Kinderen
alle pijlers
Kind weigert te eten
zondag 28 februari 2010 om 18:56
Al een aantal weken is mijn zoon nogal van de dwarsige. Op zich al irritant genoeg, maar wat me het meest stoort is dat ie het gewoon verdomd om te eten. Werkelijk, zelfs als hij zelf mag kiezen wat we gaan eten, sta ik elke godganse dag voor de kat zijn viool te koken, want hij weigert gewoon te eten.
En wat ik ook doe, boos worden, negeren, nog bozer worden, nog meer negeren, belonen, straffen, het haalt allemaal niks uit. Van "mam, wat eten we?" Witlof. "Okee, welterusten, ik ga naar bed." tot gewoon als een soort standbeeld aan tafel zitten en me stoicijns aankijken totdat ik zelf zit te koken, hij weigert het gewoon.
Nu snap ik wel dat dit een klassieke machtsstrijd is, en dat ie inmiddels dondersgoed weet dat ie zijn moeder volledig over de rooie jaagt dus dat het nog werkt ook, maar ik wil toch echt dat ie eet.
Naar binnen proppen wil ik absoluut niet, 's ochtends zijn avondmaaltijd weer voor zetten heb ik al eens overwogen maar dat gaat me ook te ver, maar ik ben inmiddels echt zo moedeloos ervan dat het gewoon ook echt niet meer gezellig is thuis.
Iemand advies? Ik overweeg inmiddels om hem op Marktplaats te zetten. Grrrrrrrrrrrrrrrrr.
En wat ik ook doe, boos worden, negeren, nog bozer worden, nog meer negeren, belonen, straffen, het haalt allemaal niks uit. Van "mam, wat eten we?" Witlof. "Okee, welterusten, ik ga naar bed." tot gewoon als een soort standbeeld aan tafel zitten en me stoicijns aankijken totdat ik zelf zit te koken, hij weigert het gewoon.
Nu snap ik wel dat dit een klassieke machtsstrijd is, en dat ie inmiddels dondersgoed weet dat ie zijn moeder volledig over de rooie jaagt dus dat het nog werkt ook, maar ik wil toch echt dat ie eet.
Naar binnen proppen wil ik absoluut niet, 's ochtends zijn avondmaaltijd weer voor zetten heb ik al eens overwogen maar dat gaat me ook te ver, maar ik ben inmiddels echt zo moedeloos ervan dat het gewoon ook echt niet meer gezellig is thuis.
Iemand advies? Ik overweeg inmiddels om hem op Marktplaats te zetten. Grrrrrrrrrrrrrrrrr.
Am Yisrael Chai!
zondag 28 februari 2010 om 19:03
Dreigen met een ziekenhuisopname?
Klinkt heel heftig, maar het werkt meestal wel. Leg hem uit dat voeding belangrijk is en wat de gevolgen zijn van niet eten. Ja en één van die gevolgen is eten via je neus. Moet je eens opletten of hij nog steeds weigert te eten. En volhouden dan he. Geef hem een week; niet eten --> op naar 't ziekenhuis/dokter.
Hoe oud is je zoon eigenlijk? Dat is wel van belang natuurlijk in mijn advies
Klinkt heel heftig, maar het werkt meestal wel. Leg hem uit dat voeding belangrijk is en wat de gevolgen zijn van niet eten. Ja en één van die gevolgen is eten via je neus. Moet je eens opletten of hij nog steeds weigert te eten. En volhouden dan he. Geef hem een week; niet eten --> op naar 't ziekenhuis/dokter.
Hoe oud is je zoon eigenlijk? Dat is wel van belang natuurlijk in mijn advies
zondag 28 februari 2010 om 19:04
een hele hele lange adem hebben. Ik ook wel eens gehoord dat het geholpen had, gewoon niet meer voor het desbetreffende kind te dekken. Wanneer er dan de vraag komt beantwoorden met, jij eet toch niet (maar dat helpt natuurlijk niet bij een twee jarige)
Hoe dan ook succes, enne laat je niet gek maken.
Hoe dan ook succes, enne laat je niet gek maken.
zondag 28 februari 2010 om 19:05
Hee Fash, ik las er toevallig van de week een stuk over.
HOe moeilijk ook, gewoon laten gaan. Ja, ik weet het, onwijs moeilijk. Maar hij krijgt echt vanzelf wel honger. Eet hij alleen geen warm eten meer of niets meer?
Geen tussendoortjes, geen extraatjes (al heb ik het gevoel dat hij die toch al niet teveel krijgt bij jou) en de strijd niet aangaan. Laat maar gewoon. Zelf aan tafel zitten, hij erbij, en net doen of het prima is.
Heel veel sterkte, het zal heel veel van je geduld vergen
HOe moeilijk ook, gewoon laten gaan. Ja, ik weet het, onwijs moeilijk. Maar hij krijgt echt vanzelf wel honger. Eet hij alleen geen warm eten meer of niets meer?
Geen tussendoortjes, geen extraatjes (al heb ik het gevoel dat hij die toch al niet teveel krijgt bij jou) en de strijd niet aangaan. Laat maar gewoon. Zelf aan tafel zitten, hij erbij, en net doen of het prima is.
Heel veel sterkte, het zal heel veel van je geduld vergen
zondag 28 februari 2010 om 19:06
Hoe oud is je kind?
De mijne zijn al weken bezig
middag eten gaat wisselend, ontbijt is drama en avondeten doen ze zelden nog. (ze zijn 3,5 en 5)
ontbijt dwing ik wel letterlijk af; ik wil absoluut niet dat ze met een lege maag naar school gaan; de rest van de dag... zoek t maar uit; ik heb er geen honger van. (zeg ik... van binnen kook ik)
Ze eten gelukkig nog wel hun fruit zonder problemen zolang dat goed gaat probeer ik mij maar in te houden als ik weer eens 2 bordjes de vuilnisbak in kiep
De mijne zijn al weken bezig
middag eten gaat wisselend, ontbijt is drama en avondeten doen ze zelden nog. (ze zijn 3,5 en 5)ontbijt dwing ik wel letterlijk af; ik wil absoluut niet dat ze met een lege maag naar school gaan; de rest van de dag... zoek t maar uit; ik heb er geen honger van. (zeg ik... van binnen kook ik
)Ze eten gelukkig nog wel hun fruit zonder problemen zolang dat goed gaat probeer ik mij maar in te houden als ik weer eens 2 bordjes de vuilnisbak in kiep
zondag 28 februari 2010 om 19:07
Hoe oud is je zoon FV? Ik zou idd gewoon niet meer dekken. Je wilt niet eten? Is prima.. dan ga je wel hier zitten.. en je houdt je waffel want wij willen wel eten en een beetje in rust als dat kan.
Verder geen extra`s, maar dan ook helemaal niks!
Verder geen extra`s, maar dan ook helemaal niks!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
zondag 28 februari 2010 om 19:07
Zorg dat je uit die strijd komt. maar blijf consequent. Dreig dus niet met dingen die je niet gaat waar maken.
En stel er leuke dingen tegenover. Als jij een week goed eet, dan gaan we zaterdag naar de kermis. Maar eet je niet goed, dan gaan we niet.
Of haal zijn lievelingssnoepgoed, iets wat hij niet vaak krijgt. Dát is voor mensen die netjes hun warme eten gegeten hebben. En dan zelf ook snoepen na het eten, want jij hebt je warme eten op.
En stel er leuke dingen tegenover. Als jij een week goed eet, dan gaan we zaterdag naar de kermis. Maar eet je niet goed, dan gaan we niet.
Of haal zijn lievelingssnoepgoed, iets wat hij niet vaak krijgt. Dát is voor mensen die netjes hun warme eten gegeten hebben. En dan zelf ook snoepen na het eten, want jij hebt je warme eten op.
zondag 28 februari 2010 om 19:08
Vroeger, als/toen mijn zus weigerde te eten, opende mijn moeder zonder pardon het raam en gooide het voor de vogeltjes "tsjiep tsjiep vogeltjes, lekker eten! Zusje wil niets eten, dit is allemaal voor jullie" of iets dergelijk. Maar zusje kreeg dan ook he-le-maal niets. Mijn moeder deed altijd heel laconiek: ze krijgt vanzelf wel een keer trek.
zondag 28 februari 2010 om 19:08
Hij wordt volgende week 6.
Het probleem is dat ie dan gewoon overdag vreselijk veel bunkert. Het gaat echt om dat ie alleen eet waar ie zelf zin in heeft, dus als we dan avond eten, dan eet ie als een malle bijvoorbeeld wel zijn vlees op, maar gaat dan eerst een uur zitten klieren en miezemuizen totdat het bedtijd is, en eet dus zijn groenten/aardappelen/rijst/pasta/whatever niet op.
En als ik bijvoorbeeld dan van ellende maar voor de tigste keer spaghetti maak (lievelingseten en handig om groenten enzo in te verstoppen), dan eet ie gewoon helemaal niks of 2 sliertjes en houdt er dan mee op.
Net heeft ie ook weer een uur naar een bord andijviestamppot zitten kijken en het eind van het liedje is dat ie nu in bed ligt en de andijvie me nog vrolijk aan ligt te staren.
Het probleem is dat ie dan gewoon overdag vreselijk veel bunkert. Het gaat echt om dat ie alleen eet waar ie zelf zin in heeft, dus als we dan avond eten, dan eet ie als een malle bijvoorbeeld wel zijn vlees op, maar gaat dan eerst een uur zitten klieren en miezemuizen totdat het bedtijd is, en eet dus zijn groenten/aardappelen/rijst/pasta/whatever niet op.
En als ik bijvoorbeeld dan van ellende maar voor de tigste keer spaghetti maak (lievelingseten en handig om groenten enzo in te verstoppen), dan eet ie gewoon helemaal niks of 2 sliertjes en houdt er dan mee op.
Net heeft ie ook weer een uur naar een bord andijviestamppot zitten kijken en het eind van het liedje is dat ie nu in bed ligt en de andijvie me nog vrolijk aan ligt te staren.
Am Yisrael Chai!
zondag 28 februari 2010 om 19:10
Samen de booschappen doen, hem laten kiezen en hem daarna mee laten helpen met koken heb je vast al geprobeert? Dat schijnt nog wel eens te willen helpen, maarja, dat kun je ook niet elke dag doen.
Zelf alvast aangeven dat hij dan maar naar bed gaat vond ik wel erg geestig, geeft wel aan dat je consequente regels hanteert.
Daarnaast kun je het best gewoon volhouden inderdaad, en de tafel niet dekken vind ik ook een heel goed idee. Veel meer kun je denk ik niet meer doen.
Zelf alvast aangeven dat hij dan maar naar bed gaat vond ik wel erg geestig, geeft wel aan dat je consequente regels hanteert.
Daarnaast kun je het best gewoon volhouden inderdaad, en de tafel niet dekken vind ik ook een heel goed idee. Veel meer kun je denk ik niet meer doen.
zondag 28 februari 2010 om 19:10
quote:iklijkslimmerdanikben schreef op 28 februari 2010 @ 19:03:
Dreigen met een ziekenhuisopname?
Lijkt me heel onverstandig aangezien je dat niet waar kunt maken. En ik dreig nooit met iets dat je nooit waar kunt maken, aangezien dat je geloofwaardigheid totaal onderuit haalt.
Fash, niet eten sucks. Vooral als je hem laat kiezen, het met liefde klaar maakt en er vervolgens geen hap in gaat. Mijn advies: loslaten. Er helemaal niets van vinden. Lekker voor jezelf dekken, kaarsje erbij. Hij moet wel aan tafel, dan maar zonder bord. En gewoon lekker smakelijk eten, klets met hem zoals je normaal ook zou doen. Doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij geen bord heeft en niet eet.
Als het een strijd wordt, verlies je die. Als je het loslaat en er is geen strijd meer, valt er ook niet te winnen en is de lol er vanzelf vanaf.
Dreigen met een ziekenhuisopname?
Lijkt me heel onverstandig aangezien je dat niet waar kunt maken. En ik dreig nooit met iets dat je nooit waar kunt maken, aangezien dat je geloofwaardigheid totaal onderuit haalt.
Fash, niet eten sucks. Vooral als je hem laat kiezen, het met liefde klaar maakt en er vervolgens geen hap in gaat. Mijn advies: loslaten. Er helemaal niets van vinden. Lekker voor jezelf dekken, kaarsje erbij. Hij moet wel aan tafel, dan maar zonder bord. En gewoon lekker smakelijk eten, klets met hem zoals je normaal ook zou doen. Doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij geen bord heeft en niet eet.
Als het een strijd wordt, verlies je die. Als je het loslaat en er is geen strijd meer, valt er ook niet te winnen en is de lol er vanzelf vanaf.
zondag 28 februari 2010 om 19:12
Ik herinner me dat mijn moeder dan ook wel eens dat niet-opgegeten avondeten opwarmde en gewoon weer voorzette. Niks overdag bunkeren.
Zus heeft nu btw twee kids die niets lusten. Zij kookt(e) soms diverse menus. Het toppunt was een keer twee hysterisch jankende kids "Boehooeeee, nee toch mama, niet weer frietjes...."
Misschien dat Oma's aanpak toch beter werkt!
Zus heeft nu btw twee kids die niets lusten. Zij kookt(e) soms diverse menus. Het toppunt was een keer twee hysterisch jankende kids "Boehooeeee, nee toch mama, niet weer frietjes...."
Misschien dat Oma's aanpak toch beter werkt!
zondag 28 februari 2010 om 19:12
quote:misschicken schreef op 28 februari 2010 @ 19:07:
Zorg dat je uit die strijd komt. maar blijf consequent. Dreig dus niet met dingen die je niet gaat waar maken.
En stel er leuke dingen tegenover. Als jij een week goed eet, dan gaan we zaterdag naar de kermis. Maar eet je niet goed, dan gaan we niet.
Of haal zijn lievelingssnoepgoed, iets wat hij niet vaak krijgt. Dát is voor mensen die netjes hun warme eten gegeten hebben. En dan zelf ook snoepen na het eten, want jij hebt je warme eten op.Nah, een kind gaan belonen voor iets wat ie gewoon hoort te doen? Daarmee geef je (imo) aan dat het voor hem loont om niet te willen eten (want; als je het wel doet krijg je ...... )
Zorg dat je uit die strijd komt. maar blijf consequent. Dreig dus niet met dingen die je niet gaat waar maken.
En stel er leuke dingen tegenover. Als jij een week goed eet, dan gaan we zaterdag naar de kermis. Maar eet je niet goed, dan gaan we niet.
Of haal zijn lievelingssnoepgoed, iets wat hij niet vaak krijgt. Dát is voor mensen die netjes hun warme eten gegeten hebben. En dan zelf ook snoepen na het eten, want jij hebt je warme eten op.Nah, een kind gaan belonen voor iets wat ie gewoon hoort te doen? Daarmee geef je (imo) aan dat het voor hem loont om niet te willen eten (want; als je het wel doet krijg je ...... )
zondag 28 februari 2010 om 19:12
zondag 28 februari 2010 om 19:13
quote:MarijeMarije schreef op 28 februari 2010 @ 19:10:
[...]
Lijkt me heel onverstandig aangezien je dat niet waar kunt maken. En ik dreig nooit met iets dat je nooit waar kunt maken, aangezien dat je geloofwaardigheid totaal onderuit haalt.
Fash, niet eten sucks. Vooral als je hem laat kiezen, het met liefde klaar maakt en er vervolgens geen hap in gaat. Mijn advies: loslaten. Er helemaal niets van vinden. Lekker voor jezelf dekken, kaarsje erbij. Hij moet wel aan tafel, dan maar zonder bord. En gewoon lekker smakelijk eten, klets met hem zoals je normaal ook zou doen. Doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij geen bord heeft en niet eet.
Als het een strijd wordt, verlies je die. Als je het loslaat en er is geen strijd meer, valt er ook niet te winnen en is de lol er vanzelf vanaf.
Helemaal mee eens.
Ik heb in die 2 jaar (van 1 tot 3) ook écht alles geprobeerd, inclusief het dwingen om op te eten ( ) maar het werkt gewoon écht niet hoor. Inmiddels eet zoon (3,5) alles, incl spruitjes.
[...]
Lijkt me heel onverstandig aangezien je dat niet waar kunt maken. En ik dreig nooit met iets dat je nooit waar kunt maken, aangezien dat je geloofwaardigheid totaal onderuit haalt.
Fash, niet eten sucks. Vooral als je hem laat kiezen, het met liefde klaar maakt en er vervolgens geen hap in gaat. Mijn advies: loslaten. Er helemaal niets van vinden. Lekker voor jezelf dekken, kaarsje erbij. Hij moet wel aan tafel, dan maar zonder bord. En gewoon lekker smakelijk eten, klets met hem zoals je normaal ook zou doen. Doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij geen bord heeft en niet eet.
Als het een strijd wordt, verlies je die. Als je het loslaat en er is geen strijd meer, valt er ook niet te winnen en is de lol er vanzelf vanaf.
Helemaal mee eens.
Ik heb in die 2 jaar (van 1 tot 3) ook écht alles geprobeerd, inclusief het dwingen om op te eten ( ) maar het werkt gewoon écht niet hoor. Inmiddels eet zoon (3,5) alles, incl spruitjes.
zondag 28 februari 2010 om 19:14
quote:MarijeMarije schreef op 28 februari 2010 @ 19:10:
[...]
Lijkt me heel onverstandig aangezien je dat niet waar kunt maken. En ik dreig nooit met iets dat je nooit waar kunt maken, aangezien dat je geloofwaardigheid totaal onderuit haalt.
Dat is inderdaad wel het risico. Mocht het niet werken sta je mooi met je mond vol tanden. Je hebt helemaal gelijk.
[...]
Lijkt me heel onverstandig aangezien je dat niet waar kunt maken. En ik dreig nooit met iets dat je nooit waar kunt maken, aangezien dat je geloofwaardigheid totaal onderuit haalt.
Dat is inderdaad wel het risico. Mocht het niet werken sta je mooi met je mond vol tanden. Je hebt helemaal gelijk.
zondag 28 februari 2010 om 19:14
Lastig, maar bij mij werkte: eerst groente en dan kwam het vlees pas op tafel. Deze lag voor hun neus in de pan, maar eerst moest het bord leeg zijn, ik gaf niet te veel, zodat ze niet meteen afhaakte.
En overdag alleen twee keer brood en 1 keer iets lekkers.
Klinkt stom, maar ze eten nu wel alles.
Een vriendin van mij heeft gewoon elke dag hetzelfde op tafel gezet net zo lang tot haar dochter het at, als haar dochter nu zeurt, dan zegt ze: nog één keer zeuren en je eet morgen weer hetzelfde. Zij heeft ook geen strijd meer aan tafel.
En overdag alleen twee keer brood en 1 keer iets lekkers.
Klinkt stom, maar ze eten nu wel alles.
Een vriendin van mij heeft gewoon elke dag hetzelfde op tafel gezet net zo lang tot haar dochter het at, als haar dochter nu zeurt, dan zegt ze: nog één keer zeuren en je eet morgen weer hetzelfde. Zij heeft ook geen strijd meer aan tafel.
zondag 28 februari 2010 om 19:15
quote:misschicken schreef op 28 februari 2010 @ 19:08:
Ik heb hier ook wel eens een poosje geroepen: kinderen die niet eten zijn ziek, en moeten naar bed. En hop...afvoeren naar bed als ze niet eten.
Ja, dat doet ie dus gewoon zelf.
"doei mam, ik ga naar bed".
Godsamme, ik zit werkelijk te koken. Heb het niet laten merken - ben nogal moe van de strijd dus ben maar in de negeerstand - maar niks maakt indruk. Als ik hem negeer of niet dek, dan gaat ie doodleuk zingend zitten spelen, als ik hem verplicht aan tafel te blijven zitten dan blijft ie als het moet net zo lang zitten totdat hij aan tafel in slaap valt, vandaag mocht hij geen tv kijken en dat vond ie op zich wel vervelend, maar ook weer niet vervelend genoeg om onder de indruk te zijn van morgen ook weer geen tv mogen kijken, van beloningen is hij ook niet onder de indruk, hij is gewoon zo verdomd koppig.
Ik heb hier ook wel eens een poosje geroepen: kinderen die niet eten zijn ziek, en moeten naar bed. En hop...afvoeren naar bed als ze niet eten.
Ja, dat doet ie dus gewoon zelf.
"doei mam, ik ga naar bed".
Godsamme, ik zit werkelijk te koken. Heb het niet laten merken - ben nogal moe van de strijd dus ben maar in de negeerstand - maar niks maakt indruk. Als ik hem negeer of niet dek, dan gaat ie doodleuk zingend zitten spelen, als ik hem verplicht aan tafel te blijven zitten dan blijft ie als het moet net zo lang zitten totdat hij aan tafel in slaap valt, vandaag mocht hij geen tv kijken en dat vond ie op zich wel vervelend, maar ook weer niet vervelend genoeg om onder de indruk te zijn van morgen ook weer geen tv mogen kijken, van beloningen is hij ook niet onder de indruk, hij is gewoon zo verdomd koppig.
Am Yisrael Chai!
