Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 10 maart 2010 om 19:09
woensdag 10 maart 2010 om 19:28
woensdag 10 maart 2010 om 19:43
woensdag 10 maart 2010 om 20:56
Hey meiden,
Hier prinsesje weer die probeert de knop weer om te draaien. Gisteren nog een uur met mijn ex aan de telefoon gezeten. Hij geeft gewoon toe dat hij het doet om de leegte die hij voelt op te vullen blablablalbalab. Ja, hij wil vrienden blijven. Ik zei al dat heb je bij deze verkloot. En ja ik heb wel alle respect voor je. Yeah right!
Maargoed ik ga me dus weer lekker op mezelf storten en proberen me vooral niet met hem bezig te houden. Ook zoiets. Ik keek altijd het blok met mijn ex. En nu is dat weer op tv en dan voel ik me daar best klote om.
Waarschijnlijk gaat ook mijn uitgaansavond van komende zaterdag niet door dus dubbele pecht.
@Noath: Ik vind het echt super van je dat je het zo hebt gedaan! Respect!
@Vogelbekdier: Ja, waarom is liefdesverdriet idd niet gewoon makkelijk? Het zal uiteindelijk allemaal wel ergens goed voor zijn denk ik. En idd deze mannen hebben ons niet gelukkig gemaakt en dat zullen ze ook nooit doen, want ze veranderen toch niet. Heb het zelf nog een aantal x met mijn ex geprobeerd, maar het blijkt maar weer. Het werkt uiteindelijk toch niet en nu moest ik er zelfs nog dikke notariskosten voor betalen. :S
@ Brocoli: Voor jou geldt denk ik ook dat geen contact het beste is. Ik heb gisteren besloten dat er totaal niets meer van mij af zal komen. Het werkt allemaal toch niets en het maakt je alleen maar verdrietiger. Ik voel me nu ook weer terug bij af. Een ex die gewoon in de handen vliegt van iemand waarvan ik nooit iets moest denken en weer telefoongesprekken gehad waarin hij me toch het gevoel gaf veel voor hem te beteken. Maargoed dan had hij dit niet geflikt lijkt mij.
@Sloopthard: Succes! Laat je even weten hoe het was?
Ik ga proberen me weer geheel op mezelf te storten en vooral blij te zijn met kleine dingetjes. Ik verdien zoveel beter. Vriendin van me vroeg of ik zaterdag met haar mee uit ga, maar ik weet dat mijn ex er is en dat domme kind ook dus het lijkt me verstandig als ik dan maar thuis blijf. Kan het echt niet aan hun samen te zien.
Meiden... heel veel liefs voor jullie
Hier prinsesje weer die probeert de knop weer om te draaien. Gisteren nog een uur met mijn ex aan de telefoon gezeten. Hij geeft gewoon toe dat hij het doet om de leegte die hij voelt op te vullen blablablalbalab. Ja, hij wil vrienden blijven. Ik zei al dat heb je bij deze verkloot. En ja ik heb wel alle respect voor je. Yeah right!
Maargoed ik ga me dus weer lekker op mezelf storten en proberen me vooral niet met hem bezig te houden. Ook zoiets. Ik keek altijd het blok met mijn ex. En nu is dat weer op tv en dan voel ik me daar best klote om.
Waarschijnlijk gaat ook mijn uitgaansavond van komende zaterdag niet door dus dubbele pecht. @Noath: Ik vind het echt super van je dat je het zo hebt gedaan! Respect!
@Vogelbekdier: Ja, waarom is liefdesverdriet idd niet gewoon makkelijk? Het zal uiteindelijk allemaal wel ergens goed voor zijn denk ik. En idd deze mannen hebben ons niet gelukkig gemaakt en dat zullen ze ook nooit doen, want ze veranderen toch niet. Heb het zelf nog een aantal x met mijn ex geprobeerd, maar het blijkt maar weer. Het werkt uiteindelijk toch niet en nu moest ik er zelfs nog dikke notariskosten voor betalen. :S
@ Brocoli: Voor jou geldt denk ik ook dat geen contact het beste is. Ik heb gisteren besloten dat er totaal niets meer van mij af zal komen. Het werkt allemaal toch niets en het maakt je alleen maar verdrietiger. Ik voel me nu ook weer terug bij af. Een ex die gewoon in de handen vliegt van iemand waarvan ik nooit iets moest denken en weer telefoongesprekken gehad waarin hij me toch het gevoel gaf veel voor hem te beteken. Maargoed dan had hij dit niet geflikt lijkt mij.
@Sloopthard: Succes! Laat je even weten hoe het was?
Ik ga proberen me weer geheel op mezelf te storten en vooral blij te zijn met kleine dingetjes. Ik verdien zoveel beter. Vriendin van me vroeg of ik zaterdag met haar mee uit ga, maar ik weet dat mijn ex er is en dat domme kind ook dus het lijkt me verstandig als ik dan maar thuis blijf. Kan het echt niet aan hun samen te zien.
Meiden... heel veel liefs voor jullie
woensdag 10 maart 2010 om 21:48
Nou Sloopthard, zo'n brief heb je niet zo veel aan als je hem niet geeft hoor haha.
Opzich is het hier allemaal wel goed verlopen. Heb een heel fijn gesprek gehad waardoor ik het niet nodig vond om de brief te geven omdat ik de kans kreeg om alles te zeggen wat ik wilde zeggen. Ik heb dus ook duidelijk gezegd dat ik niet ga zitten wachten tot het contact dood bloed of hij met een ander gaat. Ik wil verder. Hij reageerde daar best wel positief op. Vertelde dat hij teveel van mij en kindje houd om ons zo te laten gaan maar dat hij vind dat we allebei onszelf verloren zijn in de relatie. Op dat punt ben ik het echt totaal met hem eens. Ik zei pas ook al hier dat ik de tijd ga nemen om mezelf weer te vinden en weer gelukkig met mezelf te zijn. Hij moet dat ook en hij moet vooral andere dingen uitzoeken en oplossen (hebben niks met onze relatie te maken maar gaf wel stress).
Ik had eigenlijk verwacht dat hij zou kiezen voor geen contact om het helemaal af te sluiten en zou zeker niet willen dat hij me om mijn nek zou vliegen en gelijk zijn spullen weer hierheen zou brengen dus dit is denk ik wel de beste "oplossing". Ik heb ook gezegd dat ik vind dat ik veel meer verdien dan wat ik de laatste weken krijg. Dat ik nog steeds zielsveel van hem hou en als hij er voor wil gaan ik dat ook doe.. maar ik neem niet genoegen met minder. Dus zoals ik al eerder zei, ik neem mijn tijd om aan mezelf te werken en me eigen leven weer op orde te krijgen. Hij doet hetzelfde en dan zien we wel verder. Ondertussen moet hij meer moeite voor mij doen anders hoeft het voor mij niet en dat is iets waar ik echt zeker van ben. Ik ben nu al zo ver dat ik me niet meer terug laat trekken naar zo'n donkere tijd/plek als waar ik een paar weken geleden in zat.
Voor nu laat ik het even. Ik voel me weer een heel stuk sterker nadat ik dit heb gedaan en daarom laat ik het contact nu van zijn kant af komen. Ik voel me nu redelijk goed en dat gevoel wil ik vast houden. Ik wil lekker weer mijn eigen leventje op pakken en daar wat moois van maken.
Hoop niet dat ik te naief over kom haha maar goed ik heb er echt een rustig gevoel bij en wil gewoon verder.. Als ik dit gevoel vast kan houden moet dat lukken!
@ Noahtb, wat rot dat het zo vervelend ging. Hoe voel je je? Ik hoop net zoals je over komt want je komt erg sterk over namelijk.
Opzich is het hier allemaal wel goed verlopen. Heb een heel fijn gesprek gehad waardoor ik het niet nodig vond om de brief te geven omdat ik de kans kreeg om alles te zeggen wat ik wilde zeggen. Ik heb dus ook duidelijk gezegd dat ik niet ga zitten wachten tot het contact dood bloed of hij met een ander gaat. Ik wil verder. Hij reageerde daar best wel positief op. Vertelde dat hij teveel van mij en kindje houd om ons zo te laten gaan maar dat hij vind dat we allebei onszelf verloren zijn in de relatie. Op dat punt ben ik het echt totaal met hem eens. Ik zei pas ook al hier dat ik de tijd ga nemen om mezelf weer te vinden en weer gelukkig met mezelf te zijn. Hij moet dat ook en hij moet vooral andere dingen uitzoeken en oplossen (hebben niks met onze relatie te maken maar gaf wel stress).
Ik had eigenlijk verwacht dat hij zou kiezen voor geen contact om het helemaal af te sluiten en zou zeker niet willen dat hij me om mijn nek zou vliegen en gelijk zijn spullen weer hierheen zou brengen dus dit is denk ik wel de beste "oplossing". Ik heb ook gezegd dat ik vind dat ik veel meer verdien dan wat ik de laatste weken krijg. Dat ik nog steeds zielsveel van hem hou en als hij er voor wil gaan ik dat ook doe.. maar ik neem niet genoegen met minder. Dus zoals ik al eerder zei, ik neem mijn tijd om aan mezelf te werken en me eigen leven weer op orde te krijgen. Hij doet hetzelfde en dan zien we wel verder. Ondertussen moet hij meer moeite voor mij doen anders hoeft het voor mij niet en dat is iets waar ik echt zeker van ben. Ik ben nu al zo ver dat ik me niet meer terug laat trekken naar zo'n donkere tijd/plek als waar ik een paar weken geleden in zat.
Voor nu laat ik het even. Ik voel me weer een heel stuk sterker nadat ik dit heb gedaan en daarom laat ik het contact nu van zijn kant af komen. Ik voel me nu redelijk goed en dat gevoel wil ik vast houden. Ik wil lekker weer mijn eigen leventje op pakken en daar wat moois van maken.
Hoop niet dat ik te naief over kom haha maar goed ik heb er echt een rustig gevoel bij en wil gewoon verder.. Als ik dit gevoel vast kan houden moet dat lukken!
@ Noahtb, wat rot dat het zo vervelend ging. Hoe voel je je? Ik hoop net zoals je over komt want je komt erg sterk over namelijk.
woensdag 10 maart 2010 om 22:31
@Diay: wat een goed gesprek en wat goed dat je er zo goed bij voelt. Het kan inderdaad geen kwaad om eerst je eigen leven op een rijtje te zetten en dat hij je alleen maar kan verdienen. Je komt helemaal niet naief over, maar reeel. Als je je ooit weer moeilijk aan hebt gewoon hier aan terug denken!
@Prinsesje: goed dat je de knop om gaat draaien. The only way is up Het draait hier allemaal om ons. Echt stom van je ex dat ie zoiets zegt. Volgens mij doet zegt hij dat echt om je te kwetsen. Dat zegt een normaal denkend mens toch niet.
Hier gemengde gevoelens. Op een of andere manier vind ik hem zien minder moeilijk dan hem niet zien. Meteen toen ik hem zag en tijdens het hardlopen dacht ik nee... ik wil geen relatie met jou. Tijdens het hardlopen kregen we ook nog ruzie. Ik vroeg was die wilde; of die vrienden wilde zijn, het nog een kans wilde geven, niks en hij bleef maar herhalen dat ie het niet wist, dat ie nu geen keus kon maken. Toen vroeg ik (jaja heel gemeen ik weet het ) Of die me gelukkig zou kunnen zien met een ander, het antwoord was nee. Dus toen trok ik de conclusie dat we dus geen vrienden konden zijn. hij gaf aan dit ook niet te willen, maar weet niet wat wel.. Ja hier krijg ik dus een punthoofd van... Daarna nog een beetje tegen elkaar aan gelegen. En nu die weg is vind ij het jammer. Maar ook niet vervelend. Denk wel dat geen relatie het beste is. Maar wat dan wel? Wel contact, geen contact geen idee? Ik wacht het wel af!
Een dikke aan iedereen voor al het medeleven
@Prinsesje: goed dat je de knop om gaat draaien. The only way is up Het draait hier allemaal om ons. Echt stom van je ex dat ie zoiets zegt. Volgens mij doet zegt hij dat echt om je te kwetsen. Dat zegt een normaal denkend mens toch niet.
Hier gemengde gevoelens. Op een of andere manier vind ik hem zien minder moeilijk dan hem niet zien. Meteen toen ik hem zag en tijdens het hardlopen dacht ik nee... ik wil geen relatie met jou. Tijdens het hardlopen kregen we ook nog ruzie. Ik vroeg was die wilde; of die vrienden wilde zijn, het nog een kans wilde geven, niks en hij bleef maar herhalen dat ie het niet wist, dat ie nu geen keus kon maken. Toen vroeg ik (jaja heel gemeen ik weet het ) Of die me gelukkig zou kunnen zien met een ander, het antwoord was nee. Dus toen trok ik de conclusie dat we dus geen vrienden konden zijn. hij gaf aan dit ook niet te willen, maar weet niet wat wel.. Ja hier krijg ik dus een punthoofd van... Daarna nog een beetje tegen elkaar aan gelegen. En nu die weg is vind ij het jammer. Maar ook niet vervelend. Denk wel dat geen relatie het beste is. Maar wat dan wel? Wel contact, geen contact geen idee? Ik wacht het wel af!
Een dikke aan iedereen voor al het medeleven
donderdag 11 maart 2010 om 00:07
quote:brocoli schreef op 10 maart 2010 @ 19:04:
[...]
@girlie22. Hoop echt voor je dat het allemaal goed komt. Maar wees alsjeblieft voorzichtig met je gevoelens. Mensen veranderen nooit helemaal compleet en wie weet hoe lang het duurt. Wil je daar op wachten? En wat als hij 'klaar' is met veranderen en jij je leven ondertussen op pauze hebt gezet en hij dan besluit dat zijn nieuwe ik niet bij jou past. Dan ben je nog verder van huis. Hoop echt voor je dat het een van die verhalen is dat het met tijd allemaal goed komt, maar zet je leven niet on hold voor hem. Hij is nog steeds een aanvulling en niet de invulling.
ik weet het en ik ben ook voorzichtig. ik ga echt niet te snel van stapel lopen. ik heb zoiets van laat het me maar zien en als het me bevalt dan oke.
en ja erop wachten. ik richt me nu ook op mijn leven en ga daarbij niet op zoek naar een andere, maar mocht er toevallig een leuke jongen op mijn pad komen, die beter is als hem, tjah..
ik hoop dat ik hier over een paar maanden een goede afloop kan neerzetten.
eens een keer een verhaal met een goed einde en het bewijs dat het wel kan.
boh, als ik dit zo typ klinkt het zo ongeloofwaardig..(net een sprookje ofzo )
[...]
@girlie22. Hoop echt voor je dat het allemaal goed komt. Maar wees alsjeblieft voorzichtig met je gevoelens. Mensen veranderen nooit helemaal compleet en wie weet hoe lang het duurt. Wil je daar op wachten? En wat als hij 'klaar' is met veranderen en jij je leven ondertussen op pauze hebt gezet en hij dan besluit dat zijn nieuwe ik niet bij jou past. Dan ben je nog verder van huis. Hoop echt voor je dat het een van die verhalen is dat het met tijd allemaal goed komt, maar zet je leven niet on hold voor hem. Hij is nog steeds een aanvulling en niet de invulling.
ik weet het en ik ben ook voorzichtig. ik ga echt niet te snel van stapel lopen. ik heb zoiets van laat het me maar zien en als het me bevalt dan oke.
en ja erop wachten. ik richt me nu ook op mijn leven en ga daarbij niet op zoek naar een andere, maar mocht er toevallig een leuke jongen op mijn pad komen, die beter is als hem, tjah..
ik hoop dat ik hier over een paar maanden een goede afloop kan neerzetten.
eens een keer een verhaal met een goed einde en het bewijs dat het wel kan.
boh, als ik dit zo typ klinkt het zo ongeloofwaardig..(net een sprookje ofzo )
donderdag 11 maart 2010 om 09:36
@Sloophardt: Geen idee of hij dat soort dingen zegt om me te kwetsen. Heb juist het idee dat hij aan wil geven dat hij zich er ook super rot onder voelt en dus vlucht in dit gedrag. Ik blijf erbij dat ik het gewoon zo triest vind. Kan er maar niet over uit. Blegh! Maargoed ik ga weer verder met mijn eigen leventje... blijkt maar weer dat ik altijd gelijk heb gehad wat haar betreft en dat mijn gevoel me dus niet in de steek heeft gelaten. Triest gedrag!
donderdag 11 maart 2010 om 10:30
quote:Prinsesje1983 schreef op 11 maart 2010 @ 09:36:
Triest gedrag!
En vooral dat laatste moet je maar goed in gedachte houden, Prinsesje! He's not worth it!!!
Hoe is het met de iedereen vandaag? Druk aan het werk en genoeg afleiding?
Ik merk zelf dat ik wat meer afstand neem van mijn vriend! Heb dat niet hardop gezegd, maar in mijn hoofd doe ik een stapje terug en krijg ik het allemaal wat meer op een rijtje. Dat is niet altijd een leuk rijtje, maar wel redelijk helder... Ik durf/kan de relatie nog niet stopzetten... Heb het gevoel (voor een 3e x) te falen... Wil zeker weten dat we er alles aan gedaan hebben, om het te laten slagen!
Triest gedrag!
En vooral dat laatste moet je maar goed in gedachte houden, Prinsesje! He's not worth it!!!
Hoe is het met de iedereen vandaag? Druk aan het werk en genoeg afleiding?
Ik merk zelf dat ik wat meer afstand neem van mijn vriend! Heb dat niet hardop gezegd, maar in mijn hoofd doe ik een stapje terug en krijg ik het allemaal wat meer op een rijtje. Dat is niet altijd een leuk rijtje, maar wel redelijk helder... Ik durf/kan de relatie nog niet stopzetten... Heb het gevoel (voor een 3e x) te falen... Wil zeker weten dat we er alles aan gedaan hebben, om het te laten slagen!
donderdag 11 maart 2010 om 13:32
Hey lieve dames.
Mijn vriendin is net weg. Gister was beetje laat geworden en net nog een filmpje gekeken en nu ga ik aan mn opdrachten die morgen ingeleverd moeten worden. Hou mezelf wel bezig.
Weet eigenlijk niets zinnigs te zeggen, want alles is al honderd keer gezegd. Maar denk dat geen contact voor de meeste van ons het beste is. Ze kunnen ons niet geven wat we willen en we verdienen iemand die helemaal voor ons gaat. Zoveel is dat niet gevraagd, zo hoort liefde te zijn! Als je hem terug neemt nadat hij 3 keer heeft gezegd dat hij van je houdt, dan denkt hij dat hij er altijd zo makkelijk vanaf komt. En dan kom je zo weer in dezelfde sleur, want ergens onthoudt hij dat je toch wel weer bijelkaar komt.
En het is wat het is. Ookal wil ik nog zo graag dat alles anders was gelopen, ik word morgen echt niet wakker en het is ineens 2007 en kan ik alles overdoen met wat ik nu weet. Plus met wat ik nu weet is er teveel onzekerheid in een ons. Niemand weet wat de toekomst zal brengen en misschien dat hij over 10 jaar wel de perfecte vent voor me is, maar nu is het niet anders. Ik verander er niets meer aan en kan me er maar beter bij neerleggen hoe moeilijk het ook is. En ook zwelgen in zelfmedelijden heeft iemand ooit verder en leuke herinneringen gebracht. Ik kan de situatie niet veranderen en ik kan hem niet veranderen. Ik heb nu alleen maar invloed op mijn eigen leven en laat ik dat dan maar zo leuk mogelijk maken.
En dat zeg ik dus al tijden tegen mezelf. En soms hoor ik het en soms niet. Soms komt die verschrikkelijke pijnlijke gedachte naar boven dat het toch wel heel fijn was om dat leven met iemand anders te delen... En soms is er de gedachte dat het toch wel heel veel rust geeft dat ik mezelf niet meer hoef te verdedigen. Dat ik nu op mijn eigen tempo kan uitzoeken wie ik nou echt ben zonder dat ik alles tot in de details moet verklaren waarom ik doe wat ik doe. Maar word wel gek van die achtbaan van gevoelens.
Moet denken aan wat mn moeder altijd zegt: Zijn altijd mensen die het erger hebben. Vond dat altijd een verschrikkelijke opmerking. En ergens nog steeds. Is wat ik voel dan dus niet belangrijk alleen omdat het ook nog erger kan? En heb al wat meer dingetjes in mn leven meegemaakt van ziekte en falen en verlies, maar dit voelt echt verscheurend. Misschien dat ik op het moment van die andere dingen ook wel slechter voelde dan ik me nu herinner maar liefdesverdriet is horrible!!
Maar ja dan lees ik soms verhalen op dit forum van zwangere vrouwen die achter gelaten worden of vrouwen die mishandeld worden of vrouwen met kinderen die zich echt gevangen voelen in een relatie en dan kan ik het ergens wel beter relativeren. Als die vrouwen er allemaal sterker uitkomen wie ben ik dan om zo moeilijk te doen over een jongen met een kronkel die op mijn hartje is gaan staan...
Pff voor iemand die niets te zeggen had heb ik weer veel volgepraat. Zo fijn dat ik hier al mn hersenspinsels kwijt kan!
Hoop dat iedereen een fijne dag heeft!
Mijn vriendin is net weg. Gister was beetje laat geworden en net nog een filmpje gekeken en nu ga ik aan mn opdrachten die morgen ingeleverd moeten worden. Hou mezelf wel bezig.
Weet eigenlijk niets zinnigs te zeggen, want alles is al honderd keer gezegd. Maar denk dat geen contact voor de meeste van ons het beste is. Ze kunnen ons niet geven wat we willen en we verdienen iemand die helemaal voor ons gaat. Zoveel is dat niet gevraagd, zo hoort liefde te zijn! Als je hem terug neemt nadat hij 3 keer heeft gezegd dat hij van je houdt, dan denkt hij dat hij er altijd zo makkelijk vanaf komt. En dan kom je zo weer in dezelfde sleur, want ergens onthoudt hij dat je toch wel weer bijelkaar komt.
En het is wat het is. Ookal wil ik nog zo graag dat alles anders was gelopen, ik word morgen echt niet wakker en het is ineens 2007 en kan ik alles overdoen met wat ik nu weet. Plus met wat ik nu weet is er teveel onzekerheid in een ons. Niemand weet wat de toekomst zal brengen en misschien dat hij over 10 jaar wel de perfecte vent voor me is, maar nu is het niet anders. Ik verander er niets meer aan en kan me er maar beter bij neerleggen hoe moeilijk het ook is. En ook zwelgen in zelfmedelijden heeft iemand ooit verder en leuke herinneringen gebracht. Ik kan de situatie niet veranderen en ik kan hem niet veranderen. Ik heb nu alleen maar invloed op mijn eigen leven en laat ik dat dan maar zo leuk mogelijk maken.
En dat zeg ik dus al tijden tegen mezelf. En soms hoor ik het en soms niet. Soms komt die verschrikkelijke pijnlijke gedachte naar boven dat het toch wel heel fijn was om dat leven met iemand anders te delen... En soms is er de gedachte dat het toch wel heel veel rust geeft dat ik mezelf niet meer hoef te verdedigen. Dat ik nu op mijn eigen tempo kan uitzoeken wie ik nou echt ben zonder dat ik alles tot in de details moet verklaren waarom ik doe wat ik doe. Maar word wel gek van die achtbaan van gevoelens.
Moet denken aan wat mn moeder altijd zegt: Zijn altijd mensen die het erger hebben. Vond dat altijd een verschrikkelijke opmerking. En ergens nog steeds. Is wat ik voel dan dus niet belangrijk alleen omdat het ook nog erger kan? En heb al wat meer dingetjes in mn leven meegemaakt van ziekte en falen en verlies, maar dit voelt echt verscheurend. Misschien dat ik op het moment van die andere dingen ook wel slechter voelde dan ik me nu herinner maar liefdesverdriet is horrible!!
Maar ja dan lees ik soms verhalen op dit forum van zwangere vrouwen die achter gelaten worden of vrouwen die mishandeld worden of vrouwen met kinderen die zich echt gevangen voelen in een relatie en dan kan ik het ergens wel beter relativeren. Als die vrouwen er allemaal sterker uitkomen wie ben ik dan om zo moeilijk te doen over een jongen met een kronkel die op mijn hartje is gaan staan...
Pff voor iemand die niets te zeggen had heb ik weer veel volgepraat. Zo fijn dat ik hier al mn hersenspinsels kwijt kan!
Hoop dat iedereen een fijne dag heeft!
donderdag 11 maart 2010 om 13:56
Hey meiden, hoop dat het bij iedereen een beetje goed gaat vandaag? Ik heb net zoals Brocoli niet heel erg veel te melden. Zit even gigantisch met mezelf in de knoop.
Wil wel even reageren op wat je zegt over zwangere vrouwen die verlaten worden. Ook ik werd verlaten toen ik zwanger was. Nou was ik nog wel erg jong maar het deed evengoed flink pijn. Alleen nu dacht ik eindelijk mijn gezin compleet te hebben. Dit voelde zoveel meer, zo veel beter dus ik kan echt eerlijk zeggen dat ik nu veel en veel meer verdriet heb (gehad) dan wat ik had toen ik zwanger was. Ook omdat ik toen naar iets moois uit kon kijken waarschijnlijk.. Maar zoals je zegt: Het kan altijd nog erger..
Knuffel voor iedereen..
Wil wel even reageren op wat je zegt over zwangere vrouwen die verlaten worden. Ook ik werd verlaten toen ik zwanger was. Nou was ik nog wel erg jong maar het deed evengoed flink pijn. Alleen nu dacht ik eindelijk mijn gezin compleet te hebben. Dit voelde zoveel meer, zo veel beter dus ik kan echt eerlijk zeggen dat ik nu veel en veel meer verdriet heb (gehad) dan wat ik had toen ik zwanger was. Ook omdat ik toen naar iets moois uit kon kijken waarschijnlijk.. Maar zoals je zegt: Het kan altijd nog erger..
Knuffel voor iedereen..
donderdag 11 maart 2010 om 13:58
Hey brocoli! Gaat t een beetje? Je klinkt me een
beetje dipperig? Je moet je situatie niet vergelijken
met andere. Tuurlijk zijn er situaties die rationeel
bekeken misschien anders en erger zijn. Maar wat
jij voelt doet heel erg veel pijn en daar gaat het
nu om! Pijn kan je niet indelen in gradaties en
iedereen beleeft het anders. Geef jezelf de tijd om
hierover heen te komen. Dit doet pijn voor jou en
dat moet je rustig verwerken.
Ik denk ook dat doorgaan en weer vergeven bijna
nooit zinvol is, maar eerder een uitstel van executie
Tenzij er natuurlijk sprake is dat het uitgegaan is
door een situatieve reden en die nu niet meer speelt.
Anders doe je jezelf alleen maar pijn! En ga je
voorbij aan je eigen eigenwaarde door maar alles
te accepteren!!
En ach als we de tijd konden terugdraaien hadden
we natuurlijk nooit in zo'n relatie gestapt. Maar
aan de andere kant is het ook een leerproces, je
neemt je ervaringen mee naar een volgende relatoe.
Weet beter wat je dan wel en niet wil. En je leert
ook weer dat je tegenslagen kan verwerken!
Wil nog even tegen je zeggen dat je het zo goed
doet!
Vind iedereen hier overigens sterke en dappere
vrouwen
beetje dipperig? Je moet je situatie niet vergelijken
met andere. Tuurlijk zijn er situaties die rationeel
bekeken misschien anders en erger zijn. Maar wat
jij voelt doet heel erg veel pijn en daar gaat het
nu om! Pijn kan je niet indelen in gradaties en
iedereen beleeft het anders. Geef jezelf de tijd om
hierover heen te komen. Dit doet pijn voor jou en
dat moet je rustig verwerken.
Ik denk ook dat doorgaan en weer vergeven bijna
nooit zinvol is, maar eerder een uitstel van executie
Tenzij er natuurlijk sprake is dat het uitgegaan is
door een situatieve reden en die nu niet meer speelt.
Anders doe je jezelf alleen maar pijn! En ga je
voorbij aan je eigen eigenwaarde door maar alles
te accepteren!!
En ach als we de tijd konden terugdraaien hadden
we natuurlijk nooit in zo'n relatie gestapt. Maar
aan de andere kant is het ook een leerproces, je
neemt je ervaringen mee naar een volgende relatoe.
Weet beter wat je dan wel en niet wil. En je leert
ook weer dat je tegenslagen kan verwerken!
Wil nog even tegen je zeggen dat je het zo goed
doet!
Vind iedereen hier overigens sterke en dappere
vrouwen
donderdag 11 maart 2010 om 14:13
@sloopthard! En jij zeker ook. Ben steeds weer verbaasd hoe jij het allemaal zo helder kan zien en zo goed andere advies kan geven terwijl het bij jou volgens mij nog het verst is van allemaal.
Mega schouderklopje voor jou! En je hebt helemaal gelijk met je post. Ik kom er ook wel, op mijn eigen tempo. Baal alleen dat ik vorige week maandag besloten heb voor een nieuwe start en dat dat eigenlijk best aan het lukken was en dat er dan een weekend komt met een aantal verschrikkelijke mailtjes en ik weer terug gesmeten ben in mn gevoel. Weet dat het ergens logisch is en dat het mag en waarschijnlijk geen stappen terug is, maar voelt wel zo terug bij af... Alsof ik me verschrikkelijk laat kennen. Alsof ik sterker zou moeten zijn dan dat, dan me zo te laten kennen over een vent die toch niet goed voor me was... Maar het is allemaal een leerproces. En ergens wil ik de goede herinneringen ook helemaal niet kwijt. Ook echt geen spijt van de tweede poging. Had alleen gehoopt dat er meer uitgehaald was. Het kaarsje op laten branden zegmaar, niet dat hij het zomaar uitblaast als ik eindelijk denk dat het weer beter gaat...
@Diay. Wat rot dat je verlaten bent toen je zwanger bent. En wat rot dat je je nu ergens nog rotter voelt, zelfs al had je toen waarschijnlijk gedacht dat dat niet kon. Maar inderdaad je kindje was iets leuks om naar uit tekijken. En dat is het nog steeds! Dat is pas echt voor eeuwig. Die leeft als het goed is nog door nadat jij er niet meer bent. Iemand waarbij jij een groot invloed hebt gehad. Iemand naar wie jij straks op de bruiloft vol trots mag kijken naar waar jij aan meegeholpen hebt. Lijkt me erg fijn ookal roep ik nu heel hard nooooit kinderen te willen! Volgens mij is een kind zien ontwikkelen en daarmee helpen het dankbaarste wat je kan doen, ookal is het het meeste ondankbare beroep ter wereld. Snap je het nog? :p
Mega schouderklopje voor jou! En je hebt helemaal gelijk met je post. Ik kom er ook wel, op mijn eigen tempo. Baal alleen dat ik vorige week maandag besloten heb voor een nieuwe start en dat dat eigenlijk best aan het lukken was en dat er dan een weekend komt met een aantal verschrikkelijke mailtjes en ik weer terug gesmeten ben in mn gevoel. Weet dat het ergens logisch is en dat het mag en waarschijnlijk geen stappen terug is, maar voelt wel zo terug bij af... Alsof ik me verschrikkelijk laat kennen. Alsof ik sterker zou moeten zijn dan dat, dan me zo te laten kennen over een vent die toch niet goed voor me was... Maar het is allemaal een leerproces. En ergens wil ik de goede herinneringen ook helemaal niet kwijt. Ook echt geen spijt van de tweede poging. Had alleen gehoopt dat er meer uitgehaald was. Het kaarsje op laten branden zegmaar, niet dat hij het zomaar uitblaast als ik eindelijk denk dat het weer beter gaat...
@Diay. Wat rot dat je verlaten bent toen je zwanger bent. En wat rot dat je je nu ergens nog rotter voelt, zelfs al had je toen waarschijnlijk gedacht dat dat niet kon. Maar inderdaad je kindje was iets leuks om naar uit tekijken. En dat is het nog steeds! Dat is pas echt voor eeuwig. Die leeft als het goed is nog door nadat jij er niet meer bent. Iemand waarbij jij een groot invloed hebt gehad. Iemand naar wie jij straks op de bruiloft vol trots mag kijken naar waar jij aan meegeholpen hebt. Lijkt me erg fijn ookal roep ik nu heel hard nooooit kinderen te willen! Volgens mij is een kind zien ontwikkelen en daarmee helpen het dankbaarste wat je kan doen, ookal is het het meeste ondankbare beroep ter wereld. Snap je het nog? :p
donderdag 11 maart 2010 om 14:43
@ Brocoli, dat is zeker waar. Zij is het mooiste wat ik heb en ik begrijp wat je bedoelde met je laatste stukje hoor. Ik krijg van haar zo ontzettend veel liefde en kracht. Alleen zie ik ook hoe zij er mee om gaat. Ze is al een gesloten persoon en nu ook voor haar weer een klap. Ik voel me zo ontzettend schuldig tegenover haar terwijl ik eigenlijk weet dat ik er niks aan kan doen. Ze ziet hem als haar papa. Ik mag zijn naam niet eens noemen ik moet zeggen mama en papa. Ze denkt nog steeds dat wij gaan trouwen en dat zij nog een broertje of zusje zal krijgen. En als ik dan keer op keer moet zeggen dat dat niet (met hem) zal gebeuren dan zie ik die glimlach op haar gezicht weg trekken. Mijn god wat doet dat pijn zeg! Sorry hoor zit echt even met mezelf in de knoop.
Zo ik heb nu weer even genoeg tranen gelaten.
Hoe ziet jullie weekend er uit? Het is nog niet zo ver maar jullie misschien al plannen gemaakt?
Zo ik heb nu weer even genoeg tranen gelaten.
Hoe ziet jullie weekend er uit? Het is nog niet zo ver maar jullie misschien al plannen gemaakt?
donderdag 11 maart 2010 om 14:47
@brocoli: het is goed dat je het kaarsje op hebt laten
branden, zo kan je jezelf achteraf nooit verwijten
dat je misschien beter had moeten proberen of
wat als... Nee je hebt er alles uitgehaald wat er in
heeft gezeten. Knap hoor!
En nu, zo na het weekend heb je een dipje. Maar
Je bent niet terug bij af. Het gaat nu wat moeizamer
maar als je daar over heen bent, zul je zien dat je
weer een stuk sneller op het niveau van voor het
weekend bent!
Hier gaat het beter, maar is wellicht de eerste dag
in 4 dagen dat ik niet ga huilen. Voel me zeker
beter vandaag, komt denk ik omdat ik niet heel
definitief het contact heb afgesloten. Heb gewoon
niks meer gezegd erover. En nu ik voor mn gevoel
niet meer verplicht geen contact meer mag zoeken.
Hoef ik ook niet meer te twijfelen of het de goede
keus is. Het houdt me minder bezig en heb verder
nu geen behoefte aan contact. Toen ik hem gister
zag deed t ook niet echt pijn. Ik dacht alleen maar;
ja toch echt beter dat we zonder elkaar zijn.. Ik pas
beter bij een ander type.
Eigenlijk werkt het bij mij net als lijnen. Als k denk
aan dat en dat mag ik niet eten, dan wordt me
leven er compleet door beheerst. Als ik er niet mee
bezig ben heb ik niet zo behoefte aan wat ik wel
en niet mag eten beetje vaag dus.
Maar ik heb nu een goede dag, de slechte dag zal
ook wel weer es komen hoor.. Maar ja ik leef nu
maar gewoon even van dag tot dag
In ieder geval een dikke voor je! Ook voor jouw
zit die goede dag eraan te komen!
branden, zo kan je jezelf achteraf nooit verwijten
dat je misschien beter had moeten proberen of
wat als... Nee je hebt er alles uitgehaald wat er in
heeft gezeten. Knap hoor!
En nu, zo na het weekend heb je een dipje. Maar
Je bent niet terug bij af. Het gaat nu wat moeizamer
maar als je daar over heen bent, zul je zien dat je
weer een stuk sneller op het niveau van voor het
weekend bent!
Hier gaat het beter, maar is wellicht de eerste dag
in 4 dagen dat ik niet ga huilen. Voel me zeker
beter vandaag, komt denk ik omdat ik niet heel
definitief het contact heb afgesloten. Heb gewoon
niks meer gezegd erover. En nu ik voor mn gevoel
niet meer verplicht geen contact meer mag zoeken.
Hoef ik ook niet meer te twijfelen of het de goede
keus is. Het houdt me minder bezig en heb verder
nu geen behoefte aan contact. Toen ik hem gister
zag deed t ook niet echt pijn. Ik dacht alleen maar;
ja toch echt beter dat we zonder elkaar zijn.. Ik pas
beter bij een ander type.
Eigenlijk werkt het bij mij net als lijnen. Als k denk
aan dat en dat mag ik niet eten, dan wordt me
leven er compleet door beheerst. Als ik er niet mee
bezig ben heb ik niet zo behoefte aan wat ik wel
en niet mag eten beetje vaag dus.
Maar ik heb nu een goede dag, de slechte dag zal
ook wel weer es komen hoor.. Maar ja ik leef nu
maar gewoon even van dag tot dag
In ieder geval een dikke voor je! Ook voor jouw
zit die goede dag eraan te komen!
donderdag 11 maart 2010 om 14:52
Ow diay!! Dat lijkt me echt moeilijk als je kindje
ook zo van slag is. Lijkt me echt nog verschrikkelijker.
Ow wat naar!!
Goed dat je tranen droog zijn! Ik heb wel plannen
voor het weekend maar voornamelijk voor overdag!
Niet de avonden.. Nu heb ik geen zin om enorm te
partyen, maar elke za en vrij aaf alleen op de bank!
Getsiederrie, dan voel ik me echt alleen. Maar
goed daar denk ik nog maar niet teveel over na! Ji;,
plannen?
ook zo van slag is. Lijkt me echt nog verschrikkelijker.
Ow wat naar!!
Goed dat je tranen droog zijn! Ik heb wel plannen
voor het weekend maar voornamelijk voor overdag!
Niet de avonden.. Nu heb ik geen zin om enorm te
partyen, maar elke za en vrij aaf alleen op de bank!
Getsiederrie, dan voel ik me echt alleen. Maar
goed daar denk ik nog maar niet teveel over na! Ji;,
plannen?
donderdag 11 maart 2010 om 15:04
@Diay. Ja kan heel goed begrijpen dat je het heel moeilijk vind om je dochter zo te zien. Je hebt allebei een verlies te verwerken. Je neemt beide afscheid van het idee dat hij in jullie leven was. Dat lijkt me inderdaad heel moeilijk. Verwerken jullie het verdriet ook soms samen? Bedoel niet samen keihard janken, maar er over praten en alle gevoelens de loop laten. Omdat je zegt dat ze erg gesloten is en heb het idee dat jij liever ook heel sterk overkomt tegenover haar. Snap ik heel goed hoor, maar is niets mis mee om voor ouders af en toe hun 'zwakte' of verdriet te laten zien. Maakt het voor haar misschien wel wat echter en maakt het meer open voor haar om alles wat zij denkt erover er ook uit te gooien... Want het is voor jullie beide heel oneerlijk en misschien verbaas je je wel hoeveel steun je aan elkaar kan hebben. Jij voor haar en zij ook voor jou. Weet niet hoe oud ze is, maar kinderen zijn meestal een stuk wijzer dan ze lijken als je het over zulke onderwerpen hebt.
@Sloopthard. Ik denk ook wel dat dit dipje sneller over zal gaan dan de vorige. Heb deze keer geen 6 weken nodig denk. :p
En ik ga het weekend naar verjaardag en wat drinken in de stad met vriendin en naar de musical Hairspray! met mn zusje. Juist overdag te weinig te doen. Aan mn opdrachten dan maar.
@Sloopthard. Ik denk ook wel dat dit dipje sneller over zal gaan dan de vorige. Heb deze keer geen 6 weken nodig denk. :p
En ik ga het weekend naar verjaardag en wat drinken in de stad met vriendin en naar de musical Hairspray! met mn zusje. Juist overdag te weinig te doen. Aan mn opdrachten dan maar.
donderdag 11 maart 2010 om 16:56
Hey meiden, ben ik weer. Ex stond net voor de deur. Even gesprekje gehad over hoe nu verder en we zijn het er beide toch wel over eens dat het beter is voorlopig helemaal geen contact te hebben. Heel moeilijk moment geweest net toen hij weg ging. Allebei als een gek aan het huilen geweest omdat het nu toch echt afgesloten is. We gaan elkaar nu echt met rust laten. Alle laatste dingen die hier nog lagen van hem zijn weg, sleutels zijn ingeleverd dus er is nu echt geen reden meer voor hem om terug te komen. Het is echt afgesloten en het doet vreselijk pijn!!!
