En ineens is het stil
maandag 5 april 2010 om 16:37
Een tijdje zitten nadenken of ik al dan niet een topic zal openen maar merk dat ik toch sterk de behoefte heb om het van mij af te schrijven dus dan toch.
Er gaan al wel meer topics over dit onderwerp maar wil niet iemand zijn of haar topic vervuilen.
Een maand of twee geleden heb ik een leuke man leren kennen. Was toch wel liefde op het eerste gezicht. Afgelopen twee maanden elkaar met regelmaat gezien. Wel is het al die tijd zo geweest dat afspreken soms wat moeizaam gaat. Maar we hebben wel veel contact en we zijn ook alle twee op vakantie geweest (niet samen) en hebben toen ook gebeld (zijn initiatief).
Hij is attent, komt met bloemen, kleine grappige cadeautjes, originele ideeën en doet ook echt moeite voor die dingen zoals dat hij soms dingen voor mij doet die echt veel tijd kosten.
Heb al veel vrienden van hem ontmoet en daaruit blijkt uit veel dingen dat hij het met hun vaak over mij heeft en ze zeggen allemaal dat hij mij heel erg leuk vindt en dat ze hopen dat ik bij hem blijf.
Maar ja dat afspreken met elkaar blijft moeilijk. Vaak moet het vanuit mij komen, maar hij reageert wel altijd heel enthousiast, zegt ook regelmatig dat hij zin heeft mij te zien en als hij mij ziet is hij echt ontzettend lief voor me en laat echt blijken dat hij het zo leuk vindt om mij te zien.
Heb hem nu afgelopen vrijdag voor het laatst gezien, was wederom erg gezellig en we hebben het er zelfs over gehad om volgende maand samen naar Parijs te gaan. Allemaal koek en ei zou je dus zeggen.
Alleen sinds dat moment is het stil. Heb zaterdag hem gebeld en gesmst, hij neemt niet op en krijg slechts 1 sms terug. We hadden half afgesproken om gister samen ergens naar toe te gaan, dagje Maastricht of zo. Dacht in eerste instantie (bellen was zaterdagavond pas laat) ach die zal slapen dus sms hem nog even concreet daarna wat nu precies zijn plannen zijn voor eerste Paasdag.
Maar helemaal nul bericht of telefoontjes meer gehad, complete stilte.
Vraag mij echt af wat er ineens aan de hand is. Dit heeft hij nooit eerder gedaan, hij reageert altijd niet altijd binnen een uur maar wel altijd en ook neemt hij zelf vaak initiatief tot contact. Maar wat kan er nu toch ineens aan de hand zijn? Ik snap er echt helemaal niks meer van. Gister was ik vooral verdrietig, nu begin ik toch wel boos te worden.
Zie ik iets over het hoofd? Ben ik blind geweest? Ik weet het niet. Snap ook wel dat jullie niet in zijn hoofd kunnen kijken maar goed .
Bedankt alvast voor de reacties!
Er gaan al wel meer topics over dit onderwerp maar wil niet iemand zijn of haar topic vervuilen.
Een maand of twee geleden heb ik een leuke man leren kennen. Was toch wel liefde op het eerste gezicht. Afgelopen twee maanden elkaar met regelmaat gezien. Wel is het al die tijd zo geweest dat afspreken soms wat moeizaam gaat. Maar we hebben wel veel contact en we zijn ook alle twee op vakantie geweest (niet samen) en hebben toen ook gebeld (zijn initiatief).
Hij is attent, komt met bloemen, kleine grappige cadeautjes, originele ideeën en doet ook echt moeite voor die dingen zoals dat hij soms dingen voor mij doet die echt veel tijd kosten.
Heb al veel vrienden van hem ontmoet en daaruit blijkt uit veel dingen dat hij het met hun vaak over mij heeft en ze zeggen allemaal dat hij mij heel erg leuk vindt en dat ze hopen dat ik bij hem blijf.
Maar ja dat afspreken met elkaar blijft moeilijk. Vaak moet het vanuit mij komen, maar hij reageert wel altijd heel enthousiast, zegt ook regelmatig dat hij zin heeft mij te zien en als hij mij ziet is hij echt ontzettend lief voor me en laat echt blijken dat hij het zo leuk vindt om mij te zien.
Heb hem nu afgelopen vrijdag voor het laatst gezien, was wederom erg gezellig en we hebben het er zelfs over gehad om volgende maand samen naar Parijs te gaan. Allemaal koek en ei zou je dus zeggen.
Alleen sinds dat moment is het stil. Heb zaterdag hem gebeld en gesmst, hij neemt niet op en krijg slechts 1 sms terug. We hadden half afgesproken om gister samen ergens naar toe te gaan, dagje Maastricht of zo. Dacht in eerste instantie (bellen was zaterdagavond pas laat) ach die zal slapen dus sms hem nog even concreet daarna wat nu precies zijn plannen zijn voor eerste Paasdag.
Maar helemaal nul bericht of telefoontjes meer gehad, complete stilte.
Vraag mij echt af wat er ineens aan de hand is. Dit heeft hij nooit eerder gedaan, hij reageert altijd niet altijd binnen een uur maar wel altijd en ook neemt hij zelf vaak initiatief tot contact. Maar wat kan er nu toch ineens aan de hand zijn? Ik snap er echt helemaal niks meer van. Gister was ik vooral verdrietig, nu begin ik toch wel boos te worden.
Zie ik iets over het hoofd? Ben ik blind geweest? Ik weet het niet. Snap ook wel dat jullie niet in zijn hoofd kunnen kijken maar goed .
Bedankt alvast voor de reacties!
maandag 5 april 2010 om 16:41
Wat een vervelende situatie, en zo onzeker omdat je natuurlijk niets van hem hoort, snap je er niets van. Ik zou hem zodra hij smst/belt zeker vragen waarom hij zo doet. Zou hij het toch te spannend vinden? Lijkt me niet want hij wil wel telkens afspreken en hij vind je ook erg leuk.. moeilijk.. sterkte er iniedergeval mee! Geen makkelijke situatie
maandag 5 april 2010 om 16:43
soms komen smssen niet aan. Of heeft hij geen verbinding, of is hij zijn 06 vergeten/verloren,of is er een acuut ziektegeval in zijn familie. Allemaal mogelijk.
Je kan van alles in je hoofd halen of hem gewoon bellen en rechtstreeks vragen. Hij is de enige die je vragen kan beantwoorden. Ik begrijp dat je zelf na het laatste smsje over zijn concrete plannen geen kontakt heeft gezocht?
Je kan van alles in je hoofd halen of hem gewoon bellen en rechtstreeks vragen. Hij is de enige die je vragen kan beantwoorden. Ik begrijp dat je zelf na het laatste smsje over zijn concrete plannen geen kontakt heeft gezocht?
maandag 5 april 2010 om 16:45
Ik zou me in dit geval zorgen maken of er wat met hem is gebeurd. Hem bellen, naar zijn huis gaan of zo. Als er niets met hem aan de hand is, zou ik een goede verklaring willen hebben waarom hij niets van zich heeft laten horen. Als die er niet is, zou ik wel klaar met hem zijn. Je hebt of een relatie, of geen relatie, maar op divagedrag zit ik niet te wachten.
maandag 5 april 2010 om 16:45
maandag 5 april 2010 om 16:47
quote:Barcelona30 schreef op 05 april 2010 @ 16:45:
Ja ik ben bij hem thuis geweest en heb vrienden van hem ontmoet. Een van zijn beste vrienden kende ik al voordat ik hem leerde kennen en die had mij zeker wel verteld als hij een vriendin had. Wat alleen kan is dat hij sinds zaterdag plots iets van een vriendin heeft.Jullie waren niet exclusief aan het daten?
Ja ik ben bij hem thuis geweest en heb vrienden van hem ontmoet. Een van zijn beste vrienden kende ik al voordat ik hem leerde kennen en die had mij zeker wel verteld als hij een vriendin had. Wat alleen kan is dat hij sinds zaterdag plots iets van een vriendin heeft.Jullie waren niet exclusief aan het daten?
maandag 5 april 2010 om 16:57
Ik kan wel met 100% zekerheid zeggen dat hij niet getrouwd is, geen kinderen heeft. Ik was in ieder geval wel exclusief met hem aan het daten en ik ging ervan uit dat het voor hem ook zo was/is. Maar misschien dat hij zaterdag iemand anders heeft ontmoet?
Waarom afspreken vaak moeilijk gaat snap ik ook niet helemaal. Hij is erg druk, wat natuurlijk geen excuus is maar wat in zijn geval wel echt zo is, daarbij heeft hij veel in het buitenland gewoond en moet daar regelmatig nog even heen en heeft ook veel internationale vrienden die dus bij hem komen logeren. Hij heeft dus nogal veel sociale verplichtingen. Maar over dat afspreken met elkaar ben ik dan ook altijd wel onzeker geweest omdat hij daarin een beetje initiatiefloos is.
Ik heb idd na mijn laatste sms waarin ik concreet dus vraag wat de plannen zijn zelf ook niks meer laten horen. Heb zelfs ook even gedacht dat er misschien wat met hem gebeurt is maar die ene sms van zaterdag klopt dan niet echt of e rmoet gister wat gebeurt zijn.
Ik wil hem niet gaan stalken vandaar ook dat ik zelf nu niet ga bellen naar hem.
Waarom afspreken vaak moeilijk gaat snap ik ook niet helemaal. Hij is erg druk, wat natuurlijk geen excuus is maar wat in zijn geval wel echt zo is, daarbij heeft hij veel in het buitenland gewoond en moet daar regelmatig nog even heen en heeft ook veel internationale vrienden die dus bij hem komen logeren. Hij heeft dus nogal veel sociale verplichtingen. Maar over dat afspreken met elkaar ben ik dan ook altijd wel onzeker geweest omdat hij daarin een beetje initiatiefloos is.
Ik heb idd na mijn laatste sms waarin ik concreet dus vraag wat de plannen zijn zelf ook niks meer laten horen. Heb zelfs ook even gedacht dat er misschien wat met hem gebeurt is maar die ene sms van zaterdag klopt dan niet echt of e rmoet gister wat gebeurt zijn.
Ik wil hem niet gaan stalken vandaar ook dat ik zelf nu niet ga bellen naar hem.
maandag 5 april 2010 om 17:11
Als hij internationale vrienden over de vloer heeft, dat zijn dan mensen die hij dus maar heel weinig ziet dan hoef ik daar niet bij te zijn. Hij mag ook gewoon met zijn eigen vrienden zijn vind ik, zonder mij erbij.
Grappig dat de meesten van jullie zeggen dat ik moet bellen. Vrienden die ik erover vertel zeggen juist allemaal dat ik dat niet moet doen en hem even moet laten komen. Die vinden het ook niet netjes van hem dat hij juist deze dagen, pasen en dus ook nog lang weekend zich zo gedraagt. Hij is al zo druk en juist nu was er eens een keer wat extra tijd...
Grappig dat de meesten van jullie zeggen dat ik moet bellen. Vrienden die ik erover vertel zeggen juist allemaal dat ik dat niet moet doen en hem even moet laten komen. Die vinden het ook niet netjes van hem dat hij juist deze dagen, pasen en dus ook nog lang weekend zich zo gedraagt. Hij is al zo druk en juist nu was er eens een keer wat extra tijd...
maandag 5 april 2010 om 17:13
Scenario 1: Waarom niet even bij hem langsgaan? Misschien ligt hij wel met een goeie griep in bed? Als het contact zo innig is geweest de afgelopen maanden, dan hoeft het toch helemaal niet stalkerig over te komen wanneer je even onverwachts op bezoek gaat? En als hij niets te verbergen heeft, dan zal hij ook nog wel blij zijn je te zien.
Scenario 2: Als afspreken moeilijk gaat en het initiatief bijna alleen van jou uit moet komen, dan is er vast iets aan de hand. Een vrouw of relatie is dan wel het eerste waar je aan kunt denken (denk ik).
Scenario 3: Een halve is afspraak is precies zoals het is. En dan neem je contact op of je reageert op een SMS of belletje. Je in stilzwijgen hullen, zegt voor mij dat je geen interesse hebt om de afspraak na te komen. Niet erg aardig om iemand te laten bungelen.
Scenario 2: Als afspreken moeilijk gaat en het initiatief bijna alleen van jou uit moet komen, dan is er vast iets aan de hand. Een vrouw of relatie is dan wel het eerste waar je aan kunt denken (denk ik).
Scenario 3: Een halve is afspraak is precies zoals het is. En dan neem je contact op of je reageert op een SMS of belletje. Je in stilzwijgen hullen, zegt voor mij dat je geen interesse hebt om de afspraak na te komen. Niet erg aardig om iemand te laten bungelen.
maandag 5 april 2010 om 17:29
@ Paloma ik kan mij goed vinden in jouw scenario's alleen,
Scenario 1: Ook al heb je griep, je telefoon is dan toch niet ziek? Ons contact was nog niet zo innig ook dat ik ineens bij hem voor de deur ga staan. We kennen elkaar pas twee maanden en in die twee maanden zijn we ook nog eens beiden op vakantie geweest. Ik zal wat dat betreft ook wel een watje zijn en echt pas spontaan ineens lang gaan als ik echt al een poos samen ben met iemand en het 100% aan is.
Scenario 2: ik weet zeker dat hij geen vriendin heeft, of althans in het begin had hij zeker geen vriendin. Mocht dat nu wel zo zijn dan is dat echt pas sinds zeer recent. Ik ken indirect veel mensen uit zijn omgeving en die hadden dat al lang verteld tegen mij.
Dan blijft over scenario 3 en ik denk dat je daar wel eens gelijk in kunt hebben. Geen interesse om afspraak na te komen en ja dan is dat laten bungelen niet erg mensvriendelijk...
Scenario 1: Ook al heb je griep, je telefoon is dan toch niet ziek? Ons contact was nog niet zo innig ook dat ik ineens bij hem voor de deur ga staan. We kennen elkaar pas twee maanden en in die twee maanden zijn we ook nog eens beiden op vakantie geweest. Ik zal wat dat betreft ook wel een watje zijn en echt pas spontaan ineens lang gaan als ik echt al een poos samen ben met iemand en het 100% aan is.
Scenario 2: ik weet zeker dat hij geen vriendin heeft, of althans in het begin had hij zeker geen vriendin. Mocht dat nu wel zo zijn dan is dat echt pas sinds zeer recent. Ik ken indirect veel mensen uit zijn omgeving en die hadden dat al lang verteld tegen mij.
Dan blijft over scenario 3 en ik denk dat je daar wel eens gelijk in kunt hebben. Geen interesse om afspraak na te komen en ja dan is dat laten bungelen niet erg mensvriendelijk...
maandag 5 april 2010 om 17:31
Wat vervelend! En het zou zo leuk zijn als we wél in zijn hoofd konden kijken, maar als het zo makkelijk was dan bestonden de helft van de topics waarschijnlijk niet.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik een half jaar geleden ongeveer hetzelfde heb meegemaakt. Iets andere en wat langere aanloop dan wel, maar ook plannen gemaakt voor tripjes in het weekend, ouders ontmoeten, etc. Waarna ook doodse stilte, smsje gestuurd, 1x gebeld en maar afgewacht. Dacht gezien de situatie (voelde ook voor mij echt heel goed aan terwijl ik echt een stresskip kan zijn in dit soort dingen) dat er écht iets was gebeurd, en na 5 dagen een smsje gestuurd:
lieve x, er spoken 2 dingen door mijn hoofd: je wil me op deze manier duidelijk maken dat het over is, óf er is iets ergs met je gebeurd en daarom hoor ik niets. Sms me even als je nog leeft, no hard feelings, maar dan hoef ik me geen zorgen meer te maken! x
En het antwoord was.... 'ik leef nog'
Mhuhaha. Duidelijke taal. Ik vond het zo'n bizar slecht verhaal dat ik er nieteens om getreurd heb. Ik kan normaal nog wel iets te lang blijven hangen in dit soort dingen en te lang blijven analyseren over hoe-en-waar het foutging, maar hier was ik meteen klaar mee.
Wil hiermee NIET zeggen dat het bij jou ook zo hoeft te zijn, want zoals al geschreven, er kan een hoop gebeurd zijn. Jij bent degene die het beste kan inschatten hoe oprecht en serieus zijn gevoelens naar jou waren, en wees hiermee eerlijk naar jezelf. En als je echt twijfelt of hem niet iets is overkomen, zoek het uit. Snap dat je je dan in je 'eer' geschaad voelt als jij erachteraan moet zitten om te weten wat er aan de hand is, maar liever dat dan er over 3 maanden achterkomen dat er iets ergs aan de hand was. En wat zo'n man dan eventueel van je denkt moet nog onbelanrijker zijn dan suikerkorreltjes in een kilopak te tellen.
Succes! Ik ben benieuwd... Hoop dat het bij jou een beter verhaal is!
xx
Ik kan alleen maar zeggen dat ik een half jaar geleden ongeveer hetzelfde heb meegemaakt. Iets andere en wat langere aanloop dan wel, maar ook plannen gemaakt voor tripjes in het weekend, ouders ontmoeten, etc. Waarna ook doodse stilte, smsje gestuurd, 1x gebeld en maar afgewacht. Dacht gezien de situatie (voelde ook voor mij echt heel goed aan terwijl ik echt een stresskip kan zijn in dit soort dingen) dat er écht iets was gebeurd, en na 5 dagen een smsje gestuurd:
lieve x, er spoken 2 dingen door mijn hoofd: je wil me op deze manier duidelijk maken dat het over is, óf er is iets ergs met je gebeurd en daarom hoor ik niets. Sms me even als je nog leeft, no hard feelings, maar dan hoef ik me geen zorgen meer te maken! x
En het antwoord was.... 'ik leef nog'
Mhuhaha. Duidelijke taal. Ik vond het zo'n bizar slecht verhaal dat ik er nieteens om getreurd heb. Ik kan normaal nog wel iets te lang blijven hangen in dit soort dingen en te lang blijven analyseren over hoe-en-waar het foutging, maar hier was ik meteen klaar mee.
Wil hiermee NIET zeggen dat het bij jou ook zo hoeft te zijn, want zoals al geschreven, er kan een hoop gebeurd zijn. Jij bent degene die het beste kan inschatten hoe oprecht en serieus zijn gevoelens naar jou waren, en wees hiermee eerlijk naar jezelf. En als je echt twijfelt of hem niet iets is overkomen, zoek het uit. Snap dat je je dan in je 'eer' geschaad voelt als jij erachteraan moet zitten om te weten wat er aan de hand is, maar liever dat dan er over 3 maanden achterkomen dat er iets ergs aan de hand was. En wat zo'n man dan eventueel van je denkt moet nog onbelanrijker zijn dan suikerkorreltjes in een kilopak te tellen.
Succes! Ik ben benieuwd... Hoop dat het bij jou een beter verhaal is!
xx
maandag 5 april 2010 om 17:39
Ok, mijn verhaal is iets anders maar ik wil het toch even met je delen om je een hart onder de riem te steken. Er kan ook gewoon een verklaring zijn. Ik ben verliefd op een man die aan de andere kant van de wereld woont, afspreken gaat dus lastig maar we smsen en bellen altijd zondag. Twee weken geleden belde ik op zondag, maar hij nam niet op. Smsje gestuurd, geen antwoord. Later op de zondag nog eens geprobeerd, weer niets, Maandagochtend, weer niets. Ik me zorgen maken natuurlijk.
Maar: hij bleek gewoon ziek. En als hij ziek is, gaat hij kennelijk naar bed en slaapt door alle telefoontjes heen. Toen hij wakker werd was het midden in de nacht, dus had hij me maar niet teruggebeld. Toen hij weer wakker werd was het maandagavond en toen belde hij me. Ik twee dagen in de stress voor niets.
Jij hebt hem vrijdag nog gezien, het is nu maandag. Zo lang is dat dus niet en hij kan best een goeie griep te pakken hebben. Of misschien heeft hij wel migraine. Of iets anders.
Als ik jou was zou ik wel bellen. 1x bellen op zaterdag en 1x bellen op maandag als je voor zondag een halve afspraak had staan, is geen wanhopig stalken.
Maar: hij bleek gewoon ziek. En als hij ziek is, gaat hij kennelijk naar bed en slaapt door alle telefoontjes heen. Toen hij wakker werd was het midden in de nacht, dus had hij me maar niet teruggebeld. Toen hij weer wakker werd was het maandagavond en toen belde hij me. Ik twee dagen in de stress voor niets.
Jij hebt hem vrijdag nog gezien, het is nu maandag. Zo lang is dat dus niet en hij kan best een goeie griep te pakken hebben. Of misschien heeft hij wel migraine. Of iets anders.
Als ik jou was zou ik wel bellen. 1x bellen op zaterdag en 1x bellen op maandag als je voor zondag een halve afspraak had staan, is geen wanhopig stalken.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
maandag 5 april 2010 om 17:44
Roover dat is echt een slecht verhaal ja. Snap dat soort figuren ook echt niet. Maar wel goed dat je er meteen klaar mee was. Ik denk niet dat hij er zo slecht aan toe is dat hij in het ziekenhuis ligt ofzo, als dat zo was dan had ik dat zeker via via vernomen al.
Ik ga zelf ook echt geen contact meer zoeken nou want zoals nieuwauto al zegt, contact werkt twee kanten op en ja als hij stil blijft dan zal hij daar zijn eigen reden voor hebben.
Bedankt voor alle berichten. Ik weet dat jullie ook niet in zijn hoofd kunnen kijken maar het sterkt mij in ieder geval wel heel erg in het verhaal om vooral zelf absoluut geen contact meer op te nemen.
Ik ga zelf ook echt geen contact meer zoeken nou want zoals nieuwauto al zegt, contact werkt twee kanten op en ja als hij stil blijft dan zal hij daar zijn eigen reden voor hebben.
Bedankt voor alle berichten. Ik weet dat jullie ook niet in zijn hoofd kunnen kijken maar het sterkt mij in ieder geval wel heel erg in het verhaal om vooral zelf absoluut geen contact meer op te nemen.
maandag 5 april 2010 om 17:47
Oh, je besluit om geen contact op te nemen. Weet je, ga op je gevoel af. Als je vrijdag nog het gevoel had dat het helemaal goed zat, dan zou ik bellen. Als je vrijdag al zoiets had van 'ik hoop dat hij nu eens contact opneemt want het gaat wel erg van mij uit' dan kan je afwachten.
I only get one shot at life - so I shoot to kill