schuldgevoel
vrijdag 5 februari 2010 om 21:16
Ons zoontje is 25 maanden en over 1 maand zal ik bevallen van onze tweede zoon. Nu brengt mijn vriend hem 3 dagen per week naar de creche. Normaal is hij heel vroeg wakker rond 6.00 maar we halen hem er nooit voor 6.30 uit. Nu slaapt hij ineens langer en moet ik hem soms wakker maken en daar voel ik me dan heel schuldig over. Soms denk ik laat maar liggen ik breng hem dan naar de creche maar dat is nu fysiek heel zwaar en zul je zien als mijn vriend het huis verlaat onze zoon dan wakker wordt en ik dan alles met hem moet doen. Normaal geen probleem maar nu wel. Wie heeft daar ook weleens last van schuldgevoel om hem wakkker te maken...? Doei
vrijdag 5 februari 2010 om 23:10
quote:29caro schreef op 05 februari 2010 @ 23:07:
Ach over die luxepositie dat opa's en oma's oppassen kunnen we ook nog wel even een discussie over beginnen.
Ik ben namelijk van mening dat oppassen door opa's en oma's helemaal niet zo ideaal is. En dan juist omdat ik vind dat opa's en oma's niet op horen te passen, tenminste niet hele dagen ipv andere opvang als ouders moeten werken. 1 dag zou ik misschien nog niet zo erg vinden maar 2 dagen, nee.Voor de goede orde; 1 dag bij mijn ouders en 1 dag bij schoonouders.
Ach over die luxepositie dat opa's en oma's oppassen kunnen we ook nog wel even een discussie over beginnen.
Ik ben namelijk van mening dat oppassen door opa's en oma's helemaal niet zo ideaal is. En dan juist omdat ik vind dat opa's en oma's niet op horen te passen, tenminste niet hele dagen ipv andere opvang als ouders moeten werken. 1 dag zou ik misschien nog niet zo erg vinden maar 2 dagen, nee.Voor de goede orde; 1 dag bij mijn ouders en 1 dag bij schoonouders.
vrijdag 5 februari 2010 om 23:11
quote:Supersmollie1 schreef op 05 februari 2010 @ 23:08:
[...]
Ja, jij vindt het zo precies goed. En jij vindt het een luxepositie. Maar projecteer dat dan even lekker alleen op jezelf en niet op een ander. Ik ben dit jaar een dag meer gaan werken, gewoon, omdat Smolman meer thuis wilde zijn en ik [dooddoener alert] een leukere moeder ben omdat ik werk.Prima toch?
[...]
Ja, jij vindt het zo precies goed. En jij vindt het een luxepositie. Maar projecteer dat dan even lekker alleen op jezelf en niet op een ander. Ik ben dit jaar een dag meer gaan werken, gewoon, omdat Smolman meer thuis wilde zijn en ik [dooddoener alert] een leukere moeder ben omdat ik werk.Prima toch?
vrijdag 5 februari 2010 om 23:12
vrijdag 5 februari 2010 om 23:13
quote:29caro schreef op 05 februari 2010 @ 23:12:
Niet alleen voor ouders maar ook voor kind jackie. Mijn dochter vindt het ook leuk bij opa en oma, tuurlijk, hele dag non stop aandacht, lekker verwend worden, ik zou het ook geweldig vinden, maar misschien zou ik toch leeftijdsgenootjes gaan missen.Hij gaat naar school, dus gaat daar met leeftijdsgenootjes om. Het gaat om 2 dagen in de week, op de overige dagen speelt hij vaak met vriendjes/vriendinnetjes.
Niet alleen voor ouders maar ook voor kind jackie. Mijn dochter vindt het ook leuk bij opa en oma, tuurlijk, hele dag non stop aandacht, lekker verwend worden, ik zou het ook geweldig vinden, maar misschien zou ik toch leeftijdsgenootjes gaan missen.Hij gaat naar school, dus gaat daar met leeftijdsgenootjes om. Het gaat om 2 dagen in de week, op de overige dagen speelt hij vaak met vriendjes/vriendinnetjes.
vrijdag 5 februari 2010 om 23:13
vrijdag 5 februari 2010 om 23:16
quote:jackie23 schreef op 05 februari 2010 @ 23:07:
[...]
Mijn vriend werkt fulltime, ik werk parttime (2 dagen) en daar zijn we allebei heel tevreden over. Is zoon ziek of kunnen opa's en oma's niet, dan bekijken we per keer wie er thuis blijft. Geen probleem.Duidelijk. Dus al jouw ergernis (bv: ' in het geval van een alleenstaande moeder geef ik je gelijk, maar mensen moeten tegenwoordig blijven werken, omdat het nooit genoeg is; 2 auto's voor de deur, 2x per jaar op vakantie willen gaan, mooi huis, enz. enz. Mensen kunnen tegenwoordig geen stapje meer terug doen') betreft vooral de vrouwen die werken? Want ik begrijp, uit het feit dat je het niet over de vader hebt gehad, dat jouw man geen verantwoording hoeft af te leggen voor het feit dat hij fulltime werkt?
[...]
Mijn vriend werkt fulltime, ik werk parttime (2 dagen) en daar zijn we allebei heel tevreden over. Is zoon ziek of kunnen opa's en oma's niet, dan bekijken we per keer wie er thuis blijft. Geen probleem.Duidelijk. Dus al jouw ergernis (bv: ' in het geval van een alleenstaande moeder geef ik je gelijk, maar mensen moeten tegenwoordig blijven werken, omdat het nooit genoeg is; 2 auto's voor de deur, 2x per jaar op vakantie willen gaan, mooi huis, enz. enz. Mensen kunnen tegenwoordig geen stapje meer terug doen') betreft vooral de vrouwen die werken? Want ik begrijp, uit het feit dat je het niet over de vader hebt gehad, dat jouw man geen verantwoording hoeft af te leggen voor het feit dat hij fulltime werkt?
vrijdag 5 februari 2010 om 23:22
quote:dorinke schreef op 05 februari 2010 @ 23:16:
[...]
Duidelijk. Dus al jouw ergernis (bv: ' in het geval van een alleenstaande moeder geef ik je gelijk, maar mensen moeten tegenwoordig blijven werken, omdat het nooit genoeg is; 2 auto's voor de deur, 2x per jaar op vakantie willen gaan, mooi huis, enz. enz. Mensen kunnen tegenwoordig geen stapje meer terug doen') betreft vooral de vrouwen die werken? Want ik begrijp, uit het feit dat je het niet over de vader hebt gehad, dat jouw man geen verantwoording hoeft af te leggen voor het feit dat hij fulltime werkt?
Dat zijn jouw woorden. Wij hebben samen besloten dat vriend fulltime blijft werken en ik parrtime ga werken (toen ik zwanger was van 1e kind). Hij wilde graag fulltime blijven werken en ik wilde graag parttime gaan werken, omdat ik graag zelf voor mijn zoon zorg, maar het ook leuk vind om een paar dagen in de week te blijven werken.
Mijn ergernis die jij citeert, zie ik bij sommige mensen die een duur huis kopen, waardoor ze (in het geval er kinderen komen) allebei veel dagen moeten blijven werken om het huis te kunnen blijven betalen, terwijl ze dat zelf ook ontzettend zwaar vinden en waar ze dus zéker geen leukere moeders van worden.
Maargoed, dat is mijn probleem niet. Mijn vriend en ik hebben het samen zo besloten en we zijn er allebei tevreden over. En wat ik zei over dat ik maar 2 dagen 'mag' werken, dat was een grapje....
[...]
Duidelijk. Dus al jouw ergernis (bv: ' in het geval van een alleenstaande moeder geef ik je gelijk, maar mensen moeten tegenwoordig blijven werken, omdat het nooit genoeg is; 2 auto's voor de deur, 2x per jaar op vakantie willen gaan, mooi huis, enz. enz. Mensen kunnen tegenwoordig geen stapje meer terug doen') betreft vooral de vrouwen die werken? Want ik begrijp, uit het feit dat je het niet over de vader hebt gehad, dat jouw man geen verantwoording hoeft af te leggen voor het feit dat hij fulltime werkt?
Dat zijn jouw woorden. Wij hebben samen besloten dat vriend fulltime blijft werken en ik parrtime ga werken (toen ik zwanger was van 1e kind). Hij wilde graag fulltime blijven werken en ik wilde graag parttime gaan werken, omdat ik graag zelf voor mijn zoon zorg, maar het ook leuk vind om een paar dagen in de week te blijven werken.
Mijn ergernis die jij citeert, zie ik bij sommige mensen die een duur huis kopen, waardoor ze (in het geval er kinderen komen) allebei veel dagen moeten blijven werken om het huis te kunnen blijven betalen, terwijl ze dat zelf ook ontzettend zwaar vinden en waar ze dus zéker geen leukere moeders van worden.
Maargoed, dat is mijn probleem niet. Mijn vriend en ik hebben het samen zo besloten en we zijn er allebei tevreden over. En wat ik zei over dat ik maar 2 dagen 'mag' werken, dat was een grapje....
vrijdag 5 februari 2010 om 23:24
Jeetje wat wordt er ontzettend heftig gereageerd, van beide fronten.
Iets genuanceerder zou wel prettiger en een stuk zinvoller zijn.
Wij hebben ook samen besloten dat manlief heel ouderwets vijf dagen werkt en ik voor de kinderen zorg, daar is in mijn ogen helemaal niets mis mee. Is het het 'omdat ik van mijn vriend maar 2 dagen mag werken', waar over gevallen wordt of de werkelijke situatie?
In elk geval; ja ik voel me ook schuldig als ik mijn kinderen wakker moet maken. Helaas hebben 2 van de 3 een net zo vreselijk ochtendhumeur als ik en moeten we ze echt uit bed trommelen, heel sneu. Maar ja, school he..
In jouw geval, ik zou gewoon lekker rustig opstaan en hem wat later brengen. (eh nou ja, ik zou mijn kind dus ook thuishouden maar dat is een andere discussie).
Je hebt vervolgens de rest van de dag om daar van bij te komen en misschien kan je man je kind dan wel weer ophalen? Je hebt dan wel even een momentje extra met je kindje en juist in een tijd als deze lijkt me dat wel goed.
Iets genuanceerder zou wel prettiger en een stuk zinvoller zijn.
Wij hebben ook samen besloten dat manlief heel ouderwets vijf dagen werkt en ik voor de kinderen zorg, daar is in mijn ogen helemaal niets mis mee. Is het het 'omdat ik van mijn vriend maar 2 dagen mag werken', waar over gevallen wordt of de werkelijke situatie?
In elk geval; ja ik voel me ook schuldig als ik mijn kinderen wakker moet maken. Helaas hebben 2 van de 3 een net zo vreselijk ochtendhumeur als ik en moeten we ze echt uit bed trommelen, heel sneu. Maar ja, school he..
In jouw geval, ik zou gewoon lekker rustig opstaan en hem wat later brengen. (eh nou ja, ik zou mijn kind dus ook thuishouden maar dat is een andere discussie).
Je hebt vervolgens de rest van de dag om daar van bij te komen en misschien kan je man je kind dan wel weer ophalen? Je hebt dan wel even een momentje extra met je kindje en juist in een tijd als deze lijkt me dat wel goed.
vrijdag 5 februari 2010 om 23:27
quote:jackie23 schreef op 05 februari 2010 @ 23:22:
[...]
Dat zijn jouw woorden. Wij hebben samen besloten dat vriend fulltime blijft werken en ik parrtime ga werken (toen ik zwanger was van 1e kind). Hij wilde graag fulltime blijven werken en ik wilde graag parttime gaan werken, omdat ik graag zelf voor mijn zoon zorg, maar het ook leuk vind om een paar dagen in de week te blijven werken.
Mijn ergernis die jij citeert, zie ik bij sommige mensen die een duur huis kopen, waardoor ze (in het geval er kinderen komen) allebei veel dagen moeten blijven werken om het huis te kunnen blijven betalen, terwijl ze dat zelf ook ontzettend zwaar vinden en waar ze dus zéker geen leukere moeders van worden.
Maargoed, dat is mijn probleem niet. Mijn vriend en ik hebben het samen zo besloten en we zijn er allebei tevreden over. En wat ik zei over dat ik maar 2 dagen 'mag' werken, dat was een grapje....
Zucht, Je snapt het punt niet.
En het zou me werkelijk waar worst wezen wat jij en je vriend hebben afgesproken, wie werkt en hoe de taken zijn verdeeld. Het gaat erom dat jij je blijkbaar wel geroepen voelt een oordeel te vellen over het werkgedrag van anderen (vrouwen dus).
[...]
Dat zijn jouw woorden. Wij hebben samen besloten dat vriend fulltime blijft werken en ik parrtime ga werken (toen ik zwanger was van 1e kind). Hij wilde graag fulltime blijven werken en ik wilde graag parttime gaan werken, omdat ik graag zelf voor mijn zoon zorg, maar het ook leuk vind om een paar dagen in de week te blijven werken.
Mijn ergernis die jij citeert, zie ik bij sommige mensen die een duur huis kopen, waardoor ze (in het geval er kinderen komen) allebei veel dagen moeten blijven werken om het huis te kunnen blijven betalen, terwijl ze dat zelf ook ontzettend zwaar vinden en waar ze dus zéker geen leukere moeders van worden.
Maargoed, dat is mijn probleem niet. Mijn vriend en ik hebben het samen zo besloten en we zijn er allebei tevreden over. En wat ik zei over dat ik maar 2 dagen 'mag' werken, dat was een grapje....
Zucht, Je snapt het punt niet.
En het zou me werkelijk waar worst wezen wat jij en je vriend hebben afgesproken, wie werkt en hoe de taken zijn verdeeld. Het gaat erom dat jij je blijkbaar wel geroepen voelt een oordeel te vellen over het werkgedrag van anderen (vrouwen dus).
zaterdag 6 februari 2010 om 14:31
@ Kim, het ging mij om de manier waarop Jackie van alles stelt. Werkende moeders werken voor de 2e auto, het grote huis en 25 vakanties. Kinderen worden gedumpt op het kdv en dat wordt goedgepraat. Ouders verzinnen uitvluchten als hun kind ziek blijkt te zijn en willen het niet ophalen. En meer van dat al. Dat was waar ik over viel.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zaterdag 6 februari 2010 om 21:19