Kinderen
alle pijlers
Gedrag thuis vs. gedrag op school
vrijdag 29 januari 2010 om 09:14
Nou...hier weer een bericht van Miss Pieker
Waarom kan ik nou nooit eens denken 'het komt wel goed' of 'het hoort erbij'....ik maak mij altijd meteen zorgen, ga op Internet naar verklaringen lopen speuren (heel vermoeiend).
Het voorval: ik heb een zoon van 4 jaar die sinds afgelopen zomer naar de basisschool gaat. Hij heeft het goed naar zijn zin. Ja, hij zegt 's morgens wel eens 'ik wil niet naar school mama', maar als ik daar niet teveel aandacht aan schenk, dan hoor ik hem niet meer en dan rent hij voor mij uit naar school. Het is een kleine rauwdauwer, hij is best ruig (denk ik...ik kom uit een echte vrouwenfamilie met alleen maar zussen en nichtjes enz. Van anderen hoor ik dat hij niet extreem wild is).
Ik weet niet of ik streng ben, maar ik heb best wat 'regeltjes'. Als hij tegen iemand praat, moet hij hem/haar aankijken, vingers uit zijn mond, als hij iets krijgt, moet hij dank je wel zeggen. Ik vind het belangrijk dat hij beleefd is en ik moet zeggen dat aardig lukt
Ook is hij ontzettend lief voor dieren en kleine(re) kindjes.
Hij kon, toen hij wat jonger was, flink voor zichzelf opkomen. Als hem iets niet zinde, dan duwde hij het andere kindje gewoon uit de weg of hij sloeg hem/haar. Ik ben daar zoveel mogelijk mee bezig geweest en heb hem uitgelegd dat het ook anders kan. Ik merkte de laatste tijd dat het zó goed ging. Als een ander kindje (vriendje/vriendinnetje/neefje/nichtje/wie dan ook) iets deed wat hij niet wilde, dan probeerde hij het zonder geduw en slaan op te lossen, lukte dat niet, dan kwam hij naar mij toe. Nu meldde de juf mij vanmorgen dat hij gisteren 'nogal van het slaan' was.... Ik vind dat zo tegenstrijdig met hoe hij buiten school met kindjes omgaat. Ik moet er wel even bij zeggen dat hij op het moment ontzettend doof is door verkoudheid (de juf denkt dat het gisteren daardoor kwam).
Moet ik mij zorgen maken? Of hoort het bij grenzen verkennen? Plaatsje bepalen in de klas?
Waarom kan ik nou nooit eens denken 'het komt wel goed' of 'het hoort erbij'....ik maak mij altijd meteen zorgen, ga op Internet naar verklaringen lopen speuren (heel vermoeiend).
Het voorval: ik heb een zoon van 4 jaar die sinds afgelopen zomer naar de basisschool gaat. Hij heeft het goed naar zijn zin. Ja, hij zegt 's morgens wel eens 'ik wil niet naar school mama', maar als ik daar niet teveel aandacht aan schenk, dan hoor ik hem niet meer en dan rent hij voor mij uit naar school. Het is een kleine rauwdauwer, hij is best ruig (denk ik...ik kom uit een echte vrouwenfamilie met alleen maar zussen en nichtjes enz. Van anderen hoor ik dat hij niet extreem wild is).
Ik weet niet of ik streng ben, maar ik heb best wat 'regeltjes'. Als hij tegen iemand praat, moet hij hem/haar aankijken, vingers uit zijn mond, als hij iets krijgt, moet hij dank je wel zeggen. Ik vind het belangrijk dat hij beleefd is en ik moet zeggen dat aardig lukt
Ook is hij ontzettend lief voor dieren en kleine(re) kindjes.Hij kon, toen hij wat jonger was, flink voor zichzelf opkomen. Als hem iets niet zinde, dan duwde hij het andere kindje gewoon uit de weg of hij sloeg hem/haar. Ik ben daar zoveel mogelijk mee bezig geweest en heb hem uitgelegd dat het ook anders kan. Ik merkte de laatste tijd dat het zó goed ging. Als een ander kindje (vriendje/vriendinnetje/neefje/nichtje/wie dan ook) iets deed wat hij niet wilde, dan probeerde hij het zonder geduw en slaan op te lossen, lukte dat niet, dan kwam hij naar mij toe. Nu meldde de juf mij vanmorgen dat hij gisteren 'nogal van het slaan' was.... Ik vind dat zo tegenstrijdig met hoe hij buiten school met kindjes omgaat. Ik moet er wel even bij zeggen dat hij op het moment ontzettend doof is door verkoudheid (de juf denkt dat het gisteren daardoor kwam).
Moet ik mij zorgen maken? Of hoort het bij grenzen verkennen? Plaatsje bepalen in de klas?
vrijdag 29 januari 2010 om 09:35
quote:dangeensuus schreef op 29 januari 2010 @ 09:27:
Geen zorgen maken maar in overleg met de juf regels aanscherpen voor zoonlief. Slaan word niet getolereerd ( tot op zekere hoogte, mijn kinderen mogen terugmeppen als ze geslagen worden)
Slaan wordt zeker niet getolereerd en de juf neemt haar maatregelen. Soms moeten kindjes die slaan even apart zitten (buiten de kring).
Mijn collega vertelde gisteren ook hoe zij haar zoon 'aanmoedigt' om terug te slaan, alleen doet dat mannetje dat gewoon niet. Ik sta eigenlijk aan de andere kant en ik moedig mijn zoon absoluut niet aan om te slaan. Juist omdat hij al zo fel kan zijn. Ik probeer hem te leren om naar mij/naar de juf/ toe te komen.
Geen zorgen maken maar in overleg met de juf regels aanscherpen voor zoonlief. Slaan word niet getolereerd ( tot op zekere hoogte, mijn kinderen mogen terugmeppen als ze geslagen worden)
Slaan wordt zeker niet getolereerd en de juf neemt haar maatregelen. Soms moeten kindjes die slaan even apart zitten (buiten de kring).
Mijn collega vertelde gisteren ook hoe zij haar zoon 'aanmoedigt' om terug te slaan, alleen doet dat mannetje dat gewoon niet. Ik sta eigenlijk aan de andere kant en ik moedig mijn zoon absoluut niet aan om te slaan. Juist omdat hij al zo fel kan zijn. Ik probeer hem te leren om naar mij/naar de juf/ toe te komen.
vrijdag 29 januari 2010 om 09:36
vrijdag 29 januari 2010 om 09:36
quote:dangeensuus schreef op 29 januari 2010 @ 09:27:
Geen zorgen maken maar in overleg met de juf regels aanscherpen voor zoonlief. Slaan word niet getolereerd ( tot op zekere hoogte, mijn kinderen mogen terugmeppen als ze geslagen worden)
Als moeder heb ik dit ook gezegd tegen mijn zoon toen hij gepest werd. Keihard terug schoppen tegen de scheenbeen. Dit heeft hij toen ook gedaan (goed zo, jongen!), maar dat zag de juf dus wel. (en niet dat hij geschopt werd). In de bespreking met de kinderen en de andere moeder heb ik dit gezegd dat Nick dat van mij mocht als hij geschopt werd. De moeder van het andere jongetje vond dat ook goed. ZIj vond het verschrikkelijk dat haar zoontje mijn zoon had gepest (al regelmatig en er was al een gesprek geweest).
Als juf zijnde tolereer ik dit dus niet! (o, wat lekker tegenstrijdig) Als er geschopt/gepest/geslagen wordt, kom je altijd naar mij toe! Dan praten we erover, want we lossen ruzies niet op met slaan. Dat brengt alleen maar meer ruzie en ellende voort.
Geen zorgen maken maar in overleg met de juf regels aanscherpen voor zoonlief. Slaan word niet getolereerd ( tot op zekere hoogte, mijn kinderen mogen terugmeppen als ze geslagen worden)
Als moeder heb ik dit ook gezegd tegen mijn zoon toen hij gepest werd. Keihard terug schoppen tegen de scheenbeen. Dit heeft hij toen ook gedaan (goed zo, jongen!), maar dat zag de juf dus wel. (en niet dat hij geschopt werd). In de bespreking met de kinderen en de andere moeder heb ik dit gezegd dat Nick dat van mij mocht als hij geschopt werd. De moeder van het andere jongetje vond dat ook goed. ZIj vond het verschrikkelijk dat haar zoontje mijn zoon had gepest (al regelmatig en er was al een gesprek geweest).
Als juf zijnde tolereer ik dit dus niet! (o, wat lekker tegenstrijdig) Als er geschopt/gepest/geslagen wordt, kom je altijd naar mij toe! Dan praten we erover, want we lossen ruzies niet op met slaan. Dat brengt alleen maar meer ruzie en ellende voort.
vrijdag 29 januari 2010 om 09:39
Jeetje joh Jackie, maak je je nou al echt zorgen om iets dat nu 1 keer is voorgekomen terwijl hij het verder dus hartstikke goed doet? Dan leg je het gewoon toch nog een keer uit aan je zoon? En morgen nieuwe kansen hoor. Geef je zoon ook ruimte om een foutje te mogen maken. Je sluit je ogen er toch niet voor en je bent toch geen apathische ouder die dit gedrag door laat gaan? Nou dan.
vrijdag 29 januari 2010 om 09:40
Ik ben voor praten en melden bij de juf hoor, maar mijn zoon werd consequent getreiterd door een en hetzelfde kind...en toen school daar mijns insziens niet adequaat genoeg op inging ( met als hoogtepunt dat school niets deed toen de moeder van het klerejong midden in de klas de leraar een dreun gaf) heb ik mijn kind een vrijbrief gegeven om terug te meppen/schoppen
vrijdag 29 januari 2010 om 09:40
Je zoon is weer een van de kleintjes ipv een van de grotere. En dat kan overweldigend zijn. Dan is het best moeilijk om dingen verbaal op te lossen.
Hoort er wel een beetje bij, denk ik. Weer even de plek in de pikorde veroveren. Niet teveel aandacht aan schenken, gaat wel weer over.
Hoort er wel een beetje bij, denk ik. Weer even de plek in de pikorde veroveren. Niet teveel aandacht aan schenken, gaat wel weer over.
Am Yisrael Chai!
vrijdag 29 januari 2010 om 09:43
quote:schouderklopje schreef op 29 januari 2010 @ 09:39:
Jeetje joh Jackie, maak je je nou al echt zorgen om iets dat nu 1 keer is voorgekomen terwijl hij het verder dus hartstikke goed doet? Dan leg je het gewoon toch nog een keer uit aan je zoon? En morgen nieuwe kansen hoor. Geef je zoon ook ruimte om een foutje te mogen maken. Je sluit je ogen er toch niet voor en je bent toch geen apathische ouder die dit gedrag door laat gaan? Nou dan.Het is wel vaker voorgekomen dat ze zei dat hij 'losse handjes' heeft. En toen ben ik daar mee aan de gang gegaan en ik zag in de thuisomgeving echt verbetering, daarom ging ik er een beetje vanuit dat het op school ook beter ging...
Jeetje joh Jackie, maak je je nou al echt zorgen om iets dat nu 1 keer is voorgekomen terwijl hij het verder dus hartstikke goed doet? Dan leg je het gewoon toch nog een keer uit aan je zoon? En morgen nieuwe kansen hoor. Geef je zoon ook ruimte om een foutje te mogen maken. Je sluit je ogen er toch niet voor en je bent toch geen apathische ouder die dit gedrag door laat gaan? Nou dan.Het is wel vaker voorgekomen dat ze zei dat hij 'losse handjes' heeft. En toen ben ik daar mee aan de gang gegaan en ik zag in de thuisomgeving echt verbetering, daarom ging ik er een beetje vanuit dat het op school ook beter ging...
vrijdag 29 januari 2010 om 09:44
quote:dangeensuus schreef op 29 januari 2010 @ 09:40:
Ik ben voor praten en melden bij de juf hoor, maar mijn zoon werd consequent getreiterd door een en hetzelfde kind...en toen school daar mijns insziens niet adequaat genoeg op inging ( met als hoogtepunt dat school niets deed toen de moeder van het klerejong midden in de klas de leraar een dreun gaf) heb ik mijn kind een vrijbrief gegeven om terug te meppen/schoppenMooi spektakel daar op school
Ik ben voor praten en melden bij de juf hoor, maar mijn zoon werd consequent getreiterd door een en hetzelfde kind...en toen school daar mijns insziens niet adequaat genoeg op inging ( met als hoogtepunt dat school niets deed toen de moeder van het klerejong midden in de klas de leraar een dreun gaf) heb ik mijn kind een vrijbrief gegeven om terug te meppen/schoppenMooi spektakel daar op school
vrijdag 29 januari 2010 om 09:45
Eens met FV. Kinderen zijn zich niet bewust van sociale opgelegde regels, het is een maatschappij zonder inmenging en puur op biologische wetten gebaseerd. Pikorde dus. Lullig is het wel als je onderaan bungelt of je als ouder een agressief kind hebt, maar in extreme gevallen is er de juf/ouder die het gedrag kan bijsturen lijkt me. De rest gaat vaak toch wel op z'n natuurlijke beloop.
vrijdag 29 januari 2010 om 09:45
Gewoon consequent aan blijven pakken, en er komt een dag dat een van de moeders van de andere kindjes dan tegen haar kind zegt " je mag terugmeppen" en dan krijgt je zoon een keer een mep terug. Krijgt ie niets van. Als het echt de spuigaten uitloopt kun je om de tafel met een opvoedkundige, maar ik geloof niet dat dit aan de orde is. Het is een ventje van 4 die alles nog moet leren
vrijdag 29 januari 2010 om 09:46
quote:jackie23 schreef op 29 januari 2010 @ 09:44:
[...]
Mooi spektakel daar op school
Ja, maar wel met als gevolg dat mijn kind niet meer van de uitpraterige is. Ik moet lullen als brugman om hem er van te overtuigen dat slaan geen oplossing bied.
Ik heb hem eens gevraagd: jongen, heb je ooit gezien dat er iets is opgelost zonder te praten?
Ja hoor...dat heeft ie gezien....
En alle andere kinderen ook. En school deed niets.
[...]
Mooi spektakel daar op school
Ja, maar wel met als gevolg dat mijn kind niet meer van de uitpraterige is. Ik moet lullen als brugman om hem er van te overtuigen dat slaan geen oplossing bied.
Ik heb hem eens gevraagd: jongen, heb je ooit gezien dat er iets is opgelost zonder te praten?
Ja hoor...dat heeft ie gezien....
En alle andere kinderen ook. En school deed niets.
vrijdag 29 januari 2010 om 09:50
quote:jackie23 schreef op 29 januari 2010 @ 09:43:
[...]
Het is wel vaker voorgekomen dat ze zei dat hij 'losse handjes' heeft. En toen ben ik daar mee aan de gang gegaan en ik zag in de thuisomgeving echt verbetering, daarom ging ik er een beetje vanuit dat het op school ook beter ging...
Oh oke, wist ik niet. Maar goed, het ging dus beter. Heb je je zoon al gevraagd hoe hij denkt dat het komt dat het een keertje niet zo goed ging? Misschien dat jullie daarin samen de oplossing kunnen vinden. Laat hem meedenken over zijn 'probleem'.
Mijn dochter kan bijvoorbeeld best een kattekopje zijn met een vrij dwingende autoritaire manier van praten en wij corrigeren haar veel. Maar wij hebben dochter gevraagd wat ze er zelf nog meer aan kan doen. Of ze meer ideetjes heeft daarover.
Toen kwam de oplossing dat ze ook aan haar vriendinnetjes wil vragen of die tegen haar willen zeggen als ze kattig praat. En nu wijzen ook vriendinnetjes haar erop en dat werkt vooralsnog goed.
Misschien dat jouw zoon ook zoiets in het leven kan roepen? Dat hij zijn vrienden/klasgenoten vraagt hem te helpen om hem erop te wijzen als hij wat hardhandig is (als juf het oppakt kan ze ook aandacht besteden aan het goede gedrag, dus dat ook prijzen).
Ik roep maar wat hoor.
[...]
Het is wel vaker voorgekomen dat ze zei dat hij 'losse handjes' heeft. En toen ben ik daar mee aan de gang gegaan en ik zag in de thuisomgeving echt verbetering, daarom ging ik er een beetje vanuit dat het op school ook beter ging...
Oh oke, wist ik niet. Maar goed, het ging dus beter. Heb je je zoon al gevraagd hoe hij denkt dat het komt dat het een keertje niet zo goed ging? Misschien dat jullie daarin samen de oplossing kunnen vinden. Laat hem meedenken over zijn 'probleem'.
Mijn dochter kan bijvoorbeeld best een kattekopje zijn met een vrij dwingende autoritaire manier van praten en wij corrigeren haar veel. Maar wij hebben dochter gevraagd wat ze er zelf nog meer aan kan doen. Of ze meer ideetjes heeft daarover.
Toen kwam de oplossing dat ze ook aan haar vriendinnetjes wil vragen of die tegen haar willen zeggen als ze kattig praat. En nu wijzen ook vriendinnetjes haar erop en dat werkt vooralsnog goed.
Misschien dat jouw zoon ook zoiets in het leven kan roepen? Dat hij zijn vrienden/klasgenoten vraagt hem te helpen om hem erop te wijzen als hij wat hardhandig is (als juf het oppakt kan ze ook aandacht besteden aan het goede gedrag, dus dat ook prijzen).
Ik roep maar wat hoor.
vrijdag 29 januari 2010 om 09:51
quote:Digitalis schreef op 29 januari 2010 @ 09:45:
Eens met FV. Kinderen zijn zich niet bewust van sociale opgelegde regels, het is een maatschappij zonder inmenging en puur op biologische wetten gebaseerd. Pikorde dus. Lullig is het wel als je onderaan bungelt of je als ouder een agressief kind hebt, maar in extreme gevallen is er de juf/ouder die het gedrag kan bijsturen lijkt me. De rest gaat vaak toch wel op z'n natuurlijke beloop.Ik ben erg van het hameren op 'samen spelen' en 'iedereen mag meedoen' en 'nooit kindjes pesten'. Ik heb hem daar ook nooit op kunnen betrappen. Als 2 kindjes ruzie in zijn klasje maken, dan staat hij er heel stilletjes op een afstand naar te kijken (inspiratie opdoen? ). Ik wil mijn zoon niet als agressief bestempelen..hij is juist erg gevoelig, kan slecht tegen veel lawaai (denk aan vuurwerk e.d.), dan is hij echt een bang vogeltje. Grote veranderingen vind hij ook erg spannend en ligt daar soms wakker van 's nachts. Zijn gedrag is dus een beetje tegenstrijdig voor mij (ruwe bolster, blanke pit? grote mond, klein hartje?). Pikorde zal het inderdaad wel zijn...
Eens met FV. Kinderen zijn zich niet bewust van sociale opgelegde regels, het is een maatschappij zonder inmenging en puur op biologische wetten gebaseerd. Pikorde dus. Lullig is het wel als je onderaan bungelt of je als ouder een agressief kind hebt, maar in extreme gevallen is er de juf/ouder die het gedrag kan bijsturen lijkt me. De rest gaat vaak toch wel op z'n natuurlijke beloop.Ik ben erg van het hameren op 'samen spelen' en 'iedereen mag meedoen' en 'nooit kindjes pesten'. Ik heb hem daar ook nooit op kunnen betrappen. Als 2 kindjes ruzie in zijn klasje maken, dan staat hij er heel stilletjes op een afstand naar te kijken (inspiratie opdoen? ). Ik wil mijn zoon niet als agressief bestempelen..hij is juist erg gevoelig, kan slecht tegen veel lawaai (denk aan vuurwerk e.d.), dan is hij echt een bang vogeltje. Grote veranderingen vind hij ook erg spannend en ligt daar soms wakker van 's nachts. Zijn gedrag is dus een beetje tegenstrijdig voor mij (ruwe bolster, blanke pit? grote mond, klein hartje?). Pikorde zal het inderdaad wel zijn...
vrijdag 29 januari 2010 om 09:51
vrijdag 29 januari 2010 om 10:01
Ja inderdaad DNM, maar ik meen het hoor! Natuurlijk ben ik tegen pesten enzo maar kinderen zijn net welpjes bijvoorbeeld, daar zie je dat gedrag ook bij. Die leren vanzelf wat kan en wat niet kan en als het de spuigaten uitloopt dan corrigeert een leeuw het welpje effe.
Bij mij gold ook de regel 'enkel slaan als je eerst wordt gemept.' Dat was meestal niet eens nodig maar ik was meteen (nieuwe school) in de hoogste orde door mijn befaamde 'schop-tegen-scheenbeen'-techniek
Sorry Jackie, agressief klinkt wat naar. Agressief uitend gedrag dan. Het zal de verandering zijn en de natuurlijke loop der dingen. Zo niet, dan kun je het alsnog rechttrekken. Maar hij is vier, nog zo veel te leren joh. Trek het je niet aan, of althans niet te veel, want 't is jouw fout niet.
Bij mij gold ook de regel 'enkel slaan als je eerst wordt gemept.' Dat was meestal niet eens nodig maar ik was meteen (nieuwe school) in de hoogste orde door mijn befaamde 'schop-tegen-scheenbeen'-techniek
Sorry Jackie, agressief klinkt wat naar. Agressief uitend gedrag dan. Het zal de verandering zijn en de natuurlijke loop der dingen. Zo niet, dan kun je het alsnog rechttrekken. Maar hij is vier, nog zo veel te leren joh. Trek het je niet aan, of althans niet te veel, want 't is jouw fout niet.
vrijdag 29 januari 2010 om 10:10
Maakt niet uit Digitalis, ik snap wat je bedoelt.
Vb. als papa of opa thuiskomt, dan krijgen die eerst altijd een beuk en een schop tegen de benen, dan wil hij stoeien (dat zie je ook echt aan zijn gezicht, hij straalt dan helemaal). Papa en opa vinden dat goed, ik probeer hem (én de volwassenen!) uit te leggen, dat hij beter kan vragen of papa of opa wil stoeien...hij deed dat nl. ook op school bij een vriendje; stonden ze samen in de rij voor iets bij gym, duwt hij dat jongetje zo ondersteboven de rij uit (sorry, soms moet ik er ook wel om lachen ook) en dan staat hij er heel vriendelijk bij te lachen. Ja, die kindjes snappen er natuurlijk niks van.
Ik verbaasde mij er eigenlijk over wat de juf vanmorgen zei, omdat hij deze week al 2 keer gepest is door een jongetje uit zijn klas, die roept steeds 'jij moet weg!!!!' als mijn zoon bij hem komt kijken. Moet wel zeggen dat het een beetje een zielig jongetje is, die weinig aandacht en liefde thuis krijgt. Mijn zoon is dan ontroostbaar en doet helemaal niks terug, daarom vond ik het zo gek wat de juf zei.
Vb. als papa of opa thuiskomt, dan krijgen die eerst altijd een beuk en een schop tegen de benen, dan wil hij stoeien (dat zie je ook echt aan zijn gezicht, hij straalt dan helemaal). Papa en opa vinden dat goed, ik probeer hem (én de volwassenen!) uit te leggen, dat hij beter kan vragen of papa of opa wil stoeien...hij deed dat nl. ook op school bij een vriendje; stonden ze samen in de rij voor iets bij gym, duwt hij dat jongetje zo ondersteboven de rij uit (sorry, soms moet ik er ook wel om lachen ook) en dan staat hij er heel vriendelijk bij te lachen. Ja, die kindjes snappen er natuurlijk niks van.
Ik verbaasde mij er eigenlijk over wat de juf vanmorgen zei, omdat hij deze week al 2 keer gepest is door een jongetje uit zijn klas, die roept steeds 'jij moet weg!!!!' als mijn zoon bij hem komt kijken. Moet wel zeggen dat het een beetje een zielig jongetje is, die weinig aandacht en liefde thuis krijgt. Mijn zoon is dan ontroostbaar en doet helemaal niks terug, daarom vond ik het zo gek wat de juf zei.
vrijdag 29 januari 2010 om 10:13
quote:Swinta schreef op 29 januari 2010 @ 09:36:
[...]
Als moeder heb ik dit ook gezegd tegen mijn zoon toen hij gepest werd. Keihard terug schoppen tegen de scheenbeen. Dit heeft hij toen ook gedaan (goed zo, jongen!), maar dat zag de juf dus wel. (en niet dat hij geschopt werd). In de bespreking met de kinderen en de andere moeder heb ik dit gezegd dat Nick dat van mij mocht als hij geschopt werd. De moeder van het andere jongetje vond dat ook goed. ZIj vond het verschrikkelijk dat haar zoontje mijn zoon had gepest (al regelmatig en er was al een gesprek geweest).
Als juf zijnde tolereer ik dit dus niet! (o, wat lekker tegenstrijdig) Als er geschopt/gepest/geslagen wordt, kom je altijd naar mij toe! Dan praten we erover, want we lossen ruzies niet op met slaan. Dat brengt alleen maar meer ruzie en ellende voort.Hier snap ik dus helemaal niks van. Waarom mag jouw zoon wel terugschoppen en dan nog wel keihard tegen het scheenbeen maar kinderen in de klas moeten naar jou toekomen want ruzie lost niks op. dat geldt dan toch ook voor je eigen kind. Heel vreemd dit.
[...]
Als moeder heb ik dit ook gezegd tegen mijn zoon toen hij gepest werd. Keihard terug schoppen tegen de scheenbeen. Dit heeft hij toen ook gedaan (goed zo, jongen!), maar dat zag de juf dus wel. (en niet dat hij geschopt werd). In de bespreking met de kinderen en de andere moeder heb ik dit gezegd dat Nick dat van mij mocht als hij geschopt werd. De moeder van het andere jongetje vond dat ook goed. ZIj vond het verschrikkelijk dat haar zoontje mijn zoon had gepest (al regelmatig en er was al een gesprek geweest).
Als juf zijnde tolereer ik dit dus niet! (o, wat lekker tegenstrijdig) Als er geschopt/gepest/geslagen wordt, kom je altijd naar mij toe! Dan praten we erover, want we lossen ruzies niet op met slaan. Dat brengt alleen maar meer ruzie en ellende voort.Hier snap ik dus helemaal niks van. Waarom mag jouw zoon wel terugschoppen en dan nog wel keihard tegen het scheenbeen maar kinderen in de klas moeten naar jou toekomen want ruzie lost niks op. dat geldt dan toch ook voor je eigen kind. Heel vreemd dit.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
vrijdag 29 januari 2010 om 10:20
Jackie,
Maak je nou niet zo druk. Jongetjes uiten ook affectie door even lekker een stomp uit te delen. Zie ik bij mijn zoon en zijn beste vriend ook zo vaak. Lopen ze naast elkaar, dan moeten ze gewoon even duwen. Of stompen. En terugschoppen.
Da's boy-speak voor: hee dude, jij bent mijn vriend. Ja, jij de mijne ook. Want wij zijn even sterk.
Maak je nou niet zo druk. Jongetjes uiten ook affectie door even lekker een stomp uit te delen. Zie ik bij mijn zoon en zijn beste vriend ook zo vaak. Lopen ze naast elkaar, dan moeten ze gewoon even duwen. Of stompen. En terugschoppen.
Da's boy-speak voor: hee dude, jij bent mijn vriend. Ja, jij de mijne ook. Want wij zijn even sterk.
Am Yisrael Chai!
