Kinderen
alle pijlers
Eerste bevalling drama, tweede bevalling soepel?
maandag 15 maart 2010 om 11:01
Oke, ik geef het gelijk toe, ik ben alleen op zoek naar positieve verhalen .
Op dit moment ben ik ruim 39 weken zwanger van ons tweede kindje. De bevalling van mijn dochter was een drama. Met 42 weken ingeleid, heeft vijf dagen geduurd en is geeindigd in een spoedkeizersnede waarna mijn dochter nog een aantal dagen op de high care heeft gelegen. Het grootste probleem was dat de bevalling gewoon niet op gang kwam en niet goed vorderde.
Nu sta ik dus voor de tweede bevalling. We hebben al een aantal afspraken met de gyn gemaakt om een herhaling van de eerste keer te voorkomen. Het zou het beste zijn als deze bevalling natuurlijk op gang komt, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zoveel vertrouwen in. Net zoals bij mijn dochter heb ik absoluut geen last van voorwerk of het idee dat er al iets gaande is.
Iemand hier opbeurende verhalen waarbij de eerste bevalling een langdurig drama was en de tweede bevalling soepel verliep binnen een paar uur?
Op dit moment ben ik ruim 39 weken zwanger van ons tweede kindje. De bevalling van mijn dochter was een drama. Met 42 weken ingeleid, heeft vijf dagen geduurd en is geeindigd in een spoedkeizersnede waarna mijn dochter nog een aantal dagen op de high care heeft gelegen. Het grootste probleem was dat de bevalling gewoon niet op gang kwam en niet goed vorderde.
Nu sta ik dus voor de tweede bevalling. We hebben al een aantal afspraken met de gyn gemaakt om een herhaling van de eerste keer te voorkomen. Het zou het beste zijn als deze bevalling natuurlijk op gang komt, maar eerlijk gezegd heb ik daar niet zoveel vertrouwen in. Net zoals bij mijn dochter heb ik absoluut geen last van voorwerk of het idee dat er al iets gaande is.
Iemand hier opbeurende verhalen waarbij de eerste bevalling een langdurig drama was en de tweede bevalling soepel verliep binnen een paar uur?
maandag 15 maart 2010 om 11:10
Hmm, zo'n positieve ervaring heb ik niet. De eerste bevalling verliep op zich soepel, de tweede een stukje minder. Dus de resultaten van een eerste bevalling geven geen garanties voor de tweede.
Maar zou het geen optie zijn om te gaan voor een geplande keizersnee? Als je zelf niet het idee hebt dat het vanzelf op gang gaat komen? Wellicht dat dat al meer rust geeft. Ik heb wel eens gehoord of gelezen dan inleiden na een keizersnee niet verstandig is, maar daar zul je ongetwijfeld al wel over gesproken hebben met de gyn.
Succes in ieder geval!
Maar zou het geen optie zijn om te gaan voor een geplande keizersnee? Als je zelf niet het idee hebt dat het vanzelf op gang gaat komen? Wellicht dat dat al meer rust geeft. Ik heb wel eens gehoord of gelezen dan inleiden na een keizersnee niet verstandig is, maar daar zul je ongetwijfeld al wel over gesproken hebben met de gyn.
Succes in ieder geval!
maandag 15 maart 2010 om 11:13
Geen van mijn bevallingen is spontaan gestart. Ik kreeg wel wat gerommel en ook wat ontsluiting, maar bevallen ho maar. Bij allevier ben ik aan het infuus gelegd. De eerste was een drama, de tweede ging iets sneller. Pas na de tweede werd duidelijk dat het bij mij een hormoonkwestie is waardoor de bevalling niet start (ik maak ook geen borstvoeding aan). Bij de derde en vierde is meteen met een infuus begonnen en die waren er beduidend sneller en makkelijker. Ik zou vragen om een geplande inleiding als ik jou was en dan meteen met een infuus.
MILF in the making 
maandag 15 maart 2010 om 11:14
Ja, ik . Nou was mijn eerste bevalling lang niet zo dramatisch als de jouwe, maar met 23 uur vond ik het ook heel lang en heftig. Weeën waren sterk maar leidden niet tot ontsluiting, dus uiteindelijk naar ziekenhuis, aan de opwekkers, en na anderhalf uur persen (wat ik ook echt afschuwelijk lang vond) werd zoon geboren.
Tweede bevalling begon 's nachts, duurde vijfeneenhalf uur, en was echt heel goed te doen. Ik kon de weeën prima opvangen, en toen de verloskundige kwam bleek ik al 9 cm ontsluiting te hebben en kon ik gaan persen. Halfuurtje later werd mijn zoon op mijn buik gelegd. Meteen na de bevalling heb ik ook gezegd dat ik het op deze manier nog wel een keer wilde doen . (Heb ik ook gedaan, maar dat is weer een heel ander verhaal ).
Ik had echt het gevoel dat de weg was vrijgemaakt door de eerste, waardoor de tweede er zo doorkon. De weeën waren echt veel beter te hanteren, terwijl deze dus wél voor ontsluiting zorgden, en die eerdere, heftigere niet.
Sterkte, kan me voorstellen dat je ertegenop ziet. Maar fijn dat je goed in de gaten wordt gehouden.
Tweede bevalling begon 's nachts, duurde vijfeneenhalf uur, en was echt heel goed te doen. Ik kon de weeën prima opvangen, en toen de verloskundige kwam bleek ik al 9 cm ontsluiting te hebben en kon ik gaan persen. Halfuurtje later werd mijn zoon op mijn buik gelegd. Meteen na de bevalling heb ik ook gezegd dat ik het op deze manier nog wel een keer wilde doen . (Heb ik ook gedaan, maar dat is weer een heel ander verhaal ).
Ik had echt het gevoel dat de weg was vrijgemaakt door de eerste, waardoor de tweede er zo doorkon. De weeën waren echt veel beter te hanteren, terwijl deze dus wél voor ontsluiting zorgden, en die eerdere, heftigere niet.
Sterkte, kan me voorstellen dat je ertegenop ziet. Maar fijn dat je goed in de gaten wordt gehouden.
maandag 15 maart 2010 om 11:19
Geen opbeurend verhaal van mezelf (want heb er maar een, die er overigens vrij vlotjes uitkwam), maar van meiske van de yoga:
Haar eerste bevalling was een verschrikking. Ze heeft uren in een weeenstorm gezeten, ontsluiting vorderde niet en toen ze eindelijk mocht persen had ze geen persweeen en moest ze het kind er op eigen kracht uit zien te werken. Ze heeft vijf jaar gewacht met de volgende want weer zo'n bevalling zag ze eerder echt niet zitten. Ze was zich tijdens de yogalessen psychisch aan het voorbereiden op de tweede verschrikking en was erg bezig met hoe ze deze keer al ademhalend met de pijn kon omgaan.
Haar tweede bevalling bleek echter een eitje. De weeen waren weinig pijnlijk en heel goed te doen. Na 4 uur had ze tot haar verbazing al volledige ontsluiting en met drie persweeen was het kind eruit, zonder knip of scheur. Ze was helemaal opgetogen toen ze het verhaal vertelde. Dus: zo'n tweede kan echt stukken makkelijker zijn!
Haar eerste bevalling was een verschrikking. Ze heeft uren in een weeenstorm gezeten, ontsluiting vorderde niet en toen ze eindelijk mocht persen had ze geen persweeen en moest ze het kind er op eigen kracht uit zien te werken. Ze heeft vijf jaar gewacht met de volgende want weer zo'n bevalling zag ze eerder echt niet zitten. Ze was zich tijdens de yogalessen psychisch aan het voorbereiden op de tweede verschrikking en was erg bezig met hoe ze deze keer al ademhalend met de pijn kon omgaan.
Haar tweede bevalling bleek echter een eitje. De weeen waren weinig pijnlijk en heel goed te doen. Na 4 uur had ze tot haar verbazing al volledige ontsluiting en met drie persweeen was het kind eruit, zonder knip of scheur. Ze was helemaal opgetogen toen ze het verhaal vertelde. Dus: zo'n tweede kan echt stukken makkelijker zijn!
maandag 15 maart 2010 om 11:20
Ja, hier!
Niet zo erg als bij jou maar het duurde wel enorm lang die eerste keer.
Het begon van zondag op maandag met weeen en het verliezen van de slijmprop. Daarna gebeurde er 2 dagen niets meer.
In de nacht van dinsdag op woensdag braken mijn vliezen maar er kwamen geen weeen. Ik mocht het 2 of 3 dagen aankijken thuis of er wat zou gebeuren.
Na 2 dagen toch spontaan weeen en naar het ziekenhuis en daar had ik 3 cm ontsluiting.
Het duurde heel lang (15 uur) voordat ik volledige ontsluiting had en toen het eindelijk zover was hielde de weeen helemaal op. (heerlijk, even bijkomen, maar dat mocht niet, dus ik kreeg een infuus).
Na 2 uur persen (ik snapte echt niet hoe dat moest) met infuus kreeg ik een flinke knip en hebben ze de vacuum pomp gehaald. Maar ineens snapte ik hoe het moest en kwam het kind eruit. Zonder pomp dus.
Maar was dus een lange bevalling.
Tweede kind: ben gestript en er gebeurde niets. Nogmaals gestript: weeen kwamen op gang. Naar ziekenhuis om 9 uur 's avonds: 5 cm ontsluiting. Vliezen werden gebroken: weeenstorm, na een half uur volledige ontsluiting, na 6 minuten persen was het kind er! Nu wist ik wel hoe ik moest persen....
Okay, heel ander verhaal dan dat van jou, maar toch: eerste kind bevalling van dagen, 2de kind, stortbevalling!
Niet zo erg als bij jou maar het duurde wel enorm lang die eerste keer.
Het begon van zondag op maandag met weeen en het verliezen van de slijmprop. Daarna gebeurde er 2 dagen niets meer.
In de nacht van dinsdag op woensdag braken mijn vliezen maar er kwamen geen weeen. Ik mocht het 2 of 3 dagen aankijken thuis of er wat zou gebeuren.
Na 2 dagen toch spontaan weeen en naar het ziekenhuis en daar had ik 3 cm ontsluiting.
Het duurde heel lang (15 uur) voordat ik volledige ontsluiting had en toen het eindelijk zover was hielde de weeen helemaal op. (heerlijk, even bijkomen, maar dat mocht niet, dus ik kreeg een infuus).
Na 2 uur persen (ik snapte echt niet hoe dat moest) met infuus kreeg ik een flinke knip en hebben ze de vacuum pomp gehaald. Maar ineens snapte ik hoe het moest en kwam het kind eruit. Zonder pomp dus.
Maar was dus een lange bevalling.
Tweede kind: ben gestript en er gebeurde niets. Nogmaals gestript: weeen kwamen op gang. Naar ziekenhuis om 9 uur 's avonds: 5 cm ontsluiting. Vliezen werden gebroken: weeenstorm, na een half uur volledige ontsluiting, na 6 minuten persen was het kind er! Nu wist ik wel hoe ik moest persen....
Okay, heel ander verhaal dan dat van jou, maar toch: eerste kind bevalling van dagen, 2de kind, stortbevalling!
maandag 15 maart 2010 om 11:26
De eerste was een drama, maar daar vroeg je niet naar.
Mijn tweede was, afgezien van meconium in het vruchtwater, een soepele bevalling van een paar uur. Wel vervelend dat we tijdens de persweeën dus nog even naar het ziekenhuis moesten.
De derde was een stortbevalling. Ze was er binnen een paar minuten nadat ik wakker geworden was.
Bij de vierde had ik zelf ook niet door dat die vage harde buiken echte weeën waren. Toen ik na een paar uur harde buiken waarin ik de was deed en de bovenverdieping zoog, van de verloskundige mocht persen, dacht ik dat ze een geintje maakte. Niet dus.
Mijn tweede was, afgezien van meconium in het vruchtwater, een soepele bevalling van een paar uur. Wel vervelend dat we tijdens de persweeën dus nog even naar het ziekenhuis moesten.
De derde was een stortbevalling. Ze was er binnen een paar minuten nadat ik wakker geworden was.
Bij de vierde had ik zelf ook niet door dat die vage harde buiken echte weeën waren. Toen ik na een paar uur harde buiken waarin ik de was deed en de bovenverdieping zoog, van de verloskundige mocht persen, dacht ik dat ze een geintje maakte. Niet dus.
maandag 15 maart 2010 om 11:45
Mijn eerste bevalling was geen superzware (15 uur over gedaan, na ruim een uur thuis te hebben geperst toch naar ziekenhuis alwaar zoon met pomp is gehaald omdat hij er echt niet op mijn kracht uitkon). Hij was 4170 gram en 10 na uitgerekende datum.
Tweede bevalling was totaal anders; om 20 uur begon het met rommelen, om 22 uur wilde ik scheiden en daardoor wist mijn man zeker dat ik aan het bevallen was, om 0.00 uur verloskundige gebeld, die was er om 0.20 uur en om 1.02 uur was mijn zoon er in eens, zonder persen, hij werd gelanceerd. Ik was wel een beetje behoorlijk gescheurd, maar dat viel 200% mee (hechtingen en pijn daarna). Hij was 4080 gram en 1 dag voor de uitgerekende datum geboren....
Ik wens iedereen zo'n bevalling toe, heb het zo als iets moois, natuurlijks en puur ervaren!!!!
Tweede bevalling was totaal anders; om 20 uur begon het met rommelen, om 22 uur wilde ik scheiden en daardoor wist mijn man zeker dat ik aan het bevallen was, om 0.00 uur verloskundige gebeld, die was er om 0.20 uur en om 1.02 uur was mijn zoon er in eens, zonder persen, hij werd gelanceerd. Ik was wel een beetje behoorlijk gescheurd, maar dat viel 200% mee (hechtingen en pijn daarna). Hij was 4080 gram en 1 dag voor de uitgerekende datum geboren....
Ik wens iedereen zo'n bevalling toe, heb het zo als iets moois, natuurlijks en puur ervaren!!!!
maandag 15 maart 2010 om 11:48
Ja.
Eerste bevalling superzwaar, duurde 36 uur met allerlei complicaties en medische toeters en bellen. Uiteindelijk gelukkig een gezonde dochter in de armen.
Tweede bevalling duurde slechts enkele uren (weeënstorm), helemaal geen medisch ingrijpen. Uiteindelijk wederom een gezonde dochter in de armen.
Eerste bevalling superzwaar, duurde 36 uur met allerlei complicaties en medische toeters en bellen. Uiteindelijk gelukkig een gezonde dochter in de armen.
Tweede bevalling duurde slechts enkele uren (weeënstorm), helemaal geen medisch ingrijpen. Uiteindelijk wederom een gezonde dochter in de armen.
maandag 15 maart 2010 om 11:54
quote:Annie Ooi schreef op 15 maart 2010 @ 11:45:
Tweede bevalling was totaal anders; om 20 uur begon het met rommelen, om 22 uur wilde ik scheiden en daardoor wist mijn man zeker dat ik aan het bevallen was,
Mijn eerste bevalling was een drama, ik was mijn gevoel voor de weeën helemaal kwijt en zoon had gepoept in het vruchtwater. Tweede bevalling ging als een trein, heel bijzonder. Zo'n bevalling wens ik iedereen! Trouwens wel een weeënstorm, maar wel één waarbij de ontsluiting erg snel vorderde, dus de bevalling uiteindelijk lekker opschoot.
Tweede bevalling was totaal anders; om 20 uur begon het met rommelen, om 22 uur wilde ik scheiden en daardoor wist mijn man zeker dat ik aan het bevallen was,
Mijn eerste bevalling was een drama, ik was mijn gevoel voor de weeën helemaal kwijt en zoon had gepoept in het vruchtwater. Tweede bevalling ging als een trein, heel bijzonder. Zo'n bevalling wens ik iedereen! Trouwens wel een weeënstorm, maar wel één waarbij de ontsluiting erg snel vorderde, dus de bevalling uiteindelijk lekker opschoot.
maandag 15 maart 2010 om 12:25
Bedankt voor alle reacties!
Tieger, een geplande keizersnede is nu nog niet aan de orde omdat er in principe nog genoeg kans is dat de bevalling natuurlijk begint. Wat ik nu met de gyn heb afgesproken is dat we met 40w6d kijken hoe het ervoor staat en aan de hand daarvan een plan maken. Mocht ik, in het minst gunstige geval, nog helemaal potdicht zitten (dus ook nog geen verweekte baarmoedermond) dan kunnen we altijd nog kiezen voor gelijk een keizersnede. De gyn is wel van het principe om het zo lang mogelijk de kans te geven om natuurlijk te beginnen (tot 42 weken), maar ik denk dat ik er zelf na 41 weken wel klaar mee ben. Inleiden met gel is de gyn na een keizersnede niet zo'n voorstander van, maar wellicht toch het proberen waard. Zelf heb ik ook het liefst een gewone bevalling, het lijkt me heerlijk om weer snel op de been te zijn en lekker snel weer naar huis te kunnen! Nog afgezien van de risico's van een keizersnede.
DarkRosePrincess: Inleiden met infuus kan alleen als je baarmoedermond verweekt is en je al wat ontsluiting hebt. Bij mijn dochter zat ik letterlijk nog potdicht en dan moeten ze eerst gaan 'primen' met gel.
AlettaJacobs, ik hoop ook zo over mijn tweede bevalling te kunnen praten als je yoga vriendin!
Is het eigenlijk zo dat tweede kindjes over het algemeen eerder of later komen dan tweede kindjes? Ik hoop natuurlijk het eerste . Volgens de gyn zijn de voortekenen nu wel gunstiger dan bij de eerste. Deze baby wordt niet zo zwaar geschat, nu rond de 3400 gram terwijl dochter 4125 gram was. Bovendien bleek dochter uiteindelijk niet goed voor de uitgang te liggen en ligt deze baby er (nu althans) wel goed voor. Ook is de baby al helemaal ingedaald. De gyn zei ook dat als de bevalling natuurlijk op gang komt de kans dat het goed gaat heel erg groot is. Terwijl de kans dat het een keizersnede wordt weer heel groot is bij een inleiding. Elk pijntje in mijn buik wordt dus met gejuich begroet haha.
Tieger, een geplande keizersnede is nu nog niet aan de orde omdat er in principe nog genoeg kans is dat de bevalling natuurlijk begint. Wat ik nu met de gyn heb afgesproken is dat we met 40w6d kijken hoe het ervoor staat en aan de hand daarvan een plan maken. Mocht ik, in het minst gunstige geval, nog helemaal potdicht zitten (dus ook nog geen verweekte baarmoedermond) dan kunnen we altijd nog kiezen voor gelijk een keizersnede. De gyn is wel van het principe om het zo lang mogelijk de kans te geven om natuurlijk te beginnen (tot 42 weken), maar ik denk dat ik er zelf na 41 weken wel klaar mee ben. Inleiden met gel is de gyn na een keizersnede niet zo'n voorstander van, maar wellicht toch het proberen waard. Zelf heb ik ook het liefst een gewone bevalling, het lijkt me heerlijk om weer snel op de been te zijn en lekker snel weer naar huis te kunnen! Nog afgezien van de risico's van een keizersnede.
DarkRosePrincess: Inleiden met infuus kan alleen als je baarmoedermond verweekt is en je al wat ontsluiting hebt. Bij mijn dochter zat ik letterlijk nog potdicht en dan moeten ze eerst gaan 'primen' met gel.
AlettaJacobs, ik hoop ook zo over mijn tweede bevalling te kunnen praten als je yoga vriendin!
Is het eigenlijk zo dat tweede kindjes over het algemeen eerder of later komen dan tweede kindjes? Ik hoop natuurlijk het eerste . Volgens de gyn zijn de voortekenen nu wel gunstiger dan bij de eerste. Deze baby wordt niet zo zwaar geschat, nu rond de 3400 gram terwijl dochter 4125 gram was. Bovendien bleek dochter uiteindelijk niet goed voor de uitgang te liggen en ligt deze baby er (nu althans) wel goed voor. Ook is de baby al helemaal ingedaald. De gyn zei ook dat als de bevalling natuurlijk op gang komt de kans dat het goed gaat heel erg groot is. Terwijl de kans dat het een keizersnede wordt weer heel groot is bij een inleiding. Elk pijntje in mijn buik wordt dus met gejuich begroet haha.
maandag 15 maart 2010 om 12:27
1e bevalling met 41+4 gebroken vliezen, maar geen weeen, volgende dag ingeleid, na 6 uur wel volledige ontsluiting, 1 uur persen, maar lukte niet. Toen vacuum, ook de placenta kwam niet, dus die is op de OK verwijderd. Veel bloedverlies, hierdoor zwaar herstel.
2e bevalling spontaan begonnen bij 40+5. Was zelf in de veronderstelling dat ik voorweeen had (die ik overigens nog niet eerder had gehad), maar bij de vlk bleek ontsluiting 3 cm te zijn, en ben 4,5 uur later bevallen, na 15 minuten persen, met klein knipje. Ook de placenta volgde 10 minuten later, dus ik mocht dezelfde dag alweer naar huis...
Ik had ook nooit gedacht spontaan weeen te zullen krijgen, maar dat ging dus wel degelijk!
Succes
2e bevalling spontaan begonnen bij 40+5. Was zelf in de veronderstelling dat ik voorweeen had (die ik overigens nog niet eerder had gehad), maar bij de vlk bleek ontsluiting 3 cm te zijn, en ben 4,5 uur later bevallen, na 15 minuten persen, met klein knipje. Ook de placenta volgde 10 minuten later, dus ik mocht dezelfde dag alweer naar huis...
Ik had ook nooit gedacht spontaan weeen te zullen krijgen, maar dat ging dus wel degelijk!
Succes
maandag 15 maart 2010 om 12:43
Mijn 1ste bevalling was drama. Ik was na mijn bevalling ook van plan om het bij 1 te houden. 24 uur en uiteindelijk een spoedkeizersnede...
Uiteindelijk toch voor een tweede gegaan, en tja het was nog steeds niet leuk maar binnen 5 uurtjes was de kleine er.
Ik wist wel dat het bij een tweede sneller zou gaan (zeggen ze tenminste), maar dacht dat het bij mij niet het geval was doordat het een keizersnede was geworden. Zegt niets dus....
Succes !
Uiteindelijk toch voor een tweede gegaan, en tja het was nog steeds niet leuk maar binnen 5 uurtjes was de kleine er.
Ik wist wel dat het bij een tweede sneller zou gaan (zeggen ze tenminste), maar dacht dat het bij mij niet het geval was doordat het een keizersnede was geworden. Zegt niets dus....
Succes !
maandag 15 maart 2010 om 12:56
Bij de eerste:
1 week voor uitgerekende datum:
Na 20 uur flinke weeen nog maar anderhalve cm ontsluiting,dus naar ziekenhuis gestuurd,ruggenprik gekregen,allerlei toeters en bellen,en een paar uur later geboren.
Bij de tweede:
Bij 36 wk+6 dagen:
Weer lange tijd weeen,26 uur geloof ik,verloskundige gebeld,deze keer 9 cm ontsluiting (kon wel janken van blijdschap) en mocht toch thuis bevallen.
Was wel een klein ukkie overigens,wat het persen bemoeilijkte
Maar toch goed te doen
1 week voor uitgerekende datum:
Na 20 uur flinke weeen nog maar anderhalve cm ontsluiting,dus naar ziekenhuis gestuurd,ruggenprik gekregen,allerlei toeters en bellen,en een paar uur later geboren.
Bij de tweede:
Bij 36 wk+6 dagen:
Weer lange tijd weeen,26 uur geloof ik,verloskundige gebeld,deze keer 9 cm ontsluiting (kon wel janken van blijdschap) en mocht toch thuis bevallen.
Was wel een klein ukkie overigens,wat het persen bemoeilijkte
Maar toch goed te doen
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
maandag 15 maart 2010 om 12:58
Ik had bij de eerste bevalling ook geen goede weeën, en moest daarom naar het ziekenhuis. De bevalling duurde 18 uur en eindigde in een spoedkeizersnee. Bij de tweede kwamen de weeën wel goed op gang en was de baby er in 8 uur. Wel helaas een totaalruptuur (waarvan ik het herstel langer vond duren dan de keizersnee).
Home is where your wifi connects automatically.
maandag 15 maart 2010 om 13:03
Bij allebei mijn bevallingen ging de ontsluiting snel, maar bij de eerste wilde het persen niet lukken. Na de bevalling van de tweede, weet ik dat ik bij de eerste gewoon heel zwakke persweeën had. Vanaf de eerste persdrang tot geboorte heeft 3,5 uur geduurd, waarbij de verloskundige pas 45 minuten na telefoontje van persdrang kwam (enkele minuten daarvoor was ze weer weggegaan bij 2 cm ontsluiting, dus tsja, ze zal het wel niet geloofd hebben).
Het ging mij allemaal veel te snel, ik heb de zwakke persweeën met eraan voorafgaand steeds een heel nare rugwee, en heel lange pauzes ertussen, dan ook zelf niet echt aangewakkerd, pas op het laatst. Toen is mijn zoon met een fikse knip en meeduwen door de kraamverzorgende toch nog thuis geboren. De harttonen waren overigens de hele tijd prima in orde.
In schril contrast stond de persfase bij de tweede: ik heb 2 persweeën gehad (in kracht ongeveer het duizendvoudige van die bij de eerste) en daar was hij. Ik had alleen een piepklein scheurtje dat niet gehecht hoefde te worden.
Wel veel last gehad van naweeën, dat was minder.
xYella.
Het ging mij allemaal veel te snel, ik heb de zwakke persweeën met eraan voorafgaand steeds een heel nare rugwee, en heel lange pauzes ertussen, dan ook zelf niet echt aangewakkerd, pas op het laatst. Toen is mijn zoon met een fikse knip en meeduwen door de kraamverzorgende toch nog thuis geboren. De harttonen waren overigens de hele tijd prima in orde.
In schril contrast stond de persfase bij de tweede: ik heb 2 persweeën gehad (in kracht ongeveer het duizendvoudige van die bij de eerste) en daar was hij. Ik had alleen een piepklein scheurtje dat niet gehecht hoefde te worden.
Wel veel last gehad van naweeën, dat was minder.
xYella.
maandag 15 maart 2010 om 13:13
1e bevalling: 42 weken precies. Begonnen met een weeenstorm, wat nu rustig opbouwen! Hel van 13 uur non-stop weeen, hartje van kind wat ermee stopte, letterlijk uit me getrokken met 6 keer de vacuum, en pas na een tijdje ging zoon het doen, totaalruptuur.
2e bevalling:37.6 weken. 21.00 uur: Is dit vruchtwater of drukt kindje op mijn blaas? Zal het laatste wel zijn, dit zijn maar 3 druppels, en vruchtwater is toch een hele plens?
21.45, krampje, zullen wel oefenweeen zijn, echte weeen doen zeeer.
23.00: Hey, het is toch vruchtwater, een hele sloot. Lekker douchen en naar bed, laten we uitgerust aan de bevalling beginnen.
23.15: Toch even de verloskundige laten weten dat ze wat actie kan gaan verwachten morgenochtend vroeg, is ze vast voorbereid.
23.25: De bel gaat, verloskundige wil me toch even checken voor de nacht, n.a.v. de vorige bevalling. He, balen, wilde net lekker gaan slapen, nou ja, even snel dan.
23.26: Auw, dit is wel een echte wee
23.27: Verloskundige: Wil even de volgende wee afwachten en luisteren hoe kindje zich houdt.
23.30: Verloskundige verteld dat ze niet meer weggaat, 8!! cm ontsluiting....spontaan houden de weeen op. Ehh, moeten we dan nu niet naar het ziekenhuis? Nee, dat gaat niet meer lukken.
23.41 Krijg ik weer een wee, en vertel dat ik naar de wc moet, mag niet, dit is een perswee.
23.45 Na in totaal 5 weeen, waarvan 3 persweeen ligt er ineens een piepklein meisje op mijn buik. Ze huilt en is roze. Geen hechtingen, niks.
Ben er weken van in de war geweest, dat dat zo ook kon:)
2e bevalling:37.6 weken. 21.00 uur: Is dit vruchtwater of drukt kindje op mijn blaas? Zal het laatste wel zijn, dit zijn maar 3 druppels, en vruchtwater is toch een hele plens?
21.45, krampje, zullen wel oefenweeen zijn, echte weeen doen zeeer.
23.00: Hey, het is toch vruchtwater, een hele sloot. Lekker douchen en naar bed, laten we uitgerust aan de bevalling beginnen.
23.15: Toch even de verloskundige laten weten dat ze wat actie kan gaan verwachten morgenochtend vroeg, is ze vast voorbereid.
23.25: De bel gaat, verloskundige wil me toch even checken voor de nacht, n.a.v. de vorige bevalling. He, balen, wilde net lekker gaan slapen, nou ja, even snel dan.
23.26: Auw, dit is wel een echte wee
23.27: Verloskundige: Wil even de volgende wee afwachten en luisteren hoe kindje zich houdt.
23.30: Verloskundige verteld dat ze niet meer weggaat, 8!! cm ontsluiting....spontaan houden de weeen op. Ehh, moeten we dan nu niet naar het ziekenhuis? Nee, dat gaat niet meer lukken.
23.41 Krijg ik weer een wee, en vertel dat ik naar de wc moet, mag niet, dit is een perswee.
23.45 Na in totaal 5 weeen, waarvan 3 persweeen ligt er ineens een piepklein meisje op mijn buik. Ze huilt en is roze. Geen hechtingen, niks.
Ben er weken van in de war geweest, dat dat zo ook kon:)
