Relaties
alle pijlers
Liefdesverdriet!
zondag 1 november 2009 om 08:39
Donderdagavond heeft mijn vriend onze realtie verbroken... Hij is moe, zijn energie is op en kan het dus niet meer opbrengen om voor ons te vechten. De afgelopen weken is het wat rommelig geweest is onze relatie. MIjn vriend was erg in de war, voelde zich vaak rot en kon mij niet de reden geven waarom... Leuke dingen deden we niet meer, we zaten alleen nog maar thuis te huilen en te praten.
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
Donderdag is dus de bom gebarsten, hij stopt er mee! En nu komt de aap uit de mouw: hij heeft het gevoel dat hij altijd op zijn tenen moet lopen, hij kan mij niet bieden wat ik wil, en sinds hij mij kent voelt hij zich vaak ongelukkig... Waarom heeft hij mij dit niet eerder verteld? Waarom kwam hij iedere avond bij mij slapen terwijl ik aangaf dat het ook goed is om ieder in ons eigen huisje te slapen? Waarom ging hij met mij 2 weken op vakantie? Waarom zei hij dat hij wilde samenwonen, trouwen en kinderen krijgen met mij? Ik ben zo in de war.... snap er helemaal niks van.
Ik heb bij hem juist zo veel afstand gehouden omdat ik net uit een relatie kwam. Maar hij bleef volhouden en zei al na een maand tegen mij: misschien is dit wel voor altijd. Uiteindelijk heb ik me dus helemaal gegeven aan hem...
En nu... Nu ben ik zo ontzettend verdrietig. Ik heb hem gesmeekt bij me te blijven, om het alsjeblieft niet op te geven, om ons nog een kans te geven. Ik heb geschreeuwd, gejankt, hem vast gepakt.. Ik was wanhopig, en zo ken ik mezelf helemaal niet, ben juist een heel rustig persoon. Maar het idee dat ik de liefde van mijn leven kwijt ben maakt me gek! Daar baal ik van! Ik ben juist iemand die de rust kan bewaren, en die een man nooit zou smeken om alsjeblieft bij me te blijven.....
Nu zijn we dan een paar dagen verder en voel ik me wat rustiger... Ik heb hem nog wel een paar keer gebeld en gezegd dat ik zielsveel van hem hou. Maar hij is er van overtuigd dat dit de juiste beslissing is.
En wat moet ik nu? Ik mis hem zo ontzettend, wij hadden het zo leuk. We konden goed praten, lachen, huilen.. We konden samen uren in bed liggen, elkaar vasthouden zonder iets te zeggen. We deden heel veel leuk dingen met vrienden. Ik was volgens hem zijn beste vriendin. En hij is zeker mijn beste vriend.
We hebben echt een heerlijke tijd gehad, ik dacht dat hij de ware was voor mij. Daarom kan ik het waarschijnlijk ook allemaal niet bevatten.
Hoe moet ik hier nu mee om gaan?
woensdag 10 maart 2010 om 09:23
Goedemorgen allemaal,
Ik ben er nog steeds hoor. Heb alles gelezen... de verhalen van alle nieuwe lotgenoten hier (welkom), de dalletjes, de oppeppers en de ontwikkelingen van hen die al verder zijn dan ik. En hoewel ik het niet redde eerder te reageren, heb ik veel aan dit topic... De spiegel wordt voorgehouden en dat is hard... bikkelhard...
Na de enorme dip van vorige week, zitten wij weer in wat rustiger vaarwater. Waarschijnlijk ook, omdat ik het allemaal heb laten rusten. (Mijn relatie is dus niet over, maar ben er wel bang voor...). HIJ is weer niet komen praten... het kwam bij mij vandaan... en eigenlijk is er ook geen oplossing gekomen. Wat mij dwars zit, zal waarschijnlijk nooit veranderen. Zo is hij! Sprakss vroeg mij of hij zelf wil veranderen? Hmmm... na onze breuk vorig jaar, heeft hij duidelijk gezegd dat hij dat wél wilde. Hij heeft ook zijn best gedaan (zelfs een soort cursus gevolgd). Besefte zelf wel dat deze eigenschap hem altijd in de weg zal blijven staan. Maar hij lijkt het bijltje er weer bij neer te gooien. En ik heb het zo nodig; het gevoel echt samen te zijn... Samen plannen maken en oplossingen zoeken, interesse in elkaar (en in elkaars kinderen), vertellen wat je bezig houdt, met elkaar praten, echte gesprekken, mijn mening kunnen geven zonder dat mijn partner meteen in de verdediging schiet... Het is hard om te beseffen dat ik op deze manier waarschijnlijk niet gelukkig ga worden.
Ik vind het fijn dat jullie elkaar hier zo kunnen steunen, maar ik ben toch wel wat bang voor herkenning als ik mijn verhaal (verder) uit de doeken doe... Ik heb helaas niemand waar ik mijn ei echt bij kwijt kan... Af en toe vertel ik wat aan een vriendinnetje of collega, maar die horen het aan en that's it...
Jullie zijn al een stapje verder om je eigen leventje weer op te pakken. Begrijp dat het niet makkelijk is, maar dames... het is wel het beste... Echt! Iemand die niet volledig voor je gaat óf twijfelt óf je niet kan geven wat je zo graag zou willen óf er met een ander vandoor gaat.... Dat willen we toch niet?!
Ik durf de stap niet te nemen. Bang hem te gaan missen, alleen maar aan het goede kunnen denken, niet alleen willen zijn...
Liefdesverdriet terwijl het nog aan is... Verdriet in de liefde... Au!
Ik ben er nog steeds hoor. Heb alles gelezen... de verhalen van alle nieuwe lotgenoten hier (welkom), de dalletjes, de oppeppers en de ontwikkelingen van hen die al verder zijn dan ik. En hoewel ik het niet redde eerder te reageren, heb ik veel aan dit topic... De spiegel wordt voorgehouden en dat is hard... bikkelhard...
Na de enorme dip van vorige week, zitten wij weer in wat rustiger vaarwater. Waarschijnlijk ook, omdat ik het allemaal heb laten rusten. (Mijn relatie is dus niet over, maar ben er wel bang voor...). HIJ is weer niet komen praten... het kwam bij mij vandaan... en eigenlijk is er ook geen oplossing gekomen. Wat mij dwars zit, zal waarschijnlijk nooit veranderen. Zo is hij! Sprakss vroeg mij of hij zelf wil veranderen? Hmmm... na onze breuk vorig jaar, heeft hij duidelijk gezegd dat hij dat wél wilde. Hij heeft ook zijn best gedaan (zelfs een soort cursus gevolgd). Besefte zelf wel dat deze eigenschap hem altijd in de weg zal blijven staan. Maar hij lijkt het bijltje er weer bij neer te gooien. En ik heb het zo nodig; het gevoel echt samen te zijn... Samen plannen maken en oplossingen zoeken, interesse in elkaar (en in elkaars kinderen), vertellen wat je bezig houdt, met elkaar praten, echte gesprekken, mijn mening kunnen geven zonder dat mijn partner meteen in de verdediging schiet... Het is hard om te beseffen dat ik op deze manier waarschijnlijk niet gelukkig ga worden.
Ik vind het fijn dat jullie elkaar hier zo kunnen steunen, maar ik ben toch wel wat bang voor herkenning als ik mijn verhaal (verder) uit de doeken doe... Ik heb helaas niemand waar ik mijn ei echt bij kwijt kan... Af en toe vertel ik wat aan een vriendinnetje of collega, maar die horen het aan en that's it...
Jullie zijn al een stapje verder om je eigen leventje weer op te pakken. Begrijp dat het niet makkelijk is, maar dames... het is wel het beste... Echt! Iemand die niet volledig voor je gaat óf twijfelt óf je niet kan geven wat je zo graag zou willen óf er met een ander vandoor gaat.... Dat willen we toch niet?!
Ik durf de stap niet te nemen. Bang hem te gaan missen, alleen maar aan het goede kunnen denken, niet alleen willen zijn...
Liefdesverdriet terwijl het nog aan is... Verdriet in de liefde... Au!
woensdag 10 maart 2010 om 09:32
Brocoli, kon jij voorheen goed met hem praten? Zag hij wel eens in dat hij ergens naast zat? Of week hij zelden of nooit van zijn mening af? Heeft hij wel eens gezegd: "Sorry, je hebt gelijk!"...?
Het zou mij namelijk niet verbazen als hij altijd al zo is geweest. Wat hij zegt is waar.... dénkt hij... Geen discussie mogelijk.... Daar lijkt het op als ik jouw posts lees.
Je zegt hem goed genoeg te kennen om te weten wat hij denkt... Er zit dus een patroon in zijn gedachtengang??
Het zou mij namelijk niet verbazen als hij altijd al zo is geweest. Wat hij zegt is waar.... dénkt hij... Geen discussie mogelijk.... Daar lijkt het op als ik jouw posts lees.
Je zegt hem goed genoeg te kennen om te weten wat hij denkt... Er zit dus een patroon in zijn gedachtengang??
woensdag 10 maart 2010 om 09:42
Ja hij was wel vaker zo star in zn mening. Ik kon het soms voor hem nog wel relativeren, maar dat bleef ik doen telkens als hetzelfde onderwerp weer naar boven kwam. En nu heeft hij mij natuurlijk 6 weken niet gesproken en heeft hij zichzelf gek gedacht. Hij heeft volgens mij niet iemand waar hij echt eerlijk tegen is, behalve dus ik in het verleden. En hij zei weleens Sorry je hebt gelijk, maar dat zei hij dan omdat hij zag hoe erg ik er mee zat en hij zoveel om mij gaf. Dus dan had hij spijt dat hij mij gekwetst had, maar ergens dus geen spijt of nieuw inzicht van zijn mening. Hij is inderdaad heel erg: Dit is mijn mening en iedereen die ervan afwijkt is gestoord. Hij claimt hypergevoelig te zijn en aantal dingen daarvan kloppen ookwel, maar kenmerk daarvan is ook dat hij zich heel goed in mensen zou moeten kunnen verplaatsen en teveel rekening houdt met andere meningen en zijn eigen mening wegcijfert.
Ergens klopt dat ook wel bij andere mensen, maar bij mij kon hij alles zo fijn kwijt dus bij mij klopte daar geen reet van! Was ook heel boos toen hij die "diagnose" aan zichzelf had gekoppeld. Was voor mij alleen maar weer iets waar hij zich achter kon verschuilen. Zo van zie je nou wel, dit heb ik, dus ben te moeilijk voor jou om te begrijpen.
Ben ook bang dat hij nooit te veranderen is in zijn mening. Voor hem betekend naar hemzelf kijken inzichten verkrijgen in wat hij nu weer de schuld kan geven.
Ergens klopt dat ook wel bij andere mensen, maar bij mij kon hij alles zo fijn kwijt dus bij mij klopte daar geen reet van! Was ook heel boos toen hij die "diagnose" aan zichzelf had gekoppeld. Was voor mij alleen maar weer iets waar hij zich achter kon verschuilen. Zo van zie je nou wel, dit heb ik, dus ben te moeilijk voor jou om te begrijpen.
Ben ook bang dat hij nooit te veranderen is in zijn mening. Voor hem betekend naar hemzelf kijken inzichten verkrijgen in wat hij nu weer de schuld kan geven.
woensdag 10 maart 2010 om 09:51
Hey meiden!! ben ik weer, elke keer wil ik afstand nemen tot " liefdesverdriet " omdat ik zo graag verder wil en niet teveel ermee bezig wil zijn maar nu wil ik toch weer ff reageren..
@brocoli even vooral.. meis, wat ongelofelijk KUT! het is echt een eikel en dat weet je nu zelf ook heel goed, sluit het boek meis, hij probeert je te manipuleren en dat is een ziekelijke eigenschap, jij kunt hier niets aan doen! zeg dat is een paar keer voor jezelf hardop!! kap elk contact met deze jongen want hij zal je ieder keer weer terug laten vallen en je was al zo ver! Het is moeilijk ik weet het meis maar je moet verder!!! hem vergeten is het beste zeker nu hij zijn ware aard meer laat zien. Dus kom op herhaal: Ik ben zoals ik ben en ik ben goed! Mijn mening is belangrijk! en wat anderen hiervan vinden is bijzaak. Jij gaat verder en je KUNT het! Je zult ervaren hoe echte liefde is, kom op je bent nog hartstikke jong, laat zien hoe sterk je bent!!
En alle andere meiden, kom op! het is vreselijk moeilijk, ik weet het! ik ervaar het ook nog steeds als enorm zwaar! maar help elkaar erdoorheen!! het heeft geen zin om te blijven hangen in verdriet hoe zwaar ook, we moeten leren om weer op eigen benen te staan en weet ook dat wanneer we dat onder de knie hebben, pas dan staan we weer open voor iets nieuws! niet afhankelijk opstellen, zo zijn wij toch niet?! we zijn zelfstandige meiden!! en zo gaan wij ons ook vanaf nu neerzetten des te eerder gaat ons leven weer verder en dat is wat we willen!! verdriet mag maar daarna moeten we de tranen weer drogen en weten dat we verder KUNNEN! kom op zon schijnt, we gaan een mooie tijd tegemoet! tel je zegeningen!!
Cola light, jij zit misschien in een andere situatie maar ook voor jou geldt hetzelfde, je stelt je veel te afhankelijk op, wil je zo in een relatie zitten?! niet bang zijn om je relatie kwijt te raken, stel je zelf de vraag, wil je zo de toekomst verder invullen? je zit niet voor niets op een forum, dat zegt al genoeg, je moet het beste voor jezelf willen en ok die prins op het witte paard bestaat niet maar goed moet je je wel voelen en dat doe je volgens mij niet!
Kop op ladies!! laten we het met zn allen doen!!
@brocoli even vooral.. meis, wat ongelofelijk KUT! het is echt een eikel en dat weet je nu zelf ook heel goed, sluit het boek meis, hij probeert je te manipuleren en dat is een ziekelijke eigenschap, jij kunt hier niets aan doen! zeg dat is een paar keer voor jezelf hardop!! kap elk contact met deze jongen want hij zal je ieder keer weer terug laten vallen en je was al zo ver! Het is moeilijk ik weet het meis maar je moet verder!!! hem vergeten is het beste zeker nu hij zijn ware aard meer laat zien. Dus kom op herhaal: Ik ben zoals ik ben en ik ben goed! Mijn mening is belangrijk! en wat anderen hiervan vinden is bijzaak. Jij gaat verder en je KUNT het! Je zult ervaren hoe echte liefde is, kom op je bent nog hartstikke jong, laat zien hoe sterk je bent!!
En alle andere meiden, kom op! het is vreselijk moeilijk, ik weet het! ik ervaar het ook nog steeds als enorm zwaar! maar help elkaar erdoorheen!! het heeft geen zin om te blijven hangen in verdriet hoe zwaar ook, we moeten leren om weer op eigen benen te staan en weet ook dat wanneer we dat onder de knie hebben, pas dan staan we weer open voor iets nieuws! niet afhankelijk opstellen, zo zijn wij toch niet?! we zijn zelfstandige meiden!! en zo gaan wij ons ook vanaf nu neerzetten des te eerder gaat ons leven weer verder en dat is wat we willen!! verdriet mag maar daarna moeten we de tranen weer drogen en weten dat we verder KUNNEN! kom op zon schijnt, we gaan een mooie tijd tegemoet! tel je zegeningen!!
Cola light, jij zit misschien in een andere situatie maar ook voor jou geldt hetzelfde, je stelt je veel te afhankelijk op, wil je zo in een relatie zitten?! niet bang zijn om je relatie kwijt te raken, stel je zelf de vraag, wil je zo de toekomst verder invullen? je zit niet voor niets op een forum, dat zegt al genoeg, je moet het beste voor jezelf willen en ok die prins op het witte paard bestaat niet maar goed moet je je wel voelen en dat doe je volgens mij niet!
Kop op ladies!! laten we het met zn allen doen!!
woensdag 10 maart 2010 om 14:50
Hey brocoli!
Hoe gaat t het nu met je? Erg naar dat je ex zo
star is in zijn houding en dat hij alles de schuld
geeft maar niet eens realistisch de situatie bekijkt
en aan zelfreflectie doet. Heel lastig. Maar je
weet het nu.. Hij gaat echt niet veranderen!
Geen berichtjes betekent hier niet dat t goed gaat.
Zit gewoon een beetje naar buiten te kijken en
me leven te overdenken. Ik voel me somber en
porbeer tot een juiste keuze te maken. Ex en ik
hebben dus gewoon contact en ex wil alle
mogelijkheden open houden. De mogelijkheid om
vrienden te worden, de mogelijkheid om onze
issues op te lossen en verder te gaan.. Ik had
vannochtend bedacht dat het teveel hoop
geeft dus dat ik eerst los van hem moet komen om
eerst weer zelfstandig te worden dus had gesmst
dat er geen contact meer kan zijn. Maar het doet
nu zo'n pijn. Zit maar een beetje naar buiten te
staren of dit nou echt een goede beslissing is?
ik weet het niet.. Mn gevoel schreeuwt dat t
contact wil hebben... Zucht hier gaat t niet goed
dus brocoli gewoon algehele vertwijfiling of ik het
juiste doe..
Hoe gaat t het nu met je? Erg naar dat je ex zo
star is in zijn houding en dat hij alles de schuld
geeft maar niet eens realistisch de situatie bekijkt
en aan zelfreflectie doet. Heel lastig. Maar je
weet het nu.. Hij gaat echt niet veranderen!
Geen berichtjes betekent hier niet dat t goed gaat.
Zit gewoon een beetje naar buiten te kijken en
me leven te overdenken. Ik voel me somber en
porbeer tot een juiste keuze te maken. Ex en ik
hebben dus gewoon contact en ex wil alle
mogelijkheden open houden. De mogelijkheid om
vrienden te worden, de mogelijkheid om onze
issues op te lossen en verder te gaan.. Ik had
vannochtend bedacht dat het teveel hoop
geeft dus dat ik eerst los van hem moet komen om
eerst weer zelfstandig te worden dus had gesmst
dat er geen contact meer kan zijn. Maar het doet
nu zo'n pijn. Zit maar een beetje naar buiten te
staren of dit nou echt een goede beslissing is?
ik weet het niet.. Mn gevoel schreeuwt dat t
contact wil hebben... Zucht hier gaat t niet goed
dus brocoli gewoon algehele vertwijfiling of ik het
juiste doe..
woensdag 10 maart 2010 om 14:55
Was dat maar waar Brocoli! Heb het een beetje druk maar wel tussendoor mee gelezen. Hoe gaat het met je? Heb je wel het gevoel dat je verder kan ondanks dat hij eerst totaal niks van je begrijpt en dan een uur later dat andere mailtje stuurde?
Mijn ex komt vanavond en heb hem een erg lange brief geschreven. Er is zoveel wat ik tegen hem wil zeggen, dus heb alles opgeschreven zodat ik niks kan vergeten en alles kwijt ben.
Wat ik er allemaal in heb gezet vertel ik jullie later wel. Het is een soort van afsluiting.. denk ik. Ben ontzettend benieuwd naar zijn reactie en wil gewoon verder met mijn leven.
Verder goede en slechte momenten. Soms even een paar tranen maar dat word gelukkig steeds minder.
Hoe is het met de rest? Hoop met iedereen iets beter!!
Mijn ex komt vanavond en heb hem een erg lange brief geschreven. Er is zoveel wat ik tegen hem wil zeggen, dus heb alles opgeschreven zodat ik niks kan vergeten en alles kwijt ben.
Wat ik er allemaal in heb gezet vertel ik jullie later wel. Het is een soort van afsluiting.. denk ik. Ben ontzettend benieuwd naar zijn reactie en wil gewoon verder met mijn leven.
Verder goede en slechte momenten. Soms even een paar tranen maar dat word gelukkig steeds minder.
Hoe is het met de rest? Hoop met iedereen iets beter!!
woensdag 10 maart 2010 om 14:57
@ Sloopthard, dat heb ik dus ook.. ex wil contact houden voor kindje en omdat hij van ons houd bla bla bla.. Maar ik kom zo niet verder ondanks dat mijn gevoel schreeuwt om aandacht en contact met hem. Dus even kijken hoe het vanavond gaat.. update jullie later!
Ps, ik denk wel dat je de juiste beslissing hebt genomen door het contact te verbreken! Trots op je!!
Ps, ik denk wel dat je de juiste beslissing hebt genomen door het contact te verbreken! Trots op je!!
woensdag 10 maart 2010 om 15:02
Hey sloopthard. Dikke
Hier hetzelfde. Voel me niet goed. Kan hem niet meer zien op hyves, facebook en msn. Geen smsjes meer, nu echt geen mailtjes meer. Ik weet echt dat het beter is voor de toekomst, maar nu voelt het pas echt. Het voelt weer terug bij af. Hij is weer boos en ik heb onmacht dat ik hem niet van andere dingen kon overtuigen. Weet echt dat het beter is zo en dat ik hem nooit kon veranderen. Maar had zo gehoopt dat hij mijn kant had ingezien. Het voelt niet eerlijk!! Het idee dat er iemand rondloopt met zoon raar idee over mij is teveel. Voel me blegh.. Komt wel weer goed en weet alle rationele dingen die ik moet zeggen, maar voelt k u t!!
Nogmaals aan jou sloopthard.
Hier hetzelfde. Voel me niet goed. Kan hem niet meer zien op hyves, facebook en msn. Geen smsjes meer, nu echt geen mailtjes meer. Ik weet echt dat het beter is voor de toekomst, maar nu voelt het pas echt. Het voelt weer terug bij af. Hij is weer boos en ik heb onmacht dat ik hem niet van andere dingen kon overtuigen. Weet echt dat het beter is zo en dat ik hem nooit kon veranderen. Maar had zo gehoopt dat hij mijn kant had ingezien. Het voelt niet eerlijk!! Het idee dat er iemand rondloopt met zoon raar idee over mij is teveel. Voel me blegh.. Komt wel weer goed en weet alle rationele dingen die ik moet zeggen, maar voelt k u t!!
Nogmaals aan jou sloopthard.
woensdag 10 maart 2010 om 15:06
@diay: oei wat lastig dat ie vanaaf komt! Goed dat
je een brief hebt geschreven nu kan je iig alles
zeggen! Ga je hem ook zeggen dat je geen contact
meer wil? Of alleen voor je kindje? Dat schreeuwende
gevoel herken ik zo! Laat je het weten hoe het
ging? Heel veel sterkte en laat je niet van je wijs
brengen, je doet het zo goed!
Dank je dat je zegt dat je denkt dat het de verstandigste
beslissing is. Dat geeft me iets meer kracht om
hem niet te smsen.. Over een tijdje komt het vast
allemaal goed met ons dan maken we hier een
regular klets topic van want dan is het zomer
en dan volgen alle positieve momenten zich in een
rap tempo op.. (Haha hoe pep ik mezelf op)
@allemaal; hoe gaat het met jullie?
je een brief hebt geschreven nu kan je iig alles
zeggen! Ga je hem ook zeggen dat je geen contact
meer wil? Of alleen voor je kindje? Dat schreeuwende
gevoel herken ik zo! Laat je het weten hoe het
ging? Heel veel sterkte en laat je niet van je wijs
brengen, je doet het zo goed!
Dank je dat je zegt dat je denkt dat het de verstandigste
beslissing is. Dat geeft me iets meer kracht om
hem niet te smsen.. Over een tijdje komt het vast
allemaal goed met ons dan maken we hier een
regular klets topic van want dan is het zomer
en dan volgen alle positieve momenten zich in een
rap tempo op.. (Haha hoe pep ik mezelf op)
@allemaal; hoe gaat het met jullie?
woensdag 10 maart 2010 om 15:18
@ brocoli: heel herkenbaar. Natuurlijk weet je
dat dit voorbij gaat, dat dit beter is etc etc..
Maar het gevoel dat je definitief het contact verbreekt
is zwaar. Iemand die een tijd lang je maatje is
geweest, en nu niet meer dat voelt als verlies.
Het is zo leeg en stil.. Dat kan geen enkel rationeel
gevoel veranderen of wegredeneren. Dat is inderdaad
K u t! Voor jou lijkt me ook echt vervelend dat hij
nu niet eens normaal kan afsluiten dus daardoor
extra moeilijk. Mn ex is juist begripvol(nouja de
laatste dagen) en wil rustig praten enzo.. Maar
bij mij is het puur zelfbescherming. Maar als k
me ooit weer helemaal goed en zelfstandig voel,
over een aantal maanden, wil ik zker wel es
kijken of we vrienden zouden kunnen zijn
dat dit voorbij gaat, dat dit beter is etc etc..
Maar het gevoel dat je definitief het contact verbreekt
is zwaar. Iemand die een tijd lang je maatje is
geweest, en nu niet meer dat voelt als verlies.
Het is zo leeg en stil.. Dat kan geen enkel rationeel
gevoel veranderen of wegredeneren. Dat is inderdaad
K u t! Voor jou lijkt me ook echt vervelend dat hij
nu niet eens normaal kan afsluiten dus daardoor
extra moeilijk. Mn ex is juist begripvol(nouja de
laatste dagen) en wil rustig praten enzo.. Maar
bij mij is het puur zelfbescherming. Maar als k
me ooit weer helemaal goed en zelfstandig voel,
over een aantal maanden, wil ik zker wel es
kijken of we vrienden zouden kunnen zijn
woensdag 10 maart 2010 om 15:25
Ow sorry sann!! Helemaal over heen gelezen!!
Maar dank je voor je oppeppende post! Je klint
alsof je alles weer helemaal onder controle hebt?
Is dat zo? Ik vind dat je idd dat je niet te lang moet
blijven hangen in verdriet. Maar ik wil er ook
rustig te tijd voor nemen om alles te verwerken
en geef mezelf dus ook de tijd om verdrietig te
zijn. Ik weet dat het niet de einde van de wereld is
maar blijf er wel even stil bij staan, om de situatue
te evalueren, het rustig af te sluiten. Zo leer ik
er ook van voor de toekomst! Daarna weer
onafhankelijkheid
Gaat t verder goed met jou? Ondanks dat je hier
niet meer zo vaak bent kom je af en toe een update
geven?
Maar dank je voor je oppeppende post! Je klint
alsof je alles weer helemaal onder controle hebt?
Is dat zo? Ik vind dat je idd dat je niet te lang moet
blijven hangen in verdriet. Maar ik wil er ook
rustig te tijd voor nemen om alles te verwerken
en geef mezelf dus ook de tijd om verdrietig te
zijn. Ik weet dat het niet de einde van de wereld is
maar blijf er wel even stil bij staan, om de situatue
te evalueren, het rustig af te sluiten. Zo leer ik
er ook van voor de toekomst! Daarna weer
onafhankelijkheid
Gaat t verder goed met jou? Ondanks dat je hier
niet meer zo vaak bent kom je af en toe een update
geven?
woensdag 10 maart 2010 om 15:27
hey Sann. Ik lees je positieve berichtjes ook hoor en doen ook echt wel goed. Weet echt wel dat ik die dingen tegen mezelf moet zeggen. En ergens weet ik ook echt wel dat ik beter verdien en er niets mis met mij is hoe hard hij dat ook anders beweert, maar PIEP wat doet het zeer dat iemand die zo speciaal voor me was op die manier over me denkt. Zeker aangezien het nergens op gebaseerd is. En ergens weet ik ook wel dat het beter is zo en ik door moet, maar dit voelt niet als afsluiting. Dit voelt als een heleboel miscommunicatie en onmacht en elkaar niet (proberen/kunnen) begrijpen. Het voelt zo oneerlijk! Waar heb ik dit aan verdiend.
@sloopthard. Hoop echt voor je dat het ooit lukt om vrienden te worden. Ergens had ik dat ook gehoopt over paar maanden en van dat idee moet ik nu ook afstand doen. Blij voor je dat je ex nog rustig wil praten enzo. Is altijd zo dubbel bij liefdesverdriet dat je apart verdriet hebt om hetzelfde. En als je dat dan nog beetje samen kan doen is misschien wel goed. Doe waar je je goed bij voelt. Dat is mijn nieuwe motto: als ik me dr op het moment goed bij voel, kan het nooit zoon grote fout zijn in de toekomst.
@sloopthard. Hoop echt voor je dat het ooit lukt om vrienden te worden. Ergens had ik dat ook gehoopt over paar maanden en van dat idee moet ik nu ook afstand doen. Blij voor je dat je ex nog rustig wil praten enzo. Is altijd zo dubbel bij liefdesverdriet dat je apart verdriet hebt om hetzelfde. En als je dat dan nog beetje samen kan doen is misschien wel goed. Doe waar je je goed bij voelt. Dat is mijn nieuwe motto: als ik me dr op het moment goed bij voel, kan het nooit zoon grote fout zijn in de toekomst.
woensdag 10 maart 2010 om 15:31
Yeah!! hihi.. Dank je sloopthard!! geeft niet hoor!!
Er moet zeker ruimte zijn voor verdriet hoor meis! zo bedoel ik het ook niet, en jij zit er weer even priller in dan ik. Ik probeer alleen af en toe weer ff te relativeren dan meepraten omdat het soms ook wel goed is weer omhoog te krabbelen en als iedereen zo verdrietig is misschien ook goed weer even op te peppen.. maar nooit je verdriet negeren natuurlijk..
Het gaat met mij redelijk goed, ervaar dit alles nog steeds als het meest heftige in mijn leven maar probeer er wel steeds meer afstand in te nemen, vooral het gemis is groot en het ineens minder horen en niet meer belangrijk zijn voor iemand.. maar ja dat moet ik ook meer uit mezelf halen. En dat kan ik bij een toekomstige liefde ook weer terugvinden, dat is niet specifiek mijn ex natuurlijk. Ik ga morgen op vakantie dat helpt ook! al ben ik nu alweer heel bang voor als ik weer terugkom in mijn huisje, stom he.. na een week met vriendin weer alleen in huis jaagt me wel angst aan maar ook dat komt goed!! we komen elke keer stappen verder meis, jij ook en volgens mij ben jij heel sterk en gaat het bij jou vast een stuk sneller let op mijn woorden!!
Er moet zeker ruimte zijn voor verdriet hoor meis! zo bedoel ik het ook niet, en jij zit er weer even priller in dan ik. Ik probeer alleen af en toe weer ff te relativeren dan meepraten omdat het soms ook wel goed is weer omhoog te krabbelen en als iedereen zo verdrietig is misschien ook goed weer even op te peppen.. maar nooit je verdriet negeren natuurlijk..
Het gaat met mij redelijk goed, ervaar dit alles nog steeds als het meest heftige in mijn leven maar probeer er wel steeds meer afstand in te nemen, vooral het gemis is groot en het ineens minder horen en niet meer belangrijk zijn voor iemand.. maar ja dat moet ik ook meer uit mezelf halen. En dat kan ik bij een toekomstige liefde ook weer terugvinden, dat is niet specifiek mijn ex natuurlijk. Ik ga morgen op vakantie dat helpt ook! al ben ik nu alweer heel bang voor als ik weer terugkom in mijn huisje, stom he.. na een week met vriendin weer alleen in huis jaagt me wel angst aan maar ook dat komt goed!! we komen elke keer stappen verder meis, jij ook en volgens mij ben jij heel sterk en gaat het bij jou vast een stuk sneller let op mijn woorden!!
woensdag 10 maart 2010 om 15:35
@ brocoli, je bent boos meis en daar heb je alle reden toe en natuurlijk doet het vreselijk veel pijn en is het echt zo oneerlijk, dit verdien je niet! Je weet het dus zelf heel goed alleen je pijn heeft even de overhand.. gebruik die boosheid maar niet in het weer contact zoeken of verwijten maken naar hem, hij is niet wijzer en dat zorgt alleen maar weer voor een reactie die je misschien nog meer pijn doet. Verbreek al het contact. Ga ff flink sporten en verwen jezelf daarna met wat lekkers, wees maar even heel lief voor jezelf want dat verdien je!
woensdag 10 maart 2010 om 15:41
Sann; ben het ook zeker eens met dat we elkaar
moeten blijven oppeppen want aan in de put
zitten heeft niemand wat aan!
Je komt heel sterk over. Natuurlijk is dat gemis er.
Dat zal ook nog wel even blijven, maar het went!
En het positieve aan dit algemene gemis is dat het
niet ex gerelateerd is! Dus lekker focussen op de
positieve kanten ervan!
En wat lekker dat je op vakantie gaat (sooo jaloers!)
Ik herken het dat alles dan weer zo stil is als
je thuis komt.. maar zover is het nog lang niet, dus
niet teveel bij stilstaan! Eerst lekker genieten van
je welverdiende vakantie!
Kom je na je vakantie nogwel vertellen hoe je
vakantie was? Ben heel nieuwsgierig dus ook
geintresseerd in niet liefdesverdriet gerelateerde
verhalen hoor!
moeten blijven oppeppen want aan in de put
zitten heeft niemand wat aan!
Je komt heel sterk over. Natuurlijk is dat gemis er.
Dat zal ook nog wel even blijven, maar het went!
En het positieve aan dit algemene gemis is dat het
niet ex gerelateerd is! Dus lekker focussen op de
positieve kanten ervan!
En wat lekker dat je op vakantie gaat (sooo jaloers!)
Ik herken het dat alles dan weer zo stil is als
je thuis komt.. maar zover is het nog lang niet, dus
niet teveel bij stilstaan! Eerst lekker genieten van
je welverdiende vakantie!
Kom je na je vakantie nogwel vertellen hoe je
vakantie was? Ben heel nieuwsgierig dus ook
geintresseerd in niet liefdesverdriet gerelateerde
verhalen hoor!
woensdag 10 maart 2010 om 15:49
Thanks sloopthard!! ik kom zeker terug op dit topic om te vertellen hoe het was en hopelijk lees ik dan hier ook weer verhalen dat jullie weer stapje verder zijn en er weer plaats is gemaakt voor de volgende generatie die er net in zit.. en volgend jaar om deze tijd!? zitten we lekker allemaal onder de plak in een geweldige relatie en voelen we ons weer helemaal boven Jan! kan er helemaal naar uitkijken.. Dag lieve meiden, tot gauw!! xxx
woensdag 10 maart 2010 om 15:50
Hoi meiden,
Ja klopt ik wil eigenlijk het contact verbreken. Nee ik wil niet maar ik moet. Ik heb in de brief gezegd dat hij een keus moet maken. Hij heeft de keus al gemaakt eigenlijk toen hij weg ging maar hij doet op zijn manier aardig zijn best voor ons. Al laat ie me op sommige punten weer heel erg vallen. Pff zo moeilijk dit. Ik heb iig gezegd dat ik alles of niks wil. Of samen vechten voor een toekomst met z'n 3en of (tijdelijk) geen contact meer. Nou weet ik toch al wat zijn antwoord daar op is hoor. Of dat denk ik tenminste dus ik heb er ook in gezet dat hij mijn kleine gewoon mag blijven zien maar dan op vaste dagen en dan neemt ie haar maar mee of zo.. ik kan iig niet verder met dagelijks contact. Ik weet eigenlijk zijn reactie al maar toch ben ik ontzettend zenuwachtig. Misschien omdat ik weet dat ik hem na vanavond een lange tijd niet zal zien en spreken. Doet pijn maar ik weet wel dat het het beste is want ik wil iemand die voor mij vecht en niet iemand die langzaam het contact dood laat bloeden omdat dat voor hem makkelijker is. 1 van die 2 is hij dus mee bezig en ik wil weten wat.. ik wil verder. Laat jullie vanavond weten hoe het gegaan is!
Knuffel
Ja klopt ik wil eigenlijk het contact verbreken. Nee ik wil niet maar ik moet. Ik heb in de brief gezegd dat hij een keus moet maken. Hij heeft de keus al gemaakt eigenlijk toen hij weg ging maar hij doet op zijn manier aardig zijn best voor ons. Al laat ie me op sommige punten weer heel erg vallen. Pff zo moeilijk dit. Ik heb iig gezegd dat ik alles of niks wil. Of samen vechten voor een toekomst met z'n 3en of (tijdelijk) geen contact meer. Nou weet ik toch al wat zijn antwoord daar op is hoor. Of dat denk ik tenminste dus ik heb er ook in gezet dat hij mijn kleine gewoon mag blijven zien maar dan op vaste dagen en dan neemt ie haar maar mee of zo.. ik kan iig niet verder met dagelijks contact. Ik weet eigenlijk zijn reactie al maar toch ben ik ontzettend zenuwachtig. Misschien omdat ik weet dat ik hem na vanavond een lange tijd niet zal zien en spreken. Doet pijn maar ik weet wel dat het het beste is want ik wil iemand die voor mij vecht en niet iemand die langzaam het contact dood laat bloeden omdat dat voor hem makkelijker is. 1 van die 2 is hij dus mee bezig en ik wil weten wat.. ik wil verder. Laat jullie vanavond weten hoe het gegaan is!
Knuffel