Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
dinsdag 26 januari 2010 om 20:17
Ik snap er helemaal niets van! Jullie zeuren op dit forum over de nr. 1 en 2 en dat jullie daar niet prettig bij voelen, maar een oplossing willen jullie hiervoor ook niet. Diep in jullie hart willen jullie eigenlijk van 2 walletjes eten en zoeken jullie dus mede "lot" genoten op dit forum. Ik zou dan zeggen geniet van jullie 2 mannen en klaag er dan verder ook niet over. Het moet toch alleen maar een kick geven om door 2 mannen aanbeden te worden, misschien een keer een triootje met nr.1 en 2?
dinsdag 26 januari 2010 om 20:17
Ik snap er helemaal niets van! Jullie zeuren op dit forum over de nr. 1 en 2 en dat jullie daar niet prettig bij voelen, maar een oplossing willen jullie hiervoor ook niet. Diep in jullie hart willen jullie eigenlijk van 2 walletjes eten en zoeken jullie dus mede "lot" genoten op dit forum. Ik zou dan zeggen geniet van jullie 2 mannen en klaag er dan verder ook niet over. Het moet toch alleen maar een kick geven om door 2 mannen aanbeden te worden, misschien een keer een triootje met nr.1 en 2?
dinsdag 26 januari 2010 om 20:17
Meiden ik hoor ondertussen al niet meer thuis in deze topic, maar weet er alles van..
Ik heb ook via dit topic gehoord over een boek;
De Duivels Driehoek, over de gevaren en verleiding van het vreemdgaan. Schrijfster Carolien Roodvoets.
Echt een aanrader, met veel herkenning. Echt interessant om te lezen(ben eigenlijk geen lezer)
Sterkte allemaal!!!
Ik heb ook via dit topic gehoord over een boek;
De Duivels Driehoek, over de gevaren en verleiding van het vreemdgaan. Schrijfster Carolien Roodvoets.
Echt een aanrader, met veel herkenning. Echt interessant om te lezen(ben eigenlijk geen lezer)
Sterkte allemaal!!!
dinsdag 26 januari 2010 om 21:02
Ik probeer mijn contact met nr2 behoorlijk te beperken. Al is dit moeilijk daar we in het zelfde bedrijf werken.
Of hij echt weet wat ik voel? Ja, maar ik ben niet vreemdgegaan met hem en ik probeer om dit ook echt vol te houden.
Heb behoorlijk wat sessie´s achter de rug, en door het graven in mijn verleden zijn een heleboel dingen naar boven gekomen.
Of hij echt weet wat ik voel? Ja, maar ik ben niet vreemdgegaan met hem en ik probeer om dit ook echt vol te houden.
Heb behoorlijk wat sessie´s achter de rug, en door het graven in mijn verleden zijn een heleboel dingen naar boven gekomen.
dinsdag 26 januari 2010 om 22:00
Wat een feest van herkenning! Om te lezen dat er dus nog veel meer vrouwen in dezelfde situatie zitten! Ook ik heb een nr. 2.
Ik ben zo verliefd op hem, er zit zoveel passie in onze relatie! Hij haalt gevoelens bij me naar boven die ik bij mijn nr. 1 nog nooit gevoeld heb.
Met mijn nr. 1 heb ik een broer/zus relatie en 3 lieve kinderen. Om wille van de kinderen denk ik dat we bij elkaar moeten blijven. Ik gun ze een stabiel leven. Maar oh, wat is dat moeilijk! Het liefst zou ik voor mijn eigen geluk kiezen. Mijn nummer 2 is vrijgezel en heeft geen kinderen. Hij heeft me vanaf het begin gezegd dat ik voor mijn nr. 1 en gezin moet gaan, we hadden toen besloten onze liefde tegen te houden. Maar de liefde was zo sterk, ons verstand heeft ons in de steek gelaten! Mijn nr. 2 vraagt zich wel eens af of hij een goede 2e vader zou kunnen zijn....Soms hebben we het erover dat we er mee moeten stoppen, maar dat kunnen we niet!!! Ik kan me een leven zonder hem niet meer voorstellen!
Het is een groot dilemma! Ga ik voor een stabiel leven voor mijn kinderen, of ga ik voor de liefde?
voorlopig kan ik mijn nummer 2 echt niet missen!! Hij is echt geweldig!
Ik ben zo verliefd op hem, er zit zoveel passie in onze relatie! Hij haalt gevoelens bij me naar boven die ik bij mijn nr. 1 nog nooit gevoeld heb.
Met mijn nr. 1 heb ik een broer/zus relatie en 3 lieve kinderen. Om wille van de kinderen denk ik dat we bij elkaar moeten blijven. Ik gun ze een stabiel leven. Maar oh, wat is dat moeilijk! Het liefst zou ik voor mijn eigen geluk kiezen. Mijn nummer 2 is vrijgezel en heeft geen kinderen. Hij heeft me vanaf het begin gezegd dat ik voor mijn nr. 1 en gezin moet gaan, we hadden toen besloten onze liefde tegen te houden. Maar de liefde was zo sterk, ons verstand heeft ons in de steek gelaten! Mijn nr. 2 vraagt zich wel eens af of hij een goede 2e vader zou kunnen zijn....Soms hebben we het erover dat we er mee moeten stoppen, maar dat kunnen we niet!!! Ik kan me een leven zonder hem niet meer voorstellen!
Het is een groot dilemma! Ga ik voor een stabiel leven voor mijn kinderen, of ga ik voor de liefde?
voorlopig kan ik mijn nummer 2 echt niet missen!! Hij is echt geweldig!
woensdag 27 januari 2010 om 07:19
Assepoester, in zekere zin heb je wel gelijk. Ergens is het heerlijk om twee liefdes te hebben, maar het is ook weer geen onverdeeld genoegen.
Je ziet hier de vrouwen die aan het begin staan. Die verliefd zijn en niet precies weten wat ze er mee moeten, maar waarvan je weet dat ze voor de bijl zullen gaan.
Voor mezelf kan ik zeggen dat ik hem gewoon bijna niet los kan laten. In wezen is het niet zo heel veel anders dan al die vrouwen in een relatie waarvan ze weten dat het niet goed voor ze is. En toch blijven ze.
Ik vraag me zeker af of ik nou eigenlijk van hem houd. Of ik niet gewoon terug verlang naar iets wat er ooit was maar wat al lang verdwenen is.
Als ik eerlijk naar mezelf kijk weet ik best wat me te doen staat.
Gelukkig woont hij ver weg en zien we elkaar eigenlijk bijna nooit.
Ondertussen probeer ik één voor één de draadjes die ons binden door te knippen.
Ik verwacht geen enkel medelijden van vrouwen die ooit door hun man bedrogen zijn, of van wie dan ook trouwens. Ik heb het zelf gedaan en moet het zelf oplossen. Maar de herkenning hier vind ik wel erg prettig.
Je ziet hier de vrouwen die aan het begin staan. Die verliefd zijn en niet precies weten wat ze er mee moeten, maar waarvan je weet dat ze voor de bijl zullen gaan.
Voor mezelf kan ik zeggen dat ik hem gewoon bijna niet los kan laten. In wezen is het niet zo heel veel anders dan al die vrouwen in een relatie waarvan ze weten dat het niet goed voor ze is. En toch blijven ze.
Ik vraag me zeker af of ik nou eigenlijk van hem houd. Of ik niet gewoon terug verlang naar iets wat er ooit was maar wat al lang verdwenen is.
Als ik eerlijk naar mezelf kijk weet ik best wat me te doen staat.
Gelukkig woont hij ver weg en zien we elkaar eigenlijk bijna nooit.
Ondertussen probeer ik één voor één de draadjes die ons binden door te knippen.
Ik verwacht geen enkel medelijden van vrouwen die ooit door hun man bedrogen zijn, of van wie dan ook trouwens. Ik heb het zelf gedaan en moet het zelf oplossen. Maar de herkenning hier vind ik wel erg prettig.
woensdag 27 januari 2010 om 09:51
quote:Bosz schreef op 27 januari 2010 @ 07:19:
Als ik eerlijk naar mezelf kijk weet ik best wat me te doen staat.
Ondertussen probeer ik één voor één de draadjes die ons binden door te knippen.
Ik verwacht geen enkel medelijden van vrouwen die ooit door hun man bedrogen zijn, of van wie dan ook trouwens. Ik heb het zelf gedaan en moet het zelf oplossen. Maar de herkenning hier vind ik wel erg prettig.
Tja, weten we niet alemaal (diep in ons hart) wat ons te doen staat? Heb er vaak, lang en diep over nagedacht, maar .....
Ook ik heb jarenlang geprobeerd de draadjes die ons verbinden 1 voor 1 door te knippen, maar ben blijven hangen bij de laatste .En alle verbroken draadjes waren plots weer spontaan geheeld tijdens de eerste minuut dat ik hem na jaren weer zag!
Het is zoals Bosz zegt: ik heb het mezelf aangedaan, maar de herkenning is zo fijn! Geen enkele situatie is gelijk, het gevoel waar wij mee "worstelen" denk ik wel. Ik heb er niet om gevraagd van 2 mannen te houden, het is me overkomen. Ik heb geprobeerd het te stoppen, maar ook dit is niet gelukt. En toch, buiten alle ellende om ... is het zo heerlijk! .
Als ik eerlijk naar mezelf kijk weet ik best wat me te doen staat.
Ondertussen probeer ik één voor één de draadjes die ons binden door te knippen.
Ik verwacht geen enkel medelijden van vrouwen die ooit door hun man bedrogen zijn, of van wie dan ook trouwens. Ik heb het zelf gedaan en moet het zelf oplossen. Maar de herkenning hier vind ik wel erg prettig.
Tja, weten we niet alemaal (diep in ons hart) wat ons te doen staat? Heb er vaak, lang en diep over nagedacht, maar .....
Ook ik heb jarenlang geprobeerd de draadjes die ons verbinden 1 voor 1 door te knippen, maar ben blijven hangen bij de laatste .En alle verbroken draadjes waren plots weer spontaan geheeld tijdens de eerste minuut dat ik hem na jaren weer zag!
Het is zoals Bosz zegt: ik heb het mezelf aangedaan, maar de herkenning is zo fijn! Geen enkele situatie is gelijk, het gevoel waar wij mee "worstelen" denk ik wel. Ik heb er niet om gevraagd van 2 mannen te houden, het is me overkomen. Ik heb geprobeerd het te stoppen, maar ook dit is niet gelukt. En toch, buiten alle ellende om ... is het zo heerlijk! .
woensdag 27 januari 2010 om 11:39
He Lantaarnpaal, ik hoop dat jullie het kunnen tegenhouden om dieper in jullie relatie te duiken! Het is o zo moeilijk om het tegen te houden, echte liefde zit erg diep! En het verlangen naar elkaar kan erg groot zijn! Ik heb het ook proberen tegen te houden met mijn nr. 2 (mijn overbuurman), maar er was op een gegeven moment van beide kanten geen houden meer aan! Het was overweldigend, zoiets had ik nog nooit meegemaakt! Ik zit nu wel helemaal in de achtbaan, maar toch is het de moeite waard! Het wordt er alleen niet makkelijker van!
woensdag 27 januari 2010 om 12:24
quote:antilliaantje schreef op 27 januari 2010 @ 09:51:
Ook ik heb jarenlang geprobeerd de draadjes die ons verbinden 1 voor 1 door te knippen, maar ben blijven hangen bij de laatste .En alle verbroken draadjes waren plots weer spontaan geheeld tijdens de eerste minuut dat ik hem na jaren weer zag!
Dat is wel zo ontzettend waar. Ik was er bijna. Ik knipte het laatste draadje ook door en het zag er even naar uit dat het ook echt over was. Tot we elkaar weer zagen.
Toch denk ik dat verslaving een beter woord is dan liefde. We proberen allebei om de gevoelens van liefde niet toe te laten (wat ook redelijk lukt, meestal)
Ook ik heb jarenlang geprobeerd de draadjes die ons verbinden 1 voor 1 door te knippen, maar ben blijven hangen bij de laatste .En alle verbroken draadjes waren plots weer spontaan geheeld tijdens de eerste minuut dat ik hem na jaren weer zag!
Dat is wel zo ontzettend waar. Ik was er bijna. Ik knipte het laatste draadje ook door en het zag er even naar uit dat het ook echt over was. Tot we elkaar weer zagen.
Toch denk ik dat verslaving een beter woord is dan liefde. We proberen allebei om de gevoelens van liefde niet toe te laten (wat ook redelijk lukt, meestal)
woensdag 27 januari 2010 om 15:39
Bij mij is het geen verslaving, maar echte liefde. Naast hemelse sex, hebben we ook een hele diepe vriendschaps- en liefdesband. Ik kan overal met hem over praten. Ik weet ook niet hoe dit gaat eindigen......Ik wil voor mijn gezin en stabiliteit voor de kinderen kiezen, maar ik denk de hele dag alleen maar aan hem en dat ik bij hem wil zijn! Binnenkort ga ik een week met mijn gezin op vakantie naar een warm oord. Normaal heb ik hier ontzettend veel zin in, maar ik zie er nu zo tegen op! Misschien is het wel goed om een week afstand te nemen, en dan te kijken of we zonder elkaar kunnen........Ben benieuwd!
woensdag 27 januari 2010 om 16:05
Hopeloos, dit is geen echte liefde.
Seks met de overbuurman is geile vinexverveling in zijn meest platte en ordinaire vorm. Dat heeft niets met liefde te maken, het toont hooguit aan dat jij niet volwassen genoeg bent om je eigen hormonale aanvallen te kunnen relativeren.
Ik zou zeggen, vertel het eens tegen je man. Als jullie dan toch een broer/zusrelatie hebben dan gunt hij je vast je grote liefde. Dan kun je meteen testen of de overbuurman nog steeds zoveel van je houdt als je met drie kinderen bij hem in wilt trekken.
Doe je man en je kinderen een plezier, en lees eens een paar verhalen van mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten, en dan vooral hoe dat is afgelopen. Het zou fijn zijn als je gezin dadelijk niet de prijs hoeft te betalen voor jouw hopeloze gebrek aan zelfinzicht.
Seks met de overbuurman is geile vinexverveling in zijn meest platte en ordinaire vorm. Dat heeft niets met liefde te maken, het toont hooguit aan dat jij niet volwassen genoeg bent om je eigen hormonale aanvallen te kunnen relativeren.
Ik zou zeggen, vertel het eens tegen je man. Als jullie dan toch een broer/zusrelatie hebben dan gunt hij je vast je grote liefde. Dan kun je meteen testen of de overbuurman nog steeds zoveel van je houdt als je met drie kinderen bij hem in wilt trekken.
Doe je man en je kinderen een plezier, en lees eens een paar verhalen van mensen die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten, en dan vooral hoe dat is afgelopen. Het zou fijn zijn als je gezin dadelijk niet de prijs hoeft te betalen voor jouw hopeloze gebrek aan zelfinzicht.
woensdag 27 januari 2010 om 16:46
quote:hopeloos71 schreef op 27 januari 2010 @ 15:39:
Bij mij is het geen verslaving, maar echte liefde. Naast hemelse sex, hebben we ook een hele diepe vriendschaps- en liefdesband. Ik kan overal met hem over praten. Ik weet ook niet hoe dit gaat eindigen......Ik wil voor mijn gezin en stabiliteit voor de kinderen kiezen, maar ik denk de hele dag alleen maar aan hem en dat ik bij hem wil zijn! Binnenkort ga ik een week met mijn gezin op vakantie naar een warm oord. Normaal heb ik hier ontzettend veel zin in, maar ik zie er nu zo tegen op! Misschien is het wel goed om een week afstand te nemen, en dan te kijken of we zonder elkaar kunnen........Ben benieuwd!Hopeloos, Alba zegt het misschien wat bot, maar weet dat deze man nooit voor jou zal kiezen. Op het moment dat dit uitkomt zal hij kiezen voor zijn gezin en alle lijntjes met jou direct doorknippen. Het is spannend en leuk om begeerd te worden. Om als een 16-jarige verliefd te kunnen zijn en alleen de lusten en niet de lasten van een relatie te kunnen voelen. Maar liefde betekent ook dat je elkaar vasthoudt als het echt moeilijk wordt. Dat er een goede kans is dat je op de een of andere manier samen oud wordt en dat hij je ook vast zal houden als deze relatie ooit uitkomt. Dat laatste zal never nooit niet gaan gebeuren.
Bij mij is het geen verslaving, maar echte liefde. Naast hemelse sex, hebben we ook een hele diepe vriendschaps- en liefdesband. Ik kan overal met hem over praten. Ik weet ook niet hoe dit gaat eindigen......Ik wil voor mijn gezin en stabiliteit voor de kinderen kiezen, maar ik denk de hele dag alleen maar aan hem en dat ik bij hem wil zijn! Binnenkort ga ik een week met mijn gezin op vakantie naar een warm oord. Normaal heb ik hier ontzettend veel zin in, maar ik zie er nu zo tegen op! Misschien is het wel goed om een week afstand te nemen, en dan te kijken of we zonder elkaar kunnen........Ben benieuwd!Hopeloos, Alba zegt het misschien wat bot, maar weet dat deze man nooit voor jou zal kiezen. Op het moment dat dit uitkomt zal hij kiezen voor zijn gezin en alle lijntjes met jou direct doorknippen. Het is spannend en leuk om begeerd te worden. Om als een 16-jarige verliefd te kunnen zijn en alleen de lusten en niet de lasten van een relatie te kunnen voelen. Maar liefde betekent ook dat je elkaar vasthoudt als het echt moeilijk wordt. Dat er een goede kans is dat je op de een of andere manier samen oud wordt en dat hij je ook vast zal houden als deze relatie ooit uitkomt. Dat laatste zal never nooit niet gaan gebeuren.
woensdag 27 januari 2010 om 16:52
Ik ben een hele tijd zeer actief geweest op dit forum. Ik ben blij dat dit alles achter me ligt. Mijn (ex) nr2 was ook vrijgezel en ik had het gevoel dat ik met mijn man een broer/zus relatie had. Ik had gevoelens voor mijn nr2 die ik echt nooit voor mijn man heb gehad. Heel lang getwijfeld en uiteindelijk was ik er al van overtuigd dat mijn geluk voor alles ging en dat dat uiteindelijk ook ten goede zou komen van mijn dochter. Uit eindelijk heb ik besloten om mijn man nog een kans te geven. Nu weet ik hoe belachelijk dit klinkt en nu ben ik hem dankbaar dat hij mij nog een kans heeft gegeven.
Er worden op dit forum zoveel topics geopend rond de vraag of je voor de kinderen bij elkaar moet blijven. Bij mij was dit in het begin zeker zo. Ik heb mijn huwelijk nog een kans gegeven in de eerste plaats voor mijn dochter. Mijn man verloor van mijn nr2 op alle fronten. Ik ben nu blij dat mijn man me de mogelijkheid heeft gegeven op nieuw te beginnen. Ik hou van mijn man, ik zie elke dag hoe belangrijk ons kleine gezinnetje voor mijn dochter is. En ik zie ook dat een relatie hebben hard werken is, met geven en nemen.
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat wat ik met mijn nr2 had echt was/is. Ik denk zelfs dat hij beter bij me had gepast dan mijn man. Maar ik ben blij dat mijn man me niet heeft verlaten. Als ik me nu indenk wat ik hem heb aan gedaan, dan schaam ik me diep. Aan de andere kant ben ik soms ook blij dat ik heb mogen beleven en voelen wat ik met nr2 heb meegemaakt.
Ik kan hier pagina's vol schrijven over al mijn gevoelens van toen en nu. Ik hou van mijn man. Ik hou van mijn nr2. Het was het zeker waard mijn huwelijk nog een kans te geven voor mijn dochter. Mijn man en ik zijn nu gelukkig veel meer dan broer en zus. En ik heb geleerd dat een broer/zus verhouding een hele goede basis is voor een sterke relatie.
Er worden op dit forum zoveel topics geopend rond de vraag of je voor de kinderen bij elkaar moet blijven. Bij mij was dit in het begin zeker zo. Ik heb mijn huwelijk nog een kans gegeven in de eerste plaats voor mijn dochter. Mijn man verloor van mijn nr2 op alle fronten. Ik ben nu blij dat mijn man me de mogelijkheid heeft gegeven op nieuw te beginnen. Ik hou van mijn man, ik zie elke dag hoe belangrijk ons kleine gezinnetje voor mijn dochter is. En ik zie ook dat een relatie hebben hard werken is, met geven en nemen.
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat wat ik met mijn nr2 had echt was/is. Ik denk zelfs dat hij beter bij me had gepast dan mijn man. Maar ik ben blij dat mijn man me niet heeft verlaten. Als ik me nu indenk wat ik hem heb aan gedaan, dan schaam ik me diep. Aan de andere kant ben ik soms ook blij dat ik heb mogen beleven en voelen wat ik met nr2 heb meegemaakt.
Ik kan hier pagina's vol schrijven over al mijn gevoelens van toen en nu. Ik hou van mijn man. Ik hou van mijn nr2. Het was het zeker waard mijn huwelijk nog een kans te geven voor mijn dochter. Mijn man en ik zijn nu gelukkig veel meer dan broer en zus. En ik heb geleerd dat een broer/zus verhouding een hele goede basis is voor een sterke relatie.
woensdag 27 januari 2010 om 16:58
Denk niet dat iemand anders dan de persoon die het betrefd kan zeggen of het liefde of de hormoontjes het zijn.
Zelf vind ik dat je van meer dan 1 man kunt houden, maar op verschillende manieren.
Zeker is er bij diegene die een nr2 hebben een aantrekkingskracht, het gaat erom wat je ermee doet.
Hopeloos, wat ik niet begrijp is, dat je zo een diepe liefde koesterd voor je nr2, waarom ga je dan niet voor hem?
Begrijp het als er kinderen in het spel zijn. Maar je eigen geluk telt ook. Hoe is je relatie met nr 1 dan?
Het hebben van nr 1 en nr 2 is erg moeilijk, men zit elke dag in een achtbaan aan gevoelens. mijn nr 2 is belangrijk voor me, maar nr 1 is de vader van mijn kinderen. Het is niet slecht bij hem maar mijn gevoelens voor hem zijn zo anders dan bij nr2.
Voor mijn nr2 koester ik ook heel veel liefde, alleen probeer ik alles op een afstandje te houden. Voor mij zelf vind ik het al moeilijk genoeg, laat staan als ik dat ene stapje tever zou gaan.
En voor mij kan het gewoon niet om voor nr 2 te gaan. Dit is erg ingewikkeld om uit teleggen en dat doe ik hier niet.
Daar praat ik ook al helemaal niet over met nr 2, hoe het zou zijn als........
Zelf vind ik dat je van meer dan 1 man kunt houden, maar op verschillende manieren.
Zeker is er bij diegene die een nr2 hebben een aantrekkingskracht, het gaat erom wat je ermee doet.
Hopeloos, wat ik niet begrijp is, dat je zo een diepe liefde koesterd voor je nr2, waarom ga je dan niet voor hem?
Begrijp het als er kinderen in het spel zijn. Maar je eigen geluk telt ook. Hoe is je relatie met nr 1 dan?
Het hebben van nr 1 en nr 2 is erg moeilijk, men zit elke dag in een achtbaan aan gevoelens. mijn nr 2 is belangrijk voor me, maar nr 1 is de vader van mijn kinderen. Het is niet slecht bij hem maar mijn gevoelens voor hem zijn zo anders dan bij nr2.
Voor mijn nr2 koester ik ook heel veel liefde, alleen probeer ik alles op een afstandje te houden. Voor mij zelf vind ik het al moeilijk genoeg, laat staan als ik dat ene stapje tever zou gaan.
En voor mij kan het gewoon niet om voor nr 2 te gaan. Dit is erg ingewikkeld om uit teleggen en dat doe ik hier niet.
Daar praat ik ook al helemaal niet over met nr 2, hoe het zou zijn als........
woensdag 27 januari 2010 om 17:46
woensdag 27 januari 2010 om 17:49
Dat het meer is dan hormonen denk ik ook wel. Maar hoe definieer je echte liefde? En hoe diep zit die daadwerkelijk als de druk echt op de ketel komt te staan?
Ik zal altijd en zonder aarzelen kiezen voor mijn man. Mijn nr 2 denkt er net zo over. Hoe echt is echt? En wat maken we onszelf allemaal wijs?
Ik zal altijd en zonder aarzelen kiezen voor mijn man. Mijn nr 2 denkt er net zo over. Hoe echt is echt? En wat maken we onszelf allemaal wijs?
woensdag 27 januari 2010 om 20:12
quote:Bosz schreef op 26 januari 2010 @ 16:32:
Mijn nr 2 heeft net als ik een gezin, wat het er niet makkelijker op maakt.
Assepoesterrr, some things are better left unsaid. Wat niet wegneemt dat het moeilijk is om voor je partner te bepalen wat hij wel of niet zou moeten weten. Waarom zou je iemand kwetsen met gevoelens waar je verder toch nooit meer iets mee doet? (Bijvoorbeeld omdat je nr. 2 uit beeld is, of omdat je er helemaal niet aan begonnen bent.)
Aan de andere kant: hoe relevant is het voor je partner om dit te weten, aangezien het wel invloed kan hebben op je relatie?
Zelf hoef ik ook niet alles te weten wat er in het hoofd van mijn partner rondspookt, en of hij wel of niet vlinders in zijn buik krijgt van een ander. Maar als hij zou overwegen om zijn gezin ervoor te verlaten, of als het van grote invloed is op zijn gedrag en stemming, wordt het een ander verhaal.
Hi Bosz,
Ik vind dat je heel realistisch op dit forum reageert, maar vind je niet dat als je een relatie met iemand hebt dat je die voor 100% moet kunnen vertrouwen? Een relatie met geheimen voor elkaar is volgens mij niet echt prettig. Ik zou mijn partner niet in de ogen kunnen kijken of sex met hem kunnen hebben als ik met een ander vreemd ben gegaan. En ik denk dat ieders gedrag/humeur verandert wanneer er een nr.2 is. Misschien ben ik ook wel te eerlijk en ik heb dan ook geen geheimen voor mijn dierbaren, ben een open boek. En ik vind als je iets niet bij je partner vind en bij die ander wel, omdat die zo goed met je kan praten bijvoorbeeld, dan moet je dat tegen je eigen partner zeggen, zodat hij/zij daaraan kan werken. Aan een relatie moet je altijd blijven werken toch? Het wordt gauw een sleur, broer/zus relatie dat geef ik toe! En dat gebeurt in iedere relatie, maar dan moet je juist weer die spanning in je relatie proberen terug te brengen. En niet die spanning gaan zoeken bij een nr.2.
Mijn nr 2 heeft net als ik een gezin, wat het er niet makkelijker op maakt.
Assepoesterrr, some things are better left unsaid. Wat niet wegneemt dat het moeilijk is om voor je partner te bepalen wat hij wel of niet zou moeten weten. Waarom zou je iemand kwetsen met gevoelens waar je verder toch nooit meer iets mee doet? (Bijvoorbeeld omdat je nr. 2 uit beeld is, of omdat je er helemaal niet aan begonnen bent.)
Aan de andere kant: hoe relevant is het voor je partner om dit te weten, aangezien het wel invloed kan hebben op je relatie?
Zelf hoef ik ook niet alles te weten wat er in het hoofd van mijn partner rondspookt, en of hij wel of niet vlinders in zijn buik krijgt van een ander. Maar als hij zou overwegen om zijn gezin ervoor te verlaten, of als het van grote invloed is op zijn gedrag en stemming, wordt het een ander verhaal.
Hi Bosz,
Ik vind dat je heel realistisch op dit forum reageert, maar vind je niet dat als je een relatie met iemand hebt dat je die voor 100% moet kunnen vertrouwen? Een relatie met geheimen voor elkaar is volgens mij niet echt prettig. Ik zou mijn partner niet in de ogen kunnen kijken of sex met hem kunnen hebben als ik met een ander vreemd ben gegaan. En ik denk dat ieders gedrag/humeur verandert wanneer er een nr.2 is. Misschien ben ik ook wel te eerlijk en ik heb dan ook geen geheimen voor mijn dierbaren, ben een open boek. En ik vind als je iets niet bij je partner vind en bij die ander wel, omdat die zo goed met je kan praten bijvoorbeeld, dan moet je dat tegen je eigen partner zeggen, zodat hij/zij daaraan kan werken. Aan een relatie moet je altijd blijven werken toch? Het wordt gauw een sleur, broer/zus relatie dat geef ik toe! En dat gebeurt in iedere relatie, maar dan moet je juist weer die spanning in je relatie proberen terug te brengen. En niet die spanning gaan zoeken bij een nr.2.
woensdag 27 januari 2010 om 21:31
Olga, nog even een antwoord op je vraag, ja, ik ben ook dat "ene" stapje te ver gegaan met mijn nr 2.
Ik ben ook altijd een persoon geweest die voor eerlijkheid en trouw in een relatie was.
Ik had vroeger mijn handen in het vuur durven steken dat mij dat niet zou overkomen.
En toch...het is gebeurd.
Ik heb naar mijn hart geluisterd, mijn verstand heeft het toen verloren.
Je wordt echt verblind, ik was zelf zo ver heen, dat ik me bijna ging afvragen waar ik dit moois/dit cadeau aan te danken had.
Ik duwde al mijn schuldgevoelens opzij, want ik werd er een leuker, beter en blijer mens van.Daar had mijn partner alleen maar profijt van.
Vriendinnen complimenteerde me met mijn (blijkbaar) zichtbare verandering, ik straalde, ik voelde me top.
(By the way; Er is absoluut een hormonaal proces aan de gang, er komt ook een verslavend stofje vrij dat dopamine heet.
Daarom zeggen ze dat verliefdheid zo verslavend is.)
Maar goed, daar wil ik het vreemdgaan niet mee goed praten, zoals velen hier niet willen.
Maar los van al het verdriet wat je anderen aan doet, is het zelf schokkend om te moeten inzien dat je eigen persoon tot zo iets in staat is.
Maar daar kom je pas echt achter als het "kwaad" geschiedt is.
Ik heb ook het boek gelezen van de duivelsdriehoek, over vreemdgaan.Faccinerend.
Mijn twee liefdes hebben mij veel gekost maar ook veel gebracht, ik heb er geen spijt van, maar het blijft nog steeds een emotionele tweestrijd.Enerzijds dat grote gemis en blijvend verlangen naar mijn nr 2, anderzijds voel ik me tegelijkertijd schuldig naar man en kinderen, alleen al door die eerste gedachte.
Flamenco, wat lijkt jou verhaal toch veel op die van mij.
Ik ben nog even terug wezen lezen in jou berichten.
Jij bent alleen verder in de acceptatie, ik worstel daar nog erg mee,hoelang heb jij daar over gedaan?
Heb jij nog steeds af en toe telefonisch contact?
liefs Marla
Ik ben ook altijd een persoon geweest die voor eerlijkheid en trouw in een relatie was.
Ik had vroeger mijn handen in het vuur durven steken dat mij dat niet zou overkomen.
En toch...het is gebeurd.
Ik heb naar mijn hart geluisterd, mijn verstand heeft het toen verloren.
Je wordt echt verblind, ik was zelf zo ver heen, dat ik me bijna ging afvragen waar ik dit moois/dit cadeau aan te danken had.
Ik duwde al mijn schuldgevoelens opzij, want ik werd er een leuker, beter en blijer mens van.Daar had mijn partner alleen maar profijt van.
Vriendinnen complimenteerde me met mijn (blijkbaar) zichtbare verandering, ik straalde, ik voelde me top.
(By the way; Er is absoluut een hormonaal proces aan de gang, er komt ook een verslavend stofje vrij dat dopamine heet.
Daarom zeggen ze dat verliefdheid zo verslavend is.)
Maar goed, daar wil ik het vreemdgaan niet mee goed praten, zoals velen hier niet willen.
Maar los van al het verdriet wat je anderen aan doet, is het zelf schokkend om te moeten inzien dat je eigen persoon tot zo iets in staat is.
Maar daar kom je pas echt achter als het "kwaad" geschiedt is.
Ik heb ook het boek gelezen van de duivelsdriehoek, over vreemdgaan.Faccinerend.
Mijn twee liefdes hebben mij veel gekost maar ook veel gebracht, ik heb er geen spijt van, maar het blijft nog steeds een emotionele tweestrijd.Enerzijds dat grote gemis en blijvend verlangen naar mijn nr 2, anderzijds voel ik me tegelijkertijd schuldig naar man en kinderen, alleen al door die eerste gedachte.
Flamenco, wat lijkt jou verhaal toch veel op die van mij.
Ik ben nog even terug wezen lezen in jou berichten.
Jij bent alleen verder in de acceptatie, ik worstel daar nog erg mee,hoelang heb jij daar over gedaan?
Heb jij nog steeds af en toe telefonisch contact?
liefs Marla
woensdag 27 januari 2010 om 22:05
Dank je Assepoesterrr, ik ben door schade en schande wijs geworden vrees ik.
Er is maar heel weinig wat mijn man niet van mij weet. Van mijn nr 2 weet hij wel, en ook bijna alles.
Van mijn man houd ik meer dan ik ooit van iemand zal kunnen houden. Nou ja, behalve de kinderen dan. Dat weet hij ook.
Hij heeft zelf ook wel eens grenzen overschreden. Die dingen gebeuren en hoewel het soms pijnlijk was heb ik nooit spijt gehad dat we samen zijn.
Ik voel aan alles dat hij ook van mij houdt en dat het goed is tussen ons. Erg goed zelfs. Binnen bepaalde grenzen maakt de rest mij dan weinig uit.
Als ik niet lekker in mijn vel zit ligt dat iets anders, wat voor hem ook geldt.
Ik geloof niet dat ik me nog veel illusies maak over de hoogstaande moraal van mensen, inclusief mezelf. Is niet bitter, is gewoon reëel. Alleen willen de meesten het liever niet zien. Niet van zichzelf, niet van anderen.
Ik vind het niet erg. Als je reëel naar de mensen om je heen kijkt zijn ze veel leuker.
Er is maar heel weinig wat mijn man niet van mij weet. Van mijn nr 2 weet hij wel, en ook bijna alles.
Van mijn man houd ik meer dan ik ooit van iemand zal kunnen houden. Nou ja, behalve de kinderen dan. Dat weet hij ook.
Hij heeft zelf ook wel eens grenzen overschreden. Die dingen gebeuren en hoewel het soms pijnlijk was heb ik nooit spijt gehad dat we samen zijn.
Ik voel aan alles dat hij ook van mij houdt en dat het goed is tussen ons. Erg goed zelfs. Binnen bepaalde grenzen maakt de rest mij dan weinig uit.
Als ik niet lekker in mijn vel zit ligt dat iets anders, wat voor hem ook geldt.
Ik geloof niet dat ik me nog veel illusies maak over de hoogstaande moraal van mensen, inclusief mezelf. Is niet bitter, is gewoon reëel. Alleen willen de meesten het liever niet zien. Niet van zichzelf, niet van anderen.
Ik vind het niet erg. Als je reëel naar de mensen om je heen kijkt zijn ze veel leuker.
donderdag 28 januari 2010 om 09:15
Even een antwoord op je vraag Frances, mijn nr2 was vrijgezel in de tijd dat wij bij elkaar waren. Voor hem was dit heel moeilijk. Aan de ene kant wilde hij niks liever dan voor altijd samen zijn, aan de andere kant had hij het er heel moeilijk mee om mij van mijn man af te pakken en een gezin te vernielen. Wat hij toen voor mij/ons gedaan heeft is in Nederland volgens mij helemaal onvoorstelbaar. Hij is een verstands huwelijk aan gegaan met iemand die hij op een datings side heeft ontmoet. Een verstandshuwelijk is iets dat in zijn cultuur nog veel voor komt maar dat bij hem totaal niet past. Op de ene of andere manier heeft zijn huwelijk mij de push gegeven om al mijn energie weer in mijn eigen huwelijk te steken. Dat dit gevoelsmatig zo zit bij mij, weet mijn man niet. Misschien dat ik hem dit ooit nog vertel maar op het moment denk ik niet dat dit relevant is. Mijn man heeft altijd precies aan gevoeld of ik me 100% voor mijn huwelijk inzet of minder. En sinds mijn nr2 getrouwd is, heb ik me 100% voor mijn huwelijk ingezet. Mijn man weet hoe diep mijn liefde voor nr2 was en weet ook op welke gebieden ik het gevoel had dat nr2 beter bij me paste. Hij probeert echt mij hier in tegemoed te komen en hij weet ook dat ik geaccepteerd heb dat hij niet zoals nr2 is maar dat ik daarom niet (meer) minder van hem hou. We praten bijna nooit meer over die hele periode.
Mijn nr2 heeft op het moment heel veel spijt van zijn huwelijk. Ik weet ook niet of het stand zal houden. Zijn leven is een puinhoop. Hij zegt dat het toendertijd de enige manier voor ons tweeen was om een eind te maken aan die emotionele achtbaan. En ik denk dat dat waar is want we hebben van alles geprobeerd.
Ik heb nog af en toe telefonisch contact met nr2.
Ik ben het met Bosz eens dat niet alles gezegd hoeft te worden. Mijn man hoeft niet te weten hoe ik precies over mijn nr2 denk. We hebben opnieuw voor elkaar gekozen en weten dat we als gezin bij elkaar horen en daar stoppen we al onze energie in.
Ik weet niet of ik echt verder ben in de acceptatie zoals jij dat zegt Marla. Wat ik geaccepteerd heb is dat mijn man en ik bij elkaar zijn, dat ik mijn huwelijk niet opgeef om met nr2 te zijn.
Ik herken heek veel in alles wat je schrijft Marla. Het gemis blijft, en soms doet dat nog heel veel pijn.
Mijn nr2 heeft op het moment heel veel spijt van zijn huwelijk. Ik weet ook niet of het stand zal houden. Zijn leven is een puinhoop. Hij zegt dat het toendertijd de enige manier voor ons tweeen was om een eind te maken aan die emotionele achtbaan. En ik denk dat dat waar is want we hebben van alles geprobeerd.
Ik heb nog af en toe telefonisch contact met nr2.
Ik ben het met Bosz eens dat niet alles gezegd hoeft te worden. Mijn man hoeft niet te weten hoe ik precies over mijn nr2 denk. We hebben opnieuw voor elkaar gekozen en weten dat we als gezin bij elkaar horen en daar stoppen we al onze energie in.
Ik weet niet of ik echt verder ben in de acceptatie zoals jij dat zegt Marla. Wat ik geaccepteerd heb is dat mijn man en ik bij elkaar zijn, dat ik mijn huwelijk niet opgeef om met nr2 te zijn.
Ik herken heek veel in alles wat je schrijft Marla. Het gemis blijft, en soms doet dat nog heel veel pijn.
donderdag 28 januari 2010 om 12:42
Frances,
Ja mijn nr 2 is vrijgezel. Maar hij weet ook dat ik niet weg wil en kan bij mijn man. Hij weet dit en praat hier al helemaal niet over.
Hier heeft nr 2 moeite mee,maar begrijpt mij wel en gaat verder met zijn leven. Al thans dat probeert hij.
Daarnaast ben ik (nog) niet vreemd gegaan. Al zie ik het toch als vreemd gaan, daar ik met hem in mijn gedachte opsta en naar bed ga. Ik verlang er ook erg naar om samen te zijn. En droom vaker over hoe het zou zijn als........
Maar ik heb ervoor gekozen om het me niet moeilijker te maken dan dat het nu al is.
En probeer zo weinig mogelijk contact te hebben met nr 2. Al gaat dit moeilijk daar we in het zelfde bedrijf werken.
Mijn nr 2 maakt mij ook blij en gelukkig.Volgens de mensen om me heen straal ik helemaal. Dat komt door hem, ik voel me wel verdrietig dat mijn nr 1 me zo niet kan laten voelen.
Praten over mijn nr2 met nr1 kan ik niet. Ik zie niet in wat dat nr1 goed moet doen, daarnaast zal hij alleen maar boos en gekwetst zijn. En het vooral veroordelen en niet luisteren naar mijn probleem binnen onze relatie. Daarom laat ik het zo, en geniet op mijn manier van mijn nr2. En zal mijn leven bij nr 1 proberen te genieten.
Knap van diegene die er met nr 1 wel over kunnen praten.
Ik doe mijn petje af voor jullie, maar ook voor jullie nr1. Het zal je maar gezegd worden. "Schat, ik ben verliefd op een ander maar blijf bij jouw." Dit is iets waar ik ook erg mee worstel, waar begint het "verraad" (misschien niet helemaal het goeie woord.) naar nr1 toe. Bij het vreemd gaan of al bij het verliefd worden????
Ja mijn nr 2 is vrijgezel. Maar hij weet ook dat ik niet weg wil en kan bij mijn man. Hij weet dit en praat hier al helemaal niet over.
Hier heeft nr 2 moeite mee,maar begrijpt mij wel en gaat verder met zijn leven. Al thans dat probeert hij.
Daarnaast ben ik (nog) niet vreemd gegaan. Al zie ik het toch als vreemd gaan, daar ik met hem in mijn gedachte opsta en naar bed ga. Ik verlang er ook erg naar om samen te zijn. En droom vaker over hoe het zou zijn als........
Maar ik heb ervoor gekozen om het me niet moeilijker te maken dan dat het nu al is.
En probeer zo weinig mogelijk contact te hebben met nr 2. Al gaat dit moeilijk daar we in het zelfde bedrijf werken.
Mijn nr 2 maakt mij ook blij en gelukkig.Volgens de mensen om me heen straal ik helemaal. Dat komt door hem, ik voel me wel verdrietig dat mijn nr 1 me zo niet kan laten voelen.
Praten over mijn nr2 met nr1 kan ik niet. Ik zie niet in wat dat nr1 goed moet doen, daarnaast zal hij alleen maar boos en gekwetst zijn. En het vooral veroordelen en niet luisteren naar mijn probleem binnen onze relatie. Daarom laat ik het zo, en geniet op mijn manier van mijn nr2. En zal mijn leven bij nr 1 proberen te genieten.
Knap van diegene die er met nr 1 wel over kunnen praten.
Ik doe mijn petje af voor jullie, maar ook voor jullie nr1. Het zal je maar gezegd worden. "Schat, ik ben verliefd op een ander maar blijf bij jouw." Dit is iets waar ik ook erg mee worstel, waar begint het "verraad" (misschien niet helemaal het goeie woord.) naar nr1 toe. Bij het vreemd gaan of al bij het verliefd worden????
donderdag 28 januari 2010 om 21:57
Het verraad begint niet bij verliefd worden.
Het verraad begint op het moment dat jij over zijn onwetende hoofd heen beslist wat goed is voor nr.1 en wat niet. Omdat het jou beter uitkomt.
Het verraad begint op het moment dat jij liever op jouw manier geniet van nr.2 dan een oplossing zoekt voor de problemen in je relatie.
Vreemd gaan is een glijdende schaal. Langzaam vervagen de normen en wordt het geweten in slaap gesust.
Het verraad begint op het moment dat jij over zijn onwetende hoofd heen beslist wat goed is voor nr.1 en wat niet. Omdat het jou beter uitkomt.
Het verraad begint op het moment dat jij liever op jouw manier geniet van nr.2 dan een oplossing zoekt voor de problemen in je relatie.
Vreemd gaan is een glijdende schaal. Langzaam vervagen de normen en wordt het geweten in slaap gesust.