Kinderen
alle pijlers
Ervaringen abortus
vrijdag 5 maart 2010 om 14:18
Hallo,
Ik wil graag ervaringen van meiden die abortus hebben laten plegen. Ik zit in een ontzettend moeilijke situatie en ben al een aantal keer in het ziekenhuis geweest. Ik ben pas een aantal weken zwanger maar moet deze door omstandigheden afbreken. Nu stelt de arts de abortuspil voor ipv curretage. Ik weet niet waar ik de voorkeur aan geef. Vandaar dat ik graag een ander haar ervaring hierover lees.
Groetjes Meisjemeis
Ik wil graag ervaringen van meiden die abortus hebben laten plegen. Ik zit in een ontzettend moeilijke situatie en ben al een aantal keer in het ziekenhuis geweest. Ik ben pas een aantal weken zwanger maar moet deze door omstandigheden afbreken. Nu stelt de arts de abortuspil voor ipv curretage. Ik weet niet waar ik de voorkeur aan geef. Vandaar dat ik graag een ander haar ervaring hierover lees.
Groetjes Meisjemeis
zaterdag 6 maart 2010 om 11:54
Ik heb een abortus gehad dmv curretage bij 9 weken (ik kwam er vrij laat achter dat ik zwanger was).
De medische ingreep viel op zich mee. Ik kon vooraf pijnstillers krijgen, maar de vrouw schatte in dat ik die niet zo nodig zou hebben? Dus alleen mijn baarmoedermond werd verdoofd dmv een prikje. Prikje zelf voelde ik niet.
Toen zei ze op een gegeven moment dat ik het zou voelen krampen en dat vond ik wel een understatement. Dat was wel stevige kramp zeg maar. Maar goed, dat duurt maar een minuutje ofzo, dus op zich goed te doen.
Ze hebben overigens gelijk een mirena spiraaltje geplaatst bij mij, maar dat ging na een week of twee helemaal fout. Grote bloedingen en ziekenhuis etc. en daar hebben ze 'm gauw verwijderd. Dat raad ik je dus niet aan eerlijk gezegd.
Daarna ging ik naar de uitrustkamer en mocht effe een kwartiertje daar op bed liggen. En toen dus weer lopend naar huis. Kan me niet echt herinneren of ik bloedverlies had. Vast wel wat. Na een x weken moest ik terug naar de huisarts voor controle.
Overigens heb ik het er wel een tijd moeilijk mee gehad, omdat de keuze puur rationeel gemaakt was. Maar gevoelsmatig wilde ik niet mijn zwangerschap niet afbreken.
Sterkte.
De medische ingreep viel op zich mee. Ik kon vooraf pijnstillers krijgen, maar de vrouw schatte in dat ik die niet zo nodig zou hebben? Dus alleen mijn baarmoedermond werd verdoofd dmv een prikje. Prikje zelf voelde ik niet.
Toen zei ze op een gegeven moment dat ik het zou voelen krampen en dat vond ik wel een understatement. Dat was wel stevige kramp zeg maar. Maar goed, dat duurt maar een minuutje ofzo, dus op zich goed te doen.
Ze hebben overigens gelijk een mirena spiraaltje geplaatst bij mij, maar dat ging na een week of twee helemaal fout. Grote bloedingen en ziekenhuis etc. en daar hebben ze 'm gauw verwijderd. Dat raad ik je dus niet aan eerlijk gezegd.
Daarna ging ik naar de uitrustkamer en mocht effe een kwartiertje daar op bed liggen. En toen dus weer lopend naar huis. Kan me niet echt herinneren of ik bloedverlies had. Vast wel wat. Na een x weken moest ik terug naar de huisarts voor controle.
Overigens heb ik het er wel een tijd moeilijk mee gehad, omdat de keuze puur rationeel gemaakt was. Maar gevoelsmatig wilde ik niet mijn zwangerschap niet afbreken.
Sterkte.
zaterdag 6 maart 2010 om 12:05
quote:Meisjemeis schreef op 06 maart 2010 @ 08:29:
Allemaal bedankt voor de reacties. Was eerder bang veroordelingen te krijgen dan ervaringen. Ik begrijp wel wat Yraatje bedoeld met die vraag. Laat ik het zo zeggen, het is zowel een eigen keus ( door de situatie waar ik in zit) en er zijn waarschijnlijk ook medische redenen voor ( bleek van de week in het ziekenhuis), maar daarvoor moet ik volgende week terug omdat ze het niet zeker weten.
Ik heb een zoontje dus ben al eerder een keer bevallen maar of dat echt uitmaakt weet ik niet.
Ik zie erg op tegen een pil omdat ik iemand ken die daarna bleef bloeden en uiteindelijk met spoed opgenomen moest worden. Daarbij de onzekerheid en het wachten. Vreselijk lijkt me dat. Daarom lijkt een curretage mij....eh....nouja.....minder moeilijk.....dat is ook niet helemaal juist gezegd want ik vind het ontzettend moeilijk, maar het heeft voor mij een beetje de voorkeur. Wel met een roesje, want ik wil er niks van meemaken. Nu heb ik weer de angst voor een roesje omdat ik daar een keer uit bijkwam tijdens een ingreep.
Hoe dan ook, het is ellende. Ik denk dat het er emotioneel behoorlijk in gaat hakken. Vooral als het wel 'goed' blijkt te zijn. Nu ben ik er zo vroeg bij dat er nog geen hartactiviteit is. Maar het zal mijn hele leven bij me blijven.
Liefs MeisjemeisMeisjemeis, mijn situatie is misschien niet helemaal te vergelijken, maar ik wilde de spontane miskraam ook niet afwachten. Ik was ook bang voor de pijn, het bloedverlies enzenz. dus ik had zoiets van: als het op deze manier beeindigd kan worden dan vind ik het best. Je maakt er niks van mee en in mijn geval was ik na een dag alweer op de been.
Allemaal bedankt voor de reacties. Was eerder bang veroordelingen te krijgen dan ervaringen. Ik begrijp wel wat Yraatje bedoeld met die vraag. Laat ik het zo zeggen, het is zowel een eigen keus ( door de situatie waar ik in zit) en er zijn waarschijnlijk ook medische redenen voor ( bleek van de week in het ziekenhuis), maar daarvoor moet ik volgende week terug omdat ze het niet zeker weten.
Ik heb een zoontje dus ben al eerder een keer bevallen maar of dat echt uitmaakt weet ik niet.
Ik zie erg op tegen een pil omdat ik iemand ken die daarna bleef bloeden en uiteindelijk met spoed opgenomen moest worden. Daarbij de onzekerheid en het wachten. Vreselijk lijkt me dat. Daarom lijkt een curretage mij....eh....nouja.....minder moeilijk.....dat is ook niet helemaal juist gezegd want ik vind het ontzettend moeilijk, maar het heeft voor mij een beetje de voorkeur. Wel met een roesje, want ik wil er niks van meemaken. Nu heb ik weer de angst voor een roesje omdat ik daar een keer uit bijkwam tijdens een ingreep.
Hoe dan ook, het is ellende. Ik denk dat het er emotioneel behoorlijk in gaat hakken. Vooral als het wel 'goed' blijkt te zijn. Nu ben ik er zo vroeg bij dat er nog geen hartactiviteit is. Maar het zal mijn hele leven bij me blijven.
Liefs MeisjemeisMeisjemeis, mijn situatie is misschien niet helemaal te vergelijken, maar ik wilde de spontane miskraam ook niet afwachten. Ik was ook bang voor de pijn, het bloedverlies enzenz. dus ik had zoiets van: als het op deze manier beeindigd kan worden dan vind ik het best. Je maakt er niks van mee en in mijn geval was ik na een dag alweer op de been.
zaterdag 6 maart 2010 om 12:07
En over het verwerkingsproces: ik ken je omstandigheden natuurlijk niet, maar in mijn geval was het zo dat ik misschien 2 dagen verdriet heb gehad omdat het hartje was gestopt met kloppen, maar daarna al snel het gevoel had dat er iets in mijn lichaam zat wat er niet meer in thuishoorde. Dat 'iets' moest dan ook zo snel mogelijk verwijderd worden.
zondag 7 maart 2010 om 14:33
Ik heb de abortuspil gebruikt. Ik wilde geen curretage, omdat ik erg op zag tegen de pijn, en het horror-aspect van iets levends uit je lichaam laten halen door iemand anders.
De krampen bij de pil zijn mij enorm meegevallen. Heb hem woensdag gebruikt (één 's ochtends, één 's middags). De maandag daarvoor neem je ook al een pil, die de ontwikkeling stopzet. Daar maakte dat ik me licht misselijk voelde, verdee niets.
Het bloedverlies op woensdag was meer dan reguliere ongesteldheid, maar niet heel veel. Ben vrijdag weer gaan werken. Dat was wel lastig, omdat ik me toen richting ziek voelde, en opeens wel meer bloedverlies had. Binnen het uur een maandverband vol.
Maar daarna ging het snel beter, lichamelijk en geestelijk. Heb een week gebloed, maar niet veel.
Sterkte.
De krampen bij de pil zijn mij enorm meegevallen. Heb hem woensdag gebruikt (één 's ochtends, één 's middags). De maandag daarvoor neem je ook al een pil, die de ontwikkeling stopzet. Daar maakte dat ik me licht misselijk voelde, verdee niets.
Het bloedverlies op woensdag was meer dan reguliere ongesteldheid, maar niet heel veel. Ben vrijdag weer gaan werken. Dat was wel lastig, omdat ik me toen richting ziek voelde, en opeens wel meer bloedverlies had. Binnen het uur een maandverband vol.
Maar daarna ging het snel beter, lichamelijk en geestelijk. Heb een week gebloed, maar niet veel.
Sterkte.
