Kinderen
alle pijlers
Eerste bevalling drama, tweede bevalling soepel?
maandag 15 maart 2010 om 11:01
Oke, ik geef het gelijk toe, ik ben alleen op zoek naar positieve verhalen .
Op dit moment ben ik ruim 39 weken zwanger van ons tweede kindje. De bevalling van mijn dochter was een drama. Met 42 weken ingeleid, heeft vijf dagen geduurd en is geeindigd in een spoedkeizersnede waarna mijn dochter nog een aantal dagen op de high care heeft gelegen. Het grootste probleem was dat de bevalling gewoon niet op gang kwam en niet goed vorderde.
Nu sta ik dus voor de tweede bevalling. We hebben al een aantal afspraken met de gyn gemaakt om een herhaling van de eerste keer te voorkomen. Het zou het beste zijn als deze bevalling natuurlijk op gang komt, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zoveel vertrouwen in. Net zoals bij mijn dochter heb ik absoluut geen last van voorwerk of het idee dat er al iets gaande is.
Iemand hier opbeurende verhalen waarbij de eerste bevalling een langdurig drama was en de tweede bevalling soepel verliep binnen een paar uur?
Op dit moment ben ik ruim 39 weken zwanger van ons tweede kindje. De bevalling van mijn dochter was een drama. Met 42 weken ingeleid, heeft vijf dagen geduurd en is geeindigd in een spoedkeizersnede waarna mijn dochter nog een aantal dagen op de high care heeft gelegen. Het grootste probleem was dat de bevalling gewoon niet op gang kwam en niet goed vorderde.
Nu sta ik dus voor de tweede bevalling. We hebben al een aantal afspraken met de gyn gemaakt om een herhaling van de eerste keer te voorkomen. Het zou het beste zijn als deze bevalling natuurlijk op gang komt, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zoveel vertrouwen in. Net zoals bij mijn dochter heb ik absoluut geen last van voorwerk of het idee dat er al iets gaande is.
Iemand hier opbeurende verhalen waarbij de eerste bevalling een langdurig drama was en de tweede bevalling soepel verliep binnen een paar uur?
maandag 15 maart 2010 om 15:11
Hier nog een!
Eerste bevalling 28 uur, incl. vacuumpomp en een week katheter ellende.
Tweede bevalling 3,5 uur!
Ik geloofde het gewoon niet toen ze zei ' je mag persen', ik zei
" nee, nee, dat mag nog helemaal niet!" 2 persweeen later was ie er. Anderhalf kilo zwaarder dan z'n grote zus, maar onmetelijk veel gemakkelijker geboren.
Ik wens jou een superbevalling.
Eerste bevalling 28 uur, incl. vacuumpomp en een week katheter ellende.
Tweede bevalling 3,5 uur!
Ik geloofde het gewoon niet toen ze zei ' je mag persen', ik zei
" nee, nee, dat mag nog helemaal niet!" 2 persweeen later was ie er. Anderhalf kilo zwaarder dan z'n grote zus, maar onmetelijk veel gemakkelijker geboren.
Ik wens jou een superbevalling.
maandag 15 maart 2010 om 17:14
Mijn eerste bevalling was ook traumatisch. Kindje was niet ingedaald en mijn vliezen waren gebroken, dus ik moest verplicht plat blijven liggen. Een hele dag en nog geen weeen, dus toen hebben ze ingeleid. Anderhalve dag weeen en pas 1.5cm ontsluiting. Het heeft dus heel lang geduurd voordat hij er was. NOOOOOOOOOOOOIT meer zei ik toen.
Toen werd ik zwanger van mijn dochter. De zwangerschap was geweldig, heb me in mijn hele leven niet zo fit gevoeld. Ik heb letterlijk het halve huis verbouwd, want iedereen moest een slaapkamer opschuiven om plaats te maken voor de baby. Op een avond om een uur of 9 zeg ik tegen man volgens mij heb ik al een half uurtje weeen, heel zachtjes maar wel zo om de 5-7 min. Ik wist het niet helemaal zeker omdat de 1e bevalling begonnen was met het breken van de vliezen. Wij dachten dat duurt nog wel even dus we gaan nog even slapen. Zodra ik in bed ging liggen zetten de weeen echt door. Dus schoonvader gebeld om op ons zoontje te komen passen, en ziekenhuis gebeld om te zeggen dat we er aan kwamen.(moest in ziekenhuis bevallen omdat de eerste zo moeilijk was) Ik denk dat we rond 23.00 uur in het ziekenhuis waren en toen bleek ik al 8 cm ontsluiting te hebben na een uurtje had ik 10cm, 2 keer persen en ze was er nog voor de gyneacoloog van dienst aanwezig was. Kreeg ook geen hechtingen, alleen de placenta wilde er niet meteen uit, een beetje duw en trekwerk van de gyn en toen kwam ie eruit, maar daar heb ik niet heel veel van meegekregen ik zat nog op mijn roze wolk.
Toen werd ik zwanger van mijn dochter. De zwangerschap was geweldig, heb me in mijn hele leven niet zo fit gevoeld. Ik heb letterlijk het halve huis verbouwd, want iedereen moest een slaapkamer opschuiven om plaats te maken voor de baby. Op een avond om een uur of 9 zeg ik tegen man volgens mij heb ik al een half uurtje weeen, heel zachtjes maar wel zo om de 5-7 min. Ik wist het niet helemaal zeker omdat de 1e bevalling begonnen was met het breken van de vliezen. Wij dachten dat duurt nog wel even dus we gaan nog even slapen. Zodra ik in bed ging liggen zetten de weeen echt door. Dus schoonvader gebeld om op ons zoontje te komen passen, en ziekenhuis gebeld om te zeggen dat we er aan kwamen.(moest in ziekenhuis bevallen omdat de eerste zo moeilijk was) Ik denk dat we rond 23.00 uur in het ziekenhuis waren en toen bleek ik al 8 cm ontsluiting te hebben na een uurtje had ik 10cm, 2 keer persen en ze was er nog voor de gyneacoloog van dienst aanwezig was. Kreeg ook geen hechtingen, alleen de placenta wilde er niet meteen uit, een beetje duw en trekwerk van de gyn en toen kwam ie eruit, maar daar heb ik niet heel veel van meegekregen ik zat nog op mijn roze wolk.
maandag 15 maart 2010 om 20:34
Eerste bevalling met 42 weken ook ingeleid. Ik zat ook nog '''potdicht'', maar wel meteen ingeleid met een infuus. In totaal heeft alle ellende 51 uur geduurd en werd het uiteindelijk een keizersnede. Tweede bevalling was een makkie. Ik wist niet eens dat ik al weeen had, toch maar het ziekenhuis gebeld. We waren daar om half 1, dochter is om 3 uur geboren!
Derde bevalling was helaas weer minder, duurde 18 uur en werd na 1.5 uur een vacuumbevalling. De eerste en derde lagen er waarschijnlijk niet goed voor en daardoor vorderde de ontsluiting niet. Moet trouwens over een paar weken bevallen van nummer 4!
Derde bevalling was helaas weer minder, duurde 18 uur en werd na 1.5 uur een vacuumbevalling. De eerste en derde lagen er waarschijnlijk niet goed voor en daardoor vorderde de ontsluiting niet. Moet trouwens over een paar weken bevallen van nummer 4!
maandag 15 maart 2010 om 21:05
Eerste bevalling 12 dagen over tijd. Weeën begonnen spontaan, na een uur of 16 naar het ziekenhuis gegaan vanwege meconiumhoudend vruchtwater. Iets na middernacht mocht ik persen (was toen zo'n 19 uur bezig), na een uur en driekwartier persen zat dochter klem bij de schouders, daarna zat ze klem bij de heupen, ben ik flauwgevallen en toen ik bijkwam zat er 4 man op mijn buik om haar eruit te duwen en werd mij toegeschreeuwd dat ik moest persen. Dochter is uiteindelijk na zo'n 21 uur geboren, direct weggehaald wegens niet ademen, na een half uur kregen we haar eindelijk bij ons. Gelukkig was alles goed en mochten we na 5 dagen naar huis (vanwege glucoseinfuus), ik wel met katheter voor een week (was bont en blauw).
Tweede bevalling was afgelopen oktober. Weeën begonnen om half 2 's nachts, tot een uur of 4 kon ik ze redelijk opvangen door Gooische Vrouwen te kijken op dvd, om half 5 man wakker gemaakt. Die belde schoonouders (voor dochter) en verloskundige. Vk was er om 10 voor 6, om 6 uur gingen we naar het ziekenhuis en om 9 uur werd zoon gelanceerd, die in 5 minuten vanuit dwarsligging in mijn buik indaalde en in 2 persweeën naar buiten schoot. 7 1/2 uur dus en een hele vlotte geboorte!
Niet dat ik het nog een keer zou doen, maar de tweede keer is me een stuk beter bevallen (letterlijk )
Tweede bevalling was afgelopen oktober. Weeën begonnen om half 2 's nachts, tot een uur of 4 kon ik ze redelijk opvangen door Gooische Vrouwen te kijken op dvd, om half 5 man wakker gemaakt. Die belde schoonouders (voor dochter) en verloskundige. Vk was er om 10 voor 6, om 6 uur gingen we naar het ziekenhuis en om 9 uur werd zoon gelanceerd, die in 5 minuten vanuit dwarsligging in mijn buik indaalde en in 2 persweeën naar buiten schoot. 7 1/2 uur dus en een hele vlotte geboorte!
Niet dat ik het nog een keer zou doen, maar de tweede keer is me een stuk beter bevallen (letterlijk )
'Geniet van elke dag, want er komt geen dag terug'
maandag 15 maart 2010 om 23:23
Eerste bevalling, drama alles wat kon qua complicatie's had ik, behalve een keizersnee maar die had ik graag want ook nog een t.r. Eerste zwangerschap 42 weken. Bevalling 26 uur
Tweede zwangerschap 41 weken, totale duur 3.5 uur, zo snel dat ik niet meer naar ziekenhuis kon, dus thuis! appeltje eitje, goed te doen, weinig pijn, superfit. Enige spannende een placenta die weer niet spontaan kwam, na kunst en vliegwerk 56 minuten. dus mocht thuisblijven, geen hechingen!! wens iedereen zo'n bevalling toe! En jawel ik die zei dat ik wel zwanger kon zijn maar niet bevallen, ik kon het bij de tweede!!
Tweede zwangerschap 41 weken, totale duur 3.5 uur, zo snel dat ik niet meer naar ziekenhuis kon, dus thuis! appeltje eitje, goed te doen, weinig pijn, superfit. Enige spannende een placenta die weer niet spontaan kwam, na kunst en vliegwerk 56 minuten. dus mocht thuisblijven, geen hechingen!! wens iedereen zo'n bevalling toe! En jawel ik die zei dat ik wel zwanger kon zijn maar niet bevallen, ik kon het bij de tweede!!
dinsdag 16 maart 2010 om 08:31
TessTan, hier een succesverhaal!!!
Eerste zwangerschap is net als bij jou ingeleid met 42 weken. Heb ik als enorm naar en pijnlijk ervaren. Heb ruim 1,5 uur moeten persen zonder dat ik persweeen had, uiteindelijk is dochter eruit gerukt met behulp van de vacuumpomp, echt heel naar. Daarnaast ging het met dochter niet goed, werd gelijk weggehaald, zodat ik alleen met een stagiaire achterbleef op de verloskamer. Ze heeft ook nog een week in het ziekenhuis gelegen, echt geen leuke kraamtijd dus.
Anderhalf jaar later ben ik bevallen van ons tweede kindje... Wat een wereld van verschil zeg. Omdat de eerste pas bij 42 weken kwam had ik die bewuste zondag (39 weken en 2 dagen) nog helemaal niet verwacht dat de bevalling zou beginnen. Ik had de hele dag wat lichte buikkrampen, maar niet noemenswaardig. Gewoon spelletjes gespeeld, stukje gewandeld etc. Om 11 uur 's avonds kwamen de krampen iets regelmatiger, dus besloten we voor de zekerheid de verloskundige te bellen. Ik zat toen nog gewoon relaxt tv te kijken. Toen zij kwam zijn we naar boven gegaan, en bleek ik 3 a 4 cm ontsluiting te hebben. Zij is weer weggegaan, met de mededeling dat het nog wel eventjes kon duren. Mijn ouders hebben oudste opgehaald om kwart voor 12. Ik ben in bad gegaan, toen ging het ineens heel hard. Om 1 uur kwam de verloskundige weer en om kwart voor 2 had ik ons zoontje in mijn armen. Na amper 4 minuten persen.
Ik was echt totaal overrompeld, had nooit verwacht dat ik dit zelf zou kunnen.... En dan een thuisbevalling... Als ik iets NIET wilde dan was het thuisbevallen, leek me eng en onverantwoordelijk. Maar nu, 10 maanden later, kijk ik nog steeds met heeeeeel veel plezier en geluk terug op deze tweede bevalling!!!!!!!
Eerste zwangerschap is net als bij jou ingeleid met 42 weken. Heb ik als enorm naar en pijnlijk ervaren. Heb ruim 1,5 uur moeten persen zonder dat ik persweeen had, uiteindelijk is dochter eruit gerukt met behulp van de vacuumpomp, echt heel naar. Daarnaast ging het met dochter niet goed, werd gelijk weggehaald, zodat ik alleen met een stagiaire achterbleef op de verloskamer. Ze heeft ook nog een week in het ziekenhuis gelegen, echt geen leuke kraamtijd dus.
Anderhalf jaar later ben ik bevallen van ons tweede kindje... Wat een wereld van verschil zeg. Omdat de eerste pas bij 42 weken kwam had ik die bewuste zondag (39 weken en 2 dagen) nog helemaal niet verwacht dat de bevalling zou beginnen. Ik had de hele dag wat lichte buikkrampen, maar niet noemenswaardig. Gewoon spelletjes gespeeld, stukje gewandeld etc. Om 11 uur 's avonds kwamen de krampen iets regelmatiger, dus besloten we voor de zekerheid de verloskundige te bellen. Ik zat toen nog gewoon relaxt tv te kijken. Toen zij kwam zijn we naar boven gegaan, en bleek ik 3 a 4 cm ontsluiting te hebben. Zij is weer weggegaan, met de mededeling dat het nog wel eventjes kon duren. Mijn ouders hebben oudste opgehaald om kwart voor 12. Ik ben in bad gegaan, toen ging het ineens heel hard. Om 1 uur kwam de verloskundige weer en om kwart voor 2 had ik ons zoontje in mijn armen. Na amper 4 minuten persen.
Ik was echt totaal overrompeld, had nooit verwacht dat ik dit zelf zou kunnen.... En dan een thuisbevalling... Als ik iets NIET wilde dan was het thuisbevallen, leek me eng en onverantwoordelijk. Maar nu, 10 maanden later, kijk ik nog steeds met heeeeeel veel plezier en geluk terug op deze tweede bevalling!!!!!!!
dinsdag 6 april 2010 om 22:07
TessTan, ik kom net je topic tegen omdat ik met hetzelfde probleem zit (alleen iets minder ver, nu 31 weken zwanger en ik begin zo langzamerhand over de bevalling na te denken). Ik neem aan dat je inmiddels bevallen bent. Hoe is het gegaan? Ik ben ontzettend benieuwd...
Ik vind de verhalen in dit topic trouwens wel bemoedigend
Ik vind de verhalen in dit topic trouwens wel bemoedigend
woensdag 7 april 2010 om 07:28
donderdag 15 april 2010 om 20:53
Ik zal nog even laten weten hoe het is gegaan!
Met 39w6d stapte ik 's nachts uit bed en braken mijn vliezen! Omdat mijn dochter zo laat was hadden we daar nog helemaal geen rekening mee gehouden. Lachend zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Ik had nog geen weeen maar moest wel blijven. In de loop van de dag wel wat activiteit in mijn buik maar het wilde niet doorzetten. Dus ik zag alsnog een inleiding opdoemen.... 's Avonds ging ik om 21:30 slapen en om 22:15 werd ik wakker van de eerste echte wee. Om 24:00 heb ik gebeld en kwam de arts kijken. Conclusie was een half verweekte baarmoedermond maar nog geen ontsluiting. Ik moest maar gaan slapen en kreeg paracetamol tegen de pijn... Dat hielp niet, want daarna was er geen houden meer aan. Op de CTG was heel mooi te zien dat de ene wee nog niet weg was of de volgende wee kwam alweer. Rond drie uur had ik drie centimeter ontsluiting, werd vriendlief gebeld en mocht ik naar de verloskamers. Ook werd me een ruggenprik aangeboden (vooruitstrevend ziekenhuis, ik hoefde er niet eens zelf om te vragen!). Op dat moment had ik zoveel pijn dat ik daar geen nee tegen zei. Tegen de tijd dat ik op de verloskamers arriveerde en de anesthesist er was had ik al vijf cm. Ruggenprik zetten ging erg moeizaam. Het kon niet zittend omdat de hartslag van de baby dan wegviel, dus ik moest zo krom mogelijk stil liggen midden in een weeenstorm... Uiteindelijk zei de anesthesist dat ze nog één poging zou doen en gelukkig lukte die. Heerlijk, alle pijn weg! In de tijd dat de ruggenprik werd gezet bleek ik nog 2 cm erbij te hebben gekregen en zat ik dus al op 7 cm ontsluiting. Helaas vielen door de ruggenprik ook mijn weeen weg. Maar goed, ik heb heerlijk nog kunnen slapen dus ik vond het niet zo erg. Rond tien uur kreeg ik een wee opwekkend infuus. Om kwart over een had ik bijna volledige ontsluiting. Even later kwam de arts binnen gerend dat de hartslag van de baby minder werd. Hij nam wat bloed af van het hoofdje en concludeerde dat het nog wel redelijk ging maar dat de baby wel snel geboren moest worden. Ik moest dus gaan persen en het moest snel gaan. De ruggenprik werd uitgezet, maar ik voelde nog niks. Toch heb ik zoon er op eigen kracht in drie persweeen uitgeperst. Wel met een flinke knip. Wat een geweldig moment dat zoon op mijn borst werd gelegd! Op de uitgerekende datum nog wel! Gelukkig ging het gelijk goed met hem. Ik was euforisch, maar ik was natuurlijk nog steeds verdoofd . Hierdoor heb ik ook niks gevoeld van het hechten waar de arts nog een flinke tijd mee bezig is geweest. Helaas kon ik niet plassen binnen zes uur. Het bleek beneden zo opgezwollen te zijn dat mijn urinebuis werd dichtgedrukt. Daarom moest ik een cathether. Het zetten van die catheter was een ramp omdat mijn urinebuis dus ook niet te zien was daar beneden in het rampgebied. Na twee verpleegster is het uiteindelijk een arts gelukt. Het stomme ding moest ook nog eens vijf dagen blijven zitten helaas. Vanwege langdurig gebroken vliezen moesten we nog 24 uur in het ziekenhuis blijven.
Al met al geen hele makkelijke bevalling, maar het feit dat het spontaan kwam en dat ik vaginaal ben bevallen was al een hele meevaller. Ik denk dat als ik die ruggenprik niet had gehad het wel eens heel snel had kunnen gaan. De eerste week na de bevalling riep ik dat ik liever een keizersnede had gehad omdat ik veel last had van allerlei kwaaltjes, de knip en de cathether. Maar na die week was het ook over en kon en deed ik alles weer en dat is na een keizersnede toch wel anders!
Met 39w6d stapte ik 's nachts uit bed en braken mijn vliezen! Omdat mijn dochter zo laat was hadden we daar nog helemaal geen rekening mee gehouden. Lachend zijn we naar het ziekenhuis gegaan. Ik had nog geen weeen maar moest wel blijven. In de loop van de dag wel wat activiteit in mijn buik maar het wilde niet doorzetten. Dus ik zag alsnog een inleiding opdoemen.... 's Avonds ging ik om 21:30 slapen en om 22:15 werd ik wakker van de eerste echte wee. Om 24:00 heb ik gebeld en kwam de arts kijken. Conclusie was een half verweekte baarmoedermond maar nog geen ontsluiting. Ik moest maar gaan slapen en kreeg paracetamol tegen de pijn... Dat hielp niet, want daarna was er geen houden meer aan. Op de CTG was heel mooi te zien dat de ene wee nog niet weg was of de volgende wee kwam alweer. Rond drie uur had ik drie centimeter ontsluiting, werd vriendlief gebeld en mocht ik naar de verloskamers. Ook werd me een ruggenprik aangeboden (vooruitstrevend ziekenhuis, ik hoefde er niet eens zelf om te vragen!). Op dat moment had ik zoveel pijn dat ik daar geen nee tegen zei. Tegen de tijd dat ik op de verloskamers arriveerde en de anesthesist er was had ik al vijf cm. Ruggenprik zetten ging erg moeizaam. Het kon niet zittend omdat de hartslag van de baby dan wegviel, dus ik moest zo krom mogelijk stil liggen midden in een weeenstorm... Uiteindelijk zei de anesthesist dat ze nog één poging zou doen en gelukkig lukte die. Heerlijk, alle pijn weg! In de tijd dat de ruggenprik werd gezet bleek ik nog 2 cm erbij te hebben gekregen en zat ik dus al op 7 cm ontsluiting. Helaas vielen door de ruggenprik ook mijn weeen weg. Maar goed, ik heb heerlijk nog kunnen slapen dus ik vond het niet zo erg. Rond tien uur kreeg ik een wee opwekkend infuus. Om kwart over een had ik bijna volledige ontsluiting. Even later kwam de arts binnen gerend dat de hartslag van de baby minder werd. Hij nam wat bloed af van het hoofdje en concludeerde dat het nog wel redelijk ging maar dat de baby wel snel geboren moest worden. Ik moest dus gaan persen en het moest snel gaan. De ruggenprik werd uitgezet, maar ik voelde nog niks. Toch heb ik zoon er op eigen kracht in drie persweeen uitgeperst. Wel met een flinke knip. Wat een geweldig moment dat zoon op mijn borst werd gelegd! Op de uitgerekende datum nog wel! Gelukkig ging het gelijk goed met hem. Ik was euforisch, maar ik was natuurlijk nog steeds verdoofd . Hierdoor heb ik ook niks gevoeld van het hechten waar de arts nog een flinke tijd mee bezig is geweest. Helaas kon ik niet plassen binnen zes uur. Het bleek beneden zo opgezwollen te zijn dat mijn urinebuis werd dichtgedrukt. Daarom moest ik een cathether. Het zetten van die catheter was een ramp omdat mijn urinebuis dus ook niet te zien was daar beneden in het rampgebied. Na twee verpleegster is het uiteindelijk een arts gelukt. Het stomme ding moest ook nog eens vijf dagen blijven zitten helaas. Vanwege langdurig gebroken vliezen moesten we nog 24 uur in het ziekenhuis blijven.
Al met al geen hele makkelijke bevalling, maar het feit dat het spontaan kwam en dat ik vaginaal ben bevallen was al een hele meevaller. Ik denk dat als ik die ruggenprik niet had gehad het wel eens heel snel had kunnen gaan. De eerste week na de bevalling riep ik dat ik liever een keizersnede had gehad omdat ik veel last had van allerlei kwaaltjes, de knip en de cathether. Maar na die week was het ook over en kon en deed ik alles weer en dat is na een keizersnede toch wel anders!
donderdag 15 april 2010 om 21:05
TessTan, gefeliciteerd met de geboorte van je zoon!
Jammer dat het nog steeds geen vlekkeloze bevalling was, maar gelukkig waren er ook wat punten die meevielen.
Voor anderen die nog op zoek zijn naar positieve verhalen over 2e bevallingen t.o.v. 1e bevallingen:
Oppep-topic voor makkelijke 2e bevalling.
Jammer dat het nog steeds geen vlekkeloze bevalling was, maar gelukkig waren er ook wat punten die meevielen.
Voor anderen die nog op zoek zijn naar positieve verhalen over 2e bevallingen t.o.v. 1e bevallingen:
Oppep-topic voor makkelijke 2e bevalling.
