Werk & Studie alle pijlers

Studeren op je 28ste?

25-02-2010 09:24 24 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Ik ben momenteel 25 en nog steeds bezig met mijn bachelor. Ik heb veel vertraging en zal helaas nog wel twee jaar bezig zijn met mijn bachelor vanwege een verplichte stage die ik mag pas lopen als ik een bepaald vak heb gehaald. Nu wil ik eigenlijk nog dolgraag een master doen, maar die wordt alleen gegeven aan de UvA, meer dan 2,5 uur van mijn woonplaats. Als ik besluit die master te gaan doen moet ik daar dus heen op kamers. Dat zal dan zijn als ik 28 ben. Opzich is dat nog geen probleem, maar wat het lastig maakt: ik woon nu samen, mijn vriend heeft al een voltijd baan en we willen ook graag kinderen. Het duurt nog lang dat ik moet beslissen, maar ik zit er best wel mee, die opleiding lijkt mij echt helemaal geweldig en wat je er mee kan ook maar het huisje-boompje-beestje trekt ook heel sterk. Ik krijg nu ook al best vaak te horen van: studeer je nu nog steeds? het wordt toch wel eens tijd voor kindeen en dat soort opmerkeningen.



Lang verhaal, maar ik moest het echt even kwijt en ik hoop dat iemand misschien tips heeft ofzo.
Alle reacties Link kopieren
Andere mensen vinden altijd vanalles. Wat wil jij?
Alle reacties Link kopieren
Moeilijke keuze.. Denk dat ik zou kiezen voor de master, als je daarmee klaar bent ben je nog jong genoeg voor kinderen, heb je wel de studie gedaan die je wilde en daar heb je dan de rest van je leven plezier van!
Alle reacties Link kopieren
Precies, wat wil jij? Ik zou me niet tegen laten houden door wat anderen zeggen. En op de UvA zul je zien dat je echt de jongste niet bent.

Verder kun je je rooster plannen zodat je geen vijf dagen in de week op de UvA hoeft te zijn (waarschijnlijk, verschilt misschien per master). Dan hoef je ook niet te verhuizen.
Alle reacties Link kopieren
Je kunt dus in principe kiezen voor allebei,het één schuift alleen een beetje op.
Alle reacties Link kopieren
Probeer alle 'ja maar'-bezwaren even in de ijskast te zetten. Eerst helder krijgen wat je wilt, daarná nagaan of dat haalbaar is.

Vaak is er meer mogelijk dan je denkt. Zie ook de post van Ginn.
Alle reacties Link kopieren
Over 2,5 jaar kan de wereld er weer heel anders uitzien. Je kunt er best over nadenken natuurlijk, maar ik zou er nog geen beslissingen over nemen. Misschien heeft je vriend wel een andere baan tegen die tijd, kunnen jullie samen dichter bij Amsterdam gaan wonen. Misschien hoef je niet zo heel vaak college te volgen. Misschien ben je het studeren wel helemaal zat. Misschien is er dan een master aan een andere universiteit dichterbij die je leuk vindt. Misschien zijn jij en je vriend wel uit elkaar en kan je niet wachten om het Amsterdamse leven in te duiken.
-
Alle reacties Link kopieren
Wat ik nog mee zou nemen bij je beslissing:



- Hoe lang duurt de master, is die 1 jaar of 2 jaar

- Hoe gemakkelijk is het voor je om aan het werk te gaan na je bachelor? In het ene vakgebied gaat dat namelijk veel makkelijker dan in het andere.

- je hebt het nu over een vak dat je perse gehaald moet hebben voor je stage, en dat je redelijk wat moeite met dat vak hebt. In hoeverre speelt dit vak een rol in de master die je wil gaan doen?

- red je het financieel?





Leeftijd maakt niets uit, er zijn er zat die toch nog wat later met een master beginnen en het kan je soms misschien zelfs wel wat voordeel opleveren (meer studie-ervaring/levenservaring).



Zelf zit ik in eenzelfde situatie als jij, alleen hoop ik mijn bachelor volgend jaar af te ronden en woon ik met mijn vriend in de randstad dus is het voor mij veel beter te bereizen.

Uiteindelijk heb ik er (nu) voor gekozen om geen master te doen, of als ik het wel ga doen in deeltijd. Heeft er mee te maken dat dat voor mij financieel niet haalbaar is, het geen probleem moet zijn om met alleen de bachelor aan de gang te gaan, de master die ik zou willen doen 2 jaar is en mogelijk volgens jaar stopt en ik op een paar bijbaantjes na nauwelijks werkervaring heb. Als ik de master wel zou doen, zou ik als die afgerond is ik tegen de 30 ben en dat maakt mij, met de weinige werkervaring niet heel erg aantrekkelijk voor een werkgever (denk ik). Maar goed, misschien denk ik daar volgend jaar wel weer anders over.....



Verder kan je je beslissing nog wel even uitstellen: je hoeft pas echt te beslissen wanneer je echt naar het einde van de bachelor bent (en ja alvast wel inschrijven bij een kamerbureau in A'dam! Dan bouw je wel alvast wachttijd op)



Over de opmerkingen: niets van aan trekken. Jij weet hoe het zit en dat je het op je studie erg naar je zin hebt. Vaak zeg ik terug 'nee hoor, ik geniet nog veel te veel van het studentenleven', waar ze niet zo snel nog iets op terug weten te zeggen.
Alle reacties Link kopieren
Jeetje, ik ben 28 (bijna 29) en ga ook beginnen in september met een nieuwe opleiding. Hoef ik niet voor op kamers oid, maar betekent 'dus' wel dat ik nog een jaar of 4 moet wachten met kinderen.



Ik zou een opleiding er absoluut niet voor laten schieten. Kinderen heb je voor de rest van je leven, die opleiding duurt misschien 2 jaar? Als je nu al zo enthousiast bent, krijg je vast spijt als je hem niet gaat volgen.



Kun je die opleiding niet in deeltijd volgen? En als je dan naar a'dam moet: ga je toch gewoon zondagavond (of maandagochtend) heen, en vrijdagmiddag terug? De avonden dat je in a'dam bent besteden aan flink studeren, zodat je de weekenden vrij hebt om tijd en aandacht aan je vriend te geven.



Succes met het maken van je keuze!
Kan je die master niet in deeltijd doen? Dan kan je werken en studeren tegelijkertijd.
Alle reacties Link kopieren
Mijn master hield in 3 dagen per week 2 uur college in het eerste halfjaar en het 2de half jaar afstudeerscriptie schrijven. Dit mocht bij een bedrijf of gewoon thuis.



Misschien moet je even informeren naar de inhoud van de master, want ik kon gemakkelijk op en neer reizen en ongeveer 20 u per week ernaast werken. Ik had geen kinderen ofzo, maar dat moet volgens mij (afhankelijk van de master) best kunnen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Wappert schreef op 25 februari 2010 @ 10:14:

Kan je die master niet in deeltijd doen? Dan kan je werken en studeren tegelijkertijd.



Dat zou ik echt afraden. Ik heb dat gedaan en dat ging niet. Misschien heb je geen ingewikkelde master, maar dan nog is het wel een master. Ik ben gestopt met werken en concentreer me op mijn master.



Voor wat betreft kids. Mooi balen dat je nu rammelen eierstokken hebt. Je zal een keuze moeten maken. Althans dat vind ik.
Alle reacties Link kopieren
Trouwens, ik ben 28 nu. Heb ook vertraging opgelopen...mede door werken maar ook door overmacht. Mijn mede-master studenten varieren in de leeftijd van 24 tot 43 jaar, ik ben dus middenmoot.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie reacties!



Het is een master van 1 jaar die niet in deeltijd kan worden gedaan. Ook zit er vrij veel groepswerk in de opleiding, dus in Amsterdam (of omgeving) op kamers is denk ik wel een vereiste (ik heb mij inderdaad al enige tijd geleden ingeschreven bij de kamerbemiddeling zodat ik als ik wil in elk geval de mogelijkheid heb). Ik weet dat ik me niets aan moet trekken van wat anderen er van zeggen maar ik vind het vaak wel erg vervelend. Maarja, wat dat betreft zal ik het gezeur wel houden want als ik besluit om het wel te doen dan weet ik nu al dat ik van alle kanten te horen krijg dat 'je niet op kamers gaat als je al samenwoont', zoiets 'doe je niet' als je al zo lang een relatie hebt en meer van dat soort geluiden. Qua werkgelegenheid na die master zit het opzich, in elk geval nu, wel redelijk goed. Dat vak waar ik veel problemen mee heb momenteel heeft gelukkig helemaal niets te maken met die master. Maar dat is ook enigzins de reden dat ik nu al met rondkijken voor die master bezig ben: ik heb niet echt motivatie door o.a dat vak en die master lijkt mij super leuk dus als ik dan iets heb om naar toe te werken motiveerd dat ook weer een beetje.

Nu eerst maar weer eens verder met leren voor komende tentamenperiode...
Alle reacties Link kopieren
Ik doe ook een master in Amsterdam terwijl ik op 2.5 u treinen woon...maar ik heb maar een keer per week college dus dat is heel goed te doen. Dat zou je dus van te voren goed moeten uitzoeken, hoe vaak je (verplicht) aanwezig moet zijn op colleges etc.

Welke master wil je doen?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben zelf ook vrij laat afgestudeerd en omdat ik in een studentenstad woon denken veel mensen in mijn oorspronkelijke woonplaats dat ik nog steeds studeer. Soms irritant maar zo oefen ik geduld .

Ik vermoed wel eens dat veel mensen ook wel jaloers zijn. Wat betreft opmerkingen als 'dat het niet hoort om op kamers te gaan als je een relatie hebt' : hoezo? Wie bepaalt dat dan?

Wat bij de één misschien totaal niet werkt kan bij de ander vaak prima en ik denk (ook hierbij) dat dit voor sommige mensen echt heel eng is om hun vriend/vriendin zoveel vrijheid te geven.

Maar als je die master heel graag wil zou ik er wel voor gaan, vooral als het maar één jaar is. En het is immers nog ver weg, dus je hebt nog tijd zat om erover na te denken. Het lijkt me in ieder geval te vroeg om die optie helemaal uit te sluiten.



Wat denkt je vriend er eigenlijk van?
Alle reacties Link kopieren
Ik zal het je nog sterker vertellen, ik heb mijn vriend in Nederland gelaten en zit zelf bijna 3000 km verderop voor een jaar. Je had 'de mensen' moeten horen! hahahaha laat maar lullen, tussen ons zit het goed en mijn vriend is trots op mij dat ik dit doe, dat ik belangrijke knopen heb doorgehakt, bepaalde zekerheden heb opgegeven zoals mijn huis en mijn goede baan, zodat ik mijn hart kan volgen en een internationale master doe! Mensen hebben altijd wat te zeiken...degene die het hardste roepen zijn degene die het meest jaloers zijn. Zij durven geen radicale beslissingen te nemen. Ik heb het super, sterker nog, ik wou dat ik het een jaar eerder had gedaan!
anoniem_5603 wijzigde dit bericht op 25-02-2010 12:16
Reden: even het land eruit gehaald, herkenning
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Hij duurt maar een jaartje? Doen!!!



Denk je dat de mensen die nu zeggen 'dat hoor je niet te doen als je samenwoont' dat ook nog zeggen als jij na dat jaar een geweldige baan hebt en helemaal gelukkig bent met alles dat je bereikt hebt?



Ik heb 1 van mijn 'dromen' opgegeven voor mijn relatie, en daar nog altijd in zekere zin spijt van. Wordt vast een zwaar jaar, maar bedenk wat je ervoor terugkrijgt. En laat al die mensen die denken dat als je een relatie hebt je niks anders meer mag dan samen op de bak zitten, toch lekker lullen. Zijn waarschijnlijk jaloers.
Je zegt dat het nog zeker 2 jaar duurt voor je kunt beginnen met die master. Ben je in die 2 jaar heel druk met je studie of voornamelijk met dat ene vak en je stage? Misschien dat je vast wat vakken kunt volgen voor de master zodat je straks het jaar sneller kunt doen? Of is dit heel dom gedacht van mij...
Ik ken trouwens iemand die al jaren samenwoonde en na haar promotie 2 jaar in Londen ging werken. Ik kan me niet herinneren dat íemand in haar omgeving daar wat over te zeggen had!
Ik zou het ook gewoon doen! Ben op m'n 28e afgestudeerd aan de UvA en heb het er ontzettend naar mijn zin gehad. Misschien kan je vriend tegen die tijd ook in Amsterdam werken en kunnen jullie samen hier gaan wonen? Anders is doordeweek op kamers uiteindelijk geen straf. Ik zou zeker die master volgen en niet nu al jezelf te beperken door uit te gaan van een hbb-situatie (huisje, boompje, beestje). Als je over 3 jaar geen zin meer hebt, ga je toch alsnog lekker niet? Misschien ziet t leven er dan wel heeel anders uit... wie weet.
Alle reacties Link kopieren
@kastanjez: door de invoering van de zogenoemde 'harde knip' is het niet meer mogelijk om al master vakken te volgen terwijl je je bachelor nog niet af hebt. Helemaal als je je master aan een andere universiteit wil gaan doen.



@missElsjuh: als ik jou was zou ik nu beslissen dat jet gewoon wel die master doet. Je haalt er je motivatie vandaan om nu verder te gaan, dus dat is nu alleen maar positief.

En echt, over opmerkingen van anderen moet je je niets van aantrekken, bij mij is het vaak dat juist zulk soort opmerkingen komen van mensen die toch wat verder van me af staat (verre familie/kennissen). En anders: als het voor werk was geweest, dan vindt iedereen het ineens wel weer doodnormaal om van ma-vrij in werkstad te verblijven want de reistijd is zo lang.....Misschien dat het je helpt wat standaard antwoorden te bedenken op opmerkingen ('ach, huisje boompje beestje kan altijd nog wel...') die je denkt te krijgen, dan komen er meestal vanzelf ook minder opmerkingen.
Alle reacties Link kopieren
[quote]marie_liselotte1981 schreef op 25 februari 2010 @ 10:28:

[...]





Dat zou ik echt afraden. Ik heb dat gedaan en dat ging niet. Misschien heb je geen ingewikkelde master, maar dan nog is het wel een master. Ik ben gestopt met werken en concentreer me op mijn master.





Maar dat het jou niet lukt wil toch niet zeggen dat een ander het ook niet kan?

Ik volg nu een master deeltijd, en werk daarnaast fulltime. Het is aanpoten en kost veel energie, maar het is wel te doen.

Veel studiegenoten hebben daarnaast ook nog een gezin met kids, dus dat het niet kan is echt onzin.

Consequentie is dat mijn sociaal leven op een lager pitje staat, maar dat is ook maar tijdelijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben nu derdejaars, 26 en heb een kind van 3. Volgend studiejaar hoop ik aan mijn master te kunnen beginnen. Alle combinaties zijn eigenlijk wel mogelijk volgens mij tijdens het studeren. Om het jezelf makkelijker te maken zou ik toch nog even wachten met het krijgen van kinderen tot je klaar bent met studeren.

Je zegt dat je al veel vertraging hebt opgelopen. Lijkt mij dan juist het beste om verdere vertraging zo minimaal mogelijk te houden. Zwanger worden en een kind krijgen kan voor weer aardig wat vertraging zorgen. Het maakt het lastiger om te studeren, zeker/juist het eerste jaar. En als je zegt dat er veel groepswerk en misschien zelfs op kamers gewoond moet gaan worden, hoe groot is dan de kans dat je die master nog gaat doen als je eenmaal zwanger bent?

Je gaat waarschijnlijk in de toekomst nog wel (meer) opofferen voor je eventuele kind(eren), door rekening te houden met schooltijden/minder dagen werken en dat soort dingen. Zorg dan dat de basis (compleet diploma) in ieder geval goed is.

Wie weet, ben je over 2 jaar wel niet eens meer samen met je huidige vriend. Je weet het allemaal niet. Ik zou daarom echt kiezen voor de zekerheid van een goed diploma en dus kiezen voor mezelf en mijn studie.



Belachelijke opmerking trouwens: 'studeer je nou nog steeds het wordt tijd voor kinderen'

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven