kan lopen..
Ik zal proberen het uit te leggen ok? Maar vind het wel moeilijk, vooral omdat jou situatie zo bijzonder is en ik je natuurlijk nooit zou willen kwetsen. Als je vragen hebt gewoon stellen hoor! Kan zijn dat ik onduidelijk ben .
Bij Jeetje was alles onbevangen: geen moment heb ik echt gedacht dat het mis zou kunnen gaan of dat er iets met haar zou kunnen zijn. De onbevangenheid van een eerste zwangerschap denk ik.
De 2e ben ik met dezelfde gevoelens in gegaan, per slot van rekening is er ook niks mis gegaan dus was mijn referentiekader nog hetzelfde. Groot was dus de klap toen het wel fout bleek te zitten. Toch heb ik steeds wel in mijn achterhoofd gehad dat ik Jeetje al had en dat ik dus nog steeds een gezegend mens was, al moest ik door een diep dal, ik wist dat het beter zou worden.
In de loop van de jaren is er wat betreft mijn keuzes voor testen wel wat veranderd. Ik kan niets meer met de voorspellende test (bij Jeetje combitest gehad), ik moet het weten en ben dus bij Meetje direct voor de diagnostische test gegaan. En dan specifiek voor de vlokkentest omdat je daar het snelste de uitslag van hebt. Ook was het zo dat de kans op kind met Down of andere chromosoomafwijking door mijn leeftijd hoger was dan de kans op een miskraam naar aanleiding van de test.
De keuze bij een foute uitslag was voor ons ook duidelijk. Misschien ook wel een beetje doordat ik weet dat het verdriet om een niet voldragen zwangerschap slijt zouden we gekozen hebben voor afbreken.
Maar ik denk echt dat het voor jou nog heel anders en veel moeilijker ligt. Ik zou me zelfs voor kunnen stellen dat het afbreken van een zwangerschap omdat je een gehandicapt kind verwacht als "verraad" naar je moppie zou kunnen voelen? Je schreef al eens dat je man en jij er wel wat anders in staan, kunnen jullie wel elkaars gevoelens volgen al deel je ze misschien niet (helemaal)?
Lieve Compu, luister naar je gevoel en praat er over met je vent. Het is gewoon heel erg moeilijk
Dat is idd wel erg handig, Suze. Zo zie je ook weer wat leuks aan de testen eigenlijk. Zie er nu vooral angstscenario's bij.
Zaterdag 12 weken idd, dus zou wel kloppen dat ik me beter ga voelen.
Vraagje; je hoeft geen antwoord te geven..
Zou jij weer een zwangerschap aandurven? Vanwege je spanningen de afgelopen jaren? Heeft het zwaar gewogen als je erop terugkijkt?
Dat is een makkelijke Compu, doe mij er nog maar 3!
Het was moeilijk maar ik voel me voel me nu zo vreselijk gezegend met Jeetje en Meetje en hoe soepel het met Meetje allemaal loopt dat ik een volgende zwangerschap zo zou doen. Jammer alleen dat ik al zo'n oud wijf ben , het blijft dus gewoon lekker bij deze twee schatjes.
Ik denk alleen dat mijn gevoel en de jouwe niet te vergelijken zijn omdat ik hier 2 kinderen heb die zich volgens de boekjes ontwikkelen. Jij weet als geen ander dat het ook maar zo heel anders kan lopen..
Ik zal proberen het uit te leggen ok? Maar vind het wel moeilijk, vooral omdat jou situatie zo bijzonder is en ik je natuurlijk nooit zou willen kwetsen. Als je vragen hebt gewoon stellen hoor! Kan zijn dat ik onduidelijk ben .
Bij Jeetje was alles onbevangen: geen moment heb ik echt gedacht dat het mis zou kunnen gaan of dat er iets met haar zou kunnen zijn. De onbevangenheid van een eerste zwangerschap denk ik.
De 2e ben ik met dezelfde gevoelens in gegaan, per slot van rekening is er ook niks mis gegaan dus was mijn referentiekader nog hetzelfde. Groot was dus de klap toen het wel fout bleek te zitten. Toch heb ik steeds wel in mijn achterhoofd gehad dat ik Jeetje al had en dat ik dus nog steeds een gezegend mens was, al moest ik door een diep dal, ik wist dat het beter zou worden.
In de loop van de jaren is er wat betreft mijn keuzes voor testen wel wat veranderd. Ik kan niets meer met de voorspellende test (bij Jeetje combitest gehad), ik moet het weten en ben dus bij Meetje direct voor de diagnostische test gegaan. En dan specifiek voor de vlokkentest omdat je daar het snelste de uitslag van hebt. Ook was het zo dat de kans op kind met Down of andere chromosoomafwijking door mijn leeftijd hoger was dan de kans op een miskraam naar aanleiding van de test.
De keuze bij een foute uitslag was voor ons ook duidelijk. Misschien ook wel een beetje doordat ik weet dat het verdriet om een niet voldragen zwangerschap slijt zouden we gekozen hebben voor afbreken.
Maar ik denk echt dat het voor jou nog heel anders en veel moeilijker ligt. Ik zou me zelfs voor kunnen stellen dat het afbreken van een zwangerschap omdat je een gehandicapt kind verwacht als "verraad" naar je moppie zou kunnen voelen? Je schreef al eens dat je man en jij er wel wat anders in staan, kunnen jullie wel elkaars gevoelens volgen al deel je ze misschien niet (helemaal)?
Lieve Compu, luister naar je gevoel en praat er over met je vent. Het is gewoon heel erg moeilijk
woensdag 20 januari 2010 om 12:20
woensdag 20 januari 2010 om 12:37
quote:Helenita2 schreef op 20 januari 2010 @ 12:21:
Iemand trouwen idee waar ik een leuk King Louie-achtig bloemenjurkje met korte mouwen voor de kabouter kan krijgen (gekleurde bloemetjes op een donkere ondergrond)? Bij Petit Louie kon ik niks vinden in haar maat (110-116)...Ik heb ook al even voor je gekeken bij Kippesoep en hippest maar niets in haar maat indd
Iemand trouwen idee waar ik een leuk King Louie-achtig bloemenjurkje met korte mouwen voor de kabouter kan krijgen (gekleurde bloemetjes op een donkere ondergrond)? Bij Petit Louie kon ik niks vinden in haar maat (110-116)...Ik heb ook al even voor je gekeken bij Kippesoep en hippest maar niets in haar maat indd
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 20 januari 2010 om 12:48
woensdag 20 januari 2010 om 13:09
Mooi gesproken Suus! Heb je nou het idee dat dochter 2 in Meetje terug is gekomen?
Ah dametje ontwikkelt smaak Hel? Altijd stimuleren!
We gaan straks gewoon tyrouwdag vieren, maar ik vind dat ik wel bosje blommen op deze datum behoor te krijgen! Toevallig vroeg schoonmoeder het ook gisteren.
Naat: fijn dat het goed gaat!
Compu: gewoon even een voor jou!!!
Ah dametje ontwikkelt smaak Hel? Altijd stimuleren!
We gaan straks gewoon tyrouwdag vieren, maar ik vind dat ik wel bosje blommen op deze datum behoor te krijgen! Toevallig vroeg schoonmoeder het ook gisteren.
Naat: fijn dat het goed gaat!
Compu: gewoon even een voor jou!!!
woensdag 20 januari 2010 om 13:11
Ja, ik heb er 1!!!!!
http://www.mooistekleertjes.nl/
zoeken op maat 110-116 en dan staat hij op pagina 2
http://www.mooistekleertjes.nl/
zoeken op maat 110-116 en dan staat hij op pagina 2
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 20 januari 2010 om 13:53
Hai dames,
Wat een verhalen allemaal over het wegbrengen van de kinderen. Ik ben zo benieuwd hoe het gaat vrijdag! Er zijn 2 gebouwtjes naast elkaar van speelzaaltjes. Eerst waren er 2 klasjes maar nu 1 en ze zijn deze week naar het rechter gebouwtje verhuisd (zaten eerst links). De rechter kijkt zo zijn nwe klas in, dus kan hij straks nog even naar zijn oude groepje kijken en nu vast spieken naar de nwe. Wat dat betreft weet hij dus wel wat school is. Maar hij kent niet echt specifiek iemand uit de klas dus dat maakt het spannend. En zijn grote vriend blijft nog even bij de peuters natuurlijk.
Ach, het wordt vast leuk vrijdag. Ik breng hem gewoon naar de psz en na een half uurtje brengt de juf hem naar school en anderhalf uur later haalt ze hem weer op. Ik haal hem dan op bij de peuters. Als het niets wordt bij de kleuters mag hij ook eerder terugkomen bij de peuters.
De bult van B is behooorlijk geslonken gelukkig. Ik zei vanmorgen dat ik wel graag gebeld had willen worden, maar dat was niet het beleid (??? Af en toe word ik zoooo moe van dat vastgeroeste ritueel, zucht). Maar bij een volgende keer zouden ze bellen.
ritueel my ass. Er is toch ook zoiets als zelf nadenken. Okee het ging heel goed met B maar ik vond de bult erg groot. En een kleine 3 jaar geleden zaten we met L in een zelfde soort geval een heel dag in het zkh om een MRI te laten maken. Nouja, het zal niet zo gauw weer gebeuren, maar zo wel, dan bellen ze.
Zeurmoeder ben ik zeker haha.
Tja, ik was als juf wel bellerig hoor. Ik wilde de keus bij de ouders leggen en niet later het verwijt krijgen dat ik had moeten bellen. Even een telefoontje is toch zo gebeurd?
Anyway, meneer heeft heel veel praatjes en het gaat dus heel goed. Slaapt nu, ik is jaloers, gaaap.
Wat een verhalen allemaal over het wegbrengen van de kinderen. Ik ben zo benieuwd hoe het gaat vrijdag! Er zijn 2 gebouwtjes naast elkaar van speelzaaltjes. Eerst waren er 2 klasjes maar nu 1 en ze zijn deze week naar het rechter gebouwtje verhuisd (zaten eerst links). De rechter kijkt zo zijn nwe klas in, dus kan hij straks nog even naar zijn oude groepje kijken en nu vast spieken naar de nwe. Wat dat betreft weet hij dus wel wat school is. Maar hij kent niet echt specifiek iemand uit de klas dus dat maakt het spannend. En zijn grote vriend blijft nog even bij de peuters natuurlijk.
Ach, het wordt vast leuk vrijdag. Ik breng hem gewoon naar de psz en na een half uurtje brengt de juf hem naar school en anderhalf uur later haalt ze hem weer op. Ik haal hem dan op bij de peuters. Als het niets wordt bij de kleuters mag hij ook eerder terugkomen bij de peuters.
De bult van B is behooorlijk geslonken gelukkig. Ik zei vanmorgen dat ik wel graag gebeld had willen worden, maar dat was niet het beleid (??? Af en toe word ik zoooo moe van dat vastgeroeste ritueel, zucht). Maar bij een volgende keer zouden ze bellen.
ritueel my ass. Er is toch ook zoiets als zelf nadenken. Okee het ging heel goed met B maar ik vond de bult erg groot. En een kleine 3 jaar geleden zaten we met L in een zelfde soort geval een heel dag in het zkh om een MRI te laten maken. Nouja, het zal niet zo gauw weer gebeuren, maar zo wel, dan bellen ze.
Zeurmoeder ben ik zeker haha.
Tja, ik was als juf wel bellerig hoor. Ik wilde de keus bij de ouders leggen en niet later het verwijt krijgen dat ik had moeten bellen. Even een telefoontje is toch zo gebeurd?
Anyway, meneer heeft heel veel praatjes en het gaat dus heel goed. Slaapt nu, ik is jaloers, gaaap.
woensdag 20 januari 2010 om 14:01
Suze en Compu, mag ik ook wat zeggen over de combinatie/vlokkentest? Ik heb voor L natuurlijk 3x die mk gehad en vent wilde graag zekerheid dat het nu wel goed was. We hadden nl het idee dat de kindjes die er zaten wel op zich ontwikkelde maar niet goed en daarom werden afgestoten. Dit baseerde we op het feit dat we 2 van de 3x een hartje hebben gezien.
Anyway, lief wilde dus weten of bij de zwangerschap van L het niet zo was dat het een zwaar gehandicapt kind zou zijn dat 'toevallig' wel bleef zitten. Daarom kozen we voor de combitest. Hij wilde heel graag ook een vlokkentest/punctie. Ik zag dit absoluut niet zitten, omdat dat idd de kans op een mk verhoogt. Zag het al gebeuren dat het kind goed was maar ik toch een mk kreeg door de punctie.
De uitslag van de combitest was zo belachelijk goed dat we een verdere test niet meer hebben gedaan. Dit tot grote opluchting van mij.
Daarnaast hadden we ook niet goed besproken wat we zouden doen mocht het blijken dat het kindje een verhoogde kans op Down zou hebben. Want hoe erg is dat?
Kop in het zand en fingers crossed.
Een goede manier bleek bij ons (ook bij B was het goed en nu ook weer), maar niet okee om van te voren niet op 1 lijn te zitten.
Wat ik wil zeggen; bespreek wel met elkaar van tevoren wat je wil met de uitslag. Het is een zeer gevoelig punt.
Nouja, ik wilde even mijn kant vertellen. Mss heb je er iets aan, mss kan je er niets mee.
Heb je al een termijnecho gemaakt en een afspraak voor de combitest staan?
Anyway, lief wilde dus weten of bij de zwangerschap van L het niet zo was dat het een zwaar gehandicapt kind zou zijn dat 'toevallig' wel bleef zitten. Daarom kozen we voor de combitest. Hij wilde heel graag ook een vlokkentest/punctie. Ik zag dit absoluut niet zitten, omdat dat idd de kans op een mk verhoogt. Zag het al gebeuren dat het kind goed was maar ik toch een mk kreeg door de punctie.
De uitslag van de combitest was zo belachelijk goed dat we een verdere test niet meer hebben gedaan. Dit tot grote opluchting van mij.
Daarnaast hadden we ook niet goed besproken wat we zouden doen mocht het blijken dat het kindje een verhoogde kans op Down zou hebben. Want hoe erg is dat?
Kop in het zand en fingers crossed.
Een goede manier bleek bij ons (ook bij B was het goed en nu ook weer), maar niet okee om van te voren niet op 1 lijn te zitten.
Wat ik wil zeggen; bespreek wel met elkaar van tevoren wat je wil met de uitslag. Het is een zeer gevoelig punt.
Nouja, ik wilde even mijn kant vertellen. Mss heb je er iets aan, mss kan je er niets mee.
Heb je al een termijnecho gemaakt en een afspraak voor de combitest staan?
woensdag 20 januari 2010 om 14:50
