Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
maandag 1 maart 2010 om 18:51
Hahaha, ja hoor Brocoli, ik blijf hier wel meeschrijven , mocht ik ooit een leuke vent aan de haak slaan, zal ik het hier uitgebreid beschrijven. En als zelfs mij dat lukt, dan lukt jullie het ook!!
Niet dat ik lelijk ben, want iedereen zegt altijd dat ik een mooie meid ben met een goed figuurtje en een goed stel hersens, maar ik kom nooit ergens en heb weinig sociale contacten door omstandigheden.
De vriend(inn)en die ik heb zijn allemaal getrouwd en hebben kids, dus die hoeven niet meer zo nodig.
Niet dat ik lelijk ben, want iedereen zegt altijd dat ik een mooie meid ben met een goed figuurtje en een goed stel hersens, maar ik kom nooit ergens en heb weinig sociale contacten door omstandigheden.
De vriend(inn)en die ik heb zijn allemaal getrouwd en hebben kids, dus die hoeven niet meer zo nodig.
yulia wijzigde dit bericht op 01-03-2010 18:52
Reden: Spellingsfout
Reden: Spellingsfout
% gewijzigd
maandag 1 maart 2010 om 18:51
Ik heb het wel gedaan. Hij stuurde mij mailtjes in het begin over nieuwe inzichten of een diagnose die hij bij zichzelf gesteld had waarom ik hem eigenlijk wel niet kon begrijpen! Juistem... Dus heb hem gestuurd dat ik in het verleden met liefde naar zn verhalen en verklaringen wilde luisteren, maar door het uit te maken had hij dat recht verspeeld. Ik was niet meer zn praatpaal en klankbord. Hij stuurde terug dat hij het begreep maar dat hij dacht dat ik misschien ook verklaringen wilde hebben en dat deze diagnose hem zoooveel rust had gegeven. Alles viel op zn plaats. Hoop gezwets dus.
Nu wil ik weer weten hoe het met hem gaat, maar was er helemaal gek van geworden als ik constant iets van hem zou horen denk ik. Nu wil ik het weer weten omdat ik denk dat we beide apart tot zinvolle inzichten zijn gekomen zonder bevestiging moeten vragen aan elkaar. Maar ga er nog steeds mee wachten tot ik echt alles voor mezelf op een rijtje heb.
Wat jij ermee doet moet je zelf weten, maar denk dat je wel mag laten weten dat hij jouw probleem niet meer is. Hij moet het zelf nu maar uitzoeken. En de egoboost dat het met hem slechter gaat dan met jou heb je nu.
Moet rennen!
Nu wil ik weer weten hoe het met hem gaat, maar was er helemaal gek van geworden als ik constant iets van hem zou horen denk ik. Nu wil ik het weer weten omdat ik denk dat we beide apart tot zinvolle inzichten zijn gekomen zonder bevestiging moeten vragen aan elkaar. Maar ga er nog steeds mee wachten tot ik echt alles voor mezelf op een rijtje heb.
Wat jij ermee doet moet je zelf weten, maar denk dat je wel mag laten weten dat hij jouw probleem niet meer is. Hij moet het zelf nu maar uitzoeken. En de egoboost dat het met hem slechter gaat dan met jou heb je nu.
Moet rennen!
maandag 1 maart 2010 om 18:53
Goed zo Yulia, heb jij nooit enige uitleg van hem gekregen? Echt alleen dat smsje?
Behalve dat het gewoon ronduit schandalig is vind ik het ook goed respectloos. Waar heb je dat aan verdient? Sorry hoor, maar ik vind het echt een rotstreek. Geen wonder dat je het lastig vindt om af te sluiten. Ben je boos op hem? Of alleen verdrietig?
Belachelijk... Nogmaals..
Behalve dat het gewoon ronduit schandalig is vind ik het ook goed respectloos. Waar heb je dat aan verdient? Sorry hoor, maar ik vind het echt een rotstreek. Geen wonder dat je het lastig vindt om af te sluiten. Ben je boos op hem? Of alleen verdrietig?
Belachelijk... Nogmaals..
maandag 1 maart 2010 om 19:08
Noahtb, ik ben gedumpt via een telefoongesprek.
Daarna hebben we wel een heftige mailwisseling gehad, behoorlijk met modder gegooid van beide kanten, van mijn kant vanwege het grote onbegrip en van zijn kant met dat we niet bij elkaar pasten en dat het geen leuke relatie was. Nou, ik heb dat totaal niet zo ervaren, behalve de issues rondom zijn depressie. Maar goed, denk dat hij daarom al een andere bril op had naar de wereld toe. Dus vind niet dat hij ons een eerlijke kans heeft gegeven. De koek was ineens op toen hij zich beter voelde. En daarmee was de kous af.
Misschien over 2 maanden, als ik het nog steeds niet kan afsluiten, wijd ik er misschien een telefoontje aan of ik sta ineens bij hem op de stoep. Ik ben het type van confrontatie .
Nou, de mannen hier in deze omgeving zijn niet zo leuk. Vind het allemaal drie keer niets. Heb op school nog niet iets lekkers voorbij zien komen. Misschien moet ik gaan emigreren naar Italië ofzo.....
Daarna hebben we wel een heftige mailwisseling gehad, behoorlijk met modder gegooid van beide kanten, van mijn kant vanwege het grote onbegrip en van zijn kant met dat we niet bij elkaar pasten en dat het geen leuke relatie was. Nou, ik heb dat totaal niet zo ervaren, behalve de issues rondom zijn depressie. Maar goed, denk dat hij daarom al een andere bril op had naar de wereld toe. Dus vind niet dat hij ons een eerlijke kans heeft gegeven. De koek was ineens op toen hij zich beter voelde. En daarmee was de kous af.
Misschien over 2 maanden, als ik het nog steeds niet kan afsluiten, wijd ik er misschien een telefoontje aan of ik sta ineens bij hem op de stoep. Ik ben het type van confrontatie .
Nou, de mannen hier in deze omgeving zijn niet zo leuk. Vind het allemaal drie keer niets. Heb op school nog niet iets lekkers voorbij zien komen. Misschien moet ik gaan emigreren naar Italië ofzo.....
maandag 1 maart 2010 om 19:30
@ Yulia: Gedumpt per telefoongesprek,wat triest....naja,bij mij was het per brief ( 2 keer) dus ja....ook niet echt respectvol.Wat is dat toch met die kerels dat ze er niet op een fatsoenlijke manier een punt achter kunnen zetten?! Waarschijnlijk te moeilijk en te confronterend,want emoties,tranen...ja,kan eng zijn als je daar niet mee kunt dealen...Beginnen met een relatie is dan zoveel makkelijker! Maar ik vind, heb dan ook de guts om er op een respectvolle manier een eind aan te maken! No matter what...je hebt lief en leed gedeeld en dan wordt je zo afgeserveerd...wtf Kan ik me echt boos om maken!
Zow!!
Zow!!
maandag 1 maart 2010 om 20:34
Nou.... Ik kom toch ineens in een dip. Waar het vandaan komt weet ik niet, het afgelopen uur alleen maar zitten huilen. Ik dacht dat ik het enigzins afgesloten had, maar nu komt het verdriet ineens weer rauw op m'n dak vallen.
Morgen is het 3 weken geleden. 08/02/10 is het gebeurd, tijd voor reflectie. De dag erop is hij weggegaan, sindsdien hebben we elkaar nog 4 keer gezien. We knuffelen elke keer nog, en huilen elke keer weer. Stom he.. De afgelopen week elke dag contact gehad van zijn kant uit. Het ergste vind ik dat ik niet meer lekker bij hem kan inslapen, of 's ochtends halfslapend nog even bij hem kruipen. Ondanks al het negatieve zwakke gedrag wat hij de afgelopen tijd heeft laten zien, kan ik alleen maar aan de fijne dingen denken. Goddomme, wat mis ik m'n maatje.
(sorry dat ik het topic zo volplemp).
Morgen is het 3 weken geleden. 08/02/10 is het gebeurd, tijd voor reflectie. De dag erop is hij weggegaan, sindsdien hebben we elkaar nog 4 keer gezien. We knuffelen elke keer nog, en huilen elke keer weer. Stom he.. De afgelopen week elke dag contact gehad van zijn kant uit. Het ergste vind ik dat ik niet meer lekker bij hem kan inslapen, of 's ochtends halfslapend nog even bij hem kruipen. Ondanks al het negatieve zwakke gedrag wat hij de afgelopen tijd heeft laten zien, kan ik alleen maar aan de fijne dingen denken. Goddomme, wat mis ik m'n maatje.
(sorry dat ik het topic zo volplemp).
maandag 1 maart 2010 om 20:55
@ Noah: Laat het verdriet nu even toe,meis...het zal nodig zijn.Het gaat nu eenmaal met ups en downs,tis niet anders.En ik wil je niet ontmoedigen...maar 3 weken is nog vers hoor...en juist in die beginfase van de verwerking is het een emorollercoaster.
Zolang je jezelf er maar niet in verliest..blijf afleiding zoeken en structuur/ritme houden.Maar dat moet je wel met een kindje..
Daarmee zeg ik niet dat je geen tijd moet nemen om bij je verdriet stil te staan! Maar...laat het in stukjes toe..en ook steeds een stukje verwerken.Veel kleine stukjes vormen 1 groot stuk...over een poosje zul je merken hoever je al bent gekomen met de afsluiting/verwerking,echt! Neem je tijd!
Zolang je jezelf er maar niet in verliest..blijf afleiding zoeken en structuur/ritme houden.Maar dat moet je wel met een kindje..
Daarmee zeg ik niet dat je geen tijd moet nemen om bij je verdriet stil te staan! Maar...laat het in stukjes toe..en ook steeds een stukje verwerken.Veel kleine stukjes vormen 1 groot stuk...over een poosje zul je merken hoever je al bent gekomen met de afsluiting/verwerking,echt! Neem je tijd!
maandag 1 maart 2010 om 21:00
Noah, wat Mirre zegt klopt helemaal hoor!
Zelfs na bijna 7 weken heb ik dat rollercoastergevoel nog. Tuurlijk wil je die fijne dingen vasthouden en opnieuw beleven. Maar je zegt ook dat hij nu wel ontzettend zwak gedrag vertoont. Dat moet je voor jezelf toch niet willen?
Maar ik begrijp je wel heel goed, het is gewoon even heel KUT!! Dompel je er in onder en laat het eruit.
Dikke knuffel!!
Zelfs na bijna 7 weken heb ik dat rollercoastergevoel nog. Tuurlijk wil je die fijne dingen vasthouden en opnieuw beleven. Maar je zegt ook dat hij nu wel ontzettend zwak gedrag vertoont. Dat moet je voor jezelf toch niet willen?
Maar ik begrijp je wel heel goed, het is gewoon even heel KUT!! Dompel je er in onder en laat het eruit.
Dikke knuffel!!
maandag 1 maart 2010 om 21:35
maandag 1 maart 2010 om 22:13
@ yulia: Over dat niet kunnen huilen...dat herken ik wel,weliswaar van jaren geleden,maar toch.Nu ben ik een emokonijn hoor...pfffff. Tenminste vergeleken met toen.. Ben 5 jaar geleden met reiki begonnen,stond hier wel sceptisch tegenover..ik als nuchter mens naar zoiets zweverigs,hahaha.Maar wat heeft het me geholpen! (en nog) Ga nog steeds regelmatig,in moeilijke periodes wat vaker en heb er veel baat bij.Bleek dat ik enorme emotionele blokkades had en die moeten weer gaan "stromen" .Vond het doodeng de eerste (paar) keer,bang om de controle te verliezen,'raar' te doen...Was een drempel waar ik ff overheen moest.Maar kan nu zoveel beter mijn gevoel toelaten..blijheid én verdriet.Is echt een andere manier van leven...Want die emotie die je toe kunt laten,daar heb je geen last meer van! Ik zeg dit omdat het me zo bekend voorkomt,het niet kunnen huilen...maar het zit er wel! En dat kan je behoorlijk gaan belemmeren en letterlijk ziek maken.Naja,dat wou ik ff kwijt...
Mirre
Mirre
maandag 1 maart 2010 om 23:47
Gek is dat he, als je opeens niet meer weet wat hij doet, waar hij is waar hij zich mee bezig houdt. Ik heb ook heeeeel sterk de behoefte om met hem te praten en hem te vertellen dat ik hem mis. Ja stiekem wil ik ook horen dat hij mij heel erg mist ... Keep on dreaming... helaas 
Maar misschien is het beter, misschien kun je beter helemaal niets meer van je ex horen, om als het ware af te kicken. Liefde is toch wel een beetje als drugs, je lichaam gaat er toch van die stofjes door aanmaken waar je je gelukkig van gaat voelen, en waardoor je nog liever bij die ander wil zijn. Nou volgens mij worden die telkens weer aangemaakt als je elkaar zou zien, of zou horen, dus dan maar cold turkey, en afkicken van die hap!
Stel je voor dat hij weer tegen je zou zeggen dat hij je mist, dan krijg je ook weer een beetje hoop, terecht of onterecht dat is nog maar de vraag. Bah wat is het toch moeilijk he!
Noah, ik heb volgens mij jouw verhaal nergens gelezen, of staat dat ver terug in dit topic? Ben ik wel benieuwd naar omdat je zegt dat het zo op t mijne lijkt...
Maar misschien is het beter, misschien kun je beter helemaal niets meer van je ex horen, om als het ware af te kicken. Liefde is toch wel een beetje als drugs, je lichaam gaat er toch van die stofjes door aanmaken waar je je gelukkig van gaat voelen, en waardoor je nog liever bij die ander wil zijn. Nou volgens mij worden die telkens weer aangemaakt als je elkaar zou zien, of zou horen, dus dan maar cold turkey, en afkicken van die hap!
Stel je voor dat hij weer tegen je zou zeggen dat hij je mist, dan krijg je ook weer een beetje hoop, terecht of onterecht dat is nog maar de vraag. Bah wat is het toch moeilijk he!
Noah, ik heb volgens mij jouw verhaal nergens gelezen, of staat dat ver terug in dit topic? Ben ik wel benieuwd naar omdat je zegt dat het zo op t mijne lijkt...
maandag 1 maart 2010 om 23:53
Hey mirre! Dank je wel voor je mail. Kan er zeker wat mee. Weet ook dat het beter is zo en dat hij de kronkel heeft, maar eerste liefde enzo... Still hurts.
Nieuw inzicht waar ik achter ben gekomen... Ex viel er heel erg over dat ik mn mening zo vaak veranderde. En hij gaf daar mijn vriendinnen de schuld van. Die mocht hij niet. Maar nu heb ik daar overna gedacht en misschien had hij wel een punt. Ja een mens veranderd wel eens van mening, maar deed het misschien inderdaad wel vaak denk ik. Zal even uitleggen ook voor de rest. Mijn vriendinnen zijn heeel anders dan ik ben. We zijn een 3eenheid. We kennen elkaar al sinds we 7 zijn via sport en zijn inderdaad allemaal heel verschillend. Ik ben de stille, verstandige, luister niet naar gezwets persoon. En die vriendinnen zijn wat losser. Wel eens een one night stand, veeel jongens gezoend en zulke dingen. Ik zou zoiets nooit doen, maar het zijn mijn vriendinnen en zolang ik er geen last van heb en zij gelukkig zijn accepteer ik dat van hun en boeit het me verder niet zo. En ze accepteren ook totaal hoe ik ben. Ben mezelf en iets extra's als ik bij hun ben. Net iets sexier, iets spontaner, iets losser en is gewoon altijd gezellig. Maar ik doe nooit dingen waar ik niet achter sta.
Maar als mn ex bijvoorbeeld begon over one night stands dan zei ik eerst van ja dat zou ik nooit doen, kan me niet echt voorstellen. Maar dan sloeg hij door in discussie en zei dingen als: mensen die one night stands hebben zijn verschrikkelijk en sletten enzo. Daarop schoot ik natuurlijk als reflex in de verdediging voor mijn vriendinnen. En dan zei ik inderdaad iets anders dan daarvoor. Maar ookal ben ik niet altijd eens wat mijn vriendinnen doen ik vind het niet zoon schande dat zij hun leven leiden zoals zij dat willen. Zou iedereen moeten doen.
Maar goed nu begrijp ik dus ergens wel dat ex het vertrouwen in mijn mening kwijt was omdat ik mijn mening vaak veranderde. Maar dit is dus zoon puntje wat ik op wil helderen met hem. Ja ben hem niets verschuldigd en moet ophouden met mezelf verklaren en stoppen met de neiging dat hij me nog steeds leuk moet vinden. Maar ergens idee dat dit bijvoorbeeld en nog meer van die dingentje uitgesproken moeten worden om het allebei een beter plekje te kunnen geven en stoppen met invullen wat de ander denkt....
Ok sorry lang verhaal. Maar mn punt was. 1. Is het slim om zulke 'misverstanden' nog uit de wereld te helpen en 2. Is het raar dat ik 'anders' ben bij mijn vriendinnen? Passen jullie je ook wel eens aan je gezelschap?
Sorry voor egopost, maar zat me nog even dwars.
Hele dikke voor iedereen! Truste! Hoop dat iedereen morgen vrolijk wakker wordt!
Nieuw inzicht waar ik achter ben gekomen... Ex viel er heel erg over dat ik mn mening zo vaak veranderde. En hij gaf daar mijn vriendinnen de schuld van. Die mocht hij niet. Maar nu heb ik daar overna gedacht en misschien had hij wel een punt. Ja een mens veranderd wel eens van mening, maar deed het misschien inderdaad wel vaak denk ik. Zal even uitleggen ook voor de rest. Mijn vriendinnen zijn heeel anders dan ik ben. We zijn een 3eenheid. We kennen elkaar al sinds we 7 zijn via sport en zijn inderdaad allemaal heel verschillend. Ik ben de stille, verstandige, luister niet naar gezwets persoon. En die vriendinnen zijn wat losser. Wel eens een one night stand, veeel jongens gezoend en zulke dingen. Ik zou zoiets nooit doen, maar het zijn mijn vriendinnen en zolang ik er geen last van heb en zij gelukkig zijn accepteer ik dat van hun en boeit het me verder niet zo. En ze accepteren ook totaal hoe ik ben. Ben mezelf en iets extra's als ik bij hun ben. Net iets sexier, iets spontaner, iets losser en is gewoon altijd gezellig. Maar ik doe nooit dingen waar ik niet achter sta.
Maar als mn ex bijvoorbeeld begon over one night stands dan zei ik eerst van ja dat zou ik nooit doen, kan me niet echt voorstellen. Maar dan sloeg hij door in discussie en zei dingen als: mensen die one night stands hebben zijn verschrikkelijk en sletten enzo. Daarop schoot ik natuurlijk als reflex in de verdediging voor mijn vriendinnen. En dan zei ik inderdaad iets anders dan daarvoor. Maar ookal ben ik niet altijd eens wat mijn vriendinnen doen ik vind het niet zoon schande dat zij hun leven leiden zoals zij dat willen. Zou iedereen moeten doen.
Maar goed nu begrijp ik dus ergens wel dat ex het vertrouwen in mijn mening kwijt was omdat ik mijn mening vaak veranderde. Maar dit is dus zoon puntje wat ik op wil helderen met hem. Ja ben hem niets verschuldigd en moet ophouden met mezelf verklaren en stoppen met de neiging dat hij me nog steeds leuk moet vinden. Maar ergens idee dat dit bijvoorbeeld en nog meer van die dingentje uitgesproken moeten worden om het allebei een beter plekje te kunnen geven en stoppen met invullen wat de ander denkt....
Ok sorry lang verhaal. Maar mn punt was. 1. Is het slim om zulke 'misverstanden' nog uit de wereld te helpen en 2. Is het raar dat ik 'anders' ben bij mijn vriendinnen? Passen jullie je ook wel eens aan je gezelschap?
Sorry voor egopost, maar zat me nog even dwars.
Hele dikke voor iedereen! Truste! Hoop dat iedereen morgen vrolijk wakker wordt!
dinsdag 2 maart 2010 om 07:51
Hallo dames!
Sorry dat ik hier inbreek. Ik werd door brocoli getipt
voor dit topic en ik zou graag mee schrijven.. Heb
niet alles gelezen maar het begin en het eind. En
lees veel herkenbare dingen. Het is gister uit
gegaan met mn vriend en gisteraaf zag ik wel in
dat t goed was, en heb me dus gefocust op de
positievere dingen van het single zijn (zie topic weer
single, tips?) Maar na een nacht piekeren voel ik
me nu heel k*t! Buh ik kan me niet voorstellen om
zonder hem te zijn! En we gaan zaterdag nog koffie
drinken, en dat geeft hoop dat we misschien nu een
poosje contact houden en dan vanzelf weer na
elkaar toegroeien. Eigenlijk is dat idoot en moet
ik geen koffie gaan drinken hij heeft gezegd dat t
nooit meer wat gaat worden tussen ons. Dat ie
alleen maar vrienden wil blijven. Dus ik zou hem
eigenlijk met rust moeten laten. Maar het lukt me
echt niet om hem niet te bellen oid.. Het lucht op
om hier te schrijven maar als k teveel inbreek op
jullie topic moeten jullie het zeggen
Sorry dat ik hier inbreek. Ik werd door brocoli getipt
voor dit topic en ik zou graag mee schrijven.. Heb
niet alles gelezen maar het begin en het eind. En
lees veel herkenbare dingen. Het is gister uit
gegaan met mn vriend en gisteraaf zag ik wel in
dat t goed was, en heb me dus gefocust op de
positievere dingen van het single zijn (zie topic weer
single, tips?) Maar na een nacht piekeren voel ik
me nu heel k*t! Buh
ik kan me niet voorstellen om zonder hem te zijn! En we gaan zaterdag nog koffie
drinken, en dat geeft hoop dat we misschien nu een
poosje contact houden en dan vanzelf weer na
elkaar toegroeien. Eigenlijk is dat idoot en moet
ik geen koffie gaan drinken hij heeft gezegd dat t
nooit meer wat gaat worden tussen ons. Dat ie
alleen maar vrienden wil blijven. Dus ik zou hem
eigenlijk met rust moeten laten. Maar het lukt me
echt niet om hem niet te bellen oid.. Het lucht op
om hier te schrijven maar als k teveel inbreek op
jullie topic moeten jullie het zeggen
dinsdag 2 maart 2010 om 09:33
Goedemorgen,ladies!
@ brocoli: Of het slim is om deze punten uit te leggen cq toe te lichten...denk niet dat het je gaat brengen wat je er misschien van verwacht.Hij zal echt niet ineens anders over je gaan denken.En moet je dat ook willen? Wat is er mis met brocoli,zoals ze is? Je hebt je leerpunten uit deze relatie gehaald en daarmee kun jij verder! Je hoeft hem niet meer te pleasen...maar das mijn mening.
En vind het wel opvallend dat je bij je vriendinnen ook 'anders' bent..je kent ze toch al van jongsaf aan...Lieve brocoli,ik heb het gevoel als ik dit allemaal lees,dat je nooit helemaal jezelf bent.Of het nu bij je ex of vriendinnen is,ik 'proef'' en je geeft het zelfs aan dat je je steeds aanpast...Zo jammer,jij bent jij en je mag er zijn zoals je bent! Je hoeft je niet aan te passen om anderen te 'pleasen' ...tis een kwestie van dit ben ik brocoli,take it or leave it! Daarmee zeg ik niet dat niet ieder mens zijn/haar leerdoelen heeft..maar die verandering moet je dan ZELF willen..voor JEZELF...niet voor je omgeving.
Tuurlijk pas ik me ook wel eens aan ,maar dat is dan in gezelschap wat ik niet ken bv zakelijk,maar bij vriendinnen en in relaties wil ik toch eerst en vooral mezelf kunnen zijn!
@ sloopthard: Welkom! Allereerst sterkte liefdesverdriet sucks..Maar zo kort na de breuk elkaar weer zien en veel contact,gaat je ws niet helpen...daar wordt het alleen maar moeilijker van.Geloof hem maar als hij zegt dat het nooit meer wat gaat worden tussen jullie...ik weet dat is niet wat je missch wil horen maar wel de realiteit.Eerst een tijd afstand,rust om je verdriet te verwerken en zaken op een rij te zetten is beter...en op den duur kun je er missch een goede vriendschap aan over houden.Maar daarvoor is het nu nog te vroeg...er zit nog veel teveel gevoel bij,tis te vers.Geloof me ,weet waar ik het over heb..en velen hier.Het is die hoop die maakt dat je niet kunt gaan verwerken,het belemmert dat proces..je zult het langzaam moeten gaan loslaten en uiteindelijk accepteren.Een moeilijk proces waarbij ik je heel veel sterkte en wijsheid wens! Schrijf hier lekker van je af,de dames hier kennen het allemaal..lucht vaak op.
Allemaal een fijne dag! liefs,Mirre
@ brocoli: Of het slim is om deze punten uit te leggen cq toe te lichten...denk niet dat het je gaat brengen wat je er misschien van verwacht.Hij zal echt niet ineens anders over je gaan denken.En moet je dat ook willen? Wat is er mis met brocoli,zoals ze is? Je hebt je leerpunten uit deze relatie gehaald en daarmee kun jij verder! Je hoeft hem niet meer te pleasen...maar das mijn mening.
En vind het wel opvallend dat je bij je vriendinnen ook 'anders' bent..je kent ze toch al van jongsaf aan...Lieve brocoli,ik heb het gevoel als ik dit allemaal lees,dat je nooit helemaal jezelf bent.Of het nu bij je ex of vriendinnen is,ik 'proef'' en je geeft het zelfs aan dat je je steeds aanpast...Zo jammer,jij bent jij en je mag er zijn zoals je bent! Je hoeft je niet aan te passen om anderen te 'pleasen' ...tis een kwestie van dit ben ik brocoli,take it or leave it! Daarmee zeg ik niet dat niet ieder mens zijn/haar leerdoelen heeft..maar die verandering moet je dan ZELF willen..voor JEZELF...niet voor je omgeving.
Tuurlijk pas ik me ook wel eens aan ,maar dat is dan in gezelschap wat ik niet ken bv zakelijk,maar bij vriendinnen en in relaties wil ik toch eerst en vooral mezelf kunnen zijn!
@ sloopthard: Welkom! Allereerst sterkte liefdesverdriet sucks..Maar zo kort na de breuk elkaar weer zien en veel contact,gaat je ws niet helpen...daar wordt het alleen maar moeilijker van.Geloof hem maar als hij zegt dat het nooit meer wat gaat worden tussen jullie...ik weet dat is niet wat je missch wil horen maar wel de realiteit.Eerst een tijd afstand,rust om je verdriet te verwerken en zaken op een rij te zetten is beter...en op den duur kun je er missch een goede vriendschap aan over houden.Maar daarvoor is het nu nog te vroeg...er zit nog veel teveel gevoel bij,tis te vers.Geloof me ,weet waar ik het over heb..en velen hier.Het is die hoop die maakt dat je niet kunt gaan verwerken,het belemmert dat proces..je zult het langzaam moeten gaan loslaten en uiteindelijk accepteren.Een moeilijk proces waarbij ik je heel veel sterkte en wijsheid wens! Schrijf hier lekker van je af,de dames hier kennen het allemaal..lucht vaak op.
Allemaal een fijne dag! liefs,Mirre
dinsdag 2 maart 2010 om 09:43
Hey Mirre! lekker bezig weer!! ik ben weer aan het "werk" Fijne dag meis!!!
@iedereen, ik hou het even kort ik probeer wat minder op dit forum te kijken omdat ik echt een stap verder wil en niet voortdurend met mijn luddevedu geconfronteerd wil worden. Ik zal nog wel af en toe meelezen hoor en leef nog steeds met jullie allemaal mee!! Heel veel sterkte allemaal!! dikke
@iedereen, ik hou het even kort ik probeer wat minder op dit forum te kijken omdat ik echt een stap verder wil en niet voortdurend met mijn luddevedu geconfronteerd wil worden. Ik zal nog wel af en toe meelezen hoor en leef nog steeds met jullie allemaal mee!! Heel veel sterkte allemaal!! dikke
dinsdag 2 maart 2010 om 09:46
Brocoli. Volgens mij is het niet nodig om aan je ex uit te leggen waarom je volgens hem steeds van mening verandert. Als je zelf nooit een one night stand zou doen en dat misschien eigenlijk afkeurt betekent dat toch niet dat je je vriendinnen hoeft af te vallen? Ik vind het vrij normaal dat je ze verdedigt ook al zou je het zelf nooit doen. Als hij daar problemen mee heefts, is dat jammer voor hem. Sommige dingen zijn nou eenmaal niet zwart of wit en je mag je mening af en toe best een beetje aanpassen. maar ik vind in dit voorbeeld niet dat je van meningverandert. Ik zou me er niet druk om maken en niet te lang doorpiekeren waarom hij vindt dat je te vaak van mening verandert. Niet zoeken naar dingen die jij fout hebt gedaan! Niemand is perfect.
Sloopthard. Iedereen breekt hier in op dit topic, mag best. Je zou het koffie drinken ook nog even uit kunnen stellen. Het is bij jou wel heel erg vers, misschien handig om alles een klein beetje te laten bezinken. En hoop hebben....ik krijg bij ieder berichtje dat ik van hem krijg ook weer hoop en ik twijfel iedere dag of ik hem toch maar weer moet gaan zien en de kans dat we weer naar elkaar toe groeien zit er heel dik in, maar de vraag is of we dat wel willen.
Sloopthard. Iedereen breekt hier in op dit topic, mag best. Je zou het koffie drinken ook nog even uit kunnen stellen. Het is bij jou wel heel erg vers, misschien handig om alles een klein beetje te laten bezinken. En hoop hebben....ik krijg bij ieder berichtje dat ik van hem krijg ook weer hoop en ik twijfel iedere dag of ik hem toch maar weer moet gaan zien en de kans dat we weer naar elkaar toe groeien zit er heel dik in, maar de vraag is of we dat wel willen.