Overig
alle pijlers
3000+ deel 29!
zondag 31 januari 2010 om 23:26
Woordzoeker 3000plussers (met dank aan Boogje)
Wij raken nooit uitgepraat!
Iedereen is welkom om mee te kletsen maar er zijn wel een aantal punten waar aan gedacht moet worden!
1. S.v.p. niet quoten van gevoelige, persoonlijke informatie (korte algemene quotes zijn wel toegestaan).
2. We tonen respect naar elkaar toe in elke situatie.
3. Verdriet wordt niet vergeleken, leed is leed.
4. Minny wordt helegaar niet geknuffeld.
5. Hengelen is alleen toegestaan als de gehengelde dat kan waarderen
6. De nachtploeg maakt eventueel ontbijt voor de ochtendploeg tenzij ongewenst gehengeld en/of geknuffeld. In dat geval wordt er voor tequila gezorgd door de dagploeg.
7. Nieuwelingen melden zich bij Sgaapie van Sgaapi Ava Design® voor een avatOr.
8. Tab Tab Enter forumt een stuk sneller!
Donaties voor het gebruik van TabTabEnter dienen gedaan te worden op giro 2255225 tnv Bianca40. Zij behartigd de pot die we leeg gaan zuipen op de 3000+ meet!
Geschiedenis 3000+
Op 14 Oktober 2009 opende Floor een topic voor de grap. Ze kon niet weten dat het topic uit zou groeien tot een topic vol met sterke, lieve en grappige dames (en zelfs een aantal heren) die elkaar enorm veel steun, afleiding en ja, zelfs liefde zouden geven.
dinsdag 2 februari 2010 om 02:29
Mag allebei volgens mij
Ja het hebben en toepassen is vaak twee verschillende dingen.
Er zit vaak van alles onder een eetstoornis, je kan niet enkel het gedrag wegbehandelen, dat wat er onder vandaan komt, daar moet je wat mee.
Helaas is daar vaak te weinig ruimte voor. en hoor je idd vaak dat er niet meer genoeg hulp aan te reiken is, alles is gezegd en geleerd.
Maarja... dan begint er nog een heleboel.
Ja het hebben en toepassen is vaak twee verschillende dingen.
Er zit vaak van alles onder een eetstoornis, je kan niet enkel het gedrag wegbehandelen, dat wat er onder vandaan komt, daar moet je wat mee.
Helaas is daar vaak te weinig ruimte voor. en hoor je idd vaak dat er niet meer genoeg hulp aan te reiken is, alles is gezegd en geleerd.
Maarja... dan begint er nog een heleboel.
dinsdag 2 februari 2010 om 02:37
Let wel Roos, een eetstoornis heeft ontzettend veel aspecten, Daardoor ook de moeilijkst te behandelen psychische stoornis.
DE behandeling is er simpelweg nog niet.
Hij verdwijnt ook niet zomaar als de onder de huid liggende zaken worden aangepakt, dan blijven de ander in stand houden aspecten nog over, zo tricky.
Niet om te ontmoedigen, wel reeel, je zal verschillende stappen moeten zetten, en de volgorde kan daarin wisselen.
DE behandeling is er simpelweg nog niet.
Hij verdwijnt ook niet zomaar als de onder de huid liggende zaken worden aangepakt, dan blijven de ander in stand houden aspecten nog over, zo tricky.
Niet om te ontmoedigen, wel reeel, je zal verschillende stappen moeten zetten, en de volgorde kan daarin wisselen.
dinsdag 2 februari 2010 om 02:39
dinsdag 2 februari 2010 om 02:42
Als je echt nog veel last van eetbuien hebt Roos, wil ik je de medicatie die ik nu slik niet ontnemen ter overweging.
Mocht je daar ooit meer over willen weten of vragen over hebben, geef een gil, kunnen we daarover mailen.
Ik raad het je niet aan om het zoals ik zonder begeleiding te doen.
Maar binnen therapie, het is een wonderpil op het gedrag.
Mocht je daar ooit meer over willen weten of vragen over hebben, geef een gil, kunnen we daarover mailen.
Ik raad het je niet aan om het zoals ik zonder begeleiding te doen.
Maar binnen therapie, het is een wonderpil op het gedrag.
dinsdag 2 februari 2010 om 02:47
dinsdag 2 februari 2010 om 02:47
dinsdag 2 februari 2010 om 02:51
Schijnveiligheid noem ik het altijd.
Maar dat is het ook, vriendin en vijand.
Can't live with it, can't live without it.
Het is als ademen, en opnieuw revalideren.
Ik geloof overigens niet meer in een leven zonder, maar ik streef wel naar het meest leefbare.Als het maar niet meer zo'n grote stempel op mijn leven drukt en mijn gezondheid zo min mogelijk in gevaar brengt.
Al is bij het laatste al wat leed geleden helaas.
Maar dat is het ook, vriendin en vijand.
Can't live with it, can't live without it.
Het is als ademen, en opnieuw revalideren.
Ik geloof overigens niet meer in een leven zonder, maar ik streef wel naar het meest leefbare.Als het maar niet meer zo'n grote stempel op mijn leven drukt en mijn gezondheid zo min mogelijk in gevaar brengt.
Al is bij het laatste al wat leed geleden helaas.
