Relaties
alle pijlers
Verlaten en zwanger
woensdag 10 februari 2010 om 12:36
Ik moet het kwijt, loop zo te piekeren. Mijn relatie van drie jaar staat op het punt van omvallen en er is niks wat ik kan doen. En ik ben twintig weken zwanger...
We hadden alletwee eerdere langere relaties gehad, hij getrouwd, twee kinderen. Gescheiden toen de tweede net geboren was. Onze relatie was niks mis mee. We hebben allebei onze puntjes maar dat leverde nooit problemen op.
Vorig jaar hebben we besloten om naar het buitenland te gaan, baan, huis opgezegd. Het was te mooi om waar te zijn.
Maar al snel ontdekte ik dat niet liep met die mensen, waar we gingen werken. Het bleken oplichters. Werden bedreigt dat we onze spullen niet terug kregen. Uiteindelijk hebben we het meeste weer terug. Het was mijn gevoel dat die mensen niet deugde, dus ik trok als eerste aan de bel bij mijn vriend. Hij zag het eerst niet. Ik heb hem nog de keus gegeven of hij daar wilde blijven. Maar hij besloot met me mee te gaan.
Nu zitten we hier in een klein eenkamerappartement, zonder werk. Financieel redden we het met zn twee.
Sinds we terug zijn ging hij wat bijklussen bij een vriend. Omdat de vriend ons geholpen had met terug verhuizen. Steeds vaker bleef hij langer weg, liet niks van zich horen. Ik vroeg hem alleen even te sms'en of alles okay was. Ik vertrouwde hem wat betreft vreemdgaan. Terug in NL was ik al 12 weken zwanger.
Ik vroeg hem wat er aan de hand was en waarom hij niks van zich liet horen. En ik had het gevoel dat ie van me vluchtte. Misschien wilde hij alles op een rijtje zetten. Ik wilde hem daarin tijd geven. Hij schoof allerlei verwijten mijn kant op, over de financien en dat ik dat niet los kan laten. Het geldbeheer deed ik altijd omdat hij dingen liet liggen. En dan hadden we nog grotere problemen gehad. Maar hij mag dat van mij best doen.
Hij weer een weekend onder zeil en ik was zo bezorgd, één sms, is dat teveel gevraagd? Ik wilde weten wat er was gebeurt, maar mocht me er niet mee bemoeien. Zo kende ik hem niet, dat had ie nog nooit tegen mij gezegd. Terwijl hij met zn vriend aan het bellen was, bleek hij te zijn opgepakt. Maar hij had niks gedaan(?!) en was zo weer vrij. Ik vermoed dat ie handel doet. Pillen of coke. Dat heeft ie vroeger ook gedaan. Snel geld verdienen. Maar was ermee gestopt toen ie kinderen kreeg. Zijn omgangsregeling is klote, via mediation mag ie ze 1,5 uur per twee weken zien, bij haar thuis, en zn ex maakt het hem zo moeilijk mogelijk. Het klinkt alsof het een klootzak is maar hij is een super vader een lieverd voor mij. Hij was intens dol op mij en wilde zelfs met me trouwen. Vanaf het begin van onze relatie had ie het al over kinderen. Maar ik wilde dat nog niet meteen. Omdat ik zeker wilde zijn. En nooit een alleenstaande ouder wilde worden omdat mijn moeder dat ook was.
Ik heb hem een brief geschreven en gezegd wat mijn vermoedens waren. Dat hij zijn vorige relatie nog niet verwerkt heeft en het gemis van zijn kinderen.
We hebben gepraat, en gezoend en een intense vrijpartij gehad. De volgende morgen kreeg ik een sms, dat hij vond dat het nu weer de verkeerde kant op ging...Hij wilde naar zn ouders om na te denken. Na twee dagen weer een sms, ik heb besloten dat ik bij mijn ouders ga wonen. Ben met mezelf in gevecht ga een paar dagen naar Frankrijk en ben over vier dagen weer terug, als het goed is...
Ik heb van alles in mijn hoofd gehaald, ben verdrietig en boos. Hij zet me zo aan de kant als oud vuil. Zomaar ineens houd ie niet meer van me. Terwijl we samen hebben gekozen voor een kindje. We een hele leuke relatie hadden.
Goed we hebben het nu moeilijk, maar dan vecht je samen. Ik kan dit huisje niet alleen betalen en zal naar mijn moeder moeten. Mijn zekerheden zijn ook weg, baan, huis, relatie en ik weet niet of ie werkelijk een vader voor dit kind wil zijn.
Ik had een afspraak met een psychiater gemaakt omdat ik aan mezelf wilde werken. Maar merk dat het niet aan mij ligt. Dus weer afgezegd. Nu heb ik besloten maatschappelijk werk in te schakelen om praktische zaken te regelen. Hoe doe ik dat als alleenstaande moeder.
Tuurlijk zal het wel lukken, maar ik vind het zo gemeen. Hij laat me barsten. Ik hou zoveel van hem, maar dit verdien ik niet. Ik heb hem altijd gesteund. Hoe kan ineens de liefde over zijn?
We hadden alletwee eerdere langere relaties gehad, hij getrouwd, twee kinderen. Gescheiden toen de tweede net geboren was. Onze relatie was niks mis mee. We hebben allebei onze puntjes maar dat leverde nooit problemen op.
Vorig jaar hebben we besloten om naar het buitenland te gaan, baan, huis opgezegd. Het was te mooi om waar te zijn.
Maar al snel ontdekte ik dat niet liep met die mensen, waar we gingen werken. Het bleken oplichters. Werden bedreigt dat we onze spullen niet terug kregen. Uiteindelijk hebben we het meeste weer terug. Het was mijn gevoel dat die mensen niet deugde, dus ik trok als eerste aan de bel bij mijn vriend. Hij zag het eerst niet. Ik heb hem nog de keus gegeven of hij daar wilde blijven. Maar hij besloot met me mee te gaan.
Nu zitten we hier in een klein eenkamerappartement, zonder werk. Financieel redden we het met zn twee.
Sinds we terug zijn ging hij wat bijklussen bij een vriend. Omdat de vriend ons geholpen had met terug verhuizen. Steeds vaker bleef hij langer weg, liet niks van zich horen. Ik vroeg hem alleen even te sms'en of alles okay was. Ik vertrouwde hem wat betreft vreemdgaan. Terug in NL was ik al 12 weken zwanger.
Ik vroeg hem wat er aan de hand was en waarom hij niks van zich liet horen. En ik had het gevoel dat ie van me vluchtte. Misschien wilde hij alles op een rijtje zetten. Ik wilde hem daarin tijd geven. Hij schoof allerlei verwijten mijn kant op, over de financien en dat ik dat niet los kan laten. Het geldbeheer deed ik altijd omdat hij dingen liet liggen. En dan hadden we nog grotere problemen gehad. Maar hij mag dat van mij best doen.
Hij weer een weekend onder zeil en ik was zo bezorgd, één sms, is dat teveel gevraagd? Ik wilde weten wat er was gebeurt, maar mocht me er niet mee bemoeien. Zo kende ik hem niet, dat had ie nog nooit tegen mij gezegd. Terwijl hij met zn vriend aan het bellen was, bleek hij te zijn opgepakt. Maar hij had niks gedaan(?!) en was zo weer vrij. Ik vermoed dat ie handel doet. Pillen of coke. Dat heeft ie vroeger ook gedaan. Snel geld verdienen. Maar was ermee gestopt toen ie kinderen kreeg. Zijn omgangsregeling is klote, via mediation mag ie ze 1,5 uur per twee weken zien, bij haar thuis, en zn ex maakt het hem zo moeilijk mogelijk. Het klinkt alsof het een klootzak is maar hij is een super vader een lieverd voor mij. Hij was intens dol op mij en wilde zelfs met me trouwen. Vanaf het begin van onze relatie had ie het al over kinderen. Maar ik wilde dat nog niet meteen. Omdat ik zeker wilde zijn. En nooit een alleenstaande ouder wilde worden omdat mijn moeder dat ook was.
Ik heb hem een brief geschreven en gezegd wat mijn vermoedens waren. Dat hij zijn vorige relatie nog niet verwerkt heeft en het gemis van zijn kinderen.
We hebben gepraat, en gezoend en een intense vrijpartij gehad. De volgende morgen kreeg ik een sms, dat hij vond dat het nu weer de verkeerde kant op ging...Hij wilde naar zn ouders om na te denken. Na twee dagen weer een sms, ik heb besloten dat ik bij mijn ouders ga wonen. Ben met mezelf in gevecht ga een paar dagen naar Frankrijk en ben over vier dagen weer terug, als het goed is...
Ik heb van alles in mijn hoofd gehaald, ben verdrietig en boos. Hij zet me zo aan de kant als oud vuil. Zomaar ineens houd ie niet meer van me. Terwijl we samen hebben gekozen voor een kindje. We een hele leuke relatie hadden.
Goed we hebben het nu moeilijk, maar dan vecht je samen. Ik kan dit huisje niet alleen betalen en zal naar mijn moeder moeten. Mijn zekerheden zijn ook weg, baan, huis, relatie en ik weet niet of ie werkelijk een vader voor dit kind wil zijn.
Ik had een afspraak met een psychiater gemaakt omdat ik aan mezelf wilde werken. Maar merk dat het niet aan mij ligt. Dus weer afgezegd. Nu heb ik besloten maatschappelijk werk in te schakelen om praktische zaken te regelen. Hoe doe ik dat als alleenstaande moeder.
Tuurlijk zal het wel lukken, maar ik vind het zo gemeen. Hij laat me barsten. Ik hou zoveel van hem, maar dit verdien ik niet. Ik heb hem altijd gesteund. Hoe kan ineens de liefde over zijn?
donderdag 11 februari 2010 om 16:52
Lieve Rinske,
Wat wil je zelf? Een onbetrouwbare man die uren/dagen onbereikbaar is? Die misschien drugs dealt? Die niet voor zijn kinderen vecht? Die bij problemen wegvlucht? Die jou in het ongewisse laat over de toekomst?
Je kan je toekomst toch niet laten afhangen van zijn grillen en wensen. De ene dag heeft hij er zin in en is alles koek en ei. De volgende dag is alles jouw schuld en ziet hij het niet meer zitten. Waar is zijn verantwoordelijkheid in het verhaal?
Misschien moet je wat pro-actiever reageren vanuit jezelf en niet gaan afwachten wat hij gaat doen!?
Wat wil je zelf? Een onbetrouwbare man die uren/dagen onbereikbaar is? Die misschien drugs dealt? Die niet voor zijn kinderen vecht? Die bij problemen wegvlucht? Die jou in het ongewisse laat over de toekomst?
Je kan je toekomst toch niet laten afhangen van zijn grillen en wensen. De ene dag heeft hij er zin in en is alles koek en ei. De volgende dag is alles jouw schuld en ziet hij het niet meer zitten. Waar is zijn verantwoordelijkheid in het verhaal?
Misschien moet je wat pro-actiever reageren vanuit jezelf en niet gaan afwachten wat hij gaat doen!?
donderdag 11 februari 2010 om 17:03
Aangzien meneer recent opgepakt is geweest..
Is het mogelijk dat Ex de zaken realistisch ziet en jij met een roze bril kijkt?
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je kinderen zo min mogelijk wilt blootstellen aan iemand die al eens eerder in drugs gehandeld heeft, recent is opgepakt, en als hij bij jou regelmatig van de radar is, afspraken niet nakomt en zomaar verdwijnt, waarom zou ie zich dan wel braaf aan de afspraken met ex hebben gehouden?
Misschien kan het verjhelderend werken als je eens met har gaat praten, als zij daarvoor openstaat.
Is het mogelijk dat Ex de zaken realistisch ziet en jij met een roze bril kijkt?
Ik kan me heel goed voorstellen dat je je kinderen zo min mogelijk wilt blootstellen aan iemand die al eens eerder in drugs gehandeld heeft, recent is opgepakt, en als hij bij jou regelmatig van de radar is, afspraken niet nakomt en zomaar verdwijnt, waarom zou ie zich dan wel braaf aan de afspraken met ex hebben gehouden?
Misschien kan het verjhelderend werken als je eens met har gaat praten, als zij daarvoor openstaat.
donderdag 11 februari 2010 om 18:24
ohoh, flashbacks naar een ex van mij bijna 10 jaar geleden, drug handel en buitensporig gebruik, en ook hij had een ex die niet spoorde.
Hele verhalen over haar.. dat ze naar psych was gestuurd door hem, dat ze het slechtste in hem naar boven haalde, dat ze zijn auto gejat had, dat ze hem nog steeds stalkte omdat ze hem terug wou.
Na 4 jaar een relatie met hem zat ik zelf bij de psych, en zag ik die verhalen ineens in een heeeeeeeel ander perspectief.
Die ex was net zo leip van hem geworden als ik.
Die auto was van haar, en had hij geprobeerd te verkopen omdat hij weer eens in geld problemen zat.
En doordat ze samen een bedrijf hadden kreeg ze nog steeds geld van hem en daarom 'stalkte' ze hem.
Liefde maakt blind, ik heb maar 1 tip.
Rennen, zorg dat je je zaakjes goed op rit krijgt voor jou en je kindje.
Hele verhalen over haar.. dat ze naar psych was gestuurd door hem, dat ze het slechtste in hem naar boven haalde, dat ze zijn auto gejat had, dat ze hem nog steeds stalkte omdat ze hem terug wou.
Na 4 jaar een relatie met hem zat ik zelf bij de psych, en zag ik die verhalen ineens in een heeeeeeeel ander perspectief.
Die ex was net zo leip van hem geworden als ik.
Die auto was van haar, en had hij geprobeerd te verkopen omdat hij weer eens in geld problemen zat.
En doordat ze samen een bedrijf hadden kreeg ze nog steeds geld van hem en daarom 'stalkte' ze hem.
Liefde maakt blind, ik heb maar 1 tip.
Rennen, zorg dat je je zaakjes goed op rit krijgt voor jou en je kindje.
donderdag 11 februari 2010 om 18:34
quote:Max Branning schreef op 11 februari 2010 @ 16:52:
Lieve Rinske,
Wat wil je zelf? Een onbetrouwbare man die uren/dagen onbereikbaar is? Die misschien drugs dealt? Die niet voor zijn kinderen vecht? Die bij problemen wegvlucht? Die jou in het ongewisse laat over de toekomst?
Je kan je toekomst toch niet laten afhangen van zijn grillen en wensen. De ene dag heeft hij er zin in en is alles koek en ei. De volgende dag is alles jouw schuld en ziet hij het niet meer zitten. Waar is zijn verantwoordelijkheid in het verhaal?
Misschien moet je wat pro-actiever reageren vanuit jezelf en niet gaan afwachten wat hij gaat doen!?Helemaal mee eens! Hoe moeilijk ook, kies voor jezelf en je kind. Niet afwachten, maar dingen gaan regelen. Hij ziet maar of hij er bij wil horen of niet. Hij mag dankbaar zijn als jij hem daar nog een kans voor zou geven, ik zou het niet doen.
Lieve Rinske,
Wat wil je zelf? Een onbetrouwbare man die uren/dagen onbereikbaar is? Die misschien drugs dealt? Die niet voor zijn kinderen vecht? Die bij problemen wegvlucht? Die jou in het ongewisse laat over de toekomst?
Je kan je toekomst toch niet laten afhangen van zijn grillen en wensen. De ene dag heeft hij er zin in en is alles koek en ei. De volgende dag is alles jouw schuld en ziet hij het niet meer zitten. Waar is zijn verantwoordelijkheid in het verhaal?
Misschien moet je wat pro-actiever reageren vanuit jezelf en niet gaan afwachten wat hij gaat doen!?Helemaal mee eens! Hoe moeilijk ook, kies voor jezelf en je kind. Niet afwachten, maar dingen gaan regelen. Hij ziet maar of hij er bij wil horen of niet. Hij mag dankbaar zijn als jij hem daar nog een kans voor zou geven, ik zou het niet doen.
Ook als je naast me ligt, je gezicht opnieuw het mooiste blijkt te zijn
donderdag 11 februari 2010 om 20:27
Het klinkt alsof het een klootzak is maar hij is een super vader een lieverd voor mij.
Je komt mij een beetje naïef over. Het gebeurt meer hoor alle schepen verbranden en grote beslissingen nemen zonder dat je iemand echt kent. Ik zie het in mijn directe omgeving ook gebeuren. Ze zijn nog jaren bezig om uit de ellende te komen.
Vertrouwen is mooi, maar controle is beter.
Sterkte in de strijd.
Je komt mij een beetje naïef over. Het gebeurt meer hoor alle schepen verbranden en grote beslissingen nemen zonder dat je iemand echt kent. Ik zie het in mijn directe omgeving ook gebeuren. Ze zijn nog jaren bezig om uit de ellende te komen.
Vertrouwen is mooi, maar controle is beter.
Sterkte in de strijd.
zaterdag 13 februari 2010 om 12:57
quote:gizz schreef op 10 februari 2010 @ 13:05:
Als je je kinderen maar 1,5 uur per twee weken mag zien onder begeleiding dan heb je heel wat uitgevreten.
Niet met je eens!!!
Mijn man mag zijn kinderen (uit vorige relatie) ook niet zien. Zelfs niet 1,5 uur per 2 weken. Dat ligt niet aan hem maar aan een gefreakte ex. We hebben samen een zoontje en hij is een supervader. Zijn ex is vooral bang dat ze hem leuker vinden dan haar.....en in nederland mag je als moeder kennelijk gewoon weigeren.
Als je je kinderen maar 1,5 uur per twee weken mag zien onder begeleiding dan heb je heel wat uitgevreten.
Niet met je eens!!!
Mijn man mag zijn kinderen (uit vorige relatie) ook niet zien. Zelfs niet 1,5 uur per 2 weken. Dat ligt niet aan hem maar aan een gefreakte ex. We hebben samen een zoontje en hij is een supervader. Zijn ex is vooral bang dat ze hem leuker vinden dan haar.....en in nederland mag je als moeder kennelijk gewoon weigeren.
zaterdag 13 februari 2010 om 13:14
quote:gizz schreef op 10 februari 2010 @ 13:05:
Als je je kinderen maar 1,5 uur per twee weken mag zien onder begeleiding dan heb je heel wat uitgevreten. ,
wat een waardeloze conclusie.... wel er eens aangedacht dat de begeleiding betaalt moet worden en dat daar bedrijven voor zijn die niet meer dan anderhalf uur faciliteren???
Dus dat als de rechter bepaalt heeft dat het voorlopig onder begeleiding moet om bijvoorbeeld eerst de vertrouwensband tussen ex partners te herstellen, dat er niet meer inzit dan 1,5 uur per week??? dat heeft dus niks te maken met dat de partner met een bezoekregeling wat op zijn kerfstok heeft.
Als je je kinderen maar 1,5 uur per twee weken mag zien onder begeleiding dan heb je heel wat uitgevreten. ,
wat een waardeloze conclusie.... wel er eens aangedacht dat de begeleiding betaalt moet worden en dat daar bedrijven voor zijn die niet meer dan anderhalf uur faciliteren???
Dus dat als de rechter bepaalt heeft dat het voorlopig onder begeleiding moet om bijvoorbeeld eerst de vertrouwensband tussen ex partners te herstellen, dat er niet meer inzit dan 1,5 uur per week??? dat heeft dus niks te maken met dat de partner met een bezoekregeling wat op zijn kerfstok heeft.
zaterdag 13 februari 2010 om 14:29
De rechter bepaalt echter niet "zomaar"dat bezoek alleen onder begeleiding kan plaatsvinden. Of dat nu 1,5 uur is of niet, het feit dat deze meneer zijn kinderen iet zonder begeleiding mag zien, wijst er op dat de rechter kennelijk vind dat zijn ex een goede reden heft om dat niet te willen. En om de rechter in Nederland mee te krijgen in beperken van contact, daarvoor moet de vriend wel e.e.a hebben uitgevroten.
( Saboteren van contact door de meest verzorgende ouder is vrij makkelijk, en genoeg vaders die hun kinderen niet zien omdat ex zich niet aan de afspraken houdt, maar dat is heel iets anders dan wanneer door de rechter is bepaalt dat er geen contact zonder begeleiding is).
( Saboteren van contact door de meest verzorgende ouder is vrij makkelijk, en genoeg vaders die hun kinderen niet zien omdat ex zich niet aan de afspraken houdt, maar dat is heel iets anders dan wanneer door de rechter is bepaalt dat er geen contact zonder begeleiding is).
zaterdag 13 februari 2010 om 14:55
Onzin. De rechter kan dat bepalen omdat er bijvoorbeeld een aantal dingen nog niet duidelijk zijn. Beschuldigen van de andere partner waarvan nog uitgezocht moet worden wat de waarheid is. Om het zekere voor het onzekere te nemen voor de kinderen kan dan overgegaan worden tot een besluit dat de kinderen alleen onder toezicht bezocht mogen worden.
Je kunt helemaal niet zeggen hij heeft maar anderhalf uur bezoekrecht onder begeleiding dus hij zal wel een hoop hebben uitgevroten hebben...
Je kunt helemaal niet zeggen hij heeft maar anderhalf uur bezoekrecht onder begeleiding dus hij zal wel een hoop hebben uitgevroten hebben...
zaterdag 13 februari 2010 om 15:09
quote:Rinske2010 schreef op 11 februari 2010 @ 13:28:
Nog even een belangrijk punt. Wat ik vergeten ben te vertellen. De mediation was vastgesteld om met 1,5 uur weer te beginnen. En dan langzaamaan uit te bouwen naar weekenden. Nu zijn we een half jaar verder en zn ex houd het nog steeds tegen.
Ik heb nu een eenkamerappartement en heb besloten dit nog één maand aan te houden. Omdat ik het financieel alleen niet trek.
Huur, - en zorgtoeslag kan ik natuurlijk wel krijgen maar dit proces duurt weer 2 å 3 maanden. Kortom dan werk ik mezelf in de problemen. Ook omdat ik extra kosten krijg met de baby.
Voor de overbrugging van huurtoeslag kun je misschien bijzondere bijstand aanvragen. Het maatschappelijk werk kan je misschien meer informatie geven over alle potjes waar je aanspraak op kunt maken (of vraag het eens op Geld & Recht).
Nog even een belangrijk punt. Wat ik vergeten ben te vertellen. De mediation was vastgesteld om met 1,5 uur weer te beginnen. En dan langzaamaan uit te bouwen naar weekenden. Nu zijn we een half jaar verder en zn ex houd het nog steeds tegen.
Ik heb nu een eenkamerappartement en heb besloten dit nog één maand aan te houden. Omdat ik het financieel alleen niet trek.
Huur, - en zorgtoeslag kan ik natuurlijk wel krijgen maar dit proces duurt weer 2 å 3 maanden. Kortom dan werk ik mezelf in de problemen. Ook omdat ik extra kosten krijg met de baby.
Voor de overbrugging van huurtoeslag kun je misschien bijzondere bijstand aanvragen. Het maatschappelijk werk kan je misschien meer informatie geven over alle potjes waar je aanspraak op kunt maken (of vraag het eens op Geld & Recht).
maandag 15 februari 2010 om 16:08
Het hele verhaal van TO lijkt me genoeg om als ex-partner je kinderen niet veilig bij deze man achter te durven laten.
Ik heb niet ens kinderen, maar geen haar op mijn hoofd die mijn kind achter zou laten bij iemand die al eens heeft gezeten voor drugshandel, ( handelaars zijn vaak ook gebruikeers en je kind achterlaten bij iemand die je verdenkt van druggebruik ook geen goed idee), die zijn financien niet op orde heeft en zaken doet met oplichters en dan ook af en toe "onvindbaar is en niet eens smst".
Is hier echter niet echt de discussie.
@ TO, ik zou idd zo snel mogelijk contact opnemen met maatschappelijk werk en kijken wat zij voor je kunnen doen. van je vriend zou ik iet teveel verwachten. Die is of heel naief en heeft weinig ruggegraat op zijn best, en een bedrieger en drugsverslaafde in het slechtste geval. Ookal is ie mss af en toe heel lief, lijkt me geen fijn vader- of relatiemateriaal.
Ik heb niet ens kinderen, maar geen haar op mijn hoofd die mijn kind achter zou laten bij iemand die al eens heeft gezeten voor drugshandel, ( handelaars zijn vaak ook gebruikeers en je kind achterlaten bij iemand die je verdenkt van druggebruik ook geen goed idee), die zijn financien niet op orde heeft en zaken doet met oplichters en dan ook af en toe "onvindbaar is en niet eens smst".
Is hier echter niet echt de discussie.
@ TO, ik zou idd zo snel mogelijk contact opnemen met maatschappelijk werk en kijken wat zij voor je kunnen doen. van je vriend zou ik iet teveel verwachten. Die is of heel naief en heeft weinig ruggegraat op zijn best, en een bedrieger en drugsverslaafde in het slechtste geval. Ookal is ie mss af en toe heel lief, lijkt me geen fijn vader- of relatiemateriaal.
maandag 15 februari 2010 om 16:36
wat een rampensituatie terwijl je zwanger bent!!
je wilt je bezighouden met je zwangerschap en je toekomstige kindje en niet met het gedrag van de vader van het kindje!
Ik denk dat je je nu beter op jezelf kan richten, en als je een fijne moeder hebt zou het niet zo slecht zijn om bij haar in te trekken, dan kan ze jou ook steunen met je zwangerschap, ze weet immers hoe het is om alleenstaande moeder te zijn.
je wilt je bezighouden met je zwangerschap en je toekomstige kindje en niet met het gedrag van de vader van het kindje!
Ik denk dat je je nu beter op jezelf kan richten, en als je een fijne moeder hebt zou het niet zo slecht zijn om bij haar in te trekken, dan kan ze jou ook steunen met je zwangerschap, ze weet immers hoe het is om alleenstaande moeder te zijn.
donderdag 18 februari 2010 om 11:53
Update: Dinsdag avond is ie langs geweest.
Hij koel en afstandelijk, zag er klote uit. Had zijn oordeel al klaar. Het is over en uit. Hij erkent wel dat het niet zozeer aan mij ligt maar dat hem iets dwars zit. Ik ben gaan doorvragen. Maar hij kon het niet zeggen. En gaat me nu een brief schrijven.
Hij zegt ook dat ie me financieel wil steunen, maar van welk geld? Maar volgens hem kon ik hier blijven wonen.
Hij verkeerd sinds een dikke maand in kringen die handel hebben, waar ik wel eens wat van opving als ie met iemand aan het bellen was. Hij kwam deze avond ook met een auto aanrijden. Die hij mocht "lenen".
Ook wil ie deel uitmaken van de opvoeding. Alles meemaken, tandjes, stapjes enz. Dat wil ik ook, want ik weet dat het een goede vader is.
Hij heeft nu twee gezichten, van superpapa tot afstandelijke (bijklusser).
Van alles spookt er door mijn hoofd, zit ie te diep in de shit? Toch een andere vrouw of man?
Hoe is het mogelijk dat elke dag "ik hou van jou" verandert in, over en uit. Is ie zo beïnvloed door iemand?
Ik heb besloten terug te gaan naar moeders, zo wat geld uit te sparen, zij kan mij ook wat bijstaan in de weg naar de bevalling. Hopelijk werk te krijgen zodat ik het financieel trek, zal wel veel moeten werken dan... Want ik kan er niet vanuit gaan dat ie mij financieel kan steunen. Hoe graag ie dat zou willen.
Hij wil morgen ook mee naar de 20 weken echo. En dat we samen zwangerschapshaptonomie doen. Ik heb maatschappelijk werk ingeschakeld voor wat praktische hulp, en ga straks naar de verloskundige om even te praten.
Moet zoveel regelen maar ik moet één stap tegelijk doen. Ik wil hem graag geloven in alle beloftes. Maakt hij dit waar? Ik zie wel. Ik zorg eerst voor mezelf en zie dan wel of hij echt over de brug komt.
Ik hoop zo dat hij inziet, dat ik er voor hem ben in good times and in bad. Dat ie bijdraait, en dat we er toch samen uitkomen. Maar hij is zo stijfkoppig. Ja, ik ben te goed, een ander had hem de huid volgescholden en de deur dichtgetrokken. Maar ik kijk naar datgene wat we hadden en niet naar deze laatste tijd. Dat hij op de vlucht was van ons. Ik wil het zo gewoon nog niet afsluiten. De brief die hij mij schrijft zal wellicht duidelijkheid brengen. Wachten, wachten...
ps de rechter heeft niet bepaalt dat hij zijn kids "alleen"mag zien onder toezicht. Dat maakt zijn ex ervan. Die wil ze niet uit handen geven. Ik heb hem vaak genoeg met zn kids gezien en ik weet dat hij een goede papa is.
Hij heeft nù twee gezichten.
Hij koel en afstandelijk, zag er klote uit. Had zijn oordeel al klaar. Het is over en uit. Hij erkent wel dat het niet zozeer aan mij ligt maar dat hem iets dwars zit. Ik ben gaan doorvragen. Maar hij kon het niet zeggen. En gaat me nu een brief schrijven.
Hij zegt ook dat ie me financieel wil steunen, maar van welk geld? Maar volgens hem kon ik hier blijven wonen.
Hij verkeerd sinds een dikke maand in kringen die handel hebben, waar ik wel eens wat van opving als ie met iemand aan het bellen was. Hij kwam deze avond ook met een auto aanrijden. Die hij mocht "lenen".
Ook wil ie deel uitmaken van de opvoeding. Alles meemaken, tandjes, stapjes enz. Dat wil ik ook, want ik weet dat het een goede vader is.
Hij heeft nu twee gezichten, van superpapa tot afstandelijke (bijklusser).
Van alles spookt er door mijn hoofd, zit ie te diep in de shit? Toch een andere vrouw of man?
Hoe is het mogelijk dat elke dag "ik hou van jou" verandert in, over en uit. Is ie zo beïnvloed door iemand?
Ik heb besloten terug te gaan naar moeders, zo wat geld uit te sparen, zij kan mij ook wat bijstaan in de weg naar de bevalling. Hopelijk werk te krijgen zodat ik het financieel trek, zal wel veel moeten werken dan... Want ik kan er niet vanuit gaan dat ie mij financieel kan steunen. Hoe graag ie dat zou willen.
Hij wil morgen ook mee naar de 20 weken echo. En dat we samen zwangerschapshaptonomie doen. Ik heb maatschappelijk werk ingeschakeld voor wat praktische hulp, en ga straks naar de verloskundige om even te praten.
Moet zoveel regelen maar ik moet één stap tegelijk doen. Ik wil hem graag geloven in alle beloftes. Maakt hij dit waar? Ik zie wel. Ik zorg eerst voor mezelf en zie dan wel of hij echt over de brug komt.
Ik hoop zo dat hij inziet, dat ik er voor hem ben in good times and in bad. Dat ie bijdraait, en dat we er toch samen uitkomen. Maar hij is zo stijfkoppig. Ja, ik ben te goed, een ander had hem de huid volgescholden en de deur dichtgetrokken. Maar ik kijk naar datgene wat we hadden en niet naar deze laatste tijd. Dat hij op de vlucht was van ons. Ik wil het zo gewoon nog niet afsluiten. De brief die hij mij schrijft zal wellicht duidelijkheid brengen. Wachten, wachten...
ps de rechter heeft niet bepaalt dat hij zijn kids "alleen"mag zien onder toezicht. Dat maakt zijn ex ervan. Die wil ze niet uit handen geven. Ik heb hem vaak genoeg met zn kids gezien en ik weet dat hij een goede papa is.
Hij heeft nù twee gezichten.
donderdag 18 februari 2010 om 12:12
Een goede pappa zijn is ook verantwoordelijkheid nemen voor je leven en geen domme dingen doen die het lven van kinderen ernstig negatief beïnvloeden.
Iemand die zich in criminele kringen begeeft, die ht risico loopt om in de cel te belanden is m.i per definitie geen goede pappa, want hoe kun je je kind normen en waarden bijbrengen, en hoe kun je vanuit de bajes elk 'sapje en stapje" meemaken?
En: als drugsdeals mislopen en hij daadwerkelijk in een netwerk van drugsmaffia zit, kunnen ze jou en jullie kinderen ook wel eens gaan bedreigen om hem onder druk te zetten.
Hoe kan iemand een goede pappa zijn als mamma hem niet kan bereiken, als mamma niet weet wat ie doet en waar het geld vandaankomt? Hoe kan ie een goede pappa zijn als ie zo afstandelijk is?
Ik snap heel goed dat je van m houdt, en at het heel moeilijk is om los te laten, omdat je ook zijn andere kant kent. Ik geloof ook dat hij heel lief kan zijn voor zijn kind, er heel veel van houdt, maar Ik zou mijn kind desondanks niet willen blootstellen aan een omgeving van drugscriminelen.
Iemand die zich in criminele kringen begeeft, die ht risico loopt om in de cel te belanden is m.i per definitie geen goede pappa, want hoe kun je je kind normen en waarden bijbrengen, en hoe kun je vanuit de bajes elk 'sapje en stapje" meemaken?
En: als drugsdeals mislopen en hij daadwerkelijk in een netwerk van drugsmaffia zit, kunnen ze jou en jullie kinderen ook wel eens gaan bedreigen om hem onder druk te zetten.
Hoe kan iemand een goede pappa zijn als mamma hem niet kan bereiken, als mamma niet weet wat ie doet en waar het geld vandaankomt? Hoe kan ie een goede pappa zijn als ie zo afstandelijk is?
Ik snap heel goed dat je van m houdt, en at het heel moeilijk is om los te laten, omdat je ook zijn andere kant kent. Ik geloof ook dat hij heel lief kan zijn voor zijn kind, er heel veel van houdt, maar Ik zou mijn kind desondanks niet willen blootstellen aan een omgeving van drugscriminelen.
donderdag 18 februari 2010 om 12:18
Ik begrijp je helemaal. En daarom ook mijn keuze om bij mijn moeder in te trekken. Geld uit te sparen en na de bevalling weer op zoek naar werk en dan weer gaan huren.
Ik ben op dit moment naïef en onzeker. Maar door deze stappen te zetten denk ik dat ik in de goede richting ga. Want ik zorg tenslotte zo voor mezelf en hou niet mijn handje op bij hem. Of toon mij afhankelijk.
Ik ben op dit moment naïef en onzeker. Maar door deze stappen te zetten denk ik dat ik in de goede richting ga. Want ik zorg tenslotte zo voor mezelf en hou niet mijn handje op bij hem. Of toon mij afhankelijk.
donderdag 18 februari 2010 om 12:30
En dat zou ik zeker blijven doen. onafhankelijk blijven.
Wens je heel veel sterkte, want dit is geen gemakkelijke situatie. je verstand boven je gevoel zetten is altijd pijnlijk, maar soms nodig. En als je naief was, dan had je dit topic niet geopend. je ziet hel goed dat er van alles niet klopt en je onderneemt ook stappen om te zorgen dat de schade voor jou en je kind beperkt blijft. Dat is niet naief. je hoeft nu niet alles in een keer opgelost te hebben. Mag best stapje voor stapje. belangrijkste is dat je je ogen blijft openhouden, en dat je ervoor zorgt dat jij niet betrokken raakt bij zijn criminle activiteiten ( En het zijn allemaal "in wezen goeie jongens" die te makkelijk te beinvloeden zijn door "foute vrienden").
Wens je heel veel sterkte, want dit is geen gemakkelijke situatie. je verstand boven je gevoel zetten is altijd pijnlijk, maar soms nodig. En als je naief was, dan had je dit topic niet geopend. je ziet hel goed dat er van alles niet klopt en je onderneemt ook stappen om te zorgen dat de schade voor jou en je kind beperkt blijft. Dat is niet naief. je hoeft nu niet alles in een keer opgelost te hebben. Mag best stapje voor stapje. belangrijkste is dat je je ogen blijft openhouden, en dat je ervoor zorgt dat jij niet betrokken raakt bij zijn criminle activiteiten ( En het zijn allemaal "in wezen goeie jongens" die te makkelijk te beinvloeden zijn door "foute vrienden").
donderdag 18 februari 2010 om 12:54
Deze zin valt mij het meest op. :
Rinske : Hij heeft nu twee gezichten, van superpapa tot afstandelijke (bijklusser).
Wellicht doordat de man niet aleen figuuurlijk maar van binnen letterlijk bestaat uit twee gezichten?
Waardoor jij denkt :
zit ie te diep in de shit? Toch een andere vrouw of man?
Hoe is het mogelijk dat elke dag "ik hou van jou" verandert in, over en uit. Is ie zo beïnvloed door iemand?
Ik ervaar wat je over hem zegt als een alarm-bel. Pas op jezelf en pas op je kindje.Maar mocht dit grond hebben (dat weet ik ook niet natuurlijk) dan kunnen juist dit soort mannen(mensen) heb ik begrepen zich aan jou binden juist doordat zij gestoord zijn . Echter ze brengen het altijd zo dat jij denkt dat jij niet spoort.
Dan kan het dat hij die emotionele kant pas laat zien wanneer jij precies doet wat hij zegt. Dus met de koele kikker dwingt hij jou om jou daar te houden waar hij wil.Die emotionele kant is dan een soort van schijn.
Pas op ga bij je moeder wonen en ik zou afstand houden. Je wilt logischerwijs graag zijn emotionele kant (die je ook kent).
Naja ik kan het niet anders uitleggen, nogmaals pas goed op jezelf!
Rinske : Hij heeft nu twee gezichten, van superpapa tot afstandelijke (bijklusser).
Wellicht doordat de man niet aleen figuuurlijk maar van binnen letterlijk bestaat uit twee gezichten?
Waardoor jij denkt :
zit ie te diep in de shit? Toch een andere vrouw of man?
Hoe is het mogelijk dat elke dag "ik hou van jou" verandert in, over en uit. Is ie zo beïnvloed door iemand?
Ik ervaar wat je over hem zegt als een alarm-bel. Pas op jezelf en pas op je kindje.Maar mocht dit grond hebben (dat weet ik ook niet natuurlijk) dan kunnen juist dit soort mannen(mensen) heb ik begrepen zich aan jou binden juist doordat zij gestoord zijn . Echter ze brengen het altijd zo dat jij denkt dat jij niet spoort.
Dan kan het dat hij die emotionele kant pas laat zien wanneer jij precies doet wat hij zegt. Dus met de koele kikker dwingt hij jou om jou daar te houden waar hij wil.Die emotionele kant is dan een soort van schijn.
Pas op ga bij je moeder wonen en ik zou afstand houden. Je wilt logischerwijs graag zijn emotionele kant (die je ook kent).
Naja ik kan het niet anders uitleggen, nogmaals pas goed op jezelf!
donderdag 18 februari 2010 om 13:29
Super! JepJep vindt ik heel lief. Morgen weet ik het...
En Enneaaa, ik snap wat je bedoelt, Maar de ommekeer van zijn innerlijk is pas gekomen na 1 januari jl. Dat maakt het ook zo raar en onbegrijpelijk voor mij. Hij was een stabiel karakter daarvoor.
Dat hij eerder in het foute wereldje verkeerde was al 10 jaar geleden. Daar heeft hij mij ook van alles over verteld. Daar is ie toen mee gestopt omwille van zijn kinderen (!? en bij ons kind, begint hij weer)
En Enneaaa, ik snap wat je bedoelt, Maar de ommekeer van zijn innerlijk is pas gekomen na 1 januari jl. Dat maakt het ook zo raar en onbegrijpelijk voor mij. Hij was een stabiel karakter daarvoor.
Dat hij eerder in het foute wereldje verkeerde was al 10 jaar geleden. Daar heeft hij mij ook van alles over verteld. Daar is ie toen mee gestopt omwille van zijn kinderen (!? en bij ons kind, begint hij weer)
donderdag 18 februari 2010 om 13:36
Misschien is hij bang? Bang dat je hem ook weg zal houden bij jullie kind? En stoot hij je nu af, zodat het hem niet al te veel pijn kan doen?
Gaat t foutje kringetje weer opzoeken, het oude, bekende leven?
Geen idee hoor.
Spannend morgen! Laat t maar weten, of pas over 20 weken als je het nog geheim wilt houden. Ligt hier in de kast dus kan er ook nog wel 20 weken langer blijven liggen.
Gaat t foutje kringetje weer opzoeken, het oude, bekende leven?
Geen idee hoor.
Spannend morgen! Laat t maar weten, of pas over 20 weken als je het nog geheim wilt houden. Ligt hier in de kast dus kan er ook nog wel 20 weken langer blijven liggen.
donderdag 18 februari 2010 om 19:04
donderdag 18 februari 2010 om 19:52
Hey Rinske,
Nee, geen ervaring maar mijn gevoel zegt dat je hem je baby niet moet laten erkennen. Je kunt later altijd nog kijken wat je doet, maar neem op dit moment geen beslissingen omdat je nu nog van hem houdt, terwijl je er later misschien enorme spijt van kan krijgen.
Ook zonder erkenning kan hij deel uitmaken van het leven van je kindje.
Veel sterkte en vooral veel wijsheid toegewenst!
Nee, geen ervaring maar mijn gevoel zegt dat je hem je baby niet moet laten erkennen. Je kunt later altijd nog kijken wat je doet, maar neem op dit moment geen beslissingen omdat je nu nog van hem houdt, terwijl je er later misschien enorme spijt van kan krijgen.
Ook zonder erkenning kan hij deel uitmaken van het leven van je kindje.
Veel sterkte en vooral veel wijsheid toegewenst!
